Letter 205
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Theodore the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the limits of verbal correction — arguing that words without the backing of deeds accomplish little against entrenched wickedness.
If words alone could destroy wickedness, every teacher would be a savior. But words must be backed by something. They must be backed by a life that demonstrates their truth — and sometimes by consequences that make the cost of wickedness real.
This does not mean we stop speaking. It means we do not mistake speaking for acting. The word that goes out without the backing of either a consistent life or real consequences is heard, evaluated, and ignored. This has always been so. Do not be surprised by it. Work on both fronts simultaneously.
αμπε ἐμᾶς γατίεε ἐθοτῖ! ἱπ Ζοεῖνκο εοὐα[ἰμεημε αὐπιοη ἰοπῖϑιιδ ΜΟῊ δὲς τοί οι Εἰ λόγους ἔφασχον ἔχειν πάσης χαχίας ἀναιρετι- χκοὺς, εἰχότως ἂν εἶχον ἀλαζονείας αἰτίαν. Εἰ δὲ τοῦτο μάλιστα πάντων ἐπίσταμαι, ὅτι τοῦ μὲν παρ- αινοῦντός ἐστι τὸ εἰπεῖν τὰ βέλτιστα - τοῦ δὲ συμθουλενομένου τὸ πεισθῆναι. Ὁ μὲν γὰρ τοῦ λέ- γεῖν, ὁ δὲ τοῦ πράττειν Κύριός ἐστι" τί παρεὶς συγγινώσχειν, εἴγε ἀποδέξασθαι μὴ βούλοιο, αἰτιᾷ τὸν τόγε αὐτοῦ μέρος χατορθώσαντα ; εἰ δὲ μηδ᾽ οὕτω καταδέχῃ, ὥρα δε καὶ τὴν ἄῤῥητον σοφίαν αἰτιά- σασθαι, τὴν μῆτε τοὺς ἀποστατήσαντας Ἰουδαίους, μὴτε τὸν προδότην πείσασαν. Τοσοῦτον γὰρ ἀπέσχον τοῦ πεισθῆναι, ὅτι ὁ μὲν προῦδωχεν, οἱ δὲ ἐσταύ- ρωσαν. Εἰ δὲ καὶ μὴ πείσασα καὶ σώσασα, παρὰ πάντων ἀναχηρύττεται" ἀπὸ γὰρ τῆς προαιρέσεως, οὐχ ἀπὸ τῆς ἐχδάσεως τὰ πράγματα χρίνεται" τί αἱτιᾷ τὸν τοσαῦτα πεποιηχότα, χαὶ μὴ δυνηθέντα πεῖσαι Μαρτινιανόν τε χαὶ Ζώσιμον, χαὶ Μάρωνα, χαὶ Εὐστάθιον ἀποσχέσθαι χαχίας ; Τοσοῦτον γὰρ ἀπέχω τοῦ ἐρυθριᾷν ἐπὶ τούτῳ ( καίτοι ἐρυθριᾷν () παντὸς μᾶλλον, ὥς γε ἐμαυτὸν", ἐν οἷς τὸ ἐρυθριᾷν χαλὸν, ἐπιστάμενος), ὅτι χαὶ σεμνύνομαι ἐπὶ τῷ τ ι. Ηδο" οοἷπι οογοηδία, οἱ ἰογηϊοδιίοπα ἰυύϊοὶο οοηἠεοιηηλία, ιτηδι ΓΙ οηἶυ) δυληι) οἰΐαιμ ἰδυάθηι ἐοηῃδοαυίίυγ. ΟΟΣΙΧ. -- ΤΗΕΒΟΌΟΙΟ ΒΙΑΟΟΝΟ. αἀπιοπεπάϊξ, ἱπίφμμηι ργοθαῖ «ἰὶ ἸΡΡΝΙΘΗ, ηκοά (οεμ. (ἀοη[οτ. ἐρὶδι. εἰ .) δ᾽ ΒΟΓΠΊΟΠ ἤδῦοΓΟ Π αἰχίββαιῃ. πη}{} ΟΠ ΘΙ ΟἸ πί, πον σἰογ δηΠϊ ἃπϑᾶπι ΠΔΌΘΡΘΙΩ.. '. υθερ Πυἀ οὐμηΐυιι ᾿'ρ Ρῥγοῦο ῃουΐ, δἀμογίδηι. μίἀθιω Ορ(ΐηΔ ἀΐοφογα ; ο᾽υ νϑῖο., οαἱ ρογβυδάσίυν, δυγο δοοοιηπηούδγο οἱ γοαδεγα : μᾶΓ δἱ αυλπιίο Ἰδυΐύαγα Π}, β (π| ᾿ξῃύβοθγο ἀθῦθγεβ. ὙΠ ΌρΟΓΑς δηΐη οὐπὶ ᾳυΐ δυδτυηι ΘΡΆὨϊ ρϑγιΐυ πὶ ὀχρίονΐι. δὲ δηΐπι Π ἰος [αἰΓ, δι οἱ ἰηεδλυίϊοιι [οὶ - Ρἰ π ἰδ η) γόργαϊθηάθγ ροίογὶβ, ης δροδιδίδηιὶ βεπιὶ δυάαϊοα, πθὸ δυάς ργοάϊιοτὶ ρογϑιιδεὶι. Τδιιυπι δηΐαι ἀυογαὶ υἱ ρατβυδϑογί!, υἱ εἶα αυϊάσπι νϑημαϊάογὶι, Π|ἃ γΘγῸ πδίϊο ογυοὶ δίῆχογι!, ϑὶ γϑῦο αἀϊνίηα [ δαρί θη ἃ ας πόᾳυθ {{ ρογδιδϑί!, πθ- βαϊναυϊί., δὺ οπιηΐρα ἰδυάδίι ( σοηβ᾽ Θηἶπ), ΠΟη ἃ ὀνθῆϊυ γαβ ᾿υἀϊεσδηϊαγ), φυΐ! δοουδδ ὁΟηδΔηίθΙη ἱ ηθη γαἰδι(ῃ) ρογβυδύογα Μαγ Π, Ζοκίιπο, οἱ δᾶγοῃ] δίφιβ Ἐυβιδιμίο, υἱ . ἱπιρτο- θίιλια ἀφείβίδηι ἢ Ταπίυπι δῦβυιη υἱ ρτεορίετοαᾶ ογυ.