Letter 191

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: An inquirer Date: ~410 AD Context: Isidore on the unique burden of those who have reached high virtue — being suspected of wrong is a greater misfortune for them than for ordinary people. For those of moderate virtue, suspicion is an inconvenience. It can be endured and eventually dispelled. But for those who have reached the heights of virtue — being suspected of wrong is a great misfortune. Not because they are more fragile, but because the accusation contradicts everything they have built. The slander that bounces off a man of moderate reputation shatters something important in a man of genuine sanctity. This is why those who have advanced far in the life of virtue must be even more careful than beginners about avoiding not just wrong itself, but the appearance of wrong. They have more to protect — and more is expected of them.

ναι, τοῖς σεμνοτέροις. Τὸ δὲ ὑπυπτευθῆναι,, τοῖς εἰς ἄκρον ἀναδεδηχόσιν ἀρετῆς μεγίστην ἔχει συμφοράν. ΡΛ’. --- ΝΕΙΛΩ. δε εοπιηιὶπαιϊοηπΐϑμς ργοηνὶ ἐηις θεῖ ραδεῖπι οοπ)μποί δ. Οοππηνπαθαίυγ οἰΐπι )ι. Π Ὀγωῖς, οἱ βαϊυιαγία ρμιδιυἰαναι. (),εἱ δα ΐπι τὐἰαίας ἰδηίυμι οἱ πιο]οβὶα Ργδαϊοῖι, ἀδδροζαίίοποῖ) τη ] οτ πὶ ρῥτγογοοδὶ, ἀίαι δυσίιοτ ΟΠ ρογϑυδάδι, οἱ ροονίυ ἀοἰἰδη!ϊ. Αἱ οθηΐΓα "οηπᾶ ἰποϊηαί, δὰ πηὸ- Πογάφυθ ρογύυοῖι. Ἰάδο υὐΐφια οοιμιπίδίυν Ώδεις δυύαῖς Βα υγισηΐίσατμ οἀριϊνι δῖοι, } γαάϊτυπ) μι ραιγίαπι ργοιἰϑὶι ν᾽, Καὶ ἠπείλει πάλαι τοῖς ἙἭ δραίοις ὁ Θεὸ;", καὶ τὰ χρηστὰ ἐπηγγέλλετο. Ὁ μὲν γὰρ μόνον ἀπειλῶν, καὶ τὰ δεινὰ προλέγων, εἰς ἀπόγνωσιν τῶν χρειττόνων ἐρεθίζει, καὶ παντάπασι τοὺς ἀχροιυμένους τοῖς χεέ- ροσιν ἐχδοῦναι ἑαυτοὺς ἀναπείθει" ἡ δὲ ἀγαθὴ ἐλπὶς νεύει (), χαὶ πρὸς τὸ χρεῖττον παρασχευάζει. Ἔν- τεῦθεν πανταχοῦ ἀπειλῶν [αὐτοῖς τὴν εἰς Βαδυλῶνα αἰχμαλωσίαν" καὶ τὴν ἑκάνοδον προὔλεγον. ΟΧΧΧΙ, “-- ἘΒΝΕΟΝΣ ἘΒΕΘΡΥΤΕΒΟ ΑΝΔΑΘΗΟ- Οὶ ΡΛΔ'. --- ΠΑΥΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗ. ΤΑ. . ὲὲ οογγμριΐς οἰετὶ πιοτίθιιδ, φιαπιᾳαε Ῥετὶομίοδιτα εἶ! ρεεοαπίεε αὐπιοπετα, εἰ φμοπιοάο αὐπειοπεπάϊ. Θυΐ νἱγίαι} οἱ υἱεἱΐ [Δοίδηϊ δγυΐιγο, ἱΐ, αυοά νἱίνιυι! ἀδηάυπι ὶ υἱοιογί: βυθδγδσίυι,, ἀϑηὶ ἱπιργοθίιαιὶ. Αἰχυδ Βοος φυΐάθι πηοάο ργοθοβ δχβί ο ἀδλπιηϑηῖ, ἱπῆργοθ Υδγο δσοηρτοξδηῖ. Εο δυίθῃι, ], αυοὰ ορογίοι ίΔοογθ, ψοϑίίαπί,, ρυδ᾽ ΠΔηΐπιος Γούδάϊοτυπι, δίᾳυθ δθο , αυἱ ζἝηδΓΟ νἱϊδλιη ἰωδι υυη!, ορρυσηδγυηῖ, Ὁϊ οππδη ῥγορα δὰ π)- Ἰογα ἱπιροίυι τοϊυθογίηϊ. δ θϊ ἰίδαυδ ἀφυηίυγ, ἐϑιιην ἃς δϑύυπι γα νἱίδηι ἀυοοηίθθ, υἱίθ ἀρουϑίοσ Ἰεα ἰΙθημθ ἐσηι!γὰγίαιη. ΟυϑΓΘ ΡῈΓ οϑὲ ἀγρογὸ, } ρίδῃοίι ἀΐψηδα ἰῃ τίϑδυηι σοι νουη!, Ωη δυϊυηι πυϊαι Βδνοπίθθ υἰεία γδιίοπειη, βοά οἱ 'ρθ, ἐ ᾳυδὰ αυἱ νἱγίυίοι εοἰδθωξ, ροδδίμμα ραϊοτομίυγ, ὀχ οἰ Θνῖ, ἰδυάθαῳθ οοιμμβϑηἀδιίοῃθ ἀΐξηδιία θυΐδ ἰἰ: (Δ αἴϊθοίος γεργομβοηθδι ῦ ()υ], αυξξο, οογγίραι ᾽ ὁουΐβδ δοουιδοί ἢ Αυ͵β δογυπ) οοολιηθη! τοιυπάλιῇ υ}δ Βυρογοϊυπὴ ἀδιγα αι υ} Δάπ)ο- ᾿ΔΘΠἋῸ ΠΟ. ΙῃΏ δχ ἱπιρογίο, βοά εἰϊδληι ὁχ υἱγίυϊ ἰλυίεπ) συθγαιῦ Ουἱβ ἱρβὶβ ρεγϑυδάθαι, αυοὰ ψτᾶ- Υἰδϑίιηδβ δυ θυ θυηὶ ρωῃδ . ] οιἷπι ἰυάἀ οὶ ἴῃ δογΓθη). ΧΧΙΥ, ὁ, Αὐτοὶ οἱ τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς χαχίας αὐχοῦντες εἶναι διαιτηταὶ (), τὴν νικῶσαν ψῆφον δέον τῇ ἀρετῇ δοῦναι, τῇ χαχίᾳ παρέχονται. Καὶ δι᾽ ὧν τοὺς μὲν σπουδαίους ἐξοστραχίζουσι, τοὺς δὲ φαύλους