Letter 139
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Athanasius the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore gives a careful exegesis of Matthew 7:3 ("Why do you see the speck in your brother's eye?"), analyzing the psychology of self-justification.
On the text: "Why do you see the speck in your brother's eye, but do not notice the log in your own?" [Matthew 7:3].
This seems to be a universal human weakness — not only to be blind about one's own failings while seeing clearly those of others, but also to construct excuses and defenses for oneself while sitting as a harsh, unrelenting judge of everyone else.
Those who are genuinely free of self-love, who believe that justice must prevail, pass the same verdict on themselves when they sin as they would pass on anyone else in the same situation. They do not apply one standard to themselves and another to others — the very definition of the injustice they claim to condemn.
The Lord's instruction here is not simply about proportion (a log against a speck), though that matters too. It is about integrity of judgment — whether you are the kind of person who can see clearly at all. The one who cannot see the log in his own eye has already disqualified himself as a judge.
Εἰς τό" « Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δολὸν οὐ κατανοεῖς; » Κοινὸν μὲν πάθος εἶναι δοχεῖ, οὐ μόνον τὸ τυ- φλώττειν μὲν περὶ τὰ ἴδια, ὀξέως δ᾽ ὁρᾷν τὰ τῶν πέλας πταίσματα, ἀλλὰ χαὶ τὸ ἑαυτοῖς μὲν χαὶ τὰς οὐχ οὔσας () ἀπολογίας πορίζεσθαι, τὸ δ᾽ ἀλλοτρίων () πιχροὶ χαὶ ἀπαραίτητοι χαθῆῇσθαι διχασταέ. Οἱ δὲ τῷ ὄντι φιλαυτίας ἀπηλλαγμένοι, καὶ τὸ δίχαιον οἰόμενοι δεῖν χρατεῖν, τὴν αὐτὴν φέρουσι χαθ᾽ ἑαυτῶν ἁμαρ- τάνοντες ψῆφον, ἧνπερ ἂν καὶ χατὰ τῶν πέλας ἐνέγ- χοῖεν " χαὶ μᾶλλον ἑαυτοὺς διὰ τῆς μετανοίας χολά- ζουσι, τὸν ἀκόλαστον ὄλεθρον εἰδότες (). Εἰς ταύτην ἰρ ρεὲγ ροήῇοηιίαιν ἀμγί. δεἰπιδἀναγία!, οὐπ Ὁ γὰρ ἡμᾶς τὴν ἀχριδῇ βάσανον ἐμδάλλων ὁ Χριστὸς, βαίδηί, οἱ ιυἱ ρορε} ἤθη Θπιοπάσίυγ, Οχἰ τυ ἱπ- Ροῃίογα. [ἢ ἰιος ἰφί Ὁ δοοιγδίθηι ὀχδιηθη ἰπηπ|ΐ- (η ΠΟ Οἰ γί ϑίυβ, αἀἰχὶίϊ : ε (γἸαϊὰ νἱ ἀ [ὁειυσϑι ἴῃ Θεὸ ἔγαιγῖβ (αἱ; ἰγαῦθθιη δυΐϊθπι, αὐδ ἰὼ οοὐ]ο ἔφη" « Τί βλέπεις τὸ χάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σηυ" τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοχὸν οὗ χατανοεῖς ; » Οὐ γὰρ προσήχει τῶν ἄλλων εἶναι τι- χρὸν διχαστὴν τὸν τὰ οἰχεῖα παρορῶντα. δί, που δηΐηδάγεογι » Νοαυ δηΐη οοηγβηΐί, υἱ Δϊογυιη δοοῦθι δἰῖ ᾿υάδσ, ᾳυΐ ργοργίδ (ογγδῖ) π- εἰἰϊαὶι. [,υυὉ. ΥἹ, ]. ΥΔΒΙ͂Ζ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕἸ ΝΟΤΑ. () ἴηι ἐχεῖνοι οἱ μόνοι ἰάαπι οοι]. ἰπδογῖῖ μοι, οἱ γοῦ. ροϑὶ (ογιΐο,, ἰπιν παραδόξων οἱ λοχευμάτων ἱμῆηάϊ!ι τῶν. ῬΟΒΝ- () . Ῥατγὶβ., ἀχούσας. Εοιτ. [πὶ Ῥτοὸ τὸ δ᾽ ἀλλοτρίων οοἰ. αὶ. ἰἐμῖϊ τῶν δ᾽ ἀλ- λοτρίων. ῬΟΒΒΙΝ. “) Ῥιὸ τὸν ἀχολ. ὅλ. ἰάδπι γι} τὸ ἀχόλαστον ὀλέθριον οἱ νεΓ. ρθῃυ!ξ. ΕΡ. ΡΓῸ τῶν ἄλλων πανεῖ τῶν πέλας. ἰΡ. Τ] κα΄. --- ΙΣΙΔΏΡᾺ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον περὶ τοῦ Ἡσαῦ" ε Μεταγνοίας τόπον οὐχ εὗρε, καίπερ μετὰ δαχρύων ἐκζης- τήσας αὐτήν. » Αὐτὸς μὲν θαυμάζειν ἔφης, ὅπως () ὁ Παῦλος «ἣν μετάνοιαν, ἣν χαὶ αὐτὸς ἐχήρυττε, καὶ ὃ Θεὸς ἐστεφάνου, μηδὲν δεδυνῆσθαι ἐπὶ τοῦ Ἡσαῦ διισχυ- ρίσατο, λέγων“ ς Μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρε, χαΐπερ μετὰ δαχρύων ἐχζητήσας αὐτῆν. » Ἔγωγε θαυμάζω, πῶς τοῦτό σε διέλαθεν. Οὐ γὰρ ὡς τὴν με- τάνοιαν ἀτιμάσαντος τοῦ χριτοῦ, τοῦτο ἔφη, ἀλλ᾽ ὡς τὸν μισθὸν, τουτέστι, τὴν εὐλογίαν, τὴν τῇ ἀρετῇ μᾶλλον ἣ τῇ πρεσδυγενείᾳ χρεωστουμένην, τῷ δια- πωλήσαντι αὐτὴν μὴ δεδωχότος. Οὐ γὰρ δίκαιον ἧν, ἔχεῖνον, ἵνα χαὶ δαίημεν τῇ πρεσδυγενείᾳ τὸ γέρας χρεωστεῖσθαι, τὸ χτῇῆμα ὅπερ ἐπώλησεν ἀναχομίσα- σθαι (ὅ) εἰ μὲν γὰρ ἀποσπασθὲν ἦν, ἔδει ἀποδοθῆ- ναι" εἰ δὲ πραθὲν, καὶ ὑπὸ τὴν νομὴν τοῦ ἀγοράσαν-- τος Ἦν (), οὐ δίκαιον τὸ ἀποσπασθῆναι. Κλαύσαντος γοῦν πιχρῶς οὐ μόνον αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ γεννήτορος, τὸ δίχαιον ἴσχυσεν. Ὅτι δὲ οὕτως ἔχει, ἄχους τῶν πρὸς αὐτὸν εἰρημένων " ε Μή τις πόρνος, ἢ βόδηλος, ὡς Ἡσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτο- τόκια αὐτοῦ. ἴἾσθε γὰρ, ὅτι χαὶ μετέπειτα θέλων χιληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν, ἀπεδοχιμάσθη. » Ὃρᾷς, ἵνα παρῶ τέως τὸ πεπράσθαι τὰ πρεσδεῖα, ὅτι οὐδὲ ἀρετὴν ἦν ἀσχήσας, ἀλλ᾽ οἷς πέπραχε πρεσδείοις ἐπερειδόμενος, τὴν εὐλογίαν, τὴν τῇ ἀρετῇ, ὡς ἔφην, χρεωστουμένην, χληρονομῆσαι ἢδούλετο" ὅπερ ἀδύ- ψατον ἦν" εἰ γὰρ χαὶ μετὰ τῆς τοῦ τεχόντος εὐνοίας ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΜ [,Ὲ..Υ. - ΕΡΙΩ͂Τ, ΧΧΥῚ. ΧΧΥ͂Ι. --- ΙΒΙΌΟΒΟ ΡΒΕΒΒΥ͂ΤΕΒΟ. π|ἰώ φμοά ἕεακ αἰεί εῖ, « Ῥωπὶ!επίϊα ἰοέπνε ποη ἱπυεηΐ!, φιαπιυὶε ἰαοτυμὶς φμαεἰυετῖ! ἐατῃ .» Μίγαγὶ τὰ φιΐάοια ἀΐοε , ρδεῖο Ῥαυ]υβ Ραπἰιοηείαπι, αυᾶπὶ ἰΔηιδη οἱ ἷρβο ργαι οαραὶ εἰ Ὀδι. ἐοτοπᾶρδῖ, εἰμ} ἴῃ θαυ ροίει ΔΙΠρηιατὶϊ, οὐτὰ δἷϊ : ε« Ροιϊοηείς Ἰοσυπι ποὴ ἰηναδηῖὶ, ϑιην οὐπὶ ΔΟΥΥποΪ οπ| φυδγογεῖ. » Αἱ πιΐγογ, πιοάο ἴος ἰ [ὑφεῦῖ!. Νοη ἐπὶπὶ ἢθ ϑηβι οἶχί!, φυδϑὶ ραηϊοπιΐαπι ὁοπιυπιεί᾽ δἤδοίββει [υἀθχ ; ι ἰάο, φαΐδ ρτοην απ), μος δὶ Ὀοηϑάϊοιοππ|, ατΩώ ψίγιοι! ροιυ υάπὶ ρεϊπιοφοηΐίυγα ἀευθευϑδίυν, οἷ υΐ μαπο νοπάϊάογαὶ, πο τοι άϊάοτῖι. Νοαιθ δπὶπὶ ιος ᾿υδίυπν οἱ ΄υσπι (εἰσδεῖ, υν πιαχίπια σοηοθάδ- Β , ἰά ργῳταΐυπι ργϊπιοροηίιυγος ἀερογὶ. αὐυΐθηι ΡῈ υἷι ἐγορίυπι οἱ [υἱδεί, ἴυπὶ τού ϊ ορονγίυΐδεεί. Αἱ φυΐδ νεπάϊϊαπι, ͵πὶ 'ῃ ροϑδαδβίοιια δπιρίοΥ εγαϑὶ, ἢυΐα ἰὰ οτὶρὶ ἃ υδιἰεἴα [υἱβοὶ Δ]Θυ αν. ( » ἰσπιοσηαυο ἰρίτυΡ δπᾶγο ποη βοίδιη ρθε () βεὲ οἱ ρδῖον εἷυβ ((.} θερεὶ, ἰδηιθὴ ᾿υβι {ἃ ρΓθΥἃ- Ηἶι. δε δηιθπὶ ἀϊχὶ ᾿ποὐδο.ἐ ἢάῦυθτγα, δυὐὲ υ ἀ ἶρθο ἀΐείἃ δυηὶ : ε« Νὰ ΄αι| [ΟΥΠΙοΔΙΟΓ, διιὶ ρνοίδπυδ, υἱ Εδδι - φυΐ ργοΟρίθΡ υππὶ βοῖτῃ γεπὰϊΐ- ἀΐι ρεϊπιεἶνα δυ. ϑείτοιθ᾽ δηΐπι, φυοπίδιη δὲ ροϑίθω, ευρίοηϑἰνδτοάϊγο Βοηδαϊεἰἰοποι), Γορτοθϑίιι .» ΥἹάοδ (αἱ ἰηίεγῖπι οπιϊιίαπι, αυοά μτὶπιθαθ}} Ὑιγὰ [υοσγίηϊ νϑηδἶιὰ) ἰρϑυπὶ πϑάυθ υἱγίυϊοπι ΟΟἨ}Ἶ ; δβαὰ ρυϊπιοξεηϊίαγα ᾽υτί, φαοά ἰλθη [πὶ νεπαϊί- τὶ, ἱπηϊχιιπι οοάυθ ἔγθίιπν, ΒοπούϊοιΠ }, υὶ χαὶ τὴν τῶν πρεσδείων εἶχε τιμὴν (), οὐχ ἂν ἀπ- ( νἱτίαν, υἱ αἴσουδηι, .. ἀδθοίυγ, πα γοα!