Letter 154
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Menas the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore continues on God's patience with Jerusalem before the destruction — a meditation on divine forbearance.
Continuing on the destruction.
He who was himself wronged did not immediately move to destroy them. He refrained from judgment many times over: first by giving them opportunity for repentance, and then by making clear to all observers that when punishment did fall, it came not from divine caprice but from their own accumulated choices.
This is the pattern of divine justice. It is patient past all human understanding. But patience is not absence. The reckoning comes.
ἢε “μάαοτμιπι σαριἑυΐίαιε [εἰ ἐτεϊαάϊο βηαί ]. Θυδηάο οοἰοθογγίπηαπι {Πυὰ ἐοαρίυπι), οἱ ἰληιΐζ- Γαι δδὶδπὶ δυάογυπι πιείγορ , : νυ ι ἴα θ}}} ἀθβηυδ δαησυΐμα υἱειγὶχ οἱΐπὶ ὀχϑβιὶἷ!, ἱχοὶδ Βοιηδηυ δά ἰογγϑιῃ ἱπο αν, φυοι ἰη ἰρβὰ οοὨ ΟΙεδίυπι ἰμίδη δ ᾿Π| Γυδτίηϊ ρογραιγαίδ : ἰμῆς : ἱ ἱρδὶ ρϑῦ ἰοἱυῃη ΟΥ̓ΡΘΙΏ ἰΘΓΓΆΡΌΙ ἰμϑιγΓ ᾿Π]- μενος γὰρ αὐτοὺς ἀνελεῖν αὐτὸς ὁ παροινηθεὶς, διὰ Κα ρίογυηι ἀϊδρεγεὶ δυηΐ. Οὐτη δηΐπι ἰρδ φυΐ ἱπὐυγία “πολλὰ τοῦτο οὗ πεποίηχε᾽ πρῶτον μὲν καιρὸν αὐτοῖς μετανοίας διδούς “ δεύτερον δὲ ἵνα χαὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ () ἴδωσιν εἰς ἔργον ἐχδεδηχνίας. ἩἯ μὲν γὰρ ἦν ε Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶχος ὑμῶν ἔρημος " » ἡ δὲ, ς Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ χαταλυθήσε- ται" » τρίτον, ἵνα πανταχοῦ τὴν δόξαν αὐτοῦ δια- λάμπουσαν θεώμενοι, παραχνίζωνται, καὶ ἐννοῆσαν- «ες ὅτι ἐπὶ τῶν προγόνων χαὶ εἰδωλολατροῦντες, καὶ παιδοχτονοῦντες, χαὶ προφήτας σφάζοντες, οὐδὲν «οιοῦτον ἔπαθον, ἀλλὰ δωφρονιζόμενοι, πάλιν οἴκαδε ἐπανήγοντο᾽ νῦν δὲ αἰχμαλωσίαν ὑπομένουσιν ἀνα- κλήσεως ἄμοιρον" χαὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνοῖεν. Εἰ δὲ μὴ ὑπὸ τῶν πραγμάτων παιδευθεῖεν, διὰ τῶν ἐχεῖσε τιμωριῶν καὶ ἄχοντες ὁμολογήσουσιν, ὅτε αὐτοῖς «ἧς μεταγνώσεως ὄφελος οὐδέν. ἰᾶπὶ ἀθογπιὶ αἰδοίυβ ἰμαγδὶ, ἰο]] γα ἀδ πηοὐϊο ρο- ἰυ͵ι, } : οαὐυδἷ ἰά ποη [ἐοὶ! : ἅ μτγίτηο ᾳυϊάθ)! ἰδρυδ ἰρὲ ὁοοηοθίδηβ δ μοηἰϊεμ δπὶ δϑοηύδη ; ἀσίπάθ γογο, υἱ ἱ ργ: οι ἰο} ἰρϑ᾽} γἱάδγοηὶ ἰῇ ορυβ ργοάμοἰδ. Αἰΐὰ δηλ οΓάὶ : ε« Εεοὰ το αυΐυν ἀοηλυ νοϑιγα ὀθβοῦία δ". » Αἰ ΐα ογδὶ [ : ε Νοη πηϑηο ἱλ ἰδ Ρ͵ ΒΌΡΟΓ ἰωρίάδι), φυὶ ποὴ - διγιδίυν ".., Τογιίο, υἱ υθίᾳφυθ ἸΙοσογυπ ρἰογίδιη ἰρνβίυδ υἱχθυίοι οοηδρίοἰθηι, υγᾶηίυγ : εἰ ἄἀυμι οοφίιδηὶ , τδὐογυι δυο θοροῦ υυδ, ΠυδιγΥ} οἱ ἰδο!οἰαιτίδπι ἐσαγεθγοιὶ, οἱ Προ γοβ ργορτίοβ οὐοὶ- ἀδγϑηὶ, οἱ ργοριοῖαβ πιδοίάγοηΐ, ηἰ μι ϊ ἴΔ ἰδιπθη Ρ. : Βαιὲ ολδιϊζαῖυ, ἀομπ) ἰδΔηύθιη ΓΘ- ἀυοῖοδ ἔυΐἷ ; ἢυπηὰ δυίοηι ολριἰν] ῖθαι , ΓΟ γουοοδιϊοηΐβ ργογδυϑ Ἔσρογίθμ : (, ἰηαυδπι, ἀύαι ϑρυὼ δηΐπιυπὶ γαρυίδηϊ, υἱ νοῦ ϑίθ ᾳφυοαυδ ἀβιοβοδηι. Ουοά δἰ δὺ ἱρδὶδ γϑῦυπι διφαπιθη ογυ"- ἀἰτὶ πο ραϊϊδη αν, ἰοτιηθηι δυρρ!οἰογυπι ἰη δἰιογα υἱἱα ργοροβίϊογυπι ναὶ ἰπνὶ τὶ δά οοηζεβδίοησιι νερῖ- κι} δὐϊξοοιυγ, φυδληο πυ άπ) ἰρμδὶ ρα ἰοηιία υ{ἰ{᾿Π|ΠΔἰθπὶ αἴοτγεῖ. δ ῬΔ]. ΕΥΧΙΣ, δ. δ ἔυσ. ΧΙ, ὅὅ. . . ΥΛΔΕΙ ΠΕΟΤΙΟΝΕΝ ΕΤ ΝΟΤΩ. () [ἀδπὶ οοά. ἀνῆγε πιιιιδὲ ἴῃ ἀνήγαγε. γεῖϑ. . μτὸ ὄντα ἰεἐφὶ! ὥν. Γ. ροϑβὶ ὅ, ἀχωριστος π}- ἴοι ἰῃ ἀχώρητος, εἰ γνΓ. υ} ροϑὶ στέφει Δ υ τό, Ἅυγ. . ΡΟ τούτων, πεῖ τῶν πάντων. ῬΟΒΙΝ. () Ροβι θρόνου ευά. Υι. δάψϊι τὴν, εἰ πΙοχ ριῸ δεσπότου ἰιαυδὶ δεσποτείαν. Γ. ἱμ , ὑΓγῸ ἀπο- λαύσεως τε καὶ, βΒυϊιν μοπὶὶ ἀπολαύσεται. Υοἴϑ. δούσι οἰ . φυοι οχηίαιϊ ἐπ δα χοινώνησεν υεδὶ ἃ οοἠΐεθ γαῖα. . () Δεσπότου ἐχαραχτήρισε. Ὑι( οί ἴῃ τηθιϊο ἀ αὐτὸν, . τὸν ἡγεμόνα χαὶ ποιητήν. Εἰ ἐχα- ραχτήρισε, δηλονότι τὰ χερουδίμ,, κιἰδὶ }. πλεῖ ἰὸξ. ἐχαραχτηρίσθη. Ιττ. -- . νι δυροτγίουθηι ΠΟΙ}). (Ὁ) ΡιοΟ αὑτοῦ οοὐ. ι. ἰϊαδθὶ αὑτοῖς. ΡΟΙΝ. ᾿ ΤΑχΧΥ. --- ΑΡΑΜΑΝΤΙΝΟ. ᾿Π πάσηι. δὶ σορηοβοθγθ ἅγ δυδηδι) ΡΟΘηΐ βεθογδιὶ γυάκ!, αἱ οοηῖγ ΟΠ γίβίαπν ᾿πηδδηίΐστυπὶι, δῇδαι! δἰηὶ, ἰη πηδη δύπι| δοδοριὶ, δυι καὶ φυϊδι», δι νογί(δι} βιυάίοκὶ υἱγὶ, ἰδιογίδιῃ ἀ οχοϊάΐο, υἱ νἱά ἀϊνῖ- πἶϊαϑ δείδη ᾿ἰβιογίδπι, υΔ δ. ἰοἱϊᾶ γ} (Π}- ρογαπι Υἱαϊί, ἐσ υ οἱ φυδησία ΠΟΙ Π Οχδι ἰογυηῖ. Νδ πὸ αυϊδαυδπ) ἀοπερφάγοὶ ἤθη ἱρβογθπὶ οαἰδηνὶ- καιΐθ, φυλτηνὶ οἱ ἤάθη) οἱ Ἔχ Πρ] υη Δ οοη- ιυὐΐποιθ ομπθηὶ ΒΌΡΟΡΔΗ , ἰάοΙΓΟΟ ΠΟῚ ΟΣΧίΓ- πδι πη} Δἰΐφυσηι ([ὉΓ οπἶπὶ γε] ροιϊδ ΠΟΟΟββαΓίο, η ἱπνοηΐδβοι ἢιθι), δα Ποπιβθ ὁχ οϑ .) φαπίθ᾽ , ΙΒΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΕ ΟΕ’, -- ΑΔΑΜΔΝΤΙΊΝΩ. Εἰς τὸ αὐτό. ΕἸ τὰ ἐπίχειρα τῶν ἀλιτηρίων Ἰουδαίων, τῶν χατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐπιλυττησάντων, γνῶναι βούλει, ἔντυχε τῇ Ἰωσήπου, ἀνδρὸς Ἰουδαίον μὲν, φιλαλήθους δὲ, περὶ τῆς ἁλώσεως ἱστορίᾳ, ἵνα ἴδγς θεήλατον ἧστο- ρίαν (), οἵαν οὐδὲ ὁ σύμπας εἶδε χρόνος, ἀφ᾽ οὗ δὴ χαὶ ἐφ᾽ ὅσον ἄνθρωποι. ἵνα γὰρ μηδεὶς ταῖς ἀπίστοις αὑτῶν χαὶ παραλόγοις ἀπιατήσῃ συμφο- ραῖς, οὐχ ἀλλόφυλόν τινα ( ἣ γὰρ ἄν ἴσως, μᾶλλον δὲ ἀναγκαίως ἠπιστήθη), ἀλλ᾽ ὁμόφυλον αὐτὸν () χαὶ ζηλωτὴν παρεσχεύασεν ἡ ἀλήθεια τὰ ἀλλόχοτα ὀχεῖνα ἐχτραγῳδῆσαι πάθη. ογϊυπάσηι οἱ ἱπϑιϊ Ἱογυιη ρΔΙ ΠΟΤ δογυδη βίη πη ρΔ ΓΑ εἰ ἰπδιγαχὴς Ὑϑγὶ, ϑἰωροπάδ [ δοεία φυα δυάεοῖ. ἀνοηόγυηι, ἰγϑρὶο δίγ} ἀδβορί θα Γαι. ΕΧΧΥΪ. --- ΠΕΠΟΝῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΡΒΟ. κ ἰώ φμοά αἷείιιπι ὁδί. « δὲν ἐεἰ τοσημηι σα οτηι ταν δἰπαρὶδ δῆ.) Ἐπυπιϊδιϊοπὶβ νἷβ ἃ σγδυΐϊί, ἰά ᾳυοὰ «εἰ οἰ , σοῖυϊ οὔ οου]οβ μοι εἰαγίογθυ αιϊθυδήδιῃ ἱ ἴῃ οουο ἰῃου ΓΕ ἢ . τοθι δά! . : αυὸ ἢϊ υἱ οἰἰδπὶ δυάίϊογοβ αυλδὶ οὐὐαδιίαπι [γγὰ βοπ (οἰ τε ἀοιποδηίυγ : οἱ δαί υϊθαπ), συληάο ἰηϑιυ]- υὐγ ἰγδοίαιἶο ὁ τοθυ ΄συ ποαὰς δάπιοάυπ) (:- βιιοία δυηΐ, βοαφὰρ πη) β ΥυΪμάγο δία για», γιυΐρσο Ποπιἱηυπὶ ΔΟ Δ (», οἱ φυδγυπὶ δδρίθιεἶδ οδὶ Ρη αυἱ ἀξ { σαγθα [Δοϊαπὶ, ἃ πα διΐδιι αὐάϊοηιυπι Ὑ]Π ΟΠ ἢ δχϑὶϑι! ουρία ἃς διυάἑη οοφηοβοοηάϊ. ΑἸ εἰ ηἀἱ παπιαυθ υἱπὶ ἢδῦοί, αυοά ἤΟη γΩ} [ΔΠ}}}ΠΠΓ αι, ΠΟ δυίΐίοιη ὁἃ Οὐσϑϑίοηθ (ἃ ἀἰχὶ, αυῖ βογιρϑιϑεῖ Ὡ} : Ουἱά } ν}}}, φαοά τγθ- παπι σΟαἸΟΛα ἢ) θύδηο δἰηδρὶβ σοπιρᾶγοίυγ, ΕχῚ υϊάσῃιν οϑῖ, οὐπ} βοιηδίυγ, ΟἾΥΪ ΔΙ ὈΓΘΘΟΟΙΪ ΒΕΡΙΏΟ, δἷ οὐπὶ σου ίδγαῖυν ἀοφιπαίθυς, , χυδ υη- ΄πδηὶ ἰγϑά ἃ δυηϊ υἱ βαρί ηι [η οἱ ορὶ- π σΟΙΟὗΓΟ [δΓυηϊ, οἱ ΤΟΥ Π| ΔηΠΌἢ [[Ὑ ψογυΐβ, ποη) δο᾽υπι οὔ σομηρόπάϊαη) ογδιϊοηΐβ, δοὰ Θιἰδπὶ Ο}} ῥα" αἴ απὶ βοηυ ἀϊοοηαϊ. ] ὙΓῸ δχοοίδιαΓ, ὁτγοβοῖῖ δίφυς ἀἰδυηάϊιαυν Δι]]Π| αἱ δι ρ ΓΟ ᾿ηγο- πἶτυν οηγηΐθυ αυΐ ὑπαυδληὶ ἴῃ δἀπΓγδιίίοηθ [Γυδγυηΐ, Βογ Οὗ θυ ; ᾿ΠΏΘΓΙΟ : φυΐρρα αυἱΐ γογ ( Π] Ραᾶγῖαι, η ἴῃ ΘχογηδηἋο πιοιιάδοῖο Οςουροίυγ, - τἰιδῖθ δυΐθην πλᾶὖ}ι δὶ μἢ}}}}. ὕπ οιἴδηι οδοϊ πὰ , πὶ φυὶ μ]ΠΟΒορ δ . ποιηΐπα Δοίααηι, βιι} οζ΄. --ο ἩΡΩ͂ΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΈΡΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, « Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν , οὐραγῶν' κόχχῳ σιγάκπεως. » Ἢ περὶ τὴν ξρμηνείαν δεινότης ἐμφάσεσε τρᾶνο- πέραις παρίστησι τὸ λεγόμενον, χαὶ οἷον ὑπ᾽ ὄψιν ἄγει τὸ λανθάνον () " δι᾽ ἣν καὶ οἱ ἀχροαταὶ ὥσπερ ὑ πὸ λύρας ἔχονται (), χαὶ μάλισθ᾽ ὅταν μηδὲ περὶ τῶν συνήθων ἥ βάσανος, ἣ μηδὲ τῶν κατημαξευμένων, ἀλλὰ τῶν τοῖς πολλοῖς ἀδήλων, χαὶ ἣ σοφία τῶν φραζόντων, ἀφ᾽ ἧς χαὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀχουόντων ἐναργὴς " ἑλχτιχὸν γὰρ τὸ μὴ σφόδρα σύνηθες. Ταῦτα δὲ ἔφην, ἐπειδήπερ μεμήνυχας" Τί ἐστι τὸ ὡμοιῶσθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν χόχχῳ σινάπεως ; Βραχὺς μέν ἔστι σπειρόμενος ὁ τοῦ θείου χηρύγματος λόγος, καὶ τῶν πώποτε λεγομένων παρὰ τῶν δοξάντων σο- φων δογμάτων, χαὶ ἐν βραχυτάτοις ἐπαγγέλλεται ῥήμασιν, οὐ μόνον διὰ τὴν συντομίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἰδιωτιχὴν λέξιν. Γεωργούμενος δ᾽ αὔξει, καὶ πλατύνεται, καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς πώποτε θαυμα- σθέντας λόγους εὑρίσχεται, ἅτε δὴ ἀλήθειαν ὠδίνων, χαὶ οὗ τὸ ψεῦδος χοσμῶν. Μεῖζον δὲ ἀληθείας οὐδέν. Διὸ καὶ οἱ τῷ τῆς φιλοσοφίας ἑναδρυνόμενοι ὀνόματι, τοῖς οἰχείοις δόγμασι πολλὰ χαίρειν φρᾶσαντες, ἐφίενται τῆς τοῦ Θεοῦ σχιᾶς, χαὶ χαταφεύγουσι πρὸς αὐτήν (). Πόσοι γὰρ Πυθαγόρειοι τύφου χαὶ ὑπερ- οψίας πεφηνότες διδάσχαλοι, φοιτηταὶ γεγόνασι τοῦ λόγου πόσοι δὲ Πλατωνιχοὶ, τὴν ὀφρὺν τὴν ἀπὸ τῆς καλλιεπείας χατασπάσαντες, ὑπὸ τὴν σχιὰν αὐτοῦ ἱδρύνθησαν πόσοι ᾿Αριστοτελιχοὶ χαὶ Στοϊχοϊ, τὴν ἀορπιδιϊυ Ἰοπβιιπὴ σ] γα , ἀἰνί πη) ΠΠ]Δτ υπι|- Ὁ ἐφ᾽ ἧ ἐσεμνύνοντο, σοφίαν ἀτιμάσαντες ἠγάπησαν ὑγϑν οχραίδηϊ, οἱ δὰ ἴρ}}) εὐυυρίϑι!. Οὐδηι πιὰ]! ν τοῖς ὑπηκόοις τετάχθαι! ᾿ οηΐπι ῬγΓαρβογαὶ, οὐπὶ δΔηίθα [ἀϑῖ ἃς (ἰδϑρίοιθηι [υΐδθηὶ πηδρίδιγὶ, Ἰ᾿νυ͵ι ἀϊνίπὶ τοῦ! ἴδοι! δυηὶ ἀΐ- δοῖρυ}} ἢ Ουνδπὶ πημ} [ ΡΙΔιοη οἱ εὐ ρο ΓΟ Ἰὰ πλ, φυοὰ ἱρδὶα ΟΧ υΪδΓΑ βυυτη ογπδῖα ὀϊεδηάὶ οιηδίυηι, ἀδπ- ἰέμ. ἙΟΠΙΓΔΠΘΠΙΟΒ, } {Πὼ ἀὰπῦγα οοπβοήθγυῃ! Θιδπὶ πιὰ ἀδηΐφιας Ατίδιοιοἰ οἱ οἱ ϑιοίεί, ΜΔ}. ΧΗ, ὅ . : ΑΒΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Ῥγὸ ἱστορίαν ἰάση! οοἀ. ἰερῖϊ τιμωρίαν. ῬΟΒΙΝ. () Πρὸ, καὶ οἷον... λανθάνον οτηεἶϊ οἰ. Ῥηγῖς. () ᾿ὑμόφυκον αὐτόν. 'μοξ αὑτῶν, οἱ πιο! - οἱ βιρρίοηίυγ οχ οοά, γαϊίς. Εριτ. Ιβ, τῶν Ἰουδαίων. Νοίαηδαπι οχ ΠιΔς Θρί ἰη- ) Ρτο ἔχονται, οοἀ. γάλι. ἰοφὶῖ ἄγονται. ῬΟΞΙΝ. εἴρη οἰορίαπι δοβορἢϊ, οὐἱ {π| ἸΔιιάθιη νοῦ δ {, ἐξ Ῥγοὸ αὐτὴν, ἰάἄδ μϑῦι αὐτὸν, εἰ ηιοχ μοὶ : ρτΙΝ ἸῈχ αϑι μι βι. παπιηθο ( ῖ ᾽'υχ πόσοι αὐάϊί τοιγαροῦν, οιηϊίοη γάρ. ἷρ. νογίδι}, ( } (ΘΙ ΡΟ). Οοηΐογ ορίϑί. . ἔτττ. ΕΡΙΒΘΕΟΙΑΒΌΜ . ΧΥ΄ὕ. -- ἘΡΙΤ. ΤΧΥΧΧΥΊΠ, βργδία. [η, ἦνα ῃτιυὸ Εἰου]μοίυτ δὶ πιαφηΐβοθ οἰογουδηὶ, δωρίοηιϊδ, γι ολτα βοουπὶ δοίυαι οχἰϑι]- πιαγαηϊ, ᾿πιορ δυάίίογοϑ γ γ}Ὸ οὐοοχθδηίος ΟΟἰἰοοδγαηιυν ἢ ΟΖ΄. -- ΕΥΥ̓ΤΟΝΙΩΖ ΔΙΑΚΟΝΩ, Περὶ ἀρετῆς τοῦ Ἰωσήφ. Ἡ μὲν Αἰγυπτία τοῦ νέου ἤρα" ὁ δὲ γέος τῆς σω- φροσύνης. Διὸ χαὶ ἡ μὲν θηρῶσα αὐτὸν, οὐκ ἐπέτυχε τῆς θήρας, καίτοι πάντα τὰ λῖνα τῆς θήρας ἀναπε- κάσασα" ὁ δὲ ἐπέτυχε τῆς θήρας, πάντων () διχτύων ἐχείνης ὑπερενεχθείς, Τῇ μὲν γὰρ ὁ ἐχθρὸς, τῷ δὲ ὁ νομοθέτης, τῆς σωφροσύνης ἡγωνίζετο (). ΧΧΎΥῚ]. --- ΕΥΤΟΝΙΟ ὈΓΔΟΟΝΟΩ. μέ υἱγιιι οδερ!ὶ δι, ΖΕ εΥριῖα αυϊάσηλ τυ ν ᾿ἀνδηθπιὶ διμαυαΐ : ᾿υνοηΐβ ἁὐυίαπι ( }}) πιαΐογα Οδϑε{ ΠΟΤῈ Παρτγαῦαι. ὕπά οἰἶάπὶ [οὑπὶ υἱ ἢΠ| φυ πὶ ἰρδϑινηὶ οΔρίδη ργϑάα πόη μοιϊγοίυγ, σαλιηνὶ. πη ΐα νΠ- τὸ ται ὀχρὶ] ουΐδῖ : ἰδῖ Υ Γ ΘΟΙΡΟΘ {ἰΓθϊ ᾳυουῦ 'μβ Υδιηδοαίυγ, ΟἸηηΐυ ΕΠΠΠΠ τοι συρ- ᾿ γὶοῦ ουδάθῃβ; ἤϑάυδ ἰά πιΐγυ. Οὐπὶ Θηΐπῦ οδδι} ᾿ο, οὑπὶ ἰδῖ δυΐδπὶ δ)ιἀόπὶ ἰερἰσἴαιοῦ [Ὁ εἶθθδι, οἱ φοῦιδη)ηὴφ βοοία τ σοηΪαηροῦαῖ. ΟΗ͂΄. --- ΑΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Περὶ τῆς ἀρετῆς τοῦ ᾿Ιωσήρ. Αίαν χαίρω, ὅτι χαίρεις τοῖς περὶ τοῦ Ἰωσὴφ. ΕΧΧΥ]. --- ΔΆΘΕΝΌΡΗΙΟ ΚΕΟΤΟΒΙ. ]ιότασι υἱτίμί Φοδορῆ. γο δι η Ὁ ἰὩΙΟΡ, ( ραυάδγο πᾶγγα! !