Letter 2
Isidore of Pelusium→Dorotheus|isidore pelusium
monasticism
Burning coals were set ablaze byit. Burning coals were set ablaze by it; namely, the saints are set ablaze by the fire from God. For since our God is a consuming fire, those who contemplate God with purity are likewise called burning coals. Being set ablaze in union with him, they appear as stars in the world.
Burning coals were set ablaze by[5]it.[6] Burning coals were set ablaze by[7] it; namely, the saints are set ablaze by the fire from[8] God. For since our God is a consuming fire, those who contemplate God with purity are likewise called burning coals. Being set ablaze in union with him, they appear as stars in the world.[9] 3. To the scholar Neilammon[10]. Concerning an active life of good works. Having learned quite clearly from the ancients, that to be is not to think, what then is to be? Do more, and do not just talk.
Μίμά ἀἰοίμπι ϑεαία Υὶροὶπό, « ΕΓ πὸν οὐσηουὶὶ ἐαΐν, " ἐἰε. Θυδηϑοᾳιίάδη) οτἰϑιϊιθαγὸ αἰχίοιΐ, οἴὝηείοηὶ διυάοὶβ ᾿« , ᾳυοὰ ἐμ ἀἰἱνίηἷβ ογδοι}} ἀϊοια , « Νοη οοφηοῦθί θαπὶ ἐοηθς ραροτῖί ἢ ΐιπὶ βυαιῃ “ἢ, κ᾿ ἰΔηηυδη οὶ ροϑίθ βροηϑυ οἰ Υἱγρίπὸ οθη- ἔγα δῖ, ποϑοδῖ Ἵθηϊυ ] οἱ ἰπργδίι! Ῥ- Ρυΐϊαβ, νοῦ δᾶης, ἀοπές, ργὸ ρμεγρείμρ, ιν ἀἰνίᾶ ϑογίρίυγα ) ροπίίδι! ΓΘρΟΥΙΓὶ : ε« θόμθο ρομΠὶ . ΙΒΙΌΘΕΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤΕ . .«- ΠΑΥΛΆ. Εἰς τὸ, ελλώπκεχες φωιϊεσὺς ἔχουσι, καὶ τὰ πε- κτειγὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις." εΑἱ ἀλώπεχες φωλεοὺς ἔχουσι, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ χκατασχηνώσεις, νὁ Κύριος πρὸς τὸν παρᾶ- καλέσαντα ἀχολουθεῖν ἀπεχρίνατο, χαρδιογνώστης ὑπάρχων, ὡς πλάσας καταμόνας τὰς τῶν ἀνθρώπων