- βάβοᾶπι ΠιΔ Π| υΐβηυδι Δἰ'υ.,, δὶ πιΐΐ ἱροὶ Πη) ρΡεγϑυδάδϑιη ἢ], ἴῃ φαΐθυ ἜΓΌΒΟΒοΟΓ ρυϊοῆγαπι ἷ, υἱ οἰἰλπιὶ αἰογὶογ ἰῃ ἰθὺ, αἱ Χ ρᾶγΓ δδὶ ΥΑΠΙΙ ΚΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤἍ () το ἐρυθριᾷν οἰυ οοἰ. ΔΙϊ. ογῖι, 'ἐρνθρίων ἄν. ῬΟΒΙΝ.͵ . ΙΘΙΟΆΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤ πὶ μαϑδίοηυπ Ομ γίβι θΟΪΩΐ μοβϑί ρϑγιίοορ, Α χἂᾶν ἐκ μέρους τοῖς Δεσποτεχοῖς πάθεσι χεχοινωνη- ΟΟΧ. --- ΕΌΤΟΝΙΟ ΡΙΑΓΟΝΟ. χέναι. ΣΚ΄. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. }ὲε Ζοεὶπιὶ εἰ Ἡότοηὶς υἱειἷϊς ἐἰΓαην, οἐ ἤμάαϊσα ρεγβάϊα. (γὰκ εἰ. εἰ ορῖεί. , δε καα ρμνοάἑίοτε.) δὶ φοούνίβ βυρρί!οἷο ἀΐϊφηυπι δοείυβ οοπιρ μι, οὲ ρου φυσαᾳιθ νόγῦδ ρῥτοίδσυμι Ζοδβίημυϑ οἱ Μδρον, δίφιο ἰη ορίϊ θαι αὐυθηυὸ ἱμαυγΓομὶ : πδαιο ἀἰοοπάδ, Πόσ τὸ δὲτηὲ δα ϑοαυθηάδ υἐΐσθη- [ ρφΙί(Γ οἱ ρου : Ποῖ Θχίοιἑ τα υἰϊἱ ΟΠ θη) ἃ πος! ὶ, οἰἷγῶγα ροιίυδ ἰοηρδηϊπιϊδῆοι) αἰνὶη] πθδι)ἷθ δὰ ρα ηἰδηξίδην ἱρ ἰ ν᾽ ἴδω, οἱ ὁχοῦ - δδιϊοιθιη ργοβεΐβδηιν, υϑγυπὶ δηΐπνθγο ροϑὶ π εἷα γοὶ ἴῃ υἱία, υδὶ ἦηι᾽ { ψγανὶ. βυρρ!ῖοίθ ἴω» δοηυδηίοθι!. οηΐπὶ υἱ δηι αἰϊυνίυπι. ποίη ϑ ρϑίγδηιθβ "δ, ναὶ ἴῃ ϑούοιβίσ ἰτηιηϑ) ρθοσδμ. "΄, δὶ δἱ η Ὠοπιίπυηι ᾿πβϑηίθηιϊοβ γα ἷα δυύεὶ πορυηϊιὶ αὐίΐδευηι.,, δῇϑϊθυπί οἱ ἰβϑιΐ, δὲ νϑγὸ ἰΠΠογυπὶ |}] δι Πυοίίθυς οὐγευιϊ!, }}} ἰφιὶ δὃὸ {| ὀχϑβιΐμοιΐ Ρογίογαηϊ, υἱ οἴ οὐ πὶ ΡΥΪΟΓΟΒ ἰυπ [υἰυΓΔ ἰγαρο- οὐδουτατγίμ!, οἰἴαπὶ ᾿ΐς αἰ [ μαιϊθηϊυγ, Ραλ. αν ἰφίίυγ δι} ἰ ἰδοῖθ, φυλ] βῖπι ρυη ὶ ἢ δηἶπὶ ροπδ ἀδίΓ Ποίμπη, γογί᾿λ ἰ( ρτοηυῇ - ἰίδηιθ : ε Τοϊογαθ} δε! τοῦγῶ ϑοάἀοιηογυπὶ οἱ σοπιογγῃφογιηῃ ἰη ἀἴ ἡυάϊς!!, φιυδπὶ εἰναι! }}} . π| Ζογυβαὶ πὶ ρΟΥβθοι θ νοῦ : ργαοΟη. Πως ἰά τοι], ἰαπαυδπι δἰπι [ἢ ρσγανῖυβ ρυπίοηάϊ, ΟδοπΙ ἃ ὙΓῸ ΓΘΠῚ) , ΠΟη πο αυϊὰ ἐν Βᾶς Υἱα ρῷθπδδ μερδηθογιηὶ, οἱ φυΐα ὁοηίΓᾶ Εἰ μηδὲν μετ᾽ ἀχολασίας () ἔργον ἄπραχτον, μήτε λόγον αἰσχρὸν ἄῤῥητον, ὡς φὴς, παραλελοιπότες Ζώσιμός τε καὶ Μάρων, ἔτι καὶ χατὰ τῶν ἀρίστων ἐπιφύονται, ἃ μὴτε λόγῳ ῥητὰ, μήτε ἔργῳ φορητὰ καὶ φράζοντες καὶ πράττοντες" μὴ τῆς θείας δἔέχης ἀμέλειαν χαταψηφίσῃ, ἀλλὰ θαύμαζε αὑτῆς τὴν μα- χροθυμίαν, τὴν νῦν μὲν εἰς μετάνοιαν αὐτοὺς καλοῦ- δαν, χαὶ τὴν ἀπολογίαν ἀποτεμνομένην, μικρὸν δὲ ὕστερον ἢ ἐνταῦθα, ἢ ἐχεῖ χολάσει σφοδροτάτῃ αὐ- τοὺς μετελευσομένην. Εἰ μὲν γὰρ οἱ πρὸ τοῦ χατα- χλυσμοῦ ἃ μὴ θέμις δράσαντες, ἣ ἐν Σοδόμοις ὑπερ- όρια πταίσαντες, ἣ οἱ κατὰ τοῦ Δεσκότου ἐπιλυτ- τήσαντες Ἰουδαῖοι ἀτιμώρητοι διέφυγον, διαφεύξονται καὶ οὗτοι. Εἰ δὲ ἐχείνων ἐνταῦθα οἱ μὲν χατεχλύσθη- σαν,, οἱ δὲ πυρὸς, οἱ δὲ πολέμου ἔργον γεγένηνται, ὡς πάσας χαὶ τὰς ἔμπροσθεν, καὶ τὰς μετὰ ταῦτα ἀποχρύψαι τραγῳδίας, χἀχεῖσε δὲ τὰς ἐσχάτας πεί- σονται τιμωρίας ᾿ δι᾽ ἣν αἰτίαν ὀλιγωρεῖς, ὡς ἀτι- μωρήτων τούτων ὄντων; Ὅτι γὰρ χἀχεῖ δώσουσι δίχην, δῆλον, ἐχ τοῦ τὴν ἀλήθειαν εἰρηχέναι. « ᾿Ανεχτότερον ἔσται γῇ Σόδομων καὶ Γομόῤῥων, ἢ τῇ πόλει ἐχείνῃ, » τῇ διωξάσῃ δηλονότι τοὺς τῆς ἀληθείας κήρυκας" τοῦτο δὲ εἶπεν, ὡς ἐχείνων μὲν ἀργαλεωτέραν δωσόντων δίχην, Σοδομιτῶν δὲ ἧἣμε- ΠΆΪΙΓΆΠ) ὙΠῸ ἃ. [] ἀπὸ δυπὶ ἀεθὰρομαι!. Φυάαῖ ᾧ ρωτέραν, οὐ μόνον διὰ τὸ χἀνταῦθα δεδωκέναι, ἀλλὸ γοτο δὐνογϑυδ ϑίγῷ Ὠοιηΐηυτη ἀεο!