ατῖο ἔτυχε () τῶν θείων εὐλογιῶν. ᾿Αρετὴ γάρ ἔστιν ἣ “παρὰ τοῦ Θεοῦ στεφανουμένη. Ἐπειδὴ δὲ γαὶ πέπρα- χεν ἐννόμως τὰ πρωτοτόχια, ἀναμφισδήτητος τοῦ Ἰαχὼδ ἡ νίχη. ᾿ΒΕὰν γάρ τις ἀγρὸν πωλήσας, καὶ τὸ τίμημα εἰληφὼς, καὶ εἰς νομὴν τοῦ χτήματος τὸν ἀγοράσαντα εἰσχομίσας, ὕστερον χωρὶς τοῦ ἀποδοθῆναι τὸ τίμημα λέγω (οὐδ᾽ ἀποδιδόντος μὲν οὖν συγχωροῦ- σιν οὗ νόμοι ἄχοντος τοῦ ἀγοράσαντος τὸ ἀποσπα- σθῆναι () τὸ χτῆμα" ἀλλ᾽ ὅμως λελέχθω), χωρὶς τοῦ ἀποδοῦναι τὸ τίλημα, εἰ ἀμφισδητοίη περὶ τῆς χτήσεως, ποῖος νόμος, ἣ τίς δικαστὴς ἀποχρίνεται αὑτῷ, χἂν μυρία ἐχεῖνος δαχρύοι, χαὶ ἐλεεινὰ φθέγ- γοιτο; Οὐδὲ εἷς δήπου. Εἰχότως οὖν οὐκ εἴληφε" πρῶτον μὲν ἀρετὴν οὐχ ἀσχήσας, εὐλογίαν δὲ χλη- ρονομῆσαι θελήσας, ἧς ἀνάξιον ἑαυτὸν ἀπέφηνς" Ὁ δεύτερον δὲ καὶ πωλήσας τὸ γέρας" τρίτον ἔκχλει- σθεὶς () εἰχότως ὑπὸ τοῦ χαιροῦ. Εἰ γὰρ ὄντως ἦν βεταγνοὺς, χαὶ τὰς ἧττας πάσας ἀναμαχησάμενος, οὐχ ἂν παρώφθη παρὰ Θεοῦ. Πλούσιος γὰρ ὧν ὁ Θεὸς, χαὶ πλουτῶν στεφάνοις ἄλλοις, χοσμῇσαι ἐδύ- ρθγ. ΧΙ, , "ῈἸρ|ὰ. , . ͵υγα οδιΐηογα γνοϊαΐἶββα : αφυοὰ ἤοτγὶ πουιαυδιι ΡΟοί- γαῖ, πιᾶχίπηθ ὑπ οὑπὶ ραιγίβ Ὀεπαυο] πα ΠΡ - τοί οἰΐδιη δἰ δὶ βυδγαρλπίαπι υλϑὲ Γαυθγαπιΐδιν [ γί Ργϊιποροηΐίαγα [] οαΐη δἱ υἱγίυ! ᾿ς ορόγαπι ( }- ι,] ἀϊνίἶβ Βεποαϊοιϊοη δοη οχοὶ ἀΐ. Υἱγίυ οηΐιν δδῖ, Ὧ οὐτοπϑίυγ. Θυοηΐδην ϑυίθην ἰοσί φυοχιιθ νϑηάϊάϊι ρεϊπι να, ἀυ δι οοπῖγο- ᾿ γογβὶ ρη Ζδοοθυπὶ [Γι νἱοϊογὶα. ΝΆΙΏ ] αυΐδ, ρΡοβίθδηυϑηι δατγῦπι τοηάϊαϊι, εἰ ρτϑιΐυιη δερορίι, οἱ οιηρίογοιι πῃ ροββθϑϑίοῃθιῃ νδουδπὶ οἦυδ ργ αὶ ἱπ- τοάἀυχὶξ, Ρ οϑιογὶι πο το ργοιῖϊο (φαδπαυδηι Π φυϊάοδλ δὶ δος γνεήδδιὶ νϑηάΐίον, ρογη ππὶ ἰἐ [ ἰηνίο Θπιρίοτὶ δυσπὶ ργδάϊιπι δυΐογγὶ : υϑγυ πη ᾶπιθη οἷς ἰΘΡΟΓΪ οαυδᾶ ἤηβάπ) ἰδ ρο ἢΓ]) ; ἷ ι}- δγᾷο, υἱ ἐαρογπι ἀΐοθτα, οαπὶ ἤθη γοἀάδι ργοίΐΠ), ἀδ ροδβοβδϑίοῃβ (φυλιη νϑηκ ), ἐοηιγουθγϑίδι δπιρίοτί (Δεΐαι, φυδηλπιὶ ἰδ χ, δι} ᾿υὐεχ: ὁδὴν δπηρίοτὶ δάϊυάίοαι, αἱ ὧἂἱ ἰπηηἶτ οἰῇῖληνίαι [- ΟΥ̓ πι, Οἱ Π} ΒΟΓΔΌ ΟῚ οοηαυογαίυν Υ Νόπιο ποῖ- ςἰ. δυγοὸ ἰαίίυν δ μῃδῦῖιο ποθὴ γϑοὶρίῖ ἔδαι ( ΝΑΒΙΖΕ ΓΠΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂, (ἢ Υεγβ. , ερ. Ῥγο. ὅπως οοἰ]. ψαι. βογὶ πῶς. ΥεΓ. ὅ. ργὸ ἐστεφάνου Ροηΐὶ στεφανοῖ. ΡΟΒΙΝ. (δ) δες, τὸ χτῆμα .... ἀναχομ. οηνλιοθαι οι. ΡΔΓ.» ὉΙΤ. () (υά. γαῖ. οπι. ἣν οἱ νογβ. ᾿ ταἱδί ἴῃ παρ᾽ δας δυο Ροϑὶ ὅ] πρὸς αὐτόν ῃ ΕΝ. Ραγὶϑ.» φον". Εοιτ. ). οὐ. αι. ῥὑγοὸ ἀπέτυχε, ροιὶϊ, ἔτυχε, οἱ Υ̓ΕΓδ. . ῥτγο ἐννόμως, ἐνιμότως. ΡΟΒΙΝ. ὦ) [ἀδπὶ οοἀ, ἀποσπασθῆναι (Οἰ}} τό, οἰ νοΡ. . [π|}}{ιῸ ( εἰ Διῖ ἀμφ. [». () μθπὶ οοά., ἐχχληθείς. [ν. . ΘΊΡΘΙΙ ΡΕΙΟΘΙΟΤΕ ἀοδίἀρελδαί,) Ρέϊητο ἀυΐ ἰδπὶ ουπὶ ἢ ἄδαϊθβει ὁρ- Α νατο. Εἰ γὰρ χαὶ τὰς εὐλογίας, ἃς πέπραχεν, ἀνατο- ῬΆΠ) Υἱγία,, δ ἰφιπη ὑδηδα οι" σποβ νοὶ Ὠρογοιἢ- ἴμ σαρδγθ γοϊυϊβθεῖ, ἱπέίφηαπι ργϑυσγδὶ ; θεϊηἀδ νθτοὸ εὐμἱἹ δἰϊδν πιυμογῖβ. γϑ - μίσασϑαι οὐχ οἷός τ᾽ ἣν, ἀλλ᾽ οὖν γε ἄλλοις ἂν στε- φάνοις ἐχοσμήθη " καὶ πρῶτον μὲν τῷ τὸν θεὸν Ὦεω ἔχειν. Ἐπειδὴ δὲ ἀρετῆς μὲν οὐχ ἐφρόντιζεν, εὐὖλο- ἰεγιῖο δἰΐλι ἃ (ΘΠΊρογα πιθεΐ!ο Χο βι [υ͵ῖ, ΝᾺ γιῶν δ᾽ ἀντεποιεῖτο τῶν τῇ ἀρετῇ χρεωστουμένων, δἷ Γθύθγἃ ἃς βγίο ροπηίϊοι δι ορίδδθὶ, δὲ ργίογθοβ εἰχότως ἀπέτυχεν. ἌΡ| ΟΥ ρΟΘΙΟΓΙΟΥΪ ϑιγομηϊίδίο οογγαχίβδαῖ, πο [Γυἰϑδοὶ [ παρίθοίυ, Ὀίνοθ δηΐτι οὑπὶ εἰϊ βοιι, οἱ [| δρυμάοι ρἰαγί νυὰ οοτγοηΐβ, ΔΙ Ποῦ ποαῦα ᾿ἰρβιιπὶ ΟΥΠΆΓΕ ροιὑΐέ. Ταιπαιδὶ δπίη ὑοπϑεῖ- οἰοιιόβ, νϑηπίἀοζαὶ, Γοσυρογαγα ποῆ Ροιἶει, ᾿ληγθι ΟΟΓΟΙ Ογηδίυβ [ : ἃς Ρῥυγίπιινπι ἀπ! άδηι , φυοά ρτγορί εἰ πὶ Πα νι . θουμπι. Ουΐα νϑῖῦοὸ νἱγιαιἷβ ἢ}]ἃ ἰδ σοῦδιυς οὐγϑ, ἰδηιϊυπὶ θαι θα !οιίυη :] νἱησίοαυαιῖ, υ:ὃ ἰἀπιθη ποη εἶδ νἱτιαιϊὶ ἀδυθηίυγ, ιυ . ΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΟΥΥΜΡΙΟΌΟΒΟ. ὥτγεος ΡῈΥ ἕα ἰμξα ατριπιόπία, ΡῈ μι υἱάξινι ΟΠ δία τοὶ ρἱοπὶς ἀοσηιαία οχίόπμαγε, διαεηιεῖ γϑ Θυθ ΓΟ . . Μινγοῦ δηυΐίδῃ, υϊ ἢδι, ηἀ πο οίυπι ἰΐ, αὶ ἑηίοῦ ἀγαῖοοβ Γυἰθ δυη Δ{{{| χρό γι. γι ἀ ἰοηΐδ, γ ΓΙ δἰ. }}} φυΐ δαρίοηςπι ργοἤισπειγ, οἱ ΟΓ- ἀἰςΟΠ ; ρδγὶ ͵Δοίδπί, οἱ ἀἰΔ] οι. οοφ}- εἰοπο αἰογίϑοιιγ, οἱ δυ] ορίϑη)} ἱπηἰ λυ, Θὲ οὑπὶ δἃ υξ τγαιϊοοϊηδιίοι δυ δανογβδπίυγ υἱθδηί, γὸ- ἡ μὴ ἰδ θη ΓΟρυβηδηι.