Letter 178

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Zosimus the Presbyter Date: ~410 AD Context: Isidore delivers a blunt, unflinching rebuke to a presbyter whose notorious behavior is the talk of the community. Stain, pollution, defilement — what should I call it that would be enough? Certain people go around calling you these things, wretched Zosimus, and neither time nor the intensity of the passion itself can stop them. And all who hear them testify that they are in fact saying less rather than more — dignified words rather than the shameful ones the situation deserves. Think hard about how you will stop their mouths. You will stop them only one way: if you stop the behavior that gives them something to talk about. As long as the sloth and license continue, the talk will continue. The mouths of others are not the problem here. You are.

τίιο ουναπίιη!, οἱ οογίδη! διιἃ ργα πιὰ οομ Δ Γ. .Υ}. --- ΖΟΘΙΜΟῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΙΟ, Α υἱεἷἷε ἀεδποτίαίμν οἰ πεημὶτϊα. Κηλίδα, χαὶ μίασμα, χαὶ ἄγος, χαὶ τί γὰρ οὐχν͵ τῶν προδήλων αἰσχρῶν ὀνομάζοντές σέ τινες, ὦ σχέτλις Ζώσιμε, περιίασιν; οὃς οὔτε καιρὸς, οὔτε τὸ πάθος ἐπιστομίσαι δύναται, πάντων μαρτυρούν- των τῶν ἀχονόντων, ὡς ὀλίγᾳ ἀντὶ πολλῶν, χαὶ σε- μνὰ ἀντὶ αἰσχρῶν φράζουσι. Σχόπει τοίνυν, ὅπως τούτους ἑπιστομίσῃς" ἐπιστομίσεις δὲ, εἰ παύσοιο τῆς ἀχορέστον ῥᾳθυμίας. ΝΙΡ, --- ἘΠΙΦΑΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Ρτγοῦτγυμ, ρίλουϊυπι , αἱ αυ]ὰ ποη οοπιυ» ] οδἱ θα! ηἰβ εἰ], Ο πιΐδοῦ Ζοϑίπια, ΄υϊάδη), ἀυ διςούυηϊ, ἱμπροηυηιῖ ἢ ΄υογυπὶ πο(υ ἰΘπηρυ, ποαυθ ΡΑ ΟὈ ΛΌΓΓΟ αυὐδίὶ, σοηίοδίϑηι, ΟἹ Ἶ), αυΐ δυάϊυπι,. υἱ ρᾶσοδ πηι εἰ, γᾶν} ἰὐγρίθι ΓΘΡΟ- πδηῖϊ. υάγα Υἱάθ, γδίίοῃρ δ δηιίυπι 'τηρο- Π. ΠΠΠΡΟΠΒ διιΐθιι δἱ δῷ ἐπα }}} δὰ ἠθαυϊἰᾶ ΕΥ͂Τ]. --- ΕΡΙΡΗΑΝΙΟ ΒΙΑΟΟΝΟ. ἰδρες