Letter 209

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Neidus the Scholar Date: ~410 AD Context: Isidore identifies the two most reliable destroyers of virtue — the flattery that inflates us, and the neglect of prayer that leaves us unprotected. Two things above all bring us down: the flattery of others that inflates us beyond what we are, and the neglect of prayer that leaves us undefended when the real test comes. Flattery is dangerous because it is pleasant. It feels like recognition; it feels like the world finally seeing us clearly. But it is not recognition — it is distortion. And a person who lives inside that distortion is making every decision based on a false picture of himself. Neglect of prayer is dangerous because it feels like independence. The person who has stopped praying has usually not decided that prayer is useless; they have simply grown confident enough in their own resources that they have stopped reaching for any other. This is precisely the moment when those resources prove insufficient.

ἀυδῦυε ΞΓΘ βιιρεγαγὶ δο εἷς αἰἴδει θη θυ, ἢ Γ διῶ δῦηι. δᾳυϊάδπι ραγιΐπι δυο οι} ἀδίΓα- οἰδηῖ, ρϑγίΐπ) ὙΘΓῸ ροδί ργϑοιευρδίδιῃ ορίαἷο- Πθιῃ ᾿ηϑιγυ οι! ο πὶ ΓΟΒρυθη , ον ἀοοιΓὶ πᾶ - πιά ἰδοίυηί, ΓΟουδδηῖο ] τοοίθ οοηδίί} ᾿ΠΒΏΓΟΓ ἀορπΊδί! . ΟΟΧΙ,. -- ΝΟ ΒΟΒΟΙΑΘΤΙΟΟ. γί γιιμο ἀοοιτίπο ἡμπρεπάαηι. Εε εἰ ορετα. (ϑιιρτ. ορίει. .) Τυφλὸς μὲν ὃ τῶν ἀρετῶν χορὸς, ὀρθοῦ μὴ χαθ- Ὀγουμένου δόγματος " ἀργὸν δὲ καὶ τὸ ὀρθὸν χαθ- ἡγούμενον δόγμα, εἰ ὁ τῶν ἀρετῶν χορὸς ἀπολειφθείη" εἰ δὲ τὸ μὲν χορυφαῖον ταξιαρχοίη, αἱ δὲ χορεύοιεν, παντὶ τρόπιῃ ὁ χορὸς στεφθήσεται, ὡς νομίμως τὸν ἀγῶνα διαθείς. ΣΜΑ', -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Οδουβ φυϊάθηι νἱγίαἰυπὶ ΟἤοΓωδ ποθὴ Γοοίᾶ ἀ- εἰγῖηα ἱθυΐϊο. Θιϊοδβα υἱο βϑἰπηι γοοῖα ἀοείγίηδ θὰ ἰπϑιϊυϊο, ηἶδὶ νἱγιυϊυπὶ ΘΠογυ οοημ δῖ. δὶ γ ΓῸ ἀοοιγίηα οἰογυπὶ ναϊυϊὶ ἀυοᾶὶ, νυἱγίυιυ ι}- αυδηίυγ, αυδνΐϑ ΓΑΙ ΟΠ οτυ σογοηάαθίτυν, υἱ [- Ο οἰείπι ρογδοίο οογίδιηΐπα. ΟΟΧΙ,. --- ἸΌΕΜ. ϑεμηι ποπ πιυάο αἀμίίετίμηι, δοα [ογηϊοαίἑοηοηι, οἱ οηπε ἱπιριτγί (αἰ σοηπι υεἰμὶε. Ἐὶ χαὶ αὐτὸς αἰτιᾷ, ἀλλ᾽ ἐγὼ χὰν τούτῳ χομιδῇ ἄγαμαι τοῦ νομοθέτου τὴν σοφίαν, ὅτι ἐχ πολλοῦ τοῦ περιόντος τὰς ἀσελγείας ἐξοστραχίσαι, χαὶ τὰς ἀχολάστους γνώμας χαλινῶσαι προήρητο. Ὁ γὰρ τὴν ἀκούσιον ἔχχρισιν μολύνειν ἀποφηνάμενος, τὴν ἑκούσιον πρᾶξιν πολλῷ μᾶλλον ἀπηγόρευσς. Τῷ γὰρ τὴν ἀθούλητον ῥύσιν, τὴν μὴτε ἁμάρτημα τυγχάνου- σαν, μὴτε ὑπὸ τιμωρίαν ἄγουσαν, μολυσμὸν εἶναι φῆσαι, καὶ καθαρσίων ἀξιῶσαι, τὸ ἐχούσιον πλημ- μέλημα μᾶλλον ἀνέστειλεν, ᾿Επειδὴ δὲ τὴν μοιχείαν Εἰδὶ 'ρ γϑργθῃθηάδβ, ΥΓῸ εἰΐδηι |- Υτὶ οὶ παρίδῃ πι) ὙΠ ΘΙ ΘΠ ΟΡ ΠΊΙΓΟΙ, ΄συοὰ ἃ γἱ- υἱάϊς Βοιιίηΐδυδ ρῥγοἤίψατο ᾿ἰ θ᾽ ἀΐπθ οἱ Ἰδβοῖγδα ΤηΘη. ἔΓΠΟ ΘΟΘΟΓΟΘΙΘ ῃηδίυογὶ!. Ῥγοηυηι,ληδ οἰΐδηη Ἰηγοϊυμ!αγὶδπὶ ὀχβθογδίϊοη πὶ) ἰηαυΐῃδγα,, ἀδηηηδὶ τυ} ηγϑρῖδ γοϊυηϊδείδπι δοίοηθαι. Οὐπηὶ ΘὨΐπὶ ἰη- γοϊυπίδείυω Πυχυπι, αυΐ οἱ 'η ροοοδιο ἢϊ, νοηῦυ δἷι μα ηα ΟΡηποχὶυϑ, ροϊ]υϊοηοπ) ἀἰχίϊ, ορυδ- υ ρυγραιοηθ οοηβυΐ!, ἰΙοη ᾿υδιΐι. γοϊυπιλτίυπ) Τορυ] ἀοἰϊείυ. Ουδηάοαᾳι! θη ὙγῸ δάυ ον πὶ μόνην ἐνόμισας αὐτὸν ἀπηγορευχέναι, δοχεῖς μοι ἣ ἢ ἀυπίαχαι Ὠεῦπι ἀδίηδγα δσχ δι πη, τ᾽ ἀδγίβ δυΐ "Ὸὴ μὴ ἀνεγνωχέναι τὸ Δευτερονόμιον, ἣ μὴ νενοηχέναι, χαίτοι σαφῶς χείμενον. «ε Οὐχ ἔσται γὰρ, ἔφη, πόρνος ἀπὸ υἱῶν Ἰσραὴλ, καὶ οὐχ ἔσται πόρνη ἀπὸ θυγατέρων Ἰσραήλ. ν» Εἰ γὰρ καὶ χαλεπωτέρα πολλῷ ἡ μοιχεία τῆς πορνείας, χαὶ συγγνώμης μείζων, ἀλλὰ χαὶ ἡ πορνεία τιμωριῶν ἀξία, εἰ χαὶ τοῦτο τοῖς ἔξωθεν νομοθέταις, οὐχ οἶδ᾽ ὅπως, παραλέλειπται. Τοῖς γὰρ ὀρθῶς βιοῦσι χαθαρευτέον χαὶ ἀπὸ ταύτης" « Πορνεία γὰρ, φησὶ ὁ᾿᾿Απόότολος, χαὶ ἀκαθαρσία μηδὲ ὀνομα- ξέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις. ν» Καὶ πάλιν δ Πυϊ. ΧΙΠῚ, . Ἰορίδδα δουι Γοποιΐπ), δὺϊ πο ἰη( [ἰχ (}}} οἰαᾶγα ος ργοπμῃηιίδίαπι. { Νοιὶ ἐγ! πηογοιγῖχ ἐδ διίαδυβ γδ], δυὶ βδοογίδιογ ἀδ ἢ}}} ᾿ἰϑγδαὶ ὅδ. » Εἰιϑὶ οηἷὰ }υ Πορίεἰυπι δαυ!ατγίυμ), .