φυθδγυῃί. ΠΟΧΧΙ. -- ΕἸΡΕΜ. χαὶ διὰ τὸ τοὺς μὲν χατὰ τῆς φύσεως πεπαρῳνη- χέναι, τοὺς δὲ χατὰ τοῦ Δεσπότου τῆς φύσεως λελντ- τηχέναι. ΣΚΑ', -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. γωῶπα ἐμὖμε εἰ αἰϊετὶπς υἷα. (ΕΣ πας οἰ διρεγίοτο δρὶδί. σοπβαία ἐρέεί. , ἰἰδ. τι.) ϑεῖῖο, ΒΟΠ Υἱ", ιοὰ ] [δου] Ὁ δο το] ΓΔ Ὁ}}} ηγοΐο ξαγαίυψυο ΓΔΟἾ᾽ ροσοϑυίη, ἰάδοι δάνογϑὶ φυϊὰ ρβαιϊπιγ, (ὑπο οΥὰ ἀοίοΓχίπι. γᾶν γὙογῸ δἰηυθ ἱπηπηοάΐοα θδιγα) , ἰῃ Δ] γὰ οἰΐαπ) υἷϊα Ἰυδηνιβ. . [ονίυ. ἰΔπηθη ἃς πηἰτἶα, δὲ φυϊὰ "εἷς ΡΑΙΉΒΟΥ δάνογϑίὶ ; σγανΐίυθ ΥὰΓΟ., δὶ π|}}} ρϑὶ νἱίῳ ἀφοοάϊπιυδ. ὕδογυ πὸ ᾽ ἀϊ νϑἰ ΠΆΓΓΆΓΘ, ΠΟΙν ἀδιμΟηϑίΓΆΓΟ, [{}δ υΓη ἀϊηη ἡδοθϑι- τὶ .. Βίνίυβ ἰἴδαυα Ῥδι ἰΐ, φυί Ὠἰς ἀκ! οἰ λιθηΐ, ( ὁπηηΐ ΘΧοσρ ] οι ΠΔΔΓ, ΓοἀΔγζΌ , ] ἰπάΐξῃα βαογδηθηϊδ μαγοθρογδιι: ε ᾿ά, ἰηφι!, Ἰπὸ γῸ τοῦμί ἰηΠτηαΐ οἱ ἰπηθθο}!]., δέ ἀογπιίυηι εἰ. Ουοά [ ποοπιοιρ αϊυάἑοατοίηυϑ., ἤθη υἱἱαυα υἀϊοαρογυν, θυτὴ ᾿υἀϊξαπηυῦ δυΐοπι, ἃ θοιηΐηυ σογερίυν, οἱ ποῖ οὐ . πη ἀ ἀδι θη "." σά εἰΐλπν ἱφηΐ δσογυοίαίο ἀὐνῖ ! ἀϊοια αι ἃὉ ΑΡγᾶ- Βπηῖοὺ οοάδῃῃ ρορίΐποι : « ΕΠῚΪ, γοοογίαγα αυΐα γοοθρὶ - διὶ ὕοη ἣν υἱία ἰυ. [ ΓΒ δι} παῖ . » Ἴσθι, ὦ ἀγαθὲ, ὅτι εἰ οἱστὰ χαὶ φορητὰ χαὶ εὐΐατα πταίσοιμεν, καὶ πάθοιμέν τι ἐνταῦθα δεινὸν, ἀποτριδόμεθα τὰ πταίσματα " εἰ δὲ ἀπάνθρωπα χαὶ δεινὰ, χἀχεῖσε τιμωρηθησόμεθα, χουφότερον μὲν, εἰ χἀνταῦθά τι πάθοιμεν, βαρύτερον δὲ, εἰ ἀπαθεῖς ἀπέλθοιμεν " ἀλλ᾽ ἴνα μὴ λέγειν ἔχοις ὡς αὕτη ἀπό- φασίς ἔστι χαὶ οὐχ ἀπόδειξις, διὰ μαρτυριῶν ἀξιν χρέων βαδιεῖται ὁ λόγος. Περὶ οὖν τῶν ἐνταῦθα ἀπ’ τριδομένων τὰ πταίσματα, μάρτυς παραγραφὶν ἀὴ ἐπιδεχόμενος ὁ θεσπέσιος Παῦλος, λέγων “περὶ τῶν ἀναξίως τῶν μυστηρίων μετειληφότων" ε Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς χαὶ ἄῤῥωστοι, καὶ χοιμῶντα: ἱχανοί" εἰ γὰρ ἑαντοὺς διεχρίνομεν, οὐχ ἂν ἐχρινόμεθα" χρινόμενοι δὲ, ὑπὸ Κυρίου παιδενόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ χότμιυ χαταχριθῶ- μεν. » Καὶ τὸ εἰρημένον δὲ πρὸς τὸν ᾿Αποτηγανιζό- 'βενον πλούσιον, ταύτης ἐστὶ τῆς ἐννοίας, ὅτι ε Δπ- ἐλαόες τὰ ἀγαθά σου ἕν τῇ ζωῇ σου, ὁμοίως δὲ χαὶ ΄δη. νη, ἢ β. "’ ὅθι. χιχ, ἔ ᾳ. " Μαΐ}ν, χ, . Μ (ογ. χι, -. δ᾽ ,.υὸ. χυι, . ΥΑΒΙΔΣ ΜΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Ῥιὸ μετ᾽ ἀχολ. σοὐμ. αι. οἱ ΑἸ. αρϑηὶ μ ἧτ᾽ ἄχ. Ῥοδδιν.- ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΟΜ . Υ. --- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΙ, Λάζαρος τὰ χαχὰ" » τουτέστιν, Εἰ πέπραγταί σοί αὶ Θυδϑβὶ ἀΐοογοαὶ ἢ ϑὶ ᾳυἱὰ Βοπΐ ἰῃ Υἱ (δοἰδιΐ, Πος τι χρηστὸν, τοῦτ᾽ ἀπείληφας, τρυφήσας χαὶ μηδε- μιᾶς πειραθεὶς μεταθολῆς. Εἰ δέ τι χἀχείνῳ πε- πλημμέληται, τοῦτ᾽ ἀπείληφεν ἐν τῇ ἀπαραμυθήτῳ πενίᾳ δεδαπανημένος- περὶ δὲ τῶν χἀνταῦθα δεδω- χότων δίχην, χἀκεῖ δωσόντων, αὑτὸς ὁ κριτὴς ἐν Εὐαγγελίοις ἀπεφήνατο" ε ᾿Ανεχτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων χαὶ Γομόῤῥων, ἢ τῇ πόλει ἐχείνῃ. » Καί- τοι χἀνταῦθα δεδώχασι δίχην χαὶ Σοδομῖται χαὶ Ἶου- δαῖοι, οἱ μὲν πυρὶ δαπανηθέντες, οἱ δὲ πολέμῳ καὶ λιμῷ παραδοθέντες, καὶ εἰς τοσαύτην ἀπορίαν χα. ταστάντες, ὡς χαὶ τῶν οἰχείων γεύσασθαι παίδων " πάντως γὰρ ὑπ᾽ ὀδόντας ἐλθεῖν ἡ ἀνάγχη ἐξεδιάσατο. “ΚΒ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Γοοορί } εἰδη , π}}π| ὀχδρεοίδ ποΓοθάθηι. δ᾽ αὐἱά νθγῸ ἃ ᾿,Ζδγὸ [ΝΠ ΠΟΠΛΗ}Ἶδ)}, ὀσρίαιυπι ἰΔ ἱποοηβοίδυ ΐἱ ἱμορία ργορδιθοάυαι. Δρβιρῖο, Ὠδ [ γογὺ φυΐ ῃΐς ρα ὴδ ἀδάσγιηι, ἰθθοϊ γΟΤῸ αἱ ἰῃ λ[Γἃ Υἱίδ, ἰαϑίδίγ οἱ ἷρβ ἰυὐδχ ἴῃ Ενδηροὶ ἶβ - « Το ον ἢ π οὐ ἰαγγ Θοἀοιηοῦιμι οἱ σοπιονγθθστγυι, αυδηὶ εἰν ται: { ", » Εἰεὶ γΟΓῸ ἰυσγῦηϊ οἵ ᾿ἶς ϑοἀοπιί δίαῃο αἀδεί, } ᾳυΐάοπι οΟΘΙ } ἰχηθ ὁοηβυπριΐ; πὶ γϑγοὸ ὑ εἱ ίλταϑ διιγὶεὶ, π|, ἴπφυδπι, δάδλοι! ομογυηι ροηπ- Τίαπι, υἱ οἱ ΡΟ οὐδοϑϑδὶ ἃ Ἀοπιδηΐθ ἀδνογβϑηῖηῖ. Θιηηΐά δηΐἣι υἱ ἀδπεῖ σούδγοηϊ, βυθθα ΘΟΙΏΡΌΪ δζοδιίΆ. ΟΟΧΧΙΪ. --- ΕἸΌΕΜ. δε εαάεπι τὸ, ἐπ πιοτοραάϊε αἰειγὶ διἴοπε. ( ορίει. , .) Ὅπερ πρώην περὶ τῶν ἁμαρτημάτων ἔφην, τοῦτο Β Οιοά πυρὲρ ἀθ ροοοδι δου ΘΟ ΓΠῚ ) ἰάθη) ἢυπς νῦν περὶ τῶν. κατορθωμάτων ἐρῶ ὅτι μικρὰ καὶ εὐτελή χατορθώσας, εἰ ἀπολαύσει τινὸς χρηστοῦ ἐνταῦθα, ἀφέξει τὸν μισθόν: Εἰ δὲ μεγάλα χαὶ ὑπερ- φυῇ χαὶ ἀξιοθαύμαστα, χἀχεῖσε ἀπολήψεται, με- τρίως μὲν, εἰ χἀνταῦθα ἀπείληφε, Τὸ γὰρ ἐνταῦθα λαδεῖν ὑποτέμνεται μισθοῦ μέρος οὐ μιχρόν " ὑπερ- ὀαλλόντως δὲ, εἰ μὴ ἀπείληφεν. Καὶ εἰ βούλει, διὰ παραδείγματος σαφηνίσω τὸ λεγόμενον. Ἔστωσαν ὑποθέσεως χάριν δύο δίκαιοι, ἄχροι τὴν ἀρετήν" ἀλλ᾽ ὁ μὲν ἐνταῦθα πλουτείτω, ὁ δὲ πενέσθω “ ὁ μὲν δοξαζέσθω, ὁ δὲ ὑδριζέσθω" ὁ μὲν παρὰ πάν- των ἐπαινείσθω, ὁ δὲ χωμῳδείσθιυ. ἾΑρα ἀπελθόν- τες ἐχεῖ τὸν ἶσον λήψονται στέφανον ; Οὔ φημι ἔγωγε, καίτοι ἴσους γε ἑαυτοὺς ἔφαμεν εἶναι χατὰ τὸν τῆς ἀρετῆς λόγον" ἀλλ᾽ ἡ τοῦ ἐνταῦθα βίον ἀν- ὠὡμαλία τὴν ἰσότητα τῆς ἀρετῆς εἰς τὸ ἄνισον κατα- στήσει" οὐ τοῦ ἀδεχάστου χριτοῦ ἄδιχον ψηφιου- μένου, ἀλλὰ τῷ μὲν χἀνταῦθα χάχεϊ τὸν μισθὸν συμμετρησομένου, τῷ δὲ ἄχρατον τὴν εὐφροσύνην βεδαιώσαντος " δίχαιον γὰρ τοσαῦτα μὲν χατορθώ- σαντα, μὴ τῶν αὐτῶν δὲ ἀπολαύσαντα, μείζονι χαὶ λαμπροτέρῳ χοσμηθῆναι στεφάνῳ. Οὐ μόνον δὲ ἐπὶ τῶν χατορθωμάτων, ὦ μαχάριε, ἀλλὰ χαὶ ἐπὶ τῶν ἁμαρτημάτων τὸ αὐτὸ ἀχολουθεῖ. Ἔστωσαν γὰρ, εἰ δοχεῖ, δύο ἁμαρτωλοὶ, εἰς αὐτὴν τῆς χαχίας φθάσαν- τες τὴν χορυφὴν, ὡς μηδὲν ἕτερον ἑτέρου διαφέρειν " ὧν ὁ μὲν πλουτείτω, ὁ δὲ πτωχευέτω " ὁ μὲν τιμάσθω, ὁ δὲ ὑδριζέσθω " ὁ μὲν ἀρχέτω, ὁ δὲ χολαζέσθω. ἾΑρα σα ( Ὀυηΐβ ἀΐοαπι πιοτίθυδ : ιιοά φυϊ ρᾶγνα εἱ [δςἰ ἃ Τοοίο φοδϑογίῖ, δἱ φυΐὰ ὁδὶ θοηὶ δάδρίυβ, ργαιμίυιϊη τοιυϊι. Αἱ φυΐ πιϑχηᾶ οἱ δἀπϊγαμάδ (Θοογῖ., ἀοεϊρίοὶ εἰ Πομΐηυβ οἱ ἢΠ|ὸ πιογοδάθιῃ,, οἰ, τηθάϊοογί Ὠϊΐδ [υαεῖῖ σου δδουῖι. Ηἰς δηΐπι ῬΡΟΙΪΓΙ ΠῸΠ ΡϑΓΨΆΠῚ πιογοοάϊδ δοοίρογα ρογιίοποη. Αθυπύϑηίοῦ ΥΟΓῸ ΡΟΙυΠποΓΑδίίυγ, δ᾽. ἢ} }} οοοορογίι. [ἃ δθο Θχθιρίο, οἷ ἴα νἱἀουϊίαν, Ἔχ ρίδπδθο. δίηι, νογθ φτγαιί, ὅυ [αδι! τἰσίυια πϑασχίπιο ρρβάϊι! : ὕπ ἀἶνο, } πορ. ΠΠ|Ἃ οοἰεδτὶ , δίς ἰηϊυγία ΡΡοβδῖυΓ. [μΔυάἀεοίυγ ἢΠ| ΡΓ οὐρηΐδ, ἶὸ τορτγοϊνοηάδίυγ. Αη [οτίθ εἷμα δϑθιιηῖθδ ραγὶ αἤῥοίοηίυγ οοτοηᾶ Νοη δαιίθθαι αχἰβιϊπιο, δἰϑὶ υἱγίυι Γδιίοπθ ρᾶγοϑ ἀϊχοῦί βοά υἷι: ας ἰγαδυοις γαιῖο ἀἶβρλγ υἱγιι φαυλιΠΔιπὶ δὰ ἱπααια!