Letter 13

When you were approaching the high mountain of ascetic practice, you cleansed both your clothes and senses. And according to the report of godly opinion you prepared your heart. Assuredly you had been resolved to leave the unspiritual things, in order that you, having arrived at the citadel of virtues, might hear God uttering a message (the one who inscribes the old law on physical tablets) and might become a tablet made by God. And now these things are celebrated by all concerning you, that, on the one hand, they proclaim eagerly that you took hold of the plow of salvation; but, on the other hand, having lost heart, in turn, you turned back. Accordingly, does this pattern not frighten you? Namely, that although Simon was baptized and followed the ministers of Christ, he, in turn, turned back to the material world (on account of which the wretched one was brought down from the height to the notorious death; that from the one calamity against that one it might be shown what sorts of calamities the deserving ones meet, namely, those who broke their word about the spiritual way of life). Hold fast to the intention of Simon. And if only everyone who had a share of this resolve and knowledge would avert that punishment to the enemies! Fulfill the covenant to the Lord, and devote yourself carefully to his vineyard. The reward is with him, which each one will receive according to their own work.

When you were approaching the high mountain of ascetic practice[50], you cleansed[51] both your clothes and senses. And according to the report of godly opinion you prepared your[52] heart.[53] Assuredly you had been resolved to leave[54] the unspiritual things, in order that you, having arrived at the citadel of virtues, might hear God uttering a message (the one who inscribes the old law on physical tablets) and might become a tablet made by God. And now these things are celebrated by all concerning you, that, on