Letter 1646

From: Isidore of Pelusium, monk To: Zosimos the Presbyter Date: ~410 AD Context: Isidore rebukes Zosimos for living in a way that has given others cause to mock him — neither temperate in youth nor reformed in old age. That nothing licentious or childish should be practiced — that one should maintain a disciplined and restrained manner of life in all things — this is clear to everyone who has any share of mind and judgment. Why, then, do you allow such a comedy to be sung against you, with the wise observing that neither when you were young did you moderate your desires out of poverty, nor now that you are old do you out of any sense of disgrace? The life that provides no material for mockery is the only life proof against mockery. You cannot silence the commentary without changing the behavior it describes. The playwright works with what you give him. Give him nothing, and there is no play.

ΠΟη (Οηδο ΐ8 νοι ᾿ἰου ἀ6 σοιιηι (γί ἢ“ ΡΙΧῚ]. --- ΖΟΒΙΜΟῸ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ΑΔ [τυσεπὶ ϑοπαπιὶ ἱπυϊίαι, αἱ δι ειρτα εἐαρῖιι8. " Ὅτι οὐδὲν ἀχόλαστον, οὐδὲ μειρακιῶδες χρὴ δια- πράττεσθαι, ἀλλὰ σώφρονα χαὶ χεχολασμένην ἔχειν ἐν παντὶ τῷ βίῳ τὴν δίαιταν, παντί που δῆλον τῷ νοῦ χαὶ φρονήσεως οὐχ ἀμοιροῦντι. Τί τοίνυν τοιαύ- τὴν χωμῳδίαν περιορᾷς χατὰ σαυτοῦ ἀδομένην, λε- γόντων τῶν σοφῶν, Οὔτε νέος ὧν περὶ τὰς ἐπιθυμίας ἐμετρίαζες διὰ τὴν πενίαν, οὔτε γεγηραχὼς διὰ τὴν ΝΙΝ] ΙΔδοΐναπν, δυϊ ρυὸτγῖ! σοπ)π πἀυηὶ , 80ι πηοἀογαίυπη οδοιραίυ υἱνθηϊΐ πηού τ!) ῬΓφίογοηδιπ), ποΐυηὶ 6δὶ οἰν5 Π6η16 ρΓυιάδηι1- φυθ ργῦΐο. Ουγ ἰρίτυν νοϊυιἱ ἴῃ σοπιορΐα, ποι οἰΐδπι γοργοβοηεϊΐ οοη(ο πη ἢ ἀϊσοη δαρίοη- τ υ8. η6 Ππινθηδηὶ θω, ἰη σον