Letter 1132

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of anger. Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.

Ποίων ἁμαρτημάτων ἄφεσιν ἐδίδου ὁ νόμος διὰ θυσιῶν. Τῶν μὲν δοχούντων εἶναι ἁμαρτημάτων, ὁ νόμος ἄφεσιν, ἣ διὰ θυσιῶν, ἣ δι᾽ ἐλεημοσύνης, ἢ διὰ χαθαρ- σίων, παρεῖχε " τῶν δὲ ὄντων οὐχί. Τὰ γὰρ συγγνώ- μης μείζονα, χατεδίχαζε θανάτῳ. Καταλύεσθαι () “γὰρ παντὶ τρόπῳ τοὺς ταῦτα δρῶντας προσέταττεν, οὐχ ἵνα τὰ αὑτὰ δρῶμεν " λαθὼν () δὲ λέθον ἀχον- τίσαι χατὰ τοῦ ἁλόντος " ἀλλ᾽ ἵνα οἱ τῶν ἀσυγγνώ- Μλίιιῃ. ν, . ΓΘ Π δὲ ὑθαι π μ (δγηλ . ΟΙΧΧ. -- ΖΟΘΙΜΟῸ ῬΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. ΘΟ καίει μϑοσαίογιε τοπιδδίοπθηι εἰφάεγὶ! ἰφὰ ΡΕΥ δαἰτὶβέϊα. Ἀρρατγοηίίαπι αυϊάριῃ ρδοοδίογ η ΓΘΠ ] ΟΠ πὶ Ἰὸχ Υ6] ῥοῦ βδογίἢεϊα οἱ υἱοί , ναὶ ρ6Γ οἰθθηηο- δΥΏΔΠ), ναὶ ΡῈΓ [ἰ[υδιγΓαῖϊοι! ψμγυευδὶ : νΘΓΟΓΡΌΠΙ δυίθπη που ἰἰδη). ΝΠ) γρηΐὰ ΠΝ 0Γὰ ΙΠΟΓ6 - ἀφιμηαθαῖ. Θημηΐηο Θῃΐπ αυἱ ἰλ[1Ὰ ραγραίγαραπηί, ἀδ πλόαϊο δίᾳῃα αὐοϊογὶ ργαοϊρίευαι : πο. οδδπι [ποἰληηυ5, αυδδὶ οἰλησι Ιὸχ ἸἈρί ἢ) 60ι)- ΥΑΠΙΑ ΓΠΕΟΤΙΟΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ργο γενέσθαι ἰάδι) οο4. εογὶθΐι χληθήσε- σθαι. ῬΟΒ5ΙΝ. ι () Τυτὸν τινὰ οἱ ὀρέγειν ἰπβατῦὶι ἰάθη, χαὶ θυμ- ηδίαις. γ6γβ8. ροδὶ , ἰσχύσει ᾿πυϊεϊ ἰῃ ἰσχύει. ῬΕΗ]Ὸ ΡΟ5ὶ ρτὸ εἰρήνην δογῖθῖι εὐφροσύνην. . . ἰ!- ἰὸς χαὶ οἱ φάναι, ἐμ ιοΥδογὶὶ τό, [Ὁ. () Τοὺς δὲ δύο. Ἐς ἀδσοδι λαοὺς, ) ΤῸ τοὺς λαούς. ἔλττ. () (ἱοά. γαι. χαταλύεσθαι ημδιὶ ᾿τ χαταλεύε- σθαι. ΡΟΒ5ΙΝ. () Ρτο λαθὼν ἰεἰδπη 8ογὶ λανθάνων, οἱ ῃΓῸ ἀχον- κἶσαι, ἀχοντίζει. Γ8. ροϑὶ , πταιόντων πιιίδι ἰπ ἁλόντων. ΓΒ. Ρ6Ώ8 . 6ρ. ροϑὶ χαταλιθοῦν αυά - απαπί )ι ἤπθιν οἷς ὀχ] οι θη ο0ι,, τὸν ἐλάτ- πον. πταίσματι φωραθέντλ. . . ΙΒΙΌΟΒΙ ΡΕΠΟΒΙΟΤΑ ιτῷ ἀδργομβαηϑυπ ἴῃ ] υδπιοῦ! ροοοδίο ργοίθοίδβεῖ, Α στων πταισμάτων καθαρεύοντες, τὴν τιμωρίαν χατὰ Βοὰ υἱὐ ΠῚ αὐ ἃ ρδοροδιὶΘ τϑηΐὰ ἰπἀΐφηΐ8 δί4ι60 ἐἀγοηιίδυ5 σηἀϊ οἱ ἰπηπηη88 6δβ8θηϊ, διιρρι οἰ θη φαΐ ροοσάτγυηί, ἰγγοζάγοηι. Εφι οηἷπὶ Δυουγά . πὴσπ αἱ σΡΑΥ , αυϊάθην, σῆμα τ αἼογὰ ἡ Ρδοοδηί, β86ὰ οοου!ἱ ἰαίοη!, παρ! ζοηῖοῦ ἰγδηϑι Γ6 ; ἰδρίαΐνιι8 δυϊθπὴ ΟὈΓυθῖα τῶν πταιόντων ἀποφέροιεν. ᾿Ατοπώτατον γάρ ἔστι χαὶ λίαν δεινότατον, τοὺς μείζονα πολλοὺς πταίοντας μὲν, λανθάνοντας δὲ, παρορᾷν ᾿ χαταλιθοῦν ὃ τὸν ἐπὶ ἐλάττονι μὲν πταίσαντα, φωραθέντα δέ. δυπ ᾳὐὶ ἰηοεῖ φυϊάδιη ἰπ ἰδρθι5 , βαὰ ἀδργθ ἰ!) (οἰ οῖο.