Letter 1625
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Askopios
Date: ~410 AD
Context: Isidore entrusts certain friends to Askopios, relying on the fearlessness that genuine friendship makes possible.
Since genuine and sincere friendship is guaranteed precisely by the fact that it speaks without fear, it is on this basis that I myself am now entrusting to you the friends commended to me by other friends — and asking you to receive them without exception, not as strangers but as those already belonging to your circle.
This is what true friendship does: it expands. It does not hoard the people it has been given but passes them along with the same confidence. The man who receives a friend's friend as if they were their own has understood the most important thing about friendship — that it is not a closed door but an open one.
Δηιεὶ ποη ἀδεοτοπάϊ. Οὐ βύγι Β᾽η οΓΟῆ διῆογα ἔμ ποΐλπι [- "»ὲγθ δροροηφογίϑ, εὖτ, , φιΐςο8 ᾿ τ ΘΟ Πιΐ5505 ἢιἰοἱ ᾿! δρογίι σομοοῖϑι! ροτγίουϊπι δ [ΟΓι25515 Γι ἀΪθ 'ρ86 ψόΓ Δηνοἰ ἴα, ε Π16 ρογίδοιυ5 πος [6οἰδιϊ. ΟΌΙΧΥ. --- ΑΘΟΠΕΡΙΟ. Τῆς γνησίας χαὶ εἰλιχρινοῦς φιλίας τὸ ἀδεὲ; ἐγ’ γυωμένης, δι᾽ ἣν αἰτίαν αὐτὸς τοὺς ἐμπιστευθέντας σοι παρὰ τῶν φίλων εἰς προῦπτον ἔῤῥιψας χίνδυνον; ᾿Αλλ᾽ ἴσως φιλίας εἰλικρινοῦς ἄγευστος ὧν χαὶ ἀτέ- λεστος τοῦτο διεπράξω. ΥΞΕ - ΑΣΚΛΗΠΙΩ. (εάαπι ἀγηϊα ἰυ6(᾽. Οἴσοῦ. τ ΟΠῆο. εἰ σοπίγα ἣπ Μαιτοπίαπα οταῖ. Θιυπμάοαυϊ ἐπι οϑιομίίογο [ΟΓ[ οἰ ρὶ5 δαρίθη Ἐπειδὴ δεῖξαι ἴσως βουλόμενος τῆς σοφίας τἧς ἢγυ .. πηυη! 68ι Ὀγιβϑίωγα [υγιπΐπαην, ορ- Ὦ χοσμιχῆς χρείττονα τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἀνδρείαν, Ροπΐδ ποθ ογϑίογοπι ἀϊσοηίθοι : ()μπία) ηηοὺ ΦΡΟΓΟ, αυϑιὴ αυοα οἰϑπη ΘαΓΙΤΓ, ᾿Π6 π . δῖ. οἱ νἴθσοῦα δρογίο Ματίθ, 4082η1] Θιρρ᾽Δηϊδηιο ουογίαγα, ἐμοῦ οι ἶα9 ΟΧβίϑι : οἷς οἱ ἢ ας . [Οἷὲ ἃς ἐλι[ ἃ Οοποηὸ ἀπ ο6, χιᾶπὶ ἃ ΤΊ ΟἸ ἢ ἸΒίοο] . Π - Α(ΠΘη δηβ᾽ πὶ ἐοηϑίϊιιι!, ΗΪς δι ἑν οἴδηι, [Π νἱὶ- ΟἿΟΓ ΘΟΓΠπὶ Ργο θυΐ586η!:, οἴἴδοῖ!. σοηἤτιηο, ἐοησ6 Πθ πὸ ποιὺ6 ᾿Π Ὰπὶ Γοοὶρ᾽ απ άλην, σα δαρίθη ἴδῃ) αὐϊδει ΠΠ8πν, ηἰϑὶ εἰνίηα δοϊθιἶα ἰηδιγυδίαν,, μἰμ Ὡεδιἰπηλη ., ΠΠ2π δυΐδη) υἱυρογᾶπιυδ. Ὀἰϊείπιυ5 ἀπετείχισας ἡμῖἴν τὺν ῥήτορα φάσχοντα " “Ὅσῳ τὸ φαᾶ- νερῶς τοῦ λάθρα χρεΐττον, χαὶ τὸ νιχῶντας ἥ π1ρ2" χρουσαμένους πράττειν ὁτιοῦν ἐντιμότερον, τοσούτῳ χάλλιον Κόνωνα τὰ τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέους. Ὃ μὲν γὰρ λαθὼν, ὁ δὲ νιχήσας τοὺς χωλύσαντας ταῦτα ἐποίησεν. Ἐχεῖνό φημι, ὅτι μάλιστα μὲν οὔτε ταύτην, οὔτε ἐχείνην ἀποδεχόμεθα " ἀλλὰ τὴν μὲν. εἰ μὴ χυοσμηθείη τῇ θείᾳ παιδεύσει, οὐδὲν εἶναι ἡγοῦ" μεθα’ τὴν δὲ χαχίζομεν. ᾿Αδιχεῖσθαι γὰρ, οὐχ ἀδι- χεῖν μεμαθήχαμεν. ᾿Ανδρείαν δὲ ἡγούμεθα, τὴν κατὰ ΥΑΠΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. ᾿2ῦ) Ῥοϑβὶ μὲν δάάιιπι γὰρ οοὐά. γα. οἱ ΑἸΙ. () Τὰ ἤπε ορ. ριῸ δοκεῖ βοίιις γδιίς. ροιϊ δοχῶ. ἴν. ἘΡΙΘΤΟΙΆΒΟΌΜ . Υ.-- ΕΡΙΘΤ. ΟΡΙΧΙΧ. τῶν δυσχερῶν ὑπεροψίαν, χαὶ τὸ γενναίω; φέρειν τὰ Α οηἴτῃ ΟΠ εἰπε λεΐ ποςΐραγα αιδπὶ ἴδ στα ἱπ υγίαπι [θη συμδαίνοντα. Ἐὶ δὲ χρῇ τι χαὶ πρὸς τὸν ῥήτορα εἰ- πεῖν, εἴποιμ᾽ ἄν" ᾿Λλλ᾽ ὁ σοφίᾳ περιγενέμενος, ὦ ῥητόρων ἄριστε, δῆλος ἣν ὅτι χαὶ νιχήσας, εἰ συνέδη, πολεμῶν περιεγένετ᾽ ἂν μείζονως ὁ δὲ ἀνδρείᾳ χρα- τήσας ἄδηλος ἦν, εἰ σοφίᾳ περιεγένετο τοῖς ὅπλοις ἡττηθείς. ΟΎὝΞΚ'. --- ΖΗ͂ΝΩΝΙ. ῃιϑίδη . ΕὈΓΕ υἀϊ Πο πὶ δηΐ πὶ δχ 1Π]ΔΠ .. ΤΟΡΙΙἢ Αἰ ΠΠΟἢ Π!Ππἢ ἀοδρίοἰαπιίδιη, οἵ δογαπὶ δοοίδυηι τοἰαγανι απ. Οιὰ σψογοὸ οτγαιογὶ Πὶ ΤΟϑροι δι άπ, ]. ἢαθοίο : Ο γ]ιϑίογυπι ρΓβδίδῃ- εἰβδίιηιδ., αυίεαυΐβ βαρί οι δυρατγίοῦ δνδϑὶς, πηϑρὶβ ἱποίδιοβδεῖ!, φιδῖῃ νἱοίοῦ ρυσηδηάο αν ϊ 8ι- Ραγῖογ. Εογι μι διίθην νμοαη5 ἱφπογαίυγ, δὶ ργι- ἀἰθμ . ΔΓ . ΓΘ ΕΓ, ΟΌΙΧΥ͂Ι. --- ΖΕΝΟΝΙ. Ηετηιοσεηΐδ ερδοογὶ ἰαμδ, εἰ πιοάεδιηα [να πι αἰ ἴδηι σοπιπιοπαάαιῖο, ( οἰ διρτα ερῖδι. δ58 εἱ .) ἝἙἝ ρμογένης ὁ ἐπίσχοπος, ἀγαθὸς, εἰ καί τις ἄλλος γέγονεν, ἀνήρ, Τραφεὶς γὰρ ἐν τοῖς τοῦ Χριστοῦ νό- μοιῖς, παιδευθεὶς δὲ ἐν τοῖς ἀποστολιχοῖς παραδείγ- μᾶσιν, ἐπισχοπῆς δὲ ἄξια χαὶ φρονήσας καὶ πράξας, συνηθδῶσαν () τῷ χρόνῳ τὴν δόξαν χαὶ τὴν