Letter 138
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Didymus the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore makes a pointed logical argument: those who fail at what everyone agrees on forfeit credibility on contested questions.
Those who fail conspicuously at what is universally acknowledged to be right have no authority to pronounce on matters that seem disputed. For if they embrace wickedness even when the whole world agrees it is wicked — what weight can their judgment carry when the question is harder?
Credibility, like virtue, is built on the foundations everyone can see. Tear up the foundations and the upper structure goes with them.
Οἱ περὶ τὸ () ὁμολογούμενον () λαμπρῶς πταίοντες, οὐχ ἂν εἶεν ἀξιόχρεῳ περὶ τοῦ δοχοῦντος ἀμφισδητησίμου ἀποφαινόμενοι. Εἰ γὰρ τοῖς καχίαν ἘΡΙΘΤΟΙΑΒῸΜ ΚΒ. Υ. -- ΕΡΙΘΤ. ΧΧΙ. ΧΙΧ, ---- ΠΟΚΟΤΗΕΟ. Ὀ᾽βοαβδίβιϊ τὰ αυϊάδπι Ὠΐης αυδεὶ ΟΟἰ ΘΓ ΠῚ ΓΟΥαῦ ΒΌΓΙ : δὸ(ὶ ποβοίο αυὸ ργΓΦίοΓ΄υδη) ὈΓοιἾ- γ ᾿ΠΠ} γϑι)δηϑ[ι} ; [ογι δυίθηι σοηβί ϊο, αἱ ᾿ΠἸυ Ἰοοΐ Βομηΐη ἰυγνεδ, οἱ οαρία, οἱ ( νῖϑι - ἀυοδ. ()υῶγα δ' νϑγᾷ δϑί [ πιθᾷ διιβρίοἷο, γοϊρβᾶ [ο οδίθηάδ, υἱ αυδπὶ χ )δθηι ἰυὰ ρογεὶρίπιυς το οδιἰδ), [ ἀχβροοίδιίοαα ργοϊαγὶ [λοϊηογὶβ ἀορο!δυ. Ἐὰ δηΐπι ϑχίογγίθυβ [Δοΐ! ἰηἀυ! σοὈ]!, εἰογίας θοπλὶηΐοδ πδυἀ φγάνδὶθ ἰθγπιΐηο ΘΟΠΟΘ . ΧΧ. --- ΠΙΌΥΜΟ ΡΒΕΒΒΎΤΕΒΟ. Ουΐ ἐνϊάθηϊον οἶγοα ἰά αυοὰ ον θδπ δίᾳιιδ δρυΐ ΟΠΠ ἰιοπλΐηθ ἰῃ σομΐθδ δῖ, δ᾽ υοσϊπαηίυγ, ποῃ δύη! ργοίδοίο ἰάἀοπαὶ δὺὶ { ἀΐφηΐ, ᾳυδηάο ργοηυη- ἀσπαζομένοις, οὐδὲ περὶ τῶν θείων διχαιωμάτων ἰἶδηι ( τὸ αὐδὸ ἀυδῖα νἱάθίυγ δἱ Θοηίγουθγβᾶ. λόγον χινεῖν θέμις" ε« Τῷ γὰρ ἀμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεός " Ἵνα τί σὺ ἐχδιηγῇ τὰ δικαιώματά μου; » πῶς τοῖς χαὶ αὐτὰ τὰ διχαιώματα δι᾽ ὧν πράττουσιν ὑδρίζουσι περὶ δογμάτων διαλέγεσθαι θέμις ; Εἰ τοίνυν ἡ ἀρετὴ τὴν εὐσέδειαν ἐγγνᾶται, σπουδα- στέον αὐτὴν ἔχειν, δι᾽ ἦν ἡ εὐσέδεια ἀξ'όχρεως ἀποφαγνθήσεται. Τῷ γὰρ οὐχ εὖ βιοῦντι οὐδεὶς πει- σθήσεται, τῆς χαχίας χαὶ τὰ ὀρθὰ χαθυόδριζούσης δόγματα, καὶ χαταδεχθῆναι () μὴ συγχωρούσης. ᾿Αρετῆς τοίνυν χαὶ εὐσεδείας ἀνθεχτέον" ὡς ἡ μὲν «θεμέλιός ἔσνιν, ἢ δὲ στεφάνη χαὶ ἐγχαλλώ- κια!α. Νδιη ἱ ἱπιργοθιδίοπι δἱ υἱ εἴ βϑοϊδῃιυ π αυΐάδηι ἀ αἰνίηἷ [υβι}Π Διο νογὰ ἴδοσγα [Ἀ θδῖ : « Ρεροδίοτγί δπΐπι αἰτία θθὺ : Οὐδγα ( ΘηδΓΓΔ ἰυ - ιἰι πηθ ". » υἃ ἰδΔηιἰπὶ Γα(οΠὸ [ αΥγὶϊ , υΐ ᾿ρ }υ.