Letter 1114
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
( 1π μώ4Φ « Βεαιΐ οεἰὶδ, σπὲ μοῦνα νοῦὶς ἱποφεξφεὶι ἐοπιΐπες , οἷς. Ρεϊδιαπι φυϊ θη ποιλ Οἴηη65 Θοπευπνο ΡΓΌΡΙΟΓ Ομεϊδίαπι ἰνεγυπίων, δε αἰϊᾳιδηάο δείδιη ργυρίοῦ ΠΟΒΠ6ι1 , γα ἰηἰ πὸ ἀθθηι685, γα] αὐἱά ΑἸϊε [ - αἰθηίο8. ᾿μιογάυπι ὑ ΓῸ ρτορίοῦγ Οἰτίδιιιπν αυΐόθπὶ ἰηίοτυμίυῦ ργοῦγα ; δ ἰδιῆδη ΥὙΘΓΆ Βμηῖ, ἤθη 0θῃ- ἢοῖΔ. ὃυο ἱφξίιυν (οοηλιποι γααι γι ΒΌΡΓΘΠΙΝΒ θεαι οἱ φἰοτγί!α ἱοΓαλίπ5, ἤθιηρο υἱ οἱ [: 81η1 σοη , αἱ Ῥγορίογ ἰρϑυη) βαρὶ. γθρο δΔογυϊγ πογαπὶ ἀσβὶϊ, δἰίογυ ! ἤθη διἰο θη , " οἰἰοϑυπ) οΥγὶ! (αυδυγόσινη οηΐπὶ πος : γϑῦι πη. ΔΠ161 Δι δυργαηνδη σαι υἀ᾽η6 πη) ἤθη Ῥ6Γ- εἰηφοι. Ναπη δἱ αυΐϊάοπι μγυρίοσς Ομ γἰϑιυνη σοηνίοἷδ ραιϊΐϊαυν, δοὶ γογὰ ἰδηηθι ΡΓΟΌΓΩ,, ΠΙΘΓΟ . ΓῸ- βΘΟΔίυΓ : δῖη Διι16 πὰ πο ΟἸ εἰβιὶ αυϊἀοπὶ ουδᾶ, 56ι] ἰΔΠ 6ῃ [ δυὴὶ : που Οὐ]ἰοϊπίυ, ΓυΓγθμηὶ ΠΟ ΟΥϊ δυργοῖθᾶ τρογοοδ. Αἰ(ογυίγυτι οπὶηὶ (ϑὶ ΥΔΕΙΑ ΓΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕἸ ΝΟΤΩΕ. , () Πρὸς Ἀριστοτέλην φραξάμενοι. (ΟἸΟΠΙῸΓ ἴοσι ρίαπο φοιηίμαι αρὶδὶ. ὅ . αὶ οἱ ΘΡ. " . νι. ἔιττ. () Μὴ σκιαμάχει. Ὀδηνοϑ. Π η05 οχίγαηδ ΟΓᾺ- ἴἴοπα γαςε.: Εὔηθες χαὶ χομιδῇ σχέτλιον πρὸς ἅπαντας περὶ τῆςς ἐν Δελφοῖς σχιᾶς πολεμῆσαι. Υ] Θχρ! οαιϊοποπὶ ῬγΟΥΟΓΌΝΪ : 8ὲ πηιῦγα αἰρίαμϊατὶ. () Οοἀ. γαϊ., ὑπὲρ οἱ νε6Γ5. ὅ γΓ0 κατάἀῤλαπτε, κατάθλεπτε ἰορὶῖ. ῬΟΒΘΙΝ. () Οοπίεγ ορίβι. , ἰηἴγτϑ. ΕἸΤΤ () Ὕογβ. δρίβι. οὐ σῃοὰ δγλὶ ροϑὶ ὕδρεις 6δο!], Δί. ᾿Ρϑη . ΓΙ, ΘΟΠ δ Π5 ᾿ Γ μὲν οἱ πᾶσαι. ῬΟΒΞΙΝ. () Ιά6πὶ οοιἰ. ροβϑὶ ἀπολειφθείη θατέρου. ἌαΓ9. ροϑὶ , ργὸ χαταλήξει Άυ οι χατατάξει, γεῖς, . εἶσιν Ππγυ αι ