Letter 150
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Menas the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the destruction of Jerusalem — explaining why God permitted it, and why he delayed so long before acting.
When the celebrated temple was destroyed and the city was given over to its captors, many asked: why did God permit this? And why, having permitted it, did he not act sooner?
The answer to the second question helps with the first. He did not act immediately — even when provoked — for two reasons: first, to give them time for repentance; second, to make clear to everyone that the disaster, when it came, came from their own choices and not from any failure of his patience.
God is not unmoved by wickedness. But he is slow to punish, and his slowness is not weakness — it is the space he opens for those who might yet turn back.
ἢε Ζιάαοτιπι σαριυΐαίε [εἰ ἐχοϊαΐϊο βηα! ἢ. Θυδηάο οοἰονοτγείυ ἰΠΠυἀ ἰοιηρίαπι, εἰ λιηἶφ- ΓΔ δδ πηδ δυάθρογαπι πιδίγορο "ἢ, τ} { ἴῃ Ρ}}} δῦϑαυθ βδηβυίΐῃθ υἱοιγὶχ οἰΐτῃ ὀχδίὶ εἶ, ἰφοὶδ Βυοπιηδηυδ ἰογγϑιῃ ἰποϊηανὶ!, ᾳυοιί ἰῃ ἰρ οοα Ομήϊδίυπι ἰωίλη δα {{| [υϑτίηἰ ρογροίγδιᾶ : ( οἱ 'ρδὶ ρῦ ἰοίυπη ΟΥΘπ, ἰθύγαγυ ἰμ δὲ πιδησὶ- μενος; γὰρ αὐτοὺς ἀνελεῖν αὐτὸς ὁ παροινηθεὶς, διὰ ( ρίογυηι ἀϊδροτγοὶ δυπέ. Ουτῃ δηΐπι ἰρ φαΐ ἰπῥυγία “πολλὰ τοῦτο οὐ πεποίηχε" πρῶτον μὲν χαιρὸν αὐτοῖς μετανοίας διδούς " δεύτερον δὲ ἵνα χαὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ () ἴδωσιν εἰς ἔργον ἐχδεδηχυίας. Ἧ μὲν γὰρ ἦν' ε Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶχος ὑμῶν ἔρημος" » ἣ δὲ, ς Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ καταλυθήσε- ται" » τρίτον, ἵνα πανταχοῦ τὴν δόξαν αὐτοῦ δια- λάμπουσαν θεώμενοι, παραχνίζωνται, χαὶ ἐννοῆσαν- τες ὅτι ἐπὶ τῶν προγόνων χαὶ εἰδωλολατροῦντες, καὶ παιδοχτονοῦντες, χαὶ προφήτας σφάζοντες, οὐδὲν τοιοῦτον ἔπαθον, ἀλλὰ δωφρονιζόμενοι, πάλιν οἴκαδε ἐπανήγοντο" νῦν δὲ αἰχμαλωσίαν ὑπομένουσιν ἀνα- χλήσεως ἄμοιρον καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνοῖεν. Εἰ δὲ μὴ ὑπὸ τῶν πραγμάτων παιδευθεῖεν, διὰ τῶν ἐχεῖσε τιμωριῶν χαὶ ἄχοντες ὁμολογήσουσιν, ὅτε αὐτοῖς τῆς μεταγνώσεως ὄφελος οὐδέν. ἰἃπΔ Θπογηὶ δἴεῪοϊυ [υδγϑί, []] γα ἀδ τηϑῦΐο ρυ- ἰυ͵., πλυ} ἀθ οδυ ἰά ηοη [ἐεἰϊ : . ρμείο αυϊάθι) ᾿οριι ἰρἰ οοὐποριίίδπβ δ( μοηἰιοι πὶ δθοηόδηι ; ἀσίηἀθ νοτὸ, υἱ ἱ ργυϊοςίοι ἰρϑὶυδ ν᾽ ἀογθηί ἰῃ ορυϑ ργοάμοῖδβ. Αἰ οηΐηὶ ἀγαί : ε« ἔσο τοὶ θαυ! ἀοηλυ νϑϑίγα ὀδβογίᾶ "". » Αἰΐὰ ογδὶ ἢ : « Νοη τηδηοδυὶϊξ ἰδ ρἷ δυροῦ ἰδρίάθπι, αυἱ ποη - διγυθίυγ ",.,) ΤογΙο, υἱ πθίᾳυς Ιοσογυπὶ φἰονίδιη ἱρβίυβ (υἱφοηίθι) οομπδρίοΐθ., υγδηίυγ : οἱ ἄυμι οορίιδηὶ , } Γ}ὴ δυογυ ἰομροῦί δ, υδηΥ οἱ ἰδο]οἰαιγίδν οχογοογομῖ, δὲ Προ γῸ ργοργίοβ οοοὶ- ἀδγϑηί, οἱ ργορίιοία πηδοϊαγαηΐ, } Ϊ ( ἰδιηθιι ρά : βιἐὲ ὁδδίίψαϊυ, ἀοιηπτη ἰδΔηύθιη ΓΘ- ἀυοίοδ [υ͵ ; ἢυηὸ δυίδηι οδριϊν (Δι }) ϑβυδιΐῃα ΓΟ τογοοδιϊοηΐβ ὑγογϑυβ ὀσρογίθαι : Ὦδ, ἰηαυᾶπι, ἀσ δρυά δηϊπιιπὶ γοραίδηϊ, υἱ γοΡ ἰϑίοπι φυοαυ ἀρποβοδηί. Θυοὰ , δ ἰἱρδὶβ γϑῦυπὶ δγβαπιθηι ΘΓυ» αἰγὶ βοὴ ραιϊδιίυν, ᾿οτιηθη δυρρ!!οἰογυπι ἰπ ἰίθγα Υἱἃ ργοροβίιογαπιθ Ὑο] ἰμΥ ἱ δὰ οοηίοδδίοποι νοῦς } δὐϊξεπίυς, αυδηο πυ! δαὶ ἱρμδὶ ρα μἰοηιϊα υ{{ΠΠΠΔἰπὶ αἤδτγεῖ. Ῥ]. ΕΥΧΙΧ, . δ᾽ [υς. χα, ὅδ. ὅ ἰ . . ΥΛΕΆΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝΕΩΣ ΕΤ ΝΟΤΕ. () [ἄδπι οοἀ. ἀνῆγε πιιδὶ ἰπ ἀνήγαγε. γοΓ. . μγο ὄντα ἰοερὶϊ ὦν. Γ. ροβὶ ὅ, ἀχώριστος πν}- ἰη ἀχώρητος, οἱ νεΓ. θου ροπὶ στέφει τό. Ἅυτ. Βε. ρτῸ τούτων, πλῦοῖ τῶν πάντων. ΡΟΒΙΝ. () Ροβι θρόνου εὐ. Υῖ. δΔάἰι τὴν, οἱ π|οχ ρτῸ δεσπότου μαυθδιὶ δεσποτείαν. ἾοΓὺ. μι] , ρΓῸ ἀπο- λαύσεως τε καὶ, βοίι! μομὶϊ ἀπολαύσεται. Ὑοεῖ. δυύσιι εἰ . φυοιί αχηίαι ἰι) οὐ ϊ χοινώνησεν ἀμυεϑὶ ἃ οοήΐϊεο γαιὶο. . [Ὁ () Δεσπότου ἐχαραχτήρισε. Ὑἰι οίαν ἴῃ πηουϊΐο ἄθ αὐτὸν, . τὸν ἡγεμόνα χαὶ ποιητήν. Εἰ ἐχα- ραχτήρισε, δηλονότι τὰ χερουδίμ, κειἰὶ πγλ ἰὑᾷ. ἐχαραχτηρίσθη. ΠΙΤΤ. --- νἱν δυροτγίοτοιν ΠΟΙ}. (Ὁ) ΡιΟ αὑτοῦ οοἀ. γαῖ. ἰιαθαι αὑτοῖς. ῬΟΝ. ᾿ ΧΧΥ. -- ΑΘΆΜΑΝΤΙΝΟ. ᾿Π]πἰάοηι. δὶ οορποβοθῦθ ἅν υϊδυδηδιη ροηἷδ βεϑογαιὶ ϑυάαὶ, υἱ οοηίγδ ΟΠ γίδισην ποδηΐθσγυπὶ, δἴδεοι! δἰηϊ, ἰῃ πηδηῦβ βυη οδορὶιὶ, δυιἱεοἱ αφυϊέδι», δὶ νογιδι)ς βιυάίοκί νἱγὶ, ᾿ἰδίονίδιῃ ἀ οχοὶάΐο, υἱ Υἱάο ἐΐνὶ- πἶτυϑ δοίδπι ᾿ἰβίογίδην, αυδίοι πος ἰυἱ Γ (Π}- ρΡογαπι Υἱαϊῖ, οχ οἱ φυδηάϊυ ποιρΐηθδ Θχδί (ΘΓ ηΙ.. ΝΑ πὸ αυΐϊδ|υᾶπι ἀθποφάγοὶ ἤθη ἰρδογθπὶ οαἰϑηιὶ- ἰαι, φυδιηνὶ οἱ ἤάθαι αἱ δχϑιηρίυπι ἃς οοηδυ- ιαὐϊποιῃ οὔμηδθηῆὶ δΌΡΟΡΔΗ , ἰἀἀοἶΓοΟ ΠΟ ΘΧίΓΆ- πδυη ΔΠ||υδηὶ ([ὉΓ οπΐπι γα] ροιΐυ ὨΘοΟΒββαγίο, ῃοη ἱπναηΐδϑαὶ ἢ θη), Ποπιΐβθι ὃσ οϑ δι βθη (θ᾽ , ΙΒΘΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΕ ΚΤ ΟΕ’, -- ΑΔΑΜΑΝΤΙΊΝΩ, Εἰς τὸ αὐτό. Εἰ τὰ ἐπίχειρα τῶν ἀλιτηρίων Ἰουδαίων, τῶν χατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐπιλυττησάντων, γνῶναι βούλει, ἔντυχε τῇ Ἰωσήπου, ἀνδρὸς Ἰουδαίου μὲν, φιλαλήθους δὲ, περὶ τῆς ἁλώσεως ἱστορίᾳ, ἵνα ἴδγς θεήλατον στο- ρίαν (), οἵαν οὐδὲ ὁ σύμπας εἶδε χρόνος, ἀφ᾽ οὗ δὴ καὶ ἐφ᾽ ὅσον ἄνθρωποι. “ἵνα γὰρ μηδεὶς ταῖς ἀπίστοις αὐτῶν χαὶ παραλόγοις ἀπιατήσῃ συμφο- ραῖς, οὐχ ἀλλόφυλόν τινα ( ἧ γὰρ ἄν ἴσως, μᾶλλον δὲ ἀναγκαίως ἠπιστήθη), ἀλλ᾽ ὁμόφυλον αὐτὸν () καὶ ζηλωτὴν παρεσχεύασεν ἡ ἀλήθεια τὰ ἀλλόχοτα ἐχεῖνα ἐχτραγῳδῆσαι πάθη. ογΐπ άπ) οἱ ἱπϑιϊ !Ἃὐγαϊῃ ρΔΊΠΟΡυΝ βογυϑη εἰ ἐβί η πν ργδΥΪ εἰ ἰμδίγαχα υθγ , ι βίωροπάθ [ βδδίἃ. φιῶ δυάδοῖ ἀνοπογύηι, ἰγϑρίοο βίγ] ὀθβογί θα γεὶ. ΕΟΧΧΥῚ. --- ΠΕΠΟΝῚ ΡΒΕΘΒΒΥΤΕΡΟ. κ ἰώ φιοά αἀἰείμπι εἰ, « δ[η} εδἰ τοσπμπι οσαἰοτιπηι ΟΥαΝ δἰ παρὶδ ὅδ... Ἐπυπιϊδιϊοΐβ νἷβ ἃ γδΥΪ , ἰά ᾳυοά «εἰ, γνοὶυι οὔ οὐεὐϊοβ μοι οἰαγ ον αι ϊθυδάδιῃ αἱ ἰῃ οουΐοθ ἰπου Γεθ }ι. τοθ Δα} }| : φυο ἢϊ υἱ διϊδπὶ δυδίϊογαβ αυδβὶ οὐλιδιϊαπὶ ἰγγο βοπ (δἰ Ππ}| ἀοιποδηίυνῦ : οἱ ὠδχίηια υϊθόπ), συδηάο ἰηϑιυ]- ιγ ἰγαοίαιΐο ἀὸ γοῦυ ΄Πι πὰς δἀπιοάυπι) ()- βιιοίξ βδυηῖ, βοᾷ εἷπιβ νυ ΐβᾶγο δίσυθα γι, ) γυΐσο ᾿ιοηλ πῇ ΔὈ ἢ», ( φυδτγιγὴ δαρί θη οδὶ Ρόπο αἱ ἀδ ᾿Π| γαγῆα [ἀοἰαπὶ, ἃ } .] ἀὐυά᾽οηταπι ν ΘΠ] ἢ . Θχβὶϑηῖ ουρίἀ ἃς διυάϊηη οορηοβοοηαί, ΑἸ εἰαπάϊ παπιαυθ νηὶ πᾶραί, φυοά ἤθη γεϊάὰς [Δπ|}Πἶτὰ , ΠΟ Δα θη Οὐὐδαϑίοηοα αὶ αἰχὶ, βογιροῖβα ἢ} : Οὐυἱά ,] το }}, χυοά ΓΘ- ἔπαπι σαἸοΓαΠ) θύδηο δἰηδρίβ σομηρᾶγοίυγ. ΕὐχῚ} φιυϊάθην οϑί, σ}ΠῈ Βοι Ϊπδίυγ, αἀἶν]] ὈΓΘΒΟΟΠὶΐ ΒΘΡΙΊΟ, δἷ εὐπὶ οουίδγαῖυν ἀοριπαίθυς, , ηχυδ υη- ἥπδληι ἰγδάϊία δαηϊ δὺ υ} βρί ἴϑιη αἱ ορὶ- εΐομα σα αὔγα [ὑδγυηϊ, οἱ ὑΓν πι} ἀπηυπιί δι! γογὑϊβ, ποι} υπιὶ οὗ οπιρόμπάϊιη) ογδιϊοπΐβ, βοὰ Θιΐδπὶ Οὗ ΡΙ εἰ αῖαπι φοηυ ἀϊσαπάϊ. ] γογὸ Θχοοϊδίυγ, Γοβοῖὶ δίφυο ἀϊυηάϊουν διδοῖ πη αἱ βυραγίοῦ ἴηγο- πἰτυν οηνηΐθι αυΐ υὑπαᾳυδηὶ πῃ ἀπ! ΓΔ Ιη} [ΓὉΔΓυΗΪ, ΒΟΓΙΠΟἾΌυΣ ἢ ἰπηηθγῖι : υΐρρ υΪ νοῦ ( ΠῚ ᾿ φεγὶαῖ, πος ἴῃ Θχογηδηδο πιδιιἀδοῖο οζουροίυν, Υ- τἱϊδῖθ δυίθι Πη} ΗΝ ]}. Ὁ άδ οδιΐδηι οἴδοι πη ὁδὶ, αυὶ ρ]}}ΠΟΘΟΡΠἶ ποηλἶη ἰΔοιΔὈθΔηΐ, ι:} οἷ". -- ΗΡΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΈΡΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, ε Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν . οὐραγῶνγ χόχχῳ σιγάκπεως. ν Ἡ περὶ τὸν ἑρμηνείαν δεινότης ἐμφάσεσε τρᾶνο- πέραις παρίστησι τὸ λεγόμενον, χαὶ οἷον ὑπ᾽ ὄψιν ἄγει τὸ λανθάνον () δι᾽ ἣν καὶ οἱ ἀχροαταὶ ὥσπερ ὑπὸ λύρας ἔχονται (), χαὶ μάλισθ᾽ ὅταν μηδὲ περὶ τῶν συνήθων ἥ βάσανος, ἣ μηδὲ τῶν κατημαξευμένων, ἀλλὰ τῶν τοῖς πολλοῖς ἀδήλων, χαὶ ἧ σοφία τῶν φραζόντων, ἀφ᾽ ἧς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀχουόντων ἐναργὴς " ἑλχτιχὸν γὰρ τὸ μὴ σφόδρα σύνηθες. Ταῦτα δὲ ἔφην, ἐπειδήπερ μεμήνυχας" Τί ἐστι τὸ ὡμοιῶσθαι τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν χόχχῳ σινάπεως ; Βραχὺς μέν ἔστι σπειρόμενος ὁ τοῦ θείου χηρύγματος λόγος, χαὶ τῶν πώποτε λεγομένων παρὰ τῶν δοξάντων σο- φων δογμάτων, χαὶ ἐν βραχυτάτοις ἐπαγγέλλεται ῥήμασιν, οὐ μόνον διὰ τὴν συντομίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἰδιωτιχὴν λέξιν. Γεωργούμενος δ᾽ αὔξει, καὶ πλατύνεται, καὶ ὑπὲρ πάντας τοὺς πώποτε θαυμα- σθέντας λόγους εὑρίσχεται, ἅτε δὴ ἀλήθειαν ὠδίνων, καὶ οὗ τὸ ψεῦδος χοσμῶν. Μεῖζον δὲ ἀληθείας οὐδέν. Διὸ χαὶ οἱ τῷ τῆς φιλοσοφίας ἐναδρυνόμενοι ὀνόμαει, τοῖς οἰχείοις δόγμασι πολλὰ χαίρειν φρᾶσαντες, ἐφίενται τῆς τοῦ Θεοῦ σχιᾶς, χαὶ χαταφεύγουσι πρὸς αὑτήν (). Πόσοι γὰρ Πυθαγόρειοι τύφου χαὶ ὑπερ- οψίας πεφηνότες διδάσχαλοι, φοιτηταὶ γεγόνασι τοῦ λόγου ' πόσοι δὲ Πλατωνιχοὶ, τὴν ὀφρὺν τὴν ἀπὸ τῆς χαλλιεπείας χατασπάσαντες, ὑπὸ τὴν σχιὰν αὐτοῦ ἱδρύνθησαν πόσοι ᾿Αριστοτελιχοὶ καὶ Στοϊχοὶ, τὴν ἀορηιδιῖθυ Ἰοπ σι να ε γα }ἴ, ἀἸνίδπ) ΠΔ ἀπ|- Ὁ ἐφ᾽ ἧ ἐσεμνύνοντο, σοφίαν ἀτιμάσαντες ἡγάπησον υ"γδι) δχρμδίδηϊ, οἱ δά ἴρβ:) σοι ἶυρίδη!. Ουδη) πυ τὶ ἐν τοῖς ὑπηκχόοις τετάχθαι! οηΐπι ῬγΓΠαροΓγαὶ, οὐ δηθὰ [Δϑίι ἃς (οβρίοιθηι [υἱδδοπὶ πιδρίὶβιτὶ, νυ] . ἀϊνίη! γογϑὶ ἴδοι βδιηὶ ἀΐ- οΙρυ }!} Ουνδπὶ πιο ὑη! ΡΙΔιοη οἱ εὐ ρο γα ΠἸυπὶ, φυοὰ ἱρδοῖ οχιυϊαγαί βυυστῃ ογπαῖα ὁϊέδηάὶ βιπἀΐϊυη), ἀεπη!- (ἐμ. ἙΟη ΓΔ ΠΘὨιο , δὰ} ΜΠὼ ἀπ τα οοποοήθγῃῃ!ῦ Ουϑηὶ πιὰ} ἀοπίφῃς Ατί βίοι! οὶ οἱ ϑιοίεὶ, δ Μλι}}. ΧΗ, . ᾿ ΑΒΙΑΣ ΤΕΟΤΙΟΝῈΒΚ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ῥγὸ ἱστορίαν ἰά}} οοά. ἰερῖ! τιμωρίαν. ῬΟΒΙΝ. () ᾿ομόφυῖον αὑτόν. μερα αὐτῶν, οἱ ἴπίο!- ρα, τῶν Ἰουδαίων. Νοιὰ πη πὶ ὁχ ᾿ς αρίϑίο]α ἰη- εἴδη οἰοσίαπι Φοβαρἢῃϊ, οὐ] {(γἰθυ} Ἰδυάσι νοῦ {}.,. ρΓ πη ἰῸχ δϑὶ ἰιἰδιοιΐα». παπιαυο (ἰι ἰυχ γογίΔ , (ΘΙ ρογα. ΟΟΠΓΘΓ δρ .. }. {λἴττ. () Πας, χαὶ οἷον... λανθάνον οπηίτιἶς οα. Ῥαγῖϑ. οἱ ΝΥ ΟΧ οοά. γαῖὶς. Εριτ. “ξ Ργο ἔχονται, οοἀ. γαῖ. ἰορὶῖ ἄγονται. ΡΟΞΒΙΝ. ) Ῥγο αὐτὴν, ἰἀδπὶ ἰιλθαῖ αὐτὸν, εἰ ποχ μοσὶ πόσοι δἀάϊί τοιγαροῦν, οιῃϊ ( γάρ. ἰρ. ΕΡΙΒΕΟΙΠΑΒΌΝ {.|Ὲν. -- ἘΡΙΘΤ. ἘΧΧΥΠῚ. βργδίβ. [η, ηυὰ ργίυὐ φου]αγδηίυς οἱ πιδριΐβοθ οἰάγουδηί, δαρίοπια, ργβοϊάγα δοουπι δομιαι οχίσιὶ- Ὠιγυηϊ, ἰη ον δυάίίογο γγ} οὐθοχαοηίθδ οοἰϊοολγαιίυ ἢ ΟΖ΄. -- ΑΥΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΛΚΟΝΩ. Περὶ ἀρετῆς τοῦ Ἰωσὴφ. Ἡ μὲν Αἰγυπτία τοῦ νέου Ὦρα" ὁ δὲ νέος τῆς σω- φροσύνης. Διὸ χαὶ ἡ μὲν θηρῶσα αὐτὸν, οὐχ ἐπέτυχε τῆς θήρας, χκαΐτοι πάντα τὰ λῖνα τῆς θήρας ἀναπε- τάσασα" ὁ δὲ ἐπέτυχε τῆς θήρας, πάντων () διχτύων ἐχείνης ὑπερενεχθείς. Τῇ μὲν γὰρ ὁ ἐχθρὸς, τῷ δὲ ὁ νομοθέτης, τῆς σωφροσύνης ἡγωνίζετο (). ΧΧΥΪἹ]. -- ΕΤΟΝΙῸ ὈΙΑΟΟΝΟ. με υἱγίμίᾳ «“᾿οδοριιὶ δ". Αἰργριὶα αυϊάοηγ Π| πλ}] }υνδηθηι διπαθαὶ : υναπῖὶβ δυίοπῃ ( ρ.}) πιαΐοῦα οδϑι ἈΠΊΟΛΟ Πάσταῦαι. {π εἰἷᾶπὶ [ο΄π} υἱ || Ζυΐ πὶ ἰρϑιιηὶ οδρίδιι ργαάα πόῃ μοιϊγοίυν, φαληηνῖβ Οπληΐα νΠ- ἰυγ ται ὀχρὶουΐδῖ : ἰδῖ ΥΓῸ ΦΟΙΡΟΘ [ἰογαὶ ᾳυοὐ 'μβ νομδθαίαγ, ΟἸΠηἾυ ΠΠπ γαῖ θ ρ- ᾿ ΓΙΟΥ͂ ουδάθῃβ; Πϑαυθ ἰὰ πιΐγαμ. Οὐυπιὶ ᾿Πἰὰ οηΐτν οδδι ποϑιῖ, οὑπὶ ἰδῖο δυίδῃ) ὐιἀόπη [εξ [Ἀ" εἰθθδι, δὲ φεῦ) βοοίυπι σοηϊαηροθαί. ΟΗ͂!. --- ΑΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. . Περὶ τῆς ἀρετῆς τοῦ ᾿ἸΙωσήφ. Δίαν χαίρω, ὅτι χαίρεις τοῖς περὶ τοῦ Ἰωσὴφ᾽ ΟΧΧΥ͂Π. --- ΔΆΑΘΕΝΌΡΗΙΟ ΚΕΟΤΟΒΙ. ]ιότασι υἱτιμι Φοδορῆ. Ὑοοιπηίον ἰὩῖογ, σαυάογο ἠαγγαι ΟΠ Ἶ}}} ἀ διηγήμασιν, Ὁ γὰρ τοὺς σώφρονας ἀναχηρύττων, ῃ Ἶριο. Νὰπι υὶ ολ [ΟΠ π ἃς (ἐπλρεγϑηίεβ δηλός ἐστι σωφροσύνης ὧν ἐραστής. Ἐχεῖνα γὰρ μάλιστα τὰ εἴδη τῆς ἀρετῆς ἐπα:ινεῖν εἰώθαμεν, περὶ ἃ γνησίως μάλιστα διαχεέμεθα. Σὺ δὲ μετὰ τοῦ ἐρα- στὴς εἶναι τῆς ἀγνείας, χἀχεῖνο θέα, ὅπως () ἡ ἀρετὴ ἀρχικόν ἔστι χρῆμα, χἂν ὁ ταύτης ἀσχητὴς εἰς δουλείαν περιπέσῃ" ἦρχε μὲν γὰρ τῶν ἀδελφῶν ἕν τῇ πατρῴᾳ ἐστίᾳ, τῷ ἔχειν τὸν γεννήτορα τῶν τρόπων ἐραστὴν " ἦρχε καὶ ἐν τῇ Αἰγυπτιαχῇ δουλείᾳ, καίτοι πραθείς" εἶχε γὰρ τοῦ πριαμένου διὰ τρόπων χοσμιότητα τὴν εὐμένειαν, ἣν ἡ θεία χάρις αὐτῷ ἐνέχεεν. Ἦρξε καὶ τῆς δεσποίνης, μᾶλλον δὲ τῆς ἡδονῆς, τῆς πολλῶν νέων βασιλικῶς χρατησάσης. Ἧρξε καὶ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καίτοι ἐπὶ μοιχείᾳ αἰτιαθείς " εἶχε γὰρ τὴν τοῦ ἀρχιδεσμοφύλαχος εὔνοιαν, ρΓΟΟ οἴἴογι, ἴΟς ἰῃ οδίθηδίι ολβι ( διηϑίογοπη , {ΠΠὰ Θηΐηι ΥὙἱγίι