Letter 1518
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of death.
Death is not the end but a transition. The faithful do not mourn without hope. What we call death, God calls promotion.
᾿Αχαριστίας, ἱπρταϊφμθ αὐοιιδα! απίπιὶ. Λίαν σοι μέμφομαι, ὅτι τέθνηχε παρὰ σοὶ ἡ χάρις, ἣν δεόμενος τότε ἀθάνατον ἕξειν () διεόεδαιώσω " ἴσθι τοιγαροῦν, ὅτι περιπεσὼν αὖθις συμφορᾷ οὐχ δεῖς τὸν ἀντιληψόμενον - βοηθῶν γὰρ ἀνχγχαίως ἀποροῦσιν οἱ ἐπιλήσμονες ὄντες χαρίτων. ἤοιη.ι, . Νοη ἰμπ)οτῖα εἰἱ διιοσδη860, ΄φῃοἃ δριά ( στᾶιῖι, αυδηὶ τοάδογο ρογρϑίυο ορογίουαι, ρΡδτίϊοιίι. ϑοῖιο ἰἰάφυθ, οὐτη ὕδπαο ἴῃ ἀἰβοῦὶ πθη αἰᾳυοά ἰπ- οἰἀογίδ, δάὐμιοῦθι . πη Ταρογίαγυηι. Αὐχν Ιἰλῖογα δα ἤυτα οατοὶ αυΐ ΟὈΠ ν]ο50υ8 φγαίς 8Δ0- ςορί8". ΥΔΕΠ(Ε ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΕ. () Ης, πῶς γὰ ἐρυθριάσει οἵ - μὸῖ οιἱ. Ῥαγὶβ., οἱ διἰδυει" ὁχ οὐ. γα, Οὐθ οἱ ΔΙι. Ελι1Ὲ. () Ρτο ἕξειν ἰόφυπί ἕξιν σοιἰ. γὰι. οἱ ΑΙ . Παδπληι6 ΥΘΓΒ. διιῖομ. ἐρ. ὑΓῸ τὸν ἀντιληψόμενον δογίυυμ! τ᾽ ἀντιληψόμενον. ῬΟΒΞΙΝ. . ἸΙΘΙΌΟΕΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤ. . ΠΧΧΥ͂Ϊ. --- ΑΘΟΙΈΡΙΟ ΘΌΡΗΙΘΤΕ. Α Οζ'. --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ. Ουΐε νετε [οΥἱϊς. ((ΟΗ[εΥ ἐμρὶδὶ. .) Εογιθιη ᾿η6 Του γᾶ υἱγυπὶ Ὀγοπαμ , αὕ6ηὶ Ἐχεῖνον ὄντως ἀνδρεῖον ὀρίζομαι, ὃν οὔτε δυσχο- ΠΟ΄υ6 δάγογϑδ Γθ8, ᾿οβίίπν υἱσογίηϊι ἰησδι θα. λία πραγμάτων, οὔτε ἐχθρῶν ἤλεγξεν ἐπιδουλή. Οὐ δηἶτῃ οδρὶ ἰ5ι18 ρίαγίηα οοηδιδναγίηι, φιΐ- Τῶν γὰρ πολλῶν ὑπὸ τῶν τοιούτων εἰωθότων ἁλέ- ἀραὶ αυΐ Διιχ! οπιπὶ ἀδδι α5 Υἱποὶ πΠοπ ρ0886 σχεσθαι, ὁ μὴ ἐν τοῖς ἀδουλήτοις εὐάλωτος φωραθεὶς, ἀσργθμθηβυ8, δὰ οἱ νἱπὶ οβργοξὶς ρογίεγθηβ, οἱ 'ῆ-ὀ ἀλλὰ χαὶ ἐπηρείας χοσμίως φέρων, καὶ δόξης ὑπό- βἰἷ85 ἰδυὰϊ δὲ ἀυξοης, πο ἰῃ β6γν ὁ ρθὺ8 θεσιν ποιούμενος τὰς ἐπιδουλὰς, χαὶ μὴ εἰς δουλο- δάυἰδιίοη6 θ᾽ η , Ὁ πϑΐογα πὶ να γὸ ἤλθ6η8 πρεπεῖς χαταγιγνόμενος θωπείας, ἀλλ᾽ ὑψηλότερον αυδληῖ ἰπβἀϊδίογος θγι ἀθη ἴλπὶ., [ΟΓΙ15. ἢ] ΟΣ Υ]Γ ἐδ π- στῶν ἐπιδουλευόντων ἔχων τὸ φρόνημα, οὗτος ἀνδρεῖός η ι , δἷ φιιοά ἴῃ . ΠΠ᾿ π᾿ πηθῖι. απ θη ἔστι παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ. Ἐπειδὴ γὰρ ἐν μὲν ταῖς εὑ- ἱ) ργόβροῦα [τη Θχραι δεΐδι πη [- ημερίαις ῥᾶπτον καὶ τοῖς ἀνάνδροις φρονήματι χρύ;- Π ρΡΓΘΠΘΔΘη π 8η107, ΓΟ5 ΠΟΥ ὐνογββ ζγοΟῦΟ8 σασθαι, αἱ δυσχολίαι δὲ τοὺς ἀγαθοὺς κρίνουσι" τὸν ἀδοϊαγαν νἱγοβ. ἴῃ [Πα θὺ5 ἰἰάφαθ πιοάογαῖυ5 αὶ μὲν ἐν εὐημερίᾳ μέτριον, ἐν δὲ δυσχολίᾳ πραγμά- δἷῖ, ἰῃη δάνογβίβ υ6γῸ γϑ!. οοἰκὰ5. τηἰη θη - Β των, ἀταπείνωτον, ἀνδρειότατον εἶναι ἔγωγε ὁρί- Ἰθείυ5, [Γι ΙΪβδθυπὶ ὁ00 πη ΥἹΓῸΠῚ Ο6) ἃΡ- ζομαι. ΡΟΙΙπάππι. ΧΧΥΤΙ. --- ΜΑΒΤΙΝΙΑΝΟ, ΖΟΘΙΜΟ οἱ ΜΑΙΟΝΙ. ΟΖ΄. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ, ΖΩΣΙΜΩ, ΜΑΡΩΝΙ. Ηονίαιαν εἰ α υἱιϊϊ8 ἀδεϊξίαπί : χε ἰοἱ ἰαπίαηιδ, τὶ πϑὸ υἱοὶ υογϑὶς φμίάοηι οαρτίπιαηι, πὲς ροδίεγὶ εἰμ ογεαϊτὶ. ((ΟΝ [ἐγ ἐρὶδι. δῦ αα δοϑαάομι.) δ. ὺἱ (ὁγυηΐϊ, αυϊάδπι γα] δ ρογῖιἱ, ἀϊοσαπάϊιθ Εἰ, ὥς φασί τινες, οὐδὲ οἱ λίαν δεινοὶ, καὶ τὸ λίγειν ΓΘ ΘΧΘΓΕΪ Αἴ], υθϑι γᾶ ΠῚ ΠΟῊ [Ὧ0 Δυι6Δηι ἰΓρίοδ τέχνην πεποιημένοι, τὰς ὑμετέρας ῥᾳδίως τολμῶσι ΓΟίΈΓΓΘ ΥἱΔΠῚ : ὙΟΓΟΠΙΌΡ Θηΐπὶ ΘΟγυπι, αυἱ πυης νἱ- στηλιτεῦσαι τραγῳδίας (φοδοῦνται γὰρ τῶν μὲν νῦν νυηΐ, ΓΟΡΓΘΙ ΘΙ : 0η6Π1), οἱ ροβίθγοβθ ἤθη ογα ΠΠγο8. τὸν ἔλεγχον, τῶν δὲ ἐσομένων τὴν ἀπιστίαν. Τοὺς (ἩΠ ὁπΐην ρΠγὰ . βεῖγα ἀΐδσυπί, 4ιδπὶ νοῦὶβ μὲν γὰρ πλείονα εἰδέναι φασὶν, ὧν ἂν εἰπεῖν δυνη- ΘησπΕἰΓ6 αι ληὶ ; ροΟβίογὶ ΨΘΓῸ ΠΙΪΠΟΓΆ γ0Ὸ8 Πιρίἷἰα θεῖεν" οἱ δὲ ἔλαττον ὑμᾶς δεδραχέναι τῶν ῥηθτ,:ο- (ΠΟΙ Πλ , .) Π188 ΠΑΓΓΘηΪΌΓ, ὀχ ἰβιϊπηαθιη ), μένων ἡγήσονται), τίς ἡ ἀνήχεστος αὕτη μανία, ἡ αυα ἰῶς ἰφί αν νϑδίγα ᾿μογ δπιθηϊΐ οἱ ἐχβαχχεύσασα ὑμᾶς τοιαῦτα δρᾶσαι, ἃ χαὶ τοὺς νυνὶ ἀοδοοϊιδιῖο, ( νο8 ρλίΓΑΓΘ βοαίογα, 4ι οἱ ἰνοάϊα (Ο δεινοτάτους ἐλέγξει, καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ἀπιστῆσα: ἀϊδογίοβ δυρυδηί 6η ]Ϊ, οἱ ἀρυἀ ροβίοθγοβς ἢ ἤθη ἤθη παρασχευάσει (); Οὐ γὰρ πιστεῦσαι ἐθελήσουσι ἱινεηίδηι Νάε δπίπι [Ὡς Ἰ υἱ ὀγθάδι! δἀάυοϊ ροίθΘ-ἅ ῥᾳδίως, ὅτι ἄνθρωποι τοιαῦτα ἔδρασαν, ἃ οὐδ᾽ ἂν Γυηΐϊ ροβίογίὶ ᾿οιη Ἶ . δύ πι οὐἑ ἢ ἷΠ8, δαίμονες ἁλιτήριο!: δρᾶσαι ἐτόλμησαν. Οἱ μὲν γὰρ Ὧ6 ΟΧἰ αὐϊάθιη ἀδεπίΟη ΠΟΠΠΠ.Π6Γα ἀυΐδληῖ. ὁρῶντες τὰ δραματουργούμενα , ἥττους τῶν τραγῳδιῶν γινὶ δηἷπὶ υϑίγϑία σογῃθηί68 [ γᾷ ἀϊσοηὶ ἰηίογίοσα τοὺς λόγους, οἱ δ᾽ ἀχούσαντες, μείζους ἡγήσονται. ἀγασίοα ἀγδιμδῖα. Ῥοϑίδσὶ ὑυϑγο αὐ ΐθηίος, οἱ μὲν μὴ δεδυνῆσθαι τὴν φράσιν ἐξισωθῆναι τῇ ΠιΔ)ογὰ Π1 ἀχἰ οι παυυσηῖ. ΕΠ νοῦθ8 ροί δά- πράξει νομιοῦσιν " οἱ δὲ ἐξωγχῶσθαι, χαὶ πρὸς τὸ φΦαυδνὶ παγγδιοηθπὶ γου5 ἃ ΥΟ βαιγϑιὶβ Πορ4- μεῖζ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of death.
Death is not the end but a transition. The faithful do not mourn without hope. What we call death, God calls promotion.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.