Letter 1537

From: Isidore of Pelusium, monk To: Theodosius the Scholasticist Date: ~410 AD Context: A sharp observation on the gap between appearance and reality in moral judgment. What appears elegant is not necessarily elegant, and what appears just is not necessarily just. Things that have the look of wisdom without its substance deceive those who judge by the surface. This is why our Lord warned us to judge not by outward appearance but by righteous judgment — because reality and its imitation are only distinguishable to those willing to look beneath the surface.

Οδιΐποδ ὕγιι08 ἀρμαοι ι ΟρίρΡΑ ΓΔ Π16).ο Γδ- οΓθάγα ποι) ἄδοοι, δοά ποοοβϑαγίϊ8 ἰδηῖι πη) ΘΡῸΠ8 υἱοιιάϊη ; αιϊάθπι ἃ ἀτγῷοὶβ εὐωχία, εοπνίνἑιπηι 4υλ5ὶ ϑέπε παϑεγέ δὶ υἱθόγε ἀθϑἰκηδί, υἱ οἱ ρἰδεϊ ἀΐμη θαι δὸ "ηϑηϑδυοίυμη νοθΐ8 δου απ). (υἱ Θεΐ διηρ ΐι., 408Π ι 6δῖ, δυπηηῖ, ΠΠ οἱ να]οίυ δι ηἰτἶ8 δρυϊαηάο νἱοίδηι,, οἱ 5θῆϑι5 Ἔχβίϊπφυθπὶ οὔ - ἰυπειπίαυθ, π6 νἱάδηιϊ ο ηἰπιίδαι πῃ (υδίδίιι ἀοϊοοιδιίοιαπι γοϊυρίαια ργίναγί. ΟΧΗΙΧ. --- ΤΗΕΟΌΟΘΙΟ 50Π01,457Τ . Ῥεεεϊηιδ εἴπ, φωὶ εὑὖ ἐρεεὶε ϑοηὶ, ᾿παἰξ εἰμί. δωεριἑα εοἰεπάα. Κομψοφανὴς καὶ διχαιοφανὴς, οὐ μὴν διχαία ἔδοξέ Β ϑϑροεῖοβα, πο δυΐδηι ἐιι8ί8 τη οδυδὰ ΥἱΞᾶ, μοι ἡ αἰτία ἣν γέγραφας. Οὐχοῦν εἰ πείθῃ Πλάτωνι εἰρηχότι " ε Οὗτος γὰρ ἔσχατός ἐστιν ὄρος καχίας, τὸ δοχεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα. » Μὴ τὰ δοχοῦντα, ἀλλὰ τὰ ὄντα δίχαια θήρα" οὕτω γὰρ χαὶ ὁ Θεός σε ἐπαινέσεται, χαὶ ἄνθρωποι ἀποδέξονται, καὶ ὁ διά- διχος ὁ σὸς εὐμερῶς διαχείσεται, καὶ τῆς ἀπεχθείας ἐπιλήσεται. ΡΝ’. -- ΧΑΙΡΗΜΟΝΙ. ἀς αυὰ 5ογὶ . θυδῆο Ῥίδιοηὶ ἀΐεῖο δἷβ δυάΐδπδ ὑἷ- δοηιΐ : εϑυϊπιηυαι [ὦ ἱπηργο εδιΐ8, ᾿υδίυ! το γἱ ον, 4φυΐ ποῃ ἰῖ.» ΝΟΙΐ φυξδ ἀρρᾶγθηΐ, 56ι αυ ΓΟΥΘΡἂ δίηἑ ὈΟΒᾺ δοοίδτὶ. [ἃ Βοῖὶ, υἱ εἱ ρίδοθδβ, μβοβυΐηοδαυθ ( οομιρίοοίδηίαν, οἱ ἰη ἰυάίοῖο ἀϊδεοορίϑι. ῥεῖ ὑὈδιΐσηθα06 δοηυΐδδοαὶ, ΟὟ Υἱδ- ΕΔίυγ4υθ δηΐϊπηθηι ἀἐδροηδηἋῦο ἰη[εβιυῃ. (Ι,. -- ΟὈΠΦΆΕΜΟΝΙ. Ηοτίαίαν, μἱ ἱπειϊσαίμς γτεεὶρίδοα!, πε ρΥῸ ἀφεροταίο παϑεαίμγ. Μὴ φαίνοιο, ὦ βέλτιστε, ἀγριώτερον νοσῶν, ἐφ᾽ οἴσπερ ἁλοὺς πρώην δίχην δέδωχας " ἵνα μὴ ὡς ἀνάλγητος, χαὶ μηδὲ τῇ τιμωρίᾳ σωφρονισθεὶς, καταγνωσθείης. ῬΝΑ', -- ΤῺ ΑΥ̓ΤΩ. Να [ἐγοοΐυβ, υἱγογιῖ οριϊπ6., ἰδῦογαρο υἱιϊοαγίς, ΡΓῸ αυΐϊθυδ ηυρεῦ ἀδίεπιυβ γμαπα8 ἐδαϊΐπιΐ, μ6 ἅψιιο- Βολγίὶβ υἱ προ ηἰ Δ ροδηΔ πιἰπηΐπηα Γοαα ς ῬΓγυιύθηιὶον. ΕἸ... --- ΕἸΘΕΜ. Βοποταπι, ποι πιαίογμπι ἐχεπιρία ἱπιϊαπάα. Επεπιρία ποθ ἐχομδαπὶ μέσοαίμπι. Κατ᾽ ἴχνος χρὴ βαίνειν τῶν τοὺς θείους φυλαξάν- τῶν νόμους, ἀλλὰ μὴ τῶν παραδεδηχότων αὐτούς" τὸ μὲν γὰρ ἀσφαλὲς, τὸ δὲ σφαλερὸν, διὸ οὐδὲ ξηλωτόν. Δι᾿ ἣν αἰτίαν τοίνυν τοιαῦτα δρῶν οὐχ ἀξιοῖς δοῦναι δίκην ; ἐπειδή τινες δράσαντες οὐ δεδώκασιν ἐνταῦ- θα. ᾿Αλλ᾽ ἴσθι, ὅτε πολλοὶ μὲν χἀνταῦθα ἔδοσαν. Εἰ δέ τινες διέφυγον, ἐπὶ χαχῷ τῆς ἑαυτῶν χεφα- λῆς ἀπελθόντες γὰρ, ἐχεῖ δώσουσι χαλεπωτέραν " σὺ δὲ ὅτι τὸ ἀζήλωτον ἐζήλωσας, μείζονα πάντως μὲν ἐχεῖ. Ἐσθ᾽ ὅτε δὲ χἀνταῦθα δίχην δοίης - οὐ γὰρ εἴ τι΄ ἐν τοῖς παρεληλυθόσι χρόνοις παράλογον Εοτγυπὶ νοϑιὶρ . ἰηϑἰδίοπάυη, ] ἀϊνίηϑπι) οὁἢ)- βογνδγυηί ἰοζοπι, ποῦ αυΐ Θᾶπι ἐΓΔΠαβΓοδϑὶ ργανδγὶ- οαιΐ βδυηῖ, [ΠΠυὰ οδηΐπὶ ἰυϊυ! ἃς βδουγυι : 0ς τ ΓΟ ρογίου!