Π| ΠΟ δηϊιηδαγνοτγιυηὶ : αυἱ ἤδι, ἱπυδλιη, υοά ᾿ΐ π) ηιΔηῖ, , ἀν ἀϊγὶ- “: ργαοοηΐι πὶ Ενδηρο! } ορρυξηδιί, ᾿'ρ πιἃ- εἶδ δοιθιρ ρυάἀείασογε. ΑΙἸΘΡΙ δε ΐπὶ νἱςι}. «αἰ - δανυἱο}} εἰ ΠΟΠΟΥΙ, ΘΟΓΌΙΔ ἃ ΐῦι νἱοιὶ διυπὶ Θχοο! πιἾ. Αἰ ἱρδὶ δἰυηι πιογίυυ! δαβηηι, ει ἰηζέη ἀόογυπ) φορ ἢ πη] υΔἋ . 'ρ ἀδεϊαγοίυγ οἰΐδπὶ πιοῦίυο ἡ) ἢΠΠἰοτ. Πα άπ πὶ ὁγυοὶ, αὶ υἱ ἱμδὶ τηϑμὶ οἰἶδηι ἐγδι πεδίου οἱ Ἰἀὐ υγῖο μα θθδη- υγ, αυΐρρα ᾳυΐ ἱφηοιηΐο ἃ ΟΓΏ ἀχρυρπαι νἱ- οααἴ ἷιι, Εχργουγτληϊ πο}}} Δροβιοϊ γι πὶ τυ ἴθ, Ὁ. [Δη ςΟπδραοιίι ργοῦγυμι, φυοά οΟἰἐθογεϊην ἰρϑογυῶ) δαρίοηϊυι ἱηρσαγίιυγΓ., αυἱ Εἰευαίογυπι ᾿οπιΐπυ πὶ ἀφοὶνίηφ τηδιὺ (οὐ οτίηιϊ. - πδγαηδυμν ΟἸνγἶβιὶ δορυ ογατ σδο! ἶ ηη ρου] δηις ὀχοϊρίιηι, οἱ ηΔ} τίϑι! ἀϊβηα ἤδη! ἱρβογυηι ἰ- Ἰυδιγία (Θηρία, φυΐρρα ᾳφυῶ ἀδγίο αν ἐρεὶϑ ἐθδβογίηι ΠιΘι διιΐϊ ἀοϑιἀδγ. [γυϑίγ- ΚΖ'΄. --- ΟΛΥ̓ΜΠΙΟΔΩΡΏ. Ὅτι Ἕλληνες, δι᾽ ὧν τὰ Χριστιανῶν δολοῦσὶ Β σμικρύγειν, διὰ τούτων τὰ ἑαυτῶν ἄἀνατρό- σουσίιτν. Θαυμάξω, ὅπως οὐ μόνον οἱ παιδέύσεως ἄμοιροι τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ χαὶ οἱ σοφίαν ἐπάατγγελλόμενθι, χαὶ οἱ ἐπὶ εὐγλωττίᾳ ἐναδρυνόμενοι, ἐπὶ διαλδχπικῇ τε αὐχοῦντες, χαὶ συλλογισμοῖς ἐπερειδόμενοι, χαὶ τὰς μὲν ἐναντιώσεις τῶν λογισμῶν ὁρῶντές, τὰς δὲ τῶν πραγμάτων μὴ καθορῶντες, οὐκ ἀϊσθάνονται, δι᾿ ὧν τὸ κήρυγμα τὸ θεῖον χατατοξεύουσι, διὰ τούτων μᾶλλον ἑαυτοὺς καταισχύνοντες. Φέῤει γάρ τινὰ (})} φιλοτιμίαν τοῖς κεχρατημένοις, ἡ τῶν κεχρατηχύτων ὑπεροχή. Αὐτοὶ δὲ φάσχσυσε νεχρὸν τὸν Ἰησοῦν, ἵνα νεχροῦ ἀποφανθῇ τῶν πὰρ᾽ ἀὐτοῖς θεῶν ὁ δῆμος ἀδρανέστερος. Κωμῳδοῦσι τὸν σταυρὸν, ἵνα χωμῃῳ- δηθῶσι σφοδρότερον, ἀτίμως πεπορθὴ μένοι χαὶ νενι- χημένοι σταυρῷ. Σχώπξζουσι τῆν τῶν ἀποστόλων ἀμαθίαν, ἵνα λαμπρότερον οἱ θρυλλούμενοι παρ᾽ αὐτῶν στηλιτευθῶσι σοφοὶ, ἰδιωτῶν ἀνδρῶν διδασχα- λίᾳ ἡττηθέντες. Τὸν τοῦ Χριστοῦ προσχυνούμεγον χλενάζουσι τάφον, ἵν᾽ οἱ παρ᾽ αὐτοῖς περιφανεῖς ναοὶ, γέλωτα ὀφλείωσι () μείζονα, χλεναζομένῳ παρα- χωρήσαντες τάφῳ. Παντὸς ἐπιλαμθάνονται ὡς εὖτε- λοῦς τοῦ χηρύγματος, ἵνα τὰ παρ᾽ αὐτοῖς περιφανῆ πλέον ὀφθῇ χαταγελαστότερα, τῇ τῶν εὐτελῶν ὑπο- χύψαντα φύσει. Βρι!