καρδίας, Καταμόνας δὲ εἴρηται, ὅτι οὐ δεηθεὶς ἐτέ- ρο. βοηθοῦντος ἐποίησε. Καὶ ὁρῶν δολίοις λογισμοῖς χεχρατημένον τὸν ἄνθρωπον χκχαὶ ὑπὸ πνευμάτων πονηρῶν χατοιχούμενον, χαὶ ἀνεπιστρόφως πρὸς τὴν χάχωσιν ἔχοντα" χαὶ () τούτου χάριν τῆς οἰχείας, συνουσίας αὐτὸν ἀπέπεμπεν, ἵνα μὴ τὸ ἐπίμονον τῆς ἐχείνου φαυλότητος, σχανδάλου γένηται τοῖς πὶ - στεύουσιν αἴτιον, πρὸς ἐχεῖνον ἀτενίζουσι, χαὶ τῆς Δεσποτιχῆς δυνάμεως χαταψηφιζομένοις ἀσθένειαν, ὡς τὸν μαθητὴν μεταθδαλεῖν πρὸς ἀρετὴν μὴ ἰσχυ- σάσης. Π’, --- ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΕΙ. Εἰς τὸ εἰρημέγόον κερὶ τῆς Θέοτόχου, «ε Καὶ οὖκ ἀγίγωσχεν αὑτὴν, ν» καὶ τὰ (οιπά. Ἐπειδὴ σχάνδαλον εἶπας οἴεσθαι Ἰουδαίοις, τὸ ἐν τοῖς θείοις χρησμοῖς εἰρημένον, ε Οὐχ ἐγίνωσχεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεχε τὸν υἱὸν αὑτῆς, » ὡς μετὰ ταῦτα, φησὶ, συναφείας τῷ μνηστῆρι πρὸς τὴν Παρθένον γενομέ- νης γινωσχέτω ὁ βλάσφημος χαὶ ἀχάριστος λαὸς, ὅτι τὸ ἕως (), πολλάχις χαὶ ἐπὶ τοῦ διηγεχῶς ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ εὑρίσχομεν χείμενον. ε Ἕως ἄν θῶ ἰηἰπηΐο ἰυ ΒΔ } ]} πὶ ρούσπι ἰποτυ) ᾽δ; ν οἱ (Σ, τοὺς ἐχθρούς δου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου" » χαὶ ΡΓῸ, ἰπ μεγρείμαπι ; « Εἰ ποη γονογϑα οδί οοἰμμιθα Δὰ ἔστι, διηγεκές. Καὶ οὐχ ἀνέστρεψεν ἡ περιστερὰ () Ἵ Μλιι}). ν!, . βῺ] στσῃ, . Μά! ἢ, τ, . . Ὀρ]. τ, . ΨΑΒΙἙ ΓΚΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΩΑ. () Καὶ ἴῃ πι. εοἠά. ΑἸ!, εἰ Υαι. ἀδεδί: φΦὶ Ργὸ ἀπέπεμπεν τοῦθ δοημδηϊθ, ἰοϑοῖα ἀπ- ἐπεμψεν. ΡοΩΒΙΝ. () Τὸ Ἕως. . Ππαῦοῖ βογίρίιγα . ὦ, αυδηὶ ργῶ[ογο ἰθοιϊου οι]. Ῥαγί. Εξι δυίοπὶ υἱ οἱ γογ ] πη ἰθος Οὐβοξυαιο ἰὐϊοπνειῖθ δδογαγυ [υἱ . ΤΆΓυη ἴ ραγί οὐ] ἀοπέο, ηυδίὴ ρίνΓγοβ . Ῥαΐγοβ υηο οτγὸ ἰγα ἰδγι!. ασγόβογ. Νὰ ζίλη. ογᾶϊ. ὃς ΕΟ: Τὸ, ἕως, οὐ πάντως ἀντιδιαιρεῖται τῷ μέλ- λοντι, ἀλλὰ τὸ μέχρι μὲν τοὺδε τίθησι, τὸ μετὰ τοῦτο Σ οὐχ ἀνναίνεται. Βι}. Μ. Ποῖ}. ἐμ Ναινῖι. θ- εἰ! : Τὸ, ἕως, πολλαχοῦ χρόνου μέν τινα δοχεῖ περιο- σι ὑποφαίνειν, κατὰ δὲ τν ἀλήθειαν τὸ ἀόριστον ἰίχνυσιν, ἕξ ᾿'μχ, ἡ ἐπαγγελία τοῦ παρόντος οὐχ ἔστιν αὐτοχοπῇ τοῦ μέλλοντος. ΟΠτΥΒοδίοηνυ ἰοτἶ]. δ, ἰπ οαρ. δαὶ: ε διδρὸ ϑεγίμίυνα ἀἰνῆγ ᾿, υὶ εἰοοειεϊονα σοηϑηδβΥῖ, υἱ ἀἰσοιάθ “οηθε, ποη ἀδβ- δἰτυπι αἰΐψηοι! ἰθρη ἐμ ! εἶ, ν» . ονη. θδλιᾶ- δύδηυΝ ἰ. ὉΆ᾽΄.᾽. δὲ οτοάοσα βάδ, ς. . Τὸ, Ἕως, τὴν μὲν τοῦ ὡρισμένου χρόνον προθεσμίαν σημαίνει, αὐχ ἀποφάσχει δὲ τὸ μετὰ ταῦτα. ϑιὲυΠΠ|ὸ Γ΄ Αὐγιλ- ]ξαφυ ἐπ ξεασγαηι ϑετὶμίιταικ : Τὸ, ἕως, πολλα»ς χοῦ οὐχ ἐπὶ χρόνου λέγει, ἀλλ᾽ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ φιράγματος. Ελ ΤἈΘυρ)γ]λοῖυ ἰῃ ολρ. χχν λ|ῖ- } : « ἱ ἀοπες γ] πεήπὲ ἐν ϑογίριι ἰπνοη πον δε εηῖ! αιιο ροβ!ογῖνβ. » Υἱ). οἱ Αὐυκυπι. . ιν}. , δετηιον δοιηϊπὶ ἰἢ πιοηίδ. Αἰ }. ἀν δι οὐδεγναιονοπ ἰάϊοιθιΐ [{πυγαῖεὶ ἰῃ ρατγιο, δοηδο οἰἰμῃ δοοίμεγο ροϑδυμτα ῥητὸν μὰ ἐνλῃροϊίευι Μδιιἢ. γον, , οἱ ἴΔπἰ. ΧΙ, Υ. ὅ. Οὐχ, μὴ ἐξέλθῃς ἐχεῖθεν, ἕως ἂν ἀποδῷς τὸν ἔσχατον χο- δράντην, γε] ἕως οὗ τὸ ἔσχανϑον λεπτὸν ἀποδῷς, ἈἸΤΤ. () Καὶ οὐχ ἀνέσερεψεν ἡ περιστερά. Νοῖᾶ σφάλμα μνημονιχόν. Βοινυῖ ] ἀοῦυβ δογί γα ὁ χός- ραξ, ποῇ ἧ περιστερά. ἴν. -- γοόγβ. ἃ. πότοι Ἰουδαίους ἴῃ συλτίο ὁ σοά, Αι. οἱ αι. , ρομειπὶ βογ "θηῖ Ἰουδαίους, ιοά [ογι δριΐυβ οὐνν τῷ οἴςσθαι σοηγθη!!, Ἶογ . η- Ἰυ,, ορίοογ,, ἰ δι σοι. γεγενημένης ΗῸ γενομέ- νης. δεγί ει" πὺ π)] νϑῦϑὺ ἰηιὶα δ ιτῸ οἵ ἰογιϊὸ ΓΟ ἐπὶ τοῦ διηνεχῶς, ηυοιεὶ ἴῃ οἰ} ... ἀηνῦο ᾿Π} ΤᾺ ἐπὶ διηνεχοῦς ΠΡιηῖ. {Π δ γ)α « ἰΘοιϊο γογὶοῦ δοργυηύθιῃ σοι ἰ. ἰπογυμ Δ., μγῸὺ αιοά ἰοφίεηρ νογβ. ἄληπτον, ιιβοι πηι ἄλεχτον, φορά ιἰς βυπιοιάυμη οὶ τι ἀσρί νι ΠΟ ἃ λέγω τὰ φράζω ι) λέγω τὸ καθεύδω, εὐνάζω, χοιμάμ" οὐ ηοιἰουΐἶ . ᾿.