τιμὴν γέχτηται. Ὁ γὰρ τοῖς ἄλλοις τοῖς τὴν ἀρετὴν ἀσχοῦ- σιν ἀντοφθαλμεῖν μεμελετηχὼς φθόνος, τούτῳ διὰ τὸ μέγεθος τῆς πραότητο: χαὶ τῆς μετριοφροτύνης οὐδ᾽ ἀντιθλέψαι ἐτόλμησεν. Ἧ γὰρ πρὸς τὰ ἐν- δοξότατα τῶν ἔργων σύντροφος ἀγρυπνία χοσμη- θεῖσα τῇ ταπεινοφροτύνῃ, χαὶ τὸν τῶν χαλλίστων λυμεῶνα φθόνον χατεδουλώσατο. Εὶ τοίνυν χα΄ αὖ- «ὃς κατ᾽ ἴχνος ἐχείνου βαδίσαι προήρησαι, χαθάπερ εἰς ἀρχέτυπόν τινα εἰχόνα ὁρῶν, σφράγιζε τὴν ἀρετὴν τῇ μετριοφροσύνῃ. Καλὴν γὰρ ἀσφάλειαν χαὶ μέγιστον σήμαντρον τῷ ταμείῳ τῶν κατορθωμάτων ᾿ ἐπιθήσεις. ΥΞΖ'. --- ἩΛΙΔ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ἰὑρίϑοοριια ΠΕΓΙΊΟ ΟΠ68 ργοὶνιι8 Υἱγῦ , δὶ 4υΐ5 1Ππ . Εἰασδίυ8 δηΐτη ἰμ ΟΠ γί ϑιὶ [, Ἔχ πΙ ρΠ 6Πὶ ἰπϑι π ΔρΟΒ1ΟΠΪ Ἶ5, ΘρίδοοροΟ γεγο εἶπα βθημ οἱ Β ἐχβϑοαιίιυγ. ΤοιηροΥ . νόγὸ δοροιμιηοάλιῃ [(Δη,δαι 6ι φἰογίδιη 6δϑὶ σοηβθοιῖ5. [μν .Π18, [ νἱγίυϊα ΡΓΘ ρυ͵δι 5οῖαι ουρηυρηᾶγα, ἢσπο ] » ἐπροπίοπι πογυτῃ τη ϑυθιυαΐ ), οἰ σα] γοπαυς ποι 68ι18π , " ἀϑρίοογο αυϊίίδπι διιϑίΐ οι. Υἱμ ]Δηἀδὲ Θηΐπ ΟΑΓὶ8- ΤΘῦ! ρ68. δρποίυ ἢ διὰ πη ὀχογηδίυηι, ορίΐἃ φισάι σΟΓΓΙ προηίΘ ἰμν ἀ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: Askopios
Date: ~410 AD
Context: Isidore entrusts certain friends to Askopios, relying on the fearlessness that genuine friendship makes possible.
Since genuine and sincere friendship is guaranteed precisely by the fact that it speaks without fear, it is on this basis that I myself am now entrusting to you the friends commended to me by other friends — and asking you to receive them without exception, not as strangers but as those already belonging to your circle.
This is what true friendship does: it expands. It does not hoard the people it has been given but passes them along with the same confidence. The man who receives a friend's friend as if they were their own has understood the most important thing about friendship — that it is not a closed door but an open one.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.