Letter 1578

From: Isidore of Pelusium, monk To: Theodosius the Scholastic Date: ~410 AD Context: Isidore condemns the rhetorical maneuver of renaming vices as virtues and virtues as vices. I am thoroughly astonished at those who confuse not only the things themselves but their very names — who have arrived at such a pinnacle of 'wisdom' that they call frankness shamelessness, and shamelessness frankness, erring in both directions at once. They do this for one of two reasons: either to silence genuine frankness, or to train shamelessness into an even greater vice. Either way, the goal is the suppression of truth. They may claim not to understand the difference. But the difference is not subtle. Frankness speaks difficult truth for the benefit of the one who hears it; shamelessness speaks whatever serves the speaker, regardless of who is harmed. One is brave; the other is merely brazen. A man of any honesty can tell them apart — which is why those who benefit from the confusion work so hard to maintain it.

οἱἱ5. αἰποϊιπίυν. σΟΙΧΧΧΙΗΙ. -- ΤῊΕΟΌΟΘΙΟ ΘΟΗΟΘΙΓΑΞΤΙΟΟ.. γί νγιμέιπι, υἱἱοτμπιημα ποπιῖνα ἃ πιμἐ ἰ σοη[μπἀπμηίμτ. Λίαν θαυμάξω τῶν χαὶ τὰ πράγματα χαὶ τὰ ὀνόματα συγχεόντων. Εἰς τοσοῦτον γὰρ σοφίας ἤχου- σιν, ὡς τὴν μὲν παῤῥησίαν ἀναισχυντίαν καλεῖν, τὴν ξ ἀναισχυντίαν παῤῥησίαν, χατ᾿ ἄμφω ἁμαρτάνον-- τες, Τοῦτο γὰρ δρῶσιν, ἣ ἵνα τὴν παῤῥησίαν ἐπι- στομίσωσιν, ἣ ἵνα τὴν ἀναισχυντίαν εἰς μείζονα χαχίαν παιδοτριθήσωσιν, οὐχ εἰδότες, ἣ εἰδότες μὲν, παρα- λογιζόμενοι δὲ ἑαυτοὺς, ὅτι ἀναισχυντία μέν ἐστιν ἡ ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις πάθεσιν ἀναιδῆς φλυαρία, παῤ- ῥησία δὲ ἣ ἐπὶ τοῖς καλλίστοις εὔτολμος ἀπολογία. Χρὴ οὖν μὴ ταῖς τῶν διεφθαρμένων γνώμαις ἕπε- σθαι, ἀλλὰ τῇ τῶν πραγμάτων ἀληθείᾳ. Οὐδὲ γὰρ χατὰ ἀνθρώπων μόνον ὁπλίζουσιν οἱ τοιοῦτοι τὰς γλώττας, ἀλλὰ καὶ χατὰ τῆς θείας δυνάμεως. Τὴν γὰρ μαχροθυμίαν αὑτῆς ἀμέλειαν προσαγορεύοντες οὐχ ἐρυθριῶσιν. Οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν, εἰ ὀνόματα ἀμεί- θουσιν οἱ πάντολμοι, ὁπότε χαὶ εἰς οὐρανὸν τὰ βέλη πέμπουσι. ΣΠΔ', -- ΠΡΙΜΩῺΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. γαϊ δ δαυϊάθη) Δἀϊηίγοῦ, υὶ θὲ Γ68 δὶ πο- ᾿ιηἷπη8 οοηπάυπηϊ. Ε Θηΐπὶ βοἰοηιἶ νηΐ πὶ , ἀϊοοηάϊὶ ΠΠθαγιδίθπ ππρυάδηιϊ δηὶ ποπιΐ ΠΘηϊ : Οἱ σΟΠίΓ8. ἱπιρυάθηκίδη Ἰοφισηκὶ νοοϑηῖ Πα γιδίοπι,, υἱγὶ Παυθ. ΘΡΓΆΠΙ6Β : ἰάσυο [Δε΄πηϊ υἱ ναὶ ἰοφισοηάΐ ΠΠθογιδίδιη ΟΥΟ οἴδυδο αἱ οὐϊυγδῖο γείγεηθηι, γὙο] υἱ ἰππρυάθη- εἰδιῃ δὰ πιδἼογοπιὶ ποαυ ἰδπὶ Ρυ ΓΙ ἰη581 ; ἰ4419' πο ϑοΐθη γ6] βεϊοιο5 φυΐάθιῃ, δ6ιὶ βεῖρ5085 [αἰ η ς φυοά ἱπιρυάση!ϊ ηαυἱάθσιῃ δἰϊ ἀ6 πγρίθυ8 ρϑ55ἰοηίυυ8. ἑηνογοουπἀδ πυρδι0, ᾿ἰυαγίδ8 τορο ἀϊσαπάϊ ΓΟΓυΠ,: οριϊπηγυη) δυάοχ ἀείοηδ'ο. ΝΟ ἰίδ4υδ οοΥΓιρ δ. 8δ556ηιὁπάυπι ορίηϊοηἑ , γοῦυπὶ ροιΐα8 ἰῃ- δἰβιαπάϊη γογίιλι]. Νοη δηΐπὶ Π ἴῃ Βοιμΐπδα ἀυη- ἰχαὶ ᾿ἰηβυλ8 δουυμῖ, οἱ ἷ . ἀὐνίηυπι Νυπίθη. Ι,οηφαπίηνἰίλι6πὶ οπἰη θ6ὶ ποαὶἐ χοιεἶαπὶ ἰηιϊογργοίϊδγὶ !0η δγυθαδουμί. (υἱὰ πιΐγυπι ἰκίτυ δἰ πυπιΐπ8 ἰδιὶ δυύδου!! ρογυΐδη!ϊ, ουπὶ οἱ ἰη οοἰυ) ἰδοϊα! (οἷ ἢ ΟΟΙΧΧΧΙΥ. -- ΡΙῚΜΟ ΜΟΝΑΟΘΗΠῸ» γίνιιια τρὸ γγαπιῖὶϊ διιοιἱποίμγ, 8δεά οἱ ἴρεα υἱτγίιι8 ἰδὲ γγανιῖππι ας πιέγοθα. ((οπ[. ἐρίδι. θὅ, , .) Ὃ στέφανον ἐπαγγελλόμενος τὴν ἀρετὴν ἀσχοῦντι, δήο χαρίξεται δωρεάς " μίαν μὲν τὴν πρᾶξιν, ἐτέ- Ουΐ οογοπδη ργομ εἰ νἱγιυἱδη οροΓγαπηιὶ, ἀπ ρίαΣ ρταδίαι ρΓΘΠΉ ΠῚ, Δἰίθγ ΟρΟγΪ8 ἱρδίυδ (ουὐυ ρῈΓ ραν δὲ τὴν ἀμοιδήν. Ἐμοὶ γὰρ χαὶ ὁ ἄθλος αὐτὸς, εἰ ΡΓΟΙ βίο Π ἐϑι188 ), Δἰίαγα πη ΓΟπιυπογαιίοηΐβ. χαὶ ἐπίπονός ἐστι, τοῦ ἐπάθλου οὐχ ἧττον δωρεὰ Νοῆη6 ΟΠ ΟρΠ8 ᾿ρβι δίνα Υἱγιυ οογιδιῆθη εἶναι δοχεῖ, εἴγε ἡ μὲν ἀρετὴ ὑπόθεσίς ἐστι τοῦ Ὦ [Δπιείεὶ Ἰαθογίοϑυπι δἰϊ, αἱ ρΓορπἶι πὶ Υἱ στεφάνου, ὁ δὲ στέφανος οὐ δίδοται ἄνευ ἀρξτῆς. ΣΠΕ", --- ΩΡΙΩΝῚ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. υτγανίο , οιπὶ οἱ υἱγίιι9 'ρβα ργϑΠ οὐ ἃ δῖ οἱ σΟΡΟ" , [ δ') νἱγίυιθ σοηίογαιυγ. (ΟΙΧΧΧΥ. --- ΟΠΙΟΥ ΜΟΝΑΘΗΟ. Ρταείαι ποι ϑεί αγο, ΄φααπὶ διιϑ δἰ! πὶ]. ((υπ[. ερὶδι. ἀδ..) ἸΙολὺ ἀσφαλέστερόν ἔστι τὸ μὴ πολεμεῖσθαι τοῦ συμμαχεῖσθαι: τὸ μὲν γὰρ ἡσυχίαν ἀπράγμονα ἔχει, τὸ δὲ ἀναγχάζει συμπολεμεῖν τοῖς βοηθήσασι, χαὶ εἰ ἀδίχως πολεμοῖεν. ΠΙολλάχις γὰρ ἀδιχούμενοξ τινες συμμαχίαν ἐπεχαλέσαντο᾽ ἧς χαὶ τυχόντες, τοῖς συμμαχῆσασι διχαίως πολεμουμένοις, οὐ δ'χαίως ἀμύνουσι, γάριν ἄδιχον ἀντὶ διχαίας ἔχτιν- νυν ες. Μυ]ο βασιγίυ8 οὶ θ6 πη ρῥγθηλ, αὐλὴ - Ρθι89 δὺ δοείραγα : ἡ. δἷπὶ αυΐοι ἰγδη- - 4υ Ππᾶιῖϑαι6 θ]Θ πὶ ὁδι, ἰος ΥΘΙῸ ὑπᾶἃ Εὐπὶ δυχὶ- ᾿Ιἰαητθυ5 ρυρπάγα οοφὶὶ, αἰαὶ ρυρηθδηῖ ἰπ͵ . ϑφρ6- ομυιῆθγο δίῃ ἰπ)υγία δἤδοιϊ φυϊάαιη 5οείογιι ΟμΘΙἢ διἰνοσαγυηϊ, 4υϑιῃ πδοιὶ, οἰἰδι) δὐυχὶ γνυ5 διι " Ρ61 ., ΠΟ [ ΟΏΓΓΙΝΙ,, ἱπ ϑἴδιμ ΡΙῸ π 8ῖ. βιλι1πὶ ΓΟρΘμ θη . ΘΟΙΧΧΧΥΙ. --- ΖΕΝΟΝΙ. ’. ΙΘΙΠΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤΕ ΣΠΚ". -- ΖΗΝΩΝΙ. μἱά ἑπίεν νουθετεῖν καὶ θέλγειν ἑμίεγοὶί (). ((ση[. ἐρῖεί. .) Νουθετεῖν, αὐπόηέγε, βαρίδη η νἱν, σὐυηγνοη ἀὐοϊοβοθηῖοβ, ποῃ θέλγειν, ἀεξηϊμίοεγε. ἈΠ 6πίιη γος ἀἰοίίαγ, ηυλ58ὶ τηδηίσ6πὶ ἰπάσγα : ὨΟς Υ6ΓῸ ἃ "]αηἀϊθηὰο νοϊθηῖοπι ἀμθοογα : ἃ νοϊιηίαῖα δηΐη )“ ευοθηύοι ], οἱ δὰ ᾿ιθηθδίΔ ἰποοηάυτη ἀυσδμάμ)- τυ ὁδὶ υνἱγίσο αιρίοοιοηάδη ; νυἱιΐαιῃ σ0η- ιγΓἃ (υκϊοηάπαι. δηἷπὶ ἐυζοηδ8 ρᾶγὶϊ., ψθγῸ ναπδῃ. ᾿ ΟΟἸΙΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΝΗ. Δουθετεῖν, ὦ σοφώτατε, χρὴ τοὺς νέους, οὐ θέ.- γειν, Τὸ μὲν γὰρ εἴρηται παρὰ τὴν τοῦ νοῦ θέσιν, τὸ δὲ παρὰ τὸ εἰς ὃ θέλει ἄγειν, ἣ () παρὰ τὸ θέ- λ