Letter 124

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed recipient Date: ~410 AD Context: Isidore reflects on the human tendency toward evil over good. Many people — for it would be wrong to blame everyone — do evil without ever being taught, yet cannot understand the good even when instructed. They spend their lives doing things that invite punishment, while the things that earn crowns, they refuse to do even under compulsion. The first they do without any examples to follow; the second they refuse despite countless ones. This is the deep perversity of human nature after the fall — the downhill path requires no effort, while the uphill path demands everything.

Πολλοὶ μὲν ἀνθρώπων {πάντας γὰρ αἰτιᾶσθαι οὐχ δόιον), τὰ μὲν χακὰ καὶ μὴ μαθόντες δρῶσι, τὰ δὲ ἀγαθὰ οὐδὲ διδασχόμενοι συνίασιν" ἀλλὰ τὰ μὲν τι- μωρίας πνέοντα ἀφ᾽ () ἑαυτῶν ποιοῦντες διὰτε- λοῦσι" τὰ δὲ στεφάνων πρόξενα, οὐδ᾽ ἀναγχαζόμενοι διαπράττονται" χἀχεῖνα μὲν μηδὲ παραδείγματα πολλάχις ἔχοντες τίχτουσι᾽ ταῦτα δὲ, χαὶ παραδείγ- ματα ὁρῶντες παραγράφονται. Τοσοῦτον ἀπέχουσι «οὔ μιμεῖσθαι. Τοῦ χάριν δὴ ταῦτα γράφω, τυχὸν οὐκ ἀγνοεῖς - ὅτι Ζωσίμου καὶ Μάρωνος τοὺς βίους ἑχωμῴδησας. ΤΙΑ΄. -- ΔΑΝΙῊΛ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ὁ σοφὺς Εὐστάθιος ὁ πρεσθύτερος, ὁ ὑπὸ θείας Βισοπονηρίας, χαὶ ἐπὶ τῇ ὁμωνυμίᾳ τοῦ ξναγοῦς, ὡς οἶσθα, Εὐσταθίου βαρυνόμενος, χαὶ ἀμεῖψαι ἑαυτοῦ τὴν προσηγορίαν βουλόμένος οἴχεται, Τέ- θ,)ηχε γὰρ, εἰπεῖν ἴσως οὔ θέμις, Ἢ γὰρ τῶν φιλ- ἀαρέτων ἀνδρῶν χοίμησις, ὧν εἷς ἣν καὶ αὐτὸς, τε- λευτὴ μέν ἐστι τῶν λυπηρῶν, ἀρχὴ δὲ τῶν ἀγαθῶν. Τὸ γὰρ τῶν ἄθλων πέρας, ἀῤχὴ τῶν στεφάνων χαῦ- ἐστῆχε. ΤΙΒ΄. -- ΠΑΛΛΑΔΙῺ ΔΙΛΚΟΝΩ. ᾿ Ἔχει τὸ ἢ Φυχῆ μου ἐπιῤῥεπὲς, ὦ φίλε, εἰς τὸ πιστεύειν μὲν τοῖς μεγίστοις χατορθώμασιν, ἀπι- στεΐν δὲ τοῖς μεγάλοις ἁμαρτήμασι. Διὸ χαὶ τοὺς ἐχεῖνα μὲν διηγουμένους ἐπαινῶ τοὺς δὲ ταῦτα, εἰ μὲν δυναίμην, ἐπιστομίζω" εἰ δὲ μὴ, τῷ στυγνάζειν ἀναστέλλω. Εἰ τοίνυν χαὶ τὸν σὸν ἐχθρὸν ἄῤῥητά τινα κατὰ σοῦ ῥητορεύσαντα ἐπεστόμισα, μὴ ἐμοὶ χάριν ἴσθι, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τῷ τοιαύτην μοι προαίρε- σιν χαριπαμένῳ. Καὶ πειρῶ ἐχεῖνον, δι᾽ ὧν πράτ- «εις, ἐλέγχειν. Οὕτω γὰρ ἐγὼ χάριν εἴσομαι, εἰ μὴ ἐλεγχοίμην ὑπὲρ σοῦ, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας τὸν λόγον ποιησάμενος. ΤΙΓ". --- ΛΑΜΠΕΤΙᾺ ΔΙΑΚΟΝΩ. Περὶ τῆς θείας ἐπιδημίας. Ἴπθι:, ὦ σοφίας αὐτοφυὲς ἄγαλμα, ὅτι ὁ χαλλίνι- σΟΟΧ. --- ΡΕΤΆΟ ΒΟΠΟΓΆΒΤΙΘΟ. ῬΙοτγίσυς πλογιλ! πὶ (η ἾΠ Οἴη! ΔΟΟΌΓ [ } πιαῖδα αυΐάδπι διΐαπι βἷηθ οὐ υδαυδιῃ ἐϊδοῖ- νἱϊηὰ (Δεῖηι, θομᾺ διίθι δ ἢ ιιθη}} πγαρίϑι ΓΟ πο ἢ ἰπ χνι : ἀἰίηυ . αι ρΘηλιη οἱ σγυοίδιυπι δρίγδηΐϊ, δροῃ!δ ἄζογα "]όοὴ ἱπιούπηυῆιὶ., ( Δι): πη ΟΟΓΟΠ δοσογϑυηϊ, η οοδοῖϊ αυΐίρε δι ἰ}}- ηἰβίγδηϊ : δί]σιο , ἐδ ηνδ δὶ ραγβῶρθ π Θχθηρἶᾶ αιΐάδαι Πα θδηὶ, ραγίαπι : ᾿ς δϑίθπιν εἰἶϑοι ΘΧΘΩΊΡΠ . Δ ὲ Οου] ρΓΟρΟΒ , ππργοῦϑμῖ, Θά τ ἐπι ιαπῖρ. Θυᾶπι οὐ οδυβδη) δα ογ υαῃ., [ΟΓΙ Πἢ ἰσηογαβ: πορα υΐὰ Ζοϑίπιϊ οἱ Μαγοηΐβ υἱί οοιπίουπι ἰπ τη πὶ "»ΡΟΒ ]. ΓΟΟΧΙ. --- ΘΑΝΙΕΙ ΡΆΕΒΒΥΤΕΒΟ. ΘΔΡΙΠ ΡΓΘΒΌΥΓΟΥ Εἰιβι αι} , υϊ, ρΓῸ ἀἰνῖπ πη ἱπηρτοῦοβ οὐΐο, αἰΐδπι ἰδ ἰδὲ οὐ ἐμιραγο εἰ ΙΈγαῖο, υἱ ποϑι!, Επδίλι ΠΟΠΊΔ Θ βΓΔΥΪΟΥ οἱ [ποϊάϑία (ογοῦδὶ, ποπθῇ δυιπὶ ἰΠηηπ|Γ Εἱ!