Letter 136
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maro
Date: ~410 AD
Context: Isidore warns against starting quarrels — a brief, pointed letter on the danger of small provocations.
Since small causes often ignite great wars, I advise you: do not throw sparks of contention. Quarrels, once fanned into flame, uproot everything good from the souls of those in conflict. A careless word today can cost a friendship, a family, a community. The man who starts nothing has already won half the battle.
Ἐπειδὴ μιχραὶ Γαϊτίαι μεγάλους πολλάχις ἀν- άπτουσι πολέμους, παραινῶ σοι μὴ σπινθῆρας φιλο- νειχιῶν ἐμδάλλειν. ᾿Αναῤῥιπιζόμεναι γὰρ αἱ μάχαι, πάντα τὰ χαλὰ ἐχ τῆς τῶν διαφερομένων ἐχριζοῦσι ψυχῆς. ΥΕ,. --- ΠΑΛΛΑΔΙ͂ ΔΙΆΚΟΝΩ. Εἰς τὸ, ε Δὲ ὑμᾶς βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσιν. Ἐπειδὴ γέγραφας τί ἔστι, ε Τὸ ὄνομά μου δι᾽ ὑμᾶς βλασφημεῖται" » φημὶ, ὅτι ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι μὲν ἁμαρ- τάνοντες, αἰχμαλωσίαις παρεδίδοντο " οἱ δ᾽ αἰχμα- ἄδπι, οὐπὶ ραούαυϑηι, ἰῃ σορε ν᾽ δά ἀπο δηΐου, Β λωτεύοντες, οὐ τῇ τοῦ Θεοῦ ὀργῇ,ἀλλὰ τῇ τῶν οἰχείων αυΐ δυΐδιη σδριΐνο δράυοουϑηῖ, ποη ἀν η 'Γῶ, βοὰ οἰπιυϊδογογυπι βύογαπι ροίοηιϊα ν᾽ εἰογίπὶ δβογὶ- Βη , ΓΟΓα πὶ οἰπμπΐαπι ρπιοροίδηίειη ἀὀχίγαπι ἱπιθ- ΕἰἢΠΠπαι ἀαπιπαῦδπι : δᾶπι Οὐ δϑυβᾶπὶ δ ὙΘΓ . Αἰοίυγοβ δηΐπ) αγδηΐ, ἀσ ροοολγθηί, δ[- {π μοβιθυδ ἀθάἀδγοηίαν, ᾿υλυδηνοι! ορίπίομἶβ ἃς Ἰ αβρ!οπιῖοο. ΕὈτί οἰΐδαι αὐ ρυρηδηιία αυοαυὸ οὑπὶ Πἷδ, φυα γ ᾿υθευδηίυν, εἰδοίεμθδηι. [ αυοά οἰἴδοι δρᾷ ποὸ πῦρς πὰ γεηΐγο νἱάοιυγ. Νὰπιὶ οὑπὶ " ἱπιραγδίιπι δῖ αἱ ᾿ηΐ ἀπ Π}, ἰΔΠΊ ἢ Π ϑιηἶο υϊἀδηγ Δη)ΔΠ ; οὐ. ρϑυραογίδίθιη οοἾεΓα, " ὁΟη Γᾶ πόὸη π| [ υ: ἰιαθαπιυ οοπίθηί ΠΟΠ βυμπηυ, αἰΐδπι οχ η} ΟΔ] απιϊ[}. ΟΡῸ ποϑίγδ Δυ ρα Π); οὐπὶ ΠΟὺΪ ἰηἀποίυπι , υἱ ι- Πἢ ἀζδθυυβδ., Π ΟΟηΐγα ποροΟιΟΓυΠπὶ Δ η [Ἶ οἰἰδιη, υΐ φυΐϊοίοια ἀφυηὶ, πιο] οϑιΐδπι Οχ! θΠ. Νες βοίυπι [ιο [μεϊη, οἰΐαηὶ ἀροο Γὸ Δεεγδαϊπηυγ, υις ἱροὶ (!ΔστΘ ποϊυηιυβ. Ἀεἰΐφυα οηἷπὶ ρτριδγηίο,, εἰ } δυΐη, φυοὰ δηΐπιο οδπάαι, ἀΐ- τοῦ οιρίο. ἢξιςε ἰφί αν ουτὴ ΠΙοΟπΠ δυάϊυηί, ἃς ΠΟΒ «αἰἰὰ φυΐάδπι ἀοίοῦα ὁοματῦὶ, διιίθιη δζθγα ὁῃ- ξοάνων δυνάμει τὴν νίχην ἐπιγράφοντες τῆς παγχρᾶ- τούσης δεξιᾶς ἀσθένειαν χατεψηφίζοντο᾽ διὰ τοῦτο, τοῦτο ἔφη. Αἴτιοι γάρ τε ἐγίνοντο ἁμαρτάνοντες χαὶ παραδιδόμενοι τῆς τοιαύτης ὑπονοίας τε χαὶ βλασφη- μίας. Ἴσως δὲ ἐπειδὴ χαὶ τἀναντία ὧν προσετάττοντο ποιεῖν ἔπραττον, ὅπερ χαὶ ἐφ᾽ ἡμῶν νυνὶ χινδυνεύει συμθαίνειν “ χελευσθέντες γὰρ τοὺς ἐχθροὺς ἀγα- πᾷν, οὐδὲ τοὺς φίλους ἀγαπῶμεν " χαὶ ἀχτημοσύνυν ἀσχεῖν, οὐ μόνον οἷς ἔχομεν οὐχ ἀρχούμεθα, ἀλλὰ καὶ ἐχ τῶν ἀλλοτρίων χρηματιζόμεθα συμφορῶν " καὶ ἠρεμεῖν προσταχθέντες, φιλοπραγμονοῦντες χαὶ τοῖς ἡσυχάζουσι παρενοχλοῦμεν. Καὶ οὐ μόνον ταῦτα δρῶ- μεν, ἀλλὰ χαὶ διδάτχειν ἄλλους ἐπιχειροῦμεν, ἃ ποιξῖν οὐχ ἐθέλομεν" τὰ γὰρ ἄλλα παρίημι " οὐδὲν γὰρ βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν. Ταῦτ᾽ οὖν ἀχούοντες οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὁρῶντες, ἄλλα μὲν ὑμᾶς διδάσχειν ἐπιχειροῦντας, ἄλλα δὲ δρῶντας, ὥσπερ εἰρωνεύε- σθαι ἡμᾶς καὶ παίζειν ἐν οὐ παιχτοῖς ἡγούμενοι, κατὰ τῆς θείας προνοίας ἀχονῶσι τὰς γλώττας ᾿ ἥτις καὶ αὐτοὺς μὲν, ἡμᾶς δὲ πλέον ἀμυνεῖται, τοὺς αἰτίους τῆς τοιαύτης βλασφημίας γινομένους. δρίοἰυνί, Π ἰΔΠιΠ|ὶ δ, πη] υπ υἱἱ, Δίφιθ ἰη Γϑθι πη πη ᾿υάΐογ ᾿ἀθγα οχ δι πηδηῖδβ αὐἰνάγευς αἰ νίπδπι ργονί ἀθηιπὶ ᾿ἰἰηρυλ δοῦυυπὶ : δἰίδπι αυΐάδπι ἰῃ ἶρ, γαγυπὶ ἴῃ ΠΟ, ΡΠ ΘΠ εαυϑδπ) ΡΓαθΟΠπΊυ, σΓΔΥΪ} Δη ΠπΔνογίοί. ΟΡΥ͂Ι!. --- ΖΟΘΙΝΟ ἜΤ ΜΑΒΟΝΙ. δ᾽ , αὦ Ποϑίγαγαπ) ραΓιΪ.Π δυπὶ, βὶπα αυΐ ἰιυὐυδαιοάϊ Ὁ].- Υζ'. --- ΖΩΣΙΜΩ ΚΑΙ͂ ΜΑΡΩΝΙ. Εἰ μὲν τὰ παρ ἡμῶν ἀπαραλείπτως, καὶ μετὰ ΡΓΘιἐγιηἰβδίοηθ οὐπὶ ΟΙΝΪ διυάΐο εἰ ἀφο ηιΐα ἢ) πάσης σπουδῆς γίγνοιτο, τότε καὶ τὴν θείαν ῥοπὴν ἤδηϊ, ἰυπὸ ἀδηηυμ ἀϊνὶἱ ΄συοφυθ δυχὶ ΐ πηοπηθιῖι πὴ Πρ] ογδηύυτ δι. Υοηΐθὶ Θηΐ Οπληΐἷπο, Υἱοίογίδπὶ οὐπ } η. δ᾽ ἀυΐοῖν πἰ } ὁογαπι, φυῷ οἴβοὶ ποειεὶ ., θαι, {τδῖγὰ ἱρβίιϑ δαλί! υπὶ ἱπιρ!