Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 148 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Polychronius
Date: ~410 AD
Context: Isidore explains Romans 1:28 — "God gave them over to a depraved mind" — showing that this was a withdrawal of grace, not a positive act of corruption.
On the Epistle to the Romans: "God gave them over to a depraved mind, to do what ought not to be done" [Romans 1:28].
Since you have written asking why God gave them over to a depraved mind, I tell you: read what comes before this verse, and you will understand, and your doubt will dissolve.
The Apostle has made clear that these people first refused to honor God, though they knew him. They exchanged the truth about God for a lie. They rejected knowledge of him. It was only after this rejection — only after they refused what was offered — that God withdrew the restraining influence of his grace and left them to the consequences of their own choice.
He did not make them depraved. He stopped preventing the depravity they had already chosen. The difference is everything.
Τῆς πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστοιλλῆς. Εἰς τὸ γεγραμ- μένον" ε« Παρέδωχεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκχι- μον γοῦν, ποιεῖν, ν Χ. τ- «. Ἐπειδὴ γέγραφας, δι᾽ ἣν αἰτίαν παρέδωχεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόχιμον νοῦν, ἐρῶ ὅτι εἰ τὸ ἑξῆς ἀνα- γνώσῃ, καὶ γνώσῃ, καὶ ἀπαλλαγήσῃ πάσης ἀμφιλο- ΥΑΒΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ͂. () Ῥοϑὶ εἰ μὲν οὶ ὅπη, Ιοο }}}ι ροιιθη, Ὦ διὰ τοῦτο χαὶ γίνεται τὰ γινόμενα " ἀλλ᾽ ὅτι γίνεσθαι γὰρ ὅπου. ΡοΒΒΙΝ. ω) Ροβι ὑπόθεσιν δΔάἀάϊ! δοθείη, Δι. ροι . δὰ ς ἰγδηβίαγι ὁχ ὑθῦβ. . δ γβ. υἱῖ. ΓΟ δοῦναι ροιίϊ εἶναι. ᾿ν. () Νοη ιΐ Γδ {π|)Γ Ὀ γα τοτυηΐϊ ργυρῃοία, Ἰἀεῖγοο δνοηθγιηί: δὶ ΐὰ οὐθηιυγα ογληϊ, ἰἰἰ ῬΓΖΥΪΒΆΒ Ά ρΓΒύΐχογιηι. ΒΓΟΝΠΟΡ, μΓΩΘΥ οἱ ργ- ἀἰεῖϊο οπ ἀἤθγι δνθη . ΓΟΓ ἢ } ΠΘΟΟ- ἰόπ). δάση . Αἰ ἢ } δα πιθη } ἃ ΠΟ }}}} ἢ} Ρ.- οἰοιθιη οἱ σγυσοιῃ Ὀοινιϊηὶ : Οἱ προφῆται τῶν μελ- ὄντων εἰσὶ προσημάντορες ᾿ οὗ γὰρ ἐπειδὴ λέγουτ', μέλλει, διὰ τοῦτο χαὶ προλέγουσι, χαὶ ἀνάγχη μὴ Ψεύδεσθαι τοὺς προφήτας " ὁρῶσι γὰρ ἀληθῶς. Εἰ ἴηῦχ: ἾΑρον τὰς πράξεις τῶν Ἰουδαίων, χαὶ πάντως οὐ προεφήτευε ἂν περὶ αὐτῶν ὁ Ἡσαΐας τοιαῦτα. Εἰ ΓυΓΒῸ}, ΠΟ ΓρΟΒ υϊ νϑάλπι : Ἐπειδὴ γὰρ ἀλη- θῶς ἑώραχε, διὰ τοῦτο ἀδύνατον ἦν σφαλῆναι αὖ- τόν“ οὐ γὰρ ἄλλως ἑώρακεν ἣ ὡς γέγονε " χαὶ πάντα τὰ προγεγραμμένα πεπλήρωται" οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ. γέγραπται, διὰ τοῦτο χαὶ ἀπέδαινον, ἀλλ᾽ ὅτι ἐγί-. γνετὸ πάντως, διὰ τοῦτο χαὶ προελέχθη. ἈΠΤΤ, ἘΡΙΒΤΟΙΑΒΟΌΜ .. Υϊ{ --- ΕΡΙΘΤ. ,Χ. γίας (). Φησὶ γὰρ, ε« Πεπληρωμένους πάσης ἀδι- Α ΠΙΡεγαυδτίΘ. Αἰι οηἰπι, « Βαρ]οίο. οπιηὶ ἰηἰυβε{{|. » χίας. » Γενιχῶς γὰρ ὀνομάσας πᾶσαν τὴν χαχίαν, χαὶ χατ᾽ εἶδος ἐν τοῖς ἑξῆς διεξέρχεται. Ἐῤ τοίνυν οὐ πληρωθησομένους, ἀλλὰ πεπληοωμένους παρέδωχε, τί ἄτοπον εἴη πεποιηχώς; Εἰ δ᾽ ἀσαφὲς εἶναι νομί- ζεις, χαίτοι σαφὲς ὃν, σαφέστερον αὐτὸ ἑρμηνεῦσαι πειράσομαι. Οὐχ εἶπεν, Ἐπειδὴ παρεδόθησαν, ἐπλη- ρώθησαν, οὔτε μὴν, Παρεδόθησαν πληρωθησόμενοι, ἀλλὰ, ε Πεπληρωμένους παρέδωχε " ν» τουτέστιν ἀφῆχε, γυμνώσας τῆς ἑαυτοῦ βοηθείας " ὡς ἂν στρα- τηγὸς μὴ πειθομένους στρατιώτας τοῖς παραγγέλ- μασιν αὑτοῦ, ἀλλὰ τό γε αὐτῶν μέρος ἡττηθέντας, ἀφίησι, γυμνῶν () τῆς ἑαυτοῦ σοφίας. Τοὺς γὰρ οἴχοθεν πεπληρωμένους πάσης χαχίας, εἰχότως τῷ ἐγχαταλεῖψαι παρέδωχεν, οὐχ ὠθήσας εἰς τὸν ἀδόχι- μὸν νοῦν, ἀλλ᾽ ὁρμήσαντας εἰς αὐτὸν ἀφείς. Νδπη) ροϑβίθαιδη), ΚΘΏΘΡΑΙ ΘΓ ΟἸμποη ἱπιρτοθ (δι θπὶ ποιῃΐανὶ!, οαπηάδπι οὐἶδπὶ ἰῃ βρθοία γοσθηθαὶ ἰη - συθηιθυ. ] ΟΥῸὸ ποὴ γδρίβῃ , δοὰ πὶ γερίοίοβ ἰγδύϊάϊ, αυἱὰ ἀὐϑυταάϊ [ο] οχί δι πηδηι οι ἢ υοά ] ος Οὐβουγυπὶ μι, υ Δ Υἱβ ρὙ- δρίουυπι, ρἰδηΐυ οι) δὲ πιδηϊ [ι} ἰύθδαι ] ἰη- ἰογργοίδιὶ οοπαῦοῦ. Νοη ἀϊχίὶ : Θυοπίληι νοὶ ρμοβιί- φυλιη ΓΔ ἰ διιηϊ, τορίοι! δυμὶ; πϑαᾳυδ ἰος: Τιδαϊιὶ βυηὶ τορὶθηδϊΐ, τοὶ υἱ γαρίδγοηιυγ : : « Βορ]θιο ἐγδάϊαΐΐ, » μος αἰπηΐβὶι, γα αι}, πὰ" ἀλι δυχὶ!