Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 159 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Epimachus the Reader
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains why the servant who doubled five talents and the servant who doubled two received identical praise from the master (Matthew 25:21-23).
You asked: why did the one who received five talents, doubled them, and the one who received two, get the same reward? [Matthew 25:21-23]
Because the reward was not for the amount produced but for the effort relative to what was given. Both gave everything they had. Both doubled what they received. The one with five had greater resources; the one with two had to work just as hard in proportion to what was entrusted to him.
As Pindar wrote: "Virtue always costs labor and expense" — there are no risk-free achievements. Both servants risked everything they had been given. That is what they were praised for: not the result, but the wholehearted commitment.
Περὶ τοῦ τὰ δ' καὶ τοῦ τὰ β' τάλαντα πιστευ- ἂν θέντος. Ἐπειδὴ ἔφης " Διὰ τί ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, χαὶ διπλᾳσιάσας, χαὶ ὁ τὰ δύο, τῆς αὐτῆς ἔτυχεν () ΥΔΆΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Εἀ. Ῥαγὶβ., μεγάλοις [μεγίστοις]. ἱμοουϑρ- Ρίοιν ἃ οο., . Εριτ. () ϑοπιθηιία ΡΙἀδγίςα, δὉ } ΠηΠ δι!" οἰοτγίθη). φοἰγαι. Ποάυπήιγα δυΐθιη ἢἷς ρυϊο μεγί- στοις. Ρὶ άλγυβ, θίψιιν. ὅ : ᾿Αεὶ δ᾽ ἀμφ᾽ ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα. Τε μάρκαται, πρὸς ἔργον κινδύνῳ κεχαλυμμέγον. Ει Οἰνπιρ. : Ἀχίγδυγοι δ' ἀρεταῖ. οὔτε παρ᾽ ἀγδράσιν, Οὔτ' ἐν γαυσὶ κοί.λιαις τίμιαι" πο.λ.