Letter 140

From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium To: Herminius the Count Date: ~410 AD Context: Isidore meditates on the paradoxes of the cross — how apparent defeat became universal victory. The cross — the very thing the idol-worshippers mocked — crucified their polytheistic delusion. The suffering of Christ exposed and pilloried the accursed demons. Death killed death. The deadening of the flesh deadened the hopes of those who crucified him. The tomb buried the devil and poured out a spring of life for all. This is why the divine herald declares: "I am not ashamed of the gospel" [Romans 1:16]. He is not ashamed, because what the gospel announces is something better than any prayer we could have offered — life out of death, victory out of defeat, a spring from a tomb.

Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Ὁ σταυρὸς, ὦ βέλτιστε, ὁ ὑπὸ τῶν εἰδωλολατρῶν »ωμῳδούμενος, τὴν πολύθεον ἐσταύρωσε πλάνην " χαὶ τὸ πάθὸς τοὺς ἀλιτηρίους ἐστηλέτευσε δαίμονας - χαὶ ὃ θάνατος τὸν θάνατον ἀπέχτεινε" χαὶ ἢ νέχρωσις «ἧς σαρχὸς, ἑὰς τῶν σταυρωσάντων ἐνέχρωσεν ἐλπί- δὰς " χαὶ ὁ τάφος τὸν μὲν διάδολον χατέθαψε, πᾶσι δὲ πηγὴν ζωῆς ἀνώμδρησε. Διὸ χαὶ ὁ θεῖος χήουξ βηᾷ ε Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον. » Εὐχῆῇς γὰρ ἡμῖν δὐαγγελίζεται χρείττονα Δ’, -- ΔΟΜΕΤΙΩ ΚΟΜΗΤΙ. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. ΧΧΙΧ. .-- ΠΕΆΜΙΝῸ ΟΟΜ]ΤΙ. ε φααθῆ γέ. Οτχ , ὁ Ομ , ιτ δἷν ἰ(ἀοἱοἰαιγίβ τὶ ᾿άὈθῖιΡ, ογγογοπι Π}} Ποἰδηΐοιη ἀθ οὐυοἰ χὶϊ : οἱ ρλβδῖο ΟἹιγίϑιὶ ποχὶοθ ἀδθι)ο} σοηΐροϊ! : οἱ ηΓ οἰ υβάδπι οσοὶἶῃ πγογίοπι : οἱ πηογι ἤεδιϊο ΟΔΓ- πί, δογυπὶ ηΐ ρθη) ογιοἰ ἤχογυμῖ, ΠΟΓ( ἃ γοἀαϊ!