Letter 157

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Athanasius Date: ~410 AD Context: Isidore defends the wisdom of limited knowledge, and cites the great Athanasius as a model of the union of action and contemplation. It is wise — what you call unreasonable — that we do not have knowledge of all things. If everything were clear to us, what need would we have for intelligence? There would be nothing to search for, nothing to discover. On the great Athanasius: a truly golden chain is woven when a person uses life as his guide and contemplation as the seal of life. Action and contemplation are not rivals. Practice leads to insight; insight perfects practice. The man who divorces them loses both.

Ὅτι οὖκ ἣν συμφέρον, τῶν πάντων γγῶσιν ἔχειν ἡμᾶς. Σοφὸν ἔγωγε καὶ τοῦτ᾽ εἶναι ἡγοῦμαι, ὃ σὺ φὴς παράλογον. Εἰ μὲν γὰρ πάντα ἦν δῆλα (), ποῦ τῇ. συνέσει ἐχρησάμεθα, μὴ οὔσης ζητήσεως ; Εἰ δὲ ΝΑΒΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Τῆς πράξεως τὴν γγῶσιν τικτούσης. Ἐο- εἶδα δθηϑὰ ατἴεᾷ. Νασίλη. δυγθὰη) ὕλης ῃδοιἱ (ἂς ἰοιδπὶ ἴῃ ογαιΐοης Εἰς τὸν μέγαν ᾿Αθαγάσιτον " Χρυσῇ ὄντως σειρὰ πλέχεται ὅταν τις βίῳ μὲν ὁδηγῷ, θεωρία δὲ σφραγίδι βίου χρῆται. [Δἀδιμαυς ΤΙ ΘΟΙΟβι ΠῚ μὸν πρᾶξιν θεωρίας πρόξενον Δρρείἶαι. δὶς ᾿)- μυεὲ ογάο ἰῃ γοῖκι ἀϊνὶηἰδ : ογοάθηυμ ρῥείυδβ, οἱ [- εἰεπάυπι, φυλαὶ ἰπιεἰ ροϑιίαπι ὀάτυη ἰἰοθδὶ οοπ- δυεὶ. ἈΙττ. (ς) υτι βοᾳυθιιὶν. οοπίογ αρ. . τ΄. [ἴ»Ρ. (θ) ΡῬγυ διαμονὴν δογὶ νὴ ἰάθι) παραμονήν. ῬΟΒΑΙΝ. () ᾿Αποστολιχῆς πυϊδᾶὶ ἰάειη ἴῃ ἀποστολῆς οἱ ροϑι ἠξιώθη οἰηϊμἰϊ ἘΠ ῚΣ ἴο. () ᾿Εκεῖνά σοι. Μαϊϊιη ἐχείνας, πἰδὶ ΄ε} ἀἰεϑί βαϊίζυιη ἤογὶ οχ ρδη. ἴδι). ἰῃ ποῖ. δδιί ργδβϑίδγα νἱάοιυν ἐχείνας, υἱ γοίογλίυΓ δ μεταδολάς. Β᾿ττ. () δὶ μὲν γὰρ πάντα ἦν δη.α. ) δρίοηιϊ- ἰΠ ἰδ ρΡογδηθ αὺο θόὺυδ ἰῃ ϑοείριυτί!β ι.᾽ , ἀν ἤου οπμηΐα ρίδηϑ αἴφσυς οὐνία ευΐν] νοϊυἱ!, πη ΓυΓδὺμ οπιηΐα ἰδαι οὔϑοθγῶ, δἰ) Δίᾳυο οὐδίγιι, ργώροίϑγο πιοπειῖ οἱ δὶ . βδ- ἰγ, ἐχ υΐϑθυβ ἤυης ἰαυάάγο ρμίλοοι (ἰἸοιμοηίοπι Αἰοχ., ϑυδιω. ΟἸιγγβοδιοηιυπι, Αὐβυδιίηυπι, οἱ οὖν ἀἰδείρυϊα Ρεοβρογυιῃ Δᾳυϊιδηΐευιϊῃ. ἈΠῈ τ. ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΓΝ .. . --- ἘΡΙΒῚΤ, ΤΆΧΧΥ. πάντα ἄδηλα, καὶ οὕτως ἀναπεπτώχειμεν ἂν, μὴ Α πιαπί[εδι (π αἰν εἷς }}, οἱ ργυδεπιῖα υδὲ. οὔσης εὑρέσεως. Νῦν δὲ διὰ τῶν δῆλων, καὶ τὰ ἄδηλα τρόπον τινὰ χαταλαμθάνεται. Εἰ δὲ διαφύγοι, γα: οὕτως ἡμᾶς ὠφελεῖ, τὸ φύσημα ἡμῶν χαταστέλλοντα. [υ͵ἱδδαπηβ, Τοπηοῖδ ἱπαυ δ᾽ ἰοπὸ Ὁ δἰ) δυΐδπι ΟἸΝἴ [υἱϑιοηῖϊ οὐὔδοῦγᾶ, φυοφιο οχοϊββοιπα (Πρ}}-" ιἶἰ.), σαν } ἱπνθηιῖο. Ναης αὐϊδι ΡῈ βιιηΐ οἰατᾶ, φυυδαπιποίυ διΐϑιῃ δὰ δοιηρτθιιδα αμίυτ, θπὶ οὐϑοῦγα οἱ ἀϑυΐία. Θαοὰ [᾽ πο- δίγδηιν [|| οοφη οηθην οἰὔιςσίάηι, δίς φυοαυθ ποθ υἱἱ δἴῖοηι οἃ γο ὁδδγί (ποι ρα δηἀ:}} ἀσὰι αἷ-᾿ πιΐγυιη [Δ ΠΟΒΙΟΓ γαιίοηα Ομ ργὶ ἱυΓ. ΠΙ". --- ΕΥ̓ΛΟΓΙ͂Ω. Περὶ ἁκαταλήπτου «((θ). Τὰ μὲν ἐφιχκτὰ ῥάδιον θηρᾶται, ἅτε οὐ πολλῆς δεόμενα πραγματείας" τὰ δὲ δυσέφιχτα, εἰ χαὶ ἐργω- δέστερα, ἀλλ᾽ ὅμως ἁλωτὰ καθέστηχε᾽ τὰ δὲ ἀν- έφικτα, οὐδαμῶς ἁλώσιμα ὄντα, πόνον μὲν προξενεῖ τοῖς τολμῶσιν ἐπὶ θήραν ἐξελθεῖν’ καὶ οἱῳδῆποτε ΠΈΧΧΧΙΗ. ---- ΕὔΠΟΟΙΟ. ἢὲ ἱπεοηιρτοϊοιιεὶδὶἰὶ. ΕΔ φιΐάοιῃ τὸβ, αυῷ οομῃργο θη μούδυηί, (Ἀο ἰὼ , ἱηνοριίφωμευγ, υἱροιὰ ἤθη τυ} πΘ ᾿μυϑΐμθι!