ουρίδαοιο τῃο6- Ῥυτυ Ο ) ἱπορίδιη [ Δ6 Π6 56ηθ6 αυϊάθπι ηυμὸ ΥΔΑΙΔΣ ΚΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂;. () [ὐϊογ εἶναι οἱ ὁμοίως οοιἰά. ἰῃδαγιηὶ οὐχ. ΡΟΘΘΙΝ. Ὁ, ἸΘΙΌΟΒΙ͂ ΡΕΙΓΌΘΙΟΤΙ μὰ» βείαία ἰοϑί ποτοῦ ιν, ι5550, ἰη5Δη57 ΟΘυΐ Α ἡλιχίαν ; Τί τοσοῦτον λυττᾷς ; Τί τοὺς τῶν ἐπιθυμιῶν ουμαἐται αχορα ἤπ69 Υο] ἰδΔᾳι6 [ ἀθδίδίθ, Υ6] ἃ Δ ] Δ0δϑι1η6. ΠΕ,ΧΠ. -- ΒΕΈΠΕΝΟ ΤᾺΙΠΒΌΝΟ. ὑπερθαίνεις ὄρους ; Ἢ πόπαυσο «φοίνυν τοιαῦτα δρῶν, ἣ εἴργε σαυτὸν τοῦ θυσιαστηρίου ΦΞΓ΄. --- ΣΕΡΗΝΩ ΤΡΙΒΟΥ͂ΝΩ. γὶγεμ ρμοιΐμς σιαπι οἰοτία εεγυϊόπάπηι ; πᾶς ἐπὶπι ἤμχα εἰ [ας ἡ ἰα φΦίετπα. Μυηθὶ Πυ͵ὺβ φίονία ΘΙ ΘΓΟΟΔ [ἰος ἀΐο ἀυηίϊλχαὶ δογοη5)]. Αἱ υἱγίυιδ ἀθοιι8 ἐιηιπδγοθϑεὶ υῖ6 ἤηοαυδ οᾶγοιιβ, αυϊνῖβ, ουἱ ΠΙ6η8 ργιυιύδηιλ, ΑΠ᾿γπιαγῖι, ΝΠ νόγο πΐγυπι, πηι 118πὶ ἄχ ροίεγθ, ἤδης υθγὼ γαρυκΐατγα, οὐ αἱ φρτγοιὶ δ 10ῦΓγ65 γα] οἶδηι οἷυο8, ἀοϊοοιοιἴΓ διιίθῃι ποχὶϊῷ : οἱ ᾿πΠ Ποϑὶ οοηῃοιυΐηδπιὶ ουγ δίς δι οροιδηὶῖ υχοτγί. ᾿ Βοροῖ ἰίδηα. ργυΐδομείογος ΠΟῸῚ ) φ ρΓΙ8, ] ἃ - εἶ Ποη " Τη ΘΗ ἶ9 δυογα ὀχοηρίυπ,. Ὅτι ἡμεροχαλές () ἐστι, τουτέστιν, ἄνθο; πρὸς εἱαν μόνην σχεδὸν ἡμέραν ἀχμάζον, τὸ δοξάριον τοῦ χόπμου τούτου, ἡ δὲ τῆς ἀρετῆς εὔχλεια ἀμάραντός τε χαὶ ἀτελεύτητος, πᾶς τις τῶν νοῦ χαὶ φρονήσεως οὐχ ἀμοιρούντων ἰσχυρίζξαιτο. Εἰ δὲ πολλοὶ ἐχείνον μὲν ἀντιποιοῦνται, ταύτης δὲ χαταφρονοῦσι, θαυ- μαστὸν οὐδέν" ἐπεὶ χαὶ οἱ νοσοῦντες τὰς μὲν ὑγιεῖ. νὰς παραιτοῦνται τροφὰς, ταῖς δὲ νοσώξεσιν ἤδον- ται χαὶ οἱ ἀχρατεῖς τὴν ἑταίραν ἀντὶ τῆς σώφρονος αἱροῦνται γυναιχός, ᾿Αλλὰ χρὴ τοὺς ἐχέρρονας μὴ ἀπὸ τῶν ἀῤῥωστούντων, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ὑγιαινόντων λαμδάνειν τὰς ψήφους. τ ΘΠΧΙΥ. -- ΕἸΡΕΜ. ΦΞΔ', --- ΤΩ ΔΥΤΩ. δε Ἑαυιοκῖο, εἰ Εμεοῦϊο. Ἐρμίξεορὶς αἰϊΐδημε