Letter 1116
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Περὶ τοῦ τὰ δ' καὶ τοῦ τὰ β' τάλαντα πιστευ- ἂν θέντος. Ἐπειδὴ ἔφης " Διὰ τί ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν, χαὶ διπλᾳσιάσας, χαὶ ὁ τὰ δύο, τῆς αὐτῆς ἔτυχεν () ΥΔΆΙ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Εἀ. Ῥαγὶβ., μεγάλοις [μεγίστοις]. ἱμοουϑ50ρ- Ρίοιν ἃ οο6., . Εριτ. () ϑοπιθηιία ΡΙἀδγίςα, δὉ Πη0Π16 δι!" οἰοτγίθη). φοἰγαι4. Ποάυπήιγα δυΐθιη ἢἷς ρυϊο μεγί- στοις. Ρὶ άλγυβ, θίψιιν. ὅ : ᾿Αεὶ δ᾽ ἀμφ᾽ ἀρεταῖσι πόνος δαπάνα. Τε μάρκαται, πρὸς ἔργον κινδύνῳ κεχαλυμμέγον. Ει Οἰνπιρ. : Ἀχίγδυγοι δ' ἀρεταῖ. οὔτε παρ᾽ ἀγδράσιν, Οὔτ' ἐν γαυσὶ κοί.λιαις τίμιαι" πο.λ.1οὲ Δὲ μέμναγται, καιλὸν εἴτι ποναθῇ. Θηα" [ γογϑί θη), ΒΟ, ΖΟΙ ϑρρθοίϊβηϊι», γα εἰ ἀγυἀ ΕΑ γί αἷμ : διαοτὶε ἐχρεγε εἰ μετ ομἰΐ υἱτίιξ, Νέεὸ α υἱτία, πεὸ ἴ" ἰτγγοπιῖϑιις [απ Μετείᾳν : αἴ ημοά εἰὐιπὶ ἰαᾷοτθ ρμετ[οείμηι ἐε Σ Ελ)με υἱσεῖ ρεγοηπο εἰ ἑποίν! πὶ ποιεη. ἈΠΤΈ. () ϑοηιοηιία θάδπὶ οδὶ Τγγίϑὶ ροοίῶ οἱ ςορἷα- ΓΝ πεῖ ᾿,Δοοηϊσαγι : πόσποη δυϑίϊηϊηἱ ἱπηρ. εἶς. Τηβ1 . δὲ ἐπειιδαί. π . υεί σΚΥ. (γυΐ ΡΓῸ ΓΘρι. Ἄςοοἰάδγιιη!, ἰν μΘΓρΘί ἢ ΠΔ ρ6Γ ρίοτγίϑαν Ὑἱν ρα ἱμιεἰ- ἢφξυπιαν, Τγγιδὶ σδγιηΐπα ἀρυὰ δοδη. διοίκευνι Υἱ- ἀδγὶ ροββι. [ρ. () οἰ. γαωι. , Χριστὸν ἰορὶΐ, οἱ ΥΟΓΒ. . ἄλλα μτο αὐτά. ΡΟΒΞΙΝ. (Φ0) Οοὐ. γαϊ. , ν65Ὲὰ θεραπευτὴν αὐτῶν, ὃς ΟΥμ , οὐ ΡγὸῸ ἰΐβ ας ροιΐ, θεραπεύοντα " αὐτοὶ ὃὲ, οἷς. Μοχ ργὸ πραττόμενοι ἰάδι ΒΟΡΙΌ] , προσταττόμενοι. Ἰν. () Ῥεὺ ἔτυχεν οοἄ. . ΠΆ0ε! ἔτυχον. Μοχ εἰ μον ἐπειδὴ γὰρ 6ἱ οὐχ ἱπδεγὶξ τὸ διάφορον. ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΣΜ . 1νὉ΄. -- ἘΡΙΘΊΤ. ΟΙΧ. ἀποδοχῆς " φημὶ, ὅτι εἰκότως. Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἡ Α φυΐ4πθ ἀπο, δούοπι ροῖἑ88 υἱεζαυθ ῥοιίο Σ ῥᾳθυμία τούτου, οὐδὲ ἢ προθυμία ἐχείνον, ἀλλ᾽ ἢ τῆς παρχακαταθήχης ποσότης παρεσχεύασεν (), ἣν πρὸς τὴν δύναμιν ϑῶν ἐργασαμένων δέδωχεν ὁ δεσκότης " εἰχότως οὖν ὁ ἔπαινος ὁ αὐτὸς, εἰ χαὶ μὴ ἡ πρόσοδος ἣ αὐτή. ῬΖ'. -- ΘΕΟΔΟΣΙΩ (). : Διὰ τὶ γέγραπται περὶ τῆς γῆς" ε Οὐ κλιθήσεται δὶς τὸν αἰωγα τοῦ αἰῶγος. » Ἐπειδὴ τὸ περὶ τῆς γῆς εἰρημένον, .