υἱί ἀποίιοτα. ((οη [ἐγ ἐρ. δ εἰ .) Ἡ εἰς τὴν ἄμαχον τοῦ τὰ πάντα οἱαχίζοντος δε- ὦ δὅρ, ηυδ ὁδὶ δὰ ἰηνίείδιη ἀοχίογαπι ουηοίδ ρ- ξιὰν ἐλπὶς, οὐ μόνον τὴν τῶν μελλόντων ὠδίνει ἀπό- λαυσιν, ἀλλὰ χαὶ τοὺς παρόντας ἐπιχουφίζει πόνους. Ῥᾷον γάρ τις φέρει τοὺς ἄθλους τῇ τῶν στεφάνων ἐλπίϑι πτερούμενος. ΕἸ τοίνυν κἀνταῦθα ἡμῖν συν» αγωνίζεται χαὶ συμμαχεῖ, κἀχεῖσε στεφάνοις ἡμᾶς χοσμεῖ χαὶ φαιδρύνει, καὶ ἀποδλέπτους παρ᾽ ἀγγέ- λοις χαὶ ἀνθρώποις καθίστησι, ταύτην περιπτυξώ- μεθα, χαὶ σύνοιχον ἔχωμεν χαὶ ὁμοτράπεζον. ΝΘ'. --- ΘΕΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. θογηδη (, ΠΟ π| ἰῃ Γυἱυγυπὶ ρα! νοϊριδίθηι, ὲι} οἱ ρΓΙΘΒΘι Υἱῖᾶῦ δ] ογαὶ Ιθογθ. Ελς δ πὶ υΐ οοΥΙΔΠιΐΏιπὶ ᾿ΔΌΟΓΟ βυδίϊποί, υἱ ΟΓΟΠΑΓΕΠῚ ἃς ῬΓδδηιΐοΓΌΠ. Πἰ . πὸ Δα ΠΟ ουπὶ ᾽ΐς σογίαϊ οἱ ρυφηδῖί, ἰδὲ γ ΓῸ σογοι ἀχογηδί Δ(η ΘΧ γι, γοπογδηάοβηυθα ἀμ δίσυθο ΒΟ ΪπἾθὺ ΠΟΒ (οηϑί υ, πδης σοπιρίοοίδηλαν οἱ πιθηὰ ἰθΟἰ» οχερίϑιηι. χ. --- ΤΠΕΟΝΙῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΙΟ. Αερετίιις πίλῖ! ὁδὶ καπλὶ ὶ οαπε δυτσὶ! ἐπ αἰπιμ. Μὴ λίαν ἐχπλήττου, μηδὲ θαύμαζε, εἰ Ζώσιμος ἀπὸ οἰχετιχῆς, ὡς φὴς, ῥίζης ὁρμώμενος φανητιᾷ, χαὶ μέτριον οὐδὲν φρονεῖ, Εἴωθς γὰρ ἡ παρ᾽ ἐλπίδα εὐημερία τοὺς ἀνοηταίνοντας πρὸς ὕδριν τρέπειν. Ξ. --- ἸΕΡΑΚῚ ΔΙΑΚΟΝΏ. Νοὶὶ ρογοϑὶ δὶ δἀπιίγανί, δἱ Ζοβίημιβ δέ γρθ ἰϑείδη, ἱ , οἱ ]ἱ νἱάδγὶ ουρίοη, πἰ ἢ] ρ δ "͵δι πιοϊογατί. θυ δηίιη ἰπβραγαί δοεί δι [δἰ εἰ- [, ὁἃ σοηϊιπ| : ΓΘ (ΓΔ. [Χ. .--- ΠΙΕΒΑΟΙ ὈΙΑΘΟΟΝΟ. εἰ Ἀηϊαὶ υἱειοτία δμταῆι. Σφόδρα ἀπατῶμεν ἑαυτοὺς, καὶ παραλογιζόμεθα, εἰ μηδὲν πράττοντες ὧν προσήχει πράττειν τοὺς νιχᾷν βουλομένους, τῶν πάντα πραττόντων () ἃ χρὴ πράττειν τοὺς νιχήσειν μέλλοντας, περιέσεσθαι προσδοχῶμεν. Ταυτὸν γάρ ἐστι, τὸ χαὶ τοὺς χαθεύ- δοντας χαὶ ῥέγχοντας τῶν ἐγρηγορότων χαὶ σπουδα- γα ηἠοδηιθιίρδοβ ἀδεὶρὶ νυ, ἰαἰδααυθ υΠΠΠῈ γαιἰοοϊηδιΐοηα, ] ἢΐ}}}} ἀρθηῖθβ δογυηὶ, αυῶ ἀδοεὶ ἀᾳθγα, ασυὶ Υἱποαγα οοηιοηἀ δῖ, ιιρογίογος Π [ὉΓΘ ΒρΟΓΔΙΏᾺ , αυΐ ὨΪ ἢ] Πη δρυπὶ δοτυ) αὐυῷὦ ὁΠ- γοῦ ἢ Υἱοίογοβ ἀροῦο ρει]. ΕΟ δπὶπὶ ρογῖ πὰ ἱϊ, δίαυρ ἀογῃιίθηϊ ἰογοηίθαυδ Υἱρίδη } ἃ " ΥΑΒΙ(Ὲ ΨΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () τε φυα ἐοάσδχ, ὀλίγων. ῬΟΒΞΙΝ. () ΡΙῸ πάντα πραττόντων οοὐὐ. γι. οἱ ΑἸΙ. Ἰερυηὶ τοὺς πάντα πράττοντας. [». εδει ταν γι: , ἸΘΙΡΟΆΙ ΡΕΙΠΘΙΟΤΙΕὶ ἀροηιυ δηίθρόπογο, οἱ ἰβξῆϑυοβ δίηαυθ βοοογ Α ζόντων περιεῖναι, καὶ τοὺς ῥᾳθυμοῦντας χαὶ ἀρ- ᾿ΐ ργοοίδγγο, } π}}Π}} ἰπἰοπιδίυτ το παιυηῖ. Χ]. -- ΜΑΠΟΙΑΝΟ ΡΠΕΘΒΥΤΕΚΟ. γοῦντας τῶν μηδὲν παραλιμπανόντων χρατεῖν. ΞΑ΄, -- ΜΑΡΚΊΑΝΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. δεπιοπείταίοΝἷκ σἱδ 'ὰ αΥ̓ΘΠΠΘΉΙ. θεία, ᾳφυ ρτοβαιϊοηθ πι! Ἰοηράηυς ἰηάίζαιι Ἰηε } , ΠΟ [Δπ| δοηίοη!Ἷ δι: ΓΟΒΡΟΠΟ, Π| ἐειηθηϑίγαιίοης ἀδοϊϑγαηυγ. Ορυϑ οηΐπ) μγοθαϊίοηδ υῖ, Δ:}}}}{π εἰγειπηάυοσ!οπα ἃς ἀδη)ομ δ ΓΔ η, ωἱ ρεογερίουδῃ μουδδίηϊ πδηοῖδοὶ ἀφοϊδιδιϊ ΟΠ . Θυὶ δηΐ ργοπαπ ΔΓ δοη οη ἾΔ ΟᾶΓΟΓΟ ἐ- ἸΒΘΠΒΙ ΓΆΔ Ρ Οχἰοιϊπιδὶ, δϑρίοιἶ οδὲ ἜΧΡΟΓΣ, Π {Χ|. ---ΦΟΆΝΝΙ ΡΙΑΟΟΝΌ. Τὰ πολλῆς βασάνου καὶ μαχρᾶς ἐξετάσεως δεό- μενα ῥητὰ, οὐχ ἀποφάσει, ἀλλ᾽ ἀποδείξει σαφτνίξε- ται. Χρεία γὰρ χαὶ κατασχευῆς, καὶ περιόδου, καὶ ἀποδείξεως, ὥστε δυνηθῆναι ταῦτα λαμπρᾶς τυχεῖν ἑρμηνείας. Εἰ δέ τις ἀποφαινόμενος νομίζει: ἀποδείξει χεχρῆσθαι, οὗτος ἔξω τῆς τῶν σοφῶν ἐσχήνωτα: “υνόφολλ. Ξ|". -- ἸΩΘΑΝΝΕ ΔΙΆΚΟΝΩ. Ααἀμίαιμο ἡασὶς χιαπὶ σοτμηιϑ αι ταπάπ. Τλιηοίϑ ρϑιΈπίο ἃς πιαφίϑιγὶ ἃ} δάυϊαιοθ. οἱ } } ΠΠΌΡΟΡῈ ποχὶὰ γνο οι δ ηΊ Θ Π|Ὲ ΘΟΓΓΙΡΘΏΙΟ, Δ Ώ πγοίυ πὶ ἱπουϊκίληϊ, ἰἱ αυΐϊάδιη δυΐἑ!οΓγὶ- θυ, {ΠῚ νϑγοὸ ΠΡ γὶς : ορογίαι ἰϑηδη οἱ ΠΟ, ] - μίπιυ, βθιυίδίογ Π δυδγϑαγὶ, ιπὶ } ἰώ- ἄυηι, ἰηὐυγίδηυο ἀῇϊοίαηι, Μ)} δπΐπὶ δῇσδγι ἀθίγὶ- θυ πὶ πο διϊνογιἐηι η ᾿{|, ιιπὶ ἐμ} , οἱ αἰ (ΠΟ ἢ}. ᾳυδη) ἢΠος Υἱ τ᾽) Ἔχρυφηλίυγ.