η}}}} διηγήμασιν. Ὁ γὰρ τοὺς σώφρονας ἀναχηρύττων, ῃ Ἶρ[)ο. Νὰπι αυὶ ο [Ιοπιῖπο ἃς (ἐπηρεγϑηιο δτιλός ἐστι σωφροσύνης ὧν ἐραστής. Ἐχεῖνα γὰρ μάλιστα τὰ εἴδη τῆς ἀρετῆς ἐπαινεῖν εἰώθαμεν, περὶ ἃ γνησίως μάλιστα διαχείμεθα. Σὺ δὲ μετὰ τοῦ ἐρα- στὴς εἶναι τῆς ἀγνείας, χἀχεῖνο θέα, ὅπως () ἡ ἀρετὴ ἀρχικόν ἐστὶ χρῆμα, χἂν ὁ ταύτης ἀσχητὴς εἰς δουλείαν περιπέσῃ" ἦρχε μὲν γὰρ τῶν ἀδελφῶν ἕν τῇ πατρῴᾳ ἐστίᾳ, τῷ ἔχειν τὸν γεννήτορα τῶν τρόπων ἐραστὴν " Ἦρχε καὶ ἐν τῇ Αἰγυπτιαχῇ δουλείᾳ, καίτοι πραθείς εἶχε γὰρ τοῦ πριαμένου διὰ τρόπων χοσμιότητα τὴν εὐμένειαν, ἣν ἡ θεία χάρις αὐτῷ ἐνέχεεν. Ἧρξε καὶ τῆς δεσποίνης, μᾶλλον δὲ τῆς ἡδονῆς, τῆς πολλῶν νέων βασιλιχῶς χρατησάσης. Ἥρξε καὶ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καίτοι ἐπὶ μοιχείᾳ αἰτιαθείς " εἶχε γὰρ τὴν τοῦ ἀρχιδεσμοφύλαχος εὔνοιαν, Οργβορ οἴογι, Π 'ῃ οϑίθηδϊι ἐλϑι δπιδίογοπη . {Π| Θηΐπι νἱγίυ ζοπαγᾷ πιαχὶ πα δ θιηυ Ἰδυάαγο, ογρὰ υ πιαχὶ πιὰ ΚΘ ΓΠ)ΔΠ ἃς ]Π- ΟΟΓῸ ΔΠΊΟΓ ἀποίπιυν, Τὰ ΥἜΓῸ ργϑιογαυδπὶ αυο ΔίηϑιοΥ Δ:{, 'ος φυοηιθ οοη!οπρίαΓα, , υοποῦο Υἱγίυβ ἐϊηραγαίογία αι δπὶ Γα. δἷΐ, υἱυϊ ] συ ΠΥ (ογίθ ἰῃ βουυιυἋαπὶ ἱηεϊάοτὶ!. Νδηὶ οἱ ἴῃ ρϑίδγηΐβ [τὶ υυ ἱπιρογίαπι ἴῃ ἔγϑίγοϑ οὐκ παραὶ, ἄστι ρΡδίγϑι ΒιΟΓΌ ΠῚ ΠΠΟΓᾺ ΠῚ ΔΠΙΔΊΟΓΘΙ Δ υ δ α, ΤΠΠΡΕΓἂ - θᾶὶ φυοᾳφαὰ ἰῃ κγριΐδολ βαγυίμιῖθ, υδην } γεηάϊιυ ρΓῸ ἠιαμποϊρίο. ΟὈτἰπαθαὶ δηΐηὶ Θιμρίον . οἱ ᾿ιαγὶ δυὶ θθησνοίδηιϊίαπι, ψιπὶ ἀἰνίπᾷ φγαια ᾿ρϑὶ ἰη- [υπάδθαι. Ππηρογουαὶ διΐατη ἀοιηΐα., ἰπὸ νοϊυρίαιί πηδ , τλ} ] υνθη. Γορίθν ἴῃ ἸΠΟΓΟΗ ἐπιτροπεύονσαν () αὐτῷ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐχεῖσε ( κυϊὐεεῖι. .. Ππηρογαῦ δι οιΐδην ἴῃ οάγοεγε, φυδιῃ- χαθειργμένων, οἷς καὶ ἰατρὸν οἶμαι ἐκεῖσε πεπέμφθαι τῶν συμφορῶν. Πῶς γὰρ ὁ ὠμὸς χαὶ ἀμείλιχτος, χαὶ πὰς ἀλλοτρίας πραγματευόμενος συμφορὰς (τοιοῦτοι γὰρ σχεδὸν πάντες οἱ δεσμοφύλαχες), τῷ ἡμερωτάτῳ καὶ πραοτάτῳ δεσμωτήριον ἐπέτρεπε, τῷ χέρδος μὲν μηδὲν περιποιουμένῳ ἐχ τούτου, τὰς δὲ ἀλγηδόνας τῶν εἴτε διχαίως εἴτα ἀδίχως ἐμόληθέντων λόγῳ χρηστῷ καὶ παραινέσεσι μειλιχίοις ἑἰωμένῳ ; ᾿Αλλὰ δήλη χἀνταῦθα ἡ θεία χάρις, ἡ τὴν ἀρετὴν πανταχοῦ οτεφανοῦσα. Ἧρξεν ἐν τοῖς βασιλείοις, ὅτε ὁ τῆς Αἰγύπτου τύραννος τὴν τυραννίδα εἰς βασιλείαν μετ- ἔστησε ()" πάντα γὰρ αὐτῷ παρεχώρησε πλὴν ὀνόματος. Ἧρξε χαὶ τῶν ἀδελφῶν δεύτερον, ὅτε χαὶ ἀγνοούμενος ὡς ἀδελφὸς, προσεχυνήθη ὡς βασιλεύς. Υἱβ ἐβϑδεὶ ἰῃ ογίπιθῃ ὑοοδίυϑ δαυ!ιογὶϊ. Αὐυηχογαὶ οηΐηι ] θοηονοίοη ἰαι ργοίδοι Αγ γὶ . δῖ να ΘΟ - πιο ΔΓ ἢ . ἱρϑὶ σοι πιἶδὶῖ ἱπηροῦίαβ ἰῃ φυὶ ] πο] υϑὶ ἀθιϊμοθάαπίυν : ΄υΐδυ οἰἴλτη δα αιιδϑὶ υσπ)άδη) ᾿τηϑάϊουμῃ σδἰδη αί.. πὶ ϑυδγυ πὴ ΠῚ [ι. ἀϊν!η Θχἰϑιϊ πιο. (ἸχθηηοἋο ΐη) Δ οαυΐη Ποεὶ ροιυΐϊδδοί, υἱ οτυ }} δίᾳυα ᾿πγηι}} [Π|, αυΐαυς ῈΧχ δἰΐθηϊβδ οδ]διη δι υ αυφοίυπι) ἴδοθγα ) ἱ ( δἷπὶ [Γ ΟΠΙΠ δι ηϊ οομμπθηί ΓΙ η), “ οοΥἶβ ουγϑι αἱ οοηοηύδγει, υἱ ὶ ΤΠ ΔΗη}- δἰ πιυϑ δίαυσ π} τῖ}, ΄φυΐααδ ἡὐ} πὶ ὸχ . υα- δίυπι .) }] σοπηρεγαγοὶ ; ροιΐυ ἰὼ δρογοῖ, υἱ ἐο- [ογθ θογυτ αυἱ ΠΠΠ ας, β'να Ϊυῖ, δἶνα ἰη]υδία, “η- ἰοοιΐ δβϑθ!, ογϑιίίοηθ Ἄοοπιηοάλ οἱ ἐοηδβοϊαιϊοη ἯΗρξε χαὶ τῆς Αἰγύπτου " μέλλουσαν γὰρ λιμῷ δια- Ὁ μ]αηάα δβδπᾶτοί οοηδρίοια [εἰ ἷς αυοχας }- φθείρεσθαι, τὴν τῶν ἄλλων χωρῶν τροφὸν (), θείᾳ προμηθείᾳ διέθρεψεν. Ἦρξε καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν μεγίστην ἀρχὴν, ἐν μὲν τοῖς ταπεινοῖς ὑψηλὸς δ᾽ (οῃ. χχιχ, . μ᾿ ροϑὶ πάντων οὐ. γαῖ. δά ϊϊ τῶν. ΡΟΞΞΙΝ. ) [ συνηγωνίζετο. ἈΠΤΤ. -- ΕἸ ἰο οοά. ΥΑί. ΔΡ. Ῥοδδβίμα. () (οὐ. γαῖ. πηυἰᾶὶ ὅπως ἰῃ πῶς. γοΓ, 'π , ρτὸ δουλείᾳ, ἰάοπι ροῃΐ! οἰχίᾳ. ἾΟΓΒ. . ΡΓῸ ἐνέχεεν, ἰεσὶ! ἰάει χατέχεεν. ΡΟΒΒΙΝ. () δῖ οοἀ. ἐπιτροπεύουσαν ὑγανῖδὶ ἐμ ἐπιτρέ- νἷπὰ ργαια, υἱγιι θη }ν ἸΟΟΟΓα πὶ ΘΟΓΟΙΑΓΟ [ ἱπιροτίατιν φυοίι οὐμηαυλι ἴ γορῖα, φυδηᾷο νἰἀοἰίςοι Φσγριῖι ἰγγάθι ἰγγασπ ἰσιη ἴῃ ΤΟσΌ ] ΥΑΒΙΣ ΜΕΟΤΙΟΝΕῈΚ ΕΤ ΝΟΤΩΑ. πουσαν. ἴν. ) [“πὶ οο,, μετεῤῥύθμισε, Γ. . ροϑί πλὴν δάσῖι τοῦ. ἴν. , () Τὴν τῶν ἄλλων χωρῶν τρυφόν. Πίης ΞΕ .γ- ΠΣ ἐμὲ (τὰ ρΡΟρυ] Βοιηδι} ᾿υὐ Γὺὰ ΠυιηογαΓὶ - ἰια. Ἀιττ. . ΙΒΙΡΟΕῚΙ ΡΕΙΌῸΘΙΟΤᾺ ἐσπιπιυίανί!. σπιηΐα οπίπι ἱρϑὶ δοπἸ πὶ ἰδἷ!, Ἔχεθρίο Α ὀφθεὶς, ἐν δὲ τοῖς ὑψηλοῖς ταπεινός " χαὶ ἐν μὲν ποπιΐπο Γαρσίο. [προγαυδὶ ἀδίηι[ [Γαἰγὶ δυ ἰ- Ραῖο, αυληο τοὶ ἱποοφηΐ υἱ ἰγΔΙΘΓ, δἀογαθδιυῦ αι Γῶχ. ΠΠρογαρθὰὶ χυοᾳυὰ ργρίο. Νάηὶ οἰπ) ἴῃ . υἱ [Διη σΟηΒιτηθΓοίῦ ΓΟβΟ, αὐ » τη) τγορίοηυπι πυϊγῖὶχ δοϊουιῖ, αἰνί πα οη}}}} Ργονυ ἀθηία ἐῶπὶ αἰμΐὶ οἱ οοπεογνανῖ. πω ρογανὶὶ ἐ- πίᾳυο εἰ ἰρδοιηθδὶ δἰ, ᾳυού ὲ ἱπιροῦὶΐ φϑῆυβ οἵἢ- πἰυπ) πλδχί , Ππ οἱ ἴῃ Πυπι ! υι δυ Ὁ]: } ΘΟηΒρΟΟῖ , οἱ ἰῃ δ} δυ Πυπ}} : οἱ ἰη γοῦυ αιἱάόπν ἰμρρ πιὶβ Βοσυΐ ΟΧΡΟΓΒ ρῥἰδηθηδα ἰΪ- ΒῈΓ, ἰῃ ἀδοογίδ δυίο αἱ ᾿οηδοι} Ργοπιρι βδἰ πη δίιιδ ᾿πηρ᾿ σογγίηυδ. Νὰπ) ποῦ ἰῃ ρϑίογπδ οπιο, μΒοηυθ ἰη ργριΐδοα υὑηᾳυδπὶ οἰδίυβ δδὶ βδρογθῖϑ, οὑπὶ Βὲ δῦ οἠηηΐυδ αἰ φὶ νἱάοτγει. Νοαυο {ΠΠΠυ πυ- Ἰϊογίϑ ΠΌϊἀΐππὶ δοουβανῖῖ, ουπὶ αϊάδιη ἸΙοςιΡΙί ἐπὶ αῦογοι ἰθϑίοιη ἱπιρυ οἱ Δηηογὶβ οργοκίϑην [ὈΓΠΊΔπι, διαθοτεῖ φυοᾳυ ΒΕηΘΥο πῃ ἴδ ἢοτὶ δ δ] . ΠῚ : υΐ, οἰπὶ δρουϑαῖϊο ἰδι ΟΥ Πα πἷ ρα ἂπὶ οΑρ ΔΙεγδι, Π ((υἱπὶ ἰοΥἱ οα) ἱῃ ΘάΓΟΟΓΘη, ἰΔη{{Π| «οὐ͵εεΐ!. Ουοά κ᾽ υἱ δἰϊ αυΐ δ. οχἰ διϊπιοὶ, ἴρϑυπὶ (ια"ΐὰ ρογρϑδϑϑυπὶ ), φυοηΐϑη υ] οἰδεΐ ποη ροῖ- Ταῖ, . γὙο] πῇ οορὶ(οῖ, Θυπὶ μἢ}ΠΟΟΡ ἢ ἷ Ορογᾶπιὶ ἀ- ἀϊ. θεϊπάθ ͵πὶ τορίαπι ροιοδίαιοπ) δάδρίυδβ, ρο- ᾿ογᾶὶ σοογ ἰθὐυγίδη) νἱπαΐοαγα. ἤδιυ αἰ πλη ξτνδνδίυϑ δοουβᾶνὶῖ, ποα ἰῃ ουδιοὐΐδιη ὁΟη͵θοίυ, ἡτπηροτίο δἰ} ἴῃ {Π| φυΐ ἰηἰὲ σοηα]υϑὶ ἀοι ΔΗ} φομηΐ, ΒΌΡΟΓΌΙΥΪ, οἱ } σοποι!ςαν!; Ρο- εἰ, αυδπίι πη) ἰῃ ΟΓδί, ἴρβογυπι Ομ ᾿πογογὶϑ |- ΥΔΥΪ, ῥγοοὺ ὀυδίο, φαοὰ 'ρ ἰιη ἐσηϊδοίι!β Οδῖ, ΟΣ οΥ̓δηι οοΟηἰδοίιΓΔηι [Δοΐοη οἰἶδπὶ Ἰρδογυπι σαβίθι. ϑοίθηϊ θηΐπ) ΡΟ γί ΟΠ] ΠΊΟΓ- ΟΣ δυΐ ΓΕ. Δίαι δυθῖΐβ, ἐδ φυοᾳιια δου θη ἶλπὶ [ἘΓΓΘ : ἰηᾳυθ ργίνἷ ἰᾳά (δεῖς ἴρβ, φυὶ μθίαθς ῥγδοίλγα υἱγίυι βροοϊμπηΐπα ἀοάΐι, . εἱ ἰδηηυδπὶ δυγυπὶ ἴη ἱζηθ δχρίογαϊ ργοθδιυβαι [ἷϊ, δυφαθα { Δι} ἰη οἶα : Πηϑη [ Ἀγδθυ}. ΕἸ ηυἱά ἀΐδο ἧι δάγοογα (ηοη ἔμ ΐ βυροῖ- ἰν.