ογϑίυγ. Νὰ- ΄τι δηἶπὶ δἰ πη] οηθη) ρογίεγαϊ, ΠΟ δὰ Δοοδάθι, απ ἰῃ ργοίυπάυπι οχὶ εἶ ροίϑφυβ ᾿ἰθοηκϊὶ ΔηΐΠ Ργοϊείυμ. ἅ ΟΥΥἹ!. --- ΒΠΙΟΘΟΕΝΙ ΡΙΑΘΟΝΟ. Ρεσοδίυπι γοιΐδ φγανίυβ δάιη , νἷν οριίπιο, ἀσπὶ Εὐδου ἡ ἰγγαπηΐθπι. πηλρίβ φυϑῖη φυϊ(Δία πα) (Ο κλητέον εἰς συμμαχίαν" ἥξει γὰρ παντὶ τρόπῳ τὴν νίχην πρυτανεύουσα. Εἰ δὲ μηδὲν τῶν δεόντων παρ' ἡμῶν γίγνοιτο, περιττὴ χαὶ ἡ χλῇσις " εἰρωνείας γὰρ οὐχ ἀνέξεται, οὐδ᾽ ἐπιφοιτήσει τοῖς ἑαντοὺς εἰς τὸ ἀχανὲς τῆς ἀπωλείας ἀσμένως ῥίπτουσι πέλαγος. Ὑ’ --- ΔΙΌΓΕΝΕΙ ΔΙΑΚΟΝΩ. Συγγνώμης μείζονα, ὦ βέλτιστε, ἁμαρτάνεις, τὴν Εὐσεδίου τυραννίδα πρὸ τοῦ διχαίου θεοαπεύων. Ἢ ΝΑΒΙἙ ΚΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ὕεγβ. ρθηυ!. ὁρ. Ῥγὸ ἀναφαίνεται θπι φοά.ν γαι. παῦοὶ ἀναφανεῖται, ῬΟΒΞΙΝ. ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟῸΜ {. Π.. - ἜΡΙΤ. ΟὈΧ. τοίνυν συνὼν, αἴσθησιν αὐτῷ ἐμποίει τῆς ἀνηχέστου Α δίᾳιι ΟὔΒΟΓΥΔ. Θυδιηουγθπι -Δὺϊ δι} οΟμδυείι- γόσου, ἣ ἀπόστηθι, ἐπιτρίδων αὐτοῦ τὴν χαχίαν. ΥΗ͂', --- ΖΗΝΩΝῚ ΜΟΝΑΧΩ (). Ὅτι μὲν ἀχμαζούσης τῆς Ἐχχλησίας, καὶ μήπω νενοσηχυίας, τὰ θεῖα περὶ αὐτὴν ἐχόρενε χαρίσματα, τοῦ ἁγίου Πνεύματος δημαγωγοῦντος, χαὶ τῶν προ- εστώτων ἕχαστον χινοῦντος, χαὶ οὐρανὸν τὴν Ἐχχλη- σίαν ποιοῦντος, πᾶσι δῆλόν ἐστιν. Ὅτι δὲ νοσησά- σῆς χαὶ στασιασάσης, ἀπέπτη πάντα ἐχεῖνα, καὶ ἀπεπήδησεν, οὐ τὰ χαρίσματα μόνον" οὗ γὰρ ἣν οὕτω δεινὸν εἰ τοῦτο μόνον ἦν " ἀλλὰ καὶ βίος χαὶ ἀρετὴ, χαὶ τοῦτο πᾶσι δῆλον. “Ἵνα γὰρ τἄλλα παρῶ, ἐξ ἀνὸς πράγματος χαὶ περὶ τῶν λοιπῶν αἰνίξομαι. Τὸ μὲν γὰρ τῆς εἰρήνης ὄνομα, πανταχοῦ " τὸ δὲ πρᾶγ- μα, οὐδαμοῦ. ᾿Αλλ᾽ ἔοιχεν Ἐχκχλησία γυναιχί τινι «ἧς ἀρχαίας εὐημερίας ἐχπεσούσῃ, χαὶ τὰ σύμδολα μόνον ἐχούσῃ. Τὰς μὲν γὰρ θήχας τῶν χοσμίων ἔχει χαὶ τὰ κιδῴτια" τοῦ δὲ πλούτου ἐστέρηται, οὐ παρὰ τὴν τοῦ ἐξ ἀρχῆς χοσμήσαντος ἀμέλειαν, ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν οὐ δεόντως τὰ πράγματα μετα- χειριζομένων χαχίαν, Οἱ μὲν γὰρ πωλεῖΐν, οἱ δὲ ἀγο- ράζειν τὴν ἱερωσύνην