Letter 18

From: Isidore of Pelusium, monk To: Zosimus Date: ~410 AD Context: Isidore sharply rebukes an old man who persists in wickedness. Wretched Zosimus, it is the last hour. Why do you act as though you are just starting out in life, when you are nearly finished? Old age should bring wisdom, but yours has only hardened your vices. A young man who sins may plead the heat of youth — what is your excuse? You have one foot in the grave and both hands in wickedness. The time for repentance is not infinite. If you will not change now, at the very threshold of judgment, when will you? The door is still open, but not for long. Walk through it.

Πρὸς Ζώσιμον γεγηρακότα, καὶ τοῖς καχοῖς ἐπι» μόνοντα. ἸΤαπεινὲ Ζώσιμε, ἐσχάτη ὥρα ἐστί. Τί ὡς ἀρχὰς ἔχων τοῦ ζῆν ῥᾳθυμεῖς ; Ὁ θερισμός σοι παρέστηχε" λευχή ἐστιν ἡ χώρα πρὸς τομήν, Τί ὡς πρὸ τοῦ σπεῖραι (), ἀμελεῖς : Αἱ τρίχες σε τὸ τέλος διδα- σχέτωσαν " Τί ὁ μαχρός σε χρόνος τὸ πέρας συναρᾷν οὐχ ἐπαίδευσεν ; Ὁ χριτὴς ἔμφοδος παραγίνεται" οἵ οὐχ ἑτοιμάζεις τὰ ἔργα σου πρὸς τὴν σύστασιν ; ΠΙαῦσαι χραιπαλῶν " νῆψον χἂᾶν ὀψέ" μὴ καταγέλα τῆς θείας μαχροθυμίας, ἐσθίων χαὶ πίνων μετὰ τῶν μεθυόντων. Οὐ χρονίζει ἐλθεῖν ὁ Κύριός σου, ὡς νο- εἱζεις " ἀλλὰ τότε παραγίνεται, ὅτε σὺ οὐ γινώσχεις. Καὶ χρή σε λοιπὸν ἀνανῆψαι, χἂν ἐχείνῳ τῷ φόδῳ Δ ἀοίμοορθ [πὶ δχ [δ ἰθη} : ΘΙΠΘΓζΟΓΘ (, φωφρογισθέντα, ρροτγιθῖ, ] δηι τοῖα οοστγοϊίυΙη οἱ οσλβιΐ ίι!π|. ΟΧΙ,. --- ΑΘΑΜΑΝΤΙΟ. Αὐά ιάσος, ε ἀϊυΐϊπα εοποθρίϊοη. θὶς δὰ δυάξδουηι, αυὶΐ ἀ ἀἰνίῃα ἱπολγηδιίΐοῃο ἰδόυπὶ Διιογοδλίυϑ [, περϑίᾳυο ἤδγὶ ρ υἱ πϑίυτὰ Πυ- εἶτ σοιρίοχυ νϑγούυηι ΒΘΙΠΘἢ ράΙϊαί: δι πούιπὶ . πΐγυπι υἱάθγὶ ἀδυϑὶ, δὶ ουτ οπιηΐ- γυς ἰοχὶβ τπιγοιογ ἃς ἀοφξιηαιῖθυθ Πος ᾳφυοᾳας ἱχμηο- Γ. Νδ αυἱὶ ἰρδαπιεὶ ἰοκσὶδ ργϑίυΐα, φὰς ρεγερίουδ οἱ δρεογία βυηὶϊ, πηΐηΐπιὸ οΘοφηοδβοεΓθ ροίυ διΪ, υη Π) ρᾶοῖο ἷἰπ δἱνθϊίυπθΒ ἰρδίυβ ροροίγαΐθ ρΡοβρίςογθ αυρᾶν ἢ ϑογίρίαπ) θ δηΐπὶ : « ᾿πιπιϊἰδὶὶ Ὠδυ. ρ- Γοὰ 'ἰῃ Αὐδῃ : οὐτπαυο οὐαογηνΐβαὶ, εὐ υπη} ἀδ οοι} )υ, οἱ ΓΘρ]ανὶῖ σϑγμθί ΡΓῸ . Εἰ :":Α]- ἤοονῖι )ομυίηυ Ὠδθυ οοδίδπη π} ἰυϊοταὶ ἀδ Αὐδιμ , » οὐπὶ ρΓΐυδ ἰρβυηι Αἀδπη ὁ (ΕΓΓὰ ογθαββαῖ. πη ἰκίιυν τἷρ ἰογγῶ, ὁΐ πὴ} Ὁ ὃχ Υἱγὸ : δὲ υΓ- δ'η οοπουθίία. Ουοηΐααι ἰφῖμν ., τυ ἴον τς ΒΜΑ', -- ΑΔΑΜΑΝΤΙΩ. πρὸς ᾿Ιουδαίους" περὶ τῆς θείας συ.λιλήψεως. Εἰπὲ τῷ Ἰουδαίῳ τῷ πρὸς σὲ διενεχθέντι περὶ τῆς θείας σαρχώσεως, χαὶ λέγοντι, ὅτι ἀδύνατόν ἔδτι φύσει ἀνθρωπείᾳ δίχα συνουσίας καὶ σκέρματος τε- κεῖν" ὅτι οὐδὲν ξένον, εἰ χαὶ τοῦτο ἀγνοεῖς, μετὰ [τῶν] () πάντων τῶν τοῦ νόμου μυστηρίων καὶ δογμάτων. Ὁ γὰρ εὐθέως τὰ προοίμια τοῦ νόμου καταμαθεῖν μὴ δυνηθεὶς, ἐπίδηλα ὄντα χαὶ σαφῇ, πῶς δύνασαι εἰς τὸν ἀπόχρυφον αὐτοῦ διιδεῖν, ἣ διαχύψαι βυθόν; Γέγραπταιγὰρ, ὅτι « Ἐππέδαλεν ὁ Θεὸς ἔχστασιν ἐπὶ τὸν ᾿Αδὰμ, καὶ ὕπνωσε, καὶ ἔλαδε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ, χαὶ ἀνεπλήρωσε σάρχα ἀντ᾽ αὑτῆς" καὶ ᾧχοδόμησε τὴν πλευρὰν ἣν ἔλαδεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αδὰμ, εἰς γυναῖκα,» πρότερον χτίσας ἀπὸ τοῦ χοὸς τὸν ᾿Αδάμ. Ἰδοὺ οὖν ὁ ἀνὴρ ἐχ᾽ τῆς γῆς χαὶ ἡ γυνὴ ἐχ τοῦ ἀν- δρὸς, χαὶ ἀμφότεροι τῆς φυνουσίας χωρίς. Ἑπεὶ οὖν ΡΠ ρρ. τ, ὅ-. [υ]ά, . Ρειύ, πὶ, . δόολη. ιν, , Ροιγ. μι, ; Μδιι. χχιν, . δ (εμη. ", Φί. ΥΑΒΙΔΟ ΚΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Οοἀ. οτί. ἰραὶ!, ὡς πρὸς τὸ απεῖραι, βιϊτα Ἰοςιῖο ΥὙἱἀθί τ ] , υἱὶ οἱ νογβ. . ργϑίδγοη- μι δὶ ιιοί ἱμ» οἀϊι Ἰεσίιῳν ῥᾳθυμεῖς ΠΠ} ᾳυοὰ Βυχροεῖϊ Ἰάσπι . δϑίοτγι. ῥᾳθύμως. δ η} } . ΓῸ Ε υοὰ γνεγβ. ργῸ ἔμφοδος (οὐ. αι. οἱ δίοτι. ἰδ ": ἐμφόδως. ΒΟΒΘΙΝ. () θεῖς τῶν ροδὶ μετὰ, ηᾶπὶ πὰ πο ἃᾳπο- βουμὶ οοὐὰ. γαῖ. οἱ Αἰι. γογ. οἱ ργο ὥσπερ " ὅπερ, οἱ ροβὲ γεγένητο δια τοῦτο χαὶ, δυςίυ-: Γἰθι. ἰἰδάθιῃ. ῬΟΘΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΠΜ {.. -- ΕΡΙΘΤ. ΟΧΙΠ. ἐπώφειλεν ἡ γυνὴ χρέος τῷ ἀνδρὶ, ἐχ τῆς πλευρᾶς ἃ σεϊυι ἀδρθίιο φυυάδηι ιςὉἰοίδ δγαὶ υἱγο, υἱ : ὃχ αὐτοῦ δίχα σπορᾶς ὑποστᾶσα, τοῦτο ἀπέτισε χαὶ μή- τὴρ τοῦ Κυρίον, αὐτὸν δίχα σπέρματος ἀποδοῦσα σεσαρχιυμένον. Οὐχ ἔστιν οὖν τῇ φύσει ἀδύνατον " ἀλλ᾽ ὥσπερ ἐπὶ τῶν πρωτοπλάστων ἤδη γεγένητο, ἐπὶ τῆς Δεσποτιχῆῇς οἰχονομίας τετέλεστο" εἰ χαὶ τὰ παράδοξα τῷ τόχῳ τούτῳ ὠφείλετο " ἀναγίνωσχε οὖν, ἵνα γινώσχῃς. Εἰ δὲ γινώσχειν οὐ βούλει, μὴ ἀναγί- νωσχε, ἵνα μὴ χαταγινώσχῃ, ὡς ἀγνοῶν ἃ ἀναγινώ- σχεις. ῬΜΒ΄. -- ΕἸΡΩΝῚ () ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ δούλου πταίσαντος ἵνα άδῃ συγχώρησιν. Κατέλαδέ τις τὴν ἐσχατιὰν, ἣν οἰχοῦμεν, νεώτε- ἰρβίυβ οοβίϑ οἱϊγα οοπουθίυπὶ ἐχϑι] ἶδδοὶ, Ὀοπιϊπὶ τηδίοῦ {σὰ ραγθοὶνίι, ουτὶ υἱάθιῖςοὶ δὐβαῦς . βοιηΐηἶ ῥτο[ιβίοηο ἰποαγπαία γοθάθηβ. θυ ᾶγο Βοα πδίυγας πιἰηΐτμα ἱπηροβδίὶ " δὶ : ναγυπὶ ιοά ρτγίυ ἴω ργίπιΐδ ἡᾶπιὶ ραγοημυυ οοηιίραγαί, ἦν Ὠοηιΐ- ηἶσα φυοηπα ἱησαγηλίίοηθ οοηίδοϊυη Θ : δἰἰδιιϑὶ ϑοφυΐ πονὰ οἱ λἀπιϊγαπία ἰναὶς ραγίυΐ ἀξ ΒΕ δηίυΓ. φίλαν, υἱ ἰπι . δίη δυίοαι. ἰμ ΠΠ| Γ ΠΟυ Υἱβ, π αυΐϊάθ ἰοζα, πῷ οοηῃάεπιῃογὶδ, γὙοὶυϊ ἱχυοτδιβ ]υξ ἰοκἶ. ΟΧΙΙΙ. ---ἸΒΟΝῚ ΒΟΠΟΓΑΘΤ]( Ὁ. δὲ εετυο ἰαρεο, κὶ υεπίαπι ἀοεϊρἑαί. Αά δκβοϊϊυξιοπη λης, φυᾶτα ἰπαοϊπι, ἰαγδαΐδ ρος, χαὶ ἐντυχὼν τῷ τὴν θύραν φυλάσσοντι, πρὸς ἐμὲ Β υἰίδπι νοηΐϊ, πβοίυδαυο ἰδηἰἰοτοιι, αἰ εἷδὶ δὰ πιθ γενέσθαι ἠξίωσεν. Ὡς δὲ ἑτοίμη ἡ ἡμετέρα συν- ἤθεια πάντας οἴχοι προσίεσθαι, χαὶ δεξιᾶς μεταδιδό- ναι ὁμιλίας χαὶ ἀναπαύσεως, εἰσεχλήθη, χαὶ πρηνὴς σπουδαίως ἐπ᾽ ἐδάφους ἐγένετο, οὐδὲν εἰπὼν πρὸ [τοῦ χλαῦσαι πολλά" ἐπειδὴ δὲ ἐγὼ χαὶ χειρὶ ἀντ- ἐλαδόμην, χαὶ συμδαλέσθαι τὰ ἐν δυνάμει ὑπεσχό- μην, καὶ ὅς τις εἴη, καὶ ὅτου χρήζει ἡρόμην, οἶχέ- τῆς μὲν ἔφη εἶναι ὑμέτερος, πταίσματι δὲ ἐξ ἀγνοίας ἐμπεπτωχένα: χρείττονι, ὡς ἐνόμισε, μεταγνώσεως" χαὶ τὸ μὲν πρώτῳ [τὸν] ἐξέπληξεν " οὐ γὰρ οἶμαι οἰχέτην ἔχειν τὸν φιλόχριστον Εἴρωνα, εἰδότα τὴν χά- ριν τὴν πάντας ἐλευθερώσασαν. Τὸ δεύτερον δὲ ἡνία- σεν, ἐπειδὴ πᾶν ἁμάρτημα παρὰ τῶν πραξάντων, χαὶ δευτερούμενον ἀφιέναι ἀλλήλοις παρὰ Χριστοῦ ἐχελεύσθημεν, καὶ διδάξαντος, χαὶ ποιήσαντος οὕτως. Διδάξαντος μὲν, « Ἐὰν μὴ ἀφῆτε παραπτώματα τοῖς ἀνθρώποις, οὐδὲ ὑμῖν ἀφήσει ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐρά- νιος τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν" » ποιήσαντος δὲ ἐν τῷ τὴν πόρνην χαὶ τὸν τελώνην Ματθαῖον χαὶ Σαμαρείτιδα χαὶ Παράλυτον, καὶ αὐτὸν Πέτρον τὸν τοῦ θιάσου ἰτῶν] μαθητῶν χορυφαῖον, οὐ μόνον σωματιχῶν, ἀλλὰ χαὶ ψυχιχῶν [ἀπολῦσαι] ἁμαρτημάτων χαὶ νο- φημάτων. Εἰ οὖν [τὸν] Χριστὸν θέλεις μιμήσασθαι, τὰ μεγάλα συγχώρει τοῖς πταίουσιν ἁμαρτήματα. Τὰ γὰρ βραχέα καὶ ὡς χοινὰ παρορῶσιν οἱ πλείονες, χαὶ παραχλήσει χαρίζονται. Τὰ δὲ μείζονα, μόνοι οἱ μεγάλην ἔχοντες πρὸς Θεὸν τὴν συνείδησιν, χαὶ με- γάλους μισθοὺς παρ᾽ αὐτοῦ τῶν λαμπρῶν πράξεων περιμένοντες. δἀδυμΐ ροιοδιαα ἤστγοι, τοχᾶυ, ὕιἋ ἰσίιυγ τὸ ΠΙΟ ΙΠΓ Οἴημδ ἀοπὶὸ δάμη Γ οομμπιοάσπι ᾿ρεὶβ οοἸοᾳφυΐυπι οἱ γεηυΐϊδίοπι ἱπιρογιΐγα ρᾶγαῖυβ διη), δϑοοογοίίυβ .. ΠΠ|᾿ δυίδπι δίϑιϊπλ σι} βοίρδυῖ ΡΓοβίγαυΐς, πυ! πὶ ναγυππιὶ ργῖυδ Ἰοσαῖι, φυᾶπὶ ἰη- εοοιαπι νἱπὶ ἰδογγιπασυπι ργοίυ ἀΐ[. Ῥοδίδαφυδληη δυίοαι ἐ, οἱ τη υπὶ ρα ἢ Π|, αἱ τη 'ρϑὶ ΡΓῸ πι|θᾶ υἱγὶ]ϊ οραπὶ ἰδ! ΓΟ! ΡΓΟΙΉΠ), Οἱ ηυΐϊδηλπι ὶ, Δίᾳι υληϊᾶ Γ Ορυ ὨδθδΡοὶ - εἰνίϑαπι), δια αθ ἴυυπ αἶχὶϊ, ἰῃ Ὠυ}.-. τηοάϊ δυίθαι ρϑοοδίυπι ὃχσ ἱᾳπογδιίΐοηθ ἱποί . αυοὰ οπβηδιν, υἱ οχἰδιϊπιαθαι, τοοϊρἰδοθη πὶ δυρ- γατοῖ. Ἂς ρεΐηο αυΐάδιη δάπη!γαιίοπα τη δβεοίί. Νααυο οεΐπι ἢ γἶδιὶ δυμδηίθη ἰγοπθ, υἱ οοφηϊίϑαι ( ἐ ἐχρ!ογδίδηι θϑπὶ ψγδιπὶ ᾿αυθδὶ, αὐ Οοἴ!Β ἕἰα Ἰθογίδίδηι υἱπάϊοαν!, ἰδπιυ πὶ ᾿ Δ θ Γ γοὶ- ἰγοῦ. δοίμάθ δυίθηι πγογαπὶ τ δια. ϑίᾳφυΐ» ἄθπι ρϑοοδίυπι οἴη}, οαἰἰλπ αὖ ἰἰ φυὶ ἰά δάτηἰ- τίηϊ γοροιϊυπι, Αἰλὶ } . πα α γε ἴογο ἃ ΟΝ εὶδίο ἰυδοὶ ϑυπυβ. δηΐπι |Π δὲ ἀυουΐϊ!, οἱ [(οοἷϊ. . οὐδ, ἰοφαδϑηι, ᾿ιἷ γογΐβ, ε Νἰϑὶ γϑιῃ ἰδοῦ ρ- ἐδια ποι υθ, πθα Ῥδίον υϑδίογ αυἱΐ ἰμ } δὶ, Γαι γοῦἱβ ρϑοσδῖα τυϑϑίγ δ᾽. » Εϑοὶὶ δυίθηι, οὐυπὶ πιθροίγίοθηι , οἱ ρυδ σδηυηι Μαιι που δ᾽, οἱ ϑδιηαγδηδη δ᾽, οἱ ρδραϊγιίουπι δ᾽, ίηυ δίθο ἰνρϑυ Ῥοίγυμη δροβιο εἱ }}|Ὶ δον δῦ, ποη βοϊυπὶ ΘΟΓροΟΓΕΟΐ, οἰΐδπι δρὶ [Δ᾽ ροοοδι} ἃς Ἰηοτγυΐβ ᾿ἰθόγαυΐ. Θυοοὶγοῖ ΟὨγιβίυ ἰπϊ τὶ οὔ- οἶδ, πιϑρηδ ἰΐ, φυΐ ἀοἰϊπηυυηῖ, ρόοοδῖα οομάοηᾶ. Νδηὶ οχίξυδ, οἱ υἱ εοιηπισηΐδ ρἰοτία «ἰἰβδἰαγυίδηιϊ, οἱ ργοοῖίθυδ ρογιμονδηῖυγ. Αἱ Ὑδῖὸ πιδίογα, ᾿ΐ ἀπὰπ- ἰδλλΐ ΓΘιΝΠ ἰαπί, ηυἱ πηᾶροδη) δὰ θουπὶ σοηβοϊ εἴη ΠΔυθηΐ, ἃς πιᾶξηᾶ ρΓῸ ργβοίδιϊϑ δοίίοκ ὉΠ ρΓαην οτϑροοίδῃ!ι, ῬΜΙ". -- ΘΑΛΛΕΛΑΙ͂Ω (). Καλῶς καὶ νουνεχῶς προσέχεις τῇ ἀναγνώσει τῆς δ' Μ.|}). γι, . [,ὰς. γι), . ΜΔ. ΙΣ, . ΟΧΙΠΠ. -- ΤΠ ΕΠ, . βυφοῖδγο δὲ ργυάδηιοῦ [δ}, υΐ, ἰδ} ἢ . {Π||᾿|- οὲ δι οδη. ΙΥ, ὃ Ήᾳ. Μλ{|). χ, . ΨΑΆΙΑΣ ΒΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () [ποῦ] ] Ὁ δα ορίπίοία ἰῃ οοἠά. γαιίς. , ΑἸι. εἰ δίογιίδπο, ποη Ἐΐρωνι, ε "ρωνι, Πετοπὶ, υμάδ εἰ ποθ ἡΠΠιώὼ πῃ οοηίόχιὰ οΟΥγβ. γ. Ροβὶ μεταδιδόναι οοὐ. ϑδίοτί. Δαάϊϊ χαί. Υγ. ἀ πρό (του) οἱ ἰΙσς ΘΟγυπὶ ροπ πρινὴ, ἰ δηΐιη ἢ- δεῦϊ οο. αι. θ εἰ Αι. :. ργὸ τὸ μὲν πρώτῳ (τὸν) ἰαζα ουπὶ οοι. ]. , τῷ μὲν πρώτῳ, γα] οὐπὶ ϑίογί. τὸ μὲν πρῶτον. Ἶογ. οἱ ρτὸ τὸ δεύτερον, οομι|. γαι. οἱ ϑίοει. ἰοδυπι τῷ δεὺ - τέρῳ. Μοχ δηι ἡνίασεν. (. ΑΙξ, δάμίι οὐχ. ῬΟΒΒΙΝ. ) [πβου]ριΐο δρϑιο! ἰη οοἀ. γαιὶς. Θχ- ἐῳ. . οοά. προσδεξάμενας ἴῃ ρΓΠ [ΓΔ} - γί, δου οηΐυ] προσδεχόμενος. ὝεΓ. . ΙΘΙΟῚΙ ΡΕΙΞΙΟΤΕ ἔδ ΔΙΠΣΓΣ ᾿ΘΟ(ἰΟΠ, ΘΧΟΙυ Πδιιβθᾶ, ἀϊνίπα ἠροιτίης Δ θείας παιδεύσεῳς, τῆς ἀνωφελοῦς ἐχείνης χαὶ ἁλμυ- ἱεςιἰοαί ΟΡ ΓΔΠῚ ἀε, ΟΙνγίβείψυϑ τηλη ρἷ ἃρ θεῖ ΔΙργα Ρτϑβΐι Δπΐπιο βμβοθρογίβ. ΝΟΙΪ ἰβίιυν ἀδρρ βδποίαπι οδηΐ θυ" ,» ο δὶ μι αἶδ, ᾳυϊ ἀϊνίηυπ) Βογθη ΠῚ) πογβῶρα δοορῃογυηΐί, ἃς Γυγδῦμι δά γοτηϊαπὶ δυι} ΓΟΥογίυηῖυγ : ἀὐυἱ :- ΓΟΙΪ οἶδ, Ὗ γΕΓΆΠῚ ἀοοίτηδπ) σοη ΘΓ , ἃς ΓΟΓΒῸ ΠῚ μὰ τίογθαι βθηι θη ρογνευβιιδίοπι γεά- δυιπιΐυμ. Μαγραγῖ ας ΤῊ Ὧ ρΟΓΩῸ ΡΓο]]- οἴϑηνα, αἀϊνίηο ἱπιογι ἰοῖο ΡΓΟΙ θ παν . Ἰιος {ΠῚ} δηΐο οὔθ, αυΐ ἰῃ υἱἰοῖ δῇεοιοηΐθυ γοϊαἰδπίυν, ἃς ρογοίηυπι Υἱίδ φέηυδ βοαυυμίυν δ᾽: ΗΘ ἴοτι φοηου]ςθηὶ ρϑάϊυυδ, ηἰαλῖγυπι ἰη αὐ δσξα!!ε δ} διυιϊ! ὀϊνίο ἠοπιϊηΐ οοπιυμηε!ϊαπὶ ἰπίδγθηίθβ : εἴ οοηνειοὶ ἐϊδευρδηῖ νρ. ϑἰᾳυϊάδπι ἀϊνίμογυ τογϑιδτίοσι οὐ δυ͵υδηιγούϊ δ) υδπηούΐ ἀϊγιριῖὶα , ὁχ Θμμογῴογο ποαυθϑηῖ. ὈΧΗΥ͂. --- ΑἘΠΑΝΑΒΙΟ. θυϊά ἴυ, οὔπὶ Δγοίδιη Υἱδπὶ ] τΘηΘηἀΔπὶ ρΓΟρΟ- δυρ ΓΒ ἄς ΓΘ ρϑοίἃ οὐπὶ ἰῃί τ, ἰλἃ Υἱᾶ, υς δὰ πῇρτίθηι ἀυοῖι ", ἰι } ΝΑΙ ρΓΏΒΘΠΒ ᾿ἰμάαϊρθηιία [ἀτυγδηὶ Ῥῶπϑιη Δοσογδίί. (οηίΓγὰ ρΓ:-» Βἢ ΔΠΠΪο(, εἴ ευρὶ υΠπᾶλαπι φοιργαββίο (αἰυτοτυιῃ δοπογίμηι (γυριᾶπι δίφιε οδδοιαπιρπίαπι ρᾶγαι "", ᾿ς ΟΧΙΥ͂. -- ΜΑΒΟΝΙ. εμεγαπάμιῃ ἐβκ φαφετάοινμπι, Εἰεὶ οουμευγελίίο!α ἃς ρεοουμίλγυηι! π δδοογαο- εἶσι Γαρυΐδιΐ, μοι ΐ , υἱροϊὸ δα τότ δῖοι) οἴδου. εἰοπίος, (Δ]Π : Δί θη ἰδίῃ δί φυοὰ ρῃ ( [μιυ- τι ται ΓΙ Βυι οηθ ἰδίογο ρ. ΝΆΙΩ η ηνΐγδομ- Ἰυι ἰὼ Οδγδιΐ ἠοπιὶθο ἃ αυϊθυυδάδηιμ Θάΐϊα), τι ρᾶς ἀναγνώσεως τὸν ναυτιασμὸνγ ἀποχλειδάμενος, χαὶ τὰς τοῦ Χριστοῦ ἐντολὰς θεοφιλῶς προσδεξάμε- νος. Μὴ δότε τοίνυν τὸ ἅγιον τοῖς χυσὶ, τοῖς πολλάχις τὸν θεῖον λόγαν δεξαμένοις Ἰουδαίοις, καὶ πάλιν ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον ἐπιστρέφουσιν, ἢ τοῖς ἐξ αἱρέσεων ἐπὶ τὸν ἀληθῆ λόγον βαδίξονσιν, καὶ παλινοστοῦσι τι τὴν προτέραν χανόνοιαν. Τοὺς δὲ ϑαργαρίτας μὴ βάλλειν ἔμπροαθεν τῶν χοίρων ἐχελεύσθημεν, τῶν πάθεσι συμφυρομένων, χαὶ χοιρώδη βίον μετερχα- μένων, μή ποτε χαταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς πο- νηροῖς αὑτῶν ἐπιτηδεύμασι, βλασφημοῦντες τὸ θεῖον ὄνομα, καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς. Ἡ γὰρ πρὸς τοὺς τοιούτους τῶν μυστηρίων μετάδοσις, ῥῆηξίς ἐστιν ἀνέγερτος τοῖς καταφρονητιχῶς μεταδιδοῦσιν. Ββοπλϊθυ οϑπμμμμΐαοιῖο, ΐ, υἱ ΡῈΡ ἐρύϊεπιρηνα ἰηιρογιί αὶ,