Letter 207

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Alupius Date: ~410 AD Context: Isidore on the power of speech for good and for harm — a good address transforms; a bad one corrupts what was sound. A good speech does more than convey information — it transforms. Something shifts in the listener when the truth is spoken well; they see what they could not see before, and they are not quite the same afterward. A bad speech does worse than fail to inform — it corrupts what was sound. The well-crafted lie, the slanderous report skillfully delivered, the flattery that makes weakness feel like strength — these leave the listener worse than they found him. He now knows less than before, having replaced accurate perception with comfortable distortion. Choose your words with this awareness. You are always doing one or the other.

Ουδιο ΟρΓ οδΓοὶ ΟΥΔ , ἢ π] η}}}}} ργοὐά- οδῖ, δ οἱ ςοῃίυΓῦαΓΘ ἃς [διΐζατο δυάϊ!ογο ὁ - δΌΘΥ. αὐπὶ γόΓῸ Ορυ οΓαίΐοπα νοὶ ἤδοϊδρο ρυ- ἀογαιᾳι ]ι ἰῃοδιΓ βροοίΔη . δ᾽ δῆ ὁη- ουγγδηΐ, οἱ ΟΥΑΙ δΔὺ δοιίοηθ οὔποθ, ἰυη ΠηΔθηδ ( Δι δοοεδθηιῦυ, ] πιοὰο πᾳυΐ [ὑογὶπὶ, ἃς δεηΐφηΐ, δοοοϑϑίο δὺ ἰυσγυπ. ΟΟΧΧΧΙ͂Υ. --- ΑΙΓΥΡΙΟ, π αἰοτῖνια ὀγγαιἷ απὶπμααυοτίοπαϊς ἱψποοὶ δμιμδ, ἱπ ποεριτὶς ἰαἰρῶ. Οοπίτα ἱπ υἱτι μεμα. Λίαν θαυμάζω, πῶς τῶν μὲν ἑτέροις πεπλημμε- λημένων καὶ ἁμαρτανομένων πιχροὶ χαθήμεθα δι- γασταὶ, τὰ δὲ ἑαυτῶν πταίσματα, συγγνώμης ὄντα πολλάχις μείζονα, παρορῶμεν" κχαὶ περὶ μὲν τὰ οἱ- χεῖα τυφλώττομεν, τὰ δὲ τῶν πέλας ὀξέως ὁρῶμεν" ἐπὶ δὲ τῶν κατορθωμάτων «τοὐναντίον πάσχομεν, τὰ μὲν γὰρ οἰχεῖα, χἂν μιχρὰ ἧ καὶ εὐτελῆ, μεγάλα φαίνεται" τὰ δὲ τῶν πλησίον, χἂν μεγάλα ἣ καὶ θαυμαστὰ, μιχρὰ καὶ φαῦλα. Οἶμαι τοίνυν, ὅτι ἡ φιλαυτία τούτων αἰτία χαθέστηχεν, ἡ τὴν ὀρθὴν () Μαεφήορογο ϑαυϊάδιι Δ ΠΐΓΟΓ, ΟΌΡ Δ} ΓυΠ} Γ- γαίἃ ἀοἰϊοίι δοταεὶ [ ἀΐ θΘοἀΘαπηυ, ποδί