Letter 1642

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of anger. Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.

Ιφποεεοπάμπι νεί ποπ μοίεπιὶ, σμπι ριάοτε ομίρα οεἰεπαϊίμτ. Ειδὶ π τ σοηίδδβυ8 , ἰφηοϑοογο [8Π16 ἄουθο, ἀοἰείη οοδἤιοηι!, οἱ Ρυάοτο ουἱρδπὶ (αἰθη1) . ὕλνα ἰίδηῃι6 ἧς τὠθοίθιῃ αἀϊδιυγυοί, ᾳυοά 18Π Π01) Θχβρθοίλγίιη οχουβαιοηδη), 4υη μοί υϑ δὰ τῇυτυο " ἀπιϑιίοβ ἰμοίίοι. Τδηιΐ 6δϑὶ ομἷπὶ δρυὰ τμ6 ιποιηθηἰὶ ρᾶχ, υἱ νοὶ δγυθθβοθηι ἀοίοπασγο, ᾿ἰ νϑηΐϊδιη ἐδ ἀίᾳι6 ἰβηοδβοδπῃι. . -ΌΈΑΠΥΡΙΟ. Εἰ καὶ μηδεμία σοι πρόσεστιν ὁμολογία, ἐμοὶ πρέ- πει συγγνώμην νεῖμαι τῷ, δι᾿ ὧν αἰσχύνεται ἀπολο- γήσασθαι, πεπληυμεληχέναι ὁμολογοῦντι. Μὴ τοίνυν ἀπόνοιάν σοι τιχτέτω τὸ, ἐμὲ μὴ ἀναμεμενηχέναι τὴν σὴν ἀπολογίαν, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς ἀγάπην χειρ- αγωγείτω. Ὅτι τοσαύτη μοι πῥὸς εἰρήνην βλέπουσα πρόσεστι ῥοπὴ, ὡς καὶ τοῖς ἐρυθριῶσιν ἀπολογή- σασθαι συγγνώμην νέμειν. , ΦΝΓ". --- ΑΛΥΠΙΩ. Μη ηιαπι ἰΐπσμα ροιίἑις ὁποοίεπάα. (δι. ἐρῖει. .) , Ἑαυϊάεπι (Δην Πΐατθ8 πιθο8, ππθπίθη ρυΐυβ φυᾶπὶ ἢ ἰφυδ Θχοοϊοπάδη) ἀο660. (ιοά δἰ υἱγυινᾳυθ οὐναηίδι, οἱ ἀ4υο5 οι αι, νὸπ οὐτ ᾿ἰ μὸτ- ἰδΔ16 ρτγοηυμπιϊαυίΐίυν, ὕἋΆ᾽ βίδίυαθ, οὐδ, οὐῃοι - τι6 εἴόΓγοθιιβ Οδίθι!ο, μ) ( μδοίι! Δη - ὈΙΠΗΥ͂, -- ΡΕΊ ΒΟ ΒΟΒΟΙΑΘΤΙΟΟ. Ἐγὼ τῆς γνώμης πρὸ τῆς γλώττης ἀξιῶ πεπαι- δεῦσθαι τοὺς ἐμοὶ πλησιάζοντας " εἰ δὲ χαὶ ἄμφω ἔχοιεν, χαὶ λυπεῖ τινας, τἀληθὲς μετὰ παῤῥησίας λελέξεται. “Ὥσπερ ἀγάλματα περιέπω,, χαὶ πᾶσιν ἐπιδείχνυμι μέγα φρονῶν ἐπὶ τῷ τοιούτους ἔχειν φίλους. ΦΝΔ', --- ΠΕΤΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Θὲ υθγ6 εἰαίμαπί ἰτορία. (ϑμρτν. ἐρὶει. εἰ .) Ουΐ του γοθι8 βοῦνδηῖ ἰυάϊείυι, ἱσηανϊὰ νἱοι!,, ογί οἰἷἰδα) ὀχρυφπαῦυμηί, οἱ βαρίοι! ανἃ- ἀδηϊ, οἱ ( ἱρδᾶ οἰἰαπὶ ᾿σιιανΐα δίδίυθηῖ ἰγορὰλ. Ουΐ γόγο ἰάὰ ᾿ξηογϑιηϊῖ, υἱοίοϑ , ΘΟ] υ8η60 νἱοϊογίλῃι οοῃδοαᾳυθσηΐϊυΓ ὈὉΠΥ͂. --- ΡΕΤΒΟ ΚΕΟΤΟΒΙ]. Οἱ μὲν τὴν τῶν πραγμάτων χρίσιν ἔχοντες ὀρθὴν, ὑπὸ ῥᾳθυμίας δὲ καταπαλαιόμενοι, ἴσως χαὶ ἀναμα- χέσονται, καὶ στήσουσι χατ᾽ αὐτῆς τρόπαια" οἱ δὲ μηδ᾽ αὐτὸ τοῦτο εἰδότες, ὅτι ἡττῶνται, πότε νίχης ἀντιποιήσονται ; ι ΦΝΕ’, -- ΠΕΤΡῺ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ. γνιγμεῖς υεπειδίας; ρεσεαίι [ἀαϊίαξ. ὕυι