}}}Ὁ ἰοεῖς Ευ .} }| ονδι ες; ες αὐλ ϑύι} νυ αι) Π| } νοοδθυϊα, λέχτρον, ἀλέ- χτωρ, . Ἀ} Βηϊς ϑὶ σογγοείο ἰοηᾳε πριΐι υδύγαι ἱηϊοεγργϑιαιίο Β ΠῚ Δ Ραγίμμε αἰν πἰ αἰ δ ον» δεηίαηεηι, ὧς ἰἰδιαϊμὶς οἴ ἐοπομίις ἐκράτίφηι ἢ Οτιοοῖϑ νυ θεοπρεπῇ χαν ἅἄληπτον (ἰπ} υἱ δι.)}- ὀπηήπι οδέθη ἀΐπιυ) ἄλεχτον, ΘΟπιρΑγδηι ἢδὲ τ{ΠῚ ΘΡΙ ἜΡΗ ἰΠΠἔῸὉ ὁχοῦγϑι απὸ κἰ γοἀϑοβίδπι νἱμι διρ- μυκίια νοςὶ ἄληπτος || ἰηίογργο δἼουπη δι : σφε ἀπμπιαηθ φαϊἑοηΐε εαρίμι ἐαεεάα!ϊ. Ἐλιὴλ μδ. Θεΐ!. , νόγϑυ Δ[ἰγὸ ροδὶ ᾿πιαρδη) Εἰ τοι] διάθεσις ἴῃ Θιἰ οδῖ, ἰῃ ἀυοθυϑ πϑιπονδι} οὐ ιἰ. παράθεσῳ δε! ἱ τυ Γ. γον . ἰῃὼ Φ, υὐἱ οὐϊια ροβὶ λαὸν δἄάυμπι,, οὗ εἰς φύσιν, οἰ., ἀπὸ {{Π| οο . δὶς θδη!, τὸν εἰς φύτιν λοιπὸν τὸ θεομαχεῖν μεταστήσαντα. ῬΟΔΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΓΝΜ ,,Β.. -- ΕΡΙ͂ΘΤ. ΧΙΧ. πρὸς τὸν Νῶς, ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὴν γῆν, χαὶ εἰς Α Νοὺ, ἀοπδὸ δἰδοδυθοῖ Δαυδ "'.» Ῥγογδαδ ΘΗΪπὶ τὸ παγτε.Ἰὲς οὐχ ἀνέστρεψε, Καὶ, “Ἕως ἂν καταγηρά- σητε, ἐγώ εἶμι, φησὶν ὁ Θεός. Καὶ ἔστι, διηγεχῶς. Καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ, σποράδην ἐν τῇ θείᾳ εὑρί- σκεται Γραφῇ. Ὁ δὲ θεῖος νοῦς τὴν ὑμετέραν, ὦ Ἰουδαῖοι, καχόνοιαν διορθούμενος, ἐχ πορνείας χαὶ νομισάντων καὶ εἰρηχότων γεγεννῆσθαι τὸν Κύριον, ἀνέπαφον δεῖξαι τὸν προσκυνητὸν ἑσπούδασε τόχον, κάσης δίχα ἐπιθυμίας, χαὶ συνουσίας γεγενημένον, θεοπρεπῆ δὲ ὄντα χαὶ ἄληπτον. Τὸ γὰρ μετὰ ταῦτα μὴ συμθῆναι ἀλλήλοις τοὺς τὴν πορνείαν συχοφαν- τηθέντας, χαὶ ἡ τοῦ ἀγγέλου ὄψις ἐχώλυεν, ἐχ Πνεύματος ἁγίου εἰρηχότος