ο οἱ ργϑίἀϊο. ΝῸΠ } Ὁ π} ᾿τη- Ῥόγδιον δἰϊψυΐβ τι }} , αυΐ πιδηἀδι} ἱρβίυβ ράγογθ ἀοἰγοείδηϊ, δ ᾳυδηΐπ ἴῃ ὶ υἱοίοβ, αϊπιῖειε τοἰϊηαυΐξ, δυὰ βδρίθηι οοῃδίοαυθ ἐδδιϊιυϊ. Εο δΓξο, αυἱ ἃ δαἰρὶ γερίϑιὶ δγδηϊ οπληΐ ἱπηργο "]- ἴλί, ΠΟ ἱπηηθγ ὁ ἀδβογθηάο ἰγδάϊϊϊ, ἤθη ἱπηρθῖ ] ἰπ γαργοόθυπι δοηϑυπι, ἰῃ οὐπὶ ουρί ὁ τῦθδι- ἱ οὐυπὶ ἰιηρρίυ, ΓΟΙ πη] η. ξ΄, -- ΘΕΟΛΟΓΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον" ε« Οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν. » Ἐπειδὴ πάλιν ἀποστολιχοὺς ϑησαυροὺς ἀνιγνεύειν ἡμᾶς παρεσχεύασας (ἔφης γὰρ᾽ Τίέ ἔστι τό’ « Οὐ μόνον αὑτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ χαὶ συνευδοχοῦσι τοῖς πράττουσι, » καὶ ἐπήγαγες" Εἰ τοῦ ποιεῖν τὸ συνευ- δοχεῖν χαλεπώτερόν ἐστι, δι᾽ ἣν αἰτίαν οὕτως αὐτὸ ἔταξεν ὁ Παῦλος :)" ὁλίγον συναγαγὼν σαυτοῦ τὸν νοῦν, ὥστε θηρεῦσαι φεύγοντα τὸν ἀποστολιχὸν νοῦν, ἄχονε. Τινὲς μὲν οὖν μὴ νοήσαντες τὸ εἰρημένον, ἀλλ᾽ ὥσπερ σὺ διαπορήσαντες, χαὶ παραπεποιῇσθαι τὰς λέξεις τὰς ἀποστολιχὰς νομίσαντες, οὕτως αὐὖ- τὰς ἡρμήνευσαν " « Οὐ μόνον οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, ἀλλὰ χαὶ οἱ συνευδοχοῦντες τοῖς πράττουσιν. » Οὕτω γὰρ εἶχεν, ἔφασαν, τὸ παλαιὸν ἀντίγραφον, ἵνα μεῖζον ἧ τὸ ποιεῖν () τοῦ συνευδοχεῖν. Ἐγὼ δ᾽ οὔθ᾽ ἧμαρ- τῆσθαι ἐν τούτῳ φήσας τὰ ἀποστολιχὰ βιδλία, οὔτε καταδραμὼν τῶν μὴ νενοηχότων (ἴσως γὰρ εἰ χαὶ ἐν τούτῳ πλεονεχτοῦνται, ἐν ἄλλοις πλεανεχτοῦσι, χαί τινὰ ἐνόησαν, ὧν αὐτὸς οὐδ᾽ εἰς ἔννοιαν ἀφιχόμην), τὰ νενοημένον φράσας, τοῖς ἐντευξομένοις ἐπιτρέψω τὴν ψῆφον. Φημὶ τοίνυν, ὅτι, ἐπειδὴ τοῦ πλημ- μελεῖν τὸ ἐπαινεῖν τοὺς πλημμελοῦντας πολλῷ ἀργαλεώτερόν ἐστι, καὶ μεῖζον εἰς κολάσεως λόγον, ιΧ. --- ΤΗΕΟΙΟΟΘΙΟ ΒΙΑΘΟΝΟ. [π|ὶά φιοά αἱείμπι ὁεἰ : « Νοὴ εοἰμηι ἐα [αοἰμπι ,» . Ουοηΐαπι ΘΓ π Δροϑβίοϊο {ΠΘΔΌΓΟΒ υἱ ἰηναϑι} - ἔθηιυβ, οἴδεοϊδιϊ! ( φιφδί νβεὶ δεΐαν., αὐυϊά ] γδ]! {Πυ} : «Νοη βοίυπι ἃ [δοίϊυηϊ, } οἰἰδ οοηβοηί( [λοϊθηι θυ .;» οἱ ἰμἰ}}ι} : σοηβαπιΐγα ργανἧιβ οἱ Π)λ} αυϊἀ ἀλη) ηὐυδηὶ ἰΔοΟΓΟ, ιγ Ῥδι]} δἰ ὃ γεγυα οοἰοσανί! ): ] ΒΡΟΡ ἴῃ ΟΟἸ δου [ πιδηϊοπὶ ἰυπ|, υἱ [ὑφ᾽ απίο αι) Δροβίο οδπὶ πηοηἰοπὶ γΘϑΥΐ δίαυς ] ροβῖ, δυβϑουΐα. ἔσπογαΐ ἰφὲ- ᾿ὰν αυἱ, αυοὰ ποιὶ ἱπι]]}φογοηὶ ἢος ἀϊσίιη, Ραγίηαθ ἢ ἰυ ἀ ἀυδίϊογοηι, ζζ.᾽ οἱ ἀδρτγαγαία νΟΓΌΔ Δρο.|ςἃ Θχ ϑ(ΠὩΔΓΘηΙ, ᾿π! ΟΓρΓΘ- ἰΔιΐ ϑυηῖ : «Νοη υπ|Ὲ Δοϊδη! , ’ η- Βοηιἰδη [Δοϊδη{}.» . δηΐπ, ἀϊχογυηί, ᾿ιδ)οἰγαὶ γϑίυϑ ΘΧΘΙΠΊΪ ΔΓ : εἴ πτιὰ Πι} ίδοογα υπὶ Πῃ- Π}Γ.» Αἱ ποηυδ ἀϊχογίη ἴῃ σΟΥΓΓΟΡΙΟΒ Ῥ}ῦγοΟΒ δροβίο!οοβ, ι αυἱ ἰοοιπὶ Ποη ᾿πι]- Ἰαχογυπὶ, ἰπβυ!ανοῦὶπι ([Ὀγι Θηἶπι, φυδινῖ ἢΔς ἴῃ τὸ δυρογοηίυν πι|, ἰπ (ἀπίῃ η ᾿ἰΟοηθ - ρογληϊ, οἱ δἰίφιδ ἰηι] χογυηδ, ιογυπι οοριὶ- ιἰϑιιθηῖ ΠῸΠ ) ι{) : δἀ Θχροηρηβ αυοὰ ἱπίο! Πο, ἸΘοίαγ ροΓπ πε Πθόγυπὶ [υἀΤοἰ απ). Αἷο ἰφίιαν : Ουΐα ἰοηρθ φγαν . οἱ, φυοὰ μας εἰχότως εἴρηται " « Οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ χαὶ ἢ) Γφ!!οΠ } {{ἰποὶ, πϊ} , ᾿δυάδτα ροοοδη( ηπλπι συνευδοχοῦσι τοῖς πράττουσιν, » Ὁ μὲν γὰρ μετὰ τὸ πλημμελεῖν χαταγινώσχων τῆς ἁμαρτίας, δυνήσεται χρόνῳ ἑαυτόν ποτε ἀναχτήσασθαι, μεγίστην βοήθειαν ἔχων εἰς τὸ μεταγνῶναι τὴν χατάγνωσιν τῆς ἁμαρ- τίας " ὁ δ' ἐπαινῶν τὴν πονηρίαν, τῆς ἐχ τοῦ μετα- νοῆσαι βοηθείας ἑαντὸν ἀποστερεῖ. ᾿Ἐπειδὴ τοίνυν οιη. ,. }}}|}. . ἰρϑυῦπι ροθσᾶγα, πο ἱπηηογῖο ἀΐείιπι οὶ : « Νοη βδοΙυ τ υἱ ἃ ἰδοίυηϊ, οἰἶδπὶ υὶ οοπβοηιϊίυηι ἴα- εἰδηιθυ. α Νδηι ᾳφυϊάθπν, αυΐ ροδὶ δ πιΐ})) ρδοσδίυπι ἰά σοπάσπιηδῖ, ροϊοεῖι ᾿δπάδπὶ ργοσούθη(θ [ΟΠ ΡΟΓῸ δαί ρϑι:η} ΓΟΟΌΡΟΓΑΓΟ Δ.( ἴῃ ᾿ΘΘΓιπὶ Γό- διϊυοτο, φυΐρρα υὶ πιλχίπηυπιὶ δ ρ ηἰ οι απ! Δβθην ΥΑΒΙ ΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Λυγδά ἰπιογρτοιδιϊοπἑβ τι αυϊα, α{ ᾿ῃ ὑποῆπ- ἰοεο Οὔδευτο δἱ Ἄσοιίΐγονογβθο ἅι| δὰ (ΠἈ}}} π| ργξοοδάυηϊ ἱ ϑαφυιηίιγ. Εἰρμὸν τῆς ἀχολουθίας νοσλί (Ἰοιηθη Αἰοχδμηι γίηυϑ. (}υ}, Γ]Βοη- ΕἸ} φυοάυθ ἰποϊνὸ ὁ. ἀἰπδ, ποι ἰυΐᾷ ἰ ἰη- δρϑεῖλ, ρϑγιϊευ!α δ᾽ υμΐζανο Ὁ Ορμ, ὁρῖπι. , πα} ΠΥ Ὶ Υ. Ἰἰιτα, () οὐ. γαϊ., γυμνούς. () Ἰάδιῃ οοὐ. μυϑὶ τὸ ποιεῖν Δ}}} καὶ ἔλαττον, οἱ ΙΧ ]ΠΠ τοῦ πε. ἴῃ τό. [ἢ {π Ρ. μτγὸ |}}}, χαὶ ἑχατέρα χρατήσει ψῆφος, ᾿ς ρΟμΐ } Οοι]., ἡ ἑχατέρου ψῆφος, τοὺ ποιοῦντος, καὶ τοῦ συνευδο- χηῦντος χρατήτειεν. . ΙΘΙΕΙ ΡΕΙΠΌΘΙΟΤΑΕ ἰατη δἀϊαπιεηϊαπι Πουαδὶ οοπάοιππαιίοηδιη οἱ ἀθῖ- Α διεφθαρμένης ἐστὶ γνώμης, χαὶ ψυχῆς ἀνίατα νοῦ κιδ τόθ ρϑοσαιὶ : δἱ φιΐ οἰΐδην ἰδιι αι ἱπιργουθ (αι θεν, ἷς φυχὶ ἶο, ηπο] ὁχ ροηἰδηεία ἱρδὶ ρῥγονοηίγο ρο(ογϑῖ, ἰρϑύιη ργίνωϊ, Οἰδᾶγα ουπι ρογνογδδ δίηιθ Γερί δἷι τηϑηιἰφ ᾿ος ἢ εἴυια., οἱ δ πὲ ΘΟΧΊΓΘΙΏΘ ἱμοιγαθ}} πνογῦο ἰαθογαηιἷβ, Ἰυγα ὃς ἡμ γί ἷἰν υΐ φρΡουύδδίιηι ἰαυάδι, σούσης αὕτη ἢ ψῆφος, εἰχότως τοῦ πλημμελοῦντος ὁ τὴν ἁμαρτίαν ἐπαινῶν, πολλῷ παρανομώτερος εἶναν κέχριται. Ὁ μὲν γὰρ τὴν ταχίστην, ὁ δ᾽ οὐδ᾽ ὅλως ἀποφοιτήσει τῆς ἀμαρτίας, εἴγε χαὶ ἑχατέρα χρατή- σει ψῆφος. ρθύσδη! ἷρ Ἰόβα ἱμργο ϊοῦ [πἀϊοδίι δοί. ΑἸτογ δηΐπὶ ΟΟἰΘΓτ ; |Γ ΥΓῸ } ΟἸΩΠἶη ἃ ρόσολί Γε[υίαι, δῖ φυξύδει δἰίθγυγα οὈμἰ ΝΘ. ηίθ }. Χ]. --- ΛΜΜΟΝΙΟ. ἴα ἱμά Ῥαιι ὶ ἀὐοίμπε : « Οἰοτία., βΟΝΟΥ, εἰ ρα οπιπὶ ορεγαμίὶ θομιοι ". » Ουϊά οδυκα ϑὲ, ἱἰπηιΐθ, οὖν Ῥαια ἀϊχοιϊ : « ΟἸοτία οἱ ΠοπΟΡ, οἱ ρὰχ οἵμηΐὶ ορόῦδηϊὶ }}}, δυύςο ργίιηυπι, οἱ ἄγῶοο : » ηδς υϑρίλπι ΟΠ δι] Δηὶ [ΤεοοΥὶ πηϑηιίσπθιη ϑείγο ἰφίτυγ ἀθ , ἀὰ ᾿ΠΠ| Ῥαυΐϊο ΒοΡΙΠΟηθπὶ ἔτϊ., αυἱ δηῖ (δ τῖθι! ἴΏ οαγηο πὶ - νοηίυι νἱχόγυμὶ, Νοηάυμ Θηΐπὶ ἰῃ σ γαῖ ἰΘροΓᾶ ἐἰοἰαίυβ ὁγῶϊὶ. ατγδδοος ἃυϊθπὶ ἢ ἰο γοδᾶὶ, ΠΟη ἑοἱογυπὶ ου!