the one hand, they proclaim eagerly that you took hold of the plow of salvation; but, on the other hand, having lost heart, in turn, you turned back. Accordingly, does this pattern not frighten you? Namely, that although Simon[55] was baptized and followed the ministers of Christ, he, in turn, turned back to the material world (on account of which the wretched one was brought down from the height to the notorious death; that from the one calamity against that one it might be shown what sorts of calamities the deserving ones meet, namely, those who broke their word[56] about the spiritual way of life). Hold fast to the intention[57] of Simon. And if only everyone who had a share of this resolve and knowledge would avert that punishment to the enemies![58] Fulfill the covenant[59] to the Lord, and devote yourself carefully to his vineyard. The reward is with him, which each one will receive according to their own work.

Κατὰ Θεοπασχητῶν, καὶ τῶν μίαν ἐπὶ Χριστοῦ φύσιν εἶναι «“εγόγτων. Ὥσπερ οἱ ναυτιχοὶ βρώματι τὸ δέλεαρ κατα- χρύπτουσι, χαὶ τοὺς ἰχθύας ἀπροόπτως ἀγρεύουσιν" οὕτως οἱ πονηροὶ τῶν αἱρέσεων σύμμαχοι, τῇ χρηστο-» λογίᾳ τὰς ἑαυτῶν χαχονοίας χαλύπτοντες, ἀγχι- στρεύουσι τοὺς ἀπλουστέρους πρὸς θάνατον. Πάσῃ τοίνυν φυλαχῇ τήρει τὴν σὴν καρδίαν, μή ποὺ [δόκησιν τὴν] τοῦ Χριστοῦ φύσιν () μετὰ τὴν σάρχωσιν δέξῃ. Θατέρας γάρ ἐστιν ἀναίρεσις ἡ περὶ μιᾶς [τούτων] συγκατάθεσις " ἣ τῆς θείας τραπεῖί- σῆς, ἣ τῆς ἡμῶν μειωθείσης. Αὕτη τοῦ Μάνητος ἡ Χάρυδδις, δι᾽ ἧς πάντας εἰς γέενναν καταγαγεῖν ἐσπούδασε. Ῥ ρον. ιν, . ΥΑΒΙΖ ΓΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ῥγο ἀνογταίνων οοὐά. Υι. εἰ ΑἸι. ι)}κ- ξοιυηι, ἀμαθαΐνων. ὕογδ. ὑαηυ!, μγὸ φαίνῃ οὐρά. Δι. Ἰἰορὶϊ φανῆ. ΡΟΒΘΙΝ. () (οι. δι. εἰ ΑἸϊ. συντόνως πιαίυπι. (οἰ. ΑἸι. νϑῦβ. ὅ ριῸ ἐξέστης ἰια οὶ ἐξέπτης, οἱ γοΓϑ, ρ- τι. δεῖξαι ριῸ δείξῃ. ῬΟΒΒΙΝ. () εγῦα, μή πον δόχησιν τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἷ σιν, ἷς πιοίίυ Θχ ἶθαηι οὐ ά. Υαῖϊο. οἱ ΑΙἰι., μήπως μίαν Χριστοῦ φύσιν μετὰ τὴν, εἰ. Θυοά γΓ. . οτδίδὶ τούτων, ΠΠΓΟῈ ἰϑὶ Αυϑὶ -. ἀΐτο, } δἱ οοινοηίυηι ἰη πιυϊδπιίο, γογϑα υἱ εἰ, χαταγαγεῖν ἰῃ χατασπάσαι, ῬΟΘΙΝ. , ΒᾺΝ ΡΓ', -- ΤΩ ΑΥ̓ΤΩ. Διὰ τί μετὰ τὴν ἀνάστασιν ὃ Κύριος τρὶς τὸν Πέτρον περὶ ἀγάπης ἠρώτησεν. Ἧ τριπλῆ τοῦ Κυρίου πρὸς Πέτρον περὶ ᾿ἀγάπης ἐρώτησις, οὐχ ἔστιν ἀγνοίας τοῦ Δεσπότου ὑπόνοια " μὴ οὕτως τινὲς παραλογιζέσθωσαν (): ἀλλὰ τὸ τριπλοῦν τῆς ἀρνήσεως, τῷ τριπλῷ τῆς συγχατα- θέσεως, ὁ ἀγαθὸς Ἰατρὸς ἐξωστράχισε. ΡΔ', --- ΔΕΟΝΤΙΩ. Περὶ τοῦ ἀναξίως ψαύειν τῆς χειροτονίας τοῦ ἐπισχόπου. Οὐχ ἔστι τῶν τυγχανόντων () ἐπισχοπῆς ἐρᾷν, ὦ θαυμάσιε, ἀλλ᾽ ὧν ὁ βίος ἐχ τῶν Παύλου νόμων ἰθύ- ἐται. ΕἸ οὖν ἐχείνην ἐν σεαυτῷ θεωρεῖς τὴν ἀχρί- ὄότιαν, ἴθι ἁσμένως πρὸς τὴν [τοῦ] τοσούτου ὕψους ἀνάδασιν. Εἰ δὲ οὐ πρόσεστί σοι αὕτη, μέχρις ἂν «τήσῃ, μὴ ψαύσῃς τῶν ἀψαύστων. Πρόσεχε πυρὶ προσεγγίζειν τὴν ὕλην δαπανῶντι. ῬΕ', --- ΕΑΕΟΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. Διὰ τί ὁ Ἰωάννης τοὺς Ιουδαίους γεγγήματα ἐχιδνῶν ἐχά,ϊεσε. Γεννήματα ἐχιδνῶν Ἰωάννης τοὺς Ἰουδαίους ἐχά- λεσεν, ὡς πονηρῶν γονέων χυήματα πονηρότερα. Φασὶ γὰρ τουτὶ τὸ θηρίον χατεσθίειν () τὴν μητρῴαν νηδὺν ἐν τῷ ἀποτίχτεσθαι. Ἐπειδὴ οὖν τὸν γεννή- σαντα αὐτοὺς Θεὸν ἐγχατέλιπον χαὶ πᾶσαν δεῦο- μένην αὐτοῖς χάριν ἐνέχρωσαν χαταργήσαντες, εἰχότως ἐχείνοις αὐτοὺς ἀπειχάζει τοῖς ἰοδόλοις, ἀχαριστίᾳ τὰς εὐεργεσίας ἐξαφανίζουσιν, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν χατεσθίουσιν, Ρᾳ,. -- ΤΙΜΟΘΕΩ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗ, Εἰς τὸ, « Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶχον τοῦ Πατρός μου οἶχον ἐμπορίου.» Νουνεχῶς ἐρωτῶντι ἀνάγκη σοι ἀποχρίνεσθαι, Λά- λει γὰρ, φησὶν, εἰς ὦτα ἀκουόντων. Καὶ, « Ὁ ἔχων ὦτα ἀχούειν, ἀχουέτω. » --- « Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶχον τοῦ Πατρός μου οἶχον ἐμπορίου,» τοῖς τὰς περιστερὰς πω- λοῦσιν ὁ Κύριος εἶπε, τοὺς ἱερεῖς αἰνισσόμενος, τὰς τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἀπεμπωλοῦντας δωρεάς " ἐπε: δὴ ἐν εἴδει περιστερᾶς τὸ θεῖον ἐπεφάνη Πνεῦμα, τοὺς θεοχαπήλους προπηλαχίζον. Τὸ δὲ, εἴΑρατε ταῦτα ἐντεῦθεν,» Οὐ χρεία λοιπὸν, φησὶ, τῶν αἱμάτων " ἀναίμαχτον ἐγὼ χαρίζομαι πταισμάτων ἄφεσιν ἐχ «οὔ δεῦρο πνεῦμα () μόνον ἐξιλάσχεσθαι βούλομαι. Ὁ Ὁ σαρχιχὸς πεπλήρωται νόμος, ὁ τοῦ πνεύματος χρατείτω, καὶ τῆς σωτηρίας ἀρχέτω. ἘΡΙΒΤΟΙΛΆΙΜ . ἴ. - ἘΡΙΤ. ΟΥ̓Ἱ. ΟΠ]. -- ΕἸΌΕΜ. (υν ροεὶ τεεινγγοοι οπεπι δοηιΐπιιδ [Υ Ῥείγμπι ὧδ ἀϊεοιϊοπα ἱπιεγτγοσαυϊῖ, Τιϊρίοχ θοπιϊπὶ δά ᾿οίγυιη ἀδ οἰιαγ ἰηίογγο- κλιο "Ἷ, ὁ ᾿ϑοπιϊπὶ ἱφηογαιίοιιθο ργοίεϊβεὶ πο ΐη οχἰ δε πὰπὰδ ϑὶ (η ἰἰΔ ηϊάλιη ἀθεϊ ρίαν"), νὸς τυπ {ἰρ σα πν ηθραιϊοπόϊη ἐγ ρ᾽ Ἰοἱ ϑοη ὈΟΠΙ Μούϊουβ ἀερυ}}. ΑἸΥ. --ΓΈΟΝΤΙΟ. δε ἱμαΐσπα οταὶϊπαίϊοπε ἐρὶεοορὲ- Νοη οδὲ αυοτυπ νεῖ, Υἱῦ ργάθοϊδγο, ορίϑεορδίυιηῃ Δρραίδγα : ΥΘΓῺΠπ) ΘΟΓυπὶ., ἀυογυμ Υἱὰ ἐχ Ρδιιὶ Ιοφίθυ. ἀϊτϊ κίτυν ". Οἰαπιοῦτγαηι δἰ ΠἸδιῃ ἴῃ ( ἶρ βἰηοετγδίθπι ρογβϑρίοἷβ, ᾿ἰυδηι δίχυθ δἰδοῦὶ ηΠη) δ ἰδηι] (Δβιἰχἱϊ δδοθηβι ράΓβθ. ϑίη διιίαπι υἱ ἀδεβί, φιοδά ἰρβαπὶ διίιερῖυβ ', , αυ δι {{ΠρῈΓῸ πείαδϑβ δϑὶ, τηϊηΐιηο διτηξο. ὕλνο πὸ δά ἰρηῆθιι, αυὶ πινιογίδηι αυϑυπί!, δοοοι . ΑΥ̓͂. --- ΕΤΟΝΙΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. ἐν Ζοαππο Ζπάκοε ρεπὶπιίπα οἱθεγατμπι υοσαυΐῖο ψιρογαγιπὶ ργοφοηΐεπι οδηπο δυάδοβ ϑρρεῖ- )ανίι ", υὲ Ππρτοθογυπι ραγθηίυπι ἱπργοθίογαα [. . Αἰυπὶ δηΐπι δῆς ἔδγϑδιθ πιδίογηυπὶ . γθηίγοιν, οὐηι ἴῃ Ιυσοπὶ δὐΐτυν, δγγοάθγθ. ()υοηίδιη ἰμβίυγ θθιπι, αυΐ σεηυΐὶ, ἀογο! αυδῦυηῖ ὅδ, δῖυ. ΟΠπηη } ΠΣ οοηῃοθββη φγαιίαπὶ ἀχϑιϊηχογυηὶ ( Υἱαε!ἰςοὶ Ἴ ἐγρίίαπι τγϑίδςι.), τηϑτῖο ργοϊπάθ νεπεηϑιὶβ δηΐ- Ο πιδηιθυ. ὁ οομΐογι, ρΓ ἱμρ γδυι υἀΐϊπθι, δερὸρίϑ δοποβεία οὐ! αγαμ , πὸ εἰοδπι οοτγγούθιμυυ. ΟΥ̓͂Ι. --- ΤΙΜΟΤΗ͂ΕΟ ΚΕΟΤΟΙΕΙ. π|{{π, « Νοίϊιε [ατετε ἀοηιινι Ραιτία πιεῖ, ἀοπιμπὶ περοιλαιϊοπὶς. » τινὶ, φυὶΐ ργυάθηιογ ἰπιοτγοξζαβ, γεϑροπὺπάθγο Πθ- ( ι. οφυδγὸ δΐπι, ἰπηυῖ δυγίρίυγδ, ᾿. ΔυΓΟ ὁοὐἀϊαηιίαιη ᾽. Ας, γιγβυπ), ε« Ουἱ ᾿να ϑυΓ δυ- ἀϊδιϑϊ, δυύίαι ᾽". »--τε ΝοΙί (Δοογα ἀοπληη πιθδπὶ ἀοιναπι ποφοιϊαιἰοη β "᾽,» δὰ υἱ σΟἸυπιῦ Υγθῖν» ἀδθαηὶ, ἀϊχῖι Βοιμηίπυϑ : βδεϑγάοιθβθ, ϑρίγίυ βδηοιΐ ἀοηα τοπάδθληι, δἰψοϊ οι, φυληθοψυϊάθηι πῃ οΟἸππιθαῈ δρθεὶθ δ᾽ ϑρίγι βδποῖυβ ἀρράγυϊΐ, , υ] ἐχ οδυροηυπι γα αυξϑίυν σαρίδηϊΐ, ἰμβοοίϑη. Θυοά δυϊθι αἷϊ : ε« ΤΟΙ ἰδί Πἰπς ᾿",» Ροτγπά ὁδὶ δ. δἱ ἀΐεογεῖ: Νοὴ διη ἜΓΌΟΓΙΠ)} Ορη εβϊ. ᾿πογυδηίδιι ου!ράτυπὶ νι} ἰγρίογ. ἰλεἷν - (ορ Βρί εἰτιιπὶ δοΐυπι ῥοαὶ νο]ο. Δγη}} ἰὸχ ἴμ- μίεια , βρί γίιυ ἰθχ ἦδπὶ ἰιθροῦοι, βαἰυκ ργϊπείραιυπι οὈιϊποδί. ᾿" λη. χχι, . " Τίη). εῖ, . ; Τίϊ. τ, ᾳ. "ἢ Μλι}). τι, . δ. Ῥδυϊ, χχχιν, . δ᾽ Εςε]], ΧΧΥ, . [|. ν}, . ". ιν, . δ᾽. Μλι|}. , τύ. . Δ..}}, . ΥΑΠΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒΘ ΕΤ ΝΟΤΕ. πω ὰν ϑοτ τ ΡῚ ΟΝ: ἐσϑυτᾶν Ἰοφυηὶ “. ὙἈ{΄. οι Αι... οὐτως τις πᾶρα - ζέσθω σε. ΡΟΒδΒΙΝ. μὴ ΞΈΡΕΙ ΑΝ , τῶν τυγχανόντων, πιο! ῖυ. εοἀά. Υλι. εἰ Αἴ... τῶν τυχόντων. ΥΓ. ὁ ἰἰάδιῃ ρΓῸ τοσού- τοῦ ᾿θδυΐ τοιούτου. Ὕεγ. ὅ ργο ἰἴ, εἰ δὲ οὐ πρόσ- ἐστί σης αὕτη, ἅπη|)Ὸ δοὐ. ἰεζυμ!, εἰ δέ τί σοι ταύτης ἐλλείπει, εγ. μθῃ. μυδὶ χτήσῃ δὐύμηι, χἀχεῖνο, δἰ ρι ροϑὶ προσεγγίζειν ἰῃ προσεγγί- ζεις νογίιηϊ, ῬΟΘΘΙΝ. () [μοοι. Π|ὸ, χατεσθίειν, οἷς., ἷς οἴξεγίηγ ἰη οοαι!. γαι. εἰ ΑἸι., χατεσθίον τὴν μητρῴαν νη- δὺν ἀποτίχτεσθαι. ῬΟΒΒΙΝ. () Ργο πνεῦμα οομι. Υγαιΐο. οἱ Αἰϊ. πνεύ - ατι [ , οδὲ δ ρᾶυ} πηο Γ ἰρρμο. ΘΒΙΝ. ΟΥ̓͂Π --- ΕἸΌΕΜ. }ὲ Τεοειαπιεηπίογμῆς σΟΠοΟΟΤαὶϊα. ΝῸΠπι|, Ὁ Δπ|ῖοθ, ἀορπιοίι πον! δίθι δεῖ ΕἼ]}}} ἰοχὶ δὲ ργορ νοι ἱπθυχὶϊ : ἡ γυπ) , αυξ } πὶ ἀὃ ἷρ ργϑαϊεία [μογϑεῖ, βιθα ἰπηρθι} . Ας ρΓοΓ- , δὶ οίυ Τοβιλπηοηΐ δὴ διίαη! δηΐπιο δὐοῖναϑ, οπιηΐᾶ υ Νόονο Ταβίαπιοπίο οορπἰϊποηΐωγ, ἰῇ ργῳθίοδῖδ ΘΟΠΊρΟΓίΘ, ΑΔ ΘΌγοιη . αὶ ἰεχὶ ἰηππαυδπίυν νἱαπφαθ πονῶπὶ οἱ ΡογΟΘΓΪΠΔ ΠῚ δνδηροίίολι ἀοοιγίπδη) ΔΓ Γα θα πίυ, Χ ἱμ [Ιὲπἰ| νον ἷ,. οφιηδίυπι ᾳΓαι. Ὑογίιδίθι ἀδεϊαγαί, ϑίσαυθ ἱπιογηδη υἱτίυβαυς Τασίδιηοηι οοηοοΓ νἱάδυυ!, ΟΥ̓ -- ΡΒΟΖΞΆΕΚΒΙΟ ΘΟΗΟΙ ΑΘΤΙΟΟ. ὃε υἱυοπίε νετϑο. Οτγαιοιυ σοηφοῦίθπι , δυάΐο, φυΐθυ διιγοὰ ΄αυϊδηι οὈϊδοιϊδηϊυτ, δηΐπηι δυίπὶ πιϊηἰ Π δἰτυγ. ΑἹ} νἶνὸ Γπο" ὑρυ. : αυΐ οἰγεῖ, . }}}}} ἃ] υ φυδπὶ οὐ θά ηι εἰΠηΐδη . Ουσοϊγοᾶ δἷ δ πὶ ἰηϑΌρ Γ ΔΟΟοροΓΪ, δ ηΟΓυπ) ἃς δυᾶῦο ΟΓβἃ- πσ , θεοὺς οἱ Βοιπὶη}})}. σοποϊπηυπι. ΟΙΧ -- ΜΑΒΑΤΗΟΝΙΟ ΜΟΝΔΟΗΟ. ὕοπιτα Μαοθαοπίαπος ξι ϑρίτγιίμς ἱπιριιθπαπίεε. νην Πθιι ὲ ϑαϊνδίοῦ ποϑίογ "οπ) [ἀοίυ ϑρίγ]- εἴθ δα ηοη ἀϊνίθδιη Τγίηἰ πὶ σοπιρίοεγα , ἀγα! ἰδ γῖ!, δίι ἴῃ ϑηςιὶ θαρμιΐϊϑπι! ἰηγοσδίίοπα ὑπἃ εαην Ραϊγὸ δ. ΕἸ], ἰδηφυδιῃ ἃ ρ} ᾿ἰθαΓΔηφ, τυπηοτγοίυτ, οἱ ἰῃ πιγϑίϊοα πλθῆϑἃ ΘΟΠ ΠῚ ρΔΠΘΠΊ, . ἸΘΙΌΟΒΙ ΡΕΙΓΠΘΙΟΤΕ ΡΖ, --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Περὶ τῆς τῶν Διαθηκῶν συμφωγίαξ: Καινότητα δογμάτων, ὦ φιλότης, οὐδεμίαν τῷ νόμῳ καὶ τοῖς προφήταις ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἐπεισ- ἦγαγεν (), ἀλλὰ τοῖς πάλαι περὶ αὐτοῦ προφανθεῖσι τὸ πέρας ἐπέθηχε. Καὶ πάντως νουνεχῶς τὴν Παλαιὰν ἀναπτύσσων, πάντα τὰ τῆς Νέας ἐν αὐτῇ κηρυχθέντα εὑρήσεις. Τοῖς τοίνυν ἐπὶ τῷ νόμῳ ἐρηρεισμένοις, χαὶ ξένην ὁδὸν τὴν εὐαγγελιχὴν οἱομένοις, ἐχ τῶν τοῦ νόμου ῥημάτων, τῶν τῆς χάριτος δογμάτων τὴν ἀλήθειαν τρανοῖ. Καὶ ὄψονται οὕτως [τὴν] ἀμφοτέ- οὼν τῶν Διαθηχῶν ἐνδιάθετον συμφωνίαν. ῬΗ', --- ΠΡΟΑΙΡΕΣΙῺ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. Περὶ τοῦ ζῶντος «όγου. Λόγων ἔχεις συναγωγὴν, ὡς μανθάνω, ἀχοὴν μὲν τερπόντων, τὴν δὲ ψυχὴν οὐ τρεφόντων. Λόγου δὲ τοῦ ζῶντός σοι δεῖ, οὗ ὁ χηρεύων χύμδαλον ἀλαλάζον ἐστίν. Εἰ τοίνυν ἐχεῖνον προσλάδοις, ὄργανον ἔσῃ ἡδύφθογγον χαὶ Θεῷ χαὶ ἀνθρώποις εὐάρμοστον. ΡΘ΄. -- ΜΑΡΑΘΩΝΙῺ ΜΟΝΑΧΩ. Κατὰ Μαχεδονιανῶν, ἤτοι Πνευματομάχων. Εἰ ὁ Θεὸς χαὶ Σωτὴρ ἡμῶν ἐνανθρωπήσας παρ- ἔδωχε συμπληρωτιχὸν εἶναι τῆς θείας Τριάδος τὸ κανάγιον Πνεῦμα, χαὶ ἐν τῇ ἐπιχλήσει τοῦ ἀγίου βαπτίσματος σὺν Πατρὶ χαὶ Υἱῷ ὡς ἐλευθεροῦν τῶν ἁμαρτιῶν, ἀριθμούμενον, καὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης τῆς Γτουργί ἰμοδγΠδιΪΟηἾ. ἰρδίυβϑ ΘΟΓρυ Γούιίαι, «ι! (ΟΣ μυστικῆς τὸν ἄρτον τὸν χοινὸν, σῶμα ἰδιχὸν τῆς αὖ- ἴ», Ο γό Δι(οηΐϊ, δι η } (ΔΟ.