οὲ Δὲ μέμναγται, καιλὸν εἴτι ποναθῇ. Θηα" [ γογϑί θη), } ΒΟ, ΖΟΙ ϑρρθοίϊβηϊι», γα εἰ ἀγυἀ | ΕΑ γί αἷμ : διαοτὶε ἐχρεγε εἰ μετ ομἰΐ υἱτίιξ, Νέεὸ α υἱτία, πεὸ ἴ" ἰτγγοπιῖϑιις [απ Μετείᾳν : αἴ ημοά εἰὐιπὶ ἰαᾷοτθ ρμετ[οείμηι ἐε Σ Ελ)με υἱσεῖ ρεγοηπο εἰ ἑποίν! πὶ ποιεη. ἈΠΤΈ. () ϑοηιοηιία θάδπὶ οδὶ Τγγίϑὶ ροοίῶ οἱ ςορἷα- ΓΝ πεῖ ᾿,Δοοηϊσαγι : πόσποη δυϑίϊηϊηἱ ἱπηρ. εἶς. Τηβ}. δὲ ἐπειιδαί. {π|. υεί σΚΥ. (γυΐ ΡΓῸ ΓΘρι. Ἄςοοἰάδγιιη!, ἰν μΘΓρΘί ἢ ΠΔ ρΓ ρίοτγίϑαν Ὑἱν ρα ἱμιεἰ- ἢφξυπιαν, Τγγιδὶ σδγιηΐπα ἀρυὰ δοδη. διοίκευνι Υἱ- ἀδγὶ ροββι. [ρ. () οἰ. γαωι. , Χριστὸν ἰορὶΐ, οἱ ΥΟΓΒ. . ἄλλα μτο αὐτά. ΡΟΒΞΙΝ. (Φ) Οοὐ. γαϊ. , νῈὰ θεραπευτὴν αὐτῶν, ὃς ΟΥμ , οὐ ΡγὸῸ ἰΐβ ας ροιΐ, θεραπεύοντα " αὐτοὶ ὃὲ, οἷς. Μοχ ργὸ πραττόμενοι ἰάδι }} ΒΟΡΙΌ]}, προσταττόμενοι. Ἰν. () Ῥεὺ ἔτυχεν οοἄ. . ΠΆε! ἔτυχον. Μοχ εἰ μον ἐπειδὴ γὰρ ἱ οὐχ ἱπδεγὶξ τὸ διάφορον. ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΣΜ . νὉ΄. -- ἘΡΙΘΊΤ. ΟΙΧ. ἀποδοχῆς " φημὶ, ὅτι εἰκότως. Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἡ Α φυΐπθ ἀπο, δούοπι ροῖἑ υἱεζαυθ ῥοιίο Σ ῥᾳθυμία τούτου, οὐδὲ ἢ προθυμία ἐχείνον, ἀλλ᾽ ἢ τῆς παρχακαταθήχης ποσότης παρεσχεύασεν (), ἣν πρὸς τὴν δύναμιν ϑῶν ἐργασαμένων δέδωχεν ὁ δεσκότης " εἰχότως οὖν ὁ ἔπαινος ὁ αὐτὸς, εἰ χαὶ μὴ ἡ πρόσοδος ἣ αὐτή. ῬΖ'. -- ΘΕΟΔΟΣΙΩ (). : Διὰ τὶ γέγραπται περὶ τῆς γῆς" ε Οὐ κλιθήσεται δὶς τὸν αἰωγα τοῦ αἰῶγος. » Ἐπειδὴ τὸ περὶ τῆς γῆς εἰρημένον, .ε Οὐ χλιθή- σεται εἷς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, » παραδάλλων τῷ, ε« Ὁ ἐπιδλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, χαὶ ποιῶν αὐτὴν τρέ- γΓοδροπύδο ἰ( τρεγο ἐβοίυπι . ()οἷλ δηΐτ αἰδ» νου ΐδπν ἰμιΡ Π| δέοταὶ θοη δαΐυδ φυλάδιη Ὑ- ἀΐδ, δογίιιβ υϑροὸ ἱπάυδιτία, ἀδροβὶιἱ φυϑηι (αἰ νατξ), φυδηὶ δοοοιμονγοάδιία δά νἦγε θογυπι, αυὶ ἰὰ ὀχογοθῦαδωι, ἀδΐ ἤδριδ - ἰὀοὶγοο [γΓ δ ΙΒΓἢ : οδόοπι υἱείᾳιο ἰδ ἰγέθυία ι, {μιιλη)ν ἰυοτὶ ρτο-. γϑηΐυδ ΠΟ ἐδδὺ ἰ(). ' ΑΥ̓́!. -- ἘΒΕΟΌΘΘΙΘ. Οπαγο εοτίρίμηι εἰἰ ἀε ἰογτα, ε Νον ᾿ιηϑυϑεϑίαεν ἱπ διομίμηι εαομίὰ ...» Ωυοπίάαπι ἰά ᾳυοὰ ἀθδ ἴογγα ἀϊοίη , : ε« οι τηογοδϑίιον ἴῃ ὁοδοῦϊ πη) βδοῦ ΐ, ν σοΟπίογοης οὕτὴ ἴΠ| : εθυὶ Γϑρίοἷ! ΒυρΓΊΘΓΓΞπΙ, οἱ (δεὶϊ ὁδπὶ ἰΓοιθογο "ἢ Σ » μειν, ν» ἐνόμισας ἐναντίον τι μηνύειν, ἴσθι, ὅτι σα-Ἤ ρυϊδοιὶ (ἰἸ ἄυ ἰο) οοηιγδγί ἢ αυϊἀάδη) εἰ κηϊῇ- λευθήσεται μὲν, οὐ χλιθήσεται δέ. Σαλευθήσεται μὲν, Β ΟΆΓΡΘ : δοῖγα ἀξθε ᾿ΓΓδη) οοιουβδυπ) ηὐϊάειῃ ἰτῖὶ, ἵνα δείξῃ τὸν φόδον" οὐ χλιθήσεται δὲ, ἵνα δείξῃ τὸν ὅρον. Τῷ μὲν τρόμῳ τὴν δουλείαν ὁμολογεῖ" τῷ δὲ μὴ ἐξίστασθαι τῆς οἰχείας στάσεως, τὸν θεῖον ὄρον μηνύει, διίδπιοπ ΠΟ τ ονοηάδη).. (ποι ίοίυν αυϊάοαι, υἱ οδιοη δὶ εἰπιοόγοπὶ ( (τγεδίογοὸπι τοὶ ), Οη δυίδ) πιονομίίυγ, τι οδἰοινάδι ἱ ἰοειηΐυπι ιΐ οδὶ ἤχυβ δὸ δίδυ πε. Τγοπηογο αυΐϊάθηι δβογνὶἰυ πὶ ρτῸ- ἀιοιαν (φυΔ Ῥδο δυ ήδεια ) ; δι δυίο) γηιαίοαᾳυθ δυὰ .ἃ, ἐς δτγορτίᾶ δι! Π ποι ἀΐ- προγοίυν, αἰνίημπι ἰογιηἰ αι ἰηἶοαι. ῬΗ!. --- ΝΕΊΛΩΝΙ. Εἰς τὸ, «ε ᾿Απεχδυσ ὃς τὰς ἀρχὰς καὶ τ ἐξονοία: ὩΣ ἢν δὐτῷ. ῳ Ἐπειδὴ τοῦτο () τὸν ἀθλητὴν ῥωμαλεώτερον καὶ τεχνικώτερον ἀποδείχνυσιν, ὅταν ταῖς τῶν ἀντι- πάλων χεχρατημένος λαδαϊς, ἀπεχδυσάμενος αὐτοὺς προσρήξῃ τῷ σχάμματι () διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χρι- στὸς τὴν διὰ σταυροῦ πρὸς τοὺς δαίμονας χατεδέ- ξατο μάχην, ἵν᾽ ἐπιφανέστερον αὐτοὺς τροπαίοις θριαμδεύσῃ " χαὶ τοῦτ᾽ ἔστιν ὅπερ ἠθέλησας μαθεῖν " « ᾿Απεχδυσάμενος νὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παῤῥησίᾳ θριαμόεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ. » Τῷ γὰρ ὄντι ἐθριαμδεύθησαν δαίμονες, προσ- ηλωμένῳ. χεῖρας καὶ πόδας ἀθλητῇ ἡττηθέντες. Τῷ ὄντι ἐστηλινεύθη ὁ διάδολος, σαρχὶ μιᾷ ἐπὶ σταυροῦ χρεμαμένῃ, ἡττηθεὶς καὶ παραχωρήσας. ΡΘ΄. --- ΠΙΣΤῚ ΔΙΑΚΟΝΩ. Τῶν Παροιμιῶν. Τί ἐστιν" ε Ὁ εἰσε.θὼν εἷς γυναῖχα ὕπαγνδρον, οὐκ ἀθωωθήσεται; » Ἐπειδὴ γέγραφας" Δι᾽ ἦν αἰτίαν μετὰ τὸ γεγρά- φθαι, ε Ὁ εἰσελθὼν πρὸς () γυναῖχα ὕπανδρον οὐχ ἀθωωθήσεται" » ἐῤῥέθη" ε θὐδὲ πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς; φημὶ, ὅτι τὸ μὲν εἰσελθεῖν ἔλαόεν ἐπὶ τοῦ, συνεισελθεῖν, χατὰ τὸ εἰρημένον ὑπὸ τῆς Σάῤῥας πρὸς τὸν ᾿Αθραάμ᾽" ε Εἴσελθε πρὸς τὴν παιδίσχῃν ΟΥ̓. -- ΝΙΒΟΝΙΙ π Ἡἱμ Ῥαιμϊ ἀἰείιπι, ε« Ἐπεροίϊαπε γυϊπεὶϊραίμδ εἴ" ρῬοι(φείαίε, οεἰεπίαυϊι!, (τ πιρδαῆε ἱπ εεμεείμεο » Θποηΐαπι [ Γ ἰδ] οἴδιη γουυβιϊογειῃ οἱ γι ἢ- εἰοβίογοπιὶ ἀδοίαγαί, φυδηθο δἀγναγβαγίοτυπι ἰ[ἰθϑὶ ςοηδιίτγίεἰυ Φρργοιθηϑίοηΐθι, ἰδπιοη .