γα γΓῸ Ρϑοδδῖδ, Πι|Γἃ δέδροηυθῦο, αύδ υἱ γοηΐδπὶ Π- Τοδηίυγ, παρ! ζϑυ. Εἰ δὰ Βοβδίγδ υϊίοιη εαἰουϊΐ- ἸΩὼ Υἱιΐα, δὰ δίΐογυ ὙΣῸ Γάδ δουϊμη) οΟΓηΪΠ.. Οοηϊγ ΥΟΓῸ ἰθ ΓΟΟΙΘ [Δοι Π}}} ουὐϑηϊ,, Νοβίγα οι), Οἰδὶ ράγνα δἷηΐ οἱ ὀχ Πα, σγϑιάΐα ποὺΐβ Υἱ- ἀσηιυΓ ; Ργοχ τὶ γΓῸ ὈοηΔ, : } πιᾶρηὰ οἱ ε(- τοϊρδη δ, ρᾶγνἃ δἱ ὀχ δὰ : ΒΙΠΟΥ Θηΐπι) ] γϑοῖυπ) Ἰλυείδειδι οοἴτυορίίχυθ. ᾿υάδϊοία), ἀι!υ βάθη ΥΑΒΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Δι᾽ ἣν αἰτίαν ἐπὶ ς οὐδῷ γνεωτερίζεις τοὶς ἀδικήμασιν. Γήραος οὐδῷ, φεποοι ἰπιεπ : Ηο- ΠηοΓΐου πὶ δδὶ ργονογθίυπι Θώνδ. (), νεγβ. ἐϊ , εἰ, ν. ; ΠΠ|α. Χ,, ν. , οἱ ΠΠ) α. Ώ, ν. ἀδ. ὕυαγ Πορούοιὶ. Τλαίία ; Ἐς πτωχίαν ἀφῖχται ἐπὶ γήραος οὐδῷ, π. Π᾿Ἰηνπὸ δεπέοία αὐ ἐθέείαἰεηὶ γμέγυοπι!. Ολιυ}} Διὶ Μδηιίΐυῃ. Εἰ α πιοτιὴς {ἱπιὲπα γεριμαμς. ἘῊΛΟΓΕΠΝΕ υοᾳθδ } ἐπ ἐϊπιΐπὸ ἰεἰὶ ἀἰχὶ! ΡΓῸ ΠΟΓΙΘ. Ναπι φιαγα γοίδιιδ, ἰεἰὶ [απὶ {ἰπιῖπὸ αὖ ἱρ Α( υἱαηι ρμοεεῖπι σοπίεοία πιόπις τειοτίϊ. Εἰ}}}. νι : : Εἰ οπιπὶ «αησαεοα, ξογρε ἰεἰὶ Ἶαπι ἰπηὶπὸ ἱπ 'ρδο. πὶ }}} : Εἰ φταυΐιον ρματίῖπι πιείμοηίοε ἰἰπιῖπα ἰεἰϊ. Εἰ ]υ ροοί υτίπο ἱπ Πἰπεῖπο υἷα ργὸ ἰπίδηια ἀϊχίι. δανοεπατὶ δυίο Πογαιΐδηᾶ νοὸχ ἰῃ Ατγίς μοοίϊοα Αμιὶ πὶηιγεπι ἰοπενγὶδ ἡμυθηοηίΡ υόγεῖδμδ πημάῶν, υοά βι νεανιεύειν υἱ [ἷς νεωτερίζειν, φυοά [Ϊη} ΟΔΡ᾿Ρ γόϑιι δίμάεγὸ πουΐδ. ΘΟΒΟΤΤ. () Πολλοὺς ὑγανίδηι πῃ πολλοῦ οοὐά. Υαι. οἱ Αἴϊ. ῬΟΒΞΙΝ. () Ηοο ὁδὶ, ᾳυΐ π|)Γ [υ ρορη οχίσὶς, [- Τυϊη ᾿π) βοουηἋ}ᾺῸΌΛ|Βλ:᾽ ἠϑυοσίοῦ δϑὶ : δἰιογίυ } ἀδὶ γγϊηοὶρίυπ). Εχριοδι, φιοά ἀἰχὶ!, ε ἰπ }υ, υΐ ρῥγὶπεὶρίο ραςοανί!, ἀδἰ εἴυ πη ᾿ποίαϊ!. » ΟΒΌΤΤ.. () Εά. Ραγὶ. χαὶ θαυμαστὰ " ὀρθὴν τῶν, εἱς. δοιμα βυρρίοιυν ὁχ οοἀ. γαι. θῦ εἱ ΑΙι. Εν ΙΤ. . ΙΞΕΙΌΟᾺῚ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ οομ} πορδίγα δἰἰθηβαυδ οοηβίἀογασο ποὺ μῈῦ- Α τῶν πραγμάτων χρίσιν λυμαινομένη, χαὶ τοῖς αὖ - ταὶ. ΟΟΧΧΧΥ͂. --- ΠΙΕΒΑΟΙ ΒΙΑΘΟΝΟ. «τοῖς