ἐπ αἰσηίίαις σοποιϊμ , δὲ πιαίς ἀσιπὶ, δἰαπαϊτὶ αἰφμι αφεεπιατὶ ἐπρίμπι ((οη[. ερὶει. .) ΘΘΡΟΓ ΘΑἰβϑιϊηανὶ ἱπι ρ᾽ΠΠῈ , μϑΓιτ Υἱἷ- ΤΟ, μνᾶ ]α νἱυθη , δὶ προ γῖο ρουιϊΐαηίυγ, Οὐβογνδτγὶ ἱη οου ϑυς [οτγτὶ : νἱγιυϊα Υ6ΓῸ ρὑγωα , δ᾽ ρτίναιΐ ἀοφαηῖ, σοηίθηημ!, εἰ 1Π ηὐυϊίδι ἰδιαΐθι5 ἉΠΠοΐ, ΠΟ5 νΓΟ Υἱυρογαγὶ. ΝΟ ἰἰδημ!α τηἰ τί, δὶ ἡ πϑίυ Π δηϊορονᾶπι, οἱ ἀδοογιν ἰπσγο, Υἱγιιίθι ἀδηΐ- 41ὸ ροιοπια ργα ἐγ). [ αἱ [Δεἴαπὶ νἱύθαγ Ευϊο- εἶπ1 ἀρροίϊ ἢ Δορύγηα : Ευβοθίυι οοη- γα, αιιΐα ΚΥτδηη σα , Οὔϑαγναγο. Ευιθηΐϊυη 4υΪ- ἀοπὶ ιτἰνοῦϑ8 ΟὈρρυρηας εἰογυϑ., τ185 αυϊάθι Ἐροηῖο, δἰΐὰβ νθγῸ μιόρίδῦ ἀοημαηι. ἱπῃρογῖυμ! : Καὶ ἀσεδὲς εἶναι χαὶ ἄνανδρον νενόμιχα τοὺς μὴ εὖ βιοῦντας μὲν, δυναστείαν δὲ περιδεθλῃ μένους πὲ- ριέπειν" τῶν δὲ ἀρετῇ χεχοσμημένων, εἰ ἰδιωτεύοιεν, καταφρονεῖν " χἀχείνους ἐπαινεῖν, τούτους δὲ διασύ- ρειν. Μὴ τοίνυν θαύμαζε, εἰ τὸ δίχαιον πρὸ τοὺ συμφέροντος τίθεμαι, χαὶ τὸ πρέπον πρὸ τοῦ χέρ- δους, καὶ τὴν ἀρετὴν πρὸ τῆς δυναστείας. Εἰ γὰρ, μὴ τοῦτ᾽ ἐποίουν, ἔδοξα ἂν Εὐτόνιον μὲν, ὅτι ἐπιθον: λεύεται, παρεωραχέναι, Εὐσέθδιον δὲ ὅτι τυρανκῖ τεθεραπευχέναι. Εὐτονίῳ γὰρ πολεμεῖ μὲν ἅπας ὁ χλῆρος, ὁ μὲν ἐχὼν, ὁ δὲ χαὶ πρὸς τὸ τοῦ χρατοῦν" ουΐραπι νογῸ ΟΟΟΔβ ΟΠ Θη [ 1Ν ἤθη 64υΐ- ὦ τὸς σύνθημα " ἔγχλημα δὲ τοῦ πολέμου τούτου, τὺ ἄδι 8ϑεἷο. ϑιιηῖ 4υἱ αυμ αἰοδη!ῖ, Υἱγίυ "ΠΠππ δα οφγορίαμι, θη σνοτο ὁχ σοι! ρΟϑ 8η581 ργῦ ΓΘ, . η 6Π οἱ Οἱ Δοσυϑδηίοδ, αίσυο Οὐἷο ργοβοαφιθηίθ5 ρίἰμγίην!. Εαιὶ- εἰδπι αυδϑὶ νἱγίωι8. ἐπ ουπὶ ἀΐαῦοϊο Θοἰ )» θη , 2Ζλἶα πηοηϊῦυ5 ἰηβογαί "ΠΟ Γ1Δ πὶ, Φ]αἷ8 (φαΐ άθιη Δδρίοογθ ροβϑαι) ΟΟ1 , Θἰδὶ μ ἰμιογ ἴα πι ΠΊΟΓΙΟ68, ὈΠΧΥ. - ΟΔΝΝΙ ΒΟΙΠΟΠΆΘΤΙΟΟ. μὲν οὐκ οἶδα οὐδέν. Φασὶ δὲ λεγόντων ἀχούειν, ὅτι ἀρετῆς ἔστι θρέμμα περίθλεπτον τὸν δὲ τὸ σὺν