Letter 151

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Athanasius Date: ~410 AD Context: Isidore defends the wisdom of not knowing everything — arguing that uncertainty is the condition for genuine understanding. What you call unreasonable, I consider to be wisdom. If everything were perfectly clear and transparent to us, where would we use our intelligence? There would be nothing to inquire into, nothing to search for, nothing to discover. The very capacity for understanding would atrophy from disuse. The fact that some things are hidden is not a defect in creation. It is an invitation. Inquiry sharpens the mind; discovery rewards it. The man who is given all the answers never learns to think at all.

Ὅτι οὖκ ἦν συμφέρον, τῶν πάντων γνῶσιν ἔχειν ἡμᾶς. Σοφὸν ἔγωγε καὶ τοῦτ᾽ εἶναι ἡγοῦμαι, ὃ σὺ φὴς παράλογον. Εἰ μὲν γὰρ πάντα ἣν δῆλα (), ποῦ τῇ. συνέσει ἐχρησάμεθα, μὴ οὔσης ζητήσεως ; Εἰ δὲ ΥΑΒΙΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Τῆς πράξεως τὴν γγῶσιν τικτούσης. Ἐο- εἶθ δηϑι: στοᾷ. Ναζίλη. δυγθ πη) δῆς Ποῖΐ! (ἂς (Θλπὶ ἱῃ οτϑιίοηθ Εἰς τὸν μέγαν ᾿Αθαγνάσιτον " Χρυσῇ ὄντως σειρὰ πλέχεται ὅταν τις βίῳ μὲν ὁδηγῷ, θεωρία δὲ σφραγίδι βίου χρῆται. [ἀδιμᾳυθ ΤΙΙεοἴοβιι ΠΗ μὴ πρᾶξιν θεωρίας πρόξενον ἀρροί᾽δι. δὶς Πιᾶ- υδὲ ογάο ἰη γον ἀϊνὶ πἰβ - εγοὐδηυπὶ ρῥγίυδ, οἱ ἴΔ- εἰδπάμπι, αυδηὶ ἱπιεἰ ἡ φαριίαπι θάγυπὶ ἰἰοθδὶ ἐθη- »δη!. ιττ. (ς) αὐπὶ βοαυθηιὶν. οοπίεγ αρ. . . Ὁ. () Ρευ διαμονὴν δοεὶῖε ἰἄθι) παραμονήν. ῬΟΒΑΙΝ. () ᾿Αποστολιχῆς τἡὐἱᾶὶ ἰάοῃ! ἰῃ ἀποστολῆς οἱ ρΡοβιὶ ἠξιώθη οπιίιϊι ν Ἢ ἴον. () Ἐχεῖνά σοι. Μαϊϊιη ἐχείνας, πἰδὶ ι ἀϊεοδῖ δαϊη Πανὶ ὁχ ραη. {}. ἰῃ ποϑυϊ. ὅδδιὶ ργδλβίδγ υἱάοιυν ἐχείνας, υἱ τοίεγαϊυς δά μεταδολάς. !ττ. () Εἰ μὲν γὰρ πάντα ἦν δῆ.α. )ὲ ϑρίοηιϊὁ- δ᾽ ΠΟ ᾿ἰορογδηθο αὺο θόὺ ἴῃ ϑεοείριυτὶβ υ᾽ , ἀν) που οπιηΐ ρἴδη αἰσυθ οὐνία ευἷν]β γουἱι, πο τυγδυ οπιηΐδ ἰδαυ υὔϑουγα, δἰμ}} ΔΙυ φυδίγιιβῶ, ρεθοίλγο πιοηθηί οἱ δ} . Ρδ- (γθδ, ἐχ αυΐθυδ πυηὸ ἰδυάλγα ρμίδοει ΟἸεποίο πὶ Αἰεχ., δυϑν. ΟΠτγγϑβοδίοηνυπι, Αὐβυκιίηυπι, οἱ }ν ἀϊδείρυϊαι Ρεοϑρογυι Δφυϊιδοΐευιη. ἔϊετ. . ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΓΝ ,. . --- ἘΡΙΒΤ. ΤΆΧΧΥ. δ᾽ πάντα ἄδηλα, χαὶ οὕτως ἀναπεπτώχειμεν ἂν, μὴ Α πιαπί(εδιᾶ (π αἰνίεἶ Πἠειτῖ), αἱ ρτυδοηια ἀπὲ οὔσης εὑρέσεως. Νῦν δὲ διὰ τῶν δήλων, καὶ τὰ ἄδηλα τρόπον τινὰ χαταλαμθάνεται. Εἰ δὲ διαφύγοι, χα: οὕτως ἡμᾶς ὠφελεῖ, τὸ φύσημα ἡμῶν χαταστέλλοντα. [ἰδϑοπιυβ, γοπιοῖδ ἰμαυ δἰ ἰοπα Ἶ δι δυῖθπι ΟΠμ" [υἱβεδηι οὐδευγα., δἷς ψφιοφιο δσχοϊ ἰβδθιθιϑ (ΠΟ-᾿ ιἰον ), οὔτ μα}} ἱπνυθηῖῖο. Νυης ἀαἴδιν ρὲ οἃ βι)πὶ οἶλγα, αυυήαπιποιίυ διΐλιπ δὰ σοιηρτοθιανέυγ, δαηι οὐβοῦγα οἱ Δνιἢϊι. σοῦ δ᾽" πὸ- δι γδπὶ { σορη Ποηθι! εἰιιρί άπ, [ αυοχυθ μοἷ. αὐ Ππαῖοπι ἐἃ τα δδογί (η}) Ῥοβι θη ἀδ:}) ἀνα εἷἶ- τΐγυ τ [}} ΠΟδίεῦ γὰιΐοπθ οι ργ υΓ. ΠΙΓ', ---ὀ ΕΥ̓ΛΟΓΙ͂Ω. Περὶ ἀκαταλήπτου .(θ). ἘᾺ μὲν ἐφιχτὰ ῥᾷάδιον θηρᾶται, ἅτε οὐ πολλῆς δεόμενα πραγματείας" τὰ δὲ δυσέφιχτα, εἰ καὶ ἐργω- δέστερα, ἀλλ᾽ ὅμως ἀλωτὰ χαθέστηχε" τὰ δὲ ἀν- ἔγιχτα, οὐδαμῶς ἁλώσιμα ὄντα, πόνον μὲν προξενεῖ τοῖς τολμῶσιν ἐπὶ θήραν ἐξελθεῖν’ χαὶ οἱῳδήποτε καιρῷ () πρᾶγμα πάσης θήρας χρεῖττον θηρᾷν ἐπι- Β χειροῦντες, τοῦ τέλους διαμαρτάνουσιν, ΕΧΧΧΙΙΠ. --- ΕὔΠΟΟΙΟ. δε ἱπεοηιρτεμενεὶ δὶ. Επ φυΐάσιη τ, φυξ οοαιργοβθη δὶ ροδδυηί, (οἰ ἰυ . ἰηνοδιϊχαμυν, αἰροίθ δη τη} ποροῖΐο ἰμὐΐμθιῖθος. υε νϑγὸ αὐτὸ σοιργοί θη αηθυηϊ, ἰΔπι|οι ΟρθΓο- δίογοδ βίηϊ, αἰϊδβιθη δ᾽ υϑιηοῦΐ βυμὶ, εἱ οαρὶ ἰλράθιι. ρυδδίεδ ; ᾳυᾷ ΥΓῸ ρἰδη οοῃρτγοιθηὶ! πεᾳυδυμὶ,. οἦ υἱἀοἰοοὶ πϑέυγῶβ, αἱ οαριι οἰθηθιῃ εἴδυρίαηι,, ἰαθογθιῃ φιυϊάδαι δ πιοϊοδιϊδαι οοπεἰδηϊ . υἱ δά δάγυπὶ ἰηνεϑιϊ αι! ο) πὶ οοπίυϊοτίηϊ : ἂἱ υἱ φυονὶδ ἐθιΏρογα ΓΘ οπιηὶ σαρίι! δι ρογίογο ἢ) Ὑ- μδιΐ ἀρετούϊυπίυν, ὅπ (. νοῖο ) ἀχοϊἀυηϊ. Δ’, --- ΛΟΥΚΙΑΝΩ (). Καχὸν μὲν τὸ ἀδιχεῖν’ χάχιον δὲ τὸ ἀδίχως Ψηφίζε- σθαι. Τὸ μὲν γὰρ ἐλπίδα βοηθείας χαταλιμπάνει τῷ ἀδιχηθέντι" τὸ δὲ χαὶ ταύτην ἀφαιρεῖται, βεθαιῶσαν τὸ ἀδίχημα. Μήτ᾽ οὖν ἀδιχῶμεν" μήτ᾽, ἂν χριταὶ εὑ- ρεθείημεν (), ἀδέχως ψηφιζώμεθα.