ογθ, δα Ποηΐη ρΡ[, ᾳυὶ ἰῃ ἰοζ Πᾶ- ἀν} νἱγουδηὶ, αυΐ ἀῦι δυάδεοίεαγυπι δάϊηνθηςίο- πιμὴ οἱ οὐβεγνηιἰοηθηὶ ργάναγυπι δάιϊηΐηΐου!ο, οπ)- "ἷὰλ υῶ δὰ ρμὶιδίθην ρογιϊθθγοηῖ,, ουδίοι ! θηῖ : ΄η ἀγϑηὶ, Μο] οἰ βοάδο!, δο)ι, Οογη οι ίυ. { Χ]. - ΕΡΙΜΑΘΗΟ ΚΕΟΤΟΙΙ. κ Μιυά Ῥαμὶὶ ἀϊείμπι: « διε ἰεσὲ αμίόπὶ ρμέσοαίμπι ἐδὶ πιοτίιμπι ,» υοηΐδπι), υὸ ρϑοίο 'π ἰαμα ρϑοσδίίνπ ἷϊ πιού- τυυπι, ἀΐβοογὸ νου] υἷδι!, δἷο, Ραυϊυιπ ἰος ἠΐοογα γῸ- Ἰυ, ᾳυοΐ ποπάμηι {μὸγϊ πιδιϊ[οβίυη. Νϑᾳυθ Δ΄,. -- ΔΜΜΩΝΙΏ. Εἷς τό" ε Δόξα, καὶ τιμὴ, καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν. » Διὰ τ' εἴπεν, ἔφης, ὁ Παῦλος" ε Δόξα δὲ χαὶ τιμὴ χαὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθὸν, ἽἼου- δαίῳ τὸ πρῶτον, χαὶ Ἕλληνι, » καὶ οὐδαμοῦ τοῦ Χριστιανοῦ () ἐμνημόνευσεν ; Ἴσθι τοίνυν, ὅτι περὶ τῶν πρὸ τῆς ἐντάρχου τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἣν τῷ Παύλῳ ὁλόγος. Οὐδέπω γὰρ εἰς τοὺς τῆς χάριτος χρό- νους () ἐνδιατρίδων ἐτύγχανεν. Ἕλληνας δὲ ἐν- ταῦθά φησιν, οὐ τοὺς εἰδωλολάτρας, ἀλλὰ τοὺς εὐδε- θεῖς, τοὺς ἐν τῷ ἐμφύτῳ πολιτενομένους νόμῳ, τοὺς ἄνευ τῶν Ἰουδαϊχῶν παρατηρήσεων πάντα τὰ πρὸς εὐσέδειαν βλέποντα παραφυλάσσοντας " οἷοι ἦσαν Μελχισεδὲκ, Ἰὼδ, Κορνήλιος. ΞΒ΄. -- ΕΠΙΜΑΧΩ ἈΝΑΓΝΩΣΤΗ. Εἰς τό" ε Χωρὶς δὲ γόμου ἁμαρτία γνεχρά. » Ἐπειδὴ, πῶς χωρὶς νόμου ἡ ἁμαρτία νεχρὰ, ᾿ἢθέ- λησας μαθεῖν, φημὶ ὅτι τοῦτο βούλεται εἰπεῖν ὁ Παῦ- λος, ὅτι οὔπω () ἦν γνώριμος. Οὐ γὰρ ταῦτα αἰνίτ- ΘΙ πῇ Ὦος β'ρηϊῆοαϊ, φιλδὶ ποβοϊνογίηι οι Ο τέται, ὅτι οὐχ ἤδεσαν ἁμαρτάνοντες, ἐπεὶ ἀλόγως Ῥεοῦᾶγα: .Ά., αἰϊοφυίη δηΐη αυΐ η ἰαβα πη Υἶχο- γυηῖ (μΘοσδιογαδ) Δῦδαυθ τϑίίοηθ οἱ ἰπἰυβία [ Ῥυηΐὶ ἀσργαίνον ἰθγοηιιε : ηΔΠπὶ ραΓ(Ιη) ΘοΓαπὶ , Ραγιίπιν ἰξη Ἑσοηδυπιριΐ βμηῖ : βἀ ροιΐ ᾳφυοά ε]- τογίηιϊ φυϊάθηι, ποι: [Π}} ἰῖα ὀχ ᾳυϊδίῖ. () Δ] ΟΠ ΓΘΩ, οὐἴάτ Ῥυπἰ ὈΔΏ.ΙΓ ; δὶ ἤθη ἴλην νϑ] δι" (ΘΓ, ΕΧ}]. --- ΙΒΟΗΥΆΙΟΝΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ὅπ {μὰ Ῥαυὲ ἀἐείαπι ; «Νοη εδἰἰπὶ σοπαΐοπα᾿ ῬΑΒΕΙΟΣ πὲ μι)με ἰεηιροτὶς .» Ῥδυ]υ, ορίΐπηι ἢ| πὶ ἴω (ΟΠ νἰβιἰΔη ) ἀυχ, φαὶ ἀἰνίηο οδἰθοιοηΐς οδ᾽ουΐϊ ἢ ιἰἰδἀδοογανῖς, φαυὶ Υἱίδπὶ εὐπὶ σγαιία σογίδηΐδηι Θχ ΕΙθυἷ,, οἱ ραγ Γ , αυὶ νόγὸ δϑοῦγιμὴ [ Ὀ ]πὶ τι} π|., οχῃονγίδίυ εὑρεθεῖεν χολασθέντες οἱ πρὸ τοῦ νόμου " οἱ μὲν γὰρ ὕδατος, οἱ δὲ πυρὸς ἔργον ἐγένοντο" ἀλλ᾽ ὅτι ἤδεσαν μὲν, οὐχ οὕτω δὲ ἀχριδῶς. Διὸ ἐχολάζοντο μὲν, οὐχ οὕτω δὲ σφοδρῶς. ΞΙ', -- ἸΣΧΥΡΙΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ Εἰς τό ε« Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ γὺν καιροῦ. ν» Παῦλος ὁ ἄριστος στρατηγὸς, ὁ τῆς θείας χειροοτο- νίας μὴ χαθυθρίσας τὴν ψῆφον, ὁ ἁμιλλώμενον τῇ χάριτι τὸν βίον ἐπιδειξάμενος, χαὶ προτρέπων ὁμοῦ τοὺς τὸν ἱερὸν ὄντως πολεμοῦντας πόλεμον, χαὶ οὐχ ἐεῖ,, πθς δ᾽ίυπι βαρογὸ ρϑυπιΐϑι}, υἱ υΐ σογοπάγυπι Ὁ ἀφιεὶς μέγα φρονεῖν, ἅτε νιχωμένους τῇ τῶν στε- Γοηυπογδίίυηο υἱποδηίυῦ, ἰπϑίδν ἱπιρογαίονγὶ ν]]- ατι ὀχοϊδπιαν : ε Πδρυϊο δηΐπὶ ΠΟΠ οἶψηδα ΜΠ] ( μ ἰΘπηρογΐὶβ,, υῶ οὑπὶ φἰοτία ἴῃ Πο του οἰδπάδ ΘΟπραγθηϊυγ.» ΝΌη β'η ὁδι νϑῦο ἀϊχὶϊ, γενείαπια; Υἱ οἰ οοὲ υἱ οφ!οπάδγοι υΐάθι } .« ἤοιη. ), . Βοη!, ΥἹΙ, . ἤρῃῃ. Υι, . φάνων ἀντιδόσει, στρατηγιχώτερον ἐδόα " «ε Λογίζο- μαι γὰρ, ὅτι οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποχαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς. » ᾿Αποχαλυφθῆναι δὲ εἶπε δειχνὺς, ὡς χαὶ νῦν ἔστι μὲν, κρύπτεται δὲ, τοὺς τῶν τροπαιούχων ἀναμέ- ΥΔΒΙΖ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. (θ) Ῥγο χριστιανοῦ οοἀ, γι. παροὶ, χριθτιας γισμοῦ. Ὗεγ. . πρό τὰ ἴῃ περί, () Ροβὶ χρόνους «ιϊτ να, ἐφθάχει, ἀλλ᾽ ἕτι «οἷς ἀνωτέρω χρόνοις ἑνὸ. γεΓϑ, ΡΟ Φ ρτὺ εὖσε- δεῖς ΠΗ θεοσεθεῖς, οἱ πιοχ ροϑβὶ τοὺς οιἰϊ ἐν. γε γ. Ρη. ρ. τὺ οἵ βογιΐϊ οἷοι. [». () Ργὸ οὔπω ἰάδπὶ οο. Ιαθὸῖ οὐχ οὕτως. εΓ. ... ρᾶζ. ργο. ταῦτα ἰοφίὶ τοῦτο. ἴν. () Εαϊι. Ραγί., ὑπὸ τοῦ νόμον. (οτγ. οζ εοὐ γαιίς. οἱ ἈἰΠογβία. ἰῃ ηοι. ΕΡΙΤ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜ . Υ. --- ΕΡΙΘΤ. ΧΥ. νουσα πόνους. Εἰ δὲ τὸ μέλλειν λυπεῖ, τοῦτο εὐφραι- Α φἰοτγίαπι πιιηο αυοηυα, οὐοι!ατὶ, ἀυπὶ Θχϑρθειοῖ νέτω μᾶλλον τοὺς τῶν παθῶν χαὶ τῶν δαιμόνων χα- θαιροῦντας τὰ ὀχυρώματα. Τὸ γὰρ μεγίστη εἶναι, χαὶ λόγον χαὶ νοῦν χαὶ τὴν παροῦσαν χατάστασιν ἐχ “πολλοῦ τοῦ περίοντος ὑπερδαίνειν, ἐχεῖ τεταμίευται. Οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς εἶπε" Τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαι- ροῦ ἀλλ᾽ ἵνα δείξῃ αὐτὰ οὐχ ὅτι ποιότητι μόνον, ἀλλὰ χαὶ ποσότητι νιχώμενα (τὰ μὲν γὰρ τῷ παρ- ὄντι συγχαταλύεται βίῳ᾽ τὰ δὲ ἀθανάτοις συμπαρ- εχτείνεται αἰῶσιν) " ἅπερ, ἐπειδὴ οὔτε σαφῶς οὔτε χατὰ μέρος παραστῆσαι τῷ λόγῳ εἶχεν, ἀπὸ τῆς μάλιστα δοχούσης εἶναι παρ᾽ ἡμῖν ἐπεράστου δόξης, αὐτὰ προσηγόρευσεν. Ἧ γὰρ χορυφὴ τῶν ἀρε- τῶν {([) αὕτη εἶναι δοχεῖ. Υἱείοτυπὶ ἃς {(εἰυπιρι δίογυπι ἰθογθβ. Ουοά ἱ ευἱ ἀΠΠ]διϊο || πιοϊεβία δοοὶ ἢ, ΠΟ ΠΑ Ἔχ ἢ ἀγθὲ , υ] «Πδοιἰοηυπι ἃς ὀδεπιοηιμη ρΓορυρβπηου]α ἀδιηο- Ἰἰϊυπίαν. Νάὰπ) δος ἱρβδπὶ οὐ δαυβῆιη, υοι.. πηαχὶ' η ( φί ον), οἱ γδιΐοπθη) ογαϊὶ οηθπιυδ οἱ πηδηιὶς μυπιδηφι ολρίιηι, οἵ ργθαθηιπὶ σΟΠαἑ ΟΠ Π| ἰη . ὁ δ. τὴ ἰπίογνδ! ο ἰγδηβοθηθαδί, ἰῃ ἰγὸ βϑῴουο γορο- ΔΓΥ ΔΓ. ΝΟαυδ Θηΐπὶ ἰ πρὶ οἷον αἀἰχὶι, ε Ρ- δίοπθ δι}} ἰΘΠΠροΓΐ.» } υἱ οδιδπάογοι, ἢΠ| ποι υπὶ αυδ!!