Letter 15

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed monk Date: ~410 AD Context: Isidore rebukes a monk for reading pagan Greek literature instead of Scripture. It is entirely unfitting for a monk to be reading pagan Greek writings. Who would not mock you? Who would not pity you? You sit in the calm harbor of the Lord's teaching, yet you drag in the noise and turmoil of pagan authors and poets. Tell me, what do they offer that compares with what we have? Their so-called wisdom is full of contradiction and confusion. The philosophers could not even agree among themselves, while the truth handed down by the fishermen [the Apostles] has conquered the entire world. If you have chosen the monastic life, then live it. Put down the pagan books and pick up the Scriptures.

“Ὅτι πάντη ἀ..1ότριον ἀναχωρητοῦ, τὸ Ἑ.1ληγνι- κοῖς ἐντυγχάνειν συγγράμμασιν. Τίς σε οὗ χωμῳδήσει; τίς σε οὐχ ἐλεήσει, ἐν γα- λήνῃ φιλοσοφίας τῶν τοῦ Κυρίου μαθητῶν χαθεζό- μενον, χαὶ θόρυδον χαὶ βρασμὸν Ἑλληνιχῶν συγγρα- φέων χαὶ ποιητῶν ἐφελχόμενον ; Τί γὰρ, εἰπέ μοι, καρ᾽ ἐχείνοις τῶν χαθ᾽ ἡμᾶς προτιμότερον ; Τί δὲ οὐ Ψεύδους γέμει χαὶ γέλωτος, ὧν ἐχεῖνοι σπουδάζου"- σιν; Οὐχ αἱ θεότητες ἐχ παθῶν (); Οὐχ αἱ ἀνδρεῖανι σον ϑοσίδηϊι Αηποι ἀἰν[ αχ νἱἰο518 αἴοοιϊο- ἃ ὑπὲρ παθῶν; Οὐχ οἱ ἀγῶνες ὑπὲρ παθῶν; Φεῦγς ε Δομοι (θτιῖα [Δοίμογα ργῸ νι ]οβ αἰοοιϊοηΐ- μιι57 Αὐποι σα ρΓῸ Υἱι!οδ85. δἰδοιου νι Αιιδιουγοιῃ ᾿ρ81π) ᾳφυοηι6 [0ρἰ41: οἱ Οὐδοσδηί δι ( ἰοειἰοπαῖν ἔυφξα . (υλτ δα γαϊνὰην δὶ δρογίϑηια νΌ] ΘΓ ὖδπὶ οἰοδίτγίεα οἰκίιθοῖα νἱπὶ ὨΔ4 ), ]- νϑθιηθηΐογο εὐπὶ ᾿πραί πρὶ γί υδ ἱπιργοῦυ8 ΓανΟΓίλιγ, δ ὀοίθτγίογοι) οἱ ρθγηϊοἰϊοϑίογοιῃ εν) ὲ ργίογο ἱξιογδηιἃ δ παρ Ζοη1 οἰδάσηι ἱπίεγαι . ὺὑΧ . --- ΕὙΠΑΜΡΙΟ. ἐμά α 7Ζοανπο αἱείμηι ἰαγϑὶς ᾿ « Ζαιι δδοι- Τὶς, ν οἰ. ΒιοΓ ὁπὶ διυίφογι νοϊυηίδίοηι δίσυο δηΐην ἰη- διϊτυϊυ1ν δυληιθ8 ρογϑρί οἶθι15, ἰπίγιι γ᾽ ἀγυογί θυ τοίνυν χαὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς αἰσχρότητος. Δεινῶς Ὑὰρ οἶδεν ἀναστομοῦν τοὺς τῶν τραυμάτων συνου- λώσαντας μώλωπας μήποτε ὑποστρέψῃ τὸ πνεῦμα τῆς πονηρίας σφοδρότερον, χαὶ χείρονά σοι τὴν ἧτταν τῆς προτέρα: ἀγνοίας ἣ ῥᾳθυμίας ἐργά- σηται. Δ΄. -- ΕΥ̓ΔΑΜΠΙΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ ἹἸωάγγου τοῖς ὄχ.