θ:, νόγῸ .:Γ οοιῃργοί δ πὰ ϊ φιθυηὶ, ᾿ἸΔπιοίβ, ορεγο- δἰογθα βἰηϊ, διίδδιθη οὐ υϑιποῦϊ βυμῖ, οἱ οαμὶ ἰΔηάθιι. . φροϑδίιδ ; υᾷ νΘΙῸ ὈἰΔη ΘΟ ρΓο θη ποαυδυμί,. καιρῷ () πρᾶγμα πάσης θήρας κρεῖττον θηρᾷν ἐπι- Β ε͵ιι νἱάεἰἰοοὶ πδίυγῆδ,, αἱ οαρίθα. οἰδυοπὶ οἰδιρίαπι,, χειροῦντες, τοῦ τέλους διαμαρτάνουσιν. δῷ ἰδθογϑιῃὴ φιϊάδηι δρ μιοϊοβιϊδηι οοπεἰ ἴδηι . υϊ δὰ δάγυηι ἰηνοβιϊ αι ὁ" πὶ οοηιυϊογίωϊ : ἂἱ αυΐ φυονὶϑ ἰθιῶρογα Γβθπὶ οπιμΐ οαρία . ρογογ πὶ γ- μδΓ] ἀρργούϊυπίυγ, θπο (Δ. νοῖο }) ἀχοϊἀμηϊ. ΠΔ'΄. --- ΛΟΥΚΊΙΑΝΩ (). Καχὸν μὲν τὸ ἀδικεῖν" χάχιον δὲ τὸ ἀδίχως ψηφίζε- σθαι. Τὸ μὲν γὰρ ἐλπίδα βοηθείας χαταλιμπάνει τῷ ἀδιχηθέντι" τὸ δὲ χαὶ ταύτην ἀφαιρεῖται, βεδαιῶσαν τὸ ἀδίχημα, Μήτ᾽ οὖν ἀδιχῶμεν" μήτ᾽, ἂν χρίταὶ εὑ- ρεθείημεν (), ἀδίχως Ψψηφιζώμεθα. ΠΕ΄. --- ΗΡΩΝΙ ΣΧΟΛΑΣΤΊΚΩ. ΕΧΧΧΙ͂Υ. -- ΠΌΟΘΙΑΝΟ. δΙαΙυπι αυΐϊάδηι ὁδὶ ἰπυϑι ἀφο Γ : } ἰη} ιπὶ ἴεγγα δοπίθηιΐδιν, ἰὰΔ νϑγοὸ ἰοηᾷθ ὶ ἀοιογίυβ. Α-. τυ) Θηΐῃ Βρι ΔΧ} ἢ τοι αυΐϊ οἱ αυΐ Ἰπ)υτγία ἃἤδθοιι ϑὶ ; διίδγωπι ὙΓῸ Βδη ᾿ρΠὶ) ),πὶ Δυίογι, δἰ ἰπ)υδίυηι ἰδειυηι σΟΥγΟ Ογαί. ΠΔΡΓΟΡΙΟΓ δά ἰη]υ δία δβδιυδ, ΠΟΊΘ, δὶ (ογίθ ᾿υἀ᾽ο ΟἰραπηυΓ, ἰπ͵υϑῖ σα] συ αι [Θγᾶπει. ΕΧΧΧΎ. --- ΠΕΒΟΝΙ ΒΟΠΟΙΠΆΘΤΙΟΟ. Εἰς τὸ, « Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι" τοῖς δὲ ἔρ- (, π μά Ραμὶὶ ἀϊοιμηι, « Ῥτοβίθμι τ ποδδε θεμπῖ, γοις ἀρνοῦγνται. ν Κινδυνεύεις, ὦ σοφὲ, ἀγνοεῖν, ὃ πάντες ἴσασι" γέ- Ὑρᾶφας γάρ" Τί ἔστι, ε« Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, ανὶς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται ; ν Ὅτι γὰρ πάντες τοῦτο ἰσᾶσιν, οὐ μόνον οἱ τῶν ἱερῶν χρησμῶν τρόφιμοι, ἀλλὰ χαὶ οἱ μηδαμῶς τούτων () ἐντετυχηχότες, μαρτυρεῖ καὶ Δημοσθένης λέγων: Ὡς ἅπας μὲν λό- Υὸς, ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν (). Καὶ οἱ ἕξωθεν δὲ νομοθέται οὐχ ἀπὸ ῥη- μάτων, ἀλλὰ ἀπὸ πραγμάτων τοὺς ἐπὶ χαθοσιώσει χρινομένους χολάζουσιν (). Ὁ δὲ Χριστὸς δύο προ- . Τίι. ι, . [{αοἰἷς αμἰοηι πεφαπί ". ) Τυ νόγο, Ο δρίθηβ, ἱβηόγαγο αἰ νἱἀοτὶβ φυοά ΟΠ) που, Ῥὰγ {Ππ|θγῶ δηΐμῃ υδηϑὶν }, χυ!ἃ β' δ νϑὶ}ι {ΠἸυ : « δι π ρΓΟΠΙΘμΓ ; (Δοι δυο Πορλη! .» Ναπὶ πο ΟἸΠ . δοἶϑη!, " βοίυ! βιογογυπὶ ογλοογαπι ἀἰαμηΐ, οδιΐϑιῃ ἐ}}} φυΐϊθυ ἰδ α}} πιοὺο σοπεϊεὶῖ οορινοβοῦγο, ΘΗ Βαπηοϑιίθηθ δ οομῇγηιαι (δδιἰοἷο, πτ} Αἱ! : ἄδθ θυδηι οἰπηΐβ ογαιῖΐο, δ᾽ δὐβίη! [π.. ΝΠ θὶ ᾳυϊάϑδπι δίᾳυὸ ἰηδια δβῖ. Ουΐϊ, ιυοιὶ εἰἰδηὴῦ αὶ ὀχίγα ἘοοΙβίδιῃ βυμὶ [οἱ Βα ΟΓΒ ἷη ἰυὐϊοίαιη ΑΒ ΚΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤ,. ι) Περὶ ἀκαταλήπτου. Οοηίεν Ζοάπηοιι ἢτγ- Ὁ Πᾶς λόγος ἐστὶ δυδιοθηυπιὶ ἢὲ ἱπεοοπιρτοοπεὶ δὶ δεὶ παίιτα. ἈΠῚΤ. () Καὶ οἷἱῳδήποτε καιρῷ. Μαϊΐτ, οἱ δὲ οἱῳδῆ- ποτε. ἈΠ Ττ.---ὙοΓθὰ χαὶ οἱῳδήποτε καιρῷ οὐκ]. . Οὐηἶ . ἰοςο ᾿Ποτυν ἢφο μομθη)δ, χέρδος δὲ οὐ- δὲν πρ. ΓΟΒΒΙΝ. ν () Νοῃ Λουχιανῷ Λουχᾷ λαμπροτάτῳ [ Ρ. ἰπϑογιθίιυγ ἴῃ οοὐ. δι. . ΡΟΒΙΝ. () Εὐρεθείημεν. Ἐ'. Ἰεροι)ά. αἱρεθείημεν. ἴττ. () Ργὸ τούτων Γ} τούτοις οοὐ. . . [». ογϑι ροδὲ , ζΓῸ ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ εουύ. ἰώδιη βογι υἷι ἂν ἀπῇ τὰ ἔργα. ΡΟΒΞΙΝ. () θοιμοβιβδιΐοα . βοι οι (οὐδ᾽ [ΘΓ νεγθΐβ ὄχείδι Οἰνηπΐαεα : Λπας λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ χενόν. ἔδι γ- νἱυβ ὀχίγοιδ ΟΥΓΔΙΟΠ δ Θρ᾿διοίαιη ΡΠ μρὶ : ΓἌπας. λόγος μάταιός ἐστι πράξεων ἄμοιρος γενόμενος. Νδα ἰδ ἀυλίθηι ὁ, αι δα ἰδίου δε οϑ θεν οἰ οἰϑ δῖ πος ὀϊδιϊοῃοη (δεόγιι., Β| οἢ ΔΊΚΙΟ , αυρά δχϑίαί |}}). Δπιποίοφ., ιἰι. , Εἰς «.