ὀφθαλμοῖς τά τε ἡμέτερα καὶ τὰ τῶν πέλας θεάσασθαι μὴ συγχωροῦσα. ΣΛΕ', -- ἸΕΡΑΚΙ ΔΙΑΚΟΝΩ. Οανονάωπι πὲ ἐρεοὶε μἱἰ αἰἷς ἀεοὶρίατὶδ. « Νοπ υἱάεηεμε νιαπίίσαπε ἴπ ἰετο. ν Αἀαρίωνι, Ρετνεῖμα εαί. ἃ. Ῥβμαάτιε : ε Ῥεταε ἱπιροϑωΐέ ποδὶς ἅμαδ, » οἰς. θοεἰρ᾽ [ὈΓβη ἰεἰρβυ ρυΐϊδη ΘΟΓΏΘΡΕ υοι! ἰη Ῥρ δὶ( ἰυλτη. (δγηθρα αυϊάθιῃ Υἱάότγὶ, πόη οΟΓηΪ ἰλπεοῃ, δα ρῥἰογυηυθ ἴῃ ἰυἱ γοῦυς οδου . ] - ρηἶ φυοὰ ἀπιδίσυυπι ἱποογιυη ρυϊδίυγ, ΠΠ- εἰθουϊη ορίπϑγὶ, πααυθ πλΐΐ, ἤθαυθ ἰδὲ ἰυάϊοΐιπι Ρασιἶ , βοὰ οομμμθη οδι οὐ ἰυἀϊοῖο ργυάθη- εἰδᾳυθ μγϑδβίϑηι θυ, δοηίϊδηιπη) [ πιὰ" ἔυδῖθ. ΟΟΧΧΧΥ͂Ι. --- ΦΑΟΟΒΟ ΓΕΟΤΟΙΙ͂. Αὐτὸς μὲν ἴσως σαυτὸν ἀπατᾷς, ὡς ὁρῶν τὸ σαυ- τοῦ συμφέρον" ἐγὼ δὲ φαίην, ὅτι δοχεῖς μὲν ὁρᾷν, ὁρᾷς δὲ οὐδαμῶς, ἀλλὰ καὶ χομιδῇ πρὸς αὐτὸ τυ- φλώττεις. Εἰ δὲ ἀμφίδοξόν σοι εἶναι δοχεῖ τὸ ἔνδοξον, μήτε ἐμοὶ, μήτε σαυτῷ τὴν χρίσιν ἐπιτρέψῃς " ἀλλὰ ἀναχοινωσάμενος τοῖς συνέσει διαφέρουσι, παρ᾽ αὖ- τῶν δέχου τὴν ψῆφον. ΣΛζ'. --- ἸΑΚΩΒΩ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. Μαίοε [μσὶεπά. Οοπεμεῖμαάο ἐπίηι αἰίεγα παίμτα. Ἑυρο, ὁ εἰν βοίηθ, ἱπιργοῦ : φυΐρρθ ποχίυπι φυεοιμάλι ΠδὈϊιυ) δηΐη υδὰ οἱ οοπδυοίυἋϊη δοηβίπ ἱηφεπογδηῖ. Ρίογίυ δηΐπὶ (Δ}η. φἾ ρ ᾳυδϑὶ δρεϊπιὶ οἷηὶ οἱ (ογιϊββὶ αὶ, υ , ( ΟΔ ἴπάδγο ἤθη ροβδίηϊ, οἴδη ἰῃ Π) ἰδηίοαυθ γνουὶ ἴῃ ϑαγδίδγυπι ρυγοὶρ ίδηϊ. Οοηδυοίυἀο Θπίῃ αυἱά πεδφησυηι, αἱ ἰη παίυγδηι ραυϊδιΐπι ; ἃ ΘΓ υθ ηἡδίυγδηι αυϊάδλη) ΔΠ͵ΡηΔηϊ. Αἰ} οἰΐδηι ἃ οοῆ- δαοιυάΐδο δυρογαγὶ παίυγαμι,, ἰἰἰυἀὰ γοιογὶβ ροοίῷ δά) υδηῖοδ, δδουυδῖ, μια εαυμ τεάαϊ βαλεῖ, ἀμηι ἀεοϊάϊ! μεσμέ. ἘΠλΠ τϑγὸ αυϊά βαχο ἀυτίυβ αυϊά ὺ πιο} } ἴ διϊδιηθη ἰοία Δβϑίἀυο ἠδιυγαβ υἱποίίυς ἀυγ}|. ΘΟΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΗΙΕΚΛΟΙ ΒΙΑΘΟΝΟ. Φεῦγε, ὦ φίλτατε, τοὺς πονηροὺς, ἅτε λυμιχήν τινα χατάστασιν τὴ ψυχῇ λανθανόντως διὰ τῆς συν- ηθείας χατασχενάζοντας - πολλοὶ γὰρ ἀπατήσαντες