ῖοις " « Ἤδη δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τήν. ν Τὴν ἄχαρπον Ἰουδαίων θεωρῶν ὁ Ἰωάννης πρα- αίρεσιν, δένδροις αὐτοὺς ἀχάρποις παρείχασε, πρὸς Α(Ι. Υ ,) . “ 0ζΓ. χη, . [μυ6., ΣΙ, . ΥΛΒΙΑΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. εἰσέτι οὖν τοῦ θεοπνεύστου, οἰ6. Οοὐοχ νότγοὸ ΑἸ. μυτμονεύεις τινῶν (4υ0ι ἰΔιπ6 ρομἱ ἴῃ πιαγρίπ) εἰσέτι τοῦ θε., εἰς. Ἶ6Γ5. , ῥτὺ βασιλείον, ἰ) σοι όχιυ οοὐ. ΑἸι. ἰαριῖν βασιῶν, ἐν τΠγρὶη6 γΓοκίοι δεγίυγ βασιλείου, ὙογΒ. μοϑὶ ἐραστὴς ἰ(διῃ, οἰ ἐν, οἱ πιοὸχ ρῖὸ ἐχείνου [ἰ" ) ἐχείνους. γεγβ. ροηυΐι. ργὸ πυχτίδα (οὐ. ϑίυνι., Υ4ι. εἱ ΑΙι. ἰοσυμἱ πτυχτήν. Αἱ βιδι μ081 ὑπομένοντα, οοὐά. γι. οἱ ΑἸι. δὐὐνρυηι [θ6 δον : εἰ δὲ μετάθοιο τῆς αὐθαιρέτου παραπληξίας, ἐτίμησας ὑπαχοῇ τὸν διδάξαντα, ἱιος εἰ, δὲ αμίδηι ηϊμίαἴμς [ μετὶς α υοἰπιματία ἱπδανῖα, ποποταδίϊ οϑοαϊομ ϊα διιμὶ (ἰἱ ( ἀοεμῖ. ῬΟΒ51Ν. () Ῥεο ἐπὶ οοὐᾷ. γαϊ. οἱ ΑΙ1. Παρϑηϊ ἐστέ, Οἱ νδγβ. . ΡΓῸ ἐνηχῶν ἰ6βη!, ἐνοχλῶν. ΡΟδΒΙΝ. () Οὐχ αἱ θεότητες ἐκ παθῶν, χ. τ. λ. Οιπηΐὰ [ὅδ ἰηϊογγοφαίίνο γοά ϊι ΒΙΠ , πες γα) οἰαπ ουΐᾳιϑηι γ᾽ ἰδδῖυγ ἰθοι0. πιϑ ἰδιπθι) ρι10.,. ηἰιο([ ἴῃ ςοά. Βαν. ἰμνοηΐ, οὗ χαὶ ἰ6Γ ροϑίυπη] ργο οὐχ αἕ να] οὐχ οἱ οὗ ἰάδπι ῃΐς να]δὶ φυοά ὅπου. Μαϊΐπ ἰφίιυτ γογίογος ὕυἱὶ οἰἰαπι. (ουΐον Τογιυ!] η. Αροίϊοσειὶς. ς. , εἰ , Μινΐ Εἰ σοιη ἰ Θεοίαυΐο. Ἀτττ. “- Νοη Θαλελαίῳ Θελεσέῳ Πδης ὀρίδῖ. ἰπδογΐ. "! ο04ι . ΑΙι. οἱ γωϊ, . Ὕεγβ. ἀοϊη6 , ρτγὰ ἀγῶνες ὑπὲρ οοἱι!. ΑἸι. Ιἰοφὶι αἰῶνες διὰ, εἰς., δἰ γοΓϑ. μτὸ ἀναστομοῦν, ἀναστομεῖν. ῬΟΒ5ΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΝ .. -- ἘΡΙ5Τ. ΩΧΥΪ-. τὴν ῥίζαν αὐτῶν χεῖσθαι τὴν ἀξίνην ἀποφηνάμενος, Α σοπιραγδνῖ!, δ4 ΘΟΥΙΠΊ γαυΐοοπα δου γί ροϑὶ- τὴν ὀξεῖαν χαὶ σύντοιλον τὸῦ Εὐαγγελίον διαίρεσιν, ὑφ᾽ ἧς πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν χαρπὸν χαλὸν, ἐχ- χόπτεται (), οὐχ ὁρύσσεται. Ἧ γὰρ φνὴ τῶν ῥιζῶν, ὁ νόμος δηλαδὴ, καταλείπεται, ἐφ᾽ ἣν ὁ νέος λαὸς ἐγ- χεντρίζεται. ΞΕ", -- ΤΩ ΛΥΤΩ. Τί ἐστιν, ε Οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ; ν Μαθεῖν θέλων ἐσήμανας τίς ἡ τοῦ πτύον ἐνέργεια ἣν μεταχειρίζεται πρὸ; χαθαρισμὸν τῆ: ἅλωνος τῆς ἰδίας ὁ Κύριος. Τοῦτο τοίνυν ἐστὶν, ὡς οἶμαι, τὸ νόημα, ἅλωνα, τὴν πάνδημον τῆς οἰχουμένης Ἐχ- χλησίαν προσαγορεύει, ἐν ἧ πάντα τὸν θερισμὸν συναγείρει τῆς ἀνθρωπότητος. Πτύον δὲ, τὴν δικαίαν ἴδ θΓΟΙΠ14) , δε ΔΠ ἃ6 ΘΟΠΊΡΘΙ - ἀϊοβαιη ἔνδηο!!! ἀν᾽ δοιαπν.,, Οπιῃ ἀγΌοΓ ποη [λο] [Γοῖ πὸ Ὀοηι πὶ, δχβοϊ ἑν δ᾽, οἢ) δυῖθιπ [οὐεγ. δἰ αφιίάοι ᾽ αυοί οχ γδύϊοὶ ιι8 ρυ αν, " ᾿ ἰαχ, γδ! υ : οὐ ρορυ Ὠὐνυ ἰμβογίυγ. ΧΥ΄- -- ΕἸΡΕΜΝ. Θεά εἰς ἐΠπώ4 « ες υδπ ἡ αὔτγανι ἐπ πιαπιι .. ν δρη! ἤολ8ι ροΓ ᾿Π ΓΔΒ, [ δοῖγα ΟΡ ΘΓ, γοη Π γἱ ᾿ ι , (υοὐ θοπιῖη δά Δγθὶ ρυγβᾶ - ιἰο θη βυπηΐ!, Υἱ8 ἃ6 μοι! . ΤΠ] ρίζα τ, ἢ τΐ6 ορίΐο [Ἀ ΠΠΔῳν βθηβ 6ϑὶ. Αγϑίβ Ποιηΐῃθ υὨἰ γογθᾶ πη οΥΒ ἰργγϑγυπὶ Εἰ οοἸ δίϑιἢ ἰπ16 . ἴῃ οἴηηθηι ἰνι πη Π Π81ΠΓ28 ἢ] 6556π) οοΟα!! . η ΕΠ ΔὈγὶ δι θη