Letter 1622

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

ΜΠ αϑοταπιὶ εἰ [ἀεἰθηιὶ φμανίμπε ἷπ ἐδ , ἢ οῖι8 [οτι αἰαὶϊμπι. γιγμμ πὶ ἰαιδ. (δ. ερίει. διδ εἰ . Ὃ μὲν ἀρετὴν ἀσχῶν, δίχαιος ἂν εἴη χαὶ τὴν θείαν εἰς βοήθειαν ἐπιχαλεῖσθαι ῥοπήν" ὁ ὃὲ μηδ- ὁλως φροντίξων ἀρετῆς, οὐδ᾽ ἂν χαλοίη, ἔπήχοον ἕξει τὸ Θεῖον. Τῷ γὰρ πάντα τὰ παρ᾽ ἑαυτοῦ πλη- ροῦντι εὐμενῶς ἐπινεύει. Ἵνα δὲ χαὶ διὰ παρα- δειγμάτων βαδίσας ὁ λόγος σαφέστερον τοῦτο ποιὴ- σῃ, παρεὶς τὸ φάναι. Εἰ ἡ πόρνη βούλεται μὲν σω- θῆναι, οὐ βούλεται δὲ σωφρονῆσαι, πῶς σωθήσε- και; Ἐχεῖνο φράσω. Γἕστω τις γράμματα μὲν ἐπι- θυμῶν μαθεῖν, εἰς διδασχάλου δὲ μὴ φοιτῶν " εἶτα τῷ γραμματιστῇ ἀγοράξοντι ἐντυχὼ"» λέξοι' ἸΙοίησόν με μαθεῖν γράμματα ἄρ᾽ οὐχ ἡγῇ ἐχεῖ- γον λαμπρῶς ἀποχρίνεσθαι λέγοντα" Ἑμῤρόντητε, χαὶ πῶς ἂν δύναιο μαθεῖν, μήτε εἰς διδασχάλου φοιτῶν, μήτε γραφίδα καὶ δέλτον χεχτημένος, μήτε Β πονεῖν βουλόμενος ; Τῇ μὲν γὰρ ἐπιθυμίᾳ τῇ σῇ εἰ ὁ πόνος συναφθείη χαὶ ἡ ἐμὴ σπουδὴ, ἔσται τι τιλέον. Εἰ δὲ λέγοις μὲν ἐπιθυμεῖν, μηδὲ ποιοῖς ὧν οἱ ἐπιθυμοῦντες ποιοῦσι, πῶς μαθεῖν δυνήσῃ: Ταιοῦτοί εἰσι χαὶ οἱ ἀρετῆς λέγοντες μὲν ἐπιθυμεῖν, πὴν δὲ εἰς αὐτὴν φέρουσαν ὁδὺν ἀποδιδράσχοντες, ΥΞ'. --- ἩΡΩΝΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Υἱγίατὶ ορεγϑηι πανδηιὶ ϑαυμπὶ 65ὶ ἀϊνίηιιπη οἰἶδηὶ ἱπηρίοταγα, οἱ ορο Ὠδυ5 ἴδγαι, διχι]υ. Αἱ αυἱ 6ἦυ5 πυ!]δὺν ἀποὶι γαιϊοηθπι, ποηὰ8 ἰηνοσαιὶ ΝυΠΊΘ.), Πυἀ ρτορίεϊαπι ποθὴ ἀχρογίοίιγ, (γυΐ δι ῃ ΟἸπηΐἃ, αυοδὰ Πεοτγὶ μοίεϑι, ἰϊηρ!εῖ, Ὀδηΐψηα οἱ θυ δηηυΐ!. π᾿ γογὸ δσθϑιηρὶβ οἰϊϑιῃ Β6Γη0 οἰαγίυβ ἰὰ οβίδηεδί, ἀἴσαγα ἡ νἱἀογὶβ : Ουἱά ] δοογίι πη ]- γὙΑΓὶ γὙο , ἢ. ὙΠ τδιθθῃ Ἰποοπιϊῃθηι1ἃ -- γΆΓΟ, αὖυῷ ἀθιηυπὶ Γαιϊΐοηθ βαϊναυίίυγ ἢ Εδὶ αυοά Γοδροηήσμη) : δ ἀΐθοογα [ἰἰ6γ858 ουρίδ!, ΡΓ85- ὁδρίογθι ἴδη 6ι Ποῖ Γροαφιυδηίαγο, ὀθΐης ᾿ἰη βγϑιη- ιω.ἰδίθη (ΠΠος 65ϊ, δογίθογε ἀοοεηίθθ, ἂς ἰἐϊ- ἰογ8 εἰἰδδογθηΐθι ) ἱποϊθηβ, ἀΐεαὶ : ἰίι((6Γ88 Πη0 ἀοοθ88 ; Δῆποη εἶῶγο Γοδροηβυγυῖῦ Ορὶπδγὶβ : ἤδυϑ δἰ0 , φμοιμοίο ἐΐβϑοογα 4υθδ8, δὶ ργΓϑοερίο- ΓΘ) (γοαυδι!, Π6α4υ6 δίγίυπι ἰΔ0υ Δι , οἱ ἰοθογαγα γθουβαβὴ Τυῶ οἷ ἀϊδοθηαΐ ευρὶα 26εοββοῦὶβ ἰάῦθογ, δίαυθ ορότγα οἰἰδηι πιθὰ, Δ δοὶυ- ἴα φυΐά ραείδοιαηαιιο ἀνδιίοὶ. Θυοι δἱ ἀθε! άογαγθ ( ἤϊεηηθ8, πϑαυθ αὐ δεϊβηαὶ οὐ ρί αἱ (ΔΘ6Γ6 οοπδυδνόγυηϊ, φποιμοῦο ἀἰβοογα αιιθ85 δίς. 4υἱ νἱτγιυίαπι Ορίᾶγα ἀἴοιμ!, Υἱδῆὶ ἀποδηίοιη ἰπσγοάϊ γοίυφίυη!. ΟὈΙΧ, --- ΒΕΒΟΝῚ ΡΠΕΒΒΥΤΕΒΟ. δεοίαηάμ δα φιῷ αὐ υἱγί με, ἀσφιγθίαις αἀπιϊηϊσμίο φιθαμῖ. Μηδὲν τέμιον εἶναι νόμιζε, ὃ μὴ πρὸς ἀρετὴν φέρη, μηδὲ ποιῇ ἀμείγους τοὺς περὶ αὐτὸ σπουδά- ὅλνα ρυι68 αἰϊοιι ργοι!; φυοὰ δὰ νἱγίθοπι Π0) ἄυσαί, πο4υ6 προ! οτο γοθ δὶ δἰ ἀδάϊο5. Αἀ ζοντας. Φέρει δὲ εἰς ἀρετὴν τὸ τοῖς φιλαρέτοις ἀχο- (, Υἱγίυἴ6 πὴ Διο πὶ πιδηῖ ἀπο , δὶ υἱγίυια ργεαϊο5 λουθεῖν, χαὶ ὁμιλεῖν νοῖς σωφρονεστάτοις, ἀλλὰ μὴ τοῖς ἀσελγεστάτοις " τοῖς εἰρηνιχωτάτοις χαὶ οἷς αυνδιατρίδειν λυσιτελὲς, ἀλλὰ μὴ τοῖς μαχιμωτά- τοις. Εὖ γὰρ εἰδέναι χρὴ, ὅτι χαχίας τις ῥᾷον με- ταλαμθάνει ἣ ἀρετῆς. Εἰ γὰρ ἣν ῥᾷον τὸ ἀρετῆς μετασχεῖν, ἐχρήν χαὶ τοῖς χαχίστοις συνεῖναι τοὺς δυναμένους ταύτην χαρίσασθαι. Ἐπε:δὴ δὲ τοῦτο δύσχολον, ἄμεινον ἐν ἀσφαλείᾳ εἷναι, χαὶ φεύγειν τοὺς πονηρούς. Εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐχ ὠφελοῦνται, δι᾽ ἂν αἰτίαν αὐτὸς ζημιοῦσαι ;