Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 149 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Cassianus
Date: ~410 AD
Context: Isidore argues that God is not the cause of evil, using Joseph as the decisive example of beauty of body and soul combined.
On the question of whether God is the cause of evil.
Many who shine with the beauty of the body also shine with the beauty of the soul. If you doubt this, look at the most self-controlled of men: Joseph. Handsome in form and very beautiful in appearance — as Scripture testifies [Genesis 39:6], and as the Egyptian woman who burned with desire for him confirms — he shone still more brilliantly with the virtue of self-control. He extinguished the flame of youthful passion (for he was not made of stone), and trampled down the tyranny of flattery.
In my judgment, flattery is even more powerful than fear as a weapon. Fear wounds from outside; flattery works from within, making a person complicit in his own undoing. Joseph resisted both. That was not accident or nature. It was virtue — and virtue, as the rest of his story shows, is its own protection and its own vindication.
Ὅτι οὐχ ἔστιν αἴτιος τῶν καχῶν ὁ Θεός. Πολλοὶ χατὰ τὴν. τοῦ σώματος λάμψαντες ὥραν, καὶ χατὰ τὴν τῆς ψυχῆς διέλαμψαν. Εἰ δὲ ἀπιστεῖς, θέα τὸν σωφρονέστατον Ἰωσήφ. Καλὸς γὰρ ὧν τῷ εἴδει χαὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα, ὡς μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ ἡ Γραφὴ, χαὶ ἡ Αἰγυπτία αὐτῷ ἐπιλυττήσασα“ ἀλλὰ τῇ τῆς σωφροσύνης ἀρετῇ πλεῖον ἤστραψε, χαὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἡλικίας ἔσδεσε φλόγα (οὐδὲ γὰρ λίθινος Ἦν), καὶ τὴν ἀπὸ τῆς χολαχείσς χατεπάτησε τυραννίδα. Φόθδου δὲ χολαχεία, παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ, δυνατωτέρα. Ἑννοεῖν δὲ χρὴ, ὅτι χαὶ δέσποινα ἣν ἡ χολαχεύουσα, χκαλλωπιζομένη, χαὶ τὸν χιτῶνα () τῆς ἡδονῆς ἀναῤ- ῥιπίζουσα, καὶ γυνὴ, δεινὸς χαταγοητεῦσαι ῥήτωρ τοὺς μὴ προσέχοντας, χαὶ παλαιὸν τοῦ διαδόλου ὅπλον, δι᾽ οὗ πολλοὺς ἀνδρείους χατέδαλεν. ᾿Αλλ' ὅμως τούτων ἁπάντων τῶν μηχανημάτων ὑψηλό- τερὸς ὥφθη. Εἰ δὲ καὶ τὴν γυναιχωνῖτιν ἐθέλοις ἰδεῖν ἐν τούτῳ στεφανουμένην, θέα τὴν εὐγενεστάτην Σω- σάνναν, τὴν ἐν νέῳ σώματι καὶ ἀφράστῳ χάλλει ἐλέγ- ξαταν τῶν πρεσθυτέρων () τὴν ἀσέλγειαν, χαὶ τὸ «ἧς σωφροσύνης μὴ ἀπολέσασαν χειμήλιον. Εἰ δὲ πολλοὶ διασύρουσι τοὺς καλοὺς χαὶ ἀγαθοὺς, μὴ θαυ- μάσῃς. Πρῶτον μὲν γὰρ διὰ τοὺς χαχῶς χεχρημένους τῇ ὥρᾳ δοχοῦσι διασύρειν. Δεύτερον δὲ, ὅτε πολλοὶ ἔργον τίθενται τὸ κατηγορεῖν (). Τρίτον, ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ αὐτῆς τῆς ψυχῆς χαθιχέσθαι δὲ (ιι. Χχχισ, , " Ηδη. ΧΙΠΙ, . ἰδδὶ ἐοηὐυποι νἱ σοηΐΓ ἴρϑυ!η μάγογα θοίπηπ, πΠοδ Υἱθδ γδῦβα ΟΠ} ἶρ ἴῃ Π ἱπνίοο πὶ ΔΡΠΊΔΙΠΏΥ, 'ρθο ργίποῖρα " }{π| αἱδηι, φαΐ εν ἢ}} εἰ δὶ πἰγίαθαυς ρΑγιΐβ μαγηϊοίοπὶ δι}. ϑϑὰ αυθγοὶὶα υἱεΐ σοὶ ο, οἱ ου͵αϑνὶ ( ΓὙ : δὶ ἀΐοογα, } ρᾶοῖο ἀδβίμεγα ροσϑβὶ -᾿ τὴ ἰηγνΐοοπι ] ΠΙσόγανγα, ἢος ἀσεηυτη ὲ σοηϑ. τὶ]. Ὀίοο ἰφίτυν, ἰά ἰπάθ δοοίάδγο, αυοὰ οἱ αϊνὶιϊ οἱ αἱογίδπι οἱ ἢ Υἱι γθ, υ: ἰηδίδν ποτίτδ᾽ ἰθοβουηϑ, πιδη ἰῃ ρῥγοῖΐο αθδαπνυδ. ΝΆηι αἱ {{|π|᾽ ΠἰΒΠ]} οἱ ν!], Θἰΐϑην βιιηξ, Γαρυϊλγα ᾿βσϑ ἀθοογοπιιβ, ποι υἱἱ δυμδνὺ ἱπηρ] ας} ἰηΐ - - τηϊο εἶα οἱ ποη ἀοηυηιϊδια με! πουΐβ ἰηνίοδηι ἰηἀΐ- σου ; ρβοοπὶ οἰ τὶ ἰΔίΘπΊι ἀπιρ εἰ Γοίηιγ, ΟΡ αυδηὴ ΟΠη ὑ] ἢ εἰ ρυχηδ δίᾳφυο ἀἰβδίἀϊυμὶ Β το ογοίυγ. ΧΧ]. --- ΟΑΘΙΑΝΟ. ) εμπὶ ΠΟΝ ἐ πιαίογιηι αμοίογεπι. Μυ!ι!, αυὶ δογροῦὶβ [ογὰ οχ πα δεγϊουσγημὶ, ἄ}} εἰἴδπὶ δηΐηιν ρυϊοἢ τιν ἀΐπ ον οι υογημι. Ουο δὶ ἀδπὶ τὶ ποη ἰι}}, βροεία ὑλ:}[ πλω}} δονΕ- ρθυπι. ὐπι δηἷπι Θεδεὶ ἰογπιοβυδ ἀδρθείι, εἰ ρ}- ΟΠΟΡ νἱδϑῦ, υἱ Θογίρίυγα ἀδ 'ρο ἰθρίδιιιν ᾿", οἱ ΖΕ αγριΐα ἰοπΐηα αυ ἰη ἰρδϑιπὶ ἰηϑϑηϊ : δἱ οδδιϊ τᾶ - ιἷὶς ἂς ἰδ ρογδη δ Υἱγίυα οἰἰδπὶ ΔΙΏρ] υΐζεραὶ, οἱ Παμιπιϑτη ἃ ἰδία δλάἀοἰἐβοθηιΒ οχο } Χ- διἰηφυδθδὶ ( Θηΐπὶ Δρ᾿ . Γ), οἱ γ γδΠ ἢ ση] ΥἱπΊ δι] ατἱοη πηι οὈτὶ Θοπουϊοαν, ΜΓ δυΐθιν, δἷ αυϊὰ πιοὶ [], γἱ δι υ]αιϊοη δ φυδιη ἰ-- ΠΙΟΓΪ. Οφίθγυιη οορσίίαγα αυοᾳυθ οροτίδὶ, αὐυοὐ εἰ ἰογα ἔμοτγὶῖ δα αυ δά υλθαῖυν, οἱ ογηδία δχίηνα, οἱ ιυηΐοᾶπη νοϊυρίδιϊ ἀδροβυθγὶῖ, οἱ πὰ Γ, ψγαν δίαυς οΠϊοαχ ΟΓΔΙΟΡ, διά ἀδιηδηιαμ . ὶ ποιὶ δὶ δὲ οανϑηῖ, οἱ δηιίᾳψυιπι (Ϊα)οἷΐ ἱποιγαιδηιΠΊ, ΡῈ Γ ηυοὰ ταὐ]το ἴοτιο Υἱγοβ ἀσ)εεῖί, γογυιϊπίδπηθδι πῖδεα οἰ ΐθυδ τη πἷ δι ρογίον ἀχϑι εἶς. ()υοι δὶ οἰΐδιη (πη μου πὶ δοχυπὶ νίάαγο υοἱ υογὶ [ ἢ Γὺ Ἑογομϑίυ πη), βροοῖλ ΠΟ ἰδ᾽ δ π ϑυδαηπδιη "δ. .. ἴῃ ἦυναη! σογρογο, δὲ ἴογην |π| νοῦ δαὶ οχρίὶ! ολγὶ ποὴ βυδδίῖ, γείυϊανίιϊ δὲ γερυ}ῖ βοηίΐϊογαπι [Ὁ - ἐΐηδη), οἱ οδϑιἰ| ρΓαιἰυδιιπὶ {ΠΟΕΔΏΓυ ΠῚ ΠῚ ρδΓ- ἀϊάτι. Θιιοά δυΐϊοπ) πλοὶΐ ἰγαάυσογα πὶ [ΟΥΠ οἱ θοι, ΠΟΪΪΐ ηἰγατὶ. Ρεϊαυη δηΐπη υἱάἀ δου ΥΑΒΙΖΕ ΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂;. () θυνα ἀχϑβίδηϊ ἰῇ δὐΐϊο ἰμς νϑγῦᾷ, στρατηγῷ ἐχείνῳ χρώμενοι, ποη οοιμραγοηΐϊ ἰῃ ἐ. αὶ. θ, ἰθειμα ρΓῸ τῷ ἀμφότερα, υθ κίἴδι!η δοαυϊ ιν, δοῦθ!!, τοῦ ἑχάτερα. Τυπι ΥὙΓ. . ὕΓῸ διψῶντι ᾿αῦδι διψῶντος οἱ γογϑυ οομϑθηθθοριὶ, ργὸ εἰπεῖν Γ- δ} ἰδεῖν. ῬΟΒΘΙΝ. ᾿ () Παντὸς εἴη. ἴη πιοιϊΐο ἐδα ρυο ἄν. δὶ δυίοπι πἰς φυοαᾳθ, υἱ }, ᾿τηδηϊοδίδ ἱπι : θ- πηοϑι θηΐθ : συ) ἰδία νοῦῦδ ᾿ἰβίἀογιιβ ποβίος δηΐίθ οου!οθ μϑυυ}, αυθ οχβίδηι Οἰμπιλίασα : Τὸ μὲν οὖν ἐπιτιμᾷν ἴσως ἂν φήσαι τις ῥᾷάδιον, χαὶ παντὸς εἶναι, τὸ δ᾽ ὑπὲρ τῶν παρόντων, ὅτι δεζ πράττειν, ἀποφαίνεσθαι, τοῦτ᾽ εἶναι. συμδούλου. Ουἱΐ δἰμ} ἃ ΒάῦΙ ἰάδιηῃ οταῖ. ἰῃ Αὐὶϑίοχιίοθπι. ἈἸΙΤΤΕΒ. () Ρόϑβι νομίζομεν ας οοὐ. Υαιο. βυρρ οῖ, διὰ Ρατποι,. Οκ. ΕΥΧΎΥΠΙ. τοῦτο τῶν ὄντως μεγάλων ὀλιγωροῦμεν. ὙΓ. ϑι)- “Ῥόη. ὁρ. ρμῖῸ ἐκηρύξαμεν ἰύδια ἱορὶς ἐχινήσαμεν. ΟΝ. () ΡΓο χιτῶνα ἰάδπ) ἰορὶϊ χειμῶνα. ᾿». ὧν ΡΙο τὰν πρεσθυτέρων ἐδηίθὶι ἰόθην, τῷ πρε- σδυτέρῳ. ΥΓ. ἱπκ ὅ, ρίο χαχῶς μᾷῦοὶ μὴ καλῶς, δι ρδι!