} ρο- ᾿Ἰἰδιοβ δὰ ἴρβιπι [οβϑδίαπι δυρεογδυΐ : μἰεῖγοο οἰἷδαν αἸεἰβίυθ ρυρηδηι ΔΎΘΡΘ. ἀδεηγ: ΡΡ ΟΓΙΘΘΙῺ ύ- οορἷϊ, ὧὖὐ νἱἀο οαὶ τΔδ Π|Πι γι ογί θυ ᾿γορ δὶ ἀ ἐμ ὲδ Θρϑοιὶβ ἐεἰαπιριοτοῖ. Αἴᾳυθ πος ἰρβῦπι βί, αυοά ἀΐθοογα 'ουρίο : ε Εχβρο λ"} ᾿γίηεῖρϑιι οἱ ρ- ἰεδίδιοβ, οϑίθ αν" ραίδπι, ἰγἰ πη] ( {} ἢ - πηοιΐρθο. » δηΐπι νογὰ ἰγἰυιϊιηρίνδιΐ ϑυηϊ ἀπε - ΤΟη, ἃ ΔΠ|., πᾶπι ροήθ ΟἰΥἶβ ἰΓΑΠΒΗ͂ΣΟ, δυρογαι!. νοῦ ἰγδάυοίυ ἐδ ἀΐδῦο}:, σάγι υη πη σγυςα ραπάθη( δυροτγδίυδ, οἷ πιᾶπυδ ἀη οἱ οοποθάθη μϑί!ηΠ). ΕΙΧ. --- ΕἸΌΕΙΙ ὈΙΆΓΟΝΘΟ; Επ Ῥγουετϑϊὶς (ϑαϊοπεοηϊε), φηὶὰ εἰδὲ υεἰΐξ {Πα « θεὲ ἱπητεάϊ μι οὐ πιιμίετοηι Ὡμρίαηι, ποπ.. ἱπ-. ἐοηὲ ετίι ".. ν Θιυοιίδιθ ΡΘΓΡ [ἱἰἀγῶ ηισθινέδι!, φᾶπι Οἱ ἐδυ- ηϊι ροβίφυδιη βοεγὶρίιιη [ςποΓαϊ : ε Ουΐ ἰηφγουΐίυν δά, παι! όγοπὶ ἡ ρίδπ), ποι ἱπιοιοῃ αὶ, » ἀϊοίυ πη ὶϊ ΡΓροίοΓοᾶ : « ΝΟ Οπλη ἰδ δη δπ), » ΓΟΒΡΟΏΜθΟ. ἐσ γ πα] φιΐδπι νογϑιαν αϑιγρι ( ]οιοΉ ΘΙ} ὁὸ οοἰίυ : δοουηθαπ) [ἃ φιοά ἀϊς(ιη , ἃ. ϑα γα ΡεᾺ]. χιν, ὃ. Ρρ]. οἱ", ὅ, " ο]. }, , "δ Ρεον. νι, . ΥΑΠΙΣ ΠΕΟΤΙΌΟΝΕΘ ΕΤ ΝΌΤΑ. () Παρεσχ. οο. αι. πινίαι ἰπ χατεσχεύασεν- ῥοΙΝ. -- Υἱάειον ἀθαθ τὴν διαφοράν. Εἰττ. () (οἱ. και. δρροηΐϊ μονάζοντι. γεν". ὁρ. ὅρον. ἰάαπν την δὲ ἰτ νόμον. ΡΟΒΘΙΝ.. " () ἔμ], Ρανγίβ., ἐπευδὴ τότε. Οὕὐοεῖ. ὁχ. οοά. ΥὙλι.. υΤ. (Ὁ) Ῥτὸ σχάμματε οο. γι. ογίϊι, σχώμματι δι} σχέμμαξι, μᾶπ|. Δηνθψην. ΠΠΠ|σ . ἀν οιει δι γ]}. ΜΙΝ υἱγονίια οὐδ Ἰδοιῖο τη φ ρίμοουαι. {Ππ|}. ρευθανογίην, ] νοῦδὰ ροδὶ βδϑθιμίου ἐπιφανέστε- ον οὐκ. μι. ἰμν ἐπιφανεστέροις ἐομμμυαῖ.. ΟΝ. () (ο. γι. πρὸς πιυῖαὶ ἰη εἰς. . ὅ ρ. συνεισελθεῖν μοι τυΔὲ ἰη. συνελθεῖν, ἰρ. δὰ Αὔγδηδρληηι : δὲ ἰΠοτοΦ ἐχ δ ργοογθα . ») ΤἘδωηρβϑδινϊ δυϊθεη ὁ. Βαρέϑιειο, διιὲ οϑοιγοοίαμβάο. Ουδηαιϑη δπΐπη ἰϑὲϑ δὶ ουμι οοἰτυ ΦΟΒογδΩυΓ, ρεσυδιὰ ΜΘΩ Υἱιϊρ-- ἴΓ,. νεσυπδηιδη