Letter 195

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Isaiah Date: ~410 AD Context: Isidore on the structure of true grace — piety as foundation, virtue as crown — and why one without the other collapses. True grace has piety as its foundation and virtue as its crown. Remove the foundation and the crown has nowhere to stand. Add the crown without the foundation and it falls. This is why external gifts — eloquence, intelligence, physical beauty, social position — that are not built on piety are not only unstable but actually dangerous. They give the impression of substance where there is none, and they draw admiration that the person cannot bear without being corrupted by it. Whatever gifts you have: build them on the right ground. Then they will hold.

υὐτὶ π ν᾽ Γι πὶ Υ] , αυδ Γ]ΠΓΟ υἱγίιι ργῶ - ἴσην [. ροββαπί. Ὑδγοΐ φτγαιία, ρἰεῖδ οᾶρυϊ ], υμ δοὸὺ [ιπἀδημθηίυπι), αἱ ογορίἀὁ ᾿ομθδίαι β : ἀὶ αἰγη]υ δ ΟἰΓεοιηιδίδηξ, Ὠΐηο ἰπιρίεῖλ, ἰπὰ - ΡΟγϑιΠ : ἢΠ φυϊάδιμῃ ἀδίδοια,, ἃς ὙΘΓῸ ηἰμπηϊθ- ἴ ραςσοϑδηί. οἱ [υγιΠυὐΐηοι) δηνθίυηι υἱΕΐι- ιὲ, ἰοπιοτ . ἰης, {ΠΠππῸ αἰ ἀἢ : αὐ [ΟΓΙΪῸΓ ΔΕθΓα [Γυϑίγα πἰἰυηίυγ, Ουϊουπᾳυς ἰρίιυν εἰάτυ νυΐῖ ὨΔΌοΓί, νἱγίυϊθιη οοἰδὶ ὨδΟΘθ ϑὲ : νὰ ΔΟΠΙΓΆ Ὑἢ δῖ, ΠΟΥ Υἱγίυ τ πὶ Βροοὶα ἴῃ υἱοίηβ υἱτίμαα Υἱι]ἃ ᾿πηρίπραιϊ. ᾿ ΟΙΙΧΧΧΙΧ. -- . Μοαοτγαπαιιηι, πὰ ταιϊϊοποηι ὁαείϊηφιαδ. ΕΆΤΟΥ φἜπὶηὶ δγουὶδ . Καὶ θυμοῦ καὶ φρονήματος μεστὸν εἶναί σέ φα- Β σιν οἱ συνδιατρίδοντες. Εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ἔμόαλε ἡνίαν τῷ θυμῷ, ἵνα μὴ προπηδῶν τοῦ λο- γισμοῦ σδέσῃ χαὶ τὸ φρόνημα᾽ διὸ καὶ τὴν ὀφρὺν, ὥς φασι, γείτονα χροτάφων ἐπαίρεις. Ρμ!. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ᾿γδουν αἶα δἰ πιυ οἱ ργυάδηιἷΐα Ρῥγρ {η| [ Ργβάϊοδηϊ τοΐ ἴδῃ Γ. δ᾽ ᾿ρ᾽ τ σαγὰ ἀϊουηί, ᾿γδαουη θυ ἰγοηυ ἢ ᾿ΠΠΡΟΠ , Γαι Οηη) ἰηνἃ- (ἰη ἀχϑίίησυδι οἰἰδη}) ργυύαδηιΔηὶ ; ἰδύηυβ οἱ :- ΡΘΓΟΙ ἢ} πϑίυγα ΘΙ ρΟΓΙ ορ υἱοΐ πὶ . ΟΧΟ. --- ΕἸΌΕΝ. Ποτίδαιαν μι εἰ, φιίθηὶ ἡμαϊοῖο δι ρεταταί, ᾿μπιαπὶεν δ ἐχοιδοῖ απὶπιμηῖφμε ρίασος. (ὈοΉ[ἐ᾽. ορίε!. , .) Ἐπειδὴ νενιχημένος ὁ πρώην σου διάδιχος, ὑφ᾽ ὧν πέπονθεν, οὔπω νενίχηχεν ἑαυτὸν εἰς τὸ χρῆναι θεραπευθῆναι, μὴ παύσαιο διὰ γραμμάτων ἀπολο- γούμενος " εὖ γὰρ ποιεῖς, τὰ χαχῶς γινόμενα χαλῶς ἰώμενος. Κ αὶ ἡμεῖς γὰρ χαταντλοῦντες, ἡπίοις λό- γοις τὸ πάθος πειρώμεθα αὐτοῦ ἰάσασθαι. ΡῃΑ’ --- ΔΒΡΟΘΕΩ ΔΙΆΚΟΝΩ (ΑΤΡΩ. Θυδηἀοᾳυϊάσπι ᾳυὶ ἰδουπὶ ΠΌΡΟῸΡ ἰυὐϊοὶο αἶ- Ρίαυδι, νυἱοῖυϑ οδί, ἃ υ δηίθα βϑυρεογαίυβ δῇἤθδοιο- ἰδ υ δοίρϑυηι ποηάϊι υἱοὶ ἰη δά! δ πἀδ πηθεΐ - οἷηα, πη ἀδδίνδϑ ΡῈ ῦ [ἰἰγᾶ ρ]λοΆγο. δοια Θηΐπη [Δ͵, αὐοὰ π! ροϑίᾳ δυηί, γθοία οὐΓ. ΝΟ ράγίίον οἰουπ αἰωυηάδσηάο νογΐβ θη χοΐ -. πΔὈϊπηΓ Γ δηϊπιὶ μου ται οηὶ ποδία ΔΙ ΓΓΟ.. σία. --- ΠΟΠΙΟΤΗΕΟ ὈΙΔΟΟΝΟῸ ΜΕΡΙΘΟ. Ομαειονιὲ τεδροπάεὶ γγοροεὶα᾽, ΟἿΣ ἱποογροτθα πιΐπιι ραβεϊοπῖδιι σοττμριϊοπίφμε οὐποαῖα, φιαπὶ σογροτρα. (ὠοη[ἐγ. εγίδι. .) Ἐπειδὴ χρῆμα σαφὲς χαὶ ὁμολογούμενον καὶ ταῖς ἱεραῖς Γραφαῖς, χαὶ τοῖς σοφωτέροις τῶν ἕξωθεν, διὰ παραδειγμάτων ἠθέλησας μαθεῖν, ὡς ἂν οἷός τε ὥ, πολλὰ δι᾽ ὀλίγων φράσαι πειράσομαι. Ἐπεὶ τοίνυν ἔφης " Πόθεν δῆλον, ὅτι τὰ ἀσώματα τῶν σωμάτων ἐστὶν ἀπαθέστερα χαὶ ἰσχυρότερα : φημὶ, ὅσῳ τὰ ἐγγὺς τῆς ἀσωματότητος σώματα ἰσχυρότερα χαὶ ἀπαθέστερά ἐστι, τῶν παχυτέρων σωμάτων, τοσούτῳ χαὶ τὰ ἀσώματα οὗ μόνον τῶν παχυτάτων, ἀλλὰ χαὶ τῶν λεπτοτάτων ἐστὶν ἀπαθέστερα. Οἷον ἡ πέτρα τοῦ ὕδατός ἐστι παχυτέρα, διὸ ῥηγνυμένη οὐχέτι συνάπτεται, τὸ δὲ ὕδωρ διαιρεθὲν, πάλιν συναφθὲν () ἑνοῦται. “Ὅσῳ γὰρ λεπτότερον, τοσούτῳ ἀπα- θέστερον. Ὁ δὲ ἀὴρ (χρὴ γὰρ ἐπὶ λεπτότερον βα- δίσαι παράδειγμα) οὐδὲ διαστῆναι δύναται" ἐὰν γοῦν ἣ εἰς κέραμον, ἣ εἰς ἀσχὸν ἀποχλεισθείη,, χαὶ εἰς βυθὸν ῥιφείη, οὐχ ἀνέχεται, ἀλλ᾽ ἐπιπολάζει χαὶ ἐπινήχεται, χαὶ τὴν ἐπιφάνειαν ζητεῖ, χαὶ τὸ συγ- γενὲς θηρᾶται. Εἰ τοίνυν ὃ μὲν ἀὴρ τοῦ ὕδατος, τὸ δὲ ὕδωρ τῆς πέτρας ἐστὶ λεπτότερον, διὸ χαὶ ἀπα- θέστερον' τί θαυμάζεις, εἰ χαὶ τὰ ἀσώματα ἰσχυρό- κερά ἔστιν ; Ἴδε οὖν χαὶ τὴν ψυχὴν μὴ φαινομένην μὲν (ἀόρατος γάρ ἐστιν), ἰσχὺν δὲ τῷ σώματι χαὶ ΘυδηἋο ΓΟπῚ ΟἸΔΓΔΠῚ : ΘΟΠΟορβΠ| ΘΠ ἴη δϑογὶβ [{{{ , {π| ) ΘΧΊΘΓΩ μἢ ΠΟΘΟΡ , ἀἴβοογο ἃ ΠῚ ΘΧΘΠΊΡ γοἱεἶβι}, ἤυης ᾳυοδά ἢδΥΐ ἃ Ππι| Ροιοβί, π|} ραυοΐβ οοπιρίοοῖδν. Ουφγ Θηΐη) υη [ οοηδιοὶ ἱποογρογοᾶὰ ΟΟΓΡΟΓΙ π|ϑ ΘΟΧΡΟΘΡΙΪᾺ ΔΙδοι οηπ πὶ δἰ Ρροϊδηιϊΐογᾶ.. Ἀδβροηάθο, αυοι αιδπίιη ΟΟΥΓΒΟΓΔ τγαῦυ ᾿ΠΟΟΓΡΟΓΟΙΒ Υἱο ἰογὰ ῃϊ, Ιος [ογιϊογὰ οἱ δἰϊοιοηυ πηᾶβὶ ΘΧροῦιΐα δι, |ιΠῈ ΘΟΓΡΟΓᾺ ἀΡαϑδίογαᾶ; ἰΔηΠ) οἰ πὶ ᾿ΠΟΟΓΡΟΓΘΆ ΠΟὨ τη( οΓ : Ππ|}, ] δἰΐδιὴ (θη }} πη δὶ ᾿πηρ}}}. Ὑαγθΐ σαι, ἰΔΡ᾽ ΟΓΔΒΘΙΟΓ βί, αυδπὴ δυᾶ; ἰ( ἴγδοίῃι ὩῸΠ Π}}}ι| ] ὶ!.. Αᾳυ γεγὸ βοβγοβϑία γυγϑπη υηΐτγὶ ροίοϑι. Ουλη!ο οηἶπι ἰσηυΐοῦ, ἴδηίο δδὶ ᾿πηρδι} }}}}Γ. ΑΘΓ νόγο Ὁ (οχοιρίυπν Θηΐπὶ (οπυϊδδίπιαπὶ ΔΠΘΓΓΘ ἴπ πηθαΐιμ ΘΟΠΥΘἢἾ ) βογορβαγὶ ΠΟῸῚ ροίοδί. δῖ δηΐπὶ ἰπῃ Υβ ἤσι| νοὶ ἴπ υἱγαπὶ ἰηοἰυ , δἰ ἰῃ ρτοίυπαπ| π|}- , ΠΟ. πΠιΙοΓρίυΓ, ΔΓ}} ϑρΓ, ΒυρΘΓΙΙ', δι ίοῖυ οομϑρὶοὶ, οἱ Ἰοουη δθοίϑιι! ΠΔΙΠΓΆΪ)}. ἰσίιυ ] δαὺ ᾳφυδ) ηυ, δἰ ἃ Πππὶ ευθιΐ- ΠΟΥ δχϑίϑιϊ, δίφχυθ δάθο ἃ }ο}Ὼ}}|π| Πηΐη} ΟΡΩΧ, υϊά, ογο, δι πλῖγαῦὶβ οὐ᾽ πὶ ἰΠΟΟΓΡΟΓἃ [ὈΓΓΟΓΙ ὁι Ο(οπδίάογα ἰἰδαᾷὺρ υἱ Δ} , αὐ Δϑροοίι πὶ ΟῚ ΥΛΔΕΆΙΖ ΓΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () το συναφθὲν οοὐ|. αι. οἱ ΔΙ. βογίυθιη! συναφέν. [ῥ». οὐδε (πόα δηΐπι ΟΟ}} σογΐ ρΟί)} ΤΟ ΠΓ-Α Ροτὶ υἱγεβάιθ ργϑροδὶ : ἃ ἀϊδοδάδηί. ποη πηούο οὖς, ποιοργίαυπι! Γοιμδποί ΘΟΓΡυ, οἰἷδπὶ αἰδδοϊν υ. Αἰᾳυο ἴῃ πιοὐϊοΐης αυϊάθπι το (Ὁ ἃτίθ θη πὶ ἰυ οχρογϊ ποηϊυπὶ ἀποδιαγ), ἰπέογρογθα νἱὶβ δχδὶ- ἴη ΤΟΌυΒΪ.ΟΓ ὁδὶ υδηι σΟΓρΡΟΓΪΒ. υδηάο ἰ εἴεοογῖι, φυοὰ ἰῃ , υἱγόβαυθ δυβϑγυδείὶί, (πὶ οιρἰδϑίγυπι ἱηυ}} τοἀ υν. : δπἶ πὶ ᾿πϑἰ Υἱβ ') Ὁ ΟΟΥΡΟΓΘΔ οσχαϑίβίθηβ, οὐ] οαἴδοιυπι δυυπὶ ἀδιοεῖ!, θη ἁγοϊδυσγίί, οὖὐγ ἰἰαγαῖο γοιηδάϊα γοροιὶβ βαϊνὰ ἦλπι βυθδίδηι ᾿ δεοά ποίυτη ῖ, αὐοά νἱναῖ ΓΘΠπι- ἀΐυπι μοῦ ἰδ η) υὶ Υἱγιυΐδπ) : πιογίαιαῦ γγ, { ] ἐχ᾿διυι. ΟΧΟΙΙ. --- ΚΑΜΡΕΤΙῸ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. , ΙΒΙΡΟΕῚ ῬΕΙΌΘΙΟΤΕ μ. ῥώμην παρέχουσαν " ἧς ἀποφοιτησάσης,, οὐ μόνον νεχρὸν μένει τὸ σῶμα͵, ἀλλὰ χαὶ διαλύεται Καὶ ἐν τοῖς βοηθήμασι δὲ τοῖς ἰατρικοῖς ( χρὴ γὰ( χαὶ ἀπὸ τῆς σῆς τέχνης τὸν ἔλεγχον ποιήσασθαι) ἣ δύναμι; ἀσώματος οὖσα, ἰσχυροτέρα ἐστὶ τοῦ σώματος. Ὅταν οὖν τὸ ἑαυτῆς ποιήσῃ χαὶ ἀποφοιτήσῃ, τότε ἡ ἔμ- πλαστρος χεῖται ἀχρηστοτάτη. Ελ γὰρ μὴ ἣ ἔγχει- μένη δύναμις ἀτώματος οὖσα, καὶ πράττουσα τὸ ἑαυτῆς, ἀφίπτατο, δι᾽ ἣν αἰτίαν ἀμείδεις τὰ βοηθῆ- ματα τῶν ὑλῶν σωζομένων ; ᾿Αλλὰ δῆλόν ἔστιν, ὡς ζῇ μὲν τὸ βοήθημα τῆς δυνάμεως ἐνούσης, ἀποθνή- σχει δὲ ἐχείνης ἀποφοιτησάσης.