Letter 1618
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of teaching.
A teacher must live what he teaches. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful sermon is a well-lived life. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful lesson is a well-lived life.
Δπιϊεὶ πο ἀδεδογοπαὶ. Οὐ φόγδι ] η ογ΄ διπογὸ Πισίδαι [- θόγθ δροροῃιίογΐθ, οὐ, , δι ΐῖ6 [ Π08 ΟΟΙΠ15508 ἤιἰοὶ ἢ δραογίιη οομ οοἰϑιὶ ραγίουϊαπι οι [ΟΓ18851] Γγιιαἷβ ρ86 νΟΓΒ Δ) οἰ, τ Π16 : ρμογίδοιϊι5 πος [6οἰδί!. ΟΌΙΧΥΎ. -- ΑΘΟΘΟΚΕΡΙΟ. Τῆς γνησίας χαὶ εἰλιχρινοῦς φιλίας τὸ ἀδεὲ: ἐγ- γυωμένης, δι᾿ ἣν αἰτίαν αὐτὸς τοὺς ἐμπιστευθέντας σοι παρὰ τῶν φίλων εἰς προὗπτον ἔῤῥιψας χίνδυνον ; Ἀλλ᾽ ἴσως φιλίας εἰλιχρινοῦς ἄγευστος ὧν χαὶ ἀτέ- λεστος τοῦτο διεπράξω. ΥΞΕ,. --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ. Οεάαπί ἀγα ἰυσ(᾽. Οἴσογ. ΟΠῆε. οἱ σοπίγα ἰπ Μιτοηΐαπα οταῖ. υςμάοσυϊδπι οϑιοηίίογο [ΟΓ[λ556 ΟΠ ρ᾽ δαρίθη Ἐπειδὴ δεῖξαι ἴσως; βουλόμενος τῆς σοφίας τῆς δ υ . πη δϊ θ6 ργβϑίαγα [υτγιπυἀΐηδηι, ορ- Ὁ χοσμικῆς χρείττονα τὴν ἐν τοῖς πολέμοις ἀνδρείαν, Ρουθ ποδὶ ογϑίογοηι ἀϊσομίθη : ἡ) "πίη ηποὰ ρογίο, αυδιηῃ αυοὰ οἰδιη φαγί (ι, 1η6 ὁϑ1 οἱ ἴθ Ό ΓΟ ΔροΓίο Μάγίθ, αυ8η δι ρ ] Δηίδηἶο ΘνογίοΓα, ἐνονογ οι ἶ9 οαϑὶϑιϊ : δὶς οἱ θη Γι] ἃς ἐλε4 ἃ Οοηοθης ἐ66, 4ιιδπὶ ἃ ΤΊ ΙοἸ ἢ Π ] - τῸ5 ΑἰΠποΙϊηδίαηπι οοηϑβιϊίυ!. ΗΟ διε οἴη), Π νἱ]-- ΟἿΟΣ ΘΟγΠηῚ ΡγΟ θυ ηϊῖ, οἴἴεοῖ!. ΠῚ0ἰ συηῇ ΓΙΠΟ, ἐθηῦ6 ἤδης πο ΤΠ 3πὶ Γοοὶρί ἢ ἀλη), 56ἀ βαρ οης8η ηὐΐάδι ΠΠ8ιΏ, πἰϑὶ εἰνίηα 5οἰομιία ἰδιγυδίυν,, αἰ ] “δι ΠπΠ8Π ., [Π184η δυΐδπ) υἱἱυροταπιυδ. Ὠίἀϊοΐηνυ5 ἀπετείχισα: ἣμζυ τὺν ῥήτορα φάσχοντα " Ὅσῳ τὸ φα- νερῶς τοῦ λάθρα χρεῖττον, χαὶ τὸ νιχῶντας ἣ παρα- χρουσαμένουςξ πράττειν ὁτιοῦν ἐντιμότερον, τοσούτῳ χάλλιον Κόνωνα τὰ τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέους. Ὃ μὲν γὰρ λαθὼν, ὁ δὲ νιχήσας τοὺς χωλύσαντας ταῦτα ἐποίησεν, Ἐχεῖνό φημι, ὅτι μάλιστα μὲν οὔτε ταύτην, οὔτε ἐχείνην ἀποδεχύμεθα " ἀλλὰ τὴν μὲν, εἰ μὴ χυσμηθείη τῇ θείᾳ παιδεύσει, οὐδὲν εἷναι ἡγού- μεθα" τὴν δὲ χαχίζομεν. ᾿Αδιχεῖσθαι γὰρ, οὐχ ἀδι- χεῖν μεμαθήχαμεν. ᾿Ανδρείαν δὲ ἡγούμεθα, τὴν χατὰ ΥΑΠΙΖ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙΑ. ) Ῥοβί μὲν δάάυπι γὰρ οοὐά. ΥὙα!ι. οἱ ΑἸΙ. ΟΒΒΙΝ. () ἴῃ ἤπε ορ. ριῸ δοχεῖ ϑοΐυς Ὑδιὶς. ρουΐϊ δοχῶ. ἵν. ἘΡΙΒΤΟΙΑΆΓΌΜ . Υ.