ιοπὶ δι ἀυοοί, ἰυάϊοθ ἰῃ- ὁὀογγυρίο ἰμίφαυπι εἰ διδιαθιίθ, βεά "ἤς δἱ ΠῚΠς ργῳπιίυπι ουἶσυθ ογὐϊηαηια, ὺ πλόγδῖι ϑυβου Ἰαεἰ|π|. . “Εἰ φυϊη δπἰπὶ ογδὶ ἰδηιορθῦα οαϑιἾρ- ἴση πιογίθυ, ποηθ ἢΐς δαάσιπ Ὀοη ϑάθρίυπῃ, π|- Ϊ]οτα δἰᾳυδ {Πυβιγίοτα ογηδῦῖ εογοηϑ. ἀπ|, ὁ "ΟΠ Υἷγ, ποὴ ἴω { πιοάο ναϊοῖ, βϑ δι ρεεοδίογὶ- θὺ υϑυνοηΐ!. Ὠοιηϊι, ] υἱάδίυνγ,, θοπὶ ἀο οι δἰηΐϊ οδηοχὶΐ οοἀδιηαθδ ἰπ φγαάυ ραοοαίογαπι οΟΠΒ : ΠδυϊοΓ γογὸ δ᾽ίθγι πὶ οΥγἰπιὶπθ υἱποδῖ, αὐυοτυπὶ ἢΐα φηϊάοπι δἰ Ἰοσυρίεθ., δἰιὸῦ ἱπορ Υ Ηϊς ἰδ) υνγῖα ρΓΘπδίυγ, ΒΌπΟΓα ὑογο {Π|Π αἰθεϊδιυν. ὕὕηυδ ουτὰ ἱπιρογίο :, οδϑϑί αίιγ . Δἢ ἰφίίυν ΄γὰ ἴῃ γἱία οαάδπὶ δἰπέ ρῶηϑ ρμῥἰθοιοηαϊὶ ἢ πη ἶπ ΥΟΙῸ , ἀπελθόντες ἐχεῖ τὴν αὐτὴν δώσουσι δίχην ; οὐχ ἔγωγε Ὁ τϑπιοίϑ! ρᾶγα ἀε] ει ἀϊχογίπι. ᾿υΐυ Υἱ [ διδίυβ οἶμαι, καίτοι ἴσους γε αὐτοὺς ἔφημεν εἶναι χατὰ τὸν τῆς χαχίας λόγον" ἀλλ᾽ ἣ τοῦ ἐνταῦθα βίου χα- τάστασις τὴν ἰσότητα τῆς χαχίας ἄνισον εἰς τὸν τῆς ἀναστάσεως ἀποφαίνει καιρὸν, οὐ τῇς δίχης τὸ δί- χαϊον παροψομένης, ἀλλὰ τῷ μὲν χἀνταῦθα χἀχεῖ τὴν τιμωρίαν συμμετρησομένης, τῷ δὲ ἐχεῖ () ἁπαρα- μύθητον τὴν χόλασιν ψηφιουμένης. Δίχαιον γὰρ τὸν πὰ Φαμα! δίθπὶ (δοἶϊ ἴῃ Φαυ Π) ΒΡΡΆΓΟΓΟ ἰη Γαϑυγγθοίΐοπο οαγηΐθ., ποη [υδὲϊτἰ ἰυδίυπι ἱρϑυηι Βρογηθπίθ, ἢυ͵υβ νίιδ βυρρί εἰυπι οὐ) (υἱυτὸ δοιιπιθπϑηγϑηῖο; δἰιατὶ υϑῦὸ ἰδὲ ἱποοηβο δ} } πὶ Ρωπαιὴ δίδιυθηίθ. δυβίαπι ὲ δπῖπὶ εϑάθηι αυϊάθιι (λεϊθηίθπι, ἤθη δα πὶ ἰδιθθῃ ρογροδϑυηι ΘΥΔΥΪΟΓΕΒ ἀδγὸ ρωη. τὰ αὐτὰ μὲν δεδραχότα, μὴ τὰ αὐτὰ δὲ πεπονθότα, μείξονα δοῦναι δίχην. δ' ΜΔ ἢ. χ ΥΑΒΙ ΚΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕἸ ΝΟΤΑ. () Ῥτο τῶδε ἃ ῦο ἰἰἄδπι σα. δογίυηϊ τῶν δ᾽ ἐχεῖ, εἴς. ῬΟΒΒΙΝ ΘΟΟΥΧΧΠΙ. --- ΗΛΆΡΟΟΒΖ ΒΗΕΤΟΙΙ. - . ΙΒΙΡΟΕῚ ΡΕΠΌΒΙΟΤᾺ ᾿ το Μ ΣΕΚΓ'. -- ΑΡΠΟΚΡΑᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ῥιγιμίοηι μοιΐμα οἰπὶ ααἀυέγεϊ(αἰἶϑμα, φμαπι υἱ ἷα ἴηι σων οοἰοπάα. ((οπ[εν. ἐρίει. , , , , εἰ Βοΐο τι ραγιΐαι ογοάϊπὶ ἤθη ἰγὶ, θυ ΠΉ Πγρογθοὶα υἱάθθον υἱἱ, ηἾδὶ πιδὺ Πὶ ΠΟΥΟΓΪβ ΠΠΟΓΘΩ : δἰιογίυβ (ογίλ πο ἀΐχογο. Νουΐ δἰδηΐπι ρἰογοδηυθ ΡΟΡ ἀ αἰ} ἔδγγὰ δοίθγο ἰυὐϊοίυπ). Βΐ ἰθη} πὸ θοηυπὶ δεοηάο δάνογβα ρϑιΐ, ΄υδιη πη ἀροπάο οογοηδῖὶ. ὕι δηΐπι ἰγδηβθᾶπὶ υἱγίυἱ οογοηδῆι ἴῃ Δἰιθὰ υἱίδα γοροδίίδηι, ρΡωπᾶῶπ) Ὑδγὸ ἱπιργοῦ δι ργωρδγδίδηι, υἱγίυβ ἱρβϑδιηθὶ ὁογοῃδ ΠΙΓΟ Πἰ Υἱάοίυγ, οἱ υἱιἶ πὶ ϑυρρίϊοἰυα!. Εἰ ηοθη ΡΓθο οροτί., δὶ υἱγιυίθπ αυἱάσοπι οαἰαπιηϊδηίυν ; υἱεἱα σὑόγοὸ οχίο υηἱ : οἱ ἰΠἰΔπἢ αὐϊάδπι) ἀθδΟΓΘΟΓΟ, Οἷδα ὅτι παρά τινων μὲν ἀπιστηθήσομαι, καρά τινων δὲ ὑπερδολῇ χεχρῆσθαι νομισθήσομαι" πλὴν ἀλλ' ἐπειδήπερ οἶσθά μου τὸν τρόπον (ἄλλο γὰρ ἴσως οὐχ ἂν εἶπον " οἶδα γὰρ πολλοὺς ἐχ τῶν