συγ- χροτοῦσι, τοὺς τὰ δέοντα ποιεῖν βονλομένους, ἀθυ- μοτέρους πεποιήχασι. Καὶ τοσοῦτον πεπολεμήχασι τοὺς παῤῥησίαν ἔχοντας, ὡς σδέσαι ὄχεδὸν ἁπάντων τὴν ἐπὶ τὰ καχὰ ὁρμήν λυττῶσι τοιγαροῦν οἱ χυνῶν καὶ χοίρων βίον ἔχοντες χατὰ τῶν ἀποστολιχῶν τὸν βίον (δ). Καὶ δέον ἐχείνους ἀποσοδεῖν, γέλωτος ὑκό- θεσιν τὰ θρήνον ἄξια ποιοῦνται, οὐ μόνον οὐδένα τῆς ἀρετῆς ποιούμενοι λόγον, ἀλλὰ καὶ καθ᾽ ἑαυτοὺς Ὁ τῷ τοὺς ἀρετὴν ἀσχοῦντας τὰ ἐῶν καχέστων πάσχειν σεμνύνοντες χαὶ ἀποδοχῆς ἀξιοῦγτες. Τίς οὖν ὁ τοῖς οὕτω διαχειμένοις ἐπιτιμήσων ; Τίς ὁ διορθώσων ; Τίς ὁ ἐλέγξων ; τίς ὁ σδέσων αὐτῶν τὰ φρονήματα ; Τίς ὁ χατασπάσων τὴν ὀφρύν; Τίς ὁ παραινέσων, μὴ μόνον ἐπὶ τῇ ἀρχῇ σεμνύνεσθαι, ἀλλὰ χαὶ ἐπὶ τῇ ἀρετῇ ; Τίς ὁ πείσων αὐτοὺς, ὅτι χαλεπωτάτας ὑφ- ἐξουσι τὰς εὐθύνας; Εἰ γὰρ ὁ χριτὴς ἐν τοῖς Κύαγγε- ΥΑΗΙ ΚΕΟΤΊΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤᾺ(. () ὕῬγο νεύει οοὐδ. Υγει. οἱ Αι. Ἰορυηὶ νεύειν. ΡΟΒΘΙΝ. () ᾿μτϑνρ διαιτηταὶ οἱ τὴν ἰἰάσπι οοὐά. ἰπϑοτγιμιὶ χαί. Υεγ. ὅ ορ. ἰἰάθι ὕγοὸ παῤέχονται ογίθυμι παρ- ᾿ ἔχοντες, οἱ Β ἰη δ χαὶ ομἱυηι. ἴν. ) Ργὸ χατὰ τῶν ἀποστολιχῶν τὸν βίον πνῦο (. ἰεῤυμ!, χατὰ τὸν ἀποστολιχὸν βίον, δίς. . ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΙΙΜ {{{. ν. -- ΕΡΙΞΤ. ΟΥΧΥΤΙ. λίοις χρησμῳδῶν οὗ πιστεύεται, τίς ὁ παρ᾽ αὐτοῖς Α Ενδληροὶίο ἀΔιε} γοαροῦδαη) ( θη [ιαθσίογ, πιστευθησόμενος, καὶ λυττῶσαν ἀὐτῶν τὴν μανίαν, καὶ στῆναι μὴ βουλομένην, ἀλλ᾽ ὁσημέραι ἀργαλεω- τέραν γενομένην χωλύσων ; Πολλοὶ γὰρ ἐπιχειρή- σαντες, ἐχείνους μὲν ὥνησαν οὐδὲν, ἑαυτοὺς δὲ με- Υίστοις διέπειραν () κακοῖς. Ὅτι δὲ ἐχεῖσε μεγίστους λήψονται στεφάνους, ἐγὼ μὲν ἀχροιδῶς οἶδα " οἱ δὲ παχύτεροι