α, ταγυπὶ Οἰΐδπ) αυδηιλι δυρογατὶ (Π|π ἀπίτν οὐ πᾶς Υἱξὰ ἰΘγπι μδηϊυνγ,, ἰδία ΥΓῸ οἴη ἐμ τον} [. ἀυγᾶηὶ ἐχιθηῖδ ) : φυοηῖδιν ποαυὸ ρογβρίουθ ἤοαυδ ραγιϊου δι: π ογδίἑ θη οὐ οαιι- Γεργβθηίαγα ροῖογαὶ, σορποηπιθιηληη || ἀδαϊ! ἃ φίογία, υ δρυὰ δοπηθ ἰη Γαὶν πιδχί πη! Ἔχ ρ. (. υϊμανγαίον. { οἰνΠ νἰγια τ [ωϑιἰαίυ) ΥἱασίυΓ. ΞΔ', -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. () Τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐνανθρωπῇσαι χαταξιώσαντος, καὶ τὰ πάθη τὰ ἀνθρώπινα, χυμαίνοντα πρώην, καταστορέσαντος, χαὶ τὴν σάρχα ὁρμητρήιον ἀρετῆς ἀποφήναντος, χαὶ τὰς πονηρὰς φάλαγγας ὑπὸ τοὺς πόδας τῶν οἰχείων φοιτητῶν παρασχευάσαντος, χαὶ τὰ ἄθλα μείξονα τῶν παλαιῶν εἰχότως ὀρίσαντος, τά τε ἔπαθλα οὐράνια χαὶ ὑπερχόσμια εὑτρεπίσαντος " οἱ ἡττώμενοι ἑαυτοῖς ἂν εἶεν δίχαιοι λογίσασθαι τὴν ἧτταν " ἡ γὰρ νίχη λοιπὸν παρ᾽ ἡμῖν οὖσα, εἶτ᾽ οὐχ εὑρίσχουσα τοὺς εἰδότας νιχᾷν, ἐν ὀλίγοις οἰχείαν δύναμιν ἐπιδειχνυμένη, τοῖς μὴ βουλομένοις διὰ πό- νων αὐτὴν χτήσασθαι, τὴν αἰτίαν τῆς ἥττης. { Χ]Υ. --- ΤΠΙΕΟΌΟΒΟ ὈΙΑΟΟΝΩ. Ουηι θου Υογθυι (Θίθρηυβ θοαὶ ΕἾ] .) ο) ἤδεῖ ἀϊφηδιιβ δἷι, οἱ συ! Δη ἀ΄ἴξοίυ Δηϊπηΐ,κ ρογίιγ- υδιίοη , δγ}}} Πασίυτπι ᾿ΠῖΓ δι(}}} ΒΟ θα, λγῖϊ δίφυθ σοπιρμοδυοεῖ!, οἱ σαγηθπὶ νἱγίυ εἰ ργοιδὴι δίι ουβαφυθδηίοπὶ) ὁδοῦ, οἱ μ ἰδ πη ζ ΤΔΙΌΤι δρ᾽ γἰτυσ } } οοΥ διόγυπὶ αἸδοϊρυ!ογαν ροάϊθυ, δι σογιδιἶπα νϑίθγ Πι]Γὰ τη δ γῖῖ ΘΟηβι ΓΪ:, οι ργϑη δ φυοη οΟοδι δὲ βιιργαινυηἀδη ΔΓ- ΠΔΓΪΕ : ΘΟ ΒΘΠΠ ῖ., υἱ αυἱ ροβὶ ᾿Πὰ Βσουπηθυηῖ, ΠῚ οὐΐρᾶηι ᾿δης δἰ θ᾽ η)διρ ἱπιριιίατα ἀσθαδηι. Υἱειονῖα δ᾽ πη οὐηὶ ἀδί πο ΡΠ ΠΟ }, Π) }- } ἰηγοιΐδὶ ΠΟΙ ἶ Δ|. ] Υἱποθγα βοίδηϊ : ἴῃ Ῥδυοὶδ νἵτν ) ἜΧΒΘΓΘΙΙ., {ΠΠ|,. } ποίυπὶ ) ᾿ΔθογΙθι δι ἱ ΘΟΙΏραΓΑΓΘ, ουΐραπὶ }}} Γεΐ, ᾳυοὰ νἱποϑμιιγ. ΞΕ". -- ΤΌ ΑΥ̓́ΤΩ. Περὶ τοῦ αὐτοῦ" ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων οὐ σώξβι τὸν ἄγθρωπον. Δεῦρο μὲν ἐπιφοιτήσας ὁ Θεὸς Λόγος, πίστιν ἀπαι- τήσας, χάριτι ἐδικαίωσεν (οὐ γὰρ ἣν ἀπὸ διχαιοσύ- νῆς σωθῆναι τοὺς οἴκοθεν προδοθέντας " χαὶ τοῦθ᾽ ὁ Μελῳδὸς καὶ τὸ Σχεῦος τῆς ἐχλογῆῇς ἀπεφήναντο ὁ μὲν διαδεθαιωσάμενος " « Οὐχ ἔστι (Ὁ) δίχαιος οὐδὲ εἷς " » ὁ δέ' « Πάντες ἥμαρτον, χαὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ν διϊσχυρισάμενος)" πιστεύσαντας δὲ διχαιοσύνην ἀχροτάτην εἰχότως ἀπήτησεν" ὥστε παρὰ μὲν τὴν πρώτην, ἣ χάρις ἐδιχαίωσε, τοὺς δὲ διχαιωθέντας, ἔργων ἀγαθῶν ἀντιλαδέσθαι ἐθέσπισεν, ὡς οὐχ ἑνὸν ἀπὸ πίστεως μόνον () σωθῆναι. Χρὴ γὰρ τῇ πίστει χρίνεσθαι () τὰς πράξεις, καὶ ἀπὸ τούτων ἄΚ ΙΧΥὄ -ΕΕἸΡΕΜΝ. Βαάεπι τε, πέπιρὲ ημοί ἤάες αδεψμα ομετίθιϑ μοπιΐιοτι ποπ [αοἰαὶ ξαίυιηι . Οὐαὶ ἰῃ οἄγηθπὶ γοηὶϊὶ θου Ὑογθυπι), ἢιίδηι {Π| φυΐάδιη δ᾽ πδῦθδγὶ ροβίυϊδηβ, } (]ΠΟΠ|} ) [ - βῖ (δοἷϊ (ηυθ Θηΐπι δὶ ροίογαὶ, υἱ υΐ } . ῥγοάϊι! μοτγαϊιί,ηα Γυσγϑηϊ, ᾿υ.} ] υἱ οὐ) -΄ ΒΟΠ]ΌΘΓΘΙΙΓ : μίψυο ῬΔΙ ΠΊΟΓ ΠῚ ΒΟΓΙριΟΓ οἱ Ἧαβ δἷ- οὐἰοιἶ δῆῖῦο δΠϊγιηγυηὶ ὁ ΒΟ Γι ]Π}., ἀκ η}) [ Γ Δϑβαύδγαὶ : Ἅ᾿Νοη δδὶ ἰυϑ, Ὡ ὉΠ αυϊίδιη ὅδ: » ΔΙΊΟΡ ὙΓῸ Πηδρηᾶ νοθπηδηϊ} ἰπηυΐί : « Οἰππδ Ρδοοδγιηῖ, οἱ ἀδδιϊυπίαν φονία Ὠεΐ ») : ἂν ᾿Ϊϑ γοτο αυἱ ογοαϊάογυηι, βυπιπιδπι, ἤθ απ ἰὰ ᾿πππηογίιο, ᾿υδι}πὶ χορ! : [ υἱ ρείπιο φυϊάθιι σται [π|δῖ [ἐεογὶϊ ; ᾿υ δι} { Δι! ὈΟΠΟΓῸΠ. ΟΡΘΓιη διιἷο αὐτὴν ψυχοῦσθαι. Νεχρὰ γὰρ ἂν εἴη τούτων χωρίς. Ὁ ἀποὶ βδηχονῖ! : αὐἷρρα οὐ} ἢθι) ροβϑίϊ ἰιοπιο ἤθ ἐπεΐυν βαϊναγὶ. Οροτίοῖ δηΐτη Ποῖ πιϊβοθγὶ δοιίοηθ (ΓΘΟΙΔΒ.}, Οἱ ΡΘΓ [Ιὰ ἰδ) αμδϑὶ δηϊματί. ΠῚΒ θη η Γοιηοιΐ, πιοῦῖυα , δι ἴχ..}},.,. Ρρ]. ΧΙΝ, δ. Βοῃ, πὶ, . ὅλ. ᾽χι, . ΥΑΒΙΚ ΓΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤἍἅ-. () Ῥγὸ ἀρετῶν οοι]. αι. ΟὉ ροιΐι ἀγαθῶν. ῬΟΒΞΙΝ. : () Ουπίεν ομίβι, , ἴμἴγα. Ρυΐο ἴῃ ἤπδ ορίδβὲ. ἀδοςθ νογθ. ἈΠ πο, ρυἃ ἐπιγράφει, νοὶ ἀνα- γράφει, νεὶ λογίζεται. ΠΙΤΤ. --- Ρυδὶ ἥττης (οἰ. γαι. ἀρροηὶι προσρίπτει, [. (Ὁ) υω. ἴοι. ἔτι. . () Ργο ἀπὸ πίστεως μόνον Γ}}}{ ἰπ|, ἀπ᾽ αὐτῆς μόνης. [Ὁ. () μὲς. χιρνᾶσθαι [δ᾽ ο, Υ.]. Οοηίαγεὶ δυΐδι) οὐ ΘΡΙ, ἀθθ)ῖ ὁρ. , οἱ δι ιΓ- : . ) Ερί ΝοΓ . ϑησο, εὐ]. Ποιὸ δηϑὲ ι Δυοίοῦ ΠΟβΙΘΓ υ{Ππ,| ἈΤττ, ΞΎ ΕΧΥῚ. -- ΠΕΆΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. Ομαγα οπιπεδ αἰυϊνα τὰς ἰσπὶδ οπιὶπθ ἐπεϊσπίαπίαν. Ουΐὰ οδιι , ἰηᾳπὶβ.,, ΟΡ Οὐμηΐὰ δγο αϊνίηδ ἰφιιῖβ. δρρο!!δλιίομθ ποίθηῖυν ἰχηΐβ οηΐπι ἀἰείυβ ί θδι , οἱ δηφϑὶὶ ἱρηΐδ Πα πη Π) , αἱ Δρράγιδγιηὶ ἴω ἈΡΟΒΙ ἰἰησυς ἰδηᾳφυδηιὶ ἱβη} , οἱ, ϑρί γι ἴδι- νη . Αὐλίίγον ἰφίτν ᾿ὰ ἤδγὶ, θγίιμυπι ργορίοῦ οσορίδπι ἰην η| ἀχρογίθιῃ οἱ ἀν) ιἰα, οὐ ἃ ἰγοῦηο ἰπ|} δοοϑηάδί Ἰἀπηρ , η (Δπηὴ ΠΝ ΔΙΡ ; ἱρδ ἀδηυοὸ ἃς ργΓόρΟΓΓΟ δἰ τοι] ἀδπὶ πυπιθγο, νοὶ οἰΐδπὶ ρίυΓΟ, δοοδηίαγα ροϑϑὶϊ. Οιοὰ δυίθπι δά σογρογαπὶ Γαι ὁπό π) δἰ ηδῖ, δ ΓΒΌΠΙ [ἀγῖὰγ, αυοά | ὁχ ΓΟΌΙ ἰδτγθηΐδ ἰχηΐδ δὺ- ΡΟΓΙΟΓ ἃρροίλ! ἃς ρογβοηυϑίιγ. Νδ πη) Οὐπὶ οξοἰΓἃ . ΙΒΙΠΟᾺῚΙ ΡΕΙΓΌΘΙΟΤᾺ ὥΖ', - ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ. Διὰ τί πάντα τὰ θεῖα τῷ τοῦ πυρὸς ὀγόματι χα- ραχτηρίζεται. Διὰ τί, ἔφης, πάντα τὰ θεῖα τῷ τοῦ πυρὸς ὀνό- ματι σχεδὸν χαραχτηρίζεται; Πῦρ γὰρ εἴρηται ὁ Θεός" χαὶ οἱ ἄγγελοι πῦρ φλέγοντες () " χαὶ ὥφθη- σαν τοῖς ἀποστόλοις γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός" χκαὶ, τῷ Πνεύματι ζέοντες ; Οἶμαι τοίνυν, ὅτι διὰ τὸ ἄφθονον χαὶ πλούσιον, ὅτι ἀπὸ ἑνὸς λύχνου μυρίας ἀνάπτει λαμπάδας (), καὶ οὐ μειοῦται, ἀλλὰ πάλιν ἑτέρας τοσαύτας χαὶ πλείους ἀνάψαι δύναται " τὴν δὲ ἐπὶ τὰ σώματα φέρουσαν ὁδὸν ἀναχεχώρηχε, τῷ τὰ ἄνω μό- νον τὸ πῦρ τῶν ἐπιγείων διώχειν. Τὰ μὲν γὰρ τὴν γῆν, τὸ δὲ τὸν οὐρανὸν ποθεῖ" καὶ τὰ μὲν τὴν χάτω φορὰν, τὸ δὲ τὴν ἄνω οἷδεν ὁδόν. Ὥσπερ γὰρ ὁ λίθος ( οἰεπηθηία δ᾽ ΘΟΓΡΟΓΆ) ἰΓΓδῖ), ἶρ ΘΟἸυμ ΒΕ χαὶ τὸ ὕδωρ τὴν ἄνω ὁδὸν ἀγνοεῖ, οὕτω χαὶ πὸ πὺρ ἀσβίογαι, Εἰ φυϊάδπ ποῖυπι ἀδογβϑυηι ΠΟΡΙΩΙ ; τῆς: χάτω οὐχ ἀνέχεται. ἰδίθ νϑγῸ βιιγϑιπὶ δϊδοιδι νην. Θυδπιαυπιοάυπι Θηἷπιὶ ἸΔρὶ, οἱ δυᾶ δυγϑυπι [δγθηΐθπι υἱδηιὶ ἱβπογαί, ἰ( οομίγαγίο ἰφπὶθ ἀδογϑυιη [γγὶ ἤθη ϑυϑιϊησί. {ὴ ΧΥ]{], --- ΤΗΕΟΟΝΟΘΤΟ ὈΙΔΟΟΝΟ. δὲ ἰφείϊοπο εαεγαταπι {,ΠΠ|Ποτητιιηι, σοπίγα (ΟΥίσοοβ (ρασαποο)ὴ. ὃς σταίϊα αἰυϊπέιας ἱπδρὶταίατιηι δοτὶ» γριμγαγαπι, οἱ μα ατἱς ἐπ ἱμεὶς σαρὶἐπάα. ΦΩρΡΟΩΘΠΊΘΓΟ πλ} ΐ ἰη τ θηιαπὶ νϑηΐδ αὐϊγαγὶ , ητ|ὶ ἀΐδ᾽οζοβθ οοἸηροδυθγιηῖ, οἱ ογαιΐοη ΡΓΟΙΪΧαΒ ὁοηβογίρβογυηι!, υ( δι αυϊάδπι) ρἰογὶαΒ ἢ} Π|- ἐπδπὶ θυ γίηϊ συΓδ}, |πῈ } }] σγπ - ΡίιοΒ βρί γϑηίθ ΒϑυΠΊΟη [ΠΘΡΌΩΐ υδἱ ; {{Π|| [ ΠΔ ΥΘΓῸ δϑυῤίιογα θη παρίοχογαηϊ, οὐ} ῥγοίδεϊο πηδ]ογϑιι ΞΖ'. --- ΘΕΟΓΝΩΏΣΤΩ ΔΙΑΚΟΝΩ (). Περὶ ἀναγνώσεως, κατὰ ᾿Ἑ.ήνων. Περὶ τῆς χά- ριζτος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, καὶ τῆς ἐξ αὐτῶν ὠφελείας. Πολλάχις ἐθαύμασα τῶν τοὺς διαλόγους συντιθέν- των, χαὶ τοὺς διεξοδιχοὺς λόγους συγγραψαμένων, ὅτι τῆς μὲν οἰχείας δόξης λίαν ἐφρόντισαν (), ὑψηλῷ χαὶ ὑπερσόφῳ χρησάμενοι λόγῳ " τῆς δὲ τῶν ἀχου- σομένων ὠφελείας ἡμέλησαν, ἧς εἰχὸς ἦν μᾶλλον αὐτοὺς ποιήσασθαι πρόνοιαν. Τῶν μὲν γὰρ συγγρα- ἄυοδτα γαιΐοπαπὶ ἷρβ ἀδοπαγαὶ. ()υδιί απ] θεῖ οπίηι ἃ φέων τοσαύτην δόξαν λαδόντων, οὐδὲν ἂν γένοιτο τ φἰοτγίδιη οομβοουτὶ βογριογίθυ, οὉ- ἴγ σογία ρᾶγυπι ἱπεὶδ γούμηἀδΓὰ φυθδί : ἄδι, « νϑτὸ υἱ᾿Π}Πἰὰ πὶ ραγοὶρί θη θυ., πηϑπᾶ Υἰγιυι} δοοθββὶο {Πγ. ὙΟΓΙΠΙΘηΪ ΠΊΨΟΓΟ υΪ δὶ ἰ(ἱ ᾳυοι! } σοπέμοδγοι, δοϊυπι ἱμίθηλὶ ΓΘ ΓΌηΙ, δἰΐογαι υ{{ΠΠπῶῖθππι ἰπδιρονῦ πδθυδγυηί. θυοοίΐγος οἰΐδιη αἀἰνίπαιι υΠυρόγϑηΐ ϑογριυγαην, υᾶ πο Θχαυ βίο οἰ ΟΥΠ( αἀἰσοηϊ σόπογα, } ΠΙπ|}}} δἰ αι ραἀοδινὶ υϑὰ . Αἱ Ππ, Υἱδθ γγβ, ἰρβοόγυι αυΐάδη) Π|- ΓΘΩΙ δι} δίαιια δηνυλίθι δι ἢ δοουβοιηυβ, υΐ ]- τ ργορτγὶδ βίιἀἶο ἀποιΐ, Δ) ογαπη τη τ) πῦρ ἢαυυ- γίηί γδιϊοηθιν : ϑογίρίυγδιηῃ δυΐθπὶ ὑυογθ αϊνίηδιηῃ ογ μη! διϊοηἶθυ. ἱρβόγαν ᾿ἰυατ πη, ἀἰοθη , δδῃ ΠΟῺ δυ ρΓΟρΓία ] ΟΥἶδ, δι] ροι δυΐίοηι πη - πλέον τοῖς ἄλλοις " τῶν δ᾽ ἄλλων ὠφελουμένων, πολλὴ ἡ ἐπίδοσις γένοιτ᾽ ἂν τῆς ἀρετῆς. ᾿λλλ᾽ ἐπειδὴ τὸ ἑαυτῶν εἶδον, τὸ τῶν ἄλλων παρεῖδον, διὸ χαὶ τὴν θείαν αἱτιῶνται Γραφὴν, μὴ τῷ περιττῷ χαὶ χεχαλ- λωπισμένῳ χρωμένην λόγῳ, ἀλλὰ τῷ ταπεινῷ χαὶ πεζῷ. ᾿Αλλ᾽ ἡμεῖς μὲν αὐτοῖς ἀντεγκαλῶμεν τῆς φι- λαυτίας (), ὅτι δόξης ὁρεχθέντες (), τῶν ἄλλων ἥχιστα ἐφρόντισαν' τὴν δὲ θείαν ὄντως Γραφὴν ἀπαλλάττωμεν τῶν ἐγχλημάτων, λέγοντες ὅτι οὐ τῆς οἰχείας δόξης, τῆς δὲ τῶν ἀχουσόντων σωτηρίας ἐφρόντισεν. Εἰ δὲ ὑψηλῆς φράσεως ἐρῷεν, μανθανέ- τωσαν ὅτι ἄμεινον παρὰ ἰδιώτου τἀληθὲς, ἣ παρὰ σοφιστοῦ τὸ ψεῦδος μαθεῖν. Ὁ μὲν γὰρ ἁπλῶς χαὶ συντόμως φράζει " ὁ δὲ πολλάχις ἀσαφείᾳ χαὶ τὸ τῆς Ιυ(} διυἀϊοβαπι {τ. (υοὐ ] ἴδηιο ἰδπθηιυῦ Δηογο Ὁ ἀληθείας ἐπιχρύπτει χάλλος, καὶ τὸ ψεῦδος τῇ καλ- .}}}π|} ἀἸ οι] , (ἰδοαῃὶ Π]] υἱ ἃὉ ἰάϊοιᾶ δὲ ἔχου, χχιν, . ὅσοι, ι,, ὅ. " Βρῃ). ΧΙΙ, . λιεπείᾳ χοσμήσας, ἐν χρυσίδι () τὸ δηλητήριον ΥΑΒΙἙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () το φλέγοντες οο(. γλις. . κοτγίθῖι φλέ- γὸν, ἱ νΓ. ρι ὅτι Π ἦι ἐπειδή. Γ. ρ ἢ. γΓῸ ὁδὸν ρουὴϊ ὁρμήν. ῬΟΒΚΙΝ. () ᾿Απὸ ἑνὸς λύχνου μυρίας ἀνάπτει ωμπά- δας καὶ οὐ μειοῦται. εῖυς μοοίᾶ ἀρὰ Οἰσαγυηοιη ἢςε ο[βεῖϊε. (οιιίον δι ἤπιος ἀρ δίο!πι Ογρτγίδηυτῃ αἰἰυόγε. Φπάτος, }. }, ορ. . Ἀπττ. () τς ερ. ἰε οι. αι. θὺθ ἱμκογθίιυγ ᾿Αρποχρᾷ σοφιστῇ. ῬΟΒΒΙΝ. () ον ίονγ ον. οἱ ᾿ος οοὐ. ᾿ΐίδγο. Οπηπος Δ Γ. οι ρᾶγ ( }} σου ἴηθη ἀἰγ! ᾶγιαι [ἐ{{- ΓΑΡΌΠῚ ΟὟ) βρο [ΔΥ , φῦ ἴοησα ἰοπφοαυθ [{{} σοάμηϊ, οἱ [λϑο ϑδυθη γα ἄδιοηι. ἈΙΤΤ. () Ρτοὸ τῆς φιλαυτίας ἰδαὶ! ἴθδην τὴν φιλαυτίαν. ὕεγβ. ἴηἋ , ρυῖ γραφὴν " δ ὅτι Ἔχο ϑῖνθ δ. ἰθόδθην οοε. νει, μέμψεως ἀπαλλάττομεν λέ- γοντες. ΘΟΒΕΙΝ. () Ὅτι δόξης ὀρεχθέντες. Ῥυϊο ἀθς οἰχείας γ] ἰδίας. Ἀιττ. () Ργὸ χρυσίδι οοἀ. αι. ροπῖξ γρυσῇ κχύλιχι. εγ. . ρῦὺ ἐχέρασεν μαῦει χιρνᾷ. ῬΟΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΤΙΜ . ΙΝ. -- ΕΡΙΤ. ΟΕΧΥΤῚ]. ἐκέρασεν. Εἰ δ᾽ ἡ ἀλήθεια τῇ καλλιεπείᾳ συναφθεΐη, Α ἃς ρεθοίωο ᾿ιοπιῖα ναί (δίαπη, ἀυλπι ἃ βορ ίβια δύναται μὲν͵ τοὺς πεπαιδευμένους ὠφελῆσαι, τοῖς δ᾽ ἄλλοις ἅπασιν ἄχρηστος ἔσται χαὶ ἀνωφελής. Δι’ ὃ χαὶ ἡ Γραφὴ τὴν ἀλήθειαν πεζῷ λόγῳ ἡρμήνευσεν, ἵνα χαὶ ἰδιῶται, χαὶ σοφοὶ, χαὶ παῖδες, καὶ γυναῖχες μάθοιεν. Ἐκχ μὲν γὰρ τούτου οἱ μὲν σοφοὶ οὐδὲν πα- ραθλάπτονται" ἐχ δ᾽ ἐχείνου τὸ πλέον τῆς οἰχουμένης μέρος παοεθλάθη (). "ἂν τινων οὖν ἐχρῆν φρον- τίσαι, μάλιστα μὲν τῶν πλειόνων. Ἐπειδὰν δὲ χαὶ πάντων ἐφρόντισε, δείχνυται λαμπρῶς θεία οὖσα καὶ οὐράνιος. τδηὐδοίυπιὶ ἀϊβθοδηυ. ΑἸΔΓ δηΐἶπὶ } οἰ ον δἱ υγονίθν συοὰ τα ὲ ἀΐϊοῖι:; [δῦ ὙΓῸ ρ ΟἸ) - Υἰἰ : οὐπὶ νοῦ } Οὐσι ρυ] ἢ γ᾽ ὐἀ Π Π| ἴππὶ ΒΌΔΥΠΟΠ]υΘΗ ΟΥΠ.Π πΠιοινἀΠ|, ἴῃ :- ΓΘΟῸ νά}} νΘΠΘΙΙΠΊ π|ΐβδοθί. οι ) νοῦ οὔπιὶ οτηδιὰ ογδιϊοηὰ σοηἸυηρηῖνγ,, δγιἀΐ φιυΐάδηι ἦι:- ΥΔΓΘ ρΟίοΒιὶ : δυίδιη οἰηηΐθυ Π}}} } }}}- (λιἰν δΥὶῖ, Οτ ὁΔυ π , πγ ϑογὶρίυΓΆ Γὰ νοῦ Δπὶ ραάθϑιγὶ βου ἀχρυϑυσῦῖι,, πἰ πΐγι ει υἱ ἰΔπὶ ἰαἸο. φυδι ϑρίδη!, αὐμπὶ ρμυδεΐ, } [ , ΘΠΔ ὁΟβποβούγαιι. ἔχ ΔΙγὺ δ ἢ ϑρίθη αυϊάθριη πὺ}} «αἰεί ἱποριιοίο ; ΟΧ ΔΙΊΘΓΟ Δ .:} ᾿Πὰ χἰ ἃ ρΓ ΟΥΡΪΒ ΓΟΓΓΘΓΌΠΙ πϑσημπὶ δοσορίϑϑοι ἀδιγπποηῖ πηι. δἰ ἰρσίιωγ αἰϊψιόγον ἀπ η- ᾿ἀλχϑϊ [ιΐββδι Παθθηάδ γιὸ . ΠιΑσΣ Ιη ἰηλ αγαὶ μαυδηπάα ρίυγίιπ). ΘΟ δ διιθη οὶ οὐ! οἴ Γδμι ϑυδοορίι, οἰδΥίδϑίια εἰμ θηβίγα!υΓ, εἰν ϑπὶ δῖι Οορἰθ}}}. ΞΗ!. --- ΘΕΟΓΝΩΣΤΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ (). Οὐ ταὐτὸν, ὦ βέλτιστε, τὸ χελεῦσαι χαὶ τὸ ἐπι- πρέψαι" τὸ μὲν γὰρ ὡς παντὶ τρόπῳ ἀνυσθῆναι ὁφρεῖλον προστάττεται" ὡς τό" «ε Οὐ μοιχεύσεις, Οὐ φονεύσεις, Οὐ χλέψεις, » καὶ ὅσα τοιαῦτα " τὸ δὲ οἱ- χονομίας τινὺς ἕνεχεν συγχωρεῖται" Τὸ μὲν γὰρ θεσπίζεται" τὸ δ᾽ οὐ χωλύεται " χαὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν Γραφῶν πιστώσομαι. Οἱ ἀπόστολοι οὐχ ἐχήρυττον μὲν, οὐδ᾽ ἐνομοθέτουν περιτομὴήν" συνεχώρουν δὲ, οὐχ ὅτι δεῖ γενέσθαι, ἀλλ᾽ ὅτι σοφῆς συγχαταδάσεως ὧν χρεία (). Οὐ γὰο ἂν ἐπέτρεψαν (), ἣ ὡς δέον “ Εχοιί. χχ, -. {ΧΥ}]].--- ΠΕΟΘΟΝΟΘΤΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Νοη βι ἰέθιη, ὁ ὕοι, ᾿υυατα οἱ ραγηίιογα. ΠΠ| θη ἰά ποι οἰπΐϊππούδ ρογίϊεὶ ἰδυεί, ριον: υἱ (συ πὶ ᾿ὸχ ἐἴο}) : « Νοὴ πιοοπαῦογὶδ; Νόοιὶ οοοὶ- (; Νοι! Πιγαυεγὶβ δ᾿; ν οἱ ι δ η μ ἦι- ἄδ : ἰδίιι δυίδην) Οὐ δ πὶ εἰδρδηδδιϊοι στα οοησράϊιν. ΑἸιότιιη ΘηΐπΠὶ ΒΔ ΠΟΙ : ᾧΠ Γι} νΘΓῸ " ργο ΘΙ ; ἰιος Θιἴπ| Χ βδογίβ {εΠ|ὸγὶ δϑίγιπ). Αροϑιοῖ! ἤυη φυϊύδη) ριάϊοαγυμ!, παι Ιοξε ἰδιἃ ργιβοδρούι οἰ γουποἰβοῃ Ι, δϑιῃ ἰἃ- πιθὴ Ρογπἰβογυηί, πο αυδδὶ οΔπὶ δΔϊιὶ υαγὶ ορονγίοδί, ΝΑΠΙΑ͂ ΠΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΩ͂. () Ροβὶ παρεδλάδη ἰάδπὶ εοἰϊ. } ρυποιαπιν οἱ (, πιδγάνογωι, [Δ πι| πῇ δι} οἷ. : μοπὶι ροϑὶ ἄν. ῬΟ“ΙΝ. ; ἀν ἢ ([) δι ἀνεπίγραφος ἴῃ ει]. Ραγὶδ. ᾿πογριὶο - τΐγ οσ ἐού. Ὑωι. θῦ. ἴὕριτ. ; (() Τῆς σορῆς συγκαταδθάσεως ἦν χρεία. ϑὶς ΠΟΒΙΓ ἰδ (. . ρ. , τὸ πρὸς τοὺς ἐλάττους συγχαταθατιχὸν ἀσχεῖν χρή. δι: μ᾽ πὸ δποι:} ΒΡ- ᾿γὸ ιοςοϑί ἀγαο δἱ οἰχονομίαν αἱ συγχατά- ῥασιν Ὀεἱ Ἰηοσι!οάταμι ἈΠΟ Γ] δ} : ΟΣ ΘΠΗΟΡΙΝΗΙ δου ὶριϊθ ραῦσα μἷς Γοίεγοιη. ἔδι δυΐεπι συγχατά- όασις, υδδὶ ἀϊς εοπιόφοέπεια, αἱ ΥΘΡΕΠῚ Θγυ {{|. Τιιοοί. , συμηεἰοϑι:ῃ| δδὰ ἀθι")δϑίο, ϑῃραῦγίογ, ΘΧ οἰ βίο οἱ [ΟΓΠΟΓ ἃιᾳι τορι δι |} λεοζοιμιηοάδλι Δίι Δι οπηρε δι Ἀἃ ΠΠΟΓ, ῃ- } εἱ οὐρίυπι δι πν ΠἸοτιπι, ἐν σίογ, π θο}- σιηὶ οἱ ἰνθγιοτιωη. τοὶ μγαιῖα, ΡαΘΡ οὐἢ) ᾿η[Π- εἴθιι ΠΠ}} δι συμψελλίζων, με ἰδη( σγδάι ἰΠοράθῃ, τη η ἀυ η ἱ [π|εἶ , ὁ οἰ} ᾿ρ[ συγχα- ταθαίνειν. δὶς οἱ ῬαΙογ (Οὐ , ῬΓῸ ἹπΊΠ]) ἢ) ἈΠ Γ, π Ῥγορίογ ΕἸ ἢ δυυϊη ἀἰφηᾶ- ἰατ, αἰ!