τολμῶσιν. Οἱ μὲν πράττουδιν, ἃ μηδὲ λέγειν τολμῶ ἐξόν" οἱ δὲ λέγουσιν, ἃ μηδ᾽ ἐννοεῖν θέμις. Εἰχότως οὖν ἢπείλησε τοῖς τοιούτοις ὁ «ἧς Ἐχχλησίας Δεσπότης χαὶ νυμφίος τοῦθ᾽ ὅπερ μαθεῖν ἐζήτησας, ὅτι Ἵξει ὁ Κύριος τοῦ δούλου ἐχεί- νον, χαὶ διχοτομῆσει αὐτὸν, χαὶ τὸ μέρος αὐτοῦ ἀΐηθπι ΒΆθΠ χγαν βϑίπιΐ ἃ. ρθη ἱπου } }}} πλοῦ ὲ ΒηΒΠ) ἱρδὶ ἱπροηοῦ : δυὶ ἱρβίιβ ργοὈ ἀίθιῃ οἰ""» (Γη, δῦ (ὃ ΓΘΙΏΟΥΘ. ΟΟΥ͂ΙΙ. --- ΖΕΝΟΝΙ ΜΟΝΆΑΘΗ͂Ο, Ουοά ἤογοηϊο Ἐ δ οἸο, οἱ ποηί πὶ τπογῦῸ ἰ- Γϑηΐ ἀϊν᾽ηδ ζγδι οἰγουπι : νοὶ οἰιοῦυπὶ ἃ- ΓΟ, δδποῖο υἱ οἰϊοοὶ ϑρίεῖα Γ δἀιηϊπίγδηίο, δίᾳυο δηϊδιϊ ᾿σπὶ υπυχηαυσπηαυδ ἰποϊίδηϊο, ἃς Κο- οἰοδίδπι ἰη οὐ πὶ οοηγογίοηϊα, οὐληΐ ποίυ εἰ Ρογδβρίοαυπι ῖ. ()γυοὐ δυίδπι, ροβϑίοδαυδι δὰ ΤΟΥ δήδοιβ δϑὶ, βοαϊ ἴοηθ ἰαδογανὶί, οἶα |} ἃγο-- ἰαγίηι, δίᾳυθ ξγαι εἰππηιαχδὶ (η Θηΐηι ἰϊ ἔγΑΥ Γ , Ϊ [ ] υγὴ π|]ΐ} ) Θ(Γλπὶ νἱια οἱ νἱγιβ δυδοθββϑογίηι, ἰἀ φυοφυθ ποωιηΐ οὈβου-. Γυπι ι. ὕπτ’ἠ δηΐπ) δἰΐα οπι ἰᾶπ|, ΟΧ ὑπὰ ΓΟ οδίοΓᾶ. οἰἴδαι βἰζηϊβοαῦο. Εἰουΐπὶ ρ᾽ αυϊάθπι ποηθη υδ]- . δδὶ : Γ δυίε! 'ρθᾶ Ὠυδᾳυλη : γάγυπὶ ἘΘΟἰ [δπιΐηφ ουϊ δη), υ οχ δηιφυδ (ἰ]οἰἴδι σοί α!, βἰᾳπᾶ ἰδθίυμῃ δαθοὶ, δὲ αν} δδῖ. Θγοδιϑοηίογυαι Θηΐπι βυογυῶὶ {ἰ ἱ ΔΓΟυ] δυσὶ, ορίυυ δυΐθηι ΒΡΟΪ αἱἰα ὁδὶ : βοὴ οὐ ο᾽υ, υὶ ΘΑ ΓΙ ΠῚ ΘΧΟΡΩΔ- Υἱῖ, ἱπουγίδια ἃς. πορὶ ξαηιΐδηη, δε οὐ θογυπὶ, ΟΠ, ὕϊ ΘΟΠΥ̓́ΘηΪ,, Γ ΔΟμπιϊηἰδίγαη!ϊ, ἱπιρΓΟυ ΔίΘη,. ΑἸ δηΐπὶ νϑηΐσδγο, } Θπηθγο βαοογ οί ὑπ] διιάθηϊ. ΑἸΙ ὁὰ δβύυῃηϊ, υ οἰἰδημνδὶ ᾿ἰοοαὶ, ἀΐσογ ἰδ) ΠΟ Δ ; Δ}| δυίπ δὰ ἀϊοιθηΐῖ, π οορίϊλγα υΐ- ἀδπ) ἴλ οδὶ. Μοῦῖο ρτγοϊπάδ ᾿υ͵υδηηοά! Ποιμἰπἰθυ ἘκςοΙο: Βοιηΐϊηι ὃ. ϑροηδι δοΟ ἰηϊοΓιἰ δίυ , μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει. ᾿Αλλὰ μῦθος αὐτοῖς ἡ ( φυοΐ ] ἃ πιὸ Ἔχροηὶ ᾳυξϑ ϊδιΐ : γϑηΐεῖ δοιμίυϑ τοιαύτη ἀπειλὴ, χαὶ ἡ ἀπόφασις, ἀγυρτιχὴ νομίζε- ται λογοποιία" καίτοι λοιπὸν τοῦ χόσμον εἰς τέλος ἐπειγομένου, χαὶ τὴν τιμωρίαν ὠδίνοντος. ᾿Αλλὰ σὺ, ὦ τῆς Ἐχχλησίας θρέμμα περίόλεπτον, μὴ τοῖς ναναγοῦσι πρόσεχε, μηδὲ τοῖς ῥαθυμοῦσι παράθδαλλε