φοπαγᾷ πιαχὶ πι Β]οιηυ ἰδυάδγο, αγρὰ ΄υ πιᾶχὶ πλιὸ ζο γι Δη ἃς ]η- ΟΟΓῸ διῆογο ἀποίπιιγ, Τὰ ὙγῸ ργαίθγᾳυαπι Διηϑίοῦ ΟοΔι}, ᾿'ος φυοη σΟηἰΘΠΊρίαΓ, , αυοπῃοάο νἱγίυβ ᾿πηρογδιογία αι δπὶ Γ δἷῖ, αἱυ] οἷ οὐ] ογ (ογία ἴῃ βογυμυίαπι ἱπεϊἀογὶ!. Ναπὶ οἱ ἴῃ ρϑιδγεὶβ [ἀυῦυ ἱπιραγίυπι ἰη γαιγοϑ οὐτποθ αὶ, ἄσηι ρδίγρη δυογυη τηογυπὶ δπιδίογθιι ἰαυουαῖ, [πρό Γὰ - μαι φυιοᾳυδ ἰῃ ὐκυριίΐϑολ βουν , υλη γοηάίιι ργῸ πιδιοὶρίο. ΟὈιΐπαθαὶ οπΐπὶ ΘΠ ρΙΟΥἶ. αἱ οῦὶ θαπανοϊδηι πὶ, πὶ αἰνίπα φγαια ἱρϑὶ ἰῃ- [υηάεῦαι. Τπηρογϑῦαι οἰἰλτη ἀοιηΐπαο, ἰὴ νοϊυρίδιὶ πιαρὶβ, υα τυ] δὶ ᾿υνθηθ. γόρίιμ! ἴῃ ἸΏΟΓΟΙῃ ἐπιτροπεύονσαν () αὐτῷ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐχεῖσς ( υ εεῖι. ,. Ππηρογᾶῦαι οἰΐδηι ἴῃ οάγοθῦο, ιδιῃ- ὦ κχαθειργμένων, οἷς χαὶ ἰατρὸν οἶμαι ἐχεῖσε πεπέμφθαι τῶν συμφορῶν. Πῶς γὰρ ὁ ὠμὸς χαὶ ἀμείλιχτος, χαὶ “ἃς ἀλλοτρίας πραγματενόμενος συμφορὰς (τοιοῦτοι γὰρ σχεδὸν πάντες οἱ δεσμοφύλαχες), τῷ ἡμερωτάτῳ καὶ πραοτάτῳ δεσμωτήριον ἐπέτρεπε, τῷ χέρδος μὲν μηδὲν περιποιουμόνῳ ἐχ τούτου, τὰς δὲ ἀλγηδόνας τῶν εἴτε διχαίως εἴτε ἀδίχως ἐμόληθέντων λόγῳ χρηστῷ καὶ παραινέσεσι μειλιχίοις ἰωμένῳ ; ᾿Αλλὰ δήλη χἀνταῦθα ἡ θεία χάρις, ἣ τὴν ἀρετὴν πανταχοῦ στεφανοῦσα. Ἦρρξεν ἐν τοῖς βασιλείοις, ὅτε ὁ τῆς Αἰγύπτον τύραννος τὴν τυραννίδα εἰς βασιλείαν μετ- ἔστησε ()" πάντα γὰρ αὐτῷ παρεχώρησε πλὴν ὀνόματος. Ἧρξε καὶ τῶν ἀδελφῶν δεύτερον, ὅτε χαὶ ἀγνοούμενος ὡς ἀδελφὸς, προσεχυνήθη ὡς βασιλεύς. ἮἯΗρξε καὶ τῆς Αἰγύπτου " μέλλουσαν γὰρ λιμῷ δια- φθείρεσθαι, τὴν τῶν ἄλλων χωρῶν τροφὸν (), θείᾳ προμηθείᾳ διέθρεψεν. Ἦρξε χαὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν μεγίστην ἀρχὴν, ἐν μὲν τοῖς ταπεινοῖς ὑψηλὸς δ᾽ Θρῃ. χχιχ, δΒοηῆ. Υἱβ ὅβεὶ ἰὴ εγίπιδη υοοϑί δάυ]ιγὶ}. Αὐ͵υηχογαι οηΐη! δ ἱ Ὀαπονοϊθηκίαιη ργίοοι! οδγΟΘΓ . : (ΟΙῊ - πιο Δ ΓΘ . ᾿ρ] σοι Πι)Ϊδὶῖ ἱπηροῦ ἢ ἰῃ υϊ δὲ Ἰηοἰ ἀθιϊποθδηιυγ : φυθ αἰΐλπὶ υ) αιυιλϑὶ υδηλάδπι τηράϊουπι ΟΔ] Δι ἰἰῖ πὶ δυᾶῦυ πὶ Π .η (ι| ἀϊν᾽ ηἶ. ὀχ διϊπιο. ()Λυοπιοίο Θδιἷπὶ δἰοαιΐῃ Ποεὶ ροιυδθδοῖ, υἱ ογυ } ἀίᾳυα ἰπγην , ἀυΐᾳ}} χ δ᾽ η οδὶδιη δι! θυ αυθϑίιπι δλοθγα ] οὶ (ι δ ἶη ἴδ γα ΟΠ|Π ϑιηἴ ΘΟ ΘΗ (ΔΓΙη), Γ- οογὶ ουγῶπὶ οἱ οομηιηθηίδγοῖ, υἱ ΠΤ] Δη- δἰ π)υ Δίυδ πη} εἰϑδίταυϑ, φυΐᾳψυς που πὶ ὁχΣ . υ- δίυπι .) } ΘΟπηρεΓᾶγοὶ ; ροιΐυ ἰᾳ δρογοεῖ, υἱ ἐ- [ογ δογι υὶ Πὰς, 'να Ἰυΐ, βἰν ᾿ηυί, ἢ - οςιὶ ), ογδιίοθηθ οοιηηιοάδ οἱ (ΟΠ . Ὁ γμ]αηάδ βᾶπᾶγει ἢ ἀ οοηβρίουδ [υἷϊ εἷς αυοαυς ἐΪ- νἱηὰ ργαια, νἱ γι ἩΙΥΪ ἸΟΘΟΥΓΙ ΠῚ ΘΟΓΟΠΆΓΟ δυϊει ἱπιροτία φιοαια οὐ πουθαι ἴῃ γορία, φυδη νἰ ο!οοι σγριίιϑ ἰγ ταν ἰγγαπθ ἰο ἰη ΓΟ Ὶ ΥΑΒΙΑ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓͂ ΝΟΤΕ. ( βοβὶ πάντων οοὐ. αὶ. δἀάϊι τῶν. ῬΟΒΙΝ. () με συνηγωνίζετο. ἈΙΤΤ. -- Εἰ ἷο οοά. αὶ. Ρ. Ῥοδδβίπιμ. () (σά. αι. πιυϊδὶ ὅπως ἰῃ πῶς. . ἰπ , ῃγοὸ δουλείᾳ, ἰάοπὶ ροηΐϊ οἰχίᾳ. ΥοΓ. . ΡΓῸ ἐνέχεεν, ἰερὶς ἰύδπι χατέχεεν. ῬΟΒΒΙΝ. ) Ιἀθὰι ςοἀ. ἐπιτροπεύουσαν ὑτανίαὶ ἰὼ ἐπιτρέ- πουσαν. Ἰν. ) Ιἀπῇ ο., μετεῤῥύθμισε, . , ροϑὶ πλὴν δαάϊι τοῦ. ἴ». ' () Τὴν τῶν ἄλλων χωρῶν τροφζόν. Πίης ΞἘᾳγ- ΠΝ ἰηίογ γᾶ ρορυ!! Βομϑεὶ γὰ ηυμηοΓαΓὶ - ᾿ια. Ἀιττ. . ΙΒΙΡΟΕῚ ΡΕΙΌΝΙΟΤ ἐσπιπιαίανῖ!. Οπηπΐα δηΐτι ἰρϑὶ σοπιπη δι, δοῖο ἐχοθρίο Α ὀφθεὶς, ἐν δὲ τοῖς ὑψηλοῖς ταπεινός " χαὶ ἐν μὲν ποιιΐπο γοσίο. [ρογαῦαὶ ἀδίπιἰα [γαίγῖθιι δι . ἰ- Ταῖο, αυδληδο γοὶ ἱποοχηΐϊυβ υἱ ἔγδιογ, δι ογδ Ὀλιυῦ αἱ Γαχ. Προγᾶθαὶ ηυοηυθ Υρίο. Νδπι οι πὶ ἰῃ ] υἱ (Διη σΟΠΒιΠΊΟΓΟί ΙΓ ΓΟρίΟ, αἰϊὰ» ΤΌ Γαρίοηιπι υἰτὶΣ .., ἀἰνίηδ (οι }}}} Ριονϊ ἀθηιίὰ ὁδπι δἰυἱϊ οἱ οοηεοῦνυαυί. πωρογανὶ - πίᾳυο οἰ ἱρποιμεὶ δἰ ἱ, φυθὰ ἱπιροεὶϊ σζϑηυβ - πίυπι πιοχί τη), αυδηὰο οἱ ἰῃ ἢυπ} ἢ υ δυὉ}}}} σοηδροοίι οδῖ, οἱ ἰη }}} Ππυπι : οἱ ἰῃ τϑῦυδ φυϊάεπι ἱωγρί δε αιΐ ΒοΎΥ υ} ὀχρογα ᾿]ΔΠ ΙΪ- ΒῈΡ, ἴῃ ἀδοογίβ δυίοπι οἱ ῃοηδοιίδ ργοπιρι δὶ πι δίαιιο ἱπηρί χογγίηγυβ. Νῶπι ποθ ἰῃ ρϑίθγπδ ἀοπιο, ποηυ ἴῃ ΑΠργριΐδολ υπαυᾶλπὶ αἰδίυβ οδὶ βυρεγυΐα, εὐηι δὺ οὐγηΐθυ ἀἰ Πἰαὶ υἱάογοι. Νοαᾳυὸ {ΠΠ| πιυ- Ἰϊογίβ Ποϊάΐηθαν δοουβαν, αὐτὰ αυΐάεπι Ἰοςιρ! οί οπὶ διαυογοί ἰϑβίθιῃ ἱπιρυΐύίοὶ διηιοῦγὶβ ὀργοβίϑηι [ΟΥΠΊΔπΙ, Βαβθόγεῖ φιυοᾳῦδ ὈΘηΘΥοἰ θη πὶ Πδγὶ ] οἱ βίο πίδπ : υΐ, οἰπὶ δοσιϑαῖιΐο ἰβιΐυ οΥἰπληἷ ρα ϑπι ΟΑρ} δεγαι, πα υἱάδπι ἰοΟΓ͵ οφπ) ἰῃ ὀδγοδγθηι ἰΔηϊΠ| ςοποείί. Ουοά κἱ υΐϊβ φυΐ ἷς δχἰ διπλοῖ, ἰρϑιπὶ (ι ρογρϑδϑυμὶ ), φυοηΐδη υἱοἰδεὶ ποη ροία- Σοὶ, . Ὑο] πὶ οορί(οῖ, αὐτὶ εἰ] ΟδΟρἢἶδ οροῦαπι - ἀϊ. θεΐπδάθ ͵Δπ| γαορίδπι ροιοδίδιθπ; δάεριυϑ, ρο- Ἰογαὶ οογί ἰπ)υγίδπ) υἱπάϊοδγο. . διὰ σα απιη ξνδυδιυδ δοσυβαν , Π ἴῃ οἰδίοαΐαιη δοπ͵]δοίι, ἡπηροτίο δἰ ἴῃ {|| φυΐ ἰηΐἱ οοποϊυδὶ ἀδιηδρθδηιυγ οοπμηΐ, δυρογὈὶΥἑ, οἱ οοηουϊοαν! ; ρο- εἴι, φυδηίη ᾿η ΘΓδί, ἴρβογυπι ὁπ πιογογὶϑ |- ΥΔΥΪΊ, ργοου! ἀυθίο, ᾳυοὰ 'ρ (ἰπ͵α σση]θοίι Οδδαῖ, ΟΣ δυΐβ ουὐδηι οοη͵ οί ΓΔη) [Δοΐη Οἰἶλπὶ ἐδ ἱρδογυηι ολϑβὶθιβ. ϑδοίθη! δηΐπὶ ρἰδγὶ ΟΠ ΠΊΓ- Χ ΓΕ} δί:: δυθη δ, ἀθ }}} αυοαιιθ δοιιοη ἰαπὶ ἴεγγα : ἱπαυθ ρτί δ Δ [δεἷς 'ρβα, ηυὶ πθίᾳυς ργαβοίδγα υἱγια βρθοϊπιίπα ἀδάϊι, Φ. εἰ ᾿δηηυδπ) δυῦυπὶ ἴῃ ἰξηθ δχρίογαίβ ργοθδίυδαι! {ἴ, δυϑυδ ιῳυϊαιΐ Δι} ἰηἀ οἶα } πηϑη [ μγδῦυΐ,. Εἰ ηυϊὰ ἀΐσο ἐϊ δάγοογο (ηοη [ ΒιιραΓ- ἰν}η}, υδὲὶ δἰίααι { φυοηυδ απ} }} αἱ τηοάοϑιϊὰ δηϊηΐᾳθ δυθηπιδοίο δἰΐᾳφυα ἱπρδηθγδίυγ, υΐ ποη δυηι Δ]]ουΐ νᾷ]άδ ] πί ἃ ἀοίοτα, δῦ γυὙεὶ ὃχ ἐοπϑβοίθιϊα, ναὶ δχ ἰρβίῃβ ἰοοὶ βυδίογθ πϑίᾶ Οἱ Π) ἰῃ 'ρ γοβῃο γεργαῃδηβίοηΐ (υδγ] οὐμοχὶι : ] ἴ αυοφυθ δδηνάδαι πηληβυσίπαἀϊηοιη ἀφοίλγασίι, τοῖς αἰσχίστοις ἀδούλωτος χαὶ ἐλεύθερος, ἐν δὲ τοῖς πρέπουσι προθυμότατος καὶ ἀοκνότατος. Οὔτε γὰρ ἐν τῇ πατρῴᾳ, οὔτε ἐν τῇ Αἰγυπτιαχῇ οἰχίᾳ, ἤρθη εἰς ἀτασθαλίαν, ὁρῶν ἑαυτὸν παρὰ πάντων ἀγαπώ- μενον “ οὐδὲ ἤλεγξεν ἐχείνης τὴν λαγνείαν, ἔχων τὸ μὲν χάλλος τοῦ ἔρωτος ἐχείνης ἀξιόπιστον μάρτυρα, τὴν δὲ εὔνοιαν τοῦ δεσπότου συναγωνιζομένην. Ὃς δὴ, τῆς χατηγορίας σφαγὴν ὠδινούσης, οὐδὲ μαστί- ξας εἷς δεσμωτήριον ἐνέθδαλεν. Εἰ δέ τις νομίζει, διὰ τὸ μὴ δεδυνῆσθαι ἀμύνασθαι, πεφιλοσοφηχέναι ἕν- νοείτω, ὅτι οὐδὲ βασιλεύσας αὑτὴν () ἡμύνατο. Οὔτε οὖν συχοφαντηθεὶς ἤλεγξεν, οὔτε εἰς τὸ οἴχημα ἐμπεσὼν, χαὶ τὴν ἀρχὴν τῶν ἐχεῖσε ἐμπιστευθεὶς (), μέγα ἐφρόνησε, χαὶ τοὺς ἄλλους χατεπάτησεν᾽ ἀλλὰ χαὶ ἐχούφισεν αὐτῶν, ὡς ἐνεδέχετο, τὸ τῆς λύπης ἄχθος, ἐχ τῶν χαθ᾽ ἑαυτὸν ἴσως, ὅτι ἀδίχως ἐδέδλητο, καὶ περὶ ἐχείνων λογισάμενος. Εἰώθασι γὰρ ἅπαντες ἂχ τῶν χαθ᾽ ἑαυτοὺς, χαὶ περὶ τῶν ἄλλων τὰς Ψψή- φους φέρειν" μάλιστα δ᾽ ἐχεῖνος, ὁ πανταχοῦ δοχίμια τῆς ἀρετῆς δεδωχὼς, ὡς χρυσὸς ἐν πυρὶ βασανισθεὶς, χαὶ τῆς οἰχείας δείξας () τὰ γνωρίσματα. Καὶ τί λέγω, ὃν τῷ οἰχήματι; Ἔνθα καὶ τοῖς μὴ λίαν ἀναλγήτοις τίχτεταί τις ταπεινοφροσύνη χαὶ ἐπιεί- χεια, ἣ ἐχ τοῦ συνειδότος, ἣ ἐχ τοῦ τόπου φυομένη, ὁπότε οὔτε ἐν τῇ βασιλείᾳ ἠλέγχθη " ἀλλὰ χἀχεῖ τὴν αὐτὴν πραότητα () ἐπεδείξατο, τρέφων μὲν Αἴγυ- πτίους, χαὶ τοῖς πανταχόθεν ἤχουσι χεῖρα σωτῆ- ρίας () ὀρέγων τοὺς δὲ ἀδελφοὺς οὐ μόνον οὐχ ἀμυνόμενος, ἀλλὰ χαὶ εὐεργετῶν. Ὧ τῆς ἀρετῆς, χαὶ δοῦλον μεγαλόφρονα ἐπιδειξάσης, χαὶ βασιλέα ταπεινόφροναϊ ὦ (δδὅ) τῆς ἁπανταχοῦ τὰ οἰχεῖα τεχμήρια σημηναμένης ὦ τῆς ἀταπεινώτου μὲν ἐν συμφοραῖς, ἐπιεικοῦς δὲ ἐν ὑπεροχαῖς ὦ τῆς μήτε τῇ ἀσελγείᾳ ἡττηθείσης, μήτε ἐπὶ τῇ συχοφαντίᾳ δυσχερανάσης ὦ τῆς πᾶσι μὲν βασιλιχῶς, τῇ δ᾽ ἡδονῇ τυραννιχῶς χρησαμένης ἱ ὦ τῆς χαὶ εἰς ἀνάγ- χὴν ἐμπεσούσης διηγήσασθαι τὰ χαθ᾽ ἑαυτὴν, χαὶ ἐρυθριασάσης τὴν ἀλήθειαν εἰπεῖν, ἵνα μὴ δόξῃ στέφανον σωφροσύνης ἑαυτῇ περιτιθέναι Οὗτε γὰρ τῶν ἀδελφῶν τὴν ἐπιδουλὴν ἐξέφηνεν, οὔτε τὸν τῆς Αἰγυπτίας ἔρωτα" ἀλλ᾽ ἔφη" ε« Κλοπῇ ἐχλάπην ἐχ γῆς Ἑδραίων, καὶ ὧδε ἐποίησα οὐδὲν χακχόν" ἀλλ᾽ ἐνέθαλόν με εἰς τὸν τόπον τοῦ λάχχου τούτου. » Δι- ἀυπι οἱ ξγριῖο δἰεγαῖ, οἱ [ αυὶ γαν ἷϊβ ὁχ ἰοςΐβ Ὁ χαίως ἄρα ὁ τῆς σωφροσύνης νομοθέτης καὶ πρύτα- δὐνριδθαηϊ, πιϑηνηὶ δα υἱάγει ργθογαι: οἱ ἰη [{ἃ- δοίυπι πΠοη βϑηπἰιηϑἀνογιογοί, γογυ δἰΐδῃ) νις ἐδράδευσεν αὐτῷ τὸν στέφανον, ἀπόδλεπτον μὲν τοῖς πάλαι, ἀοίδιμον δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα ἀποφήνας, Ῥβεπεδοῖδ οοηίεγγαί. Ο ἱμογοα υἱ]ὸπὶ νἱγιυ νἱην} αὐ οἱ δεγνυπὶ πιϑφηδοϊπιην Θχ ἶ ουΐ,, οἱ ταροπὶ Ἰναπιΐίδιν δΔίᾳυο ἀδιγίβδυπι Ὁ νἱγίαιοπι, φυῶ υὐὶνὶ Ἰοσοταπι πιδηϊεϑία δυΐ ϑίψηα δι" Ο υἱγίυϊαπι, υ ἰῃ οδ]- "δι ϊδυ φυϊάθιν "Ν]Νΐ τη Δ) θοίαπ ργαϑι {ϊ ; ἴω οιπί μοι ἶἃ γΓῸ παΐοπὶ οἱ δηϊπιαθδῃ ' Ο υἱγιυϊθιι, ΨΑΒΙἙΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕἸ ΝΟΤΕ. () ΕΔ. Ραγὶβ. ὅπου δὲ βασιλεὺς ἀμυνάτω αὐτή. ϑεσιΐηαν ἰἐοιοπαπι σοὐϊοὶβ γα οδηΐ. ΕΡΙΤ. () Ριὸ ἐμπιστευθεὶς ἰάθπι ἰαθεὶ ἐγχειρισθείς. εΓ. . ἐχούφισεν Δηφαὶ πη ἐπεχούφισεν ἱ γΓ. ἡ ργὸ ἐδέδλητο δον υἱἱ ἐμδέδλητο. ῬΟΒΙΝ. () Τῆς οἰχείας δείξας. Ὑἱάσοιι Αἰϊσυοι! ποιηθη δ) θιδη να πὶ ἀ , ουΐ αι)! οἰλιιΓ'οἰχείας, ηἰδὶ [ὐγιθ ῬΓῸ οὐ ἰεροινάμηι ἐπιειχείας. ΆΙΤΤ. --- [ηΓ οἰχείας οἱ δείξας οοά. αι. ᾿ἰπδορὶ( εὐγενείας. ῬΟΒΙΝ. () Ροϑι πραότητα οοἀ. αι. δάάϊι χαὶ ἡμερό- τῆτα. ῬΟΒΒΙΝ. () Χεῖρα σωτηρίας. Ε΄. Ἰεραπά. σωτήριον. ΠΙυὰ πιαπιπι καἰμ!ἰς ργαϑεγο Ἡδενταϊβιηιπὶ ρ͵. ΑΙΤΤτ. () οὐ. αι. ὦ πιιιίαι ἴῃ ὡς, οἱ γΓ. . σημη- ναμένης λει ἰηῃ χατασημὴν. ῬΟΒΘΙΝ. ] ἘΡΙΒΤΟΙΛΆΌΜ . ἵΥ- -- ΕΡΙ͂ΘΤ, ΤΙΧΧΙ. ι.(᾽. θῶ ποα [ἰδ ΐη δυρογαῖδ δδὶ, πόας οδἰυπμείδπι ἱπάΐφηο (υἱ} Ο υἱτιυίοιν, αυῷ οίογὶβ φυΐδηι οαν». πἶθυβ Γορσίω πὴ ἴῃ ΠΊΟΓΘΠ), δυίθπη) τοϊυρίδία ἰγγδημίοα } Ὁ νυἱγίυίοιι, : εἰΐδηη ρμοδιᾳύδηι" ἧῃ οσιγοιδι ἰποίἀΐξ ποροδεί (δίοπι, δγυθυΐ! ΘΟΙΙΠΙΘΠΊΟΓΑΓΟ αὐ δἱδὶ δοείἀδγυηϊ, δίᾳυο [ γουἰἰδίοιη ἀΐοογο, Π οογοηδηὶ οδϑιϊδιὶ ἀδυ ίδπι δἰ δὶ ἱροὶ ἱπιροθθῦθ συεῖϊα υἱάθδίαν Νδαι παι ἰγδίγυπι ἱποίΐδ ὀχροουΐὶ : θαυ υἱ ὁδοὶ ἃΡ ργριΐδ ἱπιρυάΐοα διβοίας : δἀ ἢἰος ἰδηίαπι ἀϊχὶϊ: « ΕὐΓΙΟ ϑυθγερίι δύῃ χ ἰοῖτὰ Ηδθγαογθω), οἱ ἰδ ποὴ ἴδοὶ ηυϊθφαδαι πι]} ; οοά οοπίοοδγθηῖ πιὸ ἰη ἰοοῦπι ᾿δλοὺϑ ἢ υ} . "΄.» θυ οὐπ ἰδ δίη!, οδδι ἐδεἷδ Ἰορίδίδίοῦ δὲ ρυῆδδαδ δ. ΓΘ ΌΠΟΓΑΙΟῦ, ἰθτα ἂς ποῦ ἰἱρϑὶ οοπία! ργιθηνὶὶ ἰἴοοθ σογοηδην, οἱ ἰΐδ υ] οἱϊπι δηΐ πο τἱχογαηὶ, οοηϑρίουδ [αἷϊ, οἱ οτἷι οοἰοτὶ οἴπ) δ οπιποῖι : [Ζυϊυγᾶ εδὶ ροϑβιοτί αίθαι. Π’. --- ΑΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗΉ. Α Περὶ τοῦ ᾿Αποστόϊζον, ὅτι ε Σκεῦος ἐκ.λοὴ ἧς μοί ἐστιν οὗτος. » « Σχεῦος ἐκλογῆς μοί ἔστιν οὗτος, » περὶ Παύλου φησὶν ὁ Χριστὸς, ὅτε τὸ ἀποστολιχὸν αὐτῷ χή- ρυγμα (θ) ἐνεχείρισεν. Οὐ γὰρ ἅν, ὑπὲρ ἧς τὸ «ἰμιον αὐτοῦ αἷμα ἐξέχεεν Ἐχχλησίας, ταύτην φέ- ρων παραδέδωχε διδασχάλῳ μὴ μέλλοντι τὴν ἀρετὴν ἀντίῤῥοπον συνοίσειν τῇ χάριτι" ἀλλ᾽ οὐδὲ ταύτην ἐ ποιεῖτο τὴν μαρτυρίαν, μὴ συμθαίνουσαν ὁρῶν αὐ- τοῦ τὴν προθυμίαν τῷ μεγέθει τοῦ πράγματος. Τρέ- χεῖν γὰρ τὸ χήρυγμα πανταχοῦ ἐδαύλετο, οὗ μόνον τῷ λόγῳ, ἀλλὰ χαὶ τῷ τρόπῳ τῶν χηρυττόντων νευ- ρούμενον. Τὰ μὲν γὰρ σημεῖα καὶ ὑπόνοιαν δύναται δέξασθαι πονηράν ()" βίος δὲ ὀρθὸς, καὶ αὐτοῦ τοῦ διαδόλου ἐμφράττει τὸ στόμα. Μὴ τοίνυν ἐχ τῶν σημείων μόνον νομιζέσθωσαν () χεχρατηχέναι τὸ χῆ- ρυγμα, οἱ μηδεμίαν βίου ὀρθοῦ βουλόμενοι ποιεῖσθαι πρόνοιαν. Συνέπραττε γὰρ τοῖς γινομένοις χαὶ λεγο- μένοις χαὶ ὁ τῶν χηρυττόντων βίος, μηδεμίαν λαδὴν διδούς. Εῤ τοίνυν καὶ νῦν ὁ τῶν ὑφηγητῶν βίος ἧἡμιλ- λᾶτο τῇ ἀποστολιχῇ πολιτείᾳ, ἴσως μὲν χαὶ σημεῖα ἐγίνετο ἄν. Εἰ δὲ χαὶ μὴ ἐγίνετο, ἤρχει πρὸς φω- τισμὸν τῶν ὁρώντων. ηβᾶπι| ρΓΈΡοΝ. δ᾽ ἰφίιαν ποάϊοφυθ νἱία ὀοοίογυπ), Εἰ ΟΟἰ : ἀροβίο! οϑιη {Π|π υἱγϑηϊ ΕΟΥΧΧ. --- ΑΚΘΕΝΌΡΗΙΟ ΓΕΟΤΟΆΙ. ὃὲ Αροείοίο, ε« αε οἰεεοιϊοπῖς πεβὶ ἐεἰ ἰει ". » «ε Ἧ οἰεοιοηΐδβ (ἰ οδὶ εἸδοῖυπι) τα ἰ ἢ αδὲ ....» Δὸ Ῥαυΐο ἱηφυΐι ΟΠ τίβίυβ, φυλπόο δροϑιοίϊουπι ἱρδΐ ρΓδ- οοηΐυπι οοπιἰοῦαὶι. Νο|υο δηΐπι ΞΟΟἸο᾽η, ΡΓῸ ἤυ ργοιϊοϑυπι βδησυΐηοπι δυυπὶ ἐδιιάογαί, πηλρ ϑῖτο ἰθπιοτα ἐγαάϊἀΐεοι Δ}}, φυ! νυἱγίυίοπι ἰηδυδίτίαπίαυα ϑιιΔ πὶ ράγοη οἱ γεβροπάδηίοπ) σγλι} ] λίγυ ΠΟη αδῖ : δαὶ ηη ἰος (εϑιἰπιοηΐσηι οἱ ρογηϊ θυ ΐβεῖ,. δἷ ποη υἱἰβοὶ ρατίυυβ γοἰυὶ ρδϑϑῖθυ ργοφγο Θη, " ἰρβϑῖυ δηἰπιΐ ργοη)ριϊυἀὐΐμεπι εὐπὶ 'ρ Γαὶ πιδρηϊδυ- ἀΐηο. Ὀδθίᾳυα οπῖτι Ἰοοογαῃι οὐυγγαγο υοοθαὶ ργόθοῦ- Ὠΐαπ), πο π| δΟΓΠΊΟΠΟ, οἱ πιογὶ θι ᾿Γ- πἴυηι λοϊοπευη νοὶυϊ αυϊδυδύδη) πογνΐ ΘΠ)Ρᾶ- εἰαπ!. ζ. ΝᾺπι πιϊγδουΐα αυ]άθπι οιπ| υδρί οἴοΠ πὶ ργάνϑηι τοοΐρογα ροββυηὶ (ᾳυδλϑὶ δο οὶ ἃ ἀξοπιοηθ Ροιΐυ φυδῃ) ἃ Ὁ ραἰγεηίυτ). Υ᾽ δυίεπι τγθοίδ ἱρ- δβἷυδ οἰΐαπὶ ἀϊαῦο͵ οα οδίυγαι, Ουᾶγα πυ]} πὶ γἱ ῥγο δὲ ΟΙΓΔΠῚ ϑυϑοίρεγθ υοϊυηϊ, ΠῸΝ δϑὶ ᾳυοά οχἰβιϊπηοηΐῖ, ΡῈΡ πηῖγϑ οἰδδοίυπ) (αἶ, υἱ ρΓΟ- οοπίυπι (Ενδηρο }}}} οὐιίηοτγοι. Οοορογαθαῖυγ Θηἷπη φυ Περδηὶ ἃς ἀϊοευδηίυν, οεδη νἱία ργΟΟ- πἷυπι ἡΠΠυἀ ΤΔοἰθπ πὶ, απ ηἰ αἸἸάπὸὶ γοργο θη θη δὶ ΤΑΙΪΟΠΟΙ ΦΠ}- ἰδγοίυνγ, (ογι τηΐγϑου δ οἰΐδηι ἤσγθηϊ. ϑ'π δυΐθπι οἱ ηι}} ἤθγοηϊ, βυΐϊποογοι δά ἱΠυπιπδη ρ(- ἸΟΓΟ αὶ υἱί. ’, -- ΝΕΜΕΣΙΩ ΜΑΓΙΣΤΡΙΑΝΩ. Εἰς τὸ, « Πάντα, ὅσα ἂν εἶπεν ὁ Κύριος, ποιήσο- μεν, καὶ ἀχουσόμεθα ()). » Καὶ εἰς τὸ, Ὃ ψυ- αὶ χικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος. ν» Καὶ εἰς τὸ, «Οὐ δύναται δένδρον πογηρὸν καρποὺς χκαιλοὺς ποιδῖγ. » Σὺ μὲν ἴσως ἀλλόχοτον νομίζεις τὴν φωνὴν, ἅτε παρὰ Ἰουδαίῳων, τῶν μηδὲν ὀρθὸν μήτε λεγόντων μῆτε πραττόντων, ῥηθεῖσαν᾽ ἐγὼ δὲ, ἐπειδὴ ὁ νομο- θέτης αὐτοὺς εἰς τοῦτο οὐ χατεμέμψατο, ἡγοῦμαι, ὅτι () ἃ χρὴ μανθάνοντας πράττειν, ταῦτα διὰ τοῦ δ ἄρῃ. χι, . ὅθ Αἵ. ιχ, . θοιι ν, . (ογ. τι, . ΧΧΧΙ, -- ΝΕΈΜΕΒΙΟ ΜΑΟΙΒΤΒΙΑΝΟ. π ἱμῶ : « Οπιπΐα φμασιποια αἰαὶς δοηιΐπμςε, [αἀοἷε- ἴις, εἰ αμαϊοπιμε τ. νΚ Νέος ποη ἐπ {μά Ραμίὲ ἀἱείμηι: « Απὶπια ἐς ποπιο ποη ρεγοὶρὶί ἐα φια εἰπὶ ερὶγ ,»]ιπε ἐπ ἐπ (Πτἰδιὶ ; « Νοπ υοἱθεί αγ- δον πιαία [γμοΐϊι ϑοποε [ἀοέτε ὅδ, » Τὰ αὐυἱάδπι [οΓι δρϑυγάδηι οχίϑιϊ νούθη), ἰΔηηυδπὶ ἃ υάδ᾽, ἢ }}} τϑοιὶ “βδηίαυα τοὶ] ἀϊοσπεῖθυ ταὶ (δοΐϊθηιῦυ, ρτοϊδίδπ),.. Αἱ ορο, υ} ἰερἰβίδιοῦ 'Ρ ἰῃ ΠΟη ΓΟΡΓΟἢΘηΔἶι, ἈΓΌΙΓΟΥ : ᾳυοηΐδη) ᾳυδ ἀϊδεοηο [δοογα οροΓίαϊ, ἃ [λοϊοθὰο δ ΜΔ}. ψηῖ, . ΑΒΖ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ῥγο χήρυγ νΓ. ροϑὶ ὅ ἀντίῤῥοπον τηυἱδι 'η ἀντίπαλον. ῬυϑΙΝ. () ϑ. (υ)αοίυδ δὲ ο. ὅ, Ψεπογαθὶ, αχ . δὲ ἐεαἰἰν. ἀἰκιἸ αυ δ ᾿ΠΙΟΓ τ Γᾶου]α δὲ πιΐγᾶ, } πιΐγἃ - μυηΐα, υἱ ||} δίηηι ὨὸΪ ορογὰ, φυὰ γνϑὶ ρϑγ νοὶ ρογ ᾿ιοιηΐπο ὁθπίγα πλίαγδηι ἴδοι ; ἰδία ὙΘΓῸ Εἰἰάπὶ ἃ ἀφξιηθηθ δυϊ Ποιΐμ ργαϑιϊφίαιογα ρϑιγαγίὶ ρυδδίηι. ιττ. () Γᾳπὶ δογὶ ὲι νομιζέτωσαν ῥτὸ νομιςέτθ. οἱ ἰπὶ οοι]. ἰορὶς χάρισμα εἱ Ὁ νογῶ. ἰϊν ροϑὶ μηδεμίαν αὐάὲι μηδενί, ΡΟΞΙΝ. () Καὶ ἀκουσόμεθα. Νααυθ ἰ Πουταο (οπι ἴος παϑϑίυγ, ἰη [,|πη ἰηΐογργοίθ. φυδ ν᾽υγα ἰη ατγῷο. ΒΙ}. Ἰδοείοη ποιαγνΐ. Εἰ δὶ ἐΠΠυϑιΓα Θχθιρίιπὶ οἰἶαπι γόνον}. ϑ]Οιη. ὁ. χχυμ, νΥ. , ( φιυο υἱάθ ἱπίγα δρίϑί. . ἢ ιττ. () [πίον ὅτι οἱ ἃ χρὴ . Δι. ἰηδογὶϊ τάχα ἐπειδῇ. Γ. ροδὶ αι πο, προηγούμενοι ΓΟΟΙα ἢ“ δι ἰθειη ἢ! προηρημένοι. ΒΟΒΘΙΝ. . ΙΒΙΌΟΒΙῚ ΡΕΓΌΒΙΟΤ εἰθοίμνιδ ; ἰἀμεῖγεο ἐνδηθ ἀϊοίυπι : « Ομμηΐδ υ- Α πράττειν μανθάνομεν, διὰ. τοῦτο εὖ εἰρῆσθαι" « Πάντα. ἑμδαυς ἀϊτίι Ποῖ, [βοἰϑπιι, οἱ δυάίέπη. » Νδδὰ "ΠῚ ᾳφιΐδιμ, φυὶ ". φυδιιρίδαι γϑίῃ ἀϊδοσηὶ, ρτθ- νδὉ}}} ογάἀϊηΐα γδαιΐοηθ ρεῖυβ δι ίάηιϊ, ἀοδάο ἔδείυηι; Διὶ γϑγὸ οὐ γὶβα ριθοορὶδ ἴω ορυδ δοιυπηημδ ργοάμ- : οδγὸ δβίυδεῃ!, ὺ ἵρεα δοίίοῃϑθ ὠΐβουμὶ, ) ἰΔῃ ΟΓ- εἰοη , φυ δι δεϊίοη εἰ Οραῖε σοφηϊ ἰοδϑί ρατίεπιο. " δυΐπι γ ΓΔ Υἱγίωϊ οὐ ΡῈΓΡ ἱρδπὶ δχογοϊδιϊοπδι ἰπβιϊυἰτυν δά νἱγιυίοη, οἱ αυοάδηνπιοάο ἀΐδοῖ!, Θπὶ οἱ ϑέῃ , οἱ ἀδοθη Ομ δι ββἰ δ υ, δι πιδχὶπια ἐὐηδογνδηίθῃ πδίυγα, οἱ α{ΠΠΠ βαπείδιη. Αἰηη δ φυΐϊάθπι ἀδ Γ ἰιδοίθηυϑ ἀἰχ βυῇῆοίαί. ἩΪω δυίοαι : « Νοη ροιοφϑί ΔΓΌΟΥ π|δ]ὰ ἰγυοίυ ΠΟΠπΟῸ [ἃ- ἐγ, » πθη [Ἰ}}ΠῚραρηἰ πίη ; ] γοάλγχυϊ οοιη- "υοτδιἰοθ ἰθ ςοηϑυθσίιυαΐο νἱ(ϊοτυιη. Νὰπι ἀσπ ὅσα εἶπε Κύριος, ποιήσομεν, καὶ ἀχουσόμεθα. » Οἱ μὲν γὰρ ἄλλο τι μανθάνοντες εἰχότως ἀχούουσι, καὶ «ότε τοοιοῦσεν᾽ οἱ δὲ τὰς θείας ἐντολὰς εἰς ἔργον φέ- . ρειν προηγούμενοι, ἀπὸ -ἧς πράξεως μανθάνουσιν, οὐ φοῦ λόγου τοσοῦτον, ὅσον τῆς πράξεως τὴν γνῶσιν . «ικτούσης (). Τῷ ὄντι γὰρ ὁ τῆς ἀρετῆς ἰἀσχητὴς ᾿ δι’ αὐτῆς τῆς ἀσχήσεως καιδεύεται τὴν ἀρετὴν, καὶ ; τρόπον τινὰ μανθάνει, ὅτι χρησιμωτάτη καὶ πρέπω- δεστάτη χαὶ φυλαχτικωτάτη ἐστὶ, χαὶ συμφερόντως νενομοθέτηται. Καὶ περὶ μὲν () τούτου ἅλις. Τὸ. δὲ͵, ε Οὐ δύναται