ἀπὸ τῶν τῇδε γινομένων χαὶ ἐνάγονται εἰς ἀρετὴν, χαὶ φεύγουσι τὴν χαχίαν. Ἐπεὶ τοίνυν τοῦτο μόνον ἐχ τῶν ἐλέγχων περιγέγονε, τὸ παθεῖν ἀδίχως τι χαχὸν τὸν παῤῥησιασάμενον, μηδὲν δὲ ὠφεληθῆναι τοὺς τὴν συμδουλὴν δεξαμένους, διὰ τοῦτο μᾶλλον νῦν ἢ πρότερον τὸ τὰ βέλτιστα λέγειν φοθερώτερον γέγονεν. Εἰ δὲ, ὡς φὴς, τινὲς αὐτῶν χαὶ παραινέτας ζητοῦσιν, (οὐ γὰρ πάντες εἰς τὸ θοαὶ ἤδη Υ ()}ιι} [υτἱυυνάλπ) ἰΠογαην ἰμβδηΐδην, αυϑϑ ὁοοιροηὶ πϑαιΐξ, ἷδ αΐδ πιαρὶβ πιϑβ,θ ἰηναιδδοὶ!, ΘΟ ίυοϑι ἢ Μυ!ιὶ οοΐπὶ ἰὰ δοσγο ἀρατοβϑὶ εἰμὴ! ἰδπιθη ρυϑιβονόγιηι, αὐΐ δοίρϑοθ πιὰ . ἰπ- γοϊνογυδὶ μηἈ, οαυΐϊάθηι οὐγίο δοὶο τη χὶ πν μι Γἃ γϑοδρίυγοθ Υἱἱδ σογοῦδ. Ὁ υἱ γόγο γα ϊ- Γδ βυι, ροῦ , υῷ δοοἰὐογυηὶ δὰ υἱγιυϊόην ἰηὐυ- οὐαπίυγ Πιφίυαηιφυθ. ἱπιργο Δίθι. ὐπι ἰἰάᾳυ ἰιοὸ δοίη ὁχ γδργοἰιθηβδίοηθ δυοπογὶ!, οἱ ἰπ᾽ υδῖ ραιϊἃ- υν αἰϊφυϊά πιδὶί, φαΐ Πογίυ τοργοϊ θη δι, πΐ}} γογῸ απ ε}, ουἱ ἀφίῃ . οΟηβι ), δοοὶρὶ!, ργορίοῦ - ὐῆὰ ροϊΐυ υδη) ἃμι Ορίϊμα ἀΐοοτο ἰογγοσὶ ᾿Ιηλ]. δὶ φυὶ γαγὸ ἱρδογαιη, υἱ Γ , π|- πἰϊογοβ αυθγιηῖ ( ΘΠ ΟΠ π ἰπ θαγαι γυΠ βάραθρον τῆς φιλαυτίας καὶ τῆς χαχίας χατηνέχθη- Β οἴξοΐ ἀπιογὶβ δὶ δ Υἱτίοταπι ρτοἰρίιἀγυπι), Θυθηὶ σαν) ἀχοῦσαι ἂν εἴησαν δίχαιοι, ὅτι μάλιστα μέν εἶσιν αἱ θεῖαι Γραφαὶ, αἷς ἀκολουθοῦντες τὸ δέον γνοίητε. Εἰ δὲ χαὶ συμδούλου δεῖσθε, παύσασθε δρῶν- τεςἃ δρᾶτε, χαὶ τότε ζητεῖτε τὸν παραινέτην. Ἐπει- δὰν γὰρ τούτων παύσησθε, χαὶ τὴν τοῦ τὰ βέλτιστα λέγειν ὁδὸν κατασχευάσητε ἀσφαλῆ, τηνικαῦτα τὸν συμδουλεύοντα () τὰ δέοντα ζητεῖτε. Πρὶν δὲ παύ- σησθε, μὴ ζητεῖτε, τίς ὅμῖν φράσας τὰ χάλλιστα ὑφ᾽ ὑμῶν ἐξοστραχισθῆναι θελήσει" οὐ γὰρ εὑρήσετε. Ταῦτα δὲ γράφω, οὐχ ὡς δεδιώς τι παθεῖν ἐνταῦθα, ( πολλὰ γὰρ τούτου ἕνεχα, ὡς οἶσθα, πέπονθα) χαὶ εἶπον τῷ κχατασχευάσαντι’' ε Ἐστεφάνωσας οὐχ ἐχών᾽ » χἀμοὶ γὰρ ε ἐχαρίσατο ὁ Θεὸς » οὐ μόνον τὸ « εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ χαὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πά- σχειν᾽ » ἀλλ᾽’ ἐχείνους ἐπιστομίσαι βουλόμενος, τοὺς προσποιουμένους σύμδουλον ζητεῖν, οὐχ ἵνα () συμδουλευθῶσιν, ἀλλ' ἵνα ἐπιδουλεύσωσιν. Ὅτι γὰρ οὐ φόδου ἕνεχεν ταῦτα γέγραφα, ἀχονέτωσαν οἱ τοιοῦτοι (ὅτι ὑμεῖς δι’ ὧν πράττετε, χαὶ τοὺς ἀρχο- μένους εἰς καχίαν χειραγωγεῖτε, χαὶ διπλῆν τιμω- ρίαν ὑφέξετε) ὅτι τε μὴ τὸ δέον ἐπράξατε, ὅτι τε ὑπεσχελίσατε τοὺς σωθῆναι δυναμένους ἂν, εἰ μὴ παρ᾽ ὑμῶν ἐσχανδαλίσθησαν. ᾿Ιαύσασθε τοιγαροῦν τοιαῦτα δρῶντες, ἃ οὐδὲ οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ πρὸς βλασφημίαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ δρῶσιν. ΣΘέσατε τὸ ἐπὶ τῷ προεδρίας ἠξιῶσθαι παρὰ τοὺς πολλοὺς οἴημα" χαλάσατε τὸν τύφον' χατασπάσατε τὴν ὀφρὺν, ἐν- νοήσατε, ὅτι γῇ ἐστε καὶ σποδός" σχοπήσατε τὸ πρὸ βραχέος, καὶ τὸ μετὰ βραχύ. ᾿Επίγνωτε τοὺς ἑαυτῶν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ἀμείνους" μὴ τοῖς ὅπλοις τῆς ἱερωσύ- νης χατ᾽ αὐτῆς τῆς ἱερωσύνης χρήσεσθε “ μὴ εἰς τὸν τῆς ἀχτημοσύνης χρηματιζόμενοι παροινήσατε () δι- δάσχαλον. Μὴ μύθους ἡγεῖσθε τοὺς ἐπᾳσθέντας ὑμῖν εὐαγγελιχοὺς λόγους - μὴ νομίζετε ἁμαρτάνειν ἀτι- βωρητί" μὴ τὸ θεῖον ἄδιχον εἶναι νομίσητε" μὴ τὸν καντεπόπτην Θεὸν παρορᾷν Γοἰηθῆτε. Μὴ τοὺς φιλ- . (ῥη. }, . Γιὸγῖι οὐθάϊγα δὲ ογοίογα τηᾶχίιθ διογαιη ϑετίριυγαην δοαυθηθδημ, υἱ } ΘΟΚΩΟΒΟΔΕΪ. Θυοιὶ δἰ σοπϑβ:ο ἱπάϊροι , ἀϑἰηἶτ ( ραῖγαγθ, οἱ ἴυπς ᾿πγαϑίϊφαια πογίδηίοπι. ἘΠΟΪ γγῸ ἃ δθϑιἰ- μδ θυ ιἷ. νὴ , οἱ ἰατο ομιΐα δυδάθιϊ ΥἱΔΠ| Γ}}- εἷ, ἰυπο γοοῖα ποποηίδηι ΄φυθγῖια. Αηΐα ϑογο αὐδιη οδπβοῖΐβ, η} φηγ γα ἷ γο Ορυϊπλὰ δι ΖΘ ΓΘ αὐ!οφατὶ ἃ τοῦ ἱβ σοϊδί, " ἐπὶπιὶ γορογίοιϊβ. { δου νυν, πο ΠΓΠ Π ᾿ἶὸ ! αυϊὰ ρεΓραίΐ {πυ} ἃ δαΐαι ἢ ι χναια, υἱὐ ποριΐθ, δα ῬΓΡΟθ), οἷ αἰχὶ δάογηϑηι : ε« ΟΟΤοηδϑιΐ μη νοΐ απ. » Μ|ιΐ δι ΐη « οὐῃοοϑϑῖῖ θθ, » ηη ἰδηῖυ! « υἱ ἴῃ ἰρϑυηὶ ογοάδπι,. διὲὶ οἰἴδ) ρΓῸ 'μ μϑιϊαγ : » θην ΟὈιυγΆΓΘ Ο γοΐδι , υ} πσυη σοι } }Π} ροΐογο, πο αἱ ὁ- Ο βι]τυιη δοοὶρίαμ!, υἱ ἀδεϊρίαμ!. πο δυϊδιη ΠΟς ΠΟΙ ᾿πθίυ οσλυβὰ δου μβογὶ πη, ἱρδὶ νεϊϊαῃ ἰηιο Πσαπι᾿ [φιοἱ νοὺ Ρῥγορίογ δὰ [εἰ {|, δὲ δ αΐ δι ᾿π]υν ροΡύυο , οἱ ἀυρ!ίςο ραγβο νοι ρον }] ἢθᾷυδ, ᾳφυο(ἱ ορογιυΐιϊ, [δἰ ι, οἱ :] Δη!ὰ - : , ] ]νᾶῦὶ φυϊάθδιῃ ροιογαηΐ, ὨΪἶδὲ γο ἰρ} Βοδῃά} [υ͵ι. ϑυρογοούοίθ ἰΐίδαι ἰΔ} “ΠΟΙ ΒΙδΓα, αυ: Οἰηγὶδιὶ φαϊ οι Ἰοβί, . ποιηὶἷξ } ὈϊΪϑρμοιίδιῃ σοιῃηπι ἰληι. ΤΟΠΠ} πιο ΐο νὸ- διγὶ βυρογ ἰοοΐ ργροφδιίνα ἃς ἀϊβιιδίίοης οοποθρίδιιν ἀρυ υο δηΐπνο ορὶ ον οΙη. Αὐγοκϑι δι Γοῖγο- Π ; βυρογοῖ εἰ [Δδίμη ἀορμθηΐίο. Υϑηΐδι ἰῃ ᾿πϑπίθη, φιοῦ δἰι) ρκ νὶό εἰ εἰκπὶε , Οοηδίύογοιδ ἡποιἱ ΡΘυ]ο δια [υἱβιῖ, οἱ ραυ] ροβὶ ἀγεἶ. ἀοριοϑοῖία φαΐηϑιν νοβίγυῖ ΥἱγΓίοιΘ Ὀγβδίθηϊ ; ΠΟΙ ( δαορογἀοίθπι δγηνὶδ οοηίγᾶ δδοϑιϑοιίυτν ἀρθυϊὶ, ἢν ἰῃ ραυρογιλι} Π- δἰδίγι φιξοβίυϊ ἱπουτηθθηϊεβ ἀσθδοοποτη εἰ. ΝΟΙ ( ῦΓΟῸ ἴαθυ}} ἀυσόγο, ὀνδηρα σὰ ὁοβηον δι} ΡΓδ- οὐρί ; ΠΟΙ Θχ᾿ δι νῶγο ροοσδίυι γο αυΐ ἐπρυηὶ- ὑϊη, θοιι ἰηπὐ υϑίυ πη) πὸ ρυίοί, πήϊι "Δ οἰγὶ προαᾳιο οαουϊ θυ οπιηΐδ ἰηυδη . ἀγυἱγαηιεὶ. Υἱγίυι ἀοάϊ ἠοἰ Δυϊοραγο. Οτηπὶ- ΥΑΒΙΔῚ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () Ῥτο διέπειραν υἱότηυα οοὐ. ἰοφὶι περιέπει- ραν. ῬΟΞΙΝ. (ὁ) Ργο