Letter 1562

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of virtue. Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.

ἀυδῦυε Ξ6ΓΘ βιιρεγαγὶ δο εἷς αἰἴδει θη θυ, ἢ Γ6 διῶ δῦηι. δᾳυϊάδπι ραγιΐπι δυο οι ἀδίΓα- οἰδηῖ68, ρϑγίΐπ) ὙΘΓῸ ροδί ργϑοιευρδίδιῃ ορίαἷο- Πθιῃ ᾿ηϑιγυ οι! ο πὶ ΓΟΒρυθη , ον ἀοοιΓὶ πᾶ - πιά ἰδοίυηί, ΓΟουδδηῖο8 ] τοοίθ οοηδίί ᾿ΠΒΏΓΟΓ ἀορπΊδί! . ΟΟΧΙ,. -- ΝΟ ΒΟΒΟΙΑΘΤΙΟΟ. γί γιιμο ἀοοιτίπο ἡμπρεπάαηι. Ε4ε8 εἰ ορετα. (ϑιιρτ. ορίει. .) Τυφλὸς μὲν ὃ τῶν ἀρετῶν χορὸς, ὀρθοῦ μὴ χαθ- Ὀγουμένου δόγματος " ἀργὸν δὲ καὶ τὸ ὀρθὸν χαθ- ἡγούμενον δόγμα, εἰ ὁ τῶν ἀρετῶν χορὸς ἀπολειφθείη" εἰ δὲ τὸ μὲν χορυφαῖον ταξιαρχοίη, αἱ δὲ χορεύοιεν, παντὶ τρόπιῃ ὁ χορὸς στεφθήσεται, ὡς νομίμως τὸν ἀγῶνα διαθείς. ΣΜΑ', -- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Οδουβ φυϊάθηι νἱγίαἰυπὶ ΟἤοΓωδ ποθὴ Γοοίᾶ ἀ0- εἰγῖηα ἱθυΐϊο. Θιϊοδβα υἱο β8ϑἰπηι γοοῖα ἀοείγίηδ θὰ ἰπϑιϊυϊο, ηἶδὶ νἱγιυϊυπὶ ΘΠογυ οοημ δῖ. δὶ γ6 ΓῸ ἀοοιγίηα οἰογυπὶ ναϊυϊὶ ἀυοᾶὶ, νυἱγίυι654υ6 5ι - αυδηίυγ, αυδνΐϑ ΓΑΙ06 ΟΠ οτυ5 σογοηάαθίτυν, υἱ [- Ο οἰείπι ρογδοίο οογίδιηΐπα. ΟΟΧΙ,. --- ἸΌΕΜ. ϑεμηι ποπ πιυάο αἀμίίετίμηι, δοα [ογηϊοαίἑοηοηι, οἱ οηπε ἱπιριτγί (αἰ σοηπι8 υεἰμὶε86. Ἐὶ χαὶ αὐτὸς αἰτιᾷ, ἀλλ᾽ ἐγὼ χὰν τούτῳ χομιδῇ ἄγαμαι τοῦ νομοθέτου τὴν σοφίαν, ὅτι ἐχ πολλοῦ τοῦ περιόντος τὰς ἀσελγείας ἐξοστραχίσαι, χαὶ τὰς ἀχολάστους γνώμας χαλινῶσαι προήρητο. Ὁ γὰρ τὴν ἀκούσιον ἔχχρισιν μολύνειν ἀποφηνάμενος, τὴν ἑκούσιον πρᾶξιν πολλῷ μᾶλλον ἀπηγόρευσς. Τῷ γὰρ τὴν ἀθούλητον ῥύσιν, τὴν μὴτε ἁμάρτημα τυγχάνου- σαν, μὴτε ὑπὸ τιμωρίαν ἄγουσαν, μολυσμὸν εἶναι φῆσαι, καὶ καθαρσίων ἀξιῶσαι, τὸ ἐχούσιον πλημ- μέλημα μᾶλλον ἀνέστειλεν, ᾿Επειδὴ δὲ τὴν μοιχείαν Εἰδὶ 'ρ86 γϑργθῃθηάδβ, Υ6ΓῸ εἰΐδηι - Υτὶ5 οὶ παρίδῃ πι) ὙΠ ΘΙ ΘΠ ΟΡ ΠΊΙΓΟΙ, ΄συοὰ ἃ γἱ- υἱάϊς Βοιιίηΐδυδ ρῥγοἤίψατο ᾿ἰ θ᾽ ἀΐπθ8 οἱ Ἰδβοῖγδα ΤηΘη. ἔΓ6ΠΟ ΘΟΘΟΓΟΘΙΘ ῃηδίυογὶ!. Ῥγοηυηι,ληδ οἰΐδηη Ἰηγοϊυμ!