ΠῚ [ογη]οσαιίο, οἱ γϑηΐα ψγανΐυ , ᾿Δπ|η ῥροθϑιιἃ φυοᾳυὰ ἀΐβηα ἐδβί, αυᾶπηνίβ ροθηδπ) ἠδδοϊὸ υο- πιοάο οἱ ποῦ ργφϑοῦί ρα φοηϊ πὶ ἰοςἰ ) ΔίοΓΘΒ . Βοοίο οηΐπὶ Υἱνθηῖ Δ. ρυΓ ργόΌΘΓΟ ΟΡΟΓ- ιοῖ : ε Εογηϊοδιῖο, ἰπαυὶ! Αροβίο]υβ, οἱ οἵη ΐβ ἰΠ]- πυπυΐεῖα η ποι ηθίυγ φυϊάδπι ἰῃ γο Ὁ ], βἰουὶϊ ἀθ. ΥΑΒΙΖ ΨΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ, () Ρίο τετέχθαι ἰοφυπί οοὐάϊς ἰἰπι) τετάχθαι. ῬΟΘΞΙΝ. . ΙΒΙΡΟΕῚ ΡΕΓΌΘΙΟΤΑΕ «οἱ δδῃοίοβ “. » [ἀδπιηαυα ὧδ εδϑιΐιδία αἱΐ, φιοά Α φησὶ περὶ τῆς ἀγνείας, ὅτι μεγίσξων ἀγαθῶν πρό- πιασχὶ )π) ΘΟηο οὶ ὀοηθη : ε Ρδοθῆι, ἰοφυ, - ᾿ φοϊηΐοΐὶ ἐδην οΟὐμπίθος εἰ δ βοιπιοινίαπι, δ'η υ ποπι νἱ ἀοἰὶ θουην δ᾽. » ΟΟΧΙΙ. -- ΕΥΤΟΝΙΟ ΒΙΑΘΟΝΟ. ξενος γίνεται" ε Εἰρήνην διώχετε χαὶ τὸν ἁγιασμὸν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον. » ΣΜΒ'. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. (οσίίατε πιαία, πεάππι [ἀΠε πε[α. Μαχΐπ)α ηη Ορογίοί ἴδοογα, η οσοφὶ(Δ [ΔῈ ΓΘ. δὲ ΥΟΓῸ ἰϊ δἴϊδοίυπη οἱ [πρἰθπίοπὶ Π πηοιο ηυοά τανογὰ ἴυγρα , εἰΐδι ὁχ ορί πίοῃο ἃ}- δυγάππι, ποηη}}}} αυδάδιη τουτὶ ταῦΐο ἱπιραίϑηι, δυξαυθ ἰηνίἀΐᾳ μοῦ δοουδϑιίοη γϑ Π ΘηῸΓ, Π ( ἐΠυὰ ἰογαυοαῖ. ὅοίοηι οηΐπὶ ρἰγίφυθ φυΐθυϑ ἢ}} ΒΟΓΠῚΟ ἐυγρίβ ἰπαϊοίυδ, πυ}}υ [Δεῖυ ἰπάἀδοθηβ ἰη- ἔδειυπι, ο)υβηιοῦ! ἀτιϊ οἷο, αι ἱρβὶ (δοΐϊαηΐ, ΟὈιΘ- Γ Δίι: ΘΧΟΓηΔΓΘ. ΟΟΧΠΠΠ]Ι. --- ΕἸΘΕΜ. Μάλιστα μὲν ἃ μὴ δεῖ ποιεῖν, μηδὲ ὑπονοοῦ ποιεῖν. Εἰ δ᾽ οὕτω διαχειμένῳ χαὶ φεύγοντι μὴ μόνον τὸ κατ᾽ ἀλήθειαν αἰσχρὸν, ἀλλὰ χαὶ τὸ ἐχ τῆς δόξης ἄτοπον, ἐπιλυττῶσί τινες, χαὶ τὸν φθόνον ἑαυτῶν - χακηγορίαις θεραπεύουσί, τοῦτό σε μὴ λυπείτω, Εἰώθασι γὰρ οἱ πολλοὶ, οἷς οὔτε λόγος αἰσχρὸς ἄῤ- ῥητος, οὔτε ἔργον ἀπρεπὲς ἄπραχτον, διὰ τούτων τὰ καθ᾽ ἑαντοὺς περιστέλλειν. ΣΜΙ". --- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. ϑοζογάϊα εἰΐαπι [αοἰ ἰπια αἰ οὐ α «απ. Υἰτίμ σοπίσα πὶ ατάμαπι. ((οη[εν. ἐρῖει. .) Ἰφηανὶ ΔῈ δοζογ οἰἴϑι } [ον δὸ [. αὶ - ργθυδηῖ; βαπογοϑὶ ὁοπῖγὰ ἂς ΤΟΡ( υἱτὶ Π ἃ ναί αυϊάδηι ἀΠΠςἰ }γ ἀὐμογγαιῖ, ἰπ|Ὸὸ ὨιΔ ἰηοἰ μΔη, ται εἸδγίογοπη δίηι ἢ] υβι ΓΙ ΟΓΘΙἢ ἴοτα υἱοίογίδη), ἰδυὰθηι Ἃς ἐδουβ Ἰοῆφα τηϑ]Γ. Κ ΓΟΟΧΙΥ. -- ΡΑΌΙΟ. Οἱ λίαν ῥάθυμοι καὶ πρὸς τὰ ῥᾷάδια δυσχόλως ἔχουσιν" οἱ δὲ γενναῖοι χαὶ ἀνδρεῖοι, οὐδὲ τὰ σφόδρα δυσχερῆ φρίττουσιν, ἀλλὰ πρὸς ταῦτα μάλιστα ἀπο- δύονται. Ἐπιφανεστέραν γὰρ χαὶ λαμπροτέραν τὴν νίχην ἔσεσθαι προσδοχῶσι, χαὶ τὸ χλέος ἐνδοξότερον.