ο ροϑὶ διασύρειν τηυΐϊδιὶ ἰε διασύρεσθαι. γοῖ. ροϑὶ ὅ, χατηγορεῖν γοΓγιΐ ἰῃ χαχηγορεῖν, ἴοΓξ. ἅ ἀιί ἰϊποιν, ἰη Ὁ ἀλλ᾽ οἱ ἀδέκαστος ἰπδοτί! ὁ. . () Πο.:.λοὶ ἔργον τίθενται τὸ κατηγορεῖν. Τὰ- Ἰδι [υ͵ δοσορὶ Βγαΐπ, ] ὁχ γε γί ιδι - ουβδιϊοησπι δούαρῖι οοσιοιποίυπ, ὧὐ Δεουϑοῖοῦ ἀϊοογοίυγ. Οδφιθγυαπὶι ἰἶς πιᾶὶϊπ) ἰοσΓῈ χαχῆγος- ρεΐν. ἔἰτττ. . ΙΘΙΟΚΙ ῬΕΓΠΟΒΙΟΤΑ. ἐγδύυςογε Ῥορίον , φυΐ ρυϊε ει ιυϑδϊηϑ οογροτίβ Α οὐχ ἠδυνήθησαν, τὸν γοῦν ἔξωθεν αὐτοῖς περιχείμε- Φθυδὶ δυηὶ δά μευ. Ὠεϊηίε, πυϊΐ ᾿ δες νοῖυϊ δεγίο (οι ηϊ, υἱ μοπιηἰθαβ πιδἰοάΐοδπιὶ οἱ οδιτγοοίοηι. Τογιο, πυεἰ τηοτγι|, αυΐὰ ἰρπι δἰ(}η- ἔογο δηΐπηδπὶ ποῦ ροίυστυηϊ, Θὀχίογίυ δρροδίιυμι ογηδίιπι γυϊηογάγο ἀρργεάἀϊυηιυν. Εἰῤ διιουιδηίνγ μος (ηἰ}} οοἷαι νϑίαὶ αυοαιίηυβ ἰἰδγυιι ἰἰβάθαι Θχθιιρ υϊΔηλυγ), οααι δοϑερ ιυ 'ρ, υ] οἱ (γλίγαιη οἱ ᾿ΟΓΏ οΔΙυπηη Δρροιίτυδ ὶ : ἰ.πῈ δυβδῆηλ ἃ ογί θ δοηὐοιμηδίΔ. ϑοὰ ἰησογτυρίυβ ἰυάκεχ αἱ ἱἸϊΐυπὶ οἱ νὸν χόσμον τρῶσαι ἐπιχειροῦσι. Καὶ μαρτυροῦσιν ( οὐδὲν γὰρ κωλύε: πάλιν τοὶς αὐτοῖς παραδείγμασι χρήσασθαι) αὑτός τε ὃ Ἰωσὴφ, ὁ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν χαὶ τῆς δεσποίνης συχοφαντηθείς" αὕτη τε () ἡ Σωσάννα, ἡ ὑπὸ τῶν πρεσδυτέρων χαταχριθεῖσα. ᾿Αλλ᾽ ἀδέχαστος χριτὴς χἀχεῖνον καὶ ταύτην ἐστεφά- νωσε. Μὴ τοίνυν τὸ χάλλος αἰτιῶ, ἀλλὰ τὴν αἰσχρὰν Ψυχὴν, τὴν ἐν τῷ χαλλίστῳ σώματι οἰχοῦσαν, καὶ τοῦτο ἐνυδρίζουσαν. ἰδίδηι οοτοηδνί!. ἡυλῦο οἷ ἰη (ογπμᾶπὶ ΟΟηίεγΓΘ ουΐράμ), δά ροίΐα ἴῃ ἰυγρὸπ) ἃς ἀοἰογθθ δηΐ ), : ἰη ρυϊο ΠΟΥ πιὸ οογρογα δαθίιδι, ἰάαυο ἀδιοηπθδβίαι, ργοῦγο δδοίυπι. ὸὺΧῚ]. -- ΗΕΒΟΝΙ ΒΟΠΟΚΑΒΤΙΟΟ. Βαάφηι τε. φαίΐάεπι (α]ἰοἶι, ας αἰΐευΐ ργθίογ γδιίομοπι Β εοπεΐρὶς, δοίοει ρογυμαυθ ἰῃ οοπιυπια πη ργοῦθ- ἄεγο. ᾿)υδδ γϑγο βοουπάσπι γαϊοηδηι ΟὈΥΘηΪ,, " Ὀομθ πὶ ραΓ οχ υπ|. ὙαΓγυϊδηθη ποὴ ἀθ- δύηιϊ οἰἶαπὶ ἀἰἰηυἱ ὁχΣ ὀογῃπ) ηυπιόῦο, ] ῥΓΏΙΟΡ Ρλιϊοπθηι ἃς ΘΓ υθπὶ) πδοῖΐ ροϊοηιϊ τη, ρτο- Βρογίιδιἰ Δι Γλπ| πιούεσγδίο ἰυἱδγίηι, δίᾳυθ ἰἰ ἰδῦ- ἀδπὶ ἔυσογαηι σΟηβθουὶ : ΘΟΠΙΓᾺ ΟΣ ἰἰ αὖυἱ ΠΟΙ ΟΒ΄. --- ΗΡΩΝῚ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ, Πορὶ [τοῦ] αὑτοῦ. ἮἩ μὲν ἄλογος () εὐπραγία ὡς τὰ πολλὰ εἷς Ὁδριν χωρεῖ" ἡ δὲ χατὰ λόγον, πολλάκις ἀγαθὸν ὠδίνει πέρας. Πλὴν τινες καὶ τῶν παραλόγως δυ- ναστευσάντων τὴν τῆς εὐπραγίας αὖραν μετρίως ἐνεγχόντες, ἐπαίνων τετυχήχασι" καὶ τῶν εὐπατρι- δῶν χαὶ εὐπρογόνων λαμπρῶν εἰς ὕδριν τιμὴν ἔτρε- Ψψαν. Διὸ χρὴ τὴν προαίρεσιν μᾶλλον αἰτιᾶσθαι τῶν πέρα τοῦ μετρίου ταῖς δυναστείαις χρωμένων. μνοβδδρία οἱ Ρ|η} ρᾶγεπεΐ ΟΥ̓ Γὑδγυηϊ, ΠΟΠ Ὁ} οχδιϊ ϑγυηὶ, ] ΠοηΟΤγοπ] δυυπὶ ἰῃ δοηῃίυπιο δπὶ γογίογοηϊ. Ομ δργορίογ οροτίεί δηΐηνΐ ργοροβίιυπι τοϊαηϊδίοπι ροιΐυ ΔοοιᾶγΓ δϑϑγιπ,, υἱ ροίδηϊίὰ δὲ ορίθυ δυΐ αἱτγα γϑοί γδιίἰοηἱβ πιούυπι υἱυπίυγ. ἄδιΑΊ.ΧΧΙΙ. --- ΕὔΒΕΒΙΟῸ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Ϊπ ἀγοαηι [ααετῖε, εἰ ργορὶἰαἰονίμπι, εἰ οἰενμϑῖηι, εἰ τιαππα, οἰ υἱγσανι Αατοπῖδ. Ατοῖ φυΐεπι, οἱ ρτορίἰαιοτίαπι, φυοὰ ογαὶ δε (ἡ Ορογου υπ}, ἱπιᾶ ΙγὙρ [υ͵ἱῖ Βοπιΐηἷ ἀΐνΠ ΟΓᾶ - ουἷλ ουδίοὐΐθι , οἱ ρῥτγορί πὶ Πα θοηι θουπ), οἱ ἃ ἀἰνίηἷ νἱγίαιυΆᾺ᾽. ( , Δη}}) ουβιοά! εἰ : υἱ Ρ]- τΏΟΓυπ βογίρίον δἷϊ : ε ' ἐογὰβ δβοοῃάϊ ογα- ουἱὰ ἴυΔ ". » Ουληιϊ οἰἰατ Οὗ οδυδβϑιη ἀσοθδὶ : «ε [η ΒΙΠΌΓΆ δἰδγυπ (υλῦυπὶ ργοίοβοβ π| "Ἷ : » συοιοάο . Π|οοἱ ὁχ ἀϊνηΐ υἱγίυι ( η ) οογυθίην Ργοίοοθδηὶ οἱ ἀγοδη) οἱ ρῥΓγορ τἰΔιογίππι, νοὶ ροίΐι. Οὐ εῖδι!, αἱ Ιασοπὶ ἱπηρίενὶ!, φυΐαᾳυδ δου ρΓΟ- Οἰύτιῖο ΡΓῸ ροοσδιΐβ ἠοβιγὶ ν, δἰρηα οβίϑηδὶ! ουϊ- δι } πὰ : υἱ, ἰαβπ) ἱπηρίθι", ὶς δσρίδιυγιβ ογδί Ῥϑοολίυπι οἴηπα πιυπάϊΐ. Ῥγοροδυΐϊ πδπιᾳυς ἰρδυηὶ θοει (υἱ αἷὶ θοπιἑηΐσογυπ ογδουϊογυπι Ῥγοηυ η» ἀυ |ΠΠ|Π Ῥαυυβ ") ρῥγορίεἰδίογίυπι, υἱ ἰη ἱρδίυ η- ΟΓ". -- ΕΥ̓́ΣΕΒΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ (). Εἰς τὴν κιδωτὸν, καὶ τὸ ἱλαστήριον, καὶ τὰ χε- ρουδὶμ, καὶ τὸ μάγγα, καὶ τὴν ῥάδδον ᾿Ααρών. Ἢ μὲν χιδωτὸς, καὶ τὸ ἱλαστήριον, ὅπερ ἦν τῆς χιδωτοῦ ἐπίθεμα (), ἀνθρώπου () φυλάττοντος τὰ θεῖα λόγια, χαὶ ἵλεων ἔχοντος τὸν Θεὸν, χαὶ φυ- λαττόμενον ὑπὸ τῶν θείων δυνάμεων, χαθώς φησιν ὁ Μελῳδός " « Ἐν τῇ χαρδίᾳ μου ἔχρυψα τὰ λόγιά σου" " διὸ χαὶ ἔλεγεν" « Ἐν σχέπῃ τῶν πτερύγων σου σχεπάσεις με᾽ » οἷον τῶν δυνάμεων τὰ χερουδὶμ, τοῖς πτέρυξι χαὶ τὴν χιδωτὸν ἐφύλαττον (), χαὶ τὸ ἱλαστήριον" φυσιχώτερον δὲ, τοῦ τὸν νόμον πληρώ» σαντος Χριστοῦ, τοῦ γενομένου) ἱλασμοῦ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ἐδήλου ἐναργῆ τεχμήρια " ὅστις τὸν νόμον πληρῶν, οὗτος ἰλάσεται τοῦ χόσμου τὴν ἁμαρτίαν. Προέθετο γὰρ αὐτὸν ὃ Θεὸς, ὥς φησιν ὁ τῶν Δεσποτιχῶν χρησμῶν ταμίας, ἱλαστήριον" ὥστε ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι ἐνδείξασθαι τὴν οἰχείαν διχαιο» Ῥᾳ]. Οχυ!, . " Ρ]. χυι, . δῆ. , . " Ποῃῃ, π|, . ΥΑΒΙΔ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. () Αὕτη τα. ΜΑ]π), αὐτή τε, αυἱὰ ῥγδοδββὶὶ αὖ- Ὁ ΥοΓβ. Δ ργὸ φυλαττόμενον, ἰάθη ᾿δθοὶ φυλαττομέ- «ὁς τε. Αἰ Ιη ΡΟΙ͂ΤΟ ΘΡΙδὲ. ΟΡδΓΞ ργοιυ πὶ οδὶ ἙσοΩηΐογΓα πο πηο ἰδ ἀογὶ ορίδι. , ᾿γὰ οἱ , οἰἶδηι υἱείυδαυο οδΔδι , οἱ Ζοβοριΐ οἱ ϑυβδηπδ, ρΓΟΙΔΓΟ δορί ροὶϊ δυσίοσ ᾿ἰυτὶ ἀἱεοὶρίΐπα οἱ οπο ρμαϊοϊἶα, αὐἱ οὐαὶ Ογρνίδηὶ ορογῖθυ οη- }μοκεὶ βοίοῖ. ΑἸΤτεκ. () ἀοἀ. αι. ῥγὸ ἄλογος ἰορὶ! παράλογος. γεγβ. θ. εὖ Δεῖ προγόνων ἰάδιη πηυίδι ἷι ἐχ., δἰ ΥΘΓΕ. ι{. η τιμὴν ροηὶϊ τήν. ῬΟΦΒΙΝ. () [α υεϊυἱο ριο ἐπισχόπῳ ἰάδπι οοἀ. Βαῦδὶ πρε- σδυτέρῳ. ». ) βόδι ἐπίθεμα ἰάδπ) οοἀ. δϑάΐξ ὡσανει πῶμα, δ( ἰῃ πιδιχίηθ ΓοβίομΘ δϑογί)ἱι, ὡς ἂν εἴποιμι. νου. εγα. ἰηίεῦ τῶν οἱ δυνάμεων ἰάδιυ ἱπεοτείξ θείων. 