συμθουλεύοντα ᾿ἰάθιῃ παῦξηϊ συμθουλεύ - σοντὰα ἶι) [Ὀἱυτο. . () Ῥγὸὺ οὐχ ἵνα ἐἰάεπι δἀάμμϊ μή. ». ν () τι παροινήσατε ᾿ϊάδιη δεγίυανι παροινή - σητε. ἴν. . ΙΘΙΒΙ ΡΕΓΟΘΙΟΤᾺ ι:} " εοορεείοα βλβίι ἰδ δα ρίδαξο ἀΐφπος ἐχί δἰ μιοιίδ. Α ἀρέτους ἐξοστραχίσητε᾽ μὴ τοὺς πᾶσαν μετιόντας χα- ϑυνεδοιοιὶ (ογιβδη ἐλγείο, η ἰδυρεοῦος ρειδίεἰαιὶϑ ; ποῖα δὐϊίοεγο οο, υΐ Βεὶ δάἀδεειϊ ζείο ἰδ γὰ υδ- το ρτγουσοιίδηι. ΑἸ! ὀδιυπ λογεε [υχίιοἰο, πουεσδίσαι, φιοι νοῦ} ἰϑδιιάδιϊβ, ορεγε 'μ ἰμἰοηο- Γοιΐ. ϑεὰ ᾳυϊά ρἰυτγίθα ἐϑὶ ορυβ, εὐπὶ ἰιδο ΒΟ Δι}- πιούυσυ ρυύδειίεηι ᾳυδϑηϊὶ δι. Π|γο ἢ ΕἸ θεῖ ᾿ἰΔΠ [χεῖο, θοῦπι εἰἰα ργοςδίι, υὉ δῆς γΟ} δ υἱ Δ ΓΠ) ὅξδὲ ἐρίδιοἰδη) μϑιίδιυν. ΟΥΧΧΠΗ. --- ΡΑΓΓΑΌΙΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. χίαν συγκροτήσητε' μὴ καιδοτριδήσητε τοὺς ὁρῶν- τας εἰς χαχίαν᾽ μὴ σδέσητε τῶν θείῳ ζήλῳ ἐχόντων τὴν παῤῥησίαν: μὴ τὰς ἀλλοτρίας πραγματεύεσθε συμφοράς" μὴ λόγῳ τὸ δέον ὑποτιθέμενοι, ἔργῳ τοῦτο ἀτιμάσητε, ἀλλὰ τί χρὴ μηχύνειν, καὶ τούτων ἑχανῶν ὄντων τοὺς μὴ λίαν ἀναισθήτως ἔχοντας χα- τατοξεῦσαι Διόπερ παυσάμενος ἐπὶ σιγὴν () τρέ- ψομαι, ἀνύσιμον τουτὶ γενέσθαι τὸ γράμμα, τὸ Θεῖον ἀντιδολῶν. ΡΑΒ΄. --- ΠΑΑΛΑΔΙΏ ΔΙΑΚΟΝΩ. δε ἱμἰο εοπεμίίμε : ϑαπεῖα κε εαπῖδπε, οἰς., Μαιια. γιι, ὃ, ἱνάΐσηπο πόθαὶ τειροπεδι. Αἀ ἰὼ φυοά ενῖ Βα θ αιοΐ ἀΐεδην, π|Β}} δυϊεπι ιὲ, Ὠεὶ ἀϊεῖο δυύΐεηα, ἰυνοηιϊΐ, « ϑποι σϑηϊδει πο οδὴεϊεπάδ, » Θυοά ἱ ἐδησπι Γγλ ει ὀδρι!