υὐγογραφίαν, ἤτοι ἐποποιίαν" ταιος, ὃ μὴ τετελεσμένος ἔργῳ, . Καὶ πᾶσα πρᾶξις τὸν λόγον ἔργον ἔχει, βΘυοὺ ἰς γοα α} : Οπιπὶς ἱπαπὶς αὐΐ! υἱάμαϊα οταίο [αοίϊδ ; Εἰ ἀμεὶι φιωνὶς αοἰὶο νεγῦα ἰῃ ορμε. Ῥεγίογαι νϑῦβυῃ) ναγίαιὰ ογδίϊομθ δὶς υοαιυς ροδοΐβ ΘΧΡΓΙΗΘΓΘ: Ῥοπιίίετε υοῦϑα οσατεπῖ, πὶεὶ υοσεπι [αεἰα δεφιαπίατ. γε! : “- Οπιηΐς, εμὶ ἀέεαιηί τὸς, οεἰ οΥαίΐο υαπα, νι}: γεγῦα, φιῖθμα ἀοεμηῖ Τα [αοἰαημα, οαα [Γι ΜῈ. Ἐοιδι ρογιΐμθι ᾿διλ φυοαυδ ) πη) δα πηηνὶ ΟΥΔΙυ- γἷβ δδιιδηιία τιν ΡΠ Πρρί σὰ τποχ } ἰοὺ : Εἰκότως τὰ ἔργα τοὺς λόγους παρέρχεται, καὶ προσέχουσιν ἅπαντες, οὐχ οἷς εἶπέ ποτέ τις δικαίοις, ἀλλ᾽ οἷς ποιεῖ. (οιοῦ ἰδ ίυγ. ἐν. δ. Πρ τὴ οἱ ραβϑίηι ΔΙ]. λλιττ. . () [μπϑὰΣ πνᾶ . στο ποῖ ὙΥ}}}, (Δ. ε . [ΘἸΡΟΒΙῚ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤ ἱπηπνίηυ ( πη) ιδιἷ δυδϑἱορυηΐ, ἢοι) οὐ γόῦθο ἀϊεῖα-- Α θεὶς ἑνὸς πατρὸς παῖδας, τὸν μὲν ἀχούσαντα, εἰς , δε ο» λείᾳ δηϊπιδάνογιυμι : ΟΠ εἰδίυ δυ Πὶ οἴ ἄυθ υπΐυ ρϑιΓὶ ἤἰ ργοροβυ βί, αυονιιηι υδυ!η, οὔπὶ ἀυάϊν (πιδηἀαίυ!η ραίογηιπ}} ἰῃ νἱ- πθδηὶ δρευηπύυμπι, ἱ ἰδὲ ορυβ (δεοϊθμ απ) , ιἱ Ῥγοιπιίδογιὶ αφυϊάσῃ δὸ ἰυγυπι, Ὡθη ἴΔιηι) ἵν, Γ- ΓΟ Θη : ΔΙΊΘγυπὶ δυΐθιη, υἱ ΠΟ ρτγοπιΐβογαὶ, δοὰ ἰδπιθη Ορῳ [Ἔεἷΐ, ἀρρτῦθᾶνῖι. Νοὰ οηΐπ) γυϑυθἷβ Π- ᾿ἰυδβ, φυλθ [Δ} βδιιίδηἰδδ δηΐπηοτυῖ } πηδηιυΓ. ΟΡ σταιία, θουπιὶ οοηῇίοτ. Βο( ἰὰ αυΐϊάδπι αἰχίει!. Εδὶ ομἷπὶ γόνογα ὕουβ. θὰ οχίσυυμι αυϊἐ- ὁδιη ογαῖϊο, ηἶβὶ ἃ ορουῦΐθυβ δοοοάδί ἰοβι!- πἰυιη. Νὰπι βἱ δια) νοῦ ἷβ ργοίοβϑυςβ, ἰΔΠπΊθῆ [δοΐϊλ, υ ᾳυΐβ (ΔοΕΡΙ, ] οοκίιαι ἴδουπὶ πΌΠ πὶ δε, ΄φυοπιούο, υ:, πΠοη ἰρϑυιη ὁρυ γρύλγρυσι τὸν ἀμπελῶνα ἀπελθεῖν, χαὶ ἐργάσασθαι;, ὑποσχό- μενον μὲν, μὴ ἀπεληλυθότα δὲ, ἐμέμψατο" τὸν δὲ μὴ ἐπαγγειλάμενον (δ), ἐργασάμενον δὲ, ἀπεδέξατο. Οὐ γὰρ τοῖς ῥήμασιν αἱ γνῶμαι, τοῖς δὲ δρωμένοις ἄμεινον χρίνονται. Οἷον, Θεὸν ὁμολογεῖς εἶναι" χαλῶς μὲν ἔφης " ἔστι γάρ. ᾿Αλλὰ μιχρὸν ὁ λόγος, μὴ τῆς ἀπὸ τῶν ἔργων μαρτυρίας προσούσης. Ἐὰν γὰρ Θεὸν ὁμολογῶν εἶναι, πράττῃς ἅπερ ἄν τις πράξῃ ἐννοῶν μὴ εἶναι Θεὸν, πῶς οὐ τὸ ἔργον ἐλέγξει τὸ ῥῆμα, καὶ ὁ τρόπος παραγράψεται τὸν λόγον ; Δι᾿ ὧν τοίνυν πράττεις, ὁμολόγει Θεὸν εἶναι" χαὶ ὁ λόγος χαὶ ὁ τρόπος τοῦτο χηρύττῃ, καὶ οἱ ἀχούοντες πεί- θωνται" ἐὰν δὲ ἄχρι τοῦ λόγου σταίης, περὶ δὲ τὸ πράττειν τὸ δέον () ὀλιγωροίης “ οὐ χωρῶ λόγον, ἀϊείυϊη, οἱ ἸΏΟΓΘ, [υ᾿: ( σον οοηϊ ογὰαι οι θη Β ὅστις, ἄνευ τοῦ ποιεῖν σε ἃ προσήχει, δυνηθήσεται ΟυδΓὸ ρον ἃ [ςἷ, θοῦ) ργοίίογο, αἰ οὶ τοὺς ἀχούοντας πεῖσαι. ΒΓΠΙΟ δἱ ΠΟΓ ἰο ργαϑϊοθηΐ, οἱ αυΐ δυάΐΖυηι, ρογευδάσδηίυγ. Ουοά δἱ υϑ δά οτΓδιΐοπαπ) ΘΟΠΒ. Γῖ, δοιοηἰδ δυΐοαι οἱ οἴβο, ρᾶγνϑη) ἀϊπχογίβ, δαυϊάδαν ἤθη οαρίο οΥγδιίοπαπι, ΄υδ ἀῦϑυ ἴἰυ οἰοοιίοηο Ε} υοιὶ ἀθοοαᾶῖ, δυῤϊογί υι μοδδὶῖ ρογϑαδάσγα. ΥΧΧΥ͂Ι. -- ΡΑΌΠΟ. ἴπ {|, ε Θεμίμπι ργο οομίο, ν εἰ φμ( ἐξοφμιπίμτν ".. ΡτγΟρΘ οδὶ, υἱ ἰσηογο, οἰἶδηὶ [ σαρί , σγυο ϊα} ρίο ἢ νἱἀδηίυν, [νπιδη Δίου δίαι πιϑηβυθίυ δι δρίγαγο. Νδπηι αιιοί ἰορα σδυίιηι ϑι, ἱ οουΐϊυδ ὕγῸ οὐυἱο δχοϊ λιν, ἢ) ὶ γι ο], ἤεαυ ᾿ππιᾶη ; ι] δΙφυ πὶ ἴ. ι, ργί μὰ ἔγοιι ρράγοϊ, δοοίρίδίαγ, ᾿υδιιιἰα ρθη ; δὶ ΨΘΓῸ πιστοῦ δθηθὺ ἀχροπάδιυγ, οὐδε ᾿μπδηϊλι, αἱ δίουδιῃ, γοίδγίαπι . Νδπὶ υἱ ουπι, αυὶ Δ] ττὶ } ἰηΐχφιο ἔδεογα πιοαϊιδίιν, σοπηραϑοδὶ πθίυ ἷ- ".