ϊεοίοβ ἴῃ ἀϊ]δοεῖο,, ποὐυίδουπι ), ΠΟ δυδοηπιπιοίδὶ : βία δἱ βᾶηο} Δρο|}. (πὶ δ ἢ] Γ σΟἸδϑίθϑ ΠΟΠ ἀρρο , οἱ ὃχ βυὶΐ ΠΆΤυΓᾶ, αἱ , ΠΟΡ ἜΧροβί (, ΠΊΠ ἢθΙΠΔΠη ἰη- Πἰγηνῖογ πδῖ υἱ οάρΡΓα ροπϑὶῖ, θθ ΘΔ ἰηϊδ- αἰεΐθει. Γόγαιῃ ἰογγόπαγαπ) ΠΟυΐδα [ἀπ|}} γί πὶ οἱ ςοιϑυθίατιη) δὐυηγαὶ, οἱ ποὺ ἰηδϑπυδί. ()πηη δηΐη ἀοσιγίμα ἰπδιΠυἱ ὁχ ΠΟΪ. ποιί οι }}} ῃΓΟΙΪ- εἰβεὶ οἱ ργοσθίαγα ἀδθεῖ, νεὶ ΡΙΠΟΒΟΡΠΟ (. Θυοιὶ οἰ ἀνθρωποπαθῶς λέγειν ἢ λαλεῖν αἀἸεἰιμν, ι οἰκονομικῶς, δί! ΓἘ ἰδία }}} ΓΔ ἃς η- εἰυ. οἰκονομία μᾶϑβϑῖπι ἃ . Ῥαίγίνη. νορδίαγ, ὁ τὸ οἷς βευῖθη ΟΠ γγβοβίοιαϑ οι }}}. ὁ Ἀ)ἀ Οοἰ. : Ὃ Θεὸς οὐκ ἀθρόως πάντα ποιεῖ, ἀλλὰ χέχρηται συγχαταθάσει, διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ φιλανῦρω- “πίαν. [ἀδτ Ποιῃ!!. ὃ, ἃ Τίι. ροβιθδι ιπῈ ΜΠ ΠΟ. ἃ δὰοι υπιοΓῖϑ οχϑι μα δι} συγχαταθάσεως θπυ- Οὕτω πανταχοῦ σνγ- χαταβαίνει" καὶ τί τοῦτο θαυμάζοις ; οἱ ποχ : οὖ- δαμοῦ γὰρ τὴν ἀξίαν ὁρᾷ τὴν αὐτοῦ ἀλλὰ πανταχοῦ τοῦτο (ἰεβ τὸ) ἡμῖν χρήσιμον. Εἰ γὰρ πατὴρ οὐχ ὁρᾷ τὴν ἀξίαν τὴν ἑαυτοῦ, συμψελλίξει τοῖς παιδίοις, χαὶ τροφὴν χαὶ ἐδέσματα, καὶ πόματα οὐχ ἕλληνι- χοῖς ὀνόμασι καλῶν, ἀλλὰ Καιδιχῇ τινι διαλέξει χαὶ βαρδάρῳ, πολλῷ μᾶλλον ὁ Θεός ᾿ καὶ ὀνειδίζει συγ- χαταδατιχὼς διὰ τοῦ Προφήτου λέγων ᾿ Εἰ ἀ.λάξον- ται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν" καὶ πανταχοῦ συγκατάδα- σίς ἔστι χαὶ τὰ ἐν ταῖς Γραφαῖς, χαὶ ῥήματα καὶ πράγματα. Εἰ ιηοχ : Οὐ γὰρ πᾶσιν ἑνὶ τρόπῳ προσ- ενεχτέον, ἀλλὰ διαφόρως, χαὶ ποίχίλως, πὶ πρὸς τὰ ὑποχείμενα. θὲ 'δο συγχαταθάσει ἰιίδν ({Π| γγ- δῖ. [ } } ΟΠ ἃ . δὲ ἱποοπιργοίιεπεὶ δὶ ἢ παίιιγα δεῖ, αὐὶ ἐ ΠΠ|Ὁἱ ἢ νἱ ίομα . ΥἹ : «. Γδρ τι, ἰη}, ποι 'ρβηι πΊοΓαι νΥἱἀαυϑη! [π }, ΠΘΟ ᾿ρΠ δἰ ποθ ΓὩ} δ} Π.}}{{ ἢ [)] ; . φηαὶ νἱι- Ὁ μάδηΐὶ, οοινἀεβοθιθ δγαμΐ οἱ ἱπύ μι! απ. Θ͵ πο- ηθ ἢος σον η , ρη) σαι οὐ Παυβ ἢυμ Θδῖ, Οδ[ι}}} : } φιιοά νίἀδ γα ρΟΙ, η}} ρ- οἰωπὶ ᾿νυ͵ υϑοοιμο ὁ τπϑγυ} Θαίθπι Πγην νἀδη- . }}} ΓΟΡΓΙΡΒΘη ΔΙ ΪΟ πη. πο δι . ἰεμροΓαῖ, ὁοηἀδβοδηάεγα ἐπ πὶ ἰδ ρὲ αἰοίπιυ, (. ο͵υϑιηουὶ θη οοπάδϑοέηδυιν ποἠν]ηδίη οἱ ἱπευ] ρου Πη. (οηϑβίαι ἰφίιγ σΟΠΘοοθησδιιπη [υ͵ ΥΕΓΡ ἰρβὶι Ῥργομίιοιϑ : για δϑονιίπαηι, ἰπηυΐ!, ὁδάθπίοπι, » οἷς. δῖος. [ἰδπὶ Ἰομ}}. ὅ. ἐοπιγα “μάϊττος : Τῇ ἀσθενείᾳ τῶν Ἰουδαίων συγχαταφαίνων ὁ Θεός. ΟἸγγβοϑιίοινο ΒΘΟἾΜΝΙ } [ Π δ δ . ΘΘΙ δα οἷ! ρΡΊΒοΟρι , ΘΧ () Ργὸ ἶ, οὐ γὰρ ἂν ἐπέτρεψαν, ἰας ᾿αθοῖ ἰάδπιὶ (.., οὐ γὰρ ἂν ὃ ἐπέτρεψε πρότερος, ὕστερος ἀνέ- τρέψεν. Ὑεγδ. μοϑὶ , ριὸ ἐφύλαττον Ιογψὶ! ἰάθη!» προσέταττον. ἾθΓθ. ᾳ. ρΓῸ Ιαῦλος ἰάφιι ογὶὲι ὁ ᾿Απόστολο:. ΓΟΙΝ. Α τ ΐδη ον παν } ΓΘΠΙρΟΥ ἈΘΟΟΠΗΠΟὐλΗίθ. ΑἸϊοχιίη δαΐ ἢ ρΘγΗ δἰ η ΠΊ, Δι} }}] }}- Οὐ δογυδηι :, οἰγοὰ ἰπ τ} (ργάβοοι}! δνδ- εε! εἰ οἱ Βοος (}γδι :) ΟὈϑογυδϑϑεηὶ. Εἰ ἀδ }Π} υΐ ἀρηϑ ἰῇ σου γναθαμ ι, ἀϊχὶῖ Ῥδυ υδ : « υ͵ἱ. ἱμδυ δι τὸ νοσϑί, οἱ 'γθ υπἰ , αυϊά- φι!ὰ νοὐΐβ ρροινίίιν, δαΐι ""..» Νοι ἦυ", ἱπαυ!, δε ᾿υθ γα, δἰΐυ δ πο ργο Γ : δἰ γι ηλ Θηΐμι ἄξοο [ΧΧ. --- ΠΕΒΟΝῚ ΡΔΕΒΒΥΎΥΤΕΠΟ. Οπατα ἐμ δετίμίμηι [μοῦ αἰἰατὶ, ε« ἰσποίο ὃεο ". ν Ὀυδ ρογ} πὶ Οδι, ΟἿ ἰηφοτγίριυπι [ Γῖϊ Αἰιδιΐβ ἃγ : ε ἰζβοίο Ὠδ. » ΑΙΪΐΐ πϑιναθ δίιηὶ Αιἰιδιι θη ἢν Ρ]᾿ Π ρρίἀΘη ουγβόγοιν δι [,- σρὐξιῃοηίοβ ἱπιρογίυιη διχὶ , ΡΓ ἰά [θινρυ, οὐπὶ Ρεγϑα ὀχρού Ἰοηπὶ ᾿τ α γοϊἈπὶ δυδοασρ βϑ : οἰαυθ δά τιπομίοπὶ Ῥαγιῃδηΐινν (φυ ] ἴι υἱγρί θυ ἀἰς) οσουγγί βροοίγαιη Ρδμ, φιο(ἱ ΓΕρΡΓΘ Π- τὶι ΑἰΠδηΐθι , υ] αἱ ποα χογοηὶ αἱ ] ἦθο ὁοΐδογθηὶ : ρῥγοπιίϑογὶὶ δυίοιη, δυχὶ υπὶ ᾿ρ Ἰδιυγυ! (δ οοἴθγα Υβ ). Οὐνπὶ Ἔγσοὸ υἱοϊογίδηι ΤΟρΟΓΙ }, ΔΓΔΠῚ ΘΧΒίΓυΧΟΓΙΠ, Εἰ : ΒΟ γ ρβογιηι: « ἰχηοῖο [)ὲο. » ΑΙ γαγὸ δίνη! μαϑι ]δηιίϑι οὁ- Ρ Α(ἰνόποριη εἰν! δίδι), οἱ διἰ αι ϊάθ πὶ [ ἸηοαηἾ, υἱ υϊ δι τοι π|} ράγοοΓοί }}- ἀοηΐϊυυ. ἀτἱπι ἰφίτΡ , } ογὰπί ἰοσὸ :- οἰιἱ δρργοθδιΐφιδ, σοἰ }, π}}}}} . υ}}} δ, ΙΒΙΠΟΔΙ ΡΕΠΌΘΙΟΤΑΕ κοῦ ηιοιὶ βαρίδηι! ορι βὶ αἰδραιδιιίονθ δ ἰμῆγ- ἃ φυλάττεσθαι, περὶ τὴν ἀρχὴν ἐφύλαττον. Καὶ πεοὶ τῶν παρὰ τοῖς ἀπίστοις ἐστιωμένων ἔφη ὁ Παῦλος" « Εἴ τις χαλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων, χαὶ θέλετε πο- ρεύεσθαι, πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν, ἐσθίετε. » Οὐ χελεύω, φησὶν, ἀπελθεῖν" εἰ δὲ βούλεσθε, οὐχ ὠλύω. Αλλο γὰρ τὸ χελενύειν, ἄλλο τὸ μὴ χωλύειν () τὸ μὲν γὰρ νομοθεσίας ἐστὶ, τὸ δ᾽ οἰχονομίας. αἱ ; ) δ ..}} ἱγθ νυ} , φρτοϊθοο. Αἰϊυὰ ἰορἰβἰαιίοιἷ», δἰίθγιι νογὸ ἀἰβραη δαί οηΐ. Θ΄. --- ΠΡΩΝΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ (). Διὰ τί ἐν τῷ βωμῷ ἐπεγέγραπτο, « ᾿Αγγώστῳ Θεῷ. » Δύο φασὶν αἰτίας εἶναι, τοῦ () ἐπιγεγράφθαι: ᾿Αθήνῃσι τῷ βωμῷ" «ε ᾿Αγνώστῳ Θεῷ. ν Οἱ μὲν Β γάρ φασιν, ὡς Φιλιπκίδην ἔπεμψαν ᾿Αθηναῖοι ἡμερο- δρόμον πρὸς Λαχεδαιμονίους περὶ συμμαχίας, ἡνίχα Πέρσαι ἐπεστράτευσαν τῇ ᾿Ελλάδι " διὸ χατὰ τὸ Παρ- θένειον ὅρος Πανὸς φάσμα ἐντυχὸν, ἡτιᾶτο μὲν ᾿Αθη- ναίους ὡς ἀμελοῦντας αὐτοῦ χαὶ ἄλλους θεοὺς θερα- πεύοντας, βοηθεῖν δὲ ἐπηγγέλλετο. () Νιχήσαντες οὖν, βωμὸν φχοδόμησαν, καὶ ἐπέγραψαν " « ᾿Αγνώ- στῳ Θεῷ" » Ἄλλοι δέ φασιν, ὅτι λοιμὸς χατέσχῃ- ψεν () ᾿Αθήναζε, καὶ εἰς τοσοῦτον αὐτοὺς ἐξέχαυ- σεν, ὡς μηδὲ τῶν λεπτοτάτων σινδόνων ἀνέχεσθαι. Τοὺς νομιζομένους οὖν θεοὺς ἑαυτῶν θεραπεύοντες, οὐδὲν ἀπώναντο. Ἐννοήσαντες οὖν, ὅτι ἐστὶν ἴσως θεός τις, ὄν αὐτοὶ χατέλιπον ἀγέραστον, ὁ τὸν λοιμὸν χατα- πέμψας, ναὸν δειμάμενοι χαὶ βωμὸν, ἐπιγράψαντες, Ῥογοθρογη!. Ουᾶγα οὐπὶ οΟξ Διο ἴρ , « ᾿Αγνώστῳ Θεῷ, » χαὶ θύσαντες, εὐθέως ἑἐθερα- ΠἸογὶ ροββθ, πὶ ἀθιιβ Δ] , υθιῃ ἱροὶ (υἱ ἰ- ὦ πεύθησαν. Ταῦτα λαῤδὼν ὁ Παῦλος ἐχ τῶν οἰχείων Ἑοφηΐίυ) δίῃθ ποθογα οἱ ουὐϊι! ΓΟ αι ΐδϑθηὶ, ] (ο"» Π τ ] σοπιδιηρία}}}} ρ.