εγβ, εἰ μυπιδηῖ ἰηόο ἰδ ἃς Νοπί χη : δροείπηθη δχὶ- μυστεὶς, οἰἰλ Βοη ἰηἰογγοξϑηιὶ γεδροιόύσδθο, πυϊδιϊοθα δὴ ἰδῆ [ΟΓΒΗΣ απ| ΠΠογυδ) ἀοἰοοίδιυς. ΟΧΧΧΠ. --- ΟΡΗΕΪΙΟ ΘΚΑΜΜΑΤΙΟΟ. Περὶ οὗ γέγραφας, ἔχω μὲν εἰπεῖν - σοὶ δ᾽ εἰπεῖν οὖχ ἔχω, θεέῳ πειθόμενος χρησμῷ παραχελενομένῳ, « Μὴ δῶτε τὰ ἅγια τοῖς χυσίν. » Εἰ δὲ τῶν χυνῶν τὴν λύσσαν ἀποτρίψαιο, καὶ τῆς ἀνθρωπίνης εὐγε- νείας τὴν πραότητα ἐπιδείξαιο, χαὶ μὴ ἐρωτῶντι φράσω, τῇ μεταδολῇ οὐ τῆς μορφῆς, ἀλλὰ τῶν τρό- πων ἡσθείς. ῬΛΙΝ. --- ΟΦΕΛΙΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩ. δε εἰυίο ερὶεἰοἰατὶ. Ερίβιοία δογθεηδὲ οὐλγδοῖοῦ ποῆ οπιϊηο δἰὶ δτρεῖς οἰοχϑηιία δΔίᾳυ οτηδίι, ποαυς ηἰπιὶς ὑἱοδηάΐ ἐμοἰ "εἶα δὲ ἐδ ]οἷ} δβϑογυδίιβ. ΠΠυἀ δαηΐηιϊ δἰ πηερίος Φ ἰσῆμ : ΠΟα Υ ἱπορίυπη , : δὶ πιοείογαία ογηδτῖί, εἰ δύ υὑδβύυπ), ἰυπὶ δ γνοηιϑ(Δίθπι ΠΠ|} . ΟΧΧΧΙΥ. --- ΜΕΝΑ ῬΙΆΘΟΝΟ. Ὁ ἐπιστολιμαζος χαραχτὴρ (), μήτε παντάπασιν ἀχόσμητος; ἔστω, μήτε μὴν εἰς θρύψιν χεχοσμημένος ἣ τρυφήν. Τὸ μὲν γὰρ εὐτελὲς, τὸ δὲ ἀπειρόχαλον᾽ τὸ δὲ μετρίως χεχοσμῆσθαι, καὶ πρὸς χρείαν, ᾿ χαὶ πρὸς χάλλος ἀρχεῖΐς ῬΑΔ'. -- ΜΗ͂ΝΑ ΜΙΑΚΟΝΏ. ΑΠᾶεοιῖθμὲ πιαίϊε υἱποέτε, εἰ υἱποὶ, εἰ ποχία ἐα υἱείοτια ἐεῖ. (ΥἹ᾽αά ἱπ[γ. ἐρῖδι. .) Ουΐ ἴῃ ἀυιαυϑ Πβεα δἰδοιοηΐυι ἵγαα ηἰπιῖγαπι οἱ ὦ Οἱ ἐν τοῖς χαλεποῖς πάθεσι, θυμῷ λέγω χαὶ πλεον- δΔυλτγ τα νἱποογα νἱάθηίυτ, πο . ὶ υἱοϊογίϑ, ΄ηλπι| υἱειὶβ ᾽. Ἐπὶ δηΐηι οὐπὶ Υἱποὶ ιπ| Υἱποογα γγθιίοῖ, που ἴῃ νἱοίογίϑ πηϑγίιο εἰἰ ραυάἀοηυη), δἱ ἰη]πδῖ οδγδηΐαι. θυθ οπἶπι γ}ρ ΘΑΡΙ ΠΡ, φὰ ὕγανα ἀδίοοῖδὶ (ΘΠ}, ἀδάδουβ γοϑγοὸ, ἰαπιρογῖϑ ἀμείυ, ραγὶὶ δορὶ ΓΘ ΓΗ). ΟΧΧΧΥ͂. --- ΗΙΕΒΑΟΙ ὈΙΑΔΟΟΝΟ. εξίᾳ, νιχᾷν δοχοῦντες, ἥττης ἀπάσης γαλεπωτέραν νιχῶσι νέχην. “ἔστι γὰρ ὅπου νίχη χείρων ἥττης ἐστὶ, χαὶ οὐ δεῖ χαίρειν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ νίχῃ, ὅταν ἀδίχως συμθαίνῃ. Ἢ γὰρ ἐχ ταύτης ἡδονὴ ἐπὶ ὀλί- γον χρόνον εὐφραίνουσα, αἰωνίαν αἰσχύνην προϊόντος; εἰχτει τοῦ χρόνου.