}}}, αἱ οἰΐδπι {}} φυοχυα απ} } οἱ τηοάοϑιϊα δηϊπηΐαυ ηπ) ἱπρθηθγαῖυγ, υ] ποη δυηι Δ]]οηυΐ νὰ] άδ δ᾽᾽θπί ἃ ἀοίοσο, θαι σοὶ ὃχ ἐοηϑοίδιἶα, νοὶ δχ ἱρβίιβ Ἰοοὶ βαυδίογα ἤϑίὰ Οἱ Π} ἴῃ ἶρ γοβπο γεργοῃδηϑίοηΐ [ὑδγῖι οὐμοχὶυϑ : δβοιἱ ἴδ] αυοφυθ δαπιάδπὶ πιλπϑυσιπάϊΐποιη ἀδοαΓατί!, τοῖς αἰσχίστοις ἀδούλωτος χαὶ ἐλεύθερος, ἐν δὲ τοῖς πρέπουσι προθυμότατος καὶ ἀοκνότατος. Οὔτε γὰρ ἐν τῇ πατρῴᾳ, οὔτε ἐν τῇ Αἰγυπτιαχῇ οἰχίᾳ, ἤρθη εἰς ἀτασθαλίαν, ὁρῶν ἑαυτὸν παρὰ πάντων ἀγαπώ- μενον " οὐδὲ ἤλεγξεν ἐχείνης τὴν λαγνείαν, ἔχων τὸ μὲν χάλλος τοῦ ἔρωτος ἐχείνης ἀξιόπιστον μάρτυρα, τὴν δὲ εὔνοιαν τοῦ δεσπότου συναγωνιζομένην. Ὃς δὴ, τῆς κατηγορίας σφαγὴν ὠδινούσης, οὐδὲ μαστί- ξας εἷς δεσμωτήριον ἐνέδαλεν. Εἰ δέ τις νομίζει, διὰ τὸ μὴ δεδυνῆσθαι ἀμύνασθαι, πεφιλοσοφηχέναι ἕν- νοείτω, ὅτι οὐδὲ βασιλεύσας αὐτὴν () ἠμύνατο. Οὔτε οὖν συχοφαντηθεὶς ἤλεγξεν, οὔτε εἰς τὸ οἴχημα ἐμπεσὼν, καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐχεῖσε ἐμπιστευθεὶς (), μέγα ἐφρόνησε, χαὶ τοὺς ἄλλους χατεπάτησεν᾽ ἀλλὰ χαὶ ἐχούφισεν αὐτῶν, ὡς ἐνεδέχετο, τὸ τῆς λύπης ἄχθος, ἐχ τῶν καθ᾽ ἑαυτὸν ἴσως, ὅτι ἀδίχως ἐδέδλητο, καὶ περὶ ἐχείνων λογισάμενος. Εἰώθασι γὰρ ἅπαντες ἂχ τῶν χαθ᾽ ἑαυτοὺς, χαὶ περὶ τῶν ἄλλων τὰς Ψή- φους φέρειν" μάλιστα δ᾽ ἐχεῖνος, ὁ πανταχοῦ δοχίμια τῆς ἀρετῆς δεδωχὼς, ὡς χρυσὸς ἐν πυρὶ βασανισθεὶς, χαὶ τῆς οἰκείας δείξας () τὰ γνωρίσματα. Καὶ τί λέγω, ἐν τῷ οἰχήματι; Ἔνθα χαὶ τοῖς μὴ λίαν ἀναλγήτοις τίχτεταί τις ταπεινοφροσύνη χαὶ ἐπιεί- χεια, ἣ ἐχ τοῦ συνειδότος, ἣ ἐχ τοῦ τόπου φυομένη, ὁπότε οὔτε ἐν τῇ βασιλείᾳ ἠλέγχθη " ἀλλὰ χἀχεξ τὴν αὐτὴν πραότητα () ἐπεδείξατο, τρέφων μὲν Αἰγυ- πτίους, χαὶ τοῖς πανταχόθεν ἤχουσι χεῖρα σωτῆ- ρίας () ὀρέγων" τοὺς δὲ ἀδελφοὺς οὐ μόνον οὐχ ἀμυνόμενος, ἀλλὰ καὶ εὐεργετῶν. Ὦ τῆς ἀρετῆς, χαὶ δοῦλον μεγαλόφρονα ἐπιδειξάσης, καὶ βασιλέα ταπεινόφροναϊ ὦ () τῆς ἀπανταχοῦ τὰ οἰχεῖα τεχμήρια σημηναμένης ὦ τῆς ἀταπεινώτονυ μὲν ἐν συμφοραῖς, ἐπιειχοῦς δὲ ἐν ὑπεροχαῖς ὦ τῆς μῆτε πῇ ἀσελγείᾳ ἡττηθείσης, μήτε ἐπὶ τῇ συχοφαντίᾳ δυσχερανάσης ἰ ὦ τῆς πᾶσι μὲν βασιλιχῶς, τῇ δ᾽ ἡδονῇ τυραννιχῶς χρησαμένης ἱ ὦ τῆς χαὶ εἰς ἀνάγ- χὴν ἐμπεσούσης διηγήσασθαι τὰ χαθ᾽ ἑαυτὴν, χαὶ ἐρυθριασάσης τὴν ἀλήθειαν εἰπεῖν, ἵνα μὴ δόξῃ στέφανον σωφροσύνης ἑαυτῇ περιτιθέναι Οὔτε γὰρ τῶν ἀδελφῶν τὴν ἐπιδουλὴν ἐξέφηνεν, οὔτε τὸν τῆς Αἰγυπτίας ἔρωτα" ἀλλ᾽ ἔφη" « Κλοκῇ ἐχλάπην ἐχ γῆς Ἑόδραίων, χαὶ ὧδε ἐποίησα οὐδὲν χαχόν" ἀλλ᾽ ἐνέθαλόν με εἰς τὸν τόπον τοὺ λάχχου τούτου. » Δι- ἐυπὶ οἱ Ε ξγριίο δἰόγεὶ, οἱ [Ϊ φυὶ ναγὶϊβ ὁχ ἰοοΐβ Ὁ χαίως ἄρα ὁ τῆς σωφροσύνης νομοθέτης χαὶ πρύτα- ϑἀνροιίοθδηϊ, πιϑη πὴ ] υἱἀ γα πὶ ργΌσΓαι : οἱ ἰη [Γἃ- Γ ΠΟ } ] ΠῸΠ δηϊιηδάνογιογοί, υϑγυη οἰΐδη} νις ἑδράδευσεν αὐτῷ τὸν στέφανον, ἀπόδλεπτον μὲν τοῖς πάλαι, ἀοίδιμον δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα ἀποφήνας, νεροῆςοία οοηίεγγει. Ο ἱπογϑαϊ υἱϊοπι υἱγιυ νην] φυϑε οἱ βαγυυπ πιαρηδηΐντην Ἔχ ἰδυΐϊ!, οἱ ταζαπὶ Πα ΠΉ Πι} δίυθ ἀδηλίδδυπι Ο υἱγίυ!