Letter 1628
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
θεινι οἤένάθγε διιπιπια . ἱπιρτοθίίας. (51ο ἰη[γ. ἐρῖεί. .) Βουπὶ 8ι:π π Βομογα ύνηι οδεη , οηνοΐ εἰιρ- Ρ᾽᾿εο ἀδηιηοαυθ δγανΐ8 . οσἰβιΠἢδ π . ΝΟ δα!υϊάδην (8ι [ὉΓΘ δχ βυρρ[[εἰΐ8 (ἰοἰογθι οσἰ ϑιΐπηο, αυδηίυ5 ογι ρυύοῦ ὁχ ρθεοϑίο, σοηίγα σον σι , ΘΟΠΠ)Ϊ880 ῥΓΟΥΘΠηΐΪθ), οἱ ἅΓΙΠἃ ἶρ88, αυΐθυ8 ἴυσογα μοῃογαιΐ, οοηῖγα ἰρϑιιη το ηί68, οἱ ᾿ΠΟΠΟΓΘ (ΟΠ ΠΟΠΟΓΔΠΙ6Π) υἰ611608 ἀροργα θη ΐ, οπηθπ ἰὰ δύραογαι [υγογοιη. 4ιϊάθ) ἰποοιραγα πὶ δι 184π , . Υ6ΓῸ ἰηουταυ !θι ) οἰΐιων Ομ ἰπθὶ ἴα - Τὸ προσχροῦσαι τῷ τετιμηχότι Θεῷ, πάσης συμ’ φορᾶς χαὶ τιμωρίας ἡγεῖσθαι χρὴ ἀργαλεωτερῦν. Οὐ γὰρ τοσοῦτον ἔγωγς ναμίζω ἔσεσθαι τὸν ἀπὸ τῆς χολάσεως πόνον, ὅσον τὴν αἰσχύνην τὴν ἀπὸ τοῦ Τῷ δοξάσαντι προσχροῦσαι συμδησομένην " τὸ δὲ αὐτὰ τὰ ὅπλα, δι᾽ ὧν ἐτιμήϑησαν, κχατ' αὖτιι χινοῦντας ἁλῶναι, χαὶ τιμῇ κατὰ τοῦ τιμήσαντο χεχρημένους φωραθῆναι, πᾶσαν ὑπερθάλλει μανίαν. Τὸ μὲν γὰρ ἀνυπέρδλητον. ἄνοιαν, τὸ δὲ ἀνήχεστω ἘΕΡΙΘΤΟΙΑΆΙΜ . Υ. -- ἘΡΙΘΤ. ΟΡΙΧΧΥ͂Ι. μανίαν ἔχει. Χρὴ τοιγαροῦν τοὺς ἱερωμένους, ὥσπερ Α τογεην. Ὠοραὶ ἰιΔ4ι6 βαογίς ( οἈ108᾽ ν ] τον μία ἀνάχτορα, παντὸς τυραννιχοῦ χαὶ αἰσχροῦ πάθους ἀῤδάτους ἑξαντοὺς διατηρεῖν. ΥΟΙ". --- ΜΔΡΩΝΙ. Οπληΐ5 ᾿γγαηπίο Γ(ὐξαυδ ρογιαγναι οχρογῖοδ (ΟηβΟΓνΆΓΟ. ΟΌΈΧΧΊΙ. --- ΜΑΠΟΝΙῚ. ἢ ιιρίίο γμόσεοαία εἰ [αηἴαηι, ἐαϊδεἰπια! οἤδημο ηιαίαπι [αοἰΐς Ζεἀαῤὶδ. Ἐχ τῶν πραγμάτων ὡς τὰ πολλὰ αἱ φήμαι φύον- ται" αἱ μὲν οὖν ἀληθεῖς οὐ ῥᾳδίως, τάχα δὲ οὐδ᾽ ὅλως σόέννυντα:. Αἱ δὲ ψευδεῖς, χαὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν φθόνου ἕνεχεν πραττόμεναι, ὡς τὰ ᾿ἀράχνεια ὑφἀά- σρματα, θᾶττον διαλύονται. Πέπαυσο τοίνυν τῶν ἀτό- πων πράξεων’ εἰ δὲ μὴ, μὴ ἀγανάχτει χατὰ τῆς φήμης, ὡς πανταχόσε χωμῳδούσης. Οὐδὲ γὰρ οἷόν τέ ῥίξης () χλάδους μὴ ἀναφύναι. γΌΔ'. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. ἔδινα ΡΘΓυ . ὁχ ᾿μ88 ποροί δ, χα’, δὶ Υ6ΓᾺ δχϑίϑιϊ,, ηοι ἰδοἰ , [Ογι6 αἰἰδιὴ ΠΟ ΟἰηἶδῸ οχϑιβυΐαν. Ελ1 οοηϊγα ) ᾿05ι [ ὑὐἱὲ ὁ8Δι88 μΟυῇοία, ᾿πβίαν ἰοἷ55 ΔΡδιιογυπὶ εἶὁ ἰπ δεῖϊ, . (υδιμοῦγοπη ἀδϑίμθ ἈὈ8ι ἀᾷ6Γα, αἰϊοαυΐη [Ἀπ δ πὶ δχ ϑι]πγδι!]