}}}. ρογροβϑίοιβ. οἱ ἰ[ἃ ἱπηργο δίπ) γαργΐη!, "ος τὸ πιογίιοαια ἰϊὰ βδδηοΐνῇι. ΕΧΧΧΥ͂ΙΙ. -- ΡΑΝΕΙΙΈΝΙΟ. ἔπ ". φαὶ Εποάμε ἱπεοτγιδίεμτ: « Ρείαι μι φιεγιθ α υἱεῖπο υαδα αΥσέπίεα εἰ αμτοα ", » εἴς. ΠΠ| υ ὦ ἰρϑυπι φυοαυο, αφυοὰ οὐδοίυηι «ἷ εἰ [ } |] αυΐϊ ᾿θοιν ἀϊδριίαν!, Βα Πηπιᾶπι δρίγαι [υι}- ιἰαπ|. Ουΐὰ δηΐπι γρι!! ΗἩσυτγαὶα ἰοβο ἰδ ροΓγο δογυϊθηυ π}}πὸ γοδἀϊἀδγαηῖ τηογοθάσιη, ἰάοῖΓο [η ͵υδι!ιἰ: οἴἴεοϊί, υἱ ἂὖ ἰηνεἷδ οχί αγαίιγ. ε Ργομβίογρα, ᾿βαη}}, υἱυαυ σοι! θάα!ο δαυμιδὶ Εχρι!. χχι, . ἔχοά. τη, . πζ΄. -- ΠΑΥ͂ΛΩ. Εἷς τὸ, ε ᾽'οφθωλμὸν ἀντὶ ὁὀὁφθαιϊμοῦ, ν καὶ τὰ δξῆς. Κινδυνεύεις ἀγνοεῖν, ὅτι χαὶ τὰ δοχοῦντα εἶναι ἀπάνθρωπα τοῦ νόμου, ἡμερότητα πνεῖ’ τὸ γάρ νε- νομοθετῆσθαι" « Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ » ἔχχο- λάπτεσθαι (). οὐχ ὠμὸν καὶ ἀπάνθρωπον, ἀλλὰ διχαιοσύνης μὲν γέμει ἐχ τοῦ προχείρου λαμδανόμε- νον᾽ νοούμενον δὲ, χαὶ φιλανθρωπίας, ὡς ἔφην. Ἵνα γὰρ τῷ φόδῳ τοῦ παθεῖν τὸν μέλλοντα δρᾷν σωφρο- νίσῃ, χαὶ ἀναστείλῃ τὴν χαχίαν (), τοῦτο εἰχότως διηγόρευσεν. ΠΖ΄. -- ΠΑΝΕΛΛΗΝΊΩ. Τῆς ᾿Εξόδου. « Αἰτήσασθε ὅχαστος παρὰ τοῦ κπ.ἴη- σίον σχεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, " καὶ τὰ οιπά. Καὶ αἱ τὸ, ὃ φὴς προδεδλῆσθαι τὸν πρὸς σὲ διενε- χθέντα, διχαιοσύνης ἀχροτάτης πνεῖ. Ἐπειδὴ γὰρ τοῖς ἙἭ ὀραίοις () μακρὸν δουλεύσασιν οἱ Αἰγύπτιοι χρόνον τὸν μισθὸν οὐκ ἀπέδοσαν, ἄχοντας αὐτοὺς εἰσπραχθῆναι παρεσχεύασεν ἡ τῆς διχαιοσύνης πηγή. Διὰ τοῦτ᾽, ἔφη, χρητάσθω ἕχαστος παρὰ τῆς γείτονος ΥΑΝΙΑ ΨΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. οἰἷ σοπιπη ἰτυγ : [Δοἴ, ἰηαυδπι, (ἷς ρυπίυηιιτ, πόα Ὁ ἱπιοΡ εἶναι οἱ χαὶ ἰάδηι ἰηβογί ἵνα, ῬΟΒΙΝ. νογῦδ. Υἱά. . υἱἷοα. (. δὲ φιὲς ἐπιρογαίοτὶ πιαί- ἀϊπετῖ!. Οοτγηποὶ. Τδοϊιυ }. Αηπαί. ἀὰ ΤΊθοτγίο : « [,φεπὶ πια᾽] δίαιἰ γθυυχοΓδῖ, οἰ ποπιοα ἀρι νὰ- ἰεγοβ ἰάΠὶ : } [ ἴῃ ᾿υύϊείυπι νϑηΐοῦδη!, οἱ μνεοὐϊιίοηα δχογοίίαιη, δὶ ρον βει εἰοηΐθυ, - πίᾳι πρὶ φοδία γορυ σα πια)οδιδίθη ρορ. ἴλοηι. "εἰ υδδοῖὶ, ἴδοὶα διφυουδηίυγ, αἷτίδΔ ἰπηρυηθ δγδηιϊ. ν» Ἀιττ. () Οοά. αι. ροϑὶ ἐπαγγειλάμενος ᾿ δἀμὶξ μέν. γοῖθ. ροϑὶ ὅ, μιχρὸν ηυϊδι ἴῃ μιχρός. οΓγ. ἰηᾳ ὅ, () [ἄθηὶ τὸ δέον νϑγιῖϊ ἰη τὰ δέοντα, [υ. ᾿ () ἀοά. Υδι. ργὸ ἐχχολάπτεσθαι βυρροτεὶι ἐχχόπτεσθαι. ὟΓ. Δηιρ. τῷ πιυίδι ἰῃ τό. ἰρ. ΠΡ ΘΉΝΗΗΝΣ ἐπ᾿ ἐνὶ ΠΟΒίαῦ ἣν . οἱ ᾿ηἴ. ρ. , ἐν τῷ τοῦ κὰ αὑτὰ παθεῖν π αὐ οὐτθλὼν τὸ ανόν, Ἅδαι δὲ () ᾿Επειδὴ γὰρ τοῖς 'Εδραίοις. Οοηΐεν [ςἰάον. .. αρὶϑι. . ϑἰο οἱ [}} δύ, Ῥαίγοβ δχουδϑηῖ, }πδίυια ῥγονιπιίδηϊ {Πἰ θυ ταθο γυπὶ δῷ Ε}- ΡΕἰϊ αὐ δῖα ρου. [ρ. ἘΡΙΒΤΟΙΑΆΌΜ ,. Υ̓. - ἘΡΙΤ. ΧΕ. αὐτοῦ χαὶ συσχἦνον σχεύη ἀργυρᾶ χαὶ χρυσᾶ. » ΕἸ Α Υἱεΐῃϑ δυ οἱ σοπιυδογηδῖϊ γ ἀγζοιίδῃ οἱ δ; γ.» μὲν γὰρ μὴ δουλεύσασι τοῦτο προσέταξεν, ἴσως ἄν τις ἄδιχον τοῦτο ἐνόμισεν εἶναι. Εἰ δὲ τοὺς τὴν ἐλευ- θερίαν ἀφελομένους χρήμασιν ἀμύνασθαι ἐχέλευσεν, οὐ μόνον μὴ ἠδιχῆσθαι ἐχείνους ἂν ἔγωγε φαίην, ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἴσην τιμωρίαν ἀπητῇσθαι' ποῦ γὰρ ἴσον, χρημάτων στέρησις, χαὶ ἐλευθερίας, ὑπὲρ ἧς οὐ μόνον τὰς οὐσίας προΐεσθαι, ἀλλὰ χαὶ ἀποθνήσχειν οἱ νῦν ἔχοντες ἐθέλουσιν ; εἰο, οἱ ᾿ἰ δείδια βροϊαιὶο ἢ Ργο οὔἦυβ οοηβογυδιίΐοῃο νἱιδηι δὲ δδιηρυΐποπι ρΓοίυπι οΓὸ ηοη τοευδϑηϊ. ΠΗ’. --- ΖΩΙΛΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ .:ήθης. Καὶ ὃ θεσπέσιος Παῦλος, καίτοι πνευματιχοῖς χο- μῶν χαρίσμασι, τῆς ἀναγνώσεως οὐ μιχρὰν ἐποιεῖτο σπουδήν. Διὸ χαὶ τῷ θρέμματι αὑτοῦ τῷ περιδλέπτῳ ἔγραφε" « Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει. » Δεινὸν γὰρ μάλι- στα τῷ γευσαμένῳ τῆς θεΐας σοφίας ἐστερῆσθαι ταύτης, οὗ μόνον τῆς μνήμης οὐ προσγινομένης, ἀλλὰ καὶ τῆς ὑπαρχούσης λήθῃ διολλυμένης. Αὕτη γὰρ μάλιστα ἡ δύναμις, εἰ μὴ χαθ᾽ ἐχάστην ἡμέραν θεραπεύηται, ἀποφοιτᾷν πέφυχεν, ἀργία: χαὶ ῥᾳθυμίας χαὶ σχήψεως μὴ ἀνεχομένη (). Ὅπερ οἱ πολλοὶ () ἀγνοοῦντες, μᾶλλον δὲ τὴν οἰχείαν ἀμαθίαν περιστέλλοντες, χωμ- ῳδοῦσι τοὶις φιλολόγου: χαὶ σοφοὺς, οὐχ εἰδότες ὅτι ἡ σοφία σοφοῖς φοιτηταῖς μάλιστα χαίρει. ΠΘ΄. --- ΦΙΛΙΤΡΩ (). α Εἰς τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ, ε Πέγητα οὐχ "δήσεις ἐν χρίσεις ν» Καὶ τῆς δυναστείας τὴν ἀπληστίαν, χαὶ τῆς πενίας «τὴν φιλοπραγμοσύνην χολάζων ὁ νομοθέτης, ἐθέ- σπισε’ ε Μὴ ἐλεήσεις πένητα ἕν χρίσει" ν οὐχ ἀπαν- θρωπίαν διδάσχων, ἀλλὰ τὴν χαχουργίαν ἀναστέλλων, ἵνα μὴ τῇ πενίᾳ εἰς φιλοπραγμοσύνην χαταχρήσωνται. Εἰ δὲ τὸν πτωχὸν, τὸν τῷ δυσνουθετήτῳ θηρίῳ μαχό- μενον τῇ πενίᾳ, ἀπεῖπεν ἐλεεῖσθαι, πολλῷ μᾶλλον τῶν πλουσίων τὴν ἀπληστίαν ἐχόλασεν. μ΄. -α ΑΛΥΠΙΩ. Περὶ ἀναγνώσεως. Κατὰ Ελλήνων. Περὶ τῆς χά- ριτος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, καὶ τῆς ἐξ ἢ αὑτῶν ὠφε.είας. Καὶ τοῖς ἕως τῶν τῇδε ὁριζομένοις εἶναι τὰ πρά- ματα, μετριωτέρα (), οἶμαι, ἣ τοῦ βίου τελευτὴ Τίμη. τιν, . Εχοά. ΧΧΙΣ, ὅ. Νδα δἱ φυϊάοπι ἰ( ργωοορίθειί (θουὸ Πουταἶ) οὐ ΠΟΩ δβογν ΐδϑθη!, (ογι ΓΘΠ) ἔδης ἰπ᾿ υϑιπ| Αἰ υΐ οκἰϑι ηδγα ροϊαΐδβοῖ. δίῃ δυίθα ηυΐ ᾿ἰδεγίλι δροῖδιὶ [Ὀδγαηὶ ἰυε νυἱηάΐοογα ἢδης ἱπἰυτίδηι Δ} ]Διἷ ρϑουπὶΐβ, δᾳυϊάεπι ᾿}] (φρο! ίογοδ [ γῖ- () ἤθη πῈ ποη ἰη]υγίὰ υ}}, π ᾳυϊύώο ὶ (γαυΐ ρογίφυθ ροῦπᾶ αἰδοιοϑβ [ι} αἰχεγίη). Ουΐ Θηΐπ ἱπίον οομραγδεὶ ροδείηϊ, ρϑευπίλγυπι }} - “ αᾳυΐϊδυθ οοΥ δδρὶὶ, Ὡθῆ ἰδηίυπι Ορα, δε} οἰἰδαν ΕΧΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. δὲ οϑίϊυΐοπε. ἴρ φιοᾳυὰ Ῥαυΐυ, αἀἰνίπυβ ἰΠ| νἱγ, φυδπίυτην ὁ Β δΌΪΓΓ{{|}} ἀοιἶδθ ΟΓπδίυ ύι, ἸδΟΙ]οηἱ (ΔΘ ΠΟΙ] ρΆγγϑηι ἰδ Ορογϑπ). (υϑιπο ΓΘ Ι ιπὶ οσοηϑρίουο ἢ} δἰυπιῆο δυὸ δεγίρϑὶὶ : « Αἰϊοὰδ ἰεδοιἰοηΐ . » τγνο δηΐπὶ δἴᾳυθ Δεογθαπ δὶ οἱ υ] ἀἰ νῶπὶ - Ρἰσηιίδιη φυβίανϊ(, Πᾶς γί γαγὶ, πηοπηοῦα ποῆ ΠΠπ| Π}} πονὰ δοιοβϑίοηα δυοίδ, βδἀ οἰΐδη [ αι [υἷϊ ΡδΓγ ΟὈἸ νὶοπθηὶ ΟὈ] ἰογαία ἃ. ρογθιηῖο. ι} [λει νοὶ πηδχΐπηθ ργὰ ὁδοίογβ, ηἶϑὶ ἰη αἷδ ἷη- κυ] δχοοίαϊυγ, δυΐγο βοίδι, ἰφηδυΐδ οἱ δοσογά δ δίᾳιια εὐποιδιϊοη!δ ἱπιραιίεη. Θυοά ουπὶ ἱρπογοιὶ μλ}ιἷ, Ἂς ροιΐ δυδπὶ γυάϊϑίοπι [ονοαδηὶ, ᾿{Π|Γ- Ῥυπὶ βιυἀΐο βαρίσηίο δε ἀεηὶ ἰγϑάυσυμί, Ὠοϑοΐοη!ο δαρὶοηιίδη!, βαρ απιΐθυ ἀἰδοῖρυ }} πηλχίι φαυίογΓο. ΕΧΧΧΙΧ. -- ΡΗΙΠΙΤΙΟ. πὰ ἰά φιοά ξετίρίμιηι ἐεἰ ἱπ ἰεσε, ε Ῥαμοετεηι ποἢ ηιἰδοτγοθογὶς ἱπ ἡιαἀΔιοἷο δ᾽. Επ ροιδινεἶςΒ ἑἱηοχρί δ !πὶ ουρὶ ἴδηι, οἱ ρΔΌρΡΓ- ἰαιἰ συγίοδἰιδίαπι ολϑδιϊξαηδ ἰορίβ᾽ ἰοῦ, βδηχίϊ: « Νοιν "ηἰβαγοῦοτὶβ ρλυρογθιη ἴῃ [υἀϊοῖο ; » ΠΟ , υΐ ογιιὰοἸ ἰἀιπὶ ἀοοοαὶ, ἀ υ] πιαϊοοίυπι γοργὶ- πλοϊ οἱ οοογοθαί, η ΠΟΠΐΠ ραιραγίαία δὰ ουτγίοδὶ- ἰΔπΊ Αυυϊδηίϊατγ, Κ' δυίοπι ραυροτὶ, υῖ οὐ ὕ]}υ ποι ἴδοϊ γδιϊοηΐβ ἱπηρογίειπὶ βειιθῖα οοΟἰ οἰ (, πη ἰϑογί ςογαΐδπ ( ἰη ἀἱ οἷο) τι} ἰμ!