Letter 190
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Anonymous
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the discipline of speech — what is said must first be approved by reason, or it should not be said at all.
What the tongue speaks, let the mind first approve. Hasty speech that outpaces thought cannot be retrieved, and speech that bypasses reason cannot be defended. The man who learns to pause before speaking — even briefly — will find that many things he would have said are not worth saying, and that what he does say carries more weight for the silence that preceded it.
The discipline of speech is not a minor matter. Words build and destroy. They are the primary instrument through which we affect the people around us. Use them with care.
φυοά δοηιϊῖο, ἀΐοπ)) ρδί δῖον [ [ὀγγὰ, . ἀϊδρὶ- οΓα, "υπὶ ν γᾷ ἀΐσϑηι, υἱ ΓΔΙΪοπΠ διηθηύθηιυΓ. Ουοά οπἶπὴ ϑθηϊδηίγ ποι η}}}}, ἰάςϊΓοο ἴῃ [) ἰυ- }) Γ (μεἰδϑιΐδπα οοη͵οεῖα. Ουϊά ἰρσίτυν ἴλοίο ϑὶ ορυβ ᾿ ΐεααν Ὀγανΐ, πὸ δα. ] αυϊάθπι δϑογᾶϑ }ι|τὰ ρτοὸ [δ}}}. τόριιίδηι, ἰυτπὰ ᾽]ληϊ, ] νΓῸ οἰ δϑίοη) ογοάυηί ἀοοίγίπαη) ΔΠποΟ ΟΠ ΠΊ, Ορογο “Πα ρτῖυϑ ὀχβθαυσπίυν, ἀοης Ρυδ] Ὀγοδαϊ- οοηΐϊ. [ἃ οδηἰμα εἷβὶ (δοογίηϊί, ἰὼχ ἀϊψίηα [ ΟἿ - δίγυοι. ΟΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΑΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ. Ἡοάεειία εἰ [πη αἰἷς σοπιπιεπαά αἴΐο. Ἐπειδὴ οὐδὲν μεγαλοφυὲς, οὐδὲ ὑπερφυὲς ἔχει ἡμῶν ἡ φύσις, ἐπὶ τὸ μέτριον αὐτὴν χαὶ ἐπιειχὲς, ἅτε δῇ οἰχεῖον χαὶ συγγενὲς, συνελάσωμεν, πᾶσαν ἀλαζονείαν ἑξορίζοντες. ΡΚΗ'. --- ΠΕΤΡῺ : αυΐάοπι πηαθηδηΐπυδι ἢἰἰϊ λπ| δυργῶ πϑίυγδηι, Βυπηδηδ δομϊηοι παίυγα, ᾿ἰἰηὶ δὰ πηοάογαίυῃι ᾳυΐά Πῖ δρῃδιυπη ΠΟὈΪ ργορτίυπι διε ϑιι, Ὁ οἰμηθίῃ ) βδηῖθ διγοφδη(ίδηι).: ΟΥΧΧΎΙΙ. --- ΡΕΤΒΟ. Θυὶς ερὶ τὶ αἰἷξ, απὶπιαίϊα οἱ σατγπαϊὶς . Οοη[. ορὶδι. , [ἰδ. Άῇἷἵὰ'ῦΌῆ αὐ ΝῚμπι. Σαρκικοὺς χαλεῖ ἣ Γραφὴ τοὺς εἰς τὰ τῆς σαρ- χὸς () χατολισθήσαντας, γυχιχοὺς δὲ τοὺς πέρα «ἧς ἀχολουθίας τῶν λογισμῶν μηδὲν χαταδεχομέ- } (Γ. "], ; "), . δογίρίυγα Δεγα νοῦδὶ εαγπαίεδ, αυἱ δά οατηΐθ Οραγᾷ ὑγοϊαρδὶ ϑυηῖ ; απἰπιαίο γοτο, αυ πιῃ ἴῃ - ιοΠ]Πδεῖυδαυς ται οοϊηδιϊοηοπὶ ϑοαιυηίυν; «ρίγί αἱ ἐς ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ,. () Μυ]ογυπι οηΐ πὶ δπιίοἰ :πιϊπὶ αἰ ΓΘ Πα, ». Εἰλίοον. Νίοοπι. Ατὶϑιοῖ., πολλῶν γὰρ φιλίας ἡ ἀπροσηγορία διέλυσεν. Εἰ δρυὰ Οοἰυπηθ}}πηὶ ΑἸ - (δπογδῖοῦ : ε Βοηῆδ, ἱπαυΐϊΐ, ποιηηᾶ ἱπιογάυτη πιδῖ Πἰυηϊ, πἰδὶ ἰῃίογρο! . ΟΡ θΟΠαΐ ἰἰδαις δι Διπίςοϑ, πὸ διΠῸΓ ἰπιογοϊἀδὶ πηυΐϊυυδ. Οἰοίαπι ἰηϊοι -. πὶ ποη ἀδθοῖ, βοα δχαζβογαῦὶ. ν ΘΟΠΟΤΤ. () Ροβι σαρχὸς οοὐά. αι. θ ει ΑἸξ. δάάυμι πάθη. γγ. ργὸ παρὰ ἰάθη οριΐπια ὁογθυηι πέρα, αἱ νόγβ. χατεχομένους ᾿ίδηι Ορ(ΪΠ πιυίδηϊ ἰη χα- ταδεχομένους. ΡΟΒΘΙΝ. --- ἀοηίον, ορίϑι. οἱ θδ. Ω, ΙΘΙΠΟΚΙ ΡΕΙΌΞΙΟΤῈ ἀοῃΐφυο, φυὶ ἀϊ νηὶ ϑρίνἰτυς ἄοηο βυηὶ ογηδιΐ, γαιϊοοἷ- Α νους χγευματιχοὺς δὲ τοὺς θείῳ χαὶ πνευματιχῷ ΠΔηὲ νἱπὶ δϑυρογϑηῖς, δι ργα πδιυγπιὶ Πα π Δ, ] νεῦθὶ σταιδ, [ [ ρυόνὸὰ ἰη Βα γ]σπίοαπι ΘΔ] ΠῚ ΠΟ. ἀΓῤϊ , πΠόὴ ἀϊχοῦὶι ἡδίυγῶ Ορι. Ουοά δ.η υϊὰ ἰηναδιϊχαί, πς τῃδη ἷ ᾿π " } Π|Πιῖπὶ ρογϑρίοδε. ϑ[η ἀἰϊνίηϑιὴ ροιΐι σοπεοίἀογοὶ ηϑίσγδῃ), αυῷ μη δηὶ ἰοχο οχοοάϊ, εἰ ἀγρυπηθηίδι ἀϊ υἱπὴ, Ομ ξαυθ δλά ἅγι φυρογδὶ, ργααϊοία οπληΐὰ ἰπίε!!] δου σου βααυίυΓ, ΟΧΧΙΣ, -- ΤΗΕΟΡΟΥΡΟ. χαρίσματι χεχοσμημένους, τὴν τε τῶν λογισμῶν ἀχολουθέαν ἀναδεδηχότας, χαὶ τὰ ὑπὲρ φύσιν φωτι- ζομένους. Οἷον τὸ, τοὺς τρεῖς μειραχίσχους ἐμὄλη- θέντας ἐν τῇ Βαδυλωνίᾳ χαμίνῳ μὴ καταχαῆναι, οὐχ ἂν ἔχοι φύσιν, εἰ τὸ εἰκός τις ἐξετάζοι, χαὶ τὴν τῶν λογισμῶν ἀσθένειαν θηρῷτο. Εἰ δὲ τὴν θείαν δύναμιν ἐννοήσει, τὴν χαὶ φύσεως περιγιγνομένην, χαὶ λογισμῶν ἀχολουθίαν ὑπερθαίνουσαν, καὶ πάσης χρείττονα μηχανῆς, χαταδέχεται τὰ λεγόμενα. ΡΚκΘ. --- ΘΕΟΠΟΜΠΩ. γε} ΤΙεορεπιρίο μὲ ἱπ[. ὅ, . Ερίει. δὲ [ταϊόγπα εοττεριίοησ. θερτεβσηάὲ ἵπ ρεεεαίο, αἰΐσπαιη ἑπυότίεῖγα σοπειτγαπι εἰ διιρεοίοηπθηι, οΥαῦα. Ὀερτγοιθμϊ φυϊάδπι ἰη ᾿ΐ, ἴα φυΐνυβ πο ορογίθ. : Τὸ μὲν ἐφ᾽ οἷς οὐ προσῆκεν, τοῖς μὴ λίαν ἀναλ- »λι, δηβϑγιη) δὶ , «υἱ ΘῈ Πδ: γα δυμί : δὶ Β γήνως διαχειμάνοις, ἁλῶναι ἀλγεινόν " τὸ δὲ χριθῆ- δγωνϊογῖθυυς ἰυάϊοοτὶ ρσγᾶνα δὲ. [τ δυβρίοἰσιδιῃ ϑθ γνοοδγὶ ||, ] νἱγίαιϑ δἰἰἰσογα οὐ ηϊθιι, "δ χίμ) οἰ ηἐ Ο |.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Anonymous
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the discipline of speech — what is said must first be approved by reason, or it should not be said at all.
What the tongue speaks, let the mind first approve. Hasty speech that outpaces thought cannot be retrieved, and speech that bypasses reason cannot be defended. The man who learns to pause before speaking — even briefly — will find that many things he would have said are not worth saying, and that what he does say carries more weight for the silence that preceded it.
The discipline of speech is not a minor matter. Words build and destroy. They are the primary instrument through which we affect the people around us. Use them with care.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.