ΐτ : οἱ βοριΠογυη ἀἰ θο υη υΐ πι Βορο ἐΥῇ!, οπιπΐ δι πὶ ( εῖ:} ἢάδ᾽ } [Ομ πὶ νἱ (: ρῥγούυχ!!. Ουδηὴι οΟ"» οϑιιβϑδηὶ ἀἴνίηι αι ργίδοο ὀχοίδιηαι : « Νοῃ διεΐη μυάσι πιὸ νδηφο! ὶ "ἢ; » πη ογῖο : πᾶπ)| ὕοῦᾶ ΠΟ διιηυ.. ) οΓὰ ηυδην υΐϊδαυδιη . [ι ΟμίδΓΕ. ΧΧΧ. --- ΠΟΜΙΤΙΟ ΟΟΜΙΤ]. Ἑαάεηι α(« τά. Αὐτὸ τοῦτο, ὃ νομίζεις, ὦ βέλτιστε, ἀπόδειξιν εἶναι ς ἤος ἰρδυιη, φιοά τὰ, Ροπὸ νἱγ, ρυῖ ἀγρυιηθη- τοῦ μὴ εἶναι θεῖον τὸ χήρυγμα, δείκνυσιν αὐτὸ θεῖον καὶ ὑπερφυές. Ἵνα γὰρ παρῶ Πλάτωνα ὡς ὑπερ-- Θαίνοντά σου τὰς ἀχοὰς, φήσαντα, ὅτι φιλοσόφων μὲν ἀνάξιον ἣ εὐγλωττία, μειρακίων δὲ παιζόντων ἡ φιλοτιμία" ἐν οἷς τὸν διδάσχαλον ἑαυτοῦ εἰσήγαγε λέγοντα" ε« Οὐ γὰρ ἂν δήπου πρέποι ([), ὦ ἄνδρες, τῇδε τῇ ἡλιχίᾳ, ὥσπερ μειραχείῳ, πλάττοντα () λόγους, εἰς ὑμᾶς εἰσιέναι. » “Ὅμηρον δὲ, ὃν ἐπὶ γλώττης ἔχεις, μάρτυρα προθαλοῦμαι, λέγοντα" ἴυπὶ , οοηνίησαιυτγ, ὑγαοοηίπι Βνδη κοι! " ἀϊνίημ)π), οβίθης ες ἰρειπὶ οπιηΐδο ἀΐ- νἱηυ οἱ πϑίυγδ ργϑβίδηϊ . Νδπὶ υἱ ΟΠ ἴδια δι:- αοἰογ φίοιῃ ΡΙδιοιΐθ, αἱ υ] {ι| αὐγὴ ! οἱἱ δι} }- "ΐονῦ, ἐΐοοιμ, ζ, ἑοηφίδηι ογδιϊοωθαι Ρ}} - ΡΠιϑηι θυ ᾳυΐάθπη βογὶο ἱπαΐϊμηδον ε, ϑαοίο- βόδι υμ. διιίθαν δηνυ δὲ Πιἀειευς πιϑρῖ ςοηνομῖίγο; ὄμ νυἱάθ! οι παρ ίβῖ ΝῺ δά (- οἐϑίθι.}) δἷς ἱπιγοάυςεῖ! ἰοφυδιίοιῃ : ε ᾿πδεογαπι ὨΔΙΠ. ἷϊ, ὁ νἱγῖ, ᾿νυὶς φίδιΐ ᾿μθ αὰ ἧμπ η, υἱ ᾿πρίαγ ἀὐοϊοβοδηιϊθ ἢςσία οοιπρίλη!θ ϑνδιϊ οη Ὁ ἘΠΆΓ, εἰσ} δὶ Υ δἰδίογ. » ΠΟΙβ γίνη, ηθηὶ ἦν Πησυὰ ρογροίυο }, (: ργούμπσιπν, ἀμ} δἰ : Αὐτοδίδακτός () εἰμι" θεὸς δέ μοι ἐν φρεσὶν ἰοῖμας Παντοίας ἐγέθηκεν, Ἧε «οειὶ ἰμδο : ἄθιις νέτο ἐδί πιλ! σατηϊπὶβ ἀμοίΟὐ Σ Οηιπὸ φέπμς, πιδπίεα απὶπιὶ υγα᾿ οἰ ἐγ [ἐἢ,, ἤγουν ὥπασεν ὁμφάς, Εἰ τοίνυν ὁ ἐχθειαζόμενος παρὰ Ὁ εἶνο υἱνίπαθ. την! νοφο ργαυοΐ. (οὐ δ᾽ ᾿ " ἤοπι. ι, . ΥΑΠΙΚΕ ΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Ρεο δὲ ἀναγχαίων ἐλλείπουσαν εοι!. Υαι, θὃ μα οῖ τε ἀναγχαίων ἐλλείψει. Ρυϑι!