οΡα χὶς : πν] φαγί πιδρὶβ αἀἰνίταπι ᾿πδαι }}} ουρί ἀΠἰΔ (Θοίίοιι ΡγΓΏΟΘΡΙΟ) Ομ ραΓθ τοὶ. ΧΟ, -- ΑΠΥΡΙΟ. δε ἰεοἰΐοπα (βαστατμηςι {Πγαγμπι), οοπίτα μαρπιοδ. --- δὲ ηταίῖα αἰυϊπῖίιις ἱπερίγαίαγιηι ϑογὶμιμγαγιιν, εἰ μια! ᾳ ᾿ς εαρίεπάα. Εἰΐδαι δὺ ἰἴ, φαΐ οιππία }}}} νἱ ( δρι}} ἱπέὶι- ἄυπι, οἱ οὐπὶ τοτιπίπαῦγὶ ρυΐϊαληϊ, το]ογαυ ΠΥ Υἱἱ ΥΑΒΙΖΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ΡεΟἴΆΓυ ἰΙοου ἀ πιοπηοτγία, οἀπὶ .. - πὶδ ἐχθροὶ ἷ ἱπι σοῦ }. ἰδία Γ δι σοι Γιπθίυγ, δἷπα αυϊθυ ρογάδίινγ. Ουΐη}. ). χι Οτγαίον. ἐμ διϊ., ς. ἃ : «| , ἰΠ}}, ΘΠ} ΤᾺ Χἰ Π) } ἃ - ( πὶ ᾿ἱποπηογὶΒ απ ΓΔι, Θχογο , οἱ ἰἈΠῸΓ Σὲ πυυΐ οὐΐθοογο, τυ] οοφίίαγο, αἱ, δἱ ἢογὶ ροίοϑι, φυοιϊάϊα, ροι Βδἰ πνν . ΝΊΝἢΙ τοι νοὶ αυροίυΓ ουγϑ, τοὶ ποι! χοιἰα ἰμ!Θγοὶ ι.» Βιττ. () “Ὅπερ οἱ πο.ῖ.λοί. ἴιΔ αταιοὶ νοοαμί γυΐξυϑ Ποπηΐπι πὶ : υΐθη οἱ χαρίεντες Ορροπιιπίιγ, αὶ [ες ἰϑἰάοτγο βιιηὶ οἱ φιλολόγοι καὶ σοφοί. [ν. ! () [πφογ ταν ἰῃ ἐοά. Ὧι. Φιλιτρίῳ, ΡΔὶ- ἐιγο. ογ. ὅ ορ. ἰάθιρβΒ πένητα τηυἱᾶὶ ᾿) πτω- χόν. ῬΟΒΒΙΝ. ; ᾿ () ὑοἀ. Υγ. μετριωτέρα πηυΐλὶ ἴῃ μετριώτερον: οἱ νϑῖϑ. . ργὸὺ ἐν τῇ ζωῇ ογυὶι ἐν τῷ ζῇν, οἱ μιοχ ροϑί εἰς αι ἕτερος. ἰρ. . ΙΒΙΠΟΒΙ ΡΕΓΠΟΒΙΟΤΕ ὀχίιυϑ μβαδοίυγ, υἱ ορίπον, φυλὴ γυάϊ!δα δίμ ἰνη- Α τῆς ἐν τῇ ζωῇ ἀμαθίας. Εἰ δ' ἐχείνοις, πολλῷ μᾶλλον ρμαγί εἶα ἰμ υἱια. θμοἀ ὶ }, πο πιαρὶβ ποδὲβ [ νἰ ἀοεὶ ἀδίνοὶ, φυΐ ἱῃ «εἰδεηϊίδίοπ) ἰδυαυδῆι δοορύοὶ ἰηιομιὶ βυιυς, οἱ ργυἀοηιϊιη ἰῃ εἷθ ἀϊν᾽ ηἰς οΓὰ- οι} δευογο ἀόθοιθιυ. ᾿ ΧΟΙ. - ΠΑΒΡΟΟΒ.Ε ΒΟΡΗΙΤΩ. δε δαάφηι Τά. γαῖα δὸ ὠυἱ ἰρ οἷα ιπὲὶ ἰοηλέυ) διυ δ οἰἰδη) εἰγοδ ἀϊεδηάϊ ζοηεεα. Νδ δἱἰϊὶ αυϊάδηι δάδπιϑγυηι αἰὐοἰδη!η γδίογθιῃ, ἃ}} γογο ρογβρίουδηὶ ογδιίοπ διιἰοἴβπιο ροιογοη ἀυσυη!ι.. Αἴυηι οηἷπι : Ουϊά υ}}}- (λι αἴογι Αἰιϊοὰ Ἰοχιοηάϊ δἰ ΐαπὶ } υδπάο ἀἰευμτ Υ[} ἰδ οῦγ. σου! Διί, } | πη! φοηὶ, } ἰπ ἰθσθιη ρτγοίδγδηι ΑἸ} υογὸ ρο- ρα ΐα, [Δ δὶ Ὠογοῖοο σαγηΐηθ, ἀδἰοοΙδη ιν : }}} σγα- νἱδῖ ἰγᾶρο ϊ ; } ] πα ἂἃο Ἰοηοοΐ . - τ ; }} σορὶα γηδιόγί ας οἂρίυπίυτς. . δΐ ἰπίονΡ δοῃβομεΐ!. : Οὗ υΐ } }}- (ὁπ) ῬΙΔΙοἢἶ. Δι ρἰδοιυπίαΓ; δας φυΐ ΤΙογ αἰ ἢ ΕΓΑΝ ΔίοΙ ; } «οἱ ᾿ἰϑοσγαιβ ἰδ αἱ Δ.π|. δυηὶ υὐὶ θη" ] νϑ "δ πι ηπ| ργίογιηϊ. δ: θη ΐη) ὀχ δι ηδὴϊ ΟΠΊΠ ἀΪ.Ἶ Δγι ἰρβυι ἀδραβίιπι , οἱ ργαν] δῖα, οἱ δου αῖ, οἱ υϑῃδηθη ΐα, οἱ «Οπιομἶοη σαΥίδι , ΟΠΊΠ υοίφαοι τ αυϑι ὀχβίπθγυιν! ϑυρογι. Ἀπ γϑυπὶ }}} φυϊάδπὶ ωγἷ ἔοπυ ἀἰϊοοηὶ ἀρόγίυιη οἱ ργοίγι πὶ ἀπιδηὶ : ] ΠΟΙ ΓᾺ ἰβοοὶ ογδιοπθπι, ) ἰϑοεγα! φυΐάδιη ἀϊ- οἰἴοι!α σοηγνδηϊθηἶοῦ , } π|ῖοῦ δυϊθιὴ αυδηὴ ἴωγϑί. ΑἸ ἀδηπίφυο ϊπΐ ρογϑρὶσαιιπὶ οἱ ὁδηιϊάυπιὶ ἀϊζαπαϊΐ σοηυ ργοῦδηι, αὐυπ) ἰσίτυγ (π| νδιγίς βίηϊ ἃς ἀἰββθηιθη ΠΟπλ πὶ Ορὶ ηΐοπα, οαυϊάεπι ποθὴ [ ἀἴσογα αυΐ {ἰδ γὶ ροβϑβὶῖ, αἱ εὶ- ΡίυΓ ἃ] αυΐ. οπηηίθυ ρἰαοοαί, ΠἰΔαυ ἢ}, αἱ αυΐ δὰ Εἰογίδπι γοβρί οἴη, βογίθδπι αἱ ᾿ρβ]. ᾿θι. Αἱ - ἐγ δἱ ςο]οδίΐα ογδοι]δ, αυοηΐδπι δὰ υηϊναγοὶ ζη- εἷς ΠΙπλδηΐ πὶ ργοηυη δια βογὶρίδαυ βιηῖ, Ρογόρίουΐϊίαῖ. δυπηὶ ἰΘπηρογαία. Εσ ἴδς διΐπ οἱ ] αυϊ υἱγίυιθιι ογδιϊοαιη ἀεϊδοϊδηιϊ (δαπηὶ δυΐοιλ δὶ Ρογαυδηι γϑτὶ) α}}}} φυϊθαυδπηι ἐοἰτ τπηαηι Ραμ πίι}, η] ᾿π|}}Π θη οἃ Πυ Ογδοι}} σΟΠ ΘΠ ΙΓ : Οἱ ΟΠ}Π αυἱ Δργί σι! γα ἀΔηὶ ορό- ΓΆΠ| οἱ δι. οἱ οἰ ογὶ οοουραίίοηΐθι νἱ αΪ - τἰΘηῖ Ὁ, ρογδρίου!