ογο. Αἰηυο, υἱ ραυοΐβ αὐθοῖναπι, ἰοίυπι γαργοομάση! ργσθεΐυπι Ἐνδηρο!, υἱ γοῦλ ν δ) Δυ οίδαι, ἱ φυϊ! ἀρυά ἰρ εϑὶ {ΠΠυϑίγο, ἰβὰ οαθηα πιαρὶβ ν᾽ ἀοαίυς ὀδγίἀδιιόυη, ασθηΐδηιὶ ΓΈΓΘαΙ ὙΠ πὶ (αι ᾿ρδὶ δίῃ.) πϑίι γος Βιισο θ ΘΓ, ΧΧΥΠΙ. --- ΒΘΟῦΚΑΡΙΟ ΒΟΡΠΙΒΤΙ. ὃε εαάοιν ΤΕ. Επχὶι γαιο ἀγάοοβ, υἱ ποη δηϊιδάἀνογιιηι, ΡΥ δὰ : (οηΐγα ΟἸνε βεἸ }) δδγΐ., βθιμδῖ- ΚΗ’. .--- ΑΣΚΛΗΠΙΩ ΣΟΦΙΣΤΗ͂. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. λανθάνουσιν Ἑλλήνων παῖδες, δι᾽ ὧν λέγουσιν, ἑαυτοὺς ἀνατρέποντες. Ἐξευτελίζουσι γὰρ τὴν θείαν 'ρϑοβ δνθγιοσθ. Νδι}) θγῸ } μαθομθαι ἀἰσπι Γραφὴν, ὡς βαρδαρόφωνον (), καὶ ὀνοματοπ ΨἈΒΙΠΙ ΕΘΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. () ϑοηπίθηιία ρυϊοδογγίηα, χ . {Ππ| πηδιᾶ- Υἱϊ ἃ . ροσΘῖ! οι πὶ ρΓῸ οἰδίίο νἱοιΐ : “Ἄϊποιρ πιαηπὶ ἀοτίτα ἐακϊἷδ. () Ρεὸ ὀφλείωσι οοι]. . Ἰορὶϊ ὀὁφλήσωσι. ῬΟΒΙΝ. () Τὴν θείαγ' Τραφὴν, ὡς βαρδαρόφωγον. Ουμίον αμὶϑι. , θ οἱ . γι βραιϑδὶ να Οἱ ἐοην ἴση, } γ| δἱ «ἡ νιηὶς {{Ππ|ὸγῖ. [ιοῖα- υλμὶ μαραπὶ οἱ ἰΠΠο, Ππι|| γι, ὑάγθδγὶ- πὴ ἂς Β] θοίβιηἶθ δον, ΑΜ» δος ἱσ|ῈΓ οΥμἷη νοιογο ἘοςΙσϑία: ἀθοίογοθ ϑογί Ππραῃ αἷνὶ- ηἶζιι ἰηξρίγίδπῃ ὃἱ ᾿ἰθαΓάγθηῖ, πη] αἰ δειπὶ Οχ ἰρβογυιη [ἢ] γῖ ροίογῷ. Υἱ οὐ ῥγὶμΐ Ατηυδνίαην [|». σαυόγαιξ (οπῖος, οἱ , λοι πεί ΕἼΓ- "εἶδ αν . νι, ο. ]. οἱ ἐν Ερίίοπμᾷ δὲέυϊη. ἱπὲ- ... δὰρ. ὃ, ΟΡ] ργὸ ἀμδέα, αιοΐ ἰῃ οπμι να οὐ πἰση )υ σοὶ, ρσοςῦ! δυο Ἰορομιπὶ ἀπίοϊα; ΔἬ Χη τ ΟΠ] οἰ ΓᾺ πὶ πιόσῃ [ μΓουαθὶ!, (οὔ π| Ἰἰσοιν ἀοσηΓΆ ἱποροχοῦι, δὲ οοπε!σγὶι οῦπι ἃ] - ἴογὸ }. νὲ ς, . (ομίον []. σγ. ἐρ, εἰ Κ ". τς ΑἸΤΤ. ἘΡΙΒΤΟΙΑΒῸΜ ΚῈ. ΤΥ. --- ἘΡΙΟΤ. ΧΧΧ. ξόναιᾳ συντεταγμένην, συνδέσμκυν δὲ ἀναγχαίων ἐλ- Α ϑεγίριηγραπὶ ἀϊνίηϑηιν, (ἀπαυδιῃ } }ςοὲ Ὀδγθατγὶ νο- λείπουσαν (), καὶ, περιττῶν παρενθήχῃ τὸν νοῦν τῶν λεγομένων ἐχταράττουσαν. ᾿Αλλ᾽ ἀπὸ τούτων μανθανέτωσαν τῆς ἀληθείας τὴν ἰσχύν. Πῶς γὰρ ἔπείδεν ἧ ἀγροιπιζομόνη τὴν εὐγγλωττίαν (); Εἰ- πάτωσαν οἱ σοφοὶ, πῶς βαρδαρίξουσα χαταχράτος καὶ σολοιχίζουσα νενίχηκχε τὴν ἀττιχίζουσαν πλάνην " πῶς Πλάτων μὲν, τῶν ἔξωθέν φιλοσόφων ὁ χορυ- φαῖος, οὐδενὸς περιεγένετο τυράννου " αὕτη δὲ γὴν τε καὶ θάλατταν ἐπηγάγετο ; υ} πὸ (Δ ΑἸἰἰσα ἰηδιγυσίδπι οἰοηυδηιῖα Υ Οι] ἔχει! ὑγίποσρα, Π ὑπυιη αἰἰάθι νἱωςοῦο οἱ ἧι εἶδιυι σοηβίδη!