}ΠπΔ}η ρΓ αὐυῷ [δοΐυν!, οοιία- πιο} οἰοίπηϊ, ἀ ἀορηιδιΐυυβ ἀϊβρυίλτε ᾽ ] ἰφίίυν νἱγίυϑ δἱ ργο δία υἱια: γδίίο ρἰοἰδίοπι) δδίγυϊ! ἃς νους μι οΓροβὶ (ἃ βροηβίομα ἤγημμδι (υἱ σαΓία [δοϊ), ἀδιι ΠΟ . ΟροΡΆ δϑῖ, υἱ ᾿ἰδιὴ θϑπιυ, ρΓ υδπ) ρίο- ( ἀοοίγίηα ονδύοι ἀΐξηδ. Νϑβην οἱ αυΐ ποῖ: "δι υἱνῖ(, ἤθῆὺ ἤάθιιν δά! "θυ ἷ., νἱ φυΐρρα ἱ τοεῖδ ἀορπιδῖδ ἀεδἰοπμοβίδηιθ, λυ ΓΟΟΪΡῚ Ποη ροΓ- τοἰϊίοηις. ὕϊγυμπαυς ἱρίίυν ρϑτὶ βιυάϊο γοιθθάυπι , ἰΔ:ὰ Υἱγίυβ αυᾶπὶ δᾶπἃ ρῥίθίαιϊβ ἀοοίτγίμα,, υἱ αυόγυα! δἰίδγυι ἰι ἰαμἀδηνοιίυθ, ἀἰίογαπ) οογοπᾶ δίᾳιυ ΟΓηδιμθπίυπι ΚΑ’, --- ΘΕΩΝΙῚ (). Εἰς τὸ αὐτό. Ἄρα σαυτὸν λέληθας, ὅτι οὐχ ἔχεις τὴν χρίσιν () πραγμάτων ὀρθὴν, ἣ ἐμὲ ἔχειν ταύτην ἐῤῥωμένην. Εἰ μὲν οὖν σαυτὸν λέληθας, χρῆσα: σφοδρῷ διδα- σχάλῳ εἰ γὰρ ζητήσειας, εὕροι; ἄν" ζητήσεις δὲ, εἴγε οἰηθείης μηδὲν εἰδέναι. Τὸ γὰρ οἴεσθαι εἰδέναι, ταῦ μηδὲ εὑρεῖν αἴτιόν ἐστιν. Εἰ δὲ ἐμὰ ἔλαθε, δεῖξον διὰ τῶν πραγμάτων τὴν χρίσιν " δείξειας δὲ, εἰ συν- δράμοι ὁ βίος τῷ λόγῳ. ΧΧΙ. --- ΤΊΕΟΝΙ. ἢ οραάφηι τὸ. Αυι ἰφίίυν τὰ ( ἴρβυῖ [}}}, ἀίφυθ ἱξιογαδ, αυνὰ γοοῖο ἀ γοῦυ ᾿υὐϊεῖο ἀθδί . δὺυϊ ἐὺ πὰ} ἱροὶ υἱδηάΐογ, ρογϑυϑύθηβ πἰ ΐ, " ᾿ος ἱπίοθγυνη οἱ ἤγυπι μαῦογὸ. δὶ ἰφί ον τὰ [}}} ἰαΐρδυπ), εἰ γ γοοηπθηι ἀοαοίογα : ἤδη υδὶ υς : γ Γ, ἰῃ νη Υἦ. ()υξγα δυΐθῃ), δὶ "ἢ ( δοῖγθ οχ δι πηάνογὶβ. Νυὴι ορίπδῦὶ δοῖγθ, οᾶυβᾶ θδὶ υἱ η αυϊδπι ἰηνθηἶ. Ουοά ἱ δροιπαί πὶ! ροηο, οβίοηάδ ἰυ ἰυυηὶ ͵υ- ἀϊείαπι ᾿ρ γογυιη ἀγχυινηδηιῖβ. Οβίθπδ δυίπ), ἱ υἱἱἃ συ) ΒΘΓΙΠΟΠ ραγὶθ (ι : ἰοχυδγ) ρϑββι ἰδευγγδι. δὲ βεᾳ]. χιιχ, . ΨΑΒΙΖ ΠΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤἧΞ. () Ηξες ἐρ. ἰη εο. γι. ἱπβουγ δίυγ ποὴ Δω- θέῳ, ἃ Δανιὴλ πρεσδυτέρῳ, θαπίοἰὶ ργέδδψίεγο. οτε. ἀθρ ἢ ρ. ρΓΟ ὑπερορίοις δεγὶυἱν ἰάει) οοὐ. ὑπερόριος οἱ ναγβ. ρ). οἱ . ργῸ ῥᾳδίως [ια οὶ ἀσμένως. ῬΟΙΝ. μν () Ὡς τάχιστα ἥξων. Μαϊῖαι ἀνήξων, λιᾳυθ γ ρυῖο δεγίρίυ [ [ΞΕ] ἶογο. ἄνττ. () Περὶ τὰς ἐπαγγ. Ὑούυ) , παρὰ τάς. αΡρῈ δίς ἰῃ . ρεοσδίαπι νἱάΐ, υἱ παρὰ εἰ περὶ Ραγραγϑι ἱπδν ΘΟπμ ἃ [ἰ ὈΓὰ ΓΙ , ΒΘΙΌΡΟΓ ΟροτγαΣ ργοιϊαπὶ ἀπχὶ ἰὰ μοῖδγα. ἔχθιρ]ο ΑΝ ἀπὰς οὈνία οὐσυγγυμῖ ορὶϑί. ὑγοτ. . }}- εἰο. ᾿ἴν. () Ῥεο τὸ βογίθίι τὶ οοὰ. γλι. , οἱ νϑῦϑ. . ργοὸ ἀξιόχρεῳ ᾿ιφῦεὶ ἀξιόχρεοι. ῬΟΒΒΙΝ. ἐμὴ Οἱ περὶ τὸ ὁμολογούμενον. ΟΟπΙοΓ ορίϑί. Φὶδ οἱ , ἰηγα, δἱ }. ορίϑῖ. . Πιττ. () Οοὐ. αι. καταδεχθῆναι πγεῖδι 'π παραδεχθῇ).- ναι, οἰ ν . ρΠ}{. . ὡς νοῦν ἰῃ ὧν. ῬΟΒΒΙΝ. () ἀοιδγ δορίϑι. ὃ ᾿ν} Πγ]. ἈἸΤΤ. ) οῖ. , αρ. ρμοπὶ χρίσιν διἰάς τῶν Ψυοσίογθ οοἀ. γαι. , οἱ ργοὸ ἔχειν βογὶ θα ἔχων. Ὗέτγβ. , ΡΙῸ σφοδρῷ τγαδογίθθ χ δοάδη) σοφῶς. οΓβ. ὅ ΡΓῸ μηδὲν ἰάδινν ὲῖ μή. γογ. οἱ ἢϊδο νϑᾶ, τὸ γὰρ οἴεσθαι εἰδέναι, τοῦ μηδὲ εὑρεῖν αἴτιόν ἐστιν, ἀθϑαιι Π|ο . όγβ. ἀμίαραι. Θρ͵ι. } ὕΓῸ ἔλαθε αῦοὶ ἔλαθες. ῬΟΒΙΝ. ᾿ , ἸΞΙΌΟΆΙ ΡΕΪ ΠἸ]ΟΤΑ ΧΧΙΙ. --- ΖΕΝΌΝΙ. Α ἈΠ΄. --- ΖΗΝΩΝΙ. Αά Ρηιὶορεπεος; ἴῃ μα (Ραι πων αἰείπ)π ): ε ϑιτ Πρὸς Φιλιππησίους. Εἰς τό" «ε« ᾿Α.