π), αυθ υὐἱνὶ Ἰοδσοταπι πιληϊοϑία δυΐ βίῃ δι! Ο υἱγιυίαπι, : ἴῃ ο- λ} φυϊάδι εν ἢ Δ) θοἴδ ἢ) ργϑϑι { ; ) διηϊπαι εἶα γγῸ πΐλοπὶ οἱ δηϊπιαυδη ὃ Ο νἱγιυίθηι, ΑΒ ΜΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤᾺ. () Εἀ. Ῥαγίβ. ὅπου δὲ βασιλεὺς ἀμυνάτω αὐτή. ϑαφηΐηαν Ἰοοιοποηι οοὐϊοΐβ γαιϊοδηΐὶ. ἔνι τ. () Ριὸ ἐμπιστευθεὶς ἰάδπι οὶ ἐγχειρισθείς. εγβ. . ἐχούφισεν Δσι ἰῃ ἐπεχούφισεν οἱ γΓ. ἐ ργὸ ἐδέδλητο βογὶυἱ. ἐμδέδλητο. ῬΟΒΒΙΝ. () Τῆς οἰχείας δείξας. Ν᾽ άἀδίυν αἰΐυοι! ποιηθη δι) δι δηϊ νὰ π| ἀ , ουἱ αι οι’ οἰχείας, ηἰδὶ [οΓιΘ ῬΓῸ ου ἰεροινάμ ἐπιειχείας. ΒΙΤΊΤ. --- [ηἴογ οἰχείας οἱ δείξας οοά. γαϊὶ. ἱπβανὶῖ εὐγενείας. ῬΟΒΞΙΝ. () Ῥοβι πραότητα οὐ. Ὧι. δαάϊε χαὶ ἡμερό- τῆτα. ῬΟΒΙΝ. () Χεῖρα σωτηρίας. Ἐ. Ἰερεηά. σωτήριον. ΠΙυὰ πιαπιηι βαίμ!ἰ ργαύεγο ἨδθΓγαἰβιμιπι βαρὶῖ. ΒΊττ. () οὐ. αι. ὦ πηι ἰῃ ὡς, οἴ γΓ. . σημη- γαμένης λιι ἰῃ χατασημὴν. ῬΟΒΒΙΝ. ] ἘΡΙΒΤΟΙΛΆΓΝ . ἹΥ. -- ΕΡΙΘΤ. ΥΧΧΙ΄ὄ . ποῆ ἰδ ͵η δυρογδῖδ δεῖ, πόθο οϑἰυπμοίδηι ἱπάΐκηθ ἰυἹ}] Ο υἱγίυϊεπι, αυῷ αείογία αυΐϊάθει οαν-. πἶθυβ Γεξία ἢ ἰῃ ΠΊΟΓΘΠ), δυίοη) τοϊυρίδίθ ἱγγαπηΐοα } Ο νυἱγίαίθι, οἰΐδη ροβίηυδηι ἴῃ δχίγαηιϑι ἱπαιϊξ πϑοθδοί(δίοπι), ογυθυΐ ΘΟμπθπογᾶγο υῷ δἷἱδὶ δοοίἀογυηὶ, δἰᾳυθ ἰἰ νυϑυ ἰδίοιη ἀΐοογο, Π οΟγοηδηὶ οδϑί δι} ἀδθ ιδπὶ δἰ δὶ ᾿ρεὶ ἱπιροπογο υδὶα υἱάθδίυγ Νβπι ποαυθ [γϑίγυπι ἰπείἀϊα ὀχροευΐί : ποῦ υἱ ὶ δ᾽ ΔΕργριίδ ἱπιρυάϊοο δηιδίυς : δὰ δος ἰδηίαπι ἰχὶϊ: ε ΕΌΓΙΟ ϑυθγερίυ διιὴι χ ἰογγὰ Ηδῦγβογθωι, οἱ ἰδ ποῦ (δοὶ υϊάχηδηι π|]} ; ϑϑὰ οοπίοοθγαπὶ τθ ἰη ἰοοῦπι ᾿δουβ υ͵υς "".» θυξ εὐπὶ ἰΐὰ δίηϊ, οϑϑι ( Ἰορίδίδίου οὲ βυγβδδοῖ δἃ γοπι πο γδίογ, ἰθτα ππορὶϊο ἱρβὶ δοβίαϊε ργωπιὶ ἰσοοῦ οογοηϑηι, οἱ [ αυὶ υοἱΐπὶ δΔῃῖ η νἱκοῦυηϊ, οοηβρίοι! (αἰϊ, οἱ ει οοἰοθτὶ οὐπ| δὰ ΟἴποΠ) υἱυγὰ δι ροπιογί δίῃ.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Menas the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore continues on God's patience with Jerusalem before the destruction — a meditation on divine forbearance.
Continuing on the destruction.
He who was himself wronged did not immediately move to destroy them. He refrained from judgment many times over: first by giving them opportunity for repentance, and then by making clear to all observers that when punishment did fall, it came not from divine caprice but from their own accumulated choices.
This is the pattern of divine justice. It is patient past all human understanding. But patience is not absence. The reckoning comes.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.