'ν. . - ᾿ () ᾿Αγθρώκου. Νὰ ηιΐξ [ονίο ρυϊοῖ, δηῖ Ποῖα ΠΟΠΊΘη ἄθ αἰἑᾳυΐά (, εἰχών ἔστιν, νοὶ τύπος ἦν ( φυοὰ “αἰ ρείπια ἴγοηῖο νυἱάδδαιυνγ), δοίδι, ἀπὸ χοινοῦ τοροίοηάα εἰ ϑριδπάδ οπιπΐθυβ ὈΓῖδΟΟ- ΠΡΕΝ. ἐ || (νϑγβ. ), ἐδήλου ἐναργῆ τεχμήρια. ττ. . () Ῥεο ἐφύλαττον οοἰ. γαϊ. δῦοι ἐχάλυπτον, οἱ ΠΙΟΧ ΠΓῸ τοῦ τὸν ἰερὶ! τοῦτον τόν. Γ. ροδί , δὶ ἐδήλου Δἀἀἷϊ γάρ. . . γΓῸ ὅστις δογὶ δὲς ἐπὶ ὅτι ὁ. ΥΘΓΒ. ἰμ ᾳυΐηϊο, δηι λύτρον [] γάρ. ῬΟΒΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒῸΜ . ν. -- ΕΡΙΘΤ. ΤΧΧΙΝ»ὄ ΠῈ σύνην. ᾿Αντεισήγαγε γὰρ λύτρον τὸν Μονογενῆ, ἵνα Α φιιΐια δυδηὶ οαδίοπάογοῖ [υβι}|ῃ}. Τροάαχ ἢ! οηΐι ἔχῃ λόγον ἣ χάρις. Ἕν γὰρ ὑπὲρ πάντων, καὶ ὑπὲρ τὴν πάντων ἀξίαν ἱερεῖον δεξάμενος, καὶ τὴν ἔχθραν ι'λυσε, χαὶ τὴν χαταδίχην ἀφῆχε, χαὶ εἰς υἱοθεσίαν ἀνῆγε (), καὶ μυρίοις ἀγαθοῖς ἐχόσμησοε. Τὰ δὲ χερονὄϊμ,, θρόνος ὄντα χαὶ ἅρμα τοῦ Θεοῦ (ε Ὁ χαθ- μενος γὰρ ἐπὶ τῶν χερουδὶμ, ἐμφάνηθι ν»), ἐδήλου τὸν ᾧ χατεσχεύασται ὁ ναὸς, ὅτι ἀχώριστός ἐστι χαὶ ἀσχημάτιστος. Τῆς δὲ βασιλείας αὐτοῦ σύμδολον ἔχειτο ταῦτα. Ἐπειδὴ γὰρ ναοῦ λόγος οὐδεὶς, ὃν μὴ στέφει ἄγαλμα" ὃ δὲ τούτων ἡγεμὼν χαὶ ποιητὴς ἐπέχεινα πάσης φύσεώς ἐστι χαὶ ἀνθρωπίνης ἐπι- νοίας, διὰ τοῦ θρόνου () τοῦ παμδασιλέως Δεσπότου ἐχαραχτήρισε (). Τὸ δὲ μάννα, χαὶ ἡ ῥάδδος ᾿Λλαρὼν ἡ βλαστήσασα, μηνύει, τὸ μὲν, ὅτι θείας ἀπολαύσεώς τε χαὶ τροφῆς ὁ τῶν θείων θεσμῶν φύλαξ χοινωνήσειεν᾽" ἡ δὲ, ὅτι οἱ παραθαΐνοντες αὐ- «οὺς, καὶ οἱ τῇ ἱερωσύνῃ οὐ δεόντως ἐπιπηδῶντες, σωφρονισθῆσονται. ργοιΐαπι γοδοπιριϊοηΐβ υπ᾽ αηϊι ΕἸ απ δυυηι, υἱ ἰοσῦμα ἃς ΓΔιΐοηαιη υδίδη) μαθογοὶ χιδιΐὰ ἃς υοϑηΐϑ. ὕηΐοα οηΐπι ργὸ οπιπίθυ ταϑοθρίδ Υἱοιΐπη, φυξααθ οπηΐυπ) ἀϊφηϊδίοπ) δὲ ργοιΐαπι ἰοηχα δυραγᾶγοι, οἱ ἰηπηϊοἰ ἴα πὶ ἰδδα] νι, οἱ οοη ἀαπηπαιϊοθπι τγαηἰ δὶς, Εἰ ἰη δάἀοριϊοηθηι ( ΠἸ ογιπὶ π ΓΘυυχίϊ, οἱ μη} δον ἷβ Θσχογπαυΐ.. Ομόγυ ᾽πὶ Ὑ ΓΟ, υῶ ἀγᾶηι (ἢ ΓΌΟΝ δὲ ουγτυ θοἱ (δοτϊρίυπι θεῖ Θμἷπὶ : « Ουἱ δἀ δυροῦ οἰιογυθῖπι, Ὠιδηϊὐίδγα " »), {ΠΠπηὶ οςἰοηάοῦδηι, οὶ οοηάϊυπη ογαὶ ἐοπηρίυπι, αιιοί ἰοοο ςδρὶ οἱ ἤφιγα Θχρεϊηΐ πο ροβεὶ!. Βερηὶ δυϊδπὶ ἰρβίυβ ΒΈΟ δγαηὶ Ροδέϊδ δγιηθοΐα. Οεἴ δηΐπι πὐ}} πθδιυγ ταιΐο ᾽ ἰοαρὶΐ, φιοά ηυ]]υη οογομδὶ βἰηυϊδογυηι : νογο Ποῦυσι) ρΓβ οἱ ΟΠ Γ υἱιγΓὲ ΟΠ ) ΠδίυΓδηι Β ρμοδίιυβ δῖ, δι ργδυ ΟΠ ΘΠ ΠΊΔ ΠΊΗ ΘΝ - οορίυπι, ΡΓ [Ὠτοηῦπὶ οἠηηΐδυ ἱπηραγί δ ι Ὀοιμ)ὲ ἱρβυϊη Γαργαδθοηίϊδγυηϊ. ληηλ γϑῖυ, οἱ υἱγχὰ Αδγοιν β ᾳυῶ χογιηϊηδγαί, βἰηϊ ἰοϑί, εἰ ὦ ᾳυϊάδηι φιοά ἀϊνὶ- ΠΆΤΌΠ ἰοζαπι! Οὐδῖ ὈΔΓΙΪΟρΡ οἰΐδπὶ [υϊυγι δἷ( ἰγυοιυ οἱ δ᾽ πηθηϊ ἀϊνίηΐ : ἰδῖ νγῸ, φυοά ὁοτυπι" ἄξδπι (γϑηβζγοϑδογοδ, αυΐυ ἰῃ δδοογάοιϊ πὶ ΠΟΩ ΘΟηΥΘη θη. Υ ἰπαὶ Πα, ρυηἰδηἀΐ ἰηϊ. ΟΔ', -- ΜΗΝΑ ΔΙΑΚΟΝΏ. Περὶ τῆς τῶν ᾿Ιουδαίων αἰχμαλωσίας. Ἡνίχα τὸν πολυθρύλλητον ἐχεῖνον ναὸν, χαὶ τὴν περιδόητον χαὶ πολλοὺς πολέμους ἀναιμαχτὶ νιχή- σασαν τῶν Ἰουδαίων μητρόπολιν πῦρ ἹΡωμαϊχὸν, διὰ τὸ τετολμῆσθαι ἐν αὐτῇ κατὰ τοῦ Χριστοῦ τὰ ἀτόλ- μητα, ἔχλινε᾽" τότε δὴ χαὶ αὐτοὶ πανταχοῦ τῆς οἷ- χουμένης αἰχμαλώτων τρόπον διεσπάρησαν. Δυνά-
◆
Modern English Latin / Greek Original
On the question of whether God is the cause of evil.
Many who shine with the beauty of the body also shine with the beauty of the soul. If you doubt this, look at the most self-controlled of men: Joseph. Handsome in form and very beautiful in appearance — as Scripture testifies [Genesis 39:6] , and as the Egyptian woman who burned with desire for him confirms — he shone still more brilliantly with the virtue of self-control. He extinguished the flame of youthful passion (for he was not made of stone), and trampled down the tyranny of flattery.
In my judgment, flattery is even more powerful than fear as a weapon. Fear wounds from outside; flattery works from within, making a person complicit in his own undoing. Joseph resisted both. That was not accident or nature. It was virtue — and virtue, as the rest of his story shows, is its own protection and its own vindication.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.