σεαυτὸν, ἀλλὰ τὸ φῶς τῆς γνώσεω; λαμπρότερον χατασχεύαζε, ποτίζων () αὐτὸ διὰ τῆς χατὰ τὸν βίον ἀρετῆς. Καὶ τὸν νυμφίον περίμενε, εἰσελευσό- μένον μὲν μετὰ τῶν παρθένων ψυχαῖς τε χαὶ σώμασι" μετελευσόμενον δὲ τοὺς τὸ τῆς παρθενίας χαὶ τῆς ἱερωτύνης ἀξίωμα, δι᾽ ὧν δεδράχασιν, ἐνυδρίσαν- τα:. Υθ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Ἐξανύσων τὸ παρὰ σοῦ προσταχθησόμενον (), ἄσμενος ἧκεν ὁ φίλος, εὖ εἰδὼς ὅτι τὰ παρὰ σοῦ χελευόμενα, εἷς εὐσέδειαν χαὶ διχαιοσύνην βλέπει. ᾿Αγασθεὶς οὖν τὴν προθυμίαν, ἄμειψαι τῇ εὐμενείᾳ. ΕΠ. -- ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΩ () ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ἐγὼ οὔτε ἅπταιστός εἶμι, οὔτε ἀπταίστους ζητῶ δ᾽ [.χη, ... βορνὶ {ΠΠ|Π|, οἱ ἀὐνί οἱ δυπι, αἱ ρᾷΓιίθηὶ }. οὐ ἰη-“- Πἀοἰῖθυ ροόπαὶ ὅ. γογυι ᾿υλυδπιοάϊ! οοπρρίδι- Ὠθῖη ρτὸ αθυ]α ἀυουηὶ, δίι: ἰδῆς δη θη } ΡΓῸ οεἰγουϊδιογὶ ουύδιη ἢφηθηίο : οἰἰδηϊδὶ πιιηάι ἦαῦι δὰ ἤμπθπὶ ργορογοῖ, ἃς βυρρίϊοἰυπὶ) ρϑγίυγίαι. Αἱ τὺ, Ο σοηβρίοιο μος] αἰυπηη, Π δὶ , αυΪ παυ[γαρίο ρογουπηῖ, ᾿δηϊ πη πὶ δί[η.|, Π Οὐ Πὶ - εὐΐθυ οἱ ᾿φηανῖβ (αἰ ρϑυη ΟΟΙΏρΡΔΓΟΒ : ΨΘΓΌΠ οΐῃ - τα ᾿υ δρ᾽ πα Ἰἀΐυ δυθϊἀ τά , ρΓ νἱ ( Ῥγὰ- υἱιαιοπὶ ἰρουπὶ ᾿γγζϑη. Αἰι βροηϑυη ΘΟχϑροοῖδ ἰηστοδθυγυη) αυΐἀπὶ οὐ , ιΐ Δ} }} οἱ ΘΟΓρο- τὶθυ Ὑἱγαΐπ δυηῖ : ἀ [ ἀυίαπ), } υἱγαίη μι οἱ βδοϑγάοι!ϊ αἰἱφηϊδιΐ μοῦ Περί συὰ σοη } } } ἰἰυἱογυπηὶ, Βυρρ οἷ πὶ ουπιρίυ τη). -
◆
From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: Maro
Date: ~410 AD
Context: Isidore warns against starting quarrels — a brief, pointed letter on the danger of small provocations.
Since small causes often ignite great wars, I advise you: do not throw sparks of contention. Quarrels, once fanned into flame, uproot everything good from the souls of those in conflict. A careless word today can cost a friendship, a family, a community. The man who starts nothing has already won half the battle.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.