Letter 1619

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of scripture. Scripture speaks with precision to those who read carefully. But it punishes those who read carelessly by allowing them to construct elaborate errors from fragments of truth. Read the whole text, not fragments. A verse torn from its context can be made to say almost anything.

ἰϊδηηνα εἰ] υἱτγί5αιο γοὶ οαρουϊπηοηίο ολρίο, ἰθοίθηι οἰπηΐ δχοορίίοηθ πιαϊογθῃ ϑδάδυοσλιι, Π0 ογΓοίδγα (ογί8586 ΓΟΟιι885. θ κ1 ἰσί τ, Δῆμο, Πιίδηι ριά γερογίαὶ ΡΙδοθίης ϑ]οιοι θην πῃ τ αι Ριοίογδαπιῖ Ηἶΐο ΓΟχ, δαγα ΓΟΙ ἢ), α5 Διὶ γἱ Βθη1 υϑυπ) ποοοβϑαγίθ, ΔΙΏΟΓΟ σημίυϑ, ᾿μχὶ ΘΔ ἀυσοθαῖ, οἱ δι ιπίγαιοη πιλοτοσ, Οπιηθη δά ΟΔ5 Γ65 ουγαπ) οορσὶ τ] ΟηΘ οὐμνουῦεῖ! : ηγῶσηϑ ΠόηρΡ6 διημίλαια ἰποοῖθ ρα , δἴηυς «ἰ01η Δικ ϑίδθν, δυγιι) [ ἀπ , . Πιριιϑῖ005 ασοιῃ- ΡΟ ΟΠΒ ΟἸΙΟΓΟδΘ, ὨἸΘΠ815 δι γυοίογυηι, ἴα σ040υ0- τυ ναγὶᾶ ροϑϑίἀ6Π5 ΨΟΠΟΓΑ : νοβι πηδηίογαπι δὲ ᾿ς γοβα σϊφηονιη ᾿ἄχιπη, ογΓίογα οὐδ Δηγοθἷ- ἰαἰαῃ), οἱ Βρ[δ σΘογροτίθι5 νοϊυρίδιοπ) ορίρατα Β Ἰαυ16 δὶ υἱ ἀρρϑγϑηβ, οιππθπιαυς δίθο νΐἴδηι, αιοὰ αἴυα!, δάἀδρογίθηϑ ὉΠ] οι πη ἢ δηΐηιν! ἂς ἐ6 . ὉΔ᾽ νόγοὸ ἰπ ρδυ 8ρ6ν, νοΐ αὖ διηθιῖ γοοοϑϑὶΐ, γα] Θχ Ουὐϑουγο ἰαυγτγίηιιο δα οἰδυἰ5βἰ μλιιη ::- Ραγ . Οἐ ΝΠ ΟΒορ ἰδ δ ροίυΐ! δδρίοογο, ἰ Δ Δ ἢ) ἂὸ δ σηδιη ογυρὶι νούοι : ε - ηἰϊ85 νδηἰϊίδίαπι, εἰ οπιμὶα γδηϊ . » δ᾽ ἰίδηπο αυὶ . βου ϊο παῖι8 ΠΟῚ 68ῖ, ΄ο Δ) ρογίροι! νἱ διυδίυν οχὶσιῖ, ροίυϊι τοῦ πὶ σου ρα Γα τθη0υ9 αὐΐπιο ᾿πδη , ᾿Πσοι Θηγ4ι16 ἐρϑάγαιῃ οσυρσιοϑοοῦα γΔηἰ Διθ ΠΌΛΙ , :,. νη ἢ ΘΟ 4Π6- ΠΙῸΡ, (μιῖ δ δι! ΐογοηι [ι1581] σομϑοθ ἐγ 00Π- ἰοπιρ! νου σοι, Π64ι6 ΠΟ ᾿ρ5. ) διμ νΟΟΦΙ Ροδδιμηι5, οἱ Ὑ1] ΒΟπιη δια Δ σϑρι] ). ι. ΒΔ ἢ ἱρϑὶ μ αΠ .. ΟΌΌΧΧΧΥΙ. -π ΠΛΜΡΕΤΙΟ 5ΤΆΆΤΕΟΘΙΟ, ΕΤ γηαοάαπι φιόπι Ὶ ια ιι08 δοτὶδὶὶ ἀὐσοιδαγὰ ἱπϑιϊ μοτγαμῖ, ρα μὴ χρόνῳ φανὲν, τὸ γρᾶμμα γραφῇ παρα- δοῦναι τῷ πόθῳ χεχμηχότες ἐσχέψασθε ; Πείθομαι μέν" οὐ μὴν ἐρῆμην ἁλώσετα!, τῇ σιγῇ τὴν κατηγο- ρίαν καθ᾽ ἑαυτοῦ βεθαιῶσαν - ἀλλὰ χαὶ ῥᾷον χαὶ θᾶττον ἀπολογήσεται, ὅτι σωματικὴ ἀῤῥωστία τὴν σιγὴν ἐγέννησεν. ΥὙΠπ2,. --- ΝΕΙΛΏ. Αη βογριϊοι δ πὴ πΟἢ ΘΠ ραϑινο δρρᾶγοηίθι δοδιι- δϑίοηἱ ἰγϑιίογα «ἰοδ᾽ αν νἱο!! οοσία5ι ἢ Ογοιο Θαφυ ἰὸπὶ : πος Π 8υ181 ) ἀοργοπιοιοῖιΓ σΟΠΙΓᾺ δούιϑα! ἢγηνᾶ556, [ αἱ οἱ οἰ" (ἀοἴποίυν, φιοιὶ σοΓρΡΟΥ ᾿μἰγ η Δ5 δ σα ρ6-- ΡΟΓΟΓΙΙ. , ΟΟΙΧΧΧΎΥΙ͂Ι. -- ΝΟ. το αὐορμιὲβ α μαγοπία δεπεβεῖς, [ἰἰϑονῖ υἱσόπι γοροπάομαπι πιοιιοῖ. τ ᾧ Ὅτι ὁ δεῖνα () ὀρφανῷ σοι γεγενημένῳ, ἀντὶ πατρὸς γέγονεν, οἶσθα. Ἐπεὶ τοίνυν ἐχεῖνος μὲν ἐξ ἀνθρώπων ᾧχετο᾽ οἱ δὲ τούτου υἱεῖς δέονται τοῦ χεῖρα ὁρέξοντος, καὶ τὴν ὀρφανίαν παραμυθησομέ- νου " εὖ ποιεῖς, εἰ γαὶ αὐτὸς ἀντὶ πατρὸς αὐτοῖς γένοιο, τὴν πατρῴαν εὐεργεσίαν εἰς τοὺς υἱοὺς χα- τατιθέμενος. ὙΠ΄. --- ΜΔΡΩΝΙ. Νοϑῖὶ 4υδηηύδηι ογρίιδηο ἔδει ραίγὶϑ ἴόοο [ι. . [ ΡΟΓΓῸ 6χΧ ᾿ιᾶς νυἱία δι !ήμει! ὁδί. Ἰρίίιτ Π᾿ Π τᾶ υ5 ἰοη αη65 τορϑηῖ, ο᾽τ5 αυὶ ΕΠ] οἰϊα πνδηι8. ρογγοχὶί, οἱ οὐ Οἱ [. πῶ τη βογαί8 . ἤδοια [66ον8, δ᾽ 'ρ86 ἰοσο ρε(γὶ5. , ρ8- ἰογηυμ ὑσηρί!! οἰ ἢ ἡθη09 ΓΟΡΟΙΟΙ5. ΟΡΓΧΧΧΥΙΙΙ. --- ΜΑΠΟΝΙ. δὶυϊίατιηι πε βαιςξίας. (Υἱ46 ορὶεί. οἱ .) Εἰ καὶ χαταφρονεῖ ἣ φιλοχρηματία πάσης χολά- σεως, χαὶ διὰ πάντων τῶν δεινῶν χωρεῖ, χόρον ἀχορέστῳ πάθει μηχανωμένη ἀλλὰ τῷ μηδὲ ἐν τῷ κτᾶσθαι, χἂν τὰ πάντων λάθῃ, τυγχάνειν ἀναχωχῆς ἰδ] ορυμν ουρί οπιθομ! σοι! πη ηδὶ σαϑιϊμ1- τ(Ἰυη6ῖ), οὐ φήαν αιδη ιθ ρμοῦναιαι ἰηϑαι διΙθοιυΐ δαιθιαίθηι ἸθοΠ .: ΓΔ θι . ἦν μυδοῖ- ἀοη , αυδιν8 ΟΠ Ἶ Π) (ἀΟυ]1λ16058 σοροΓίί, πυ ]Δηὶ ΥΔΠᾺΙῈ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙΕ. () Ργοὸ ὁ δεῖνα σοὐ. γα4ι. 60ὃ0 οἱ Α11. νάθοιὶι ἀντ᾽ πατρός. ἔογια Ἰομεπίιηι ὑπ νοολθυ ] ᾿λντί- ΔΑΤΒΟΙ,.. ὦκ, ΤΧΧΥΙΠ, πατρος, υἱ ἰᾧ ΠοπΊ ἢ ( ἀρίτη τ σρη Οὐ ΘΠ ΠΤ ΘΙ ᾿᾽ ἀοΓυ8, ΠῸΠ ἈΡρΡάΓγοι, ΡΌΘΣΙΝο . ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΒΜΙΒΙΟΤΑ ᾽ ἽΠΠ , φυοὰ κοηγοάϊο φιμραίογαὶ, ργοίυϊι. ΑὉ Ποβιϊ- Α λησεν ἡ δύξασα αὐτῷ ἀσφάλεια. Παρ᾽ ἐχθρῶν γὰρ με18 Θῃἷπὶ γϑηθιμῃ ἀδίυϊ ἰεὶ νοῦ υ8, ἰάοοφιθ Γδ- Βιοῦ ΐϊο, , ΟΠ ΠΟΤῚ ΟΟΓΙΙΒ , προλυιὶ ΦῸ Π0) φροίυἱ!, ἀθηος ἧπ. Υἱβεργὰ [ἐγγααι σοηάόγαϊυγ. ΝΙΒΙΠ ἰϊοαυθ ἰΔ16 ὀχοραἰ!αινάυπι, 56ε] νἱνεγθ. πηδ6 ἰυίο. ΠΣ ΠῚ [., Ποδίγδίμιθ ομμηἱὰ ἀϊνίμς ΠΌΤ ργονϊ ἀδηϊὶ. ΟΥΙΥ͂. --- ΑΜΡΕΙΙῸ ΟΟΜΙΤΙ. τοῦτο πείσεσθαι προσδοχήσας, χαὶ διὰ τοῦτο τῷ ἀλεξιφαρμάχῳ χρησάμενος, οὐδὲ βουλόμενος ἀπὸο- θανεῖν ἠδυνήθη, ἑω:) ἂν τὸ ξίφος χατὰ τοῦ στέρνου διηλάθη. Χρὴ οὖν μηδὲν τοιοῦτον ἐννοεῖν, ἀλλὰ ζῇν ἁπλότητι μᾶλλον προσχείμενον, χαὶ τῇ θείᾳ προνοίη, ἐπιτρέποντα τὰ χαθ᾽ ἑαυτόν.