δι μἰυγίπισ ἰυνδηῖανγ, ἀυπὶ Εἰ αυϊὰ ἀδοοαῖ, οἱ φυΐά ᾿υδίυπι οἱ υϊά υι}} , ἰη ἸΟι δμυ (ΘΙ ΡΟΓΙ ἀϊδευη!. [ἢ ἰδηῖυ ὁπ πὶ }- ροηὐΐυη ἀϊνίμα ἰπϑιϊτυιο οομιγαοία , υἱ ἰὰ υοὰ ιιίδυδ νοϊυδτγῖι,, υἰγίυ ἰού ΐ πὶ ἀ- “ἴθ γι, δίς οηΐπ δἰῖ : ε« Οιπηΐὰ φυξ γυοϊυσγ εἰς υἱ [λοίδηϊ γοἱδ ὨΟΠΐ , δἱ νὸ ἴδοίι ᾿ρϑἷ δἰ π} }}Γ. ἡμῖν τοῖς εἰς αἰῶνα τὸν σχοπὸν ἔχουσι, καὶ τὴν σύν- εσιν χαθ᾽ ἑχάστην ἡμέραν ἀχονᾷν ἐχ τῶν θείων λογίων ὀφείλουσιν. Α΄. ΑΡΠΟΚΡᾺ ΣΟΦΙΣΤΗ. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Πολύτροποι τῶν ἀνθρώπων χαὶ αἱ περὶ τοὺς λόγους. ἐπιθυμίαι. Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν ἀγαπῶσι τὸ παλαιῶς᾽ ᾿Αττιχίζειν, οἱ δὲ τὸ σαφῶς εἰπεῖν τοῦ ᾿Αττιχισμοῦ; πρότερον ἄγουσι, λέγοντες" Τί τὸ χέρδος ἐχ τοῦ ᾿Αττιχίζειν, ὅταν τὰ λεγόμενα ὥσπερ ἐν σχότῳ χρύπτηται, χαὶ ἄλλων δέηται τῶν εἰς φῶς αὑτὰ ἀξόντων ; Ἄλλοι δὲ χαίρουσι τῇ ἑποποιίᾳ " χαὶ ἕτε- Β ροι μὲν τῇ σεμνότητι τῆς τραγῳδίας, ἄλλοι δὲ τῇ στωμυλότητι τῆς χωμῳδίας “ χαὶ ἄλλοι τῇ ἁδρότητι τῆς ῥητοριχῆς. ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ οὗτοι συμδαίνουσιν. Οἱ μὲν γὰρ τὸ ὕψος τοῦ Πλάτωνος ἀποδέχονται, οἱ δὲ τὴν Θουχυδίδου σεμνότητα () χαὶ οἱ μὲν τὴν Ἰσοχράτους λιτότητα (), οἱ δὲ τὴν Δημοσθένους δεινότητα. Πάσας γὰρ αὐτῶν σεσιτῆσθαι () τὰς τῶν λόγων τέχνας οἴονται, χαὶ ἐν τῷ δεινῷ χαὶ πιχρῷ καὶ παθητιχῷ χαὶ ἐνσγωνίῳ πάντας ὑπερ- ὀάλλεσθαι .). Καὶ οἱ μὲν τὴν Λυσίου φανερὰν ἅπασι γχαὶ τετριμμένην λέξιν ἀγαπῶσιν" οἱ δὲ Ἰσαίον, τὸ διχανιχώτερον μὲν Ἰσοχράτους, ὑψηλό- τερον δὲ Λυσίου " οἱ δὲ Αἰσχίνου τὸ σαφὲς καὶ τὸ λευχόν. Τοσούτων οὖν ὄντων τῶν διαφερομένων, πῶς ᾿σις συγγραφέων πᾶσιν ἀρέσειεν, οὖχ ἔχω λέγειν. Οἱ μὲν οὖν πρὸς δόξαν ὁρῶντες, ὡς βούλονται γραφέ- τωσαν " οἱ δὲ ἱεροὶ καὶ οὐράνιοι χρησμοὶ, ἐπειδὴ πρὸς ὠφέλειαν πάσης τῆς ἀνθρωπότητος ἐῤῥέθη- σαν χαὶ ἐγράφησαν, τῇ σαφηνείᾳ ἐχράθησαν. Ἔχ μὲν γὰρ ταύτης, οἱ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς τῶν λόγων χαίροντες (ὀλίγοι δ᾽ εἰσὶν οὗτοι), οὐδὲν παραδλάπτονται, ἅπαξ νοοῦντες τὰ χρησθέντα" πάντες δ᾽ οἱ γεωργίαις καὶ τέχναις χαὶ ταῖς ἄλλαις ἀσχολίαις τοῦ βίου σχολάζοντες, ὠφελοῦνται ἐχ τῆς σαφηνείας" χαὶ τὸ πρέπον, καὶ τὸ . δίχαιον, καὶ τὸ συμφέρον ἐν ἀχαριαίᾳ χαιροῦ ῥοπῇ μανθάνοντες. Εἰς τοσαύτην γὰρ συντομίαν ἣ θεία συνετμήθη παίδευσις, ὡς τὸ ἐχάστου βούλημα ὄρον εἶναι τῆς ἀρετῆς ἀποφήνασθαι" « Πάντα γὰρ, φησὶν, ὅσα ἂν Ὁ θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, χαὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως " οὗτος γάρ ἔστιν ὁ νόμος χαὶ οἱ προφῆται. » ὲ πρὸς ταύτην τὴν ἀρετὴν χαὶ τὴν συντομίαν καὶ τὴν σαφήνειαν οἱ Πλατωνιχοὶ διάλογοι, ἣ [ἡ] Ὁμηρικὴ δέλτος, ἣ οἱ τῶν νομοθετῶν χώδιχες, ἣ αἱ Δημοσθένους βίδλοι, ἣ ἡ τῆς τραγ- ΠΥ̓ΑΚΙΔΕ ΠΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Τὴν» Θουκυδίδου σεμνότητα. ϑαϊάδ : Χα- ρ: χτῆρες λόγων φραστιχῶν, ὑψηλὸς, ἰσχνὸς, μέσος " ὁ δὲ Θουχυδίδης τὸν ὑψηλὸν ἐζήλωσεν, ὡς πρόσφο- ἐν τ οἰχείᾳ φύσει. Νοίυι δι ᾿Πυἀ ἀ ΤΙ υοΥ : δ ἐπε τί εἰ! ἰθο. ὦυπὶ ΤΙ ον ὁΐ δυΐοιη Βα Πιοβι οιιθει ιοαυθ οοηίογι Ὀἱρίδηυ οὐπὶ }}}], ἴθ ἰῃ ῥτο α- β". . Οἰψπιδίασας οἱ ΡΙ ι ρρίεας. Ἐκ ααϊά πΐγυιϊη Ιϑοτοβι!Πθθὴ ἰρϑίυ ργαν ει οχργοβϑίϑϑα, σαὶ οαιΐ ΘυΠΊ : πλδπι ἀοδογ ρβογί! ἢ Ὑ]ἀ Θ᾽ [ “ ἐγίυ ΡΠαΐογουν Περὶ ἑρμηνείας. ττ ὃ () Οὐ. γαι., λειότητα. Υο . ,, αὐτων ΜΙ αὐτὸν πγιϊ. ῬΟΒΙΝ. β ΜΝ ΡΕ, () Αὐτῶν» σεσιτῆσθαι. ἴ,οᾳ. αὐτὸν δεσιτή- σθαι. Ἀιττ. ἜΝ, () Πάντας ὑπερθά,.