- ρνίδθαι, μίης δυϑοαβ:. Νβῆμθ δηΐπὶ [ΟΓ[ ἀἴσαο τὸ [ δϑὲ, πιογίυυϑ . ΝΆηι ργοῦογιη) Υἱτόγυη) (ι- γὰ ΠυμΘΓπὶ ἦρ υοι ἀὐυροῦ) ΒΠ}., Π]- Ιἐβιϊσυπιὶ (υἰάδιῃ ἢ πἰ. δῖ, ὈΟΠΟΓυμΝ ΨΘΙῸ ἐπ} {{}}}}.. διφυ θη οογίδηίηυτι ἤηΐ, οογοηϑγ μὴ ργϊποὶρίυνι δχϑίβί, ΘΟΟΧΙΙ. --- ΡΑΙ ΡΙΔΟΟΝΟ. ΕΔ ηαυοϊαδηνηιοῦο δηΐμ! ρΓΟρΘηΒίΟηΘ }, Ο Δηῖ , αἰ πηαχὶ πιὶθ φυΐϊ δ ν᾽ γίυιυ ἤάδιν Δ θΘά μι, ἰ- σοηιἰ Δυθῖ ροοοα(͵ δυγοζθοι). ἔχ φυοὸ οἰαίίιν, , ] ||} ΘοΟΠηΘΠΊΟΓΔηϊ, ᾿τἶ θ ΔΙ οἰ ΔΗ : δυΐθιῃ., ] ΠᾶΡΓαΠ, ] ροδϑύυιη , { Πὶ Ὁ ἰνΐσδιν ; δία πὴ πι, ἰΓἰ βίο πι γυ] ργίογοηο τορτὶτηδη). ΟυΔ:}) ΟὈΓΘΠΊ, ] ᾿ο ᾳυοιθ, υϊ ἰἀηἀἃ αυφπύληι δὐνογϑυιη ( ργΟ θουι {πογυῖϊ, Οὐδιγαχὶ, Π πη ῖϊ!, , } } δὴ ἀπΐην πος } ἀδάϊι, ται [ : , τὰ ΠῚ}, ΡΓ αν }, σογρυδδ, ΘΠ ατο. ΝΆ (. ἀδηνι ιν σὺ σγδι δι «ἰ ἢ ΓΕΒ. , δ᾽ ΠΟῚ , νου Οαιιδἃ γ ) [ ΠΟΙ ΘΙ ΔΓ. (ΟΟΧΠΠ. -- ΠΆΜΡΕΤΙΟ ΡΙΔΟΟΝΟ. ὃ αἰυΐϊπο παἀυοπίμ. - ΕΠ πε ο, ατνυ βαρ οἰ ϑηυΐλοῦυη), αυοά ΥΑΒΙΑΣ ΓΕΘΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΙ. () Ῥγὸ ἀν᾽ οοἠ. αι. θ πνεῖ ἐφ᾽ οἵ νον. δὑρόντες “ΟΥἾδΐ γγὸ ὁρῶντες. εγβ. ρθη. μῖΓῸ ὅτι ἐπε: αἱ γεῦβ. . ἐχωμῴδησας, Χω μῳδήσας. Ἴ.Ν. . ΙΒΆ ΡΕΓΌΘΙΟΤΕ νἱοιονίαα ρυ]ομγ ἀΐ ἰπδίψη σαἰογυπι ΓΟΧ, Α χοὸς τῶν οὐρανῶν βασιλεὺς, ὁ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀν- αὶ οὐ υπμδηΐ ροηογὶβ βαϊυϊθηι ᾿ς γοηΐ!, ροδίθᾶ- ιλπὶ ἰά ομπ , φιοά ροοοοθαί, ἰδπαυδη θάτϑᾶγυη ΒΡ ες ; ἴυπἢ γθγὸ ρϑτίᾶ υἱειογία ἰδῆψυδηι ρτορτίιπι Ππ]βα γι! πὶ Π }. (ΟΟΣΙΥ͂. --- ΡΕΤΆΟ ΒΟΠΟΙΑΘΤΙΟΟ. Ουὶ ηδη βοϊαη , αυΐυυ ἰηυν᾽α {{|, υἱεϊφοίτυν, δα οἰἰδπ ΠΠυ ργονί δι, πὸ χφαΐξ δία) ἐπ γδ δῇϊ- οἶδι, ἷς ἤθη π| ἃς [ὉΓι ργἱποὶρὶ., ϑϑγυπὶ διΐδιη }}} [οἰ δἰαιου δ ποιηθη πιογοιὰν: υἱ αυΐ Δ᾽ιογυ ἢ) ρΓ ἱπιρογὶΐ ροιδηιϊπι, ΔΓ πὶ ΡΓ διιἱπιὶ γγυάδη ) σομῇοϊαϊῖ. ΟΟΟΧΥ͂. --- ΑΟΒΟΝΙΟ ΟΟΒΕΆΕΟΤΟΙΙ. Θυΐϊ πδὸ ἴανογθ, πδς οὐΐο, πδὸ πηυπορίθυ δ ἀυοἰ- θρώπων τὴν ἐπιδημίαν () τῇδε ποιησάμενος, πᾶν τὸ ἁμαρτάνον ὡς βάρδαρον χειρωσάμενος, ὡς οἰχεῖον μετὰ τὴν νίχην ᾧχτειρε.