λλήϊζλους ἡγού- μεγιῦγου δἰθὲ ἱπυίσεπι ατϑίγαη δ. » Μι φιὶ αἰδὶ μενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν " ε καὶ τί ἐστι" υδίϊ {Πμά Σ ε« [ αΠοοίιδ δὶ ἧπ νοδὶξ, φιὶ οἱ ἵν ε« Τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν, ὃ καὶ ἐν Χριστῷ (λενϊδίο ὑθδα "Κ΄. ι : Ἰησοῦ. » , ἃ ἀπιοάιμιπι αι θη οἰαγυιη οϑὲ δίᾳιδ ρογϑρίουθηι ᾿Αριπρεπὲς μὲν λάὶ ἀρίδηλον τὸ βούλημα τὸ ἀπο- ΠΠὰ ἀϊοῖυιη Δροβίο!συπι, υο δογίρβίβιϊ ; φιοὰά στολικόν" εἰ δέ δοι βαθὺ καὶ δυσέφικτον φαίνεται, δὶ ἰδπιοῃ { ργοίωπεϊ βθηβι, οἱ ΠῚ ποη ἔμοθ συντόμιυς αὐτὸ σαφηνίσαι πειράσομαι. Ὃ ἀπόστολος ἀη} ρο:, ν᾽ ἀδίγ, ὈΓΟν ΕΓ οἱ οοπιρδιαἶοβα ἰὰ εἰς μετριοφροσύνην παραχαλῶν (), χὰὶ εἰπών" ἱδιογργοίατὶ οοπδῦογ. Αροδβίοίυβ δὰ πιοάἀεγαιϊοπθοθ «ε ᾿Αλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν, » ἔφη ἀληἶπιΐ {Π|Ὸ Βοτιδίιβ (ΡΠ ΠΙΡρΘι.) οὐπὶ αἰχίβθοει : ε Τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν, ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, « δυρογίογὸᾷ } ἰηὐοΘ αι ἀὐθἐιΓαηῖο, » αὐ δύ! : ὅς: ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο « δἤἴδοίυϑ ἰη νοῦ ἱβ, φυΐ ἕυϊι δι ἴῃ απ είϑιο θυ, τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλ᾽ ἑαυτὸν ἐχένωσε μορφὴν δούλου αἰπ ἴῃ ἔογιι Ὠοὶ θῖ, Πη γδρίηϑι δυυΐιγαῖ λαδών. » Εἰ μὲν οὖν οὐχ ἣν ἴσος, περιττὸν τὸ ὑπό- ὁδὶ Φαιοϊθπ ; δίρβϑιιπη οχίῃδηϊν δδειγμα, εἴγε τῷ μείζονι ὑπαχούσας χελεύσάνξι, πε- [Ὀγιηϑη ΒΟ ΓνΪ δοοίρίθι. » ἰφίιαγ ἤθη δγαὰὶ (Ὁ γὶ- ῃὶ ποίηχεν ὃ πεποίηχεν. Εἰ δὲ ἴσος, ὥσπερ οὖν κχαὶ βίυϑ ῬΔι]) :}, δι ρογνυδολπθιίὰ ὲ μΐ}}} εδοι ἴσος, ἁρμόδιον τὸ ῥηθὲν, καὶ πρὸς ταπεινοφροσύνην ὀχοιηρίυιη (ᾳ ῬΆμ]ο ἴπ ἰρδίιβ ρεῦϑοια ρῥγορυβίίαπι), βλέπον. Εἰ ἕρμαιον ἡγήσατο () τὸ εἶναι ἴσον, οὐχ δἰ φίδι πη]οῦὶ οθιθιμρόγανβ Ἰυθομῖ, δε! ἰά φυρά ἄν ἑαυτὸν ἐταπείνωσεν, ἵνα μὴ ἡ ὑπεριποεία () ίεοἶι. δίῃ δυίδην φαυλ}} (αἱ οογια ϑυλ} [}}) οοη- πρόχριμα ποιήσῃ τῇ ἀξίᾳ. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ ἐκ φύσεως νομ οἱ ἀριι} ἀἰσίαηι, δίψα διἱ πιο θϑιΐ ιν ἴσος ἦν, καὶ οὐδιώδη εἶχε τὴν εὐγένειάν, χαὶ οὐ Βογιϊ οοπημοηὐληάδηι. ἤ, ἤ, δὶ (ΟἸιν]ϑῖυ) φιλο κατὰ χάριν δωρηϑεῖσαν, ταπεινῶσαι ἑαυτὸν οὐ πὰρ- ρΓῸ Τὰ ἴεν νἷδ ἔοτίυΐο ἰηνθηϊα, οἱ ἰθογο δᾶϑι οὐ ἠτήσατο. Δοῦλος μὲν γὰρ καὶ ἐλενθερωθεὶς, χαὶ υἱο- πα υΐδι φὩαυλιΠ διθῖι, η) νυ πὶ} Π| ᾿ρϑιιπ, θεσίᾳ τιμηθεὶς, ἅτε ἄρπαγμα ἣ εὕρεμα τὴν ἀξίαν πὸ δυμθιηϊϑϑῖο ρα] οί δἴθιγοι ἀϊφηϊαι!. ἡγησάμενος, οὐχ ἂν ὑποσταίη οἰχετιχὸν ἔργον ἀνὺ- Ουΐδ νεγὸ } ἰρ ἠδίῃιγα ὡ }} δγαὶ Ραϊγὶ, οἱ . δαι" ὁ δὲ γνήσιος υἱὸς, ὁ σύμφυτον ἔχων χαὶ τὴν βϑηιἰδίθι ἰιδυυΐ! ΠΟὈΣ }, Δ. ἢ δϑοιηάνη εὐγένειαν, χαὶ τὴν ἀξίαν, οὐχ ἂν παραιτήσαςες ἐτγαελι : ἀοηδίδιη, ᾿ρϑυπὶ [απ ΓΘ ΠΟ] τοιοῦτόν τι ἀνῦσαι, πάσης ὑποψίας ἐχποξὼν οἷχο- Ροούδαυ!. Νάιη } Γν ἴυ!, δίᾳφυδ δχ βουυἝ μένης. Τῷ μὲν γὰρ ἣ ἀρχαία δουλεία ὑποψίαν τίκτει "ΜΝ ΔηΠπ|ΐδϑυβ δὶ, εἴ δΔαορίίοιθ ΠΟΠΟΓΔῖΙβ, , Ὁ εὐτελείας " τῷ δὲ ἡ ἔμφυτος εὐγένεια οὐδὲ τιχτομέ- ἀϊφηίιδίδην ||" ΡΓῸ ργϑβα αυδδὶ δυῖϊ γὸ ἰβνθηϊᾶ νὴν τὴν ὑπόνοιαν προσίεται. Ὃ μὲν γὰρ δύναται ιαθεῖ, πο ἴδε δυδιίηθογ}! ΒΌΡΥΘ αἰᾳυοὰ ΟΡΙ τῆς υἱοθεσίας ἐχπεσεῖν " ὁ δὲ τῆς ἐμφύτου εὐγενείας μοϑίθα ίδοθγο. Αἱ φοηυΐυ {ΠΠ} αυΐ πδιΐναμι θὲ ῖὶ τε χαὶ ἀξίας οὐδέποτε ἀποπεσεῖται. δ᾽ } }}}Πδῖοπι οἱ ἀϊρηϊἀίο πη, μοἢ ἀφιγθοίεί ( αυϊἀρίδι) ἴδεοογα, οππηὶ βυβρίείοπθ ργοου! γαπιοίδ. Ελιη αἰἰογ! δηι αι βοῦν αυδιπάδην ΥἹ Δι οἱ ὀοπιοιηρυΐοπὶβ ρμδεῖὶ βυβρίοἰσηο; ἱπ διίοτο ϑδιιϊδια ἰη- οἰια μὸξ πδίυγϑηι ρόπογὶΒ ΝΌΒἢΪ δυβρίοἰοποπὶ οὐυδίηοῦϊ " αὐυΐάσπι παδίᾶη) δάηἰἷϊ. Ναὲς ἰηἰυτγία : ἉΠῈΡ οπῆπι δἀοριϊϑηΐδ ρται ἃ Θχοίάδι ροιθδί, αἰ δυίθῃι μδίϊγα δα μου! δι οἱ ἀϊξηνίδιθ πυηαυδοι ὀχαϊάοί. ΧΧΙΠ. --- ΤΉΕΟΝΙ ΒΟΠΌΤ ΑΘ ΤΊΟΟ. ΚΓ΄. --- ΘΕΩΝΙ ΣΧΟΛΑΣΤΊΚΩ. Θεὲ [αοίμηὶ εἰἴν εὸ Λοδαῦ, ηιαδινΐδ πιογίθηι βίαι Πῶς ὁ ᾿Αχαὰδ, καίτοι προμαθὼν τὸν θάνατον γμταεορπῆαπι Καδόπε, (ἄπιθπ Θαηὶ υἱϊατα ΝΟΝ μο» αὑτοῦ, φυιάξασθαι οὖκ ἠδυνήθη. {μετ δ". ὙΟΠδι απο Γ τὰ αὐυΐάθιῃ ( τηϊγατὶ, αθοὸ θ Αὐτὸς μὲν ἔφης λίαν θαυμάζειν, πῶς ὁ ᾿Αχαὰδ, . Ὠ}}Πρρ. , ὅ. ἰδ]. ὅ. οξ. χχι, δ. ΥΔΕΙΑ ΤΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () ΡΙο παραχαλῶν ροῃὶϊὶ, παραχαλέσας οο. ἰοσίοο Μαρσπο ιἰοιϊάδπι γογυΐβ. ὰ ουβογνδηα ἀϊ- γαιϊο. . Ρυϑιν. γεΓβί[ ἐςοεμίυ. Αρυὰ δυϊάδπ) ϑὲ ἑρμαῖον, ἀρνά ) ΕἸ ἕρμαιον ἡγήσατο. ϑυϊδ: Ἑρμαῖον τὸ ἘἸπηπιοίοῃ. ἕρμαιον, χαθη!οιο Οιΐδπι ἰῃ Ἰη. Β. Γ- ἀπροσδόχητον κέρδος ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς ὁδοῖς τιθεμέ- φετί. πὶ Ῥιγηι. ΜΠ. ΒθδΟ μΓΕ ΘΓ δυηΐ, ας πον ἢ νων ἀπαρχῶν, ἃς οἱ ὁδοιπόροι χατεσθίουσιν "οὐχ ἀπὸ , Ἢ ἀπὸ τοῦ ἐν ἔθει λεγομένον, Κοινὸς ἔρ- Ξῶν σωρῶν τῶν λίθων, αἵ (. οὗ) τῷ ἑρμεῖ ἀνέχειντο. μῆς, ἐπὶ τῶν εὑρισχόντων τι, οἷον χοινὸν τὸ εῦρ “ Αὐάυοῖι ἀδῖμά δι μιόῦδ δυσίου)δλιθι γνείου . }- παρὰ τὸ οὖν ἙἭ ρμῆς ἕρμαιος " χαὶ ἕρμαιον τὸ οὐδέ- πὐϊΐμα τὶ δουίρίου δ ἰδίαι : Οὐ χατὰ τοὺς ἄλλους, τερον. δὶ ἰηογῖυ, ὅθεν χαὶ τὰ ἀπὸ τύχης ἀγαθὰ κχαὶ ἀγαπήσας τὸ ἑρμαῖον οὐδὲ οἰηθεὶς ἄρα μηδὲν ἀδιχεῖν, χέρδη, ἕρμαια. Εχ ἢΪ πι| οἰδνυπι δὶ, αυΐϊι νοΐ εἰ ἔχων παρεχόντος ὁτιοῦν ἘΘλἼτετο, Επτ οπ! ἰΒΙΟΓ. οὐ αἰϊ, εἰ ἕρμαιον ἡγήσατο, τὸ εἶναι ἴσον. ἰάδι δυϊάὰ : Ἕρμαϊον, εὕρημα. Ἐπειδὴ λίθων σω- Ἐο(. νοσλθυ]ο αὐἰππγ εἴτα πὶ αρ. , ΠΠυ. ", ἕρμαιον ροὺς ἀφιέρουν τῷ ἑρμεέξ ἐν ταὶς ὁδοῖς ἀδῆλοι:. Δαμά- ἂν Ἦντοϊς χαχοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἀπηλ- σχιος᾽ χαὶ ἐδόχει ἑρμαίῳ ἐπετυχηκενσοι ἐμοὶ ὑτη λάχθαι. ἔπττ. τυχών. Ἕρμαιόν ἐστι χαχοήθων ἅπας ἐπιειχής. Καὶ () Ργο ὑπερισσεία ἰάδπι (οὐ. . βοτῖδῖι πο ἡ πρόσοδος τοῖς πονηροῖς ἐχ τῆς ἑτέρας μερίδος πα- ηρεσία. ῬΟΒΙΝ. ραγίνεται. ()υπάδιν οι ἰορ οἰ! ἰ ΕἸ πιο- ιϑ) Οοηίοι ρ. . χ ϊττ. ἘΡΙΘΤΟΙΒΛΕΙΜ , Υ̓- -- ΕΡΙΒΤ. ΧΧΙ͂ΥΝ. καίτοι προμαθὼν τὸν ἑαυτοῦ θάνατον, διαφυγεῖν οὐχ Α ρβεῖίο ᾿Αοἰιαῦ, φυδιίηνὶ ργΓαΦΘΉ Ὁ πιοτίθ, ἰΔΠ]ὴ ἠδυνήθη. ᾿Εγὼ δὲ οὐ θαυμάξω " οὐδὲ γὰρ διαφεύγειν οἷόν τε τὴν δίχην. Κλέπτουσα γὰρ τὰς τῶν χλέπτειν αὐτὴν φρόνας πειρωμένων, τοὺς βουλομένους αὐτὴν ἐχχλῖναι, εἰς τὰ ἑαυτῶν δίχτυᾳ, δι᾽ ὧν μηχανῶνται, ᾿ ἐμπίπτειν παρασχευάζει. ΚΔ'. -- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. Εἰς τὸ, « Πάτερ ἡμῶν (). » Αὐτὸς μὲν ἔοιχας θαυμάζειν τῆς εὐχῆς τὴν βρα- χυλογίαν () “ ἐγὼ δὲ ἡγάμην ἀεὶ, χαὶ ἄγαμαι τὴν ἐν βραχέσι ῥήμασιν ὑπερφυῇ () φιλοσοφίαν. Εἰ γὰρ χαὶ ἡ τῶν λόγων ἀπαγγελία εὔχολος, ἀλλὰ οὐ τῶν φωνῶν. Οὐ γὰρ λόγων ἀχροατὴς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἔργων ποιητής. Πάσης τοιγαροῦν ἐπέχεινα τόλ- μης χωρεῖν ὑπολαμδάνω, τὸν μὴ πράττοντα μὲν τὰ υἱῷ εὐδοχίμῳ πρέποντα, τολμᾷν δὲ πατέρα καλεῖν τὸν Δεσπότην χαὶ δρῶντα μὲν ἐξ ὧν δυσφημηθήσε- ται τὸ θεῖον ὄνομα, ἐπιχειροῦντα δὲ λέγειν " ε ᾿Αγιᾳ- σθήτω τὸ ὄνομά σου" » καὶ τοῦ τυράννου ὄντα δορυφό- βὸν ἐπισημότατον, φράζειν" « Ἐλθέτω ἡ βασιλεία δου" » ὄφθητι, τουτέστι, τοῖς τυραννουμένοις βασι- λεὺς νιχηφόρος, παρέχων τὴν χατὰ τῆς ἁμαρτίας ἀήττητον συμμαχίαν " ἔτι τε μηδὲ» ὧν θέλει ὁ Θεὸς, διαπραττόμενον, ὁποχρίνεσθαι ἀρετὴν, καὶ λέγειν" « Γενηθήτω τὸ θέλημά σον, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς" ν τρυφῇ τε καὶ ἀσωτίᾳ ἐχδεδωχότα ἑαυτόν " καὶ πολλὰ προαποθέμενον, οὐ μόνον εἰς τροφὴν, ἀλλὰ χαὶ εἰς () γαστριμαργίαν ἐφόδια, εὔχεσθαι " « Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον (τουτέστιν, ἣ τὸν τῇ ψυχῇ (αὶ ἁρμάδων, ἣ τὸν τῇ σαρχὶ αὐτάρχη) δὸς ἡμῖν σήμε- ρον. » Τὸ γὰρ « σήἧμερον » τὴν χαθημερινὴν οἰκονομίαν μηνύει. Εἰς γὰρ τὴν ἀχροτάτην φιλοσοφίαν. ἀγα- γὼν () τῆς ψυχῆς τὸ νοερὸν, καὶ αὐτὸν ὁρίξει τῆς αἰτήσεως τὸν χρόνον. Εἶτα ἀμείλικτον ὄντα καὶ ὠμὸν, λέγειν" ΚΑφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν " » μνησι- καχοῦντα δὲ, χαὶ πέρα τοῦ μέτρου ἀμυνόμενον, λέ- γειν’ ε« Καθὼς χαὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν" » τὸν δ᾽ εἰς πειρασμοὺς δαυτὸν ῥίπτοντα, χαὶ πᾶσαν τεμόντα () ὁδὸν ἐπὶ χινδύνους ἄγουσαν, φράζειν" ε« Μὴ εἰσενέγχῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν" » καὶ γελοῖον εἶναι δοχεῖ, μᾶλλον δὲ ἀγαναχτήσεως ἁπάσης ἄξιόν ἐστι. Τὸ δὲ χαὶ ἀσμένως ἀχολουθοῦντα τῷ ἐχθρῷ (οὐ γὰρ βίᾳ, οὐδὲ τυραννίδι, ἀλλ᾽ ἀπάτῃ περιγίνεται) λέγειν’ « ᾿Αλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ, » πᾶσαν εἰρωνείαν ὑπερδάλλει. Τὸ δὲ φρά- ζειν μέν" «ε “Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία, καὶ ἡ δύνα- μις, χαὶ ἡ δόξα" » χαταφρονεῖν δὲ τοῦ πᾶσαν δύνα- ΜΏ|. νυἱ, . ΘϑΠ ΟΥ̓ ΔΓ οὔπιρογο ΠῸΠ νοῦ. ΒθῸ ν ἰ πη ΐπιο βιῖγογ. Νοαιο οπὶπ) ἐἰογὶ μοῖοοι, υἱ οἴδυ- αἰαὶ δοοίογδαίυβ ἀἰϊνίηδι δηϊιμϑάνογείοιοιῆ. ἢξες δ ὗῃ ΘΟΓΙ ἢ δηΐθιοδ []]|η, υὶ ἴρβδιι αἰ!" οο- μᾶρδηίυν, οὐἰοἢ!, ὧἱ νο]οη ἀπὶ (ΘΟ ἔπ ΓΘ, ἢ δυϑῃ) οἱ ᾿ρϑογυν γοῖϊα, ρὸγ υ πιοἰϊυπίυτ, ἱπείώμηϊ. ΧΧΙ͂Υ, --- ΕὔΤΟΝΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. Ϊπ ογαιϊόπϑηι δοπιϊπίσαπι . Ὑ]άἀοεγὶβ τὰ φυϊάθηι ργοοδιοη [)οπλΐηΐοϑ ΓΟ - ἰδ πηϊγατγὶ. Εσο ὙΟΓῸ Οὺπὶ Δη ΒΘΙΏΡΟΓ γοηθΓα- (. :π|, } διΐδιν πυη ΥΘΏΉΘΓΟΓ , ἷπ- ἐγϑα δ δπν ἴῃ ὑγονίιαίθ νογθογυπὶ ἰδίθη Πὶ ρῖι! - εἶδ). Νδη ἰδιηοι δὶ υογθογυπὶ ἱΠογυπὶ Ῥγομπηι : (λοἰἰβ αδἷ!, νοουπη ἰἀπιθη δαηϑυυ πο ἰΐδθη). Νὺι; Θηΐπι σογθοτυπὶ ἰἀπίυπι δυάϊογθη), ἃ οἰΐὰπ) ὁρ- γῦη οὔεοίογοπι οΘΟηγδηΐ οὐπὶ, αὐυἱ ταοίς ἀδῃ γοοΐίαγο ν}}. Ουοσοίγοδ αὐδνΐβ δυιρεγίογειπ δυάμο[ἃ οὐπὶ ΔΓὈΐΓΟΡ, υἱ οὐπὶ πἰ δὶ} οοτυπι [ΔΟΪΔΙ, ἰδυάλ᾽}} πὶ ἀδοοδηὶ Π]ΐυτη, ἰΔιηθη διυ.}} ρΔΙΓΘΙῊ ἈΡΡΘΙ]αγὸ οπιηϊαπὶ γόγυπὶ Βοτηΐπιι} : αυΐφαα ομτν δμαῖ, οχ φυΐῆυθ χτηλἷθ δυ (δὶ ἀϊνί πη} Π} ΠΟΙΠΘΙ), ἀΐοογα ποθὴ δρφγοαϊδίιγ : ε ϑδηοιΠοοίιῦ ΠΟΙΏΘῊ ἰυυπὶ :» οἱ συ [| ΟἸΔΡΪΒ:Π). δἷ ἀἰδιιοί!, ᾳυὶ ἰγγαπηϊάθην ἴῃ ζοηυ Ππυπιληῦπὶ ἐμ νγαβὶί οἱ οχθι- ςοῖ, ἰχπηθη ἀϊόαὶ : ε« Αἀτοηΐδὶ γεσηυμ ἰυυπὶ; » πος δβὲ : Οοπβρίεἰαγί ἰγγδηηϊάθ ορργοϑϑὶ γὸχ υἱείο-- γίοϑυϑ, δὐνοῦϑυβ ροοοαί) ΟΡΘΙΠ ἰῃϑιρο ΓΔ Ὀ} } [- Γ) : Ῥγρβρίβ [β, πὲ} οἴ ἰδοὶδθ θοῦ} . νυ θουι, ἰΔηιθη δἰ πιυ γα υἱγίυ!θῃ, ἃς ἀἰϊοογρ : ὅδ - Εἰαί νοϊυη ἰυϑ, υἱ ἷῃ ΟἸο, αἱ ἰῃ ἱεγγᾷ; ν ουπαυς ἰοἰρδυπη ἀθ} δὰ ἰυχυΐ τηδηοὶραγίβ, οἱ Β]Π πο π| Δὰ υἱοί), οἰἰδπ δι ἰυχυτὶϑπ) Γοροδίί ͵π| [ υἱδιΐοα νἱίῷ, ἰϑηγηθη ΟΓΔΙῈ : « Ραπθη) ποϑίγιπι ]}}ημ}, ( , Δ η οοηνοιηΐρηίσηι, } σΑΓηἾ δυδί ηἰαιομὶ {Π ] η }. ἀλ π}} Ποάΐ.» Νὰπι ραγι οι ε οὐ ΐδ,» αυοιϊ ληδιι Δάπ)ἰ ἰδιγϑιϊομοοι βἰφηϊῇοαί, [μ᾿ σου σιν δηΐ [ἃ- ουἱδίθιῃ δηϊπ) ἰῃ βυρΓγθιαπ) Ὁ]}}ΠΟϑορ πὶ ΡΓ- ἀυέζθηβ, ἰρϑη) αυθαυθ ρου π ἰΘηρυ (δ[ηΐ!. Δὰ μᾶς, οἰπλ ᾿πρ] Δ Δ} . δίὰ. ογυ [ ἶρθ , ἀΐοσογα : ε Ἀοηλι ηοὐ ἀθιῖ ἠοϑιγὰ ; » οἰπιαυδ η] Γι πὶ (ΘΠ ΔΟδ ΠῚ δοῦνοϑ ἡ Θπιογίϑιἢ, οἱ υἱεἱοι δ ΟἸΠθπι Θχοούαα ᾿τηούὐυιη, ἀΐοογα : ε δίοιιι οἱ ποϑ- ὃ γριηἱ εἴπη ἀο ον θὰ. ποϑβιγὶβ; » χυΐᾳι ἴῃ (Θηϊἃ- τἰη ρϑινη) } οἷαι, οἱ μι} Π| ποη βδϑοαδὶ Υἱδπ), δὶ μοιΐοι!