Γ68 δἷι ργγαν , οἱ ἰηνίοια δηϊπιὶ ρυ]ο τ υδο, αὶ φυληο σαν) Υἱγιαιυὴ ΦαιΔὈ ἀσοοτο Πι - διιδίυν : [δ δῖ ἐοηίγα, διηιὸ ἰῃσῖΔΓ [γα Υἴ εὐτρίτυή0, δὶ ἱπιρτγουίιδι ο᾽ι5 ἀδάδοι διὸ ἰυγρίυ0 ὀχργμαιαγ, γνοϊαϊ ῃ ἰαῦυϊα Ὧ4ὺϊ ρῥἱοίαγδ : ἀση8 ορθγδι εἰ ᾿Πυἀ μοϑϑ᾽ ἀδαμν5, ος ἡ γὸ ἀσ᾽οΔη08 ὈΠΥῚ. - ΑΡΟΙΙΟΝΙΟ. Ἐπειδὴ δεινὸν μὲν καὶ ἀμήχανον τῆς ψυχῆς ἐστι χάλλος, ὅταν τῇ συμμετρίᾳ τῶν ἀρετῶν λαμπρύνηται" ἀργαλέον δὲ καὶ θηριόμορφον γίγνεται αὑτῆς τὸ εἷ- δος, ὅταν τὸ τῆς χαχίας αἶσχος ἀπομάττηται! σπου“ δάσωμεν ἐχεῖνο μὲν χτήσασθαι, τοῦτο δὲ ἀποτρίψα- σθαι. ΦΝ('. --- ἈΠΟΛΛΩΝΙΆ. Οἰεῖιια αἰϊὶ, αἰϊὲ ἰἐπιῖπι8 σμγαπίιτ. δοῖο εἰτὶυ5 οἴδειιβαπιὶ αιοβάδη), βογῖ αἰΐ08 Γ6- 1η , δ'βῃθη δίδίυ ΓΟ πη6η ἢ] δἰ σοι βοῖα. ὧι ομΐ αυΐβηι16 Πδοίι8 δῖ, 6ι (Δοϊδπίυιι οχἰβιϊηναι. Οἱ ομἷ! [οΥὐΠἾΟΓ65 Δ. σα ΓΟβίογ , Ρτοιιριία5 υἱτῖυ . δ ρΓδῦδηϊ ἀγσιπηοηίαηι, π ἢ ἴδηι) (ΟΠ ἀδγδ ΓῸ8 ᾿ρ588, 56ιὲ ὑγϑσορίλ8 Γϑιᾶ5 Πᾶ)) Ορί πίοι . δὶ ἀἰχογίβ: Εειυϊά ἰφίτυν ἴλοιο 6δϑὶ ορυι5ῇ ἀϊοϑη) : οτπηὶ Ομ πὶ Γαι Π16- ἀδηάυ, μι ] οἷο ἤϊδγὶ. δ΄] , ΘΔ) ἰδ ἶιι8 . δοιῖυ5. Νὸ (. Ομ μη οι Π Θδῖ [ΠΓΟΓΘ ἃς ΤΑΌΪΟ ραγρόϊυο ἃριιλιΐ. ΡΥ]. -- ΙΒΘΙΏΟΒΟ ΕΡΙΘΟΘΡΟ. Οἷδα μὲν, ὅτι τινὲς μὲν τὸ ταχέως, τινὲς δὲ τὸ βραδέως θεραπεύεσθαι ἐπὶ ταῖς ὕδρεσι, σὐμὔολον ποιοῦνται τοῦ μηδὲν ἑαυτοῖς συνειδέναι τῶν εἰρημέ- νων. “Ὅπως γὰρ ἂν ἔχαστοι διαχέωνται, τοῦτ᾽ οἷον- ται χρῆναι ποιεῖν. Οἱ μὲν γὰρ ἀνδρειότεροι" χαὶ γεν- ναιότεροι τὸ ταχέως ἐνδιδόναι τεχμήριον ποιοῦνται Ν ἀρετῆς, οὐ τὰ πράγματα σχοποῦντες, ἀλλὰ τὰς οἱ- χείας προλήψεις χυροῦντες. Εἰ δὲ ἔροιο, Τί χρὴ ποιεῖν; φαίην, ὅτι ἐπειδὴ παντὶ τρόπῳ χρὴ θεραπεύεσθαι, ἄμεινον μὲν ταχέως " εἰ δὲ μὴ (), κἂν βραδέως " τὸ γὰρ ἀθάνατον λυττᾷν οὐχ ἀνθρώπινον. ΦΝΖ'. -- ΙΣΙΔΩΡῺ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Πονιαίμν αὐ σοπείαπίϊαπι ἵπ ϑοπο, πὸ [απιαπὶ δοπαπι μετάαί. Ἰδδλίηα ὑπ ]4ὺ6 ἀἰναϊσαια ροιογοθυΐ. [οτγιϊ γ ἃ ( Διήχει μὲν καὶ διαφοιτᾷ πανταχοῦ λόγος, τὰς σὰς ΥΑΒΙΖ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ. () Ῥγο ἐπήνγ. γειλε. δ0 οοὐϊ. 5βογίυυαυϊ ἀπήγ- () Μὴ δηι6 χἂν οιηἱ ἢ ἃ ἀυοθαβ οοαά. φαΐ εἰ ΥΟΓ5. ρΓῸ ἀθάνατον βογίυυηιί ἀθάγατα. ΕΡΙΒΤΟΙΛΆΌΜΝ . Υ. - ΕΡΙΘΤ. ὈΠΧΠΙ. ἀριστείας εὐαγγελιζόμενος " ὃν δίχαιος ἂν εἴης νευ- Α β65ι8 Ὠυη11Δη8 ; 40Ὧπ