ἑαυτοὺς ὡς ἄριστοι καὶ χράτιστοι, χαὶ ὑπὸ τοιού- των συντυχιῶν μὴ χαταδλαπτόμενοι, ἔλαθον εἰς τὰ αὐτὰ ἐχείνοις ἡρέμα χαὶ χατὰ μιχρὸν χατενεχθέντες βάραθρα. Μέγα γὰρ ἣ συνήθεια, καὶ δεινὸν εἰς φύσιν κασταστῆναι () δευτέραν γὰρ εἶναι φύσιν τὴν συνήθειάν τινες ἀπεφήναντο. “Αλλοι δὲ χαὶ τὴν φύ- σιν ὑπὸ τῆς συνηθείας ν'χᾶσθαι ὡρίσαντο, φῆσαν- τες" Πέτραν κοιλαίγει ῥαγὶς ὕδατος ἐνδε.εχοῦσα (). Καίτοι τί πέτρας σχληρότερον ; τί δὲ ὕδατος μαλα- κώτερον; ἀλλ᾽ ὅμως τῇ συνεχείᾳ τῆς πληγῇς περι- εγένετο τῆς φύσεως. : ΣΛΖ'΄. --- ΙΕΡΑΚΙ ΔΙΑΚΟΝΩ. Τεπιρεταπίϊα εαπὶαἰἷς πιαίετ, (Υ͵ἱά ἐρὶει. θὲ, , .) δἰφυϊάδι νδἱοιυάΐποηι οογροτὶβ ουγᾶ, υβλεϊοηιὶ τἰοὶ οορίδ οοηιδηΐυβ . Ηδοε δηΐπι ἱΠΠ πὶ ρᾶτί!. δὶ γΓῸ ΡῈΡ ἀο! οἶδ {Πυἀ τυγχαβοογο ἃς ἰδϑοίνίγο ουρΐδ, [Δ]]γὴβ : ΠΟ το διπιδηθο ἰρδῦπι δάνογδθυβ δηΐ- τᾶ δίᾳαο ἰηΐγοηθ γοάάθη, δα οἱ γδάϊοοπὶ ἃς [η- (δαὶ ᾿πη) Δ υπὲ το ἀη ΠΟΓΡΟΓΣΌΙΒ. ΟΟΧΧΧΥ͂ΙΙΙ. --- ΤΠΕΟΌΟΒΟ ΒΟΗΟΙΓΑΒΤΙΟΟ. Εὶ μὲν τῆς ὑγιείας τοῦ σώματος φροντίζεις, τὴν αὐτάρχειαν τίμα " αὕτη γὰρ ἐχείνην ὠδίνει" εἰ δὲ διὰ τῆς τρυφῆς σφριγᾷν χαὶ σχιρτᾷν αὐτὸ καρα- σχενάζεις, λανθάνεις μὴ μόνον ὀπλίζων αὐτὸ χατὰ τῆς ψυχῆς, χαὶ δυσήνιον ποιῶν, ἀλλὰ καὶ ῥίζαν χαὶ πηγὴν τῶν ἀνηχέστων νοσημάτων εἶναι καρασχενά- ζων. ΣΛΗ͂΄, -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΊΚΩ, Ἐχρίίοαι ἑοπατίμην ρτγουετγϑίαίοη εαἰμιηεπία. ((οπ[εν. ορίει. , .) Ὀίειυιι ἰἰϊυά : ε« Ἰη͵υγῖδΔ, ἀὐπὶ Υἱχαγὶδ, ρῶγ δϑδὶ Τὸ, ε Ὡς ἂν βιώσῃς, λοιδορηθῆναί σε δεῖ, » ὡς ΥΑΒΙΖΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Ργο χαταστῆναι δοτίθυηϊ Διο ἰἰάδηι οοὐά. «αστῆναι. ΡΟΒΒΙΝ. (θ) Ῥτονθγυῖδ!} ὁδὶ γθγβυβ ΟΒΟΓΙΪ ροοίΒ., ἤθη πη ἰπεριΐ φυδπὶ Ου. Εἴδοςο ὲ υἱβιπι. [δυάδιυγ ἃ τη , εἱ δύνοοδίυγ ἃ (Ἰοπηο θα ΑἸεχϑπά. οἱ Ευβοθὶο ||. ὕΑσχ Ργώραταί. ευαπροίίε, δι ἃ ϑἰπιρί οἷο ἰη ἰδ. τι! Ατἰειοιοὶ Φυσιχῆς ἀχροάσδβως. ἃ [,μαἰἰηἷ ἰἰπ] οοἰἶ Ἔχργοβϑιδ ἰοουδ, ἃ Τ. υυστγοιίο, οἱ Ρ. ΟΥϊαϊΐο. [ }|. ΄.