Letter 1623

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

βοηιδεῖβ, δίηιθ αἱόγα (αι Πα γίιογ ργυ θη 185Π . ᾿ιοι ἶθυ5, ’ ἴη6 πνπίπηθ ἀϊδβοίυἷ5., νἱῖᾶ νοτΟ ρδολιΐ8 ρ[Δοὶ πιδσίπιθ μου υ5, φυϊθυδοιπι γογϑασὶ ρογυ , ἤθη οὐπὶ οΟηί6ΠΕ . ϑοϊδηίίιηη δηΐηι γϑγα, οἰτ8 Υἱ . φιδαι υἱγιαιθυ5 οαρὶ. ΘΘ διΐπὶ [ Γογαῖ νἱγίαίοπι δαΐρίβοὶ, ορογιευὰϊ ζ Ραββί μνἷβ νεγβαγὶ , ἤᾶπο Ομ πλμἷπ σῦγα ροβ56ηῖ. Οὐ Ὑϑγὸ ἰὰ ρεγάϊΠιοῖ!ρ δἰῖ, ργαϑίαι ἀξογὸ δἱ ἰθργουο8 Υυἱίαγθ. δἰαᾳυϊ θην ὙΘΓῸ ΕἾ οομηοῦ τοίογυμι ἰπργοθὶ, οὐτ, 4ύϊ880., (ἰ0] ἱροὶ δἴειγα ἀδηγμπυπι βίυάο8 ὃ ΟΌΙΧΙ. --- ΗΙΕΒΛΟΙ ὈΙΔΟΟΝΟ. Απίθιμηι ΄αμαθὶ ΠΟΥΡ8 ὀχοοίογο γα διαὶ. δ δοοἰοίαί θΟΠΟΥΜΗΙ. Ἢ φύσις ἀνάγχῃ χαὶ ὄροις δέδεται, ἡ δὲ προαίρε- Ὁ ννδιιγὰ προθβϑίιαι! οδγιίβᾳιθ, ἤμυυ. ἀβίγί οἵα ἃ σις ἐλευθερίᾳ χαὶ ἐξουσίᾳ τετίμηται. Ἐζ τοιγαροῦν τὸ σῶμα χαλλωπίζων, τῆς ψυχῆς ἀμελεῖς ; Μυρία μὲν () ἐὰν μηγανήσῃ, τὸ εἰδεχθὲς σῶμα εὔμορφον οὐ ποιήσεις. ἹΡᾷον δὲ τὴν ψυχὴν εἰς αὐτὴν τοῦ χάλ- ληυς ἀναγάγοις, εἰ βούλοιο, τὴν χορυφὴν καὶ τὸ μὲν, εἰ χαὶ δυνατὸν ἦν, ἀνωφελὲς ἦν χαὶ ἐπίφθονον " τὸ δὲ καὶ ὠφέλιμον, καὶ φθόνου χρεῖττον, καὶ βασχα- νίας ἀνώτερον. Εἰ δὲ νομίζεις δύσχολαν εἶναι τὸ ἀναθῆναι ἐπὶ τὴν χορυφὴν τῆς ἀρετῆς, μάλιστα μὲν εἰσὶν οἱ χαὶ τοῦτο ἀνύσαντες, χαὶ ἐχ τοῦ βυθοῦ δυθ γίαπι νόγοὸ ΠΙθογίδια ἃς βΒοίθδίαιθ ργ ἢ 68ι. αγ ἰφίιατ ουγρὰβ ἀροιγᾶϊθ Θχογηϑη8 ἀηἰμ)ῶ ) ον π5 Ταπιοῖδὶ δηΐηι ἱμπιεγα ἢ ᾿πο Γῖ ... οοΥΡυ8 ἀείοτπια Γγυδίγὰ [ΟΤΙμΟϑ0 ΟΟΠ6Γ18 Γρύ δΓΘ. Αἱ ρτοπυμ δϑὶ [ΓΔοΐ δηϊπηᾶπὶ δι δι η), δὶ Ἰΐθει, ρυϊομτιιυἀἰιν8 φαΐ οι ἀάδυςογα, κ᾿ ΠΠυὰ͵ ηυϊάδιν, φυϑην) ἤδτὶ αᾳυθαᾶὶ, ἰηυ ἰϑηνει δἰ. οἱ οὐϊοβυιη : ος γθγῸ ρϑγα οἱ ὀχῖγα οπιθθ ἴων - ἀΐδπι οὐἀϊιπαυὸ ροβίιυμι. δ᾽ δυίθπὶ ρι165 ἀἰθο! ὁ , ἱ 4υ δυμιπιυπι υἱγια ρίοθπι ρογιΐ , ΥΔΆΙΔ ΣΕΟΈΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟῚΤ. ( [υἱὸν μὲν οἱ ἐὰν Ιάσι ἰηϑόγυη! γάρ. ῬΟΒΒΙΝ. . ΙΘ100ΆἈ1 ΡΕΠΌΒΙΟΤῈ διιηὶ ἰδπιθη οπιιΐπο, αυἱ ραγγεηΐδηι, δἰᾳυς αὶ τῆς καχίας πρὸς ἄχρον ἀναδεθηχότες ἀρετῆς, ἢ πὴλὶ ἴα ὑάγῖγο δὰ υἱγίυϊ18 νου ο σΟηΒΟΟΠ ὁ Γα πἰιδηῖαγ. () αοἀ κ5ἱ ἀϊδῖὶο ! υἱθδαίων, ἀΐδόοθα ἰτη - Ῥτγοθίιδίο, οἱ ἰηβίδίς