α ποι, τ(ἀτθη ἀἴσαΓα : ες Νἧ. ἡ ς. ΠΟΘ ἴη) ΤΟ ΔΔ ) ΟΠ ΟΝ Σ » { ῖ ο)υδιμοῦϊ, ὧἱ ΔΕ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ. () Οοπίογ αρὶβί. ||ν. , Ταγιυ ! άπαπι }. οταίϊοπο, οἱ (γρτγίλη. ζει} ἙΒΟΟΡΒγΙδοΟΙ. ἐν λ᾽ αἰΐι. ἐἰ .ι|ὸ. ἈΠττ. () Πίπο οἰοβραπίογ Τογι Πδμυ. }. ογαίϊοπςα υγονίδγίυ ᾿οιἰ ναι. }}} νοσᾶὶ Θγαιοι θη θοιηΐ- εἶπ), [Ὁ. () ὕτγο. ὑπερφυῇ οοιἰ. ναι. ὑδ μα]οι ὑπερφνᾶ. γοΓ. ({. ΡΓῸ ἀπαγγελ. }}ὲὶ ἐπαγ. ΥοΙβ. ὅ ροδιὶ φωνῶν διἰ οχ Ἶλι. θὺ ἀλλὰ τῆς γνώμης δοχιμασθεὶς ((ογί. δοχιμαστὴς) Θεὸς. Ῥυωπϑὶν. () τϑδι οὐ. τπἴϊ εἰς ἰῃ πρὸς Δηίο γαστρι- αρ. ἴν. () ᾿λγαγὼν τῆς ψυχῆς τὸ νοερόν οἱ ΄υ κα" π}}- (πῦ «ὁ αἰτήσεως ἱποϊυδῖνο, δἰ γοϑοῦῖθα ἀΧ εοι. γι. , ἀναγαγὼν τῆς εὐχῆ: τὸν ὄρον, φιλη- σοφώτερον χαὶ αὐτὸν συνέτεμε τῆς αἰτήσεως, [Ὁ. () Ρτγὸ τεμόντα ἰορσῖι οι ἀνατέμνοντα. [ὦ, . ΙΒΙΡΟΆΙ ΡΕΙΠΌΘΒΙΟΤ ποη πηοῦο γἱδυπ), νογυπὶ οἰἶΐδη οπηπδη ἰπάϊφηαιίο- Α μιν καὶ δόξαν πηγάζοντος, συγγνώμης μεῖζον. Οὐχοῦν " ΠΔ πιογεδίυν. ΡΟΓΓῸ οὐπὶ νοΐδη ἤθθηβη: Ποβίοπὶ κοπογίβ διυπιδηΐ ΟΠ ΔΓΘ (ηδη Θδηΐπι ΡῈ Υἱπὶ, η- ΡΓΡ ἱγγδηηϊάσοπι, ἀοίο ἃς ἴγδυάα ποβίγὶ ρο- ), ἀΐσογα : ε δοιὰ Προ ΠῸ ἃ πιδῖο: » οὔποθ οχδυρογαΐ ἰΠΠυδίοποιη. Πρηΐᾳιθ ἀΐοεγα αυϊάδη : « Ουΐδ υὐἷν δὶ γοφηυπι, οἱ ροιδηιίδ οἱ ρίογίβ, » ᾿ οὐκὶ ἰηιογ ΓΟ πἰμο ρυΐᾶτο, ἃ Οπιηΐβ Ροιϊοηῖία οἱ ρἰοτία ἰδηφυδπι οχ (οηι ρτγυδιΐ!, [ οδῖ, υἱ νοῶ Π ἰῇ ΟΥΠΘη ΟομηρίοοιδίυΓγ. Θυάρτγορίοῦ {ΠΠ } ροβϑὲ δάἀπιϊγδαμάιμῃ {Πυ, αυἱ ἱπ ἀϊνίπο θοριϊδιηαι οοπιϊαίί, ραγίυμ, οἱ ροϑὶ πο- ΥἍΠΔῈ ροΓοσΓγίηδιη ρυθγρογίογιι ἢ) ἰοσθη, πῆς ΟΓἃ- "ὁπ π} Υἱ ἃς ἦυγθ γοοϊίδγα ροίυδγυηι, θουπι Ρᾶ- ρθη Δρρε Ιδη(, υΐ ἢἰΐογυι φογμϑηδιη ἰηάοίοηι ὁδίοηάυηι. {ΠΠ] ροιδτυηὶ ἀΐοαγα : ε ϑαποιἤοαίυγ πο- ΙΏΘη ἴυ)η}, » ηὐΐ ηἷ}}}} ,] γαι οοπηη ἰυηῖ : {}, οἱ " : « Αἀνοηΐαὶ γεῤπυπ ἰαυπι, » φυΐ ὀᾶ (υφίυηϊ (υ ΕΥ̓ΓΔΏΠΟ γΟΪυρίδίοη) ραγίυηι; {ΠΠ| δὲ ἢος, ε Εἴδι γο- Ἰαηίδ (,.» αυὶ ᾿ρδ᾽ (λοι πος ορδγᾶπι ἐδ γθ εοοἴάγδηι; ἱ|}ΠΠ δἰΐπ), ε Ῥαμδθ φυοι[ἀἰδληυπι ἀδ πο- ἷ Βοάϊθ, » φυΐ Ιυχαὶ ἃς ἀκ! εἰΐβ ππεϊαπι Γϑη - ἐχεῖνοι ([) μόνοι μετὰ τὰς θαυμασίους ὠδῖνας τὰς ἐν τῷ θείῳ βαπτίσματι, χαὶ τὸν ξένον χαὶ παράδοξον λοχευμάτων νόμον, δίκαιοι ἂν εἶεν τὸ « Πάτερ ἡμῶν» λέγειν, υἱῶν ἐπιδεικνύμενοι γνησιότητα“ κχαὶ ᾿τὸ, « ᾿Αγιασθήτω τὸ ὄνομά σον, » οἱ μηδὲν ἐναγὲς δια- πραττόμενοι" χαὶ τὸ, « Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, » οἱ φεύγοντες τὰ τῷ τυράννῳ ἡδονὴν τίχτοντα᾽ χαὶ τὸ, ε Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, » οἱ διὰ τῶν πράξεων τοῦτο δηλαῦντες χαὶ, ε Τὸν ἄρτον τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, » οἱ τρυφαῖς χαὶ ἀσωτίαις ἀποταττύ- μενοι" χαὶ τὸ, ε Ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, » οἱ τοῖς εἷς αὑτοὺς πταίσασι συγγινώσχοντες " χαὶ τὸ, « Μὴ εἰσενέγχῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν, » οἱ μήτε ἑαυτοὺς μήτε ἄλλους εἰς τοῦτον ἐμδάλλοντες " χαὶ τὸ, Β΄ Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ, » οἱ πρὸς τὸν Σα- τανᾶν ἄσπονδον ἔχοντες τὴν μάχην" χαὶ τὸ, ε Ὅτι σοῦ ἐστιν ἣ βασιλεία χαὶ ἡ δύναμις, χαὶ ἡἣ δόξα, » οἱ τρέμοντες αὐτοῦ τοὺς λόγους, καὶ ἔργοις αὑτοὺς ἐπι- δειχνύμενοι. Οὐ γὰρ τοσοῦτον πέφυχεν ἀνύειν ἧ τῆς εὐχῆς ἐπιστήμη, ὅσον ὁ τρόπος καὶ ὁ βίος τοῦ εὖχο- μένου. γυηί ; {Π|| εἰ ἰιος, ε Ἀοιμίτι πουΐ ἀθθί(Δ ποβῖγα, » ] τνοηΐδπὶ [ ἰγϊδυυπι, φυὶ ἰπ 'ρο ἀο!ἰφαδειηῖ ; } δὲ πος, ε Νὰ ἱπάνιοϑβ π ἴῃ ἰδπιδιίοπθηι, » φὰ π βθπιβίΐρϑοβ, πεῆπθ ] ἰη ἢᾶπε οοη)είυπι ; δ δὲ μοῦ, « [εἴ θογα π ἃ πιδίο, » φαΐ ουπὶ ϑαίδηα ρογροίαυπι οἱ ἰγγθοοηοὶ δ υ! φογαπὶ θα Πιπὶ; || ἀδηΐσφυθ νϑγὸ ἀΐσαγθ ροίεγιηϊ, ε Ουΐα ἰυυηὶ δβὶ τασηθπι, οἱ ροίδηιϊα οἱ ροτία, » ιυὶΐ δὰ ἰρβίυβ υϑγὺ ἙσοπιΓοπδουη!, ΘΔυ Γ δἰ Ορδγθ οβίθηθδυη!. ΝΟῸ Θεΐμπῃ δηΐων) εἴϊοογα υδ]οὶ ἰρβα ἐνυΐυθ ργδοϑιϊοηΐβ "οι εἴα, φυδηῖυ) ΠΙΟΓΘ δἰ γἱιἃ ργβοδηιίβ. ἄ ΧΧΥ͂. --- ΛΤΗΑΝΑΒΘΙΟ ΡΒΆΕΘΒΥΤΕΒΟ. Ϊπ {ππώ ((ιτιειὶ αἰἱοιππι), « Ομϊά αμίοπι εοπερίοϊε [ἐειμεαηι, φμα ἐεί ἱπ οὐμίο [γαϊτὶς ἐμὲ; ἱταϑοηὶ αμίέηι, ΄μα ἐεἰ ἱπ οομίο (πο, ποη απὶπιαυετιε " } Οοπηπηηθ ᾿ς. ΠηΔΙ.Π) υἱάδίυγ, υἱ Πο- ΠΪΠ ΠΟῚ δοίυπι ἰ) τὰρθυ Ῥγοργὶΐβ οςουκίδηί, Ὀγοχί πηογυπὶ διιίθη ἐδ! οἰ Δοιί οΟΓηδηι, βοὰ οἰΐδῃ) δἰ] ᾿ρμῖ αυΐάδη) ἐχοιιϑϑιμ) ἀΘἰδΠβἰ ΟΠ αι π)- Πθι ἰηνι γοθϑθδηὶϊ, . πογυπι διιίθπι δοοῦθὶ . ἱῃοχογαῦ} βοἀδδηί [ι}. Οἱ γογὸ δβιὶ ἔρβϑογυπ) δπιογὸπὶ γούογὰ ἀδροβυογυμῃὶ, οἱ δἷς αχ βιὶς- "η Ϊπδι} οὈιΐπαγα ορμρογίθγα, θυπι θη) δάγοῦ- δι ἶρ, δὶ αυδιιὰο ροοσδγίηϊ, δγυηιὶ οΔ᾽ ου υπ, αὐυθ οδἰἴδπιὶ σΟηΓἃ ργοΟχίιη [γΓ : ἰπ ἷ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Didymus the Presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore makes a pointed logical argument: those who fail at what everyone agrees on forfeit credibility on contested questions.
Those who fail conspicuously at what is universally acknowledged to be right have no authority to pronounce on matters that seem disputed. For if they embrace wickedness even when the whole world agrees it is wicked — what weight can their judgment carry when the question is harder?
Credibility, like virtue, is built on the foundations everyone can see. Tear up the foundations and the upper structure goes with them.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.