αγὶδπὶ ὀχβθογδίϊοη6 πὶ) ἰηαυΐῃδγα,, ἀδηηηδὶ τυ ηγϑρῖδ γοϊυηϊδείδπι δοίοηθαι. Οὐπηὶ ΘὨΐπὶ ἰη- γοϊυπίδείυω Πυχυπι, αυΐ οἱ 'η6 ροοοδιο ἢϊ, νοηῦυ6 δἷι μα ηα ΟΡηποχὶυϑ, ροϊ]υϊοηοπ) ἀἰχίϊ, ορυδ- 4υ6 ρυγραιοηθ οοηβυΐ!, ἰΙοη86 ᾿υδιΐι. γοϊυπιλτίυπ) Τορυ] ἀοἰϊείυ. Ουδηάοαᾳι! θη Ὑ6γῸ δάυ ον πὶ μόνην ἐνόμισας αὐτὸν ἀπηγορευχέναι, δοχεῖς μοι ἣ ἢ ἀυπίαχαι Ὠεῦπι ἀδίηδγα δσχ δι πη48, τ᾽ ἀδγίβ δυΐ "Ὸὴ μὴ ἀνεγνωχέναι τὸ Δευτερονόμιον, ἣ μὴ νενοηχέναι, χαίτοι σαφῶς χείμενον. «ε Οὐχ ἔσται γὰρ, ἔφη, πόρνος ἀπὸ υἱῶν Ἰσραὴλ, καὶ οὐχ ἔσται πόρνη ἀπὸ θυγατέρων Ἰσραήλ. ν» Εἰ γὰρ καὶ χαλεπωτέρα πολλῷ ἡ μοιχεία τῆς πορνείας, χαὶ συγγνώμης μείζων, ἀλλὰ χαὶ ἡ πορνεία τιμωριῶν ἀξία, εἰ χαὶ τοῦτο τοῖς ἔξωθεν νομοθέταις, οὐχ οἶδ᾽ ὅπως, παραλέλειπται. Τοῖς γὰρ ὀρθῶς βιοῦσι χαθαρευτέον χαὶ ἀπὸ ταύτης" « Πορνεία γὰρ, φησὶ ὁ᾿᾿Απόότολος, χαὶ ἀκαθαρσία μηδὲ ὀνομα- ξέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις. ν» Καὶ πάλιν δ Π6υϊ. ΧΙΠῚ, . Ἰορίδ8δα δουι Γοποιΐπ), δὺϊ πο ἰη( [ἰχ8386 ( οἰαᾶγα ος ργοπμῃηιίδίαπι. Νοιὶ ἐγ! πηογοιγῖχ ἐδ διίαδυβ 15γδ6], δυὶ βδοογίδιογ ἀδ ἢ ᾿ἰϑγδαὶ ὅδ. » Εἰιϑὶ οηἷὰ 0υ58 Πορίεἰυπι δαυ!ατγίυμ), .8ΠῚ [ογη]οσαιίο, οἱ γϑηΐα ψγανΐυ8 , ᾿Δπ 6η ῥροθϑιιἃ φυοᾳυὰ ἀΐβηα ἐδβί, αυᾶπηνίβ ροθηδπ) ἠδδοϊὸ 4υο- πιοάο οἱ ποῦ ργφϑοῦί ρα φοηϊ πὶ ἰοςἰ ) ΔίοΓΘΒ . Βοοίο οηΐπὶ Υἱνθηῖ68 Δ. ρυΓ08 ργόΌΘΓΟ ΟΡΟΓ- ιοῖ : ε Εογηϊοδιῖο, ἰπαυὶ! Αροβίο]υβ, οἱ οἵη ΐβ ἰΠ]- πυπυΐεῖα η6 ποι ηθίυγ φυϊάδπι ἰῃ γο Ὁ ], βἰουὶϊ ἀθ. ΥΑΒΙΖ ΨΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ, () Ρίο τετέχθαι ἰοφυπί οοὐάϊς68 ἰἰ6πι) τετάχθαι. ῬΟΘΞΙΝ. . ΙΒΙΡΟΕῚ ΡΕΓΌΘΙΟΤΑΕ «οἱ δδῃοίοβ “. » [ἀδπιηαυα ὧδ εδϑιΐιδία αἱΐ, φιοά Α φησὶ περὶ τῆς ἀγνείας, ὅτι μεγίσξων ἀγαθῶν πρό- πιασχὶ )8π) ΘΟηο οὶ ὀοηθη : ε Ρδοθῆι, ἰοφυ, - ᾿ φοϊηΐοΐὶ ἐδην οΟὐμπίθος εἰ δ βοιπιοινίαπι, δ'η6 4υ8 ποπι0 νἱ ἀοἰὶ θουην δ᾽. »