λεσφαι. Μαϊϊηι ὑπερδᾶα" λέσθαι. Ι». - - ᾿ ᾿ ἘΡΙΘΤΟΙΆΒΌΜ . ΤΥ. -- ἘΡΙ͂Τ. ΧΟΠΙ. ἐρδίας περιπέτεια, ἢ ἡ τῆς χωμῳδίας ὑπόθεσις ; Α Πξδὲ δ δὲ ἰὸχ οἱ ργορίιοίς “. » Ουϊὰ, αὐα, Κρινάτωσαν ὀρθῶς οἱ χλευάζοντες τὴν ἰδιωτείαν τῶν ῥημάτων, καὶ τὴν ψῆφον ἀδέχκαστον οἴσουσι. Πόσους διαλόγους συγέγραψεν ὁ ἑἐλλογιμώτατος Πλά- των, δεῖξαι ἐθέλων, τί τὸ δίκαιον, καὶ μηδὲν σαφὲς φράσας, μηδὲ πείσας τινὰς, ἀλλὰ χαὶ αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας ἐχπεσὼν ἐτελεύτησε ; Πόσα συνέγραψεν ᾿Αριστοτέλης, ἐναντιούμενος Πλάτωνι, καὶ τὰ δόγματα αὐτοῦ χωμῳδῶν ; ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ αὐτός τι ὥνησε, πλὴν τοῦ μάχην λόγων τῷ βίῳ γεννῆσαι. Πόσα οἱ Στοϊχοὶ πρὸς ᾿Αριστοτέλην φραξάμενοι (), συνέγραψαν ; ᾿Αλλ’ ἐσδέσθη χἀχείνων τὰ δόγματα. Συγχρινέτωσαν τοίνυν τοῖς λεγομένοις σοφοῖς τὴν τῶν θείων λογίων σαφήνειαν, καὶ παυέσθωσαν φλυα- ροῦντες, χαὶ τὴν θείαν τῶν χρησμῶν φράσιν ἀποδε- διιηὶ νοὶ ῬΙϑιοηϊοὶ ἀΐα!ασί, υοὶ Ποιηογίος ἰαυυΐϊαι, γε] [οἰ δ᾽ δίογιπι οἶδ , ναὶ απ βίο πἷβ Εἰ τὶ, νοὶ ἀγδρο τ νλγὶ! δἰαιο ἱπορίηδιϊ σ., γαΐ συπλα }:Ὁ διρυιϊηθηϊθμῃ), δὶ δά ἤδης νἱγίυϊθπὶ οἱ Ὀγον τλ.Πὶ ΡοΓΒΡΙ συ Διδιη σοιεγαηίυτ Ποοίο ἰυάΐεοοηϊ, δἰπρ οἰ ἰδίθηιν νογθογιυπι ἰη [γί θη ἰγϑυπὶ : οἱ οαἰευϊυηι ἰποοτγυρίυ! [ἐροηϊ. υοι ἀϊΐδϊορο οοηδογὶμδὶς δγι εἰ ἰ|υ Ρ]ΔΙο, ἀτπ οοηδίυ - ἹΠΟΠΒΙΓΔΓΟ, αἰ . υε} } ἢ η ἰΔπιοῖι απ! ἀφυϑηιὶ ΡΟΙυἷ" ᾿ΓΟΙΌΡΓΘ ιοὰ ῖ ρογϑρίοιθῶ, δ} ροΓϑι- ὅεγα αυϊθυδίαπι : αυΐη οἰίδι ρα ᾿ἰθαγίλιθ οἰ οχο ϊδδεῖ, νυ} ἃ Θχςθβ}}. Θυδ πυῆἃ βονὶρείι Ατί:- βιοίεοἶθ, Ρ᾽δίοιΐ ορροπθηβ, δ[ιηυ ἀοβπιαίᾶ ἰγδάυσθῃβ νοΐ ἰῃ οοιπορϊα ἢ τ ἰρε φυμὶ- χέσθωσαν, οὐ πρὸς φιλοτιμίαν, ἀλλὰ πρὸς ὠφέλειαν Β αὐυλπὴ }}}}Π σοπα}}, πἰδὶ φυο ραφηϑην σϑγρον τῶν ἀχουόντων βλέψασαν. γυν ὙΠ ᾿νυπηᾶπῶ φοπογδυὶ. Ουδηὶ πιυϊια ϑιοὶοὶ ϑύνογϑυβ Αγ . Π| Γι} σοηδοτγίρβογυηί ἢ ζ, δεὰ Ἰοτυιη αυοημ ὀχϑιίποία διηὶ ἀορπιλία. (ἰιπης ράγθηϊ ἱμί ιν οὑπὶ υἱ δδρίθιι!δβ ρδγῃ! θη, αἰ ν᾽ ΟΓ ἢ ὑγδουϊογιπιὶ ρεογδρίουϊΔίοιμ, εἰ ἀοδί μδηὶ υρατί, ἀϊν᾽ηδιηηυθ οτδουϊογυπι ἀἰοἰοποη) Δηιμ, οἰδηίυγ, αὐυᾶ θη δι δηιθιιίοησαι, βοὰ δὰ. οἱ! δίοα φυ δ πηι} πὶ ΓΕΒρΡΕΣΪ . ’. -- ΠΕΤΡΩ. Μὴ σχιαμάχει (), ὦ φίλος" μηδὲ περὶ () τῶν φυχόντων φιλονειχῶν, ἐν τοῖς μεγίστοις χαὶ χαιρίοις σαυτὸν χατἀδλαπτε " μηδὲ ζήλου τοὺς τὴν χάμηλον χατακπίνοντας, χαὶ τὸν χώνωπα διυλίζοντας. Γ΄. -- ΔΑΝΙΗ͂Λ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΗ (). Εἰς τὸ, ε Μαχάριοί ἔστε, ὅταν ὀνγειδίσωσι» ὑμᾶς οἱ ἄγθρωποι, ν καὶ τὰ δξῆς. Μάλιστα μὲν πᾶσαι αἱ ὕόρεις οὐ () διὰ τὸν Χριστὸν γίνονται, ἀλλ᾽ ἔστιν ὅτε καὶ δι᾿ ἡμᾶς αὐτοὺς, ἣ ἀδιχοῦντας ἣ ἄλλο τι δρῶντας. Ἔστι δὲ ὅτε χαὶ δι’ αὐτὸν μὲν γίνονται - ἀληθεῖς δέ εἰσι, χαὶ οὐ πεπλαπμέναι. Δύο τοίνυν ζητεῖ ὁ ἀχρότατο: τῆς εὐδοχιμήσεως ὄρος, χαὶ τὸ ψευδεῖς εἶναι τὰς ὕόρεις, χὰὶ τὸ δι᾽ αὐτὸν γίνεσθαι. Εῤ δὰ θάτερον ἀπολει- φθείη (), θάτερον οὐκ ἀναιρεθήσεται μὲν, οὐδ᾽ ἀργίσει " ἄτοπον γὰρ τοῦτο" εἰς δὲ τὴν ἀχροτάτην μαχαριότητα οὐ χαταλήξει. Εἰ μὲν γὰρ διὰ τὸν Χριστὸν λοιδορούμεθα, ἀληθεῖς δέ εἰσιν αἱ ὕόρεις, ὑποτέμνεται ὁ μισθός. Εἰ δὲ μὴ διὰ Χριστὸν μὲν, ψευδεῖς δ᾽ εἰσὶ, πάλιν ὁ μισθὸς οὐ χορυφαιότατος. Ἔχει μὲν γὰρ ἑκάτερον μισθὸν, ἀλλ' οὐ τοσοῦτον, ὅσον εἰ συναφθείη ἀμφότερον. Τὸ δὲ, «Ἕνεχεν ἐμοῦ, » λέγων, οὐ ταπεινὰ περὶ ἑαυτοῦ παρίστησι νοεῖν, ἐδ Μαιαι. τη, . “ Μαιιἢ. ν, }.