ε Οὐ χλιθή- σεται εἷς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, » παραδάλλων τῷ, ε« Ὁ ἐπιδλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, χαὶ ποιῶν αὐτὴν τρέ- γΓοδροπύδο ἰ( τρεγο ἐβοίυπι . ()οἷλ δηΐτ αἰδ» νου ΐδπν ἰμι6Ρ 1Π δέοταὶ θοη δαΐυδ φυλάδιη Ὑ- ἀΐδ, δογίιιβ υϑροὸ ἱπάυδιτία, ἀδροβὶιἱ φυϑηι (αἰ νατξ8), φυδηὶ δοοοιμονγοάδιία δά νἦγε5 θογυπι, αυὶ ἰὰ ὀχογοθῦαδωι, ἀδΐ ἤδριδ - ἰὀοὶγοο [0γΓ6 8δ6 ΙΒ6Γἢ : οδόοπι υἱείᾳιο ἰδ05 ἰγέθυία 65ι, μιιλη)ν8 ἰυοτὶ ρτο-. γϑηΐυδ ΠΟ ἐδ8δὺ ἰ(). ' ΑΥ̓́!. -- ἘΒΕΟΌΘΘΙΘ. Οπαγο εοτίρίμηι εἰἰ ἀε ἰογτα, ε Νον ᾿ιηϑυϑεϑίαεν ἱπ διομίμηι εαομίὰ ...» Ωυοπίάαπι ἰά ᾳυοὰ ἀθδ ἴογγα ἀϊοίη , : ε« οι τηογοδϑίιον ἴῃ ὁοδοῦϊ πη) βδοῦ ΐ, ν σοΟπίογοης οὕτὴ ἴΠ : εθυὶ Γϑρίοἷ! Βυρ6ΓΊΘΓΓΞπΙ, οἱ (δεὶϊ ὁδπὶ ἰΓοιθογο "ἢ Σ » μειν, ν» ἐνόμισας ἐναντίον τι μηνύειν, ἴσθι, ὅτι σα-Ἤ ρυϊδοιὶ (ἰἸ26 ἄυ0 ἰο08) οοηιγδγί ἢ αυϊἀάδη) εἰ κηϊῇ- λευθήσεται μὲν, οὐ χλιθήσεται δέ. Σαλευθήσεται μὲν, Β ΟΆΓΡΘ : δοῖγα ἀξθε8 ᾿6ΓΓδη) οοιουβδυπ) ηὐϊάειῃ ἰτῖὶ, ἵνα δείξῃ τὸν φόδον" οὐ χλιθήσεται δὲ, ἵνα δείξῃ τὸν ὅρον. Τῷ μὲν τρόμῳ τὴν δουλείαν ὁμολογεῖ" τῷ δὲ μὴ ἐξίστασθαι τῆς οἰχείας στάσεως, τὸν θεῖον ὄρον μηνύει, διίδπιοπ ΠΟ τ ονοηάδη).. (ποι ίοίυν αυϊάοαι, υἱ οδιοη δὶ εἰπιοόγοπὶ ( (τγεδίογοὸπι τοὶ ), Οη δυίδ) πιονομίίυγ, τι οδἰοινάδι ἱ ἰοειηΐυπι 4ιΐ οδὶ ἤχυβ δὸ δίδυ πε. Τγοπηογο αυΐϊάθηι δβογνὶἰυ6 πὶ ρτῸ- ἀιοιαν (4φυΔ Ῥδο δυ ήδεια ) ; δι δυίο) γηιαίοαᾳυθ δυὰ .40ἃ, ἐς δτγορτίᾶ δι! 0Π ποι ἀΐ- προγοίυν, αἰνίημπι ἰογιηἰ αι ἰηἶοαι. ῬΗ!. --- ΝΕΊΛΩΝΙ. Εἰς τὸ, «ε ᾿Απεχδυσ ὃς τὰς ἀρχὰς καὶ τ ἐξονοία: ὩΣ ἢν δὐτῷ. ῳ Ἐπειδὴ τοῦτο () τὸν ἀθλητὴν ῥωμαλεώτερον καὶ τεχνικώτερον ἀποδείχνυσιν, ὅταν ταῖς τῶν ἀντι- πάλων χεχρατημένος λαδαϊς, ἀπεχδυσάμενος αὐτοὺς προσρήξῃ τῷ σχάμματι () διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χρι- στὸς τὴν διὰ σταυροῦ πρὸς τοὺς δαίμονας χατεδέ- ξατο μάχην, ἵν᾽ ἐπιφανέστερον αὐτοὺς τροπαίοις θριαμδεύσῃ " χαὶ τοῦτ᾽ ἔστιν ὅπερ ἠθέλησας μαθεῖν " « ᾿Απεχδυσάμενος νὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παῤῥησίᾳ θριαμόεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ. » Τῷ γὰρ ὄντι ἐθριαμδεύθησαν δαίμονες, προσ- ηλωμένῳ. χεῖρας καὶ πόδας ἀθλητῇ ἡττηθέντες. Τῷ ὄντι ἐστηλινεύθη ὁ διάδολος, σαρχὶ μιᾷ ἐπὶ σταυροῦ χρεμαμένῃ, ἡττηθεὶς καὶ παραχωρήσας. ΡΘ΄. --- ΠΙΣΤῚ ΔΙΑΚΟΝΩ. Τῶν Παροιμιῶν. Τί ἐστιν" ε Ὁ εἰσε.1θὼν εἷς γυναῖχα ὕπαγνδρ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of virtue.
Virtue must be practiced with all one's strength — not merely admired from a distance. The person who knows what is right but does not do it is worse off than the one who never learned. Virtue is not natural to us — it must be won through daily struggle. But the struggle itself is part of the reward.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.