νᾶ διὶ νἱγιμίθα) ἀαεὶ!. Θυοὰά ] διδυς πιοάΐοα ἀϊεῖαγα ν᾽ ἀδαίυγ, Π0] δχ1511 - τηλτο πιοάίευιη. [Δ δι ] ποτὶΐ5 νἱ ἢ αἱ 'ρ56 νοΐδ5, πεῆυς ἰΐβ υἱδληίην (ΔΗ. θοιἷ5 δομῖγα Υυἱγίβ ἃς. ποφοὶΐἷΐβ (οἴρϑιι! «ἰδι ΓΙ . Ῥτοῦοβ οἰδεΐηι), ἰδπιοίδὶ τὸ οἰιἰἰογίηϊ,, [υφογὸ ποι ΟροΥΙοι, αἱ τ γῸ πιαῖοϑ. αἰϑὶ ἰ6 διῃδηΐ, ΟΌΙΧΙ!. -- ΤΒΕΟΌΟΙΟ ΑὔΘΟΌΝΤΑΙ,. δέ σοι δύσχολον εἶναι τοῦτο δοχεῖ, καὶ ἀκόστηθι τῇ: χαχίας, καὶ ἅψαι τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν φερούσης ὀδον τὸ γὰρ ἔτι μιχρὸν ἑαυτοῦ διαφέρειν, οὐ δεῖ μιχρὴν ἡγεῖσθαι. Τοῦτο δὲ ἔσται, εἰ τοῖς μὲν πονηροῖς ἐπι- «ηδεύμασι μὴτε αὐτὸς χρῆσθαι βουληθείης, μήτ: τοῖς χρωμένοις χρῆσθαι, τοῖς ὃξ ἀγαθοῖς χαὶ πράγ- μᾶσι χαὶ ἀνδράτι συνάψειας ααυτόν. Τοὺς μὲν γὰ ἀγαθοὺς οὐδὲ μισούμενον φεύγειν χρὴ, τοὺς δὲ πον ροὺς χαὶ φιλούμενον. ΥΞΙΝ. --- ΘΕΟΘΔΩΡΩ ΛΥΓΟΥ͂ΣΤΑΛΙΩ. (ομιαἰοπι ροιῖμς φαμὶ ἐμρεγϑίαηι εἰ [αεἰτιπὶ ἱπιρογαπιὶθμς σοπυέηΐγε. Νοη βυροῦθυπι οἰαιυαπιαυθ ἰπφαιΐαν δὲ ἐμροῦδῃ- ὀυπῦ οὐ μϑιι: (ἰδὴ8 Γαϊρυυ συυογηδη κα, υἱ οχίπιϊπιλ8, ὀρίμηι δὶ, δ6ιΐ ᾿ἶ16 μοϊΐυ5 ἃς [οἰ ϊὸ οπμηἰθιβήυθ 6χ Φ΄φυο δοοοιμιο(λη5 ἰμβ δι ἢ Ργίογοη πη 66ῖ. ΠΙυΐ φυϊάδηι [ἐγίαι ἴλης οϑ . Υἱρογίηυη) : δος σοηῖγα δρίν ἱπιραγίο, ἃς βυθα Ἰοηψα υιΠ 88ππυπι. Νόήηπο δηἷπὶ [ἀϑῖυ, ργυάδηιϊα ρταιοείογυπι γ65 δυ ͵δοιογι ἰπϑιλυγϑῆ - ἰυγ. ΠΠ δα τ ατΡῖϑαι ας ράτυπι ( ι , Ὁ. ν6ΓῸ στη Δ18 : : αυΐάδι δὶ ραγίυτῃ δὰ ρορι!γο δίδίυιη δρΘοΙδΓΘ ογοά τ, [ νοτο βἱ ἀοιν ϑηαϊ ΠῚ παι] δῆιογο, αυΐ (πη ογδι νἱθοῖ, ρογιμ6ηϊ. ΟΡ ΧΗ͂Ι. -- ΑΕΥΡΙΟ. Οὐ τὸ ἀλαζονιχὴν χαὶ ὑπέρογχον δεῖγμα ἄρχον χοῦ ἐστιν, ὡς; ἡγῇ, φρονήματος, ἀλλὰ τὸ ἥμερον χαὶ εὑὐπρόσιτον, χαὶ τὸ πᾶσιν μετ᾽ ἐπιειχείας προσφέβε" σθα!. Ἐχεῖνο μὲν γὰρ θηριοπρεπὲς χαὶ ὀφιῶδες, τοῦτο δὲ ἀοχιχὸν, χαὶ τοῖς ὑπηχόρις λυσιτελέστατον. Οὐ γὰρ ἀπὺ φρονήματος, ἀλλ᾽ ἀπὸ φρονήσεις τῶν ἡγεμόνων τὰ τῶν ὑπηχόων κατορθοῦται πράγματα, Τὸ μὲνγὰρ καὶ αὐτοῖς καὶ τοῖς ἀρχομένοις σφαλερὸν, ἡ δὲ ἑχατέροις͵ ἀσφαλής " τοῖς μὲν (), εἰ τὸ ἀρ- αἰχὸν ἐπὶ τὸ δημοτιχώτερον νεύειν ἀναπείθοιεν᾽ τοῖς δὲ, εἰ τὴν ἐπιξίχειαν τὴν ἡγεμονιχὴν εἰς ἀγάπην μείζονα τοῦ φόθου τυγχάνουσαν τρέψοιεν.