καθ᾽ ἑαυτοὺς χαὶ τὰς περὶ τῶν ἄλλων φέροντας Ψήφους), φημὶ, ὅτι ἀσμενέστερον () ἀρετὴν ἀσχῶν ἐνταῦθα πάσχω χαχῶς, ἢ χαχίαν μετιὼν στεφανοῦμαι. “ἵνα γὰρ παρῶ τὸν στέφανον τὸν τῇ ἀρετῇ ἐχεῖσε εὖτρε- πιοθέντα, χαὶ τὴν χόλασιν τὴν τῇ χαχίᾳ ἐτοιμα- σθεῖσαν, αὐτὴ ἡ ἀρετὴ στέφανος εἶναί μοι δοχεΐ, χαὶ ἡ χαχία χόλασις. Καὶ οὐχ ἂν ἑλοίμην, εἰ τὴν ος ὑϑῦὸ ἀπιρίθοι!, γεγυμηθηϊηνοσο μδης ηυΐάοαι Β μὲν ἀρετὴν ὑδρίζοιέν τινες, τὴν δὲ χκαχίαν στεφα- πυγία ᾿ἰοοὶ δδοίδηι δι ρίθοίοῦ δὲ Διηο, ΥἱἩΠ } ΥΘΓῸ, (δηιοίδ᾽ οΟΥΟὨ Δί! Π), ΘΧΒΘΟΡΟΓ δί οὐΐ. ΟΟΧΧΙΥ͂. --- ΗΥΡΑΤΙΟ ΒΕΜΡΌΒΌΒΙΟΑΜ ἈὈΌΜΙΝΙΘΤΒΕΑΝΤΙ. νοῖεν, τῆς μὲν ἀποφοιτῆσαι, τῆς δὲ ἀντιλαδέσθαι " ἀλλὰ τὴν μὲν χαὶ ὑδριζομένην ἀσπάζομαι χαὶ φιλῶ, τὴν δὲ χαὶ στεφανουμένην βδελύττομαι χαὶ μισῶ. ΣΚΔ'. --- ΠΑΤΙΩ ΠΟΛΙΤΕΥΌΜΕΝΩ. Ανατίἶαπι [ὑσίέπααπι. ((οη[ἐγ. ἐρίεῖ. , , , .) Ουδηάοφᾳυϊάδιῃ ἀϊ!ο!}, ος δὶῖ, πιοϊοδίυπι }, ιΐ ἀϊνι ἰγυπὶ οΑρί ΔΠΙΟΓΘ ὁδί, Γαδίρίβοογο (Ὁ γ δηΐηι οπιδηἀαγὶ ροίαδί, πὸ ἀΐσδηιν, ἱποιιοπάδθ θαι μυ] δου ), ΟΠ ποθὴ δροηάυπι, π [ Πη οορίδν . ΕΔο οηἶπι δαί ἤθη οδρὶ, αυδηι δαπηοὶ οἀρίυπι ἢ πόοῦγῦο Ϊ!}»γαγί. ΟΟΧΧΥ͂. --- ΡΑΚΑΡ ΒΙΑΘΟΝΟ. Ἐπειδὴ χαλεπὸν, τουτέστι δύσχολον, τὸν εἷς ἔρω- τα χρημάτων ἐμπεσόντα ἀνανεῦσαι (δυσδιόρθωτος γὰρ, ἵνα μὴ εἴπω ἀδιόρθωτος, ὁ τοιοῦτος γίνεται), πάντα χρὴ πράττειν, ὥστε μὴ ἁλῶναι τῷ δεινῷ. Εὐχολώτερον γὰρ μὴ ἁλῶναι, ἣ ἁλόντα ἀνακτήσασθαι ἑαυτόν. ΣΚΕ'. --- ΠΑΛΛΑΔΙΩ ΔΙΑΚΟΝΆ. Ομὶ δον ρμαγμοτὶ!, ἰδ τέσί ἱπιρογαϑίι. (Ἐκ Ανὶείοί. εἰ αἰϊὲ ; ἐῶ ἐρίεῖ. ἀδὅ, εἰ ἰδὲ ποίαία σχολ. δ'πεδὶδ εὶς αὐ ομπιάοπι ἐρίδι. .) Ιοφὶαβ, αιἰυυβ τγαβρυ θὰ δαιμἰηἰβίγδινγ, » (, ευν͵θεῖοβ πϊηϊ πη σοηνοηῖ! γοίγδοιυϊοϑ , }}Π πιίηυ αυἱ ἱμηιρογᾶηῖι. ()υὰ Θηΐ ἢ Γαϊΐοηθ δι ϊ δ ῥγοροηθηῖ, τοὶ ἰπϑίυπι Ὁ ἰπ͵υδίο ϊβοογηθηῖ, αυΐ ἱπιρογάγθ πϑβοϊδηϊ ἢ ογυηι ἰίδαυθ υάεδ οἱ ἱφηδγὶ, αυΐφυθ πἰδ᾽} γϑοίθ ἱρογᾶγα (ᾳυοά ΒΆΠ ΠηυΠη ΠΟ ὶ οχίψυυπι) ἀἰαϊοογίηι, πιδηάδγο δὶ ἀρογουύϊδηίυν, ἰόδαι ΠΠ| υϑυναηϊ!, φυοά δυτγί αηάϊΐ ἱ ρογί εἶα, ουὐττυθ ΘΟμδοδηάόΓα δυδὶδ, υΐ ἱ | φεγάί ἀηὶ Θ} : γοὶ παυΐφϑηι! τυ ἀΐθυ ἰὼ ἰδπίϑη) ἐγυπηρόπι! υυ ἀδαιοη ἰδ, ὧὖἱ ἱηροηίθπὶ ῃδύθηὶ Ευυδγηδουΐο Γάζορ ἀσπὶ ἰδίδηξ, ἴῃ ρῥτοίυπαυιῃ ΡΟΪαβὶ δἰ ιη} ἀοπμογραπίυν. Ουἱδᾳυΐβ [ ι δαἰυ πὶ διδὶ δ η), μγΐπ) πηυ!.οΥγυπὶ } Πογυπ) πυπλογο ϑρατοθοῖ. Ουοὰ δὶ ηἰπιῖὶυ 'ρϑυπὶ ἱπιρογαηαΐ ἈΠΙΟΡ ἱηνδδοῦὶ!, {ΠΠυ ἢ} ἃ τϑροὶ αὶ : δὺϊ ᾿πιρογίυπι Γαοί [ἀγεπάο ροῦϑ γϑοῖα ἰραγαγα οΐδοδί: οἱ ἢ παχοιΐο ἰηχογαῖ. δίῃ δὰ [ἀ γοοδῖυβ (υδγὶϊ, Γοουδοῖ, εἱ Περὶ ροδϑί!, } δι ἷ πὶ ; δὲ} ΥΓῸ οἰβὶ δυὺ ἰοαὶ νιδ, ἐπ ρογδη οὐδάέϊεί. Εἰ τοὺς ὑπηκόους τῶν νόμων, χαθ᾽ ὧν πολιτεύον- ται, ἀνηχόους εἶναι οὐ χρὴ, πολλῷ μᾶλλον τοὺς ἄρχειν λαχόντας" πῶς γὰρ ἂν τοῖς ἀρχομένοις δια- λεχθεῖεν, ἣ τὸ δίκαιον ἐχ τοῦ ἀδίκου διαχρίνοιεν, οἱ μηδὲ ὅπως χρὴ ἄρχειν ἐπιστάμενοι; Ὅσοι οὖν τούτων ἄπειροι ὄντες, καὶ οὐδὲ χαλῶς ἄρχεσθαι μεμαθηχότες" (χαὶ τοῦτο γὰρ οὐ μιχρὸν), ἄρχειν ἐπεχείρησαν, ταυτὸν πεπόνθασι τοῖς ἀπείροις μέν που (ὅ-Ὁ) ἡνιοχεῖν, ἐπιόῆναι δὲ τοῖς δίφροις τολμῆ- σασι, καὶ ἑαυτοὺς καὶ τοὺς ἵππους