οηδιηηυ8 ἰυἱ δΔοουθάᾶγα πο, 4υδεὶ υὑ ρΡαγοίγίηφαγίβ. Νοὺ δ ΐηὶ [ἰογὶ ροίθϑὶ γϑυϊεὶ- ὑυυ5 γανΐ ρῃΠυἱδηι. ΟΡΙΧΧΙΝ. --- ΙΒΙΠΟΒΆΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Ηοπιΐπϑηι ἰήϊηὴμιηι οἱ ἱπ) ατίοδιιπι αὐπιοπετὶ τα. Πιστεύω, ὅτι εἰ γνοίη παρὰ τῆς σῆς ὁσιότητος ὁ τῇ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπων δυνάμει, ὅτι, σὺν Θεῷ φάναι, τῆς Ἐχχλησίας ἐχ τῆς ἄνωθεν βοηθείας ὠχνρωμέ- νης, χαὶ τῶν νόμων ἐῤῥωμένων, οὐδεὶς παρὰ τὸ δί- χαιῖὸν ἐχδιάσασθαάι τὸν πένητα ἐφ᾽ ὕδρει τῆς Ἐχ- χλησίας τῆς ὁρεγούσης τοῖς ἀδιχουμένοις τὴν χεῖρα δυνήσεται, ἀποστήσετα: τῆς κατὰ τοῦ πένητος ἀδι- κίας, μᾶλλον δὲ τῆς χαθ’ ἑαυτοῦ. Οὐ γὰρ τοσοῦτον ὁ πάσχων (τέως γὰρ οὕτως εἰρήσθω), ὅσον ὁ δρῶν ἀδιχεῖται, ΥὉΡ". -α ΔΘΑΝΆΣΙΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΏ. Ογοάο, δἱ αυΐβ ἴὰ5 δὰ ὀοηϊπ ἰηςΦ βροί(οεϑιαι, ἃ ἴυδ πο οοσηοδβολὶ, ἄιἀ, οὐη θ Ἰοηιίδν, οὐη Εςοϊεδία σα]όβιῖ δυχ!ο ᾿πυπίδιυν, ᾿οζοβήια γϑθληὶ, Ὠ0Π08 μῈΡ οομίι 84η Ἐ οἰ δῖ ᾿δῇ [ το θη ΡΓΘΊΘΥ [ δἱ [ ρϑυρογὶ νἱπὶ ἰμοΓΡΘ ΡοΟίον , δίς ὑπ Ὲ5 π᾿ γα σσηιΓα ρϑυροΓὸβ πηπρσὶθ Πὶ ΘΟΙΓΆ Δυ5ι , ΝΈΖαΘ διΐπι ( - ἴατ ἀόοίρίς ἰηὐ γί απ, ὦ . ἀοοσυΐημιβ, φυμητυπ ἀυἱ [οἶ ] πόροι: ΟΡΧΧΥ. -- ΑΤΗΑΝ ΑΒ: ῬΒΕΦΒΥΤΕΠΟ. Τ τι ροίλις υδτα; αι οΥγαι ομΐ [μεαια διμάἀοπάμπι. Πρώην μὲν ἑτέρων ἤχουον, νῦν δὲ ἔγνων δεινότατον ο ΝΟΥ ὁχ ἃ᾽ΐο αὐάῖνί, ηὐης οἰϊαπὶ ὡσφηόνΐ, οριΐ- ὄντα σε ῥητορεύειν" ὃς ἐπὶ πράξεσιν οὕτω παρανό- μοις καὶ πονηραῖς λόγων εὐπρέπειαν ἐχόντων οὐκ ἠπόρησας. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ὁ τέχνῃ τἀληθοῦς κεριγενόμενος, ἐπαίνων ἄξιος, ἀλλ᾽ ὁ τὸ ἀληθὲς ἀτέχνως φράζων: ᾿Αφέμενος τοίνυν τῆς δεινότητος, ἔχου τῇ; ἀληθείας, χαὶ τὸν βίον τὸν σαυτοῦ πρὸς ταύτην βλέπων ῥύ- θμιζε. Εἰ γὰρ καὶ ἀνθρώπους παραλογίδασθαι δυνη- θείης, εἰ καὶ ὅτι μάλιστα δὲ παρ᾽ αὐτοῖς ἐφωράθης, ἀλλὰ τὸν ἀπαραλόγιστον οὐ φεναχίσεις χριτήν. γος". -- ΜΑΡΤΙΝΊΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΏΝΙ, ΕΥ̓ΣΤΑΘΙΏ. ἸΏ ( ἀἰσοηκΐ Δι ποδί, ἀὁ γοῦυ5. διίίθο Ἰορὶ σου τα γΠ δίηι6 Παρ γοῦ δ γνόγθα «οι ΟΠ ΘΙ ᾿ϊ8 σοιῃροβυσγίβ, πἰΠ ὧὐ ἀδϑ, ἀογαγοῖΓ. δπήρπι8. Θεά ποηϊὸ απ! νου Διο ἅτ βρβαγὰϊ ἅμ ἀΐξηυβ, αιή δάπὶ δ'ἠὰ ὕπο οἱ ἀΓ(ὁ αοἰοαυϊίατ. Ουδίμουγεη) ταϊ584 ἴσοι! φγάν δία, (ἃ ὁρ6- ΓᾺΠῚ ΥὙδῊΪ τὶ, οαἸήυ δ γα ρί οἰ6) ἰσΔη ὡΟΙηροιο ν᾽ ϊὰ πη). Ε15] δε) ἀἸοδἀ0 οἰγουπην νη ρόϊ65 Ποηιῖ- Π68, Πιϑην ἀῦ Π ἀδργο!οηθυδ, απ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.