π), οἱ ρδγοσγίη ηἠοιηΐηυπι Ποιϊοηὶ- ᾿η σοι ροπί "πὶ, δῖ ΠρΟΘ. ΠΟ "οἰ ἰοΙ} ἃς΄ νους τἱποη}ὶς ογδιϊοηἶβ ἀσδιϊπιδην, οἱ βυροτγῆπνο- τυπὶ ἐπσα!σαιΐοι ηιΠπὶ οογπιν Πυ συ πίυῦ ροΓ- τὐγθαηῖσαθ. ἃ} δἷβ ἀΐβοδηι νίπι υϑγίιλι. Οἱ ὀπίπι [ἀοίυπι εθ, οἱ Τυβιῖο δ. ἰ ΠΙρίεχ ἰρα οἷο- φυοηϊία; μογϑιυδβογὶὶ οηβυδὶῦ ὨίΠΔΗΙ ΒΔ}]}, αυοηλοῦο ἰρ (π|} ἸΔθΟΓΔ οἱ ὑαγθ ΑΓ ιε} οἱ - οἰ δην, πα π νἱησογα ροϊιογ! δυγογθηι οἱ []ἷ]- [λοιπὰ , οἱ Ρίαιο, [ φσοηι!υπ ΡΠ ]ΠΟΒΟΡΌΟΓυΠ, ρᾶγί ἰγδίίιοθγο θοδυρειὶ (ὙΓΆΠΠΒΠῚ; ἰνϑος ΠῚ, Τυδιΐϊοα ΠἸσθῖ δ)ὸ θάγθαγα, οἱ ἰοἱ βοϊιβοίδηιος [αςίθηβ, υϑγιιὰθ ἰδύγδιη δἰ ἰηϑγὰ οἷδὶ δόϊυηχοῦὶ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Athanasius the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore gives a careful exegesis of Matthew 7:3 ("Why do you see the speck in your brother's eye?"), analyzing the psychology of self-justification.
On the text: "Why do you see the speck in your brother's eye, but do not notice the log in your own?" [Matthew 7:3].
This seems to be a universal human weakness — not only to be blind about one's own failings while seeing clearly those of others, but also to construct excuses and defenses for oneself while sitting as a harsh, unrelenting judge of everyone else.
Those who are genuinely free of self-love, who believe that justice must prevail, pass the same verdict on themselves when they sin as they would pass on anyone else in the same situation. They do not apply one standard to themselves and another to others — the very definition of the injustice they claim to condemn.
The Lord's instruction here is not simply about proportion (a log against a speck), though that matters too. It is about integrity of judgment — whether you are the kind of person who can see clearly at all. The one who cannot see the log in his own eye has already disqualified himself as a judge.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.