-- ΕΡΙΘΤ. ΟὈΙΧΙΧ. τῶν δυσχερῶν ὑπεργψίαν, χαὶ τὸ γενναίω; φέρειν τὰ Α φηΐωι ΟἸιγἰ 5ἐἴλη δοοίρογα αυλπὶ ἴδοσγο ἱπ) υγἰδη) αυμδαίνοντα. Ἐὶ δὲ χρῇ τι χαὶ πρὸς τὸν ῥήτορα εἰἷ- πεῖν, εἴποιμ᾽ ἄν" ᾿Δλλ᾽ ὁ σοφίᾳ περιγενέμενος, ὦ ῥητόρων ἄριστε, δῆλος ἣν ὅτι χαὶ νιχήσας, εἰ συνέδη, πολεμῶν περιεγένετ᾽ ἂν μείζονως " ὁ δὲ ἀνδρεία χρα- «ἦσας ἄδηλος ἦν, εἰ σοφίᾳ περιεγένετο τοῖς ὅπλοις ἡττηθείς. ΥΞ('. --- ΖΗΝΩΝΙ͂. ργιβϑίδι . Εὐτι τυ ἀ πο πὶ δηΐπὶ οχἑϑι1 πηΔη ., ΤΟΙ ΟΠ ΟῚ Παἢὶ ἀοϑρι οἰοηϊ ἀπ, οἱ ΘΟΕ ΠῚ αι δοοίάνηι ιοἰαγα ἰδ. Οὐ σὑογοὸ οτγδιοῦὶ ΠΠῚ Τοθρομαδιάϊη), δὶς Ὠδθοῖο : Ο γιοίογαπι ρΓϑοδίϑη- εἰβδίνθ, συ ϊεαιυΐβ βαρίοἶ Βαρογίοῦ οὐϑαϑῖς, πιδρὶβ ᾿ποϊδεαβεῖι, φιδαν νἱοῖοῦ ρυρπαπάο αν βυ- Ρογίογ. Εογι νμΟ6 ἱφποόγδαίιγ, δὶ 8Γ1- ἰδ. ἈΓιι ΘῈ ΡΟΥΘ ΙΓ, ΟΌΓΧΥ͂Ι. --- ΖΕΝΟΝΙ. Ηετμιορεπὶς ἐριδοογὶ ἰαμδ, εἰ πιοάεείτα ἐπι πιὶΠΠΠαἰἴδη6 σοηιπιθπααιῖο, ( Π1 οἱ διιρτα ερῖδι. ὅ58 εἰ .) Ἑ ρμογένης ὁ ἐπίσχοπος, ἀγαθὸς, εἰ καί τις ἄλλος γέγονεν, ἀνήρ, Τραφεὶς γὰρ ἐν τοῖς τοῦ Χριστοῦ νό- μοις, παιδευθεὶς δὲ ἐν τοῖς ἀποττολιχοῖς παραδείγ- μασιν, ἐπισχοπῆς ὃς ἄξια χαὶ φρονήσας χαὶ πράξας, συνηδῶσαν () τῷ χρόνῳ τὴν δόξαν χαὶ τὴν τιμκὴν χέχτηται. Ὃ γὰρ τοῖς ἄλλοις τοῖς τὴν ἀοξτὴν ἀσχοῦ- σιν ἀντοφθαλμεῖν μεμελετηχὼς φθόνος, τούτῳ διὰ τὸ μέγεθος τῆς πραότητο: χαὶ τῆς μετριοφροτύνης οὐδ᾽ ἀντιθλέψαι ἐτόλμησεν. Ἢ γὰρ πρὸς τὰ ἐν- δοξότατα τῶν ἔργων σύντροφος ἀγρυπνία χοσμη- θεῖσα τῇ ταπεινοφροσύνῃ, χαὶ τὸν τῶν χαλλίστων λυμεῶνα φθόνον χατεδουλώσατο. Εἰ τοίνυν χαὶ. αὖ- τὸς κατ᾽ ἴχνος ἐχείνου βαδίσαι προήρησαι, χαθάπερ εὶς ἀρχέτυπόν τινα εἰχόνα ὁρῶν, σφράγιζε τὴν ἀρετὴν τῇ μετριοφροσύνῃ. Καλὴν γὰρ ἀσφάλειαν χαὶ μέγιστον σήμαντρον τῷ ταμείῳ τῶν χατορθωμάτων ᾿ ἐπιθήσεις. ΥΞΖ'. -- ΠΛΙᾺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. ὑρίϑεοριιβ Ἠδγιβοβοη68 ρΓΟ8 Υἱγῦ , δὶ 4ιυΐδ 1υ5. Εἰ ασαῖυ8 Θηΐτ ἐμ ΟΠ γῖϑιὶ Ιο5., ΘΧ ΘΠ ΡΠ Δυ16πὶ ᾿ηϑ( Π ΔρΟΒ(ΟΙ ἰΟἾ5, ΘρίβοΟροΟ ΥΈΓῸ εἶχηα 86ημ οἱ Β ὀχϑοαυίιιν. ΤοΙΏρΟΓΙ) . νοτὸ δοζομηοάϑηι [ΔΠ͵ οἱ φἰογίαπι 6ϑὶ σοηϑθοιίι5. [μν , [ Υἱγία ρΡΓ ρὼ 5οῖ οὶ ουρύφηδγα, ἔυπς ὁ ) ᾿πφδηίοπι ἸΠΟΓυ τ 1η , ΙΔ ΓΘΙΏ4Ὲ6 65ι18Π , Π6 δϑρίοογα αυϊίαπι διιϑιὶ ποῖ, Υἰμ ἢ] Δηαἱ δηΐπὶ αἰγὶ - γϑῦυ5 ραϑι Ὡρηλίυ) διυθΐ δι ὀχογηδίυηι, οΟρίΐ ἃ 4πΠ ΘΟΓΓΟΠΙρΘη Θὰ ἰμ νι ἀἶδπὶ Ροα θ8 ϑυ)οφὶ!. ( ] αἷ. ἰ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of teaching.
A teacher must live what he teaches. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful sermon is a well-lived life. Words without corresponding deeds are seeds thrown on stone. The most powerful lesson is a well-lived life.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.