ὑπάρχειν τὸν ἐν τῇ Παρθένῳ φαρχούμενον" χαὶ ἡ μεγαλειότης τῶν τοῦ τόχου θαυμάτων οὐχ ἐπέτρεπεν, ἣ μετ᾽ αὐτὸν παρ- θενία, ἡ τῶν ἀγγέλων ὑμνολογία, ἡ τῶν Μάγων δω- ροφορία, ἡ τοῦ ἀστέρος φωταγωγία, ἡ εἰς Αἴγυπτον ὑδηγία, ἡ τῶν εἰδώλων αἰχμαλωσία, χαὶ ἡ αὐτῶν ἐχείνων δικαιοσύνη ὑπὸ τῆς θείας Γραφῆς μαρτυ- ρουμένη. Δηλοῖ δὲ καὶ ἡ τελευταία τοῦ Κυρίου διά- θεσις, Ἰωάννῃ τῷ παρθένῳ τὴν Θεοτόχον συστή- σαντος, χαὶ τὰς ἑχατέρων παρθενίας συνάψαντος, ἡνίχα ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὧν ζωοποιὸν ὑπέμενε θάνα- τον. Εἰ ταῦτα οὐ πείθει τὸν γογγνυστὴν χαὶ φιλοπό- γηρον λαὸν, οὗ εἰς φύσιν λοιπὸν τὸ θεομαχεῖν χατ- ἔστη, χατὰ πετρῶν σπείρεις, χαὶ χαθ᾽ ὑδάτων γρά- φεις, χαὶ πέπαυσο ματαιοπονῶν. . Γρνογδ οβὶ. Εἰ, « θοηδα η} }, διΠ), » Αἷϊ δοπιίηυϑ . Αἰ δὶ ρεγροῖυο. Αἰι ρεγ ἢ Δ οὐυβάδπ) φοηθγὶβ δραρεῖδι ἰΩ ἀἰνίη δγὶ- Ρἰυγα τερθγίυηϊυν. Ὠίνίπα ΡΟΓΙῸ τθη, ὁ δυάαϊ, ρΡοιυθγβᾶπ), τὙϑείγληι δοῃί θη δι οοτγίροιδ (αυὶ ῦ- Βιΐηυ! Οχ δίυρΓο ογΓίαμ Θχ δι πῶ}, ρΓ- δαπηι ), ἰδ γὙογϑίβ {ΠΠυἀ ἀδημοηδίγαγάα ϑιυάαϊ!, ᾳυοά ἰηϊδοίυβ δοτδηδυδ ρᾷγίι., δὲ [ἰὲαπ οἱ ἐομουθίιυ ὄχροῦς [υὑθγϊ, ἀἰν ηἰἰΔιᾳυθ φΘοπδθπίδ- , οἰυδαιοῦ!, φαὶ υΠπδη: τοι οηἷςδ ἐἀρίυπι ἐχεθύδι. Ναπιὶ πὸ μοβίϑὰ ἰΐ ἰωίεῦ δα εοίγθι!, φυΐθυ ογηϊοαιίο ροῦ εοἰεπηπίδιη οὐ͵θοῖα εὶ, δηκοὶϊ - Υἱδίο ργοϊν υεδαὶ, φυΐ ευπι, υὶ ἰῃ ΥἹτγαΙἶβ υἱδτο ΟΔΓΙ ΘΙ Φδϑυμθῦαί, ὁχ δρί γι δδηςίο Θχβί ( ἀΐχα- Β τῶι .. πιϊγδουϊογθι ἰπ ρᾶγίυ δά ογυ δ) Π] δίιι δι)ρὶϊτυθο τοιδϑφὶ, εἰ νἱγρὶ (, φυ ραγίωπι δθοιἃ δδι, οἱ δηροίογυηι οδπίυβ εἰ οὐϊδία τ ἃ Μ ἸΠη., Φι . ργεἰυςθη , οἱ ἀδρύυσιῖϊο ἰη γ- ρίιη, ἱ βἰαυδογογα οδριϊνίια, οἱ ἰΠογυπὶ ἰρβογυιὴ ἰυφτα δογίρίυγῶ βληεία ἰεδιἰ πο ἢ (η- ἐτγιηδῖα. Θυΐη ἰδιυὰ φυοχυθ ροϑίγουμ Βοιίηΐ ἰ- δἰδιῃθηίμηι ᾿ἰἰχυϊάο ἀειμοπδίγαι, υΐ ἰθρογθ ἰη ΟΙὼΟΘ ογαΐί, δὸ υἱνίθολ χοῦ {πηρόυδιυγ, δοδημὶ υἱγείηἰ πειϊιγίοοπι θοὶ οοιμηθηάλγΥίι ", δίυθ η|- θογυπη) Υἱγαὶ πἰ δ. σορυϊανὶῖ. δὶ ἰνφδο ᾿ϑυΓιδοΓϑΙ- Τοῦ), δίᾳῃο ἱπιργουίδαιϊδ δανδυίθια ρουρυΐϊὰ! ΠΟΙ ἸΔΟΥΘΩΙ, ουΐ [[π| θουπι [}} ἰλεθββογο ἰη ὑδίυγδηι τούδείρι δὲ, ') ροῖγ ἠριπίηδϑ, οἱ ἰῃ δσυΐδ δε θ . Ιρεδεδυηι ἰίδαυρ ἰΔυογᾶγο ἀθαΐῃθ. ΙΟ, -- ΗΡΑΚΛΕΙΔΗ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Διὰ τί οὗ συγκατεδικάσθη τοῖς περὶ τὸν Ἀνανίαν ὁ Δανιὴλ ἐν τῇ καμίγῳ. Διὰ τί, ἔφης (), μετὰ τῶν τριῶν ὁσίων παίδων “ἣν πυρχαϊὰν οὐ χατεδιχάσθη ὁ μέγας Δανιὴλ παρὰ ποῦ Βαδυλωνίου, σύμφρων αὐτοῖς τυγχάνων χαὶ συμφυλέτης, καὶ ὁμοδίαιτος, χαὶ μᾶλλον τῆς εὖσε- θείας διδάσχαλος ; ᾿Επειδὴ, φημὶ, χατὰ θείαν τοῦτο ᾧχονομήθη προμήθειαν, ἵνᾳ μὴ τῷ ὀνόματι τοῦ Βα- Θυλωνίου Θεοῦ, τὴν χατάχαυσιν τῆς φλογὸς οἱ ἀσπε- δεῖς ἐπιγράφωσι" Βαλτάσαρ γὰρ αὐτὸν, εἰς τιμὴν τῆς τῶν ἀποῤῥήτων σαφηνείας, ὠνόμαζον. Καὶ δόγμα τοιοῦτο παρ᾽ ἐχείνοις χρατεῖ, ὡς χαὶ μόνον ὀνομαζόμενον, θαυματουργεῖν τὸν Θεὸν αὐτῶν. Ἵνα ἼΧΙΧ. --- ΠΕΆΛΟΙΙΌΙ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Οἷν ποπ ομπὶ ἰγίϑιε ρμοτὶβ οοπαεηιπαίι [μοτὶὶ Ῥαπὶοί. Ουφτῖς ΟΡ πιδρῆι Βιῃἶο! ὑη οππὶ {ΓΙ υ Ρ δἀοϊοβοδηιϊ δυ ἃ Βαυγίοο Ταρὸ ἱφηΐβ δαρρίϊ οἷο οἰ εἶ πι τυ] δῖυ Πιοεῖι , σὐτὴ εὐιδθιῃ απ} ἱρ δοη(δη| , οἰυϑάσπιᾳφυο {γΐ] , νἱοίυθϑαᾳυα - οἶυ, πο, υἱ ΓΘΟΙΪυΒ ΙΟΌΔΓ, ρἰοίαιἰ τη ρἰδί Ἀβεβροηθθο : ἤος ἀϊνίηο δοπϑίϊΐο οἱ ργονϊ ἀθε ϊα ὀοηιίἶῖ, ΠΡ] ᾿ομΐη ΠλΠηη) ΟΡΡΓΘδϑἰ ΟΠ πὶ ἀεὶ Βαυγίοι οὶ ποπιὶπὶ θογοηὶ : ΒΔ) ΔΖΆΓΟΠὶ διΐ οὐπὶ, ἰῃ οποεεηι ἀδοϊλγαιοηΐβ ΓΟΓΟΠῚ ἃΓΟ- ὨΆΓΟΠΙ, Δρρο! ]υδηῖ. Αἰᾳυθ αἰαδηιοά! ορίηΐο δριιἃ νἱξεῦδι, παπιρο ἰμβογυπὶ ἀδυπ), τϑὶ ἀυη- ταύτην τοίνυν χαταργήσῃ τὴν δόξαν, ἐν τῇ κρίσει