} πὶ δι} ΟγΓΘὰ }, δι} ΒΟΓΥ ΠΑΛΓΩΒ, ἃς πῸη ἢΓ}} οἱ οἴδριγί οἶδ, ἃ γΓοκίϑ) η οοφηαίυπι), οἱ ΠΟ }}- δι απἰδίοπι ϑρίὶ γυπὶ δϑηοίανι ἀο. Νἧη δὶ δρῦγιβ δϑῖ, οὐὴὶ θορἶπο τηἰμ πυηιδροίυγ. ὲ οὐθαῖυ , οὐ Οτγθαίογο τηΐηΐ πα οοπ͵υπβαίυΓ. (νι ρΟΓΓῸ ὁοΟρυΐδί πιππογᾶῖυ ὶ, ιδηιϊ- «ηἴάδη ἀχϑεῖίο μ)υδηηοι! γόγιπῃ ἀοοίοτὶ (ἢ γίξιο {Ἰἰθαὶ δι θθγὸ οοπνοηΐ!, ἀ πϑίιγα φαγί ἐοσαοηῖιὶ : διδϑὶ εἰθΐ βθους ν᾽ ἀδδίυγ, βαρ θη ογὶ }}}|δοὲ Υἱγο, ἃς } ] οὐἰοϑίϊ ταγυιη οορηϊ 'οηθ ργωι ϊυπὶ ἰ υὸ ἰδοίδηϊ!, ναὶ, υἱ γΘΟΙ} ἰοαυλῦ, δάνογβι δ )π| δ μυάδηϊοῦ ἀγρυϊδηϊὶ. ΟΧ --- ΟΒΑΤΟΝΙ ΜΟΝΔΑΟΗΟ. τοῦ σαρχώσεως ἀποφαῖνον () " πῶς διδάσχεις, ἐμ- ὀρόντητε, ποιητὸν, ἢ χτιστὸν, ἣ τῆς δούλης φύσεως εἶναι, ἀλλ᾽ οὐ τῆς δεσποτιχῆς, χαὶ δημιουργοῦ, χαὶ βασιλίδος οὐσίας συγγενὲς χαὶ ὁμοούσιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; Εἰ γὰρ δοῦλον, μὴ ἀριθμείσθω μετὰ τοῦ Δεσπότου. Καὶ [εἰ] χτίσμα, μὴ συγχείσθω τῷ Κτίστῃ. Ἥνωται δὲ χαὶ συνηρίθμηται, ἐπειδὴ τῷ ἀχριδεΐ τῶν τοιούτων δογματιστῇ τῷ Χριστῷ πείθεσθαι χρὴ, ἀσφαλῶς τὰ περὶ τῆς οἰχείας οὐσίας διδάσχοντι᾽ εἰ χαί σοι μὴ δοχεῖ, τῷ σοφωτέρῳ τε χαὶ τὰ οὐράνια πλέον Θεοῦ εἰδέναι χομπάζοντι, ἣ μᾶλλον τολμηρῶς ῥητορεύοντι χατὰ Θεοῦ. ΡΙ΄. --- ΚΡΑΤΩΝΙ ΜΟΝΑΧΏ. Κεισίοεαπι υἱίαπι ρτυζειεο ἀεύέτγα οπεπία για ἱπ εα Ὁ “Ὅτι ὁ ἄσχησιν ἐπαγγελλόμενος, πάντα τὰ αὖ- διπη| (αϑοτίοδα αἰασγίεγ απιρίεἰὶ. Θιι γοσἰοβαπὶ νἱίαπὶ ργοῦιοτὶ βιυάθι, }{} } ). ΧΧΙΥ͂, Β. ὅοτγ. ΧΙ, . τῆς ἐπίπονα προθύμως ὀφείιῖει ἀσπάζεσθαι. Ὁ ἀσχῆσαι βουλόμενος, χαὶ σωτηρίας ἐφιέμενος, ΥΑΒΙ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ἐπεισήγαγεν. ΜεΙυ οοὰ, ΑἸΙι. Ἰορὶς ὑπεισ- ἤγαγεν. εῖδ. . εὑρήσεις οοὐι), αι. οἱ ΑἸι. ἣν μΓρϑΘθ ροημοιϊ εὑρίσχεις. ῬΟΒΒΙΝ. : () ὕχ μὲς [ δρι γι δα μοί ἰ) δδογὰ θοιπίηὶ οι (θιν νοοδΐ ΜΠ} ΘΙ } { Υ } } ρ Π| (ΟΤη - θπ γοάογα ργορτγίαιη ποτ διϊοι β ΟἸγἰδε! ς- }». ἷς οἱ ἰωΐγα νίπο ἰοψηίιιγ ορίϑι. ὅ[ὅ.., φιοὰ ὁχ οἦιι με ϊην} Θρ᾽ γί τ. ἀϊνι! δαυρυΐθι ΟἸεγϑιὶ ἐἤιοα!, ὡς αἷμα Χριστοῦ τὴν τούτου ( τοῦ οἴνου) ἀπαρχὴν τὸ θεῖον ἐργάζεται Πνεῦμα. Ἀιττ. --- ᾿ιδου θέν ἕδος δορὶ πιοία ἰν οὐ. ει. θ οἱ ΑΠ. ποι! Μαραθωνίῳ, δε Μαχεδονιανῷ. γε Γδ. δὴ Ὁ θυ ΡΤον ') δημιουργιχῆς ΝΠ, ἴύγα οὐ. Αι. οι. γγοὸ τῷ Χριστῷ οοἱ!. γαῖ. τοῦ Χριστοῦ ἰοχιῖ, Ὑῦν. ρτὸ σοι μὴ δοχεῖ ο, ΑΙΙ!., ομνἶδδᾶ ποξϑιίοιδ, σοι δοχεῖ ἰιαΐνει. ογου δοίη! μοϑῖὶ σδοφωτέρῳ σα υἱοίαιο ., Θεοῦ δι. ῬΟΒΙΝ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ Ε. . -- ἘΡΙΘΤ. ΟΧΙΥ. πάντα τὰ αὐτῆς ἐπίπονα, ὁποῖα χαὶ ὅσα δ᾽ ἂν ἧ, Α ασυμί ἀΐδια ἤιᾳγαῖ, οπιπΐα, συ: ἰῃ ἄυγα οἱ ἴὩο- προθύμως ἀσπάζεται. Ὁ δὲ παρ᾽ ἀξίαν πράττειν ἐν τῇ ἀεχήῆσει, ἣ ταῖς αὐτῆς διαχονίαις οἰόμενος, τὸν ἕξω τῦφον ἐνδέδυται, ὃν ἀποθέσθαι ἀμήχανον, εἰ μὴ μνή- μην» ἔχοι () τοῦ σώματος, ὅθεν ὑπέστη, χαὶ ὅπου πάλιν ἀναλύει. ΡῬΙΑ'. -- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Περὶ τοῦ διὰ χρημάτων χειροτογηθέγτος. Ἔλαδες ἱερωσύνην ἀνιέρως, ἀνίερε, χρήμασι χλέ- ας πρᾶγμα οὐράνιον, δεύτερος Καϊάφας, ἀργυρίῳ λαδὼν τὰ ἀπόῤῥητα. ᾿Αλλ᾽ ἔστιν ἐλπὶς μεταδαλέσθαι δε πρὸς χρηστότητα. Ἑναντίον γάρ τι εἰπεῖν () σοι οὐ βούλομαι. ῬΙΒ'. --- ΕΥ̓ΣΕΒΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. Ὅτι ἂν «λέγομεν ([. ἃ έγομ.) οἱ ἱερεῖς ὀφείλομεον ποιδῖν. Διδάσχεις ἐπ᾿ ἐχχλησίας τερπνῶς, ἀλλ᾽ εἴθε μᾶλ- λον εὐεργετιχῶς. Ἔοιχας γάρ τινι ἐφ᾽ ὕψους βάλλοντι λίθους (), " διάχοντι τῆς πτώσεως αὐτοῦ τὴν εὐθύ- τττα, χαὶ ταύτην ἐφ᾽ ἑαυτὸν προσχαλουμένῳ. Ὃ γὰρ τῶν ἁμαρτημάτων ἔλεγχος, εἰ ἐν ἡμῖν θεωρεῖται, διὰ τῶν ἔργων τοὺς λόγους ἀρνούμενος, οὐ μόνον τοὺς ἀχροατὰς πράττειν χαχῶς οὐ χωλύσομεν, ἀλλὰ χαὶ γέλωτα ὀφλισχανοῦμεν, ἄλλα διδάσχοντες, χαὶ ἕτερα πράττοντες. ΡΙΓ'. --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Ὅτι χρήματι πέπραχε τὴν ἱερωσύνην. ᾿Αχρήστοις () λίθοις τὸ ἐχχλησιαστήριον χτίζεις, τοῖς παρανόμοις, ἣ μᾶλλον ἀσεθέσι σου πόροις. Ἔλα- δες γὰρ τιμὴν ἱερωσύνης, ὡς πιπράσχων ἱερωσύνην, χαὶ ἔδωχας ταύτην Ζωσίμῳ " οὕτως οὗτος ἄδεται ἀνὰ πᾶσαν τὴν χώραν ὁ λόγος, ὥστε παντὸς ἀκούοντος ταῦτα ἠχεῖν τὰ ἀμφότερα ὦτα.