Letter 199

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Olympiodorus Date: ~410 AD Context: Isidore warns against conflating the apostolic life with comfortable domesticity — the apostles were not seeking reasonable arrangements but absolute dedication. Do not confuse the apostolic life with a comfortable domestic arrangement. The apostles did not leave everything in order to find a better version of what they had left. They left in order to be freed from the whole frame of reference that makes comfort the goal. The person who seeks the religious life as a way of securing his future on better terms than the world offers has not understood what he is entering. The apostolic standard is not "reasonable provision." It is "he left everything and followed him" [Luke 5:11]. Consider carefully what you have actually committed to — and live accordingly.

γαϊθηὶ : ποῇ ἐδ Γοὺπ ρ᾿ γί ΠΑΡ ἷ, ἀδ [Δ] δοῖυυ: πο ἀδ Δροβίο!!εἶβ, βθὰ δοιποβι θη οἷς : ΠΟη ργορ οιὶο, ιἱ οοῃϊοηιϊοϑἷδ;; ΠΟῚ ἀ δηϊ- πυπὶ ΔΘ γι υυ, . δυάΐϊίυπι ἀδιηυΐοογα }πἰ|; ποη αυἱ νἱνίἀα αϊοσύμι Ορογδ ἰηδρίτγϑηϊ, δοὰ αυἱ ῬΤΟρΡίΟΓ οἰοαυδπιϊδλῃ ἢυὰο ἃὲὸ μιογίυο δυΐύϊ πα ὀχοϊρὶυηίυν. Θυΐϊά ἱφίτυν [Δοϊδηυπ ἰδ οἢ- ἀνηπα Ἶ , ραΓΙου]οδιιπὶ .. Αη ὅγβᾷοὸ ἰοᾳφυθη- ὀυμ Υ δὲ [Δ φυοά ἀϊείίυν, . ποαυς [γυοίυπν ποὸ ορογυπὶ οἴδβοία τι βουιγ, . ἴῃ ρίλυδυμι ἀὐ]ῖ. Θοι οἰϑὶ ἰἰὰ Γ ᾿αῦδὶ, ἀϊοοπάυπι ηἰ οι ἢ"} δί, ριϑίδιφυο, υἱ Ορίοτ, ἀΐϊσθηιο πὶ ποη διυε τὶ, υ δι ὯΟη ἀἰοσοηιθ) ἃ Βοιηΐηο ΓΟΡΡΟΠδπάϊ : ε Θυᾶγα πο ἀοά διϊΪ ρΕουπίδπι πιθῶπΠὶ δ πιριδᾶπι, οἱ γϑηΐθη Β δὲ υϑηγϑιὴ ὀχορίβϑθπι δηλ » Ῥόγογοὶ ἰκίταν φυΐ ροιϊοβῖ, ηὲ δὰ δυάϊϊογαρδ δἷῖ [υἀΐοὶ βγιηο. ΓΟ. --- ΟΙἹΕΥΜΡΙΟΌΟΒΟ. Χεπορβοπιὶς ϑούταίε ἡμαϊοῖο εἰ ἐχεπιρίο ποτίαϊαν, μὲ τοϊϊοιὶα οἰϊοεὶς οἰ ἱπαπῖϑις σονμεπιρίαἰἱοπῖϑμε υἱγίμίωνε αεἰϊοπὶ ἀδάαϊ. ᾿Αφέμενος, ὦ σοφὲ, τῶν μεταρσιολεσχῶν, χαὶ μετεωροσοφιστῶν, χαὶ λεξιθήρων, τῶν πλέον λόγων ἐχόντων μηδὲν, εἰς τὴν πραχτιχὴν ἀρετὴν σαυτὸν σύντεινον, τὴν μαχαρίους ἀποφαίνουσαν τοὺς ἐρα- στάς" εἰ δὲ οἴει ταῖς τῶν ἀρχαίων γνώμαις δί- χαιὸν εἶναι μᾶλλον ἀχολουθεῖν, τοὺς ἄλλους τέως παρεὶς, αὐτὸν τὸν παρ᾽ αὐτῶν σοφώτατον ἁπάντων ἀνθρώπων χηρυττόμενον, ἐγγυητὴν τῶν ἐμαυτοῦ λόγων παρέξομαι. Τί οὖν φησι Ξενοφῶν περὶ αὖ- Ομ θἷ, δρίϑηβ, δυδ᾽᾽; Ἰοαυδηιἷα, πγοίθοτο ΒΟρ δι οα, ψογθογυπὶ ἰμηυϊβ᾽ ιἰθη, ῷ ΥὙοΓθᾶ, - Ργφίογθα ηἰδ}}], οὁοηιἰποῖ, οοηίοπὰθ αύυἃ ροῖ δά Υἱγίυίαπι, ἰη δοίίοη ροβϑἰΐδᾶ, Δ υἱ Διῃδηίθβ μοδῖοβ γούάϊι. Δι δὶ νϑίϑγυ πὶ ροϊΐυ δθηϊθη ἀιιοὶ θἰδοδαί, οὐπὶ Πδοίθηυ δι: γ, διιηὶ, τηοτίδ ἰαπὶ οἰ ἑ πὶ δα ρίθη τ ἰ μι αὶ ἱρὶ μγοηυηι- Γυηΐ, ϑιυσίογοπη πιοὶ ᾿}} ἀΐοι! . )Ὀ. αυὸ αυϊὰ, φυῶδο, Χοηοριοη τοίου} ε Νόιηο, ἰπαυϊῖ, «οὔ (); « Οὐδεὶς πώποτε Σωχράτους οὐδὲν ἀσε- ς. δοογαίοπι ἱπιρίυπι φυϊά ποίλἀυϊη ἀοδίβπϑγα δὲς, οὐδὲν ἀνόσιον, οὔτε πράττοντος εἶδεν, οὔτε λέγοντος ἤχουσεν. Οὐδὲ γὰρ περὶ τῆς τῶν πάν- τῶν φύσεως, ἅπερ τῶν ἄλλων οἱ πλεῖστοι διελέγοντο, σκοπῶν ὅπως ὁ χαλούμενος ὑπὸ τῶν σοφιστῶν χόσμος ἔχει, καὶ τίσιν ἀνάγχαις ἕχαστα γίνεται τῶν οὐρα- νίων, ἀλλὰ χαὶ τοὺς φροντίζοντας τοιαῦτα, μωραΐί- γοντας ἐπεδείχνυε. Καὶ πρῶτον μετ᾽ αὐτῶν ἐσχόπει, πότερόν ποτε νομίσαντες ἱχανῶς ἤδη τἀνθρώπινα εἰδέναι, ἔρχονται ἐπὶ τὸ τοιούτων φροντίζειν" ἣ τὰ μὲν ἀνθρώπινα παρέντες, τὰ δαιμόνια δὲ σχοποῦντες ἡγοῦνται τὰ προσήχοντα πράττειν" ἐθαύμαζε δὲ, εἰ μὴ φανερόν ἐστιν αὐτοῖς, ὅτι ταῦτα οὐ δυνατὸν ἀν- θρώποις εὑρεῖν. Ἐπεὶ χαὶ τοὺς μέγιστον φρονοῦντας ἐπὶ τῷ περὶ τούτων λέγειν, οὐ τὰ αὐτὰ δοξάζειν Υἱάϊι, δυὶ ἀΐοογ δυάϊνὶι. Νοες οηΐπ ἀθ τογυπὶ ΟΠΙΠΐἶ πὶ παῖυγα δος ἀΐββογεῦδὶ, υἱἱ σοιῃρίιτγας δἰ ἱΐ ῬΒΠΟΒΟΡΙΝ : πἰπηΐγυπὶ οΟπβίἀογϑηβϑ, ῥδϑοῖο ἰ υἱ ρτγοίοββογθυβ βδαρίδηι πιυηάπς ϑρρεϊϊδιίαγ, οὔίυβ ἷϊ, αυϊυβαυθ ἀθ οϑι ΠΘΟΘ .