ἢ) ἰαχδϊ }}} ΠΟΠΊδΠ ρΓΟΙΙΠΕἰάΓΘυΓ, ΓῈ ηΪΓΆ ρΘΓμ- ταύτῃ τὸν Δανιὴλ ἐχώρισε, καὶ εὑρέθη γυμνὴ καθ᾽ ξαυτὴν ἡ τῶν νέων ἐγχράτεια,, χαὶ τοῦ Θεοῦ ἡ βοή- θεια, τὴν βροντῶσαν μαράνασα κάμινον. ἰγᾶγθ. θθῦβ ἰσίαγ υἱ ᾿λης οΟρ] ηἰοηδηὶ σομηργϊογοὶ οἱ Δυοίογοι, ἴῃ ἰος ἰυἀϊΐοΐο Ὠδηϊοίδπὶ αὖ }} - ἰυηχῖι : ἰηνθηίδψυθ οδϑδὲ . ἰυνθηυη σοηι θη, Βείᾳφυς δυχ᾿! π|, ἰη!οηδηβ {|| ΓΟΓΠΩΧ Οη- Ρ᾽ οἱ ὀχϑιϊῃοί δβί. ἮὮ ὅδη. γπ|, , . χινι,, ""Μώι ἢ. ιν, . ) ΜΑΙ}. , . "δΔη. χιχ, . θδη. π|ι, . ΥΑΒΙΑ͂Σ ΓΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. ) Υοτγε. ροβὶ ἔφης οοάδοχ ΑἸ(ΔΘΩ δά μή. εγβ. ὅ ροϑὶ Βαδυλωνίον οοὐά, ΑΙ. οἱ ᾿ὐκον ἐμὰ ααἱ πηης ῥγίμυπι πονὶ δἰ ᾳυϊά δευφφοῦῖ!, δὐυηφυηὶ χαί, Ὕετβ. Ἵ, ργὸ χατάχαυσιν Ἰοηβὸ δριΐι. δὰ Βθη- τεηκΐδπηι Ἰἰοοὶ οοα. ΑΙϊ. οἴετι χατάπαυσιν. ὕοτε. , οδὲ δόγμα ἀυο οοὐά. ΑΙι. οι Βοτῦ. Φρροημῃηί δέ. δΓ. ], οοἀ. ΑΙι. αὐτῶν ἰη αὐτοῖς τηυ : (ἅπιι ἰάδπι ἴῃ πηᾶγε. αὐτῶν τΔῃφηᾶπὶ ἰθοιἰσηθη) αἰ νεγβαπι πρσαν γεγο. , ἐχώρισε, οοἰ. ΑΙΙ. διεχώρισεν. ΟΙ]Ν. ΧΧ-- ΠΙΕΠΑΟΙ ΟΙΑΒΙΘΘΙΝΟ. ὕολιτα Ἡαςεαοπίαποξ, οἱ δος φιὶ . ϑρίγ πὶ ἱπι- μιισπαπί. Πγοίίουβ [, αυὶϊ ἰδουπι, πὶ δογὶ δΐ, δοηϊθῃ - ιἰοπθιη υἷι, αὶ ΕἸ πῦ, Ἢ ἀοριηδῖι πὶ δυσίογαπι, ἰάοπουηι ουἱ Π Πδροαίυν, δα πη {{, 'ρ δαογδηάΐ πηἶ} Θρὶγῖι } ἀοοὐΐ, υΐρ ηὖἱ ὕηιπ| αἀἰνί: ΤΡ ΠΟΘ ἢ ΡΟΝ ἾΔΡΙ(, πηΐυ νἰ ἀοἸοαὶ } σΟμ͵ πο ἰθηθιη δίαυς πηΐηΠ) δὶ ἤσδη. Ουοι δὶ ἱρϑὶ, οορηδιὶ ϑρίτγι οοΡυ]» ΠΟΘΙ δἰ χηϊοδηιΐ, δἰ] , ι ἰὰΠ|)Π) ΠηΘηίοΠᾺ βυρογδηῖ, ἀοσοηιὶ, τηἰπίπι ἤθη δ μ δῖ, βυρογνδ- Οη ὶ ΠΟΒΙΓΟΓΕ ΠῚ βογηιοηυπὶ σΟὨ Πα Δι.᾽ θυδη- ἀοαᾳυΐάοπι ἰογγοϑίγα ἰδυδγηδουΐιπι νἱχ , αυ ρΡοάδ ͵δξεπὶ, ἰηνόηϊγα ροίοϑι. (Οὐ οβιϊὰ δυίΐθπὶ Γ- . ΙΘΒΙΌΟΒῚ ΡΕΠΌΞΘΙΟΤᾺ Κ'. -- ΡΑΚΙῚ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ. Κατὰ Μαχεδονιανῶν,, ἤτοι Πγευματομάχων. Εἰ δέχεται ὁ πρὸς σὲ διενεχθεὶς αἱρετιχὸς, χαθὼς γέγραφας, τὸν τοῦ Θεοῦ Υἱὸν δογματιστὴν ἀξιόπι- στον, αὐτὸς διδάσχει τὴν οὐσίαν τοῦ προσχυνητοῦ τῆς ἑνότητος () Πνεύματος, ἕν ὄνομα τῆς θείας Τριάδος ἀποφηνάμενος, τῆς μιᾶς: οὐσίας σημαίνων τὴν ἕνωσιν. Εἰ δὲ αὐτῷ μὴ πιστεύει, τὴν ἀχρίδειαν τοῦ συγγενοῦς σημαίνοντι Πνεύματος, χαὶ τὰ ὑπὲρ νοῦν ἀνθρώπινον ἐχδιδάσχοντι, περιττὴ τυγχάνει τῶν ἡμετέρων λόγων ἡ σύστασις “ ἐπειδὴ τὸ γεῶδες σχῆνος μόλις εὑρίσχει τὰ ἐν ποσί. Τὰ δὲ ἐν οὐραγῷ ἀπόχρυφα, χαὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν ὑπερθαίνοντα, αὑτὸς χαὶ ἀποχαλύπτει, χαὶ ἐπίσταται ὁ χατοιχῶν ἐδῆδ, οἱ ΠΟΒΙΓΌΙ ηπ) οχοθἀδηι, 'Ρ οἱ ρδί- Β τὸν οὐρανόν. [αοἷϊ οἱ ὀχρίογαίθ πουΐϊῖ, αυ ἐΟἰυπὶ ΡγΓῸ ἀοπιὶςο! ρει ", ΧΧΙ. --- ΑΜΜΟΝΙῸ ΒΟΗΟΙΓΑΘΤΙΟΟ. δὲ ἰεεἰἰοπὸ σοπίτα (τομ ι. σταίϊα ξασγατιπι δΤῖ- ΡῬίμγαγηι εἰ Θαγιι μιϊδίαί. Ὀοογυπὶ, σσηι| οοἰυηΐϊ, οἰδοιοη, οἱ, υἱ νοῦδη!, (Πδοφοηΐαδ, . ἀδόγυπι οτίυ, ΟΥΡΙΙΘι. οἱ Ποπιδγυβ, οἱ Ηδεϊοάυϑ, } ΟΠ}} . }}} ἰγαδδίάογυηι, πι}}} οἱ ἢ Γΐ, οἱ βϑηϊθη ΟΟἸΙΘΟ δίηυ σοπηρλοι. Νοδίγαπὶ δυίαπι γοϊ ἰσίοημοπι ἀυο οοὐΐοοα, δὲ ( πιϊοἰπ)υ, ἀοοουυηῖ : φυογυπὶ δίίον αείι, Νονυη) Τοβίδπιοπίυπι ἠιπουρἃ- (υγ. Δἢ δυίοπι ᾿ΐ ἰἰγὶ, τυπὶ ποπιἰηἰδυ, (μπὶ γοῦυ, δά νογίἰδίθπι ργορθηβίογθθ, {υϑαὶ ||], δ᾽η} : 'ρ, αἱ αν} ραγουδάσδο, Γορογῖθϑ, δίᾳι ἰώ, φυοὰ πε οΥἰ(, δι ρίθοί ΓΪ.
◆
Burning coals were set ablaze byit. Burning coals were set ablaze by it; namely, the saints are set ablaze by the fire from God. For since our God is a consuming fire, those who contemplate God with purity are likewise called burning coals. Being set ablaze in union with him, they appear as stars in the world.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.