Ὑογίίδιο μρθξοδηϊ 'ρδὰ αιοαχῦθ γηογιο Ὡρϑυβ αὐυἰάαπν οοαδεηὰδ [υδγίηι. Νἅπι εὐγίοϑα οι οπιρίδιίο. ἀυϊιατία! ᾿υὐδοδῖα ἐϑι ( Οιιγίϑίο, ) εοηιγοοίδιϊο σογίΘ πιὰ! πλδμ ΡγῸ δι υ] το }]ςαθίέυτ. Ουθηραἀπιοάμηι) δλΐη ἦῃ) ἢ - εἴπ ἀορίοι οοἷοῦ τη ΔΠΠ οἷ δροαίδιογο υη} μυ ᾿ἰποϑδιθηι, δ[' οὐΐαπι ἰῃ ΘΟΓρΟΓΙ ΟΟΙΏρἃ- . ΙΒΙΡΠΟᾺῚ ΡΕΠΌΒΙΟΤΙ « ἰπργούφεθ δὰ δμεοὶ δῶν βθϑιν, ἃ μον, χαὶ τεχνοποίῃσον ἐξ αὐτῆς. » Τὸ δ᾽ ἅψασθαι, ἐπὶ τοῦ φιλεῖν, ἣ ἐφάψασθαι (). Εἰ γὰρ χαὶ πα- ραδαλλόμαενα τῇ συνόδῳ, οὐ δοχεῖ ἀμαρτήματα εἶναι, ἀλλά γε ἀληθείας διχαζούσης πταίσματα χαὶ αὐτὰ εἰχότως ἂν εἴη. Εἰ γὰρ ἡ περίεργος θέα μοιχεία εἶναι χέχριται, ἣ ἀφὴ πολλῷ πλέον χριθήσεται. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν εἰχόνων χρῶμα γραμμῆς χινητικώτερόν ἐστιν οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν () σωμάτων ἀφὴ θέας χινητικώτερον. Εἰ τοένυν ἡ θέα λεπτοτέρα οὖσα χα- ταχέχριται, ἣ ἀφὴ παχυτέρα οὖσα ἀπόλαυσις, οὖχ ἀπειχότως ἀπηγόρευται. γαίυπ) δαί, υἱ ἰϑοῖ αυδιὴ νἱδυδ τηΔἼοτθη νοΐ ν βμάᾶρεαὶ. δὲ ἐφίτυν ᾿ϑδρεοίθδ᾽ υδηνὶδ Ξυ Ὁ δΘΏδ δἷξ ἃς ρυγίογ, ἐοηὐδιηλιδίμς ὁδί ἰδ πθη, ποεῖ ἰδοίυ, οἱ φυὶ ογδδβίογ δἰημο ἱπρυτίοῦ ᾿δη., μγοδ δ Θδι.
◆
Modern English Latin / Greek Original
You asked: why did the one who received five talents, doubled them, and the one who received two, get the same reward? [Matthew 25:21-23]
Because the reward was not for the amount produced but for the effort relative to what was given. Both gave everything they had. Both doubled what they received. The one with five had greater resources; the one with two had to work just as hard in proportion to what was entrusted to him.
As Pindar wrote: "Virtue always costs labor and expense" — there are no risk-free achievements. Both servants risked everything they had been given. That is what they were praised for: not the result, but the wholehearted commitment.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.