ν. () Ργοὸ εὐγλωττίαν ἰάοιν οι}. αι. Ἰορῖι εὔγλωτ- «κος νοτβ. ροϑί ὅ, ληῖα τῶν δρροπίί, ὁ, οἱ ντ. . χορυφαῖος «εἰοἰοῖ ὁ. . () Ὁὺ γὰρ ἂν δήπου πρέποι,, οἴ. γοηὍ) διγιὶ ϑοογϑίϊθ ἀριὶ Ββοιοιιον ἢ ὀχυγά!ο Αροίοφία;, αἰ ᾿λπνθ ράπϊα! αν νᾶγίαϊὶ ΘΠ οπτεην ἃ) ᾿ς ] - εἰονγὶ οἰ τε η : Δ} ΠΓῸ οὐ γάρ, δαὶ ΠΡΗῚ ΆΡοεὶ οὐδὲ γάρ οἷ ργθ πλάττοντα, πλάττοντι. Νοιὰ ἰιΐς, οομηρίϑηι ΟΥ̓. ΘΠΟΙΒ μδὲ. ἀθοδιρ Ἀ(ΟΙ ΘΟ ἢ } πλτ) Βεποοίυδοη), λὰϊ ΥΗῚ] ἢ δί θη ΠΕἾΤΤ. () Ρτο πλάττοντα οὐι!. κι. Ο ογι πλάτ- τοντι, νϑγβ. Ῥοδὶ προδαλοῦμαι πιιὯὲ ἰ) προδάλ- λομαι,, αἱ γΓ. ρ (ἀγι], ἐνέθηχεν ἴῃ ἐνέφυσεν, ᾿χ ις ὀμφάς ἴῃ ὀμφὴν οἱ νογϑ. [Π|. ἡμῖν ἰὼ ἡμῶν. ΡοθΙΝ. () Αριι Ἠοπιόγαιη . ΧΧΠ, ν. δΕΥ͂, ἐκεῖ Αὐτοδίδακτος δ᾽ εἰμὶ, θεὸς δέ μοι ἐν φρεσὶν αἵἴμας Παντοίας ἐνέφυσεγ. Ετ ἷ δυι ῃἰς [ῖοη ᾿ημοπίογα πη οἱ ρϑγοηρ στυ ἀσπίδ Ἰδίιμὶ οἰορίσιη ργομιη! ρογβοῃᾶ ῬΙνΘαΙ π)υ ], αυἷ ἴῃ οὐπνίνιο ργοσϑγ ἰη παρ, υ}γ ρὲῦ νήπι ἃ} ἰμ. [. σάπογο, ἰηιογίθειβ ῥγορβ ὉἸγ [Δ} Βυσοίοχ ᾿ὰ οοηηη διαὶ, ΟὈΒΘΟΓΔ αἰαι Οἰπ - . ΙΒΙΌΟΒΙ ῬΕΙΌΘΒΙΟΤΑ ροοῖδ [, φηθπὶ ἴὰ Ραπα ὕοουπι [Δεἷδ, ἀδιϊρυϊαῖονγ, Α σοῦ ποιητὴς ἐγγυητῆς, μᾶλλον δὲ Ὅμηρος ὄντως ὧν γα] ρμοιΐυ τούθγὰ (βοειμάμνηι ποπιὶπἰβ βυΐ δἰχηϊ ῇο- εἰομθηι), οὐδο δόςθύδηβ [ ἃ ποίβ πιούο ὑϊεῖα δυοί, ᾿ς ποη ἀυῤίίανίι «ΠΠγπηαγο, υἱ Γδ ἀἰνίηα δηπυηιΐδηϊ, πο ποοοβϑαγὶο τοὶ πιουίδ! υπὶ μοι ΐην" ἀϊδείρυ!ο, τοὶ ἰδἰΐαιη ἀοοίγὶ δγοῃ ροτὶ - ΟρΡΟΥΙΘΓΟ : ΤΌλγο ΠΟη ὁγοαΐβ, βἱ ρεὲῦ Βοιιῖ- ρου οῖο οἱ γυάδ, οξίογυπι πο }}} ογυὰΐι εαρίοηἷδ, Βογ ἀ ἀϊνίπο ργϑςοηΐο ῥγοπιυϊ δία τῶν παρ᾽ ἡμῖν νυνὶ λεγομένων, ἀπεφήνατο, ὅτι οἱ τὰ θεῖα καταγγέλλοντες, οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων φοιτη- ταὶ, οὔτε τοιούτων παιδεύσεων ἔμπειροι εἶναι δίχαιοι ἂν εἶεν" διατί ἀπιστεῖς, εἰ διὰ τῶν ἰδιωτῶν χαὶ ἀμαθῶν ἀνδρῶν ἀῤῥήτῳ παιδευθέντων σοφίᾳ, ὁ περὶ τοῦ θείου κηρύγματος διηγγέλθη λόγος ; ᾿Αλλ᾽, οἶμαι, οὐχέτι ἀπιστήσεις. Ὃ γὰρ ἐνόμιζες ἐλάττωμα εἶναι, τοῦθ᾽ εὗρες πλεονέχτημα. ; βού, υἱ ρυΐϊο, ποη Δι) ριυ Πάδαι δὰ πίθεγο ἀοιγοείαυϊΒ. Νδ) οἃ ἱρθβᾶ γος αυδ ἰδ ἀείδει υἱθεθδιυγ, π| ἰπγοη! ϑὶ οηνπΐθυδ δυρογίοῦ δίαθ ΟΣ ΘΟ ].