} Γ οΟἸοδι ἤδηῖ. ἴπ|ὸῸ , υὶ ἰ γοῦ οσουρᾶ- τοηΐυν, [Δἰ ἀδπηοηβίγαθαί. Ας ρτυπ) ( ος εοποίἀογαραῖ, Δὴ αυοὰ ΓδΔιΐΪ υΠηΠη Π| } ἰηι Πα δὶ ἰγδοίδηδ φοοθύογοηΐ, δῆ γο οι γοῦυ υμηδηΐβ ἀϊνη ἐοηϊοιηρ ᾿πία, ἀν δββϑῃὶ οὔϊεϊ;, ἔδεογε ρυϊδτοηί. Μίγαδ- οὐλὴ) ΠΟ. εἰαγίβϑίιη ραγϑρίοογθ, μοι Π [ς ἰηγαπὶ γα ποη ρ. Νβο ηἷπιὶ , αυἱ ρὶυγπηυπὶ Δγγοφθηί δἰ, φυοιὶ ἐδ [ιἷ ἀΐδβθγογο πογίηϊ, δδδάβθιν ἀλλήλοις, ἀλλὰ τοῖς μαινομένοις ὁμοίως διαχεῖσθαι Ὁ πίε Ορὶπίοπο [ΟΥ̓́ΓΟ, ) {{ἰγ᾿οδογυι ἰηδιδ Γ πρὸς ἀλλήλους. » Ταῦτα μὲν οὖν Ξενοφῶν ἔγραψεν᾽ καὶ Πλάτων δὲ ὁ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἑλλογιμώτερος, χαὶ μάλιστα κάντων τὸν Σωχράτην ἐπιστάμενος, τὰ αὑτὰ τῷ Ξενοφῶντι διὰ πάντων ἑαυτοῦ σχεδὸν τῶν διαλόγων χατεσχεύασεν. Εἰ τοίνυν χἀχεῖνος, μᾶλλον δὲ χαχεῖνοι, χαὶ ἐπετήδευον, χαὶ ἔλεγον, χαὶ ἔγραφον, " Μδιι}). χχν, . μίαν οομῃραγδῖοϑ .» Εἰ ᾿, ᾳυϊιδιη ΧΘηΟΡ οη δογίρια ταοϊΐιϊ!. ΡΙαῖο αυοᾳφιθ οιογὶ οπιηίθυς [] ὐϊδοτίυβ ἴῃ ομπΐὶθυ ρῈ)} ὀϊα!ομὶβ ἰάθη ἐγδαϊαϊξ. ᾿σὶ Ὁ ] ἰδβι σγὸϊ ἢ} μοιΐυ οἱ βιδίυδγυηϊ οἱ ἀϊχεγυηῖϊ, δου ρβαγυπίαυθ νυἱγιυΐθαι ἰῃ Δεῖ] η ροϑβἰίδπ) ὀχογοδιάδπι . ἰρβὰ δηΐπι,, υἱ οἱ ΡΙπἴοι: ΥΑΒΚΙΖ ΤΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙ͂. () . δὲ αἰἱειὶε οἰ [αεἰἷἰς δοεοταιί , ἰηὶι. ΤιΔ- ἄϊάπι οἱ Οἴσοτο ἐς ὅοογ. ΡΒ οσορ δ ἐΟΘἸ ἴῃ ἰθΓ- γἃ ἀοηοβαυδ γονορδβ. Ταδεμί. [|}}). ν, Αοααθιη. . ,.ὁϑῖ }|ῦ. δὲ παῖ. ἀφυγμηι. Χοηορίνου δ- (ειη οἱ Ρίδιο.. , ϑοογαιὶ δυά!υζυ!, : δ] ]- ταν }! Γἰοτῖι, ἀϊερυϊαῖ Αο! χιν Νόοι. Αἰῖσς ΟΡ. ὅ; γοίε!!ι Μ. Αἡι. Μυγοιι ἢ. ν ατγίαγ. ἰφε!., ΟΡ. , εἰ Αἰ θη Ρι. ). ἀπ δοῖ δι πγῸ- σοφ. οἱ υλοΓιῖυ ἴῃ Ῥίαιοπο. ὅσ"οττ. ἐξοῦ . ΙΒΘΙΒΟᾺΆΙ ΡΕΙΌΒΙΟΤῈ ᾿ δ ρἰδουΐι, νἱα ϑι οριΐθιδ δ ρἰοἰδίθηι ὀποδιβ, εἰ ἴῃ Α τὴν πραχτιχὴν ἀσχεῖν' αὕτη γὰρ, ὡς καὶ τῷ Πλάτωνι διιορηἰδδίπυπι (, ΟΔΙΠρΌΠΊ.