ο828 ρἰδυπι ΟΡι1 : Γ6 ΠΟῚ ἰμ)ΐ- ἰδηύυη!. ΤΑ ἰφίΓ ρδιγϑηῖθβ ΠΟ ΘΘη865 ΡΟΘΩΆ ἀΐξιοδ, φυδηἀοφιυϊδιη ρόςοϑηι68 4η ά8π) ἷς ρα η88 "οι) ἀθάύδγυηι ; δοά δοΐδ8 πηι οἰΐδη) ἴῃ Υἱῖα ρΡῶτδ5 ἀοάΐβε6θ. ὅ99 δὲ νότοὸ ρωηδβ αυϊάϑδιη οἴ- [υρογῖηϊ, πνω] οαρίεἰἱ δογυπὶ ἱπηαγϊδηία, δυθυηίας ἰδάοπι υἱία ψγανίυδ [δ] ρυμηΐδηιυγ. Τὰ γα ρο, φυοῦ θη ογὰϊ ἰιηἰἰἀπάυηι,, ἰπἾ18:, στανίογα αυΐϊάδπι ἰδ] ἐπράχθη (σὺ δὲ τοῦτ᾽ ἐξήλωσας), διὰ τοῦτ᾽ ἀποφύ- ἢ) ραιίατῖδ, Θιϊδιμδὶ ἷς Ρπαπὶ ἰυ88. Νοι διΐπι οἷ γοῖς, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον δώχειας. “Ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐχείνων προήλω, σὺ τάδ᾽ οὐχ ἂν ἔδρασας" οὕτως ἂν σὺ ἁλῷ:, ἄλλος οὐ δράσειεν. ῬΝΒ'. --- ΦΙΛΕΑ ΠΟΛΙΤΕΥΌΜΕΝΩ. οἰαμϑὶβ ἰδοῦ πη πὶ .ὰ ρϑιγαί πὶ ( γ γῸ Πος ἰπλϊ8ι05) ρΓγορίθγοδ ουᾳμίαδ, . ῳ ρυμίονγίβ ἴθ τηΔ6ἷ8. ὕ’ δηἶπῇ δἱ αυΐβ ἰΠογυ πὶ Δηϊθᾶ Γοὺφ [υἱδ56ὶ., τὰ ΠΟ ΘΟΠΊΠβἰ8868 : δ'ς δυπὶ ἰὼ ΓΟὺδ [υδγὶβ, Δ᾽» ἰῃ ροδίθγυπι ποη οοιπιμξμιοί. ᾿ ΟΠ]. - ΡῈ. ΒΕΜΡ. ΘΟΕΔΕΝΤΙ. Εαρετίμηι ναπίταίέπι σἰοτί πιιπάασπα ἐοτιαίμν, αἱ αίοτπαπι απιδὶαί, φμαπι οἰ ἰοΥγόα δρα εϑϑοημαίαν. ἸΤεταραγμένῳ δεινῶς, διὰ τὸ δόξης πολιτιχῇς δι. ημαρτηχέναι, ὡς ἐπυθόμην, ἔοικας. Ἑννοήσας τοίνυν τὴν εὐδοξίαν τοῦ βίου τούτον, τῶν ἀραχνῶν μὲν εὐτε- λεστέραν, ὀνείρων δὲ ἀδρανεστέραν, εἰς τὸν ὑπερχό- σμιον μετάγαγε σαυτοῦ τὸν νοῦν, χαὶ στήσεις ῥᾷον τὸν θόρυδον τῆς ψυχῆς. Οὐ γὰρ ἀμφοτέρων ὀὁρεγό- μενον, ἀμφοτέρων ἔστιν ἐπιτυχεῖν ᾿ τυχεῖν μὲν ἀμ- φοτέρων ἔστιν, ὅταν μὴ ἀμφοτέρων, ἀλλὰ τῆς μιᾶς τῆς ἐχ τῶν οὐρανῶν, ἐρῶμεν" “ἀμφοτέρων δὲ ἐρῶντα, Οσγανίίαγ ἰὐγυδῖο [ φιοά εἶν ἢ ρ]ογί ἐχ- οἰ νἱϑ0υ8. Εχὶ ϑιίπηὰ ἰ4υ6 Υἱῖαο ἢ ΒΟΠΔη) δα βυϊπηδι