} . ΧΧΧΙ. -- ἘΒΟΌΚΑΡΙΟ ΘΟΡΗΙΒΤΑ. Ῥιερμιίαιίο ἀνσπα αμάϊϊπ εἐὐπὶ ὥταςο παὐίία, ἀἀ γεδμγγοοίοη ϑαίσαίοτίἑ. ΜοιλοΥΪδ Γθροίο π|Θ δδρίθηίοη) ᾳυσπιάδηι ἀγαοῦπι, αυΐφυθ ἀρυὰ πιυ} πιδχὶπηᾶπὶ οἰοσυσηιία αἰοΥίδηι οδεδΡοῖ, πηδουπὶ ἀἰβθαγοηΐίοπι ἐθ γοῦυ Πάοὶ, ρδι- εἶν νογθΐβ ἰδ Γοίμηϊαξδα, υἱ πιυϊΐγα ποῖ δυάοτοι, Νδὴν ουπι ρθ ργοίεγγεϊ (ἢ γίδιΐ ρᾳρδίοηοπι οἱ οΓυ- Ππ|, ἱπ γΥίδυπὶ δῦροῦ Πἷδ οὔὔδπιιβι πὶ βοϊναγοίυν, κῸ οἱ ιηοάδϑιο πηδῃβυοίθ γοϑρουάϊ ἰῃ [ιῶδς ὙΕΓὨΔ - « ὕπα δυίδπι ἀξδπηοπδίγαγο ροίθ, (ἰγίβιυπι ογυεϊῆχυιη ἢ» Θαγηΐθυβ γὰγο, αυΐ ἰνδ δυϊίοθδηι, δάπιϊγαιΐοπθ ρδγου δ', οἱ οοχίἰδηιίθυβ, φιϊάπδιι ἱπιοηἀδη σοπἤσαγα, αἰχίδβοπι : Γοφροηάϊι ἱΠ|, υδλ] υΐ Υἱοϊογίαπι Δδηυ ἰαῦοτα πὶ Γοροτίϑίιτι! ἐδδεῖ : ε [η ἔνδηροὶ δογίμιυπν . » Ουἱ ναδιϊψίο Τοφθϑβί : ε Αἱ ἢε ἰἰβίίδαι μος ι} ιοα Γασυγγοόχα- γἰι, οἱ η σοἶοβ γϑάϊοσίὶ, δογίριυπι Πα) αι: Γ. Ι εΥ εἐγεὰϊ Ενδηφε δ, ἰδπ) ἰἰος αυᾶπ ἰΠ|υἱ ἁ[ν- σ πιδηι βία) δῦσίο ; δα πιΐπιιδ, γόπὶ ἔδοὶβ - δυγἀἰδδἰπηδ, ἀμ πὶ Δ]ἀγη αυΐάδιῃ Δηιρ!εοίογ , αἰίογυπι γογοὸ γορυἾ. Νυπιαφυΐ διΐη δά οοῃία- [ ἃς ργοῦγα ρϑιυ οἱ δουι,ϑἰ π)λὲ ἢδυθι} δ Γ :; . ἐρίθηαἀδ δυϊεπι [|| διὰ αἰνίπα οὐιυγαίδ Νεχϊ πιϑαυδ οἰ οοπηπιθη } τυἱ ἀϊΐ ἃ ογυςϊχο βυ- ρογαιΐ πιδηϊδ ᾽πὶ| ἀφ εγίηϊ. δὲ ἰκίίυν οτυςοὶχυδ , οεγίυπ ὁδὶ οἰΐδη) δ΄ οὐ] ουπιι πὶ δδοοηάΐ. δίῃ αὐυΐθπ) δρὶοηδίάα ᾿ΠΠ (ηυς ἐδ ΟΠ γίβιο νἑάδπι οοη)- ογδηίυγ) ὁχο ϑΐς, π}} ἰπ οἰΐδιῃ ρτγοῦγοξᾶ Ργοίεγγο. .. Αἰἰϑγυη δπΐπι ἂν ΔΙογο ἀδρειάεί, οἱ ἀὐνο!! πϑαυΐι. » Ηΐ ἰιδαυο ἀϊοι! ἰΔηίυ ἀχογίυδ ϑὶ ΛΑ΄. --- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΊΣΤΗ. ᾿Αγτίθεσις ἀξιάχουστος πρὸς “Ελληγνα, περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος. Οἷἶδά ποτε διαλεγόμενον πρός με δεινὸν Ἕλληνα, χαὶ παρὰ πολλοῖς ἐπὶ δυνάμει λόγων μεγίστην δόξαν ἔχοντα, ἐν βραχέσιν ἐπιστομίσας. Προσφέροντος γὰρ αὐτοῦ τὰ πάθη, καὶ τὸν σταυρὸν, χαὶ πλατὺν χαταχέοντος γέλωτα, ἀπεχρίθην ἐγὼ αὐτῷ πράως " ε« Πόθεν γὰρ ἔχεις δεῖξαι ὁτι ἐσταυρώθη; » Πάντων δὲ τῶν ἀχροωμένων χαταπλαγέντων, χαὶ ἐννοούντων, τί ἄρα κατασχευάσαι βουλόμενος τοῦτο ἔφην, ἀπ- εἐχρίνατο ἐχεῖνος, ὡς δὴ τὴν νίχην ἀπονητὶ () ἀναι- ρησόμενος" ε« Ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις γέγραπται. » Ὧ εὐθὺς ἀντεπῆγον᾽ ε Οὐχοῦν ἐν αὐτοῖς, ὅτι χαὶ ἀνέστη, χαὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀνῆλθε, γέγραπται. Εἰ μὲν οὖν πιστεύεις τοῖς Εὐαγγελίοις, χαὶ τοῦτο χἀκεῖνο λέγουσι πίστευσον. Εἰ δὲ μὴ, ἀτοπώτατον ποιεῖς, τὸ μὲν ἐγχρίνων, τὸ δὲ εἰσδάλλων (). Μὴ γὰρ δὴ περὶ τὰς ὕδρεις ἀναπεπετασμένας χαὶ ὄξυ- τάτας ἔχετε τὰς ἀχοὰς, περὶ δὲ τὰ λαμπρὰ καὶ θεῖα πεφραγμένας; Καὶ μάλιστα ἐπειδὴ οἱ λεγόμενοί σου θεοὶ ὑπὸ τοῦ σταυρωθέντος ἡττήθησαν. Εἰ μὲν οὖν ἑσταυρώθη, δῆλον ὅτι χαὶ εἰς οὐρανοὺς ἀνῆλθεν. Εὲ δὲ τὰ λαμπρὰ παραγράφῃ, μηδὲ τὰ ἐπονείδιστα πρόφερε. Θάτερον γὰρ θάτερου ἤρτηται, χαὶ διαζευ- χθῆναι οὐχ ἀνέχεται. » Τούτων τοιγαροῦν εἰρημένων, τοσοῦτος ἐξεῤῥάγη χρότος, ὡς χάμΣ κχἀκχεῖνον ἐρυ- θριᾶσαι " ἐμὲ μὲν, ὅτι ὑπὲρ τὴν ἐμὴν ἀξίαν ὁ ἔπαινος ἦν" ἐχεῖνον δὲ, ὅτι ταῖς οἰχείαις συνεδέθη φωναῖς. Ταῦτα μηνύσας, ἀποχεχρίσθαι οἶμαι σαφῶς πρὸς τὰ παρὰ τῆς σῆς συνέσεως ἀποσταλέντα. Δρρίαυδιι, εἰ οἱ δθὸ δὲ ἱρδβα ἐγῃθοβοργοηιυδ. ἘΠῸ αυΐάεπι, φυοά βυργτὰ ᾳυδπὶ ἀΐφηιις οβϑοῖι ἰδυάδγογ: 'ρ ϑυίδιη, φυιοά δι: Ππ| γδγ υἷ σοηδίτγίοίυα ἰοπογεῖυγ. Ηος ιἰυΐ [ ἰηάἀϊοὶο, Δγθίγογ διὶδ γϑβροῦϑυιν ἐ ροΓβρίουθ διΐ , ἃ (τ ργυθδηιία δὰ πὶ [ὑϑγϑῆϊ ρογβογρίδ. ΧΧΧΙΙ!, --- ΠΟΙΙΟΤΙΙΕΟ ΒΡΙΕΝΌΙΌΙΒΒΙΜΟ. Ῥῳ οἰοτία υειεγαπάς ογμεῖς. Οεορογεπιδῦ ΟὨγδιΐ ἐγυθαπὶ πιοσῖο ᾿ἰοθδὶ ἂρ- ΛΒ΄. --- ΔΩΡΟΘΕΩ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ (). Περὶ δόξης τοῦ τιμίου σταυροῦ. Τὸν ἀοίδιμον σταυρὸν δίχαιον προσειπεῖν, οὗ μόνον ΥΑΝΓΕ ΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤ. ἐὕπι), υἱ Υἱίαπι δ᾽ }͵] ἱῃπούδηι σοηιἰοηϑγα υὙϑὶϊ! : τ] ἰλπηδη πυϊΐυιν (ΘΓ ἀπ θέιη δὶ, φιΐα ροοία δυῦ Αἰτο γι μΟγβοηἃ ἰρϑυῃη ἰδιάμγα υἱεῖ : υοἀ οἱ }}} ροεῖαε πα γοργϑβδιιβίοπο, β} υἱγιυϊδῖ ἃ ἀοίο Δρῃοβοθηῖεβ, (δοόγυηὶ. [ ἀοτυ σατο [ ἰδο νογθα δεοθρί υἱψδίυνγ, αυλδὶ ἱρβδο ἃ ρΡγοί} Ποιηογυ. Μαχίιηι Τγγίιιβ φυοᾳυθ, ρὲ] - Ἰοβορ ΡΙΔιοηΐευδ, διαλέδει , γογρυιη Ποιηδγίουαι γΓείογι, βοὰ διὶ ᾿πο πηοάϊμ! : ' Αὐτοδίδακτος δ᾽ εἰμῆ" θεοὶ δέ μοι ὥπασαν ὁμοήῖν. Νοῖὰ οἰΐδπ) εἷς γοϑιϊκίαπι ὀγα ἰοηΐἷ δϑοου δτὶα ἰα ἰβἰάοτο. ἐν Οοὐ. γι. ἀπονητί πιυίδὶ ἱπ ἀχονιτέ οἱ ΥΓ. ι ρῖοὸ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δ φὶ, εἰς οὐρανούς. ΟΒΒΙΝ. () Ρτο εἰσδάλλων ἑάδιῃ οοἀ. δεγί υἱὲ ἐχδάλλων, δἰ νϑγδ. ἐπ , μοϑι ἐπειδή ϑεὐΐι πάντες. . νογ)- ορίβί. θοι ἀποσ., ἐπισταλέντα δογί υἷι. ῬΟΒΙΝ. Ἐ}).ΕτῸ λαμπροτάτῳ ουὐ. γαὶ. θὅ μοὶ! δια- χόνω. ἰν. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΙ͂Μ . Υ΄- --- ΕΡΙΘΤ, ΧΧΧΥ͂. γῆς, ἀλχὰ καὶ οὐρανοῦ ἔρεισμά τε χαὶ ἀγλάϊσμα. Α ΡεοΙΙΔγα ποη δοίιπι (ΘΓΓ, ι} οἱ ((}} Γ]σγθηι εἰ [υἱ- Τὴν γὰρ χτίσιν πᾶσαν ἀνέσχε, τοῖς μὲν ὑπερχοσμίοις χαρὰν, τοῖς δ᾽ ἐπιγείοις ἐλευθερίαν πρυτανεύσας, χαὶ τὰ διεστῶτα συνάψας. ΔΙ". -- ΘΕΟΔΩΡΩ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ πο.λιτείας. ΕἸ εὐγνωμόνως χαὶ νουνεχῶς ἐντυχεῖν ἐθελήσειας ταῖς ἱεραῖς Γραφαῖς, οὐ πρὸς τὸν ἔρωτα τῆς θείας φιλοσοφίας ὁρμήσειας μόνον, ἀλλὰ χαὶ πρὸς αὐτὴν τῶν δογμάτων τὴν ἐπιθυμίαν, ἀφ᾽ ἧς ἡ οὐρανῷ πρέ- πουσα πολιτεία ἔχει τὴν ὑπόθεσιν.