προσαπολέσασιν " ἣ τοῖς ἀπειροθαλάττοις μὲν, εἰς τοσαύτην δὲ μανίαν ἐξοχείλασιν, ὡς χαὶ μυριαγωγὸν ὀλχάδα οἱαχίσαι ἐπιχειρῆσαι, μεθ᾽ ἧς εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάττης ἐχώρησαν. Ὁ τοίνυν τῆς σωτηρίας ἑαυτοῦ ἀντιποιού- μενος, μάλιστα μὲν εἰς τὴν τῶν ἀρχομένων ἑαυτὸν χαταταττέτω πληθύν " εἰ δὲ ἄτοπος ἀρχῆς ἔρως αὐτῷ ἐπιπταίη, ἐξελαυνέτω τοῦτον ἀφ᾽ ἑαυτοῦ, ἣ διὰ τοῦ χαλῶς ἄρχεσθαι τὸ δύνασθαι χαλῶς ἄρξαι παιδευέ- σθω“ χαὶ μὴ ἐπιῤῥιπτέτω μὲν ἑαυτὸν τῷ πρά- γματι" εἰ δὲ χληθείη, παραιτείσθω, εἰ οἷόν τε" ἄμεινον γάρ᾽ εἰ δὲ μὴ, χἂν ὑπὸ τῶν νόμων, βασι- λενόμενος ἀρχέτω. ΥΑΒΙΑΣ ΤΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑἅΑ͂. () ᾿Ασμενέστερον [ἰδπι πιιίδηϊ ἰ ἀσμενέστα- τα, αἱ νιΓ. . ργὸ πάσχω βογίυη! πάσχων, ΡΟΒΙΝ. ,, (:) ΡΟ ποῦ μαδοιι τοῦ φορά, γαι. δἱ ΔΗ. ΣΚΩ. --- ΟΥ̓́ΡΑΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΕΆΙΜ .. . -- ΕΡΙΘΤ. ΟΟΧΧΥΙ͂. (ΟΧΧΥ͂Ι. --- ΠΆΒΑΝΟ ΒΙΑΓΟΝΟ. Ῥὲε ϑοπο (επίαἰΐοπωι. Εἰ ἱπ {μά ΟΝ γίειδ : ε« Οταίο μὲ ποη ἱπίτγειϊε ἱπ (δπιαιίοποπι ,» ((οπ[εν. ορὶεῖ. , , , ἰἐν...} Τί εἰς πολλοὺς χαταφεύγεις, ἐξὸν εἰς ἕνα : τί πολ- λοὺς χολαχεύεις, παρὸν ἕνα ἀντιδολεῖν - Τί τοὺς ἀσθενεῖς ἐπὶ συμμαχίαν καλεῖς, δέον ἐπὶ τὴν ἀήτ- τῆτον δεξιὰν χαταφεύγειν, χαὶ παντὸς ἀπηλλάχθαι πειρασμοῦ; Πειρασμὸς γάρ ἐστιν, οὐ τὸ περιπεσεῖν πειρασμῷ, ὡς ἡγῇ, ἀλλὰ τὸ ἡττηθῆναι αὐτῷ" ὅτι δὲ τοῦτο, εἰ καὶ δοχεῖ πολλοῖς ἄπιστον εἶναι, ἀληθές ἐστιν, ὀλίγα τινὰ ἐχ τῶν ἱερῶν μεταχειρισάμενος Γραφῶν, δῆλον ποιήσω. Τὸ μὲν οὖν παρὰ τοῦ Παύλου ῥηθὲν, « Οὐδεὶς στεφανοῦται, εἰ μὴ νομίμως ἀλήθσῃ, » ἐπειδήπέερ τισὶ δοχεῖ μόνους τοὺς τῆς ἀρετῆς αἰνίτ- τεσθαι πόνους, παραλείψω, ἐφ᾽ ἑτέραν δὲ ἤξω ῥῇ- σιν. Εἶπεν ὁ ἀνδρειότατος Ἰώδ' ε Πιρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς. » Εἰ τοίνυν αὐτὸς ὁ βίος πειρατήριόν ἐστι, πῶς οἷόν τε τὸν ἐν τῷ πειρασμῷ ὄντα, πειρασμῷ μὴ περιπεσεῖν; Τὸ γὰρ παρὰ τῆς ᾿Αληθείας λεχθὲν, « Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν', » τοιοῦτόν ἐστι" Προσ- εύχεσθε, ἵνα μὴ ἐττηθῆτε τῷ πειρασμῷ. Οὐ γὰρ εἶπεν, μὴ ἐμπεσεῖν, ἀλλὰ μὴ εἰσαλθεῖν, τουτέστι, μὴ καταποθῆναι ὑπ' αὐτοῦ. Μὴ ἐμπεσεῖν μὲν γὰρ, οὐχ οἷόν τε, ἐμπεσόντα δὲ ἀνευρίσασθαι () καὶ στεφανωθῆναι οἷόν τε. Καὶ εἰ βούλει, διὰ παραδεί- γμᾶτος συντομωτάτου τοῦτο ποιήσω σαφές. Δυνατὸν μὲν γὰρ ἐμπεσόντα τινὰ εἰς λέοντα διασωθῆναι ἣ ῥώμῃ, ἢ τέχνῃ" χαὶ τί λέγω διασωθῆναι ; Τινὲς γὰρ καὶ ἐχειρώσαντο τοιούτους θῆρας, Τὸν δὲ χαταδρω- θέντα καὶ εἰς τὴν χοιλίαν τοῦ θηρὸς γεγενημένον, πῶς ἕνεστι διαφυγεῖν ; Τοῦτο τοίνυν ἐστὶ τὸ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ῥηθέν" ὅτι ἀδύνατον μέν ἐστι μὴ περιπε- σεῖν πειρασμῷ, δυνατὸν δὲ περιγενέσθαι" χαὶ ἐχα- τέρου τούτων χαὶ ἐγγυηταὶ καὶ μάρτυρες οἱ ἅγιοι πάντες, οὃς τοσαῦται νιφάδες πειρασμῶν κατετό- ξευσαν, ὡς ὅλον σχεδὸν τὸν τῇδε βίον διαθλῆσαι. Οὐδεὶς οὖν αὐτῶν εἰσηχούσθη, φαίη τις ἄν" Εἰσ- ἡχούσθησαν μὲν οὖν " τὸ δὲ εἰσαχουσθῆναι τοῦτο ἦν, οὐ τὸ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμόν" ἀδύνατον γάρ" ἀλλὰ τὸ ἐμπεσόντα, μὴ μόνον ἀδλαδῶς, ἀλλὰ καὶ Θυϊὰ εοη[υσὶα δὰ ρμρίιγοβ, δὰ ππππὶ οὐηὶ ροΪ υϊά πιυΐτο Δϑθοιγὶβ, ὕηυπ) ΤΟβΆΓα οὐπὶ ᾿ἰοδδι Ουν ἱπιθόο! ἰῃ γοθβϑὶβ βοοίθίδίδην, οὐπὶ ἀθθθα δὰ ἰηοχραφηδθίίοα) θεοὶ ἀδχ Θγδπὶ σΟη[β ΓΟ, οἱ ἰοηιδίΐοηα ομηηΐ ἰ οχρθάϊΐγο ἢ Τοηιϊαγὶ δὶ, ἤθη υἱ ορίηδγὶβ, ἱποίάΓο ἰῃ ἰοηϊαιϊοποην, δὰ } βι ρογαγὶ. ΙΔ ογο, οἰδὶ ρἰουίβαυθ υἱάδαίυγ ἱῃογθά , σογυην ρδυοὶβ βδεγὰ ϑογίριυγδ οἴδγυπι Γοάάθ Γο οη- νον. Ὀίοίυπι θηΐπι δδηοίο Ραυΐο : ε« Νόπιο ἐογομᾶ- ἴυγ, ηἶδὶ υἱ ἰοφίεἰπ οερίανογίι ".» Ουΐᾶ ΥΟΓῸ ποηηυἶ υἱδείυγ οῖ υἱγίυ ᾿δΌΟΓΟ ἱπηυθγ, Β ἰγδηβθὺ δὰ δἰϊυά ιοςιϊοηΐι. Αἷιτ Ζοῦ [οτιϊβδί πὰ διμιοα : ε Τοηϊδιΐϊο οϑὲ υἱῖδ "οπιίηυπι βροῦν ᾿ογγᾶ ὅν. » Ουᾶλγθ ὶ υἱία τηογίδ!υπι ἰοπίδιίοηΐ οὐὔποχΐδ, φυοπιούο βΒοτὶ ροβδὶϊ, αἱ υΐ ἴα ἰΘῃ(Π εἷ!, ἴῃ τοιϊδιίοπδαι ποη ἱποίάδι. Ὀϊχὶ! οπὶπὶ ἷρ Μεγ : « Οεδία, υἱ ποῦ ἰπίγοίϊ ἰη τοηϊδιίοηοπι ; » [ος , οΓγαίθ π βμῃρεογοῃἶηὶ ἃ ἰθηίδιίοηθ. ΝΟη δπΐηι αἷι, πα ἱποίἀαἰἷδ, , π ἱπίγειδ., ἰ'ος δὲ Π δὐϑοτυοδινίηὶ δὺ . ΕἸ ογὶ δηΐπὶ ἤθη ροίθοὶ, αυΐη ἑηοϊάδπιυϑ, ἱποἰἀδηϊθπ) ΥθΓῸ Υἱοίογοπι οχϑίϑιογο ἃς φονοπδιὶ. Εὶ, δὶ ρίδοοῖ, δγου βίο ὀχθρ !]ο ἰώ οδβίοηάδιη. Ροϊοϑί δηΐη αὐυἷΐἱδ ἰῃ ἰδοπαπὶ ἱποίἐδη, δογυαγὶ, ἰάφυο νοὶ γόοῦθογα, υαὶ ἃγίθ. ϑἃἀ χυϊὰ ἀΐςο βογυαγὶ Ουΐάδπη Θηΐπι . ἴογδδ αἰ! δοδγάγυηῖ. Αἱ ἀεγογδῖυβ οἱ πῃ [δγθ Ὑδηιγαπὶ ἀθιἾβι, φυοιοῦο εὔιςίαι ἢ ἢος πἰιιΐγυ! Ομ διυ δἷϊ ἰπσιρο- δἰ φυϊάδη υἱ ποη ἰηοϊάδηυβ ἰη ἰοη(Διϊ ΘΟ Ώ), βογὶ γθγὸ ρο υἱ βυρεγοπυδ. Ποτυι) πἰγυπιι ἰΒ(ΔηΓ ΟΠΙΠ Οἰἶδπι βδῃοίὶ ΠΙΔΡΙΥΓΘΒ, (θΏ - ἰδιϊίοουπ) ργοῦθ! ορρυδηάγυηϊ, ὧἱὐ ἴεγθ [οί ἀεδοογίδγίηι υἱία. Ὀιχογὶὶ αυϊδ : Νρθο ἰφί ἃ τ ΘΟΓΌ ΠΗ , Θχδυάίίυ. Αὐυάϊεϊ φυϊάοιη βυπὶ, δοὰ ποη ἰη , ὕἱ ἰῃ ἰϑηἰδιϊοηθίῃ ποη ἱποϊάδροηϊ, αυοὰ βοΡὶ ηο ῥοαὶ, δοὰ οὐυπὶ ἱποίἀΐβδοηῖϊ, ἤοῃ πιοάυ ἰἰϊἰωαΐ, στϑῦυῃ οοτοηϑδίϊ βιδαΐο οσίγοηϊ, θυδρα ποη Ορίδθάϊι),, ἱηοίάογοα ἰη ἰοηἰδιίοποι), οὐπ ἱποίἀογίηυϑ, αἱ οἰατίογοθ οὐνδάδιηυϑ. μετὰ στεφάνων ἐκ τοῦ σταδίου ἐξελθεῖν. Μὴ τοίνυν τοῦτο ζητῶμεν, τὸ μὴ πειρασμοῖς περιπίπτειν, ἀλλὰ τὸ περιπεσόντες λαμπρότεροι ἀποφανθῆναι.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Theodore the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the limits of verbal correction — arguing that words without the backing of deeds accomplish little against entrenched wickedness.
If words alone could destroy wickedness, every teacher would be a savior. But words must be backed by something. They must be backed by a life that demonstrates their truth — and sometimes by consequences that make the cost of wickedness real.
This does not mean we stop speaking. It means we do not mistake speaking for acting. The word that goes out without the backing of either a consistent life or real consequences is heard, evaluated, and ignored. This has always been so. Do not be surprised by it. Work on both fronts simultaneously.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.