}Π πη} } }}} εν} - δογμάτων, τοὺς μέγα ἐπὶ σοφίᾳ φρονοῦντας ᾿Αθη- ναίους ἐχειρώσατο, δἰδδεί, ἰδπιρίυηι οχβιγυχογυηὶ οἱ ἄγη}, οὐ ἰμβαγίρβαυυηὶ : ἰφποίο δο. » Ουπαια ΠῚ Ἰνοβιΐῶβ ἰιῃηϊο- ἸΆη!, δίδιϊπι βδποι! δῖ. τες οὐνη Ῥαυΐυθ δι ροἰδδὸῖ οχ ἰρβογι! ργοργ . ἀσσιμαιίίθυ, Δἰμδηϊδιβοϑ βδρίθι ἰδ δὐπιοάϊππ), δυρογὈΐίθηι βυθδεὶι. ΕΧΧ. -- ΠΚΒΕΝΌΡΗΙΟ ΓΚΕΟΤΟΆΙ. δλης οἱ» οδυβάᾶπη, Ορίΐη] νἱγυη), σαρίυ [Δς}} }- ., οἱ βυμλσίυ, ητοἀ ἰῃ πὸὺ ἰΠΥΘΘΙ ΔΓΙΒΘΙΙΌΣ, Δ [(οΥ. σ, . δ λοῖ. ΧΥΙ, . ο΄. --- ΟΥ̓ΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Διὰ τοῦτο εὐχείρωτοί ἔσμεν, ὦ βέλτιστε, χαὶ εὐάλωτοι, ὅτι χατ᾿ ἀλλήλων ὁὀπλιζόμεθα (), στρα- ΥΛΕΙΖ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. οχ υ δε ογῖῦο ἀ ΒΕΓΠΟΠ ΡΕημΪ. Ὃ πολλάχις εἶπον, τοῦτο χαὶ νῦν ἐρῶ " ὅτι ὁ Θεὸς οὐχ οὕτω πρὸς τὴν ἀξίαν ὁρᾷ τὴν ἑαυτοῦ, ὡς πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν" οὐδ᾽ ὅπως τι ὅπως δυνάμενον ἡμᾶς ἐπισπάσασθαι " διὰ τοῦτο τὰ μὲν ὑψηλὰ χαὶ μεγάλα ὀλίγα αὑτὰ καὶ ἐγχεχρυμμένα" τὰ δὲ ταπεινὰ χαὶ εὐτελῇ χαὶ πολλὰ περιῤῥεῖ ποἷς αὐτοῦ λόγοις, εἰς. ϑαᾳυθηυν ηἶ τὴ ἰθ᾽ δεν ρίυγα. ϑἷς ΔΙιος Βαβι! , {υο Μάφηυνν νούϑηι Ποη βάε: Οὐ γὰρ ἣ πρὸς; τὸ σὸν ἀσθενὲς; συγχατάδασις, ἑλάττωσις ὀφείλει γίνεσθαι τῆς ἀξίας τοῦ δυνατοῦ, ἀλλὰ τὴν μὲν φύσιν νόει θεοπρεπῶς, τὰ δὲ ταπεινό- τερὰ τῶν ῥημάτων δέχον οἰχονομιχῶς. Νες ἀδ ᾿πτν, δε. οὐἴλ ιν ( ποπ . δηςι ΡᾳιΓ συγ- χατάξασιν υδηγρᾶμ!, υἱ ατέφον. Ναζίανζ., Βελτίων τοῦ τάχους ἡ μαχροθυμία, χαὶ τῆς αὐθαδείας ἡ σνγχαταῦασις. ἵλιττ, ( ἔς. ἄλλο γὰρ τὸ χελ., ἄλλο τ. μ. χωλ., φυ δι} μἱλ οοϑϑογίὰ σοιπθδχίοηθπ) δοαυδηιυιι., Οὐ ΠΡ νι αι]. Ῥαγῖβ. εἴ διυρρίοαν ὃχ οοὐ. γδι|ς. ὅδ. ἔνιτ. () [πιϑδογῖριϊο ἀδοται οἰ}. Ραγίβ. ἢ Βυι Γ ΟΣ ἐγα φθέγξηται, ἀλλὰ Ὁ οοἀ. αι. . Εριτ. () (οἀ. γαιϊς., τῳ. Ὗαγϑ. . }. ργὸ διό ἰΐοιη δογίῖι ᾧ, ΥΓ. ροβὶ αὐτοῦ ξο Διά. () μεδδὶ δ!'χυϊὰ δά ἱπιεργίιαίεῃν βϑιη δι, ὧἱ Υἱοῦ. ἸΟΓρΓε. ΕΡΙΤ. () Ροβὶ χατέσχηψεν “. αι. ἀὐάϊϊ, ποτὲ ᾿Αθη- ναΐοις, Βιιθϊαιο ᾿Αθήναζε, . ἱπά ὅ, ρτοὸ οὖν ἰορῖε δέ, οἱ νγδ. δι μ).. Θρὶδὶ. ρῖῸ ταῦτα τοῦτο. ῬΟΒΒΙΝ. () Κατ᾽ ἀ..::ήλων ὁπιλιζόμεθα. ϑὶτι ταν ΟἸνγγ- Βοϑιοιμ πη αι! πμηι : ε Ὁπλιζόμεθα χατ᾽ ἀλλής λων " χαὶ πῶς οὐχ ἂν εἴημεν χαὶ τῶν θηρίων χεἰ- ρους; διά τοι τοῦτο ἡμεῖς μὲν ἀσθενέστεροι " ὁ δὲ πάντων ἡμῶν πολέμιος ἰσχυρότερος χαθ᾽ ἑχάστην γί- νεται τὴν ἡμέραν. Οὐ γὰρ μετ᾽ ἀλλήλων χατ᾿ ἐχείνου φραττόμεθα, ἀλλὰ μετ᾽ ἐχείνου χατ᾽ ἀλλήλων ἰστά- μεθα, χαὶ αὐτῷ στροτῆγῳ πρὸς τὰς τοιαύτας παρα- τάξεις χεχρήμεθα. Ρογτὸ [πδϑιιπὶ ἢοα φὩρίια] ("εν δι: Ϊ ΠΟΓΙΜ) ᾿ οὐΐπην (φυσι αι} } πο) ΠΟ ἀὲ- «ἰϊουθὶ ἀυγάγοι ") υδ] ἰῖ, ἰϑεἰ δαρῆοδι ἰἰοτυ ἱπ γα δρίδι. , υδὶ υἱάθ μοίδᾶς. Οομῖογ ερ᾿ "}}»..... λ}. ἘΡΙΘΤΟΙΙΑΆΤΝ .. ΓΝ. --- ΕΡΙΟΤ ΧΧΙῚ. τηγῷ τῷ χοινῷ ἐχθρῷ χρώμενοι. Δέον γὰρ μετ᾽ Α σοπιπιεὶ ποδί υἱοη ἱπῃρογϑίογο. Οτπὶ δηΐπι οροτ- ἀλλήλων χατ᾽ ἐχείνου στρατεύειν, κατ᾽ ἀλλήλων μετ᾽ ἐκείνου ὁπλιζόμεθα, στρατηγῷ ἐχείνῳ χρώμενοι (), τῷ ἀμφότερα τὰ μέρη ἀπολέσαι διψῶντι. ᾿Αλλὰ τὸ μὲν αἰτιᾶσθαι ῥάδιον, χαὶ παντὸς εἴη () τὸ δ᾽ εἰπεῖν, ὅπως παυσαίΐίμεθα πρὸς ἀλλήλους πολεμοῦν- τες, τοῦτ᾽ ἔστι συμδούλου. Φημὶ τοίνυν, ὅτι, ἐπειδὴ καὶ πλοῦτον χαὶ δόξαν χαὶ τὰ ἄλλα βιωτιχὰ, τὰ χόρτου δίχην μαραινόμενα, μεγάλα εἶναι νομίζομεν (). Εἰ γὰρ ἐχεῖνα φαῦλα χαὶ εὐτελῆ, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστιν, ἡγεῖσθαι ἑαυτοὺς ἐδιδάξαμεν, οὐκ ἂν περὶ αὐτῶν ἀσπόνδους ἔχϑρας καὶ ἀχηρύχτους πολέμους πρὸς ἑαυτοὺς ἐχηρύξαμεν, ἀλλ᾽ εἰρήνην ἂν χαὶ ἀγάπην ἢἡσπασάμεθα, δι᾽ ἣν ἅπας πόλεμος καὶ μάχη χαὶ διαφορὰ οἴχεται.
◆
Modern English Latin / Greek Original
On the Epistle to the Romans: "God gave them over to a depraved mind, to do what ought not to be done" [Romans 1:28] .
Since you have written asking why God gave them over to a depraved mind, I tell you: read what comes before this verse, and you will understand, and your doubt will dissolve.
The Apostle has made clear that these people first refused to honor God, though they knew him. They exchanged the truth about God for a lie. They rejected knowledge of him. It was only after this rejection — only after they refused what was offered — that God withdrew the restraining influence of his grace and left them to the consequences of their own choice.
He did not make them depraved. He stopped preventing the depravity they had already chosen. The difference is everything.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.