᾽΄. δὲ τόγμτπε παίμγα, ἴῃ ΟΧΊΓΘΙΗΟ : Νοκπε υἱάφε οἰἶαπε σμίίαε ἱπ ἑαχα οαάἀοηίέδ Ἡπιοτὶς, ἰονο ἱπ ἐραϊϊο ρμεγίμπάσγε δακα : Εἰ} ...: ϑιἰ Πἰεἰαὲ σαι ἰαρίἐς ἐανυαῖ. Νδϑο νϑτο ἰἰυ. τιν δὲ Ῥοπὶ : αμιια εαναί ἰαρίάεηι, εοπειπείαν ἀππείμα ἀδω Ει ιετὶιμν ργόδεα υδλ ον αἀμπομς ἤμηιϊο. Οιυιοά γϑγὸ ᾿ΐο δι} }εἷϊ Ἰδἰάοτυβ : Ομἱά εατὸ ἀκ- γίας σμῖά ἀσια πιοί {μι ῦ ἰάθιηῃ δἷο δι! υἱ ροεῖδ Ονϊάϊαα Θχργαϑϑὶϊ : βΘμά πιαρσὶς ἐδἰ ἀμταπι δα.ο σιυὶά πιοί ἐμ ππάα ἢ βάατα ἰαπιέν πιοίἰὶ ξαχα σαυαπίμν ἀημα. Ετ 'ρδα ᾿δἰἀογαβ [ .. π’, ορὶβὶ. : Αἱ ἐ πώ, ἴπ- ιῖ, ρετεμαδμηι σπρίαπι, σμοά φμίάαηι ρετπὶδπὶ!: ἀγμας ἰευΐσατε ἰαρίά. ΤΙθΏΠυ ᾿}}. , εἰοξ. ἃ ς Ιρεα αἀἴε πιοίἰὶ ξαχα μεγεαὶὶ αηπα. Εἰ ΡΙυίϊδτεῖν. οοπ)πι. Περὶ παίδων ἀγωγῆς " Σταγό- νες ὑδάτων ἐλ Ψ Σιν ει; β ρέδδεα εαναπ!. θὲ ἐντελέχεια γο ἰῃ πἰπ) ἐδἤι ἴοπα ἀϊδ- βοῦυΐϊ Δρυπθ Τμίϊαπατμηι (μα εἰἰοπμηι Ἰι. ΓΥ, ὁ. ΦΙ, εἱ , ΟΠ δυίθηη | Ὑργϑυβ δι) Ηλάγ. Ταγποθυβ ᾿ἰῦ. τχ Αὠνεγεατίογωνε.,, οαρ. , εἱ Μ. Δυϊ. Μυτγείυβ ᾿}. χη γατγίατ. ἰδεῖ., ΟΡ . ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΠΙΜ . Υ. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΟΧΙ.. γέγραφας, οὐχ εἷς ἀποτρυπὴν ἀρετῆς εἰρῆσθαι νο- Β μαϊΐ,» ποὴ δὰ δυοσδηάυπι ἃ υἱγίυϊθ, υἱ δον α, μιστέον " οὗ γὰρ ἵνα εἰς καχίαν βαδίσοιεν, ὡς ἔφης, οἱ ἀχροώμενοι" ἀλλ᾽ ἵνα εἰς φιλοσοφίαν ἐναχθεΐεν εἴρηται. Οὐ γὰρ ἐπειδὴ πάντως λοιδορηθῆναι δεῖ χαὶ τὸν εὖ βιοῦντα, τὴν ἡδονὴν αἱρετέον - ἀλλ᾽ ὅτι πάν- τὼς ὑπὸ τῶν πονηρῶν τοὺς ἀρίστους χκαχηγορεῖσθαι συμθαίνει, φιλοσοφητέον. Ἐῤῥέθη γὰρ οὐχ εἰς τὸ φυγεῖν ἀρετὴν, ἀλλὰ πρὸς τὸ τοὺς ἀσχοῦντας αὐτὴν, χαχιζομένους φιλοσοφεῖν" ὁ γὰρ φθόνος αὐτοῖς ἀν- τιστρατευόμενος χωμῳδεῖσθαι αὐτοὺς πολλάχις πά- ρασχευάζει. ΓΔμεινον οὖν, εἰ πάντως λοιδορηθῆναι δεῖ, ἀδίχως τοῦθ᾽ ὑπομεῖναι" τὸ γὰρ δικαίως, τοῖς πονηροῖς πρόσεστι.