δένδρον πονηρὸν χαρποὺς καλοὺς ποιεῖν,» οὐ τὴν μετάνοιαν ἀναιρεῖ, ἀλλὰ τὴν ἐν τῇ διατριδῇ τῆς καχίας διαμονὴν (θ) χωμῳδεῖ. Πονηρὴὸν γὰρ ὃν, οὐ δύναται χαρποὺς φέρειν ἀγαθούς" μετα- μὰ δί, " ροίδδι [γυοίμ [ῈΓΓῸ ΒΟΠΟΒ : δὲ Ὑδγὸ μ δληθὲν δὲ εἰς ἀρετὴν, οἴσει. Εἰ μὲν γὰρ περὶ δένδρων μαι {ἰοῦ δίαυθ σοηνογθὰ δά τὶγιυίοηι,, ἰυς [ὑγο!. ] "οβίην θ᾽ διβογί ("αίυγα! }υ) ΒΕΓΙΏΟ {Δ δα! νδιοσῖ, ἰμθἃ υἱποδὶ γϑιῖο. ϑίη δυίθιῃ ἀθ Ποηιΐ-᾿ ἶθυ. Ἰσαυΐίυγ, δὲ δχθιηρὶο δἷνὸ δίνῃ Ππυ υ. οὐδ (δὴ ιοἀ ἈΓΡΟΥθυΒ παίμγα.,, ἰ( ποθ] δὶ "νογὰ νοϊμμ ϑιἰ οἰς) δνογίδιυγ, οἱ δοσθύδι νὸ- Υἱϑιΐ, [ δυδρίοἷο. Νδη) υ}} ἀγογ (ἰδ ἱ νἱ- ἀειυς Ἀείγυβ Βοῃᾶ. Αἱ ψιοιιούο ((Πεδίυπι) ἃ}- μορλνὶιῦ Μαϊδηοῖ Αἱ ροοίο Οἰηηΐδβ ἰοΓΓᾺ οἱ ηυ}- ΠΟ ΔΓ ἰβἰ. οοΥίδ πη Δ οἱ ἰγορθρα οδμὶ! ἢ ιν} ἀοπδδ γος εἰμὶ νἱάοιυν υάδ ἢ Μαϊὰ ἢ Αἱ μομοο Δροβίο! θο Ὠοηοῦα ἀΐζηυ ὁδὶ ῃαυίιυϑ ον . Αἱ ιὸ ρδεῖο ((Πεΐβιυπ)) ργοάΐ . Υὸ- ΓΙ δἷ ονιθ, ἦῃ Βοπιίηΐθι οοπιΐξαγαηι,, πν- ἦν ὁ λόγος τῷ Σωτῆρι, χρατείτω ὁ σὸς λόγος" εἰ δὲ περὶ ἀνθρώπων, ὑποδείγματι δὲ ἐχρήσατο (ὅπερ γὰρ ἡ φύσις ἐκείνοις, τοῦθ᾽ ἡμῖν ἡ προαίρεσις), ἀνατρε- πέσθω ἡ ὑπόνοια " ὁποῖον γὰρ εἶναί σοι δοχεῖ δένδρον ὁ Πέτρος; Καλόν: Καὶ πῶς ᾿ρνήσατο; Καχόν; Καὶ πῶς πᾶσα γῇ τε χαὶ θάλασσα τοὺς ἄθλους αὑτοῦ ἄδει καὶ τὰ τρόπαια; ὍὉποϊῖον δὲ Ἰούδας ; Καχόν; Καὶ πῶς τῆς ἀποστολιχῆς () ἠξιώθη τιμῆς ; Καλόν ; Καὶ πῶς προὔδωχεν ; ᾿Αλλ’ εἰ πάσας τὰς γεγενημένας μεταβολὰς ἐν ἀνθρώποις εἰς μέσον ἀγάγοιμι, λάθοιμι πλῆθος λόγων ἐπεισαγαγεῖν. Διόπερ ἐχεῖνά σοι () πλρεὶς ἀναλέξασθαι ἐχ τῶν Γραφῶν, ἐπὶ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἀποστολιχοῦ ῥητοῦ χωρήσω" ε« Ὁ ψυχιχὸς, εἰ χαὶ μὴ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος, » ἀλλὰ δέξεται " οὐ γὰρ (ἰση . ἐμ τμδύΐυπι ργούυσεγα οοηδΓ, ἰπργυήδηβ ( εἶπεν" Οὐ δέξεται, ἀλλ᾽, ε Οὐ δέχεται. » Καὶ πάλιν" " )Π) ΟΥδΙΪΟἢἾ οορίλπι ργοάμχεγο. Ὁυοοίγοι (ἰδὲ (ὁσοιπηρίδὸ [ (ηυϊδιϊοηυπι } ΓΘ αυ π ΘΧ Γ ιι͵ἱμογὶ ρείναιο βιυάΐο οοἸ χα άα,, δὰ ἰηπίογργοια!ὶο- ΠΟΙ Δροβίο] οἱ ἀΐειῖ σοηἜΓΔΠῚ : « Απΐ " (Πη) ηυληϊνὶΒ ἱηργωβοηϊίδγαι (ιαίθηυ .ἤϊοοι εἱ ε Οὐ δύναται γνῶναι" » χαὶ οὐχ εἶπεν, Οὐ δυνήσεται. Ὥσπερ γὰρ εἴ τις σίδηρον πεπυραχτωμένον ἴδοι, χαὶ͵ εἴποι" Οὐ δύναται ψυχρὸς εἶναι, δυνήσεται δέ " οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν εἰρημένων" τὸ μὲν γὰρ ἐνεστῶτός ἔστι χρόνου, τὸ δὲ μέλλοντος. ηπαηὐΐι } πιη) ποι: ρεΓεὶρίδί ϑυηῖὶ δρίγ: » δἱ οδυῖθ ρβογοίρί δὶ ᾿(ὺὺυς ηἰαιίγαπι, υδὶ }- ") ἀ| ἐγ ). ΕἸ γυγϑῦπι : « ΝῸ μοίοδὶ ἰμι " ρογο.» Νοη αϊχὶῖ, Νοὴ γοίογίι, Οαδπιδάιποάυπι. Ἷ πὶ οἱ αυΐβ [ἀγγυπὶ ἱφιίίυπι νυἱάδαϊ, οἱ ἀΐοσαὶ : Νοη ροίοοὶ (τἰφί ἀσπὶ ; ροίογὶι δυΐδθιῃ [εἰ εἰ ἀυπὶ (ἰοτὶ : εἰς οιΐδιῃῆ γὸ ἴῃ αυῷ ἀΐεῖδ . Αἰϊόγι πίη ργϑθηϊς οϑὲ ἰοπμρογὶβ : δἰίογιηὶ {υἱυτὶ. ΕΥΧΧΙΙ. --- ΑΤΗΑΝΑΘΙΟ. Νοὴ [μἰ: ἐαὶ ἵει ποείγτο, οπιπίμπι τάγμα ἐοση ἶ- πεὴὰ πος δαῦθεγξ. Εηυϊάδηι ᾿ος ἰμδιπ αὐυοᾳι φυ ἰὰ δὐδυγάμιη ἀΪςεΐθ, ϑ η οἱ δἰ ϑυ υγὶδ οὐδ ϑη) δαρίοη . μι ὁ.. Νῶώιῃ δὶ ομμηΐα [υἱϑδοηῖ εἰδτΓὰ ἃς
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Menas the Deacon
Date: ~410 AD
Context: Isidore on the destruction of Jerusalem — explaining why God permitted it, and why he delayed so long before acting.
When the celebrated temple was destroyed and the city was given over to its captors, many asked: why did God permit this? And why, having permitted it, did he not act sooner?
The answer to the second question helps with the first. He did not act immediately — even when provoked — for two reasons: first, to give them time for repentance; second, to make clear to everyone that the disaster, when it came, came from their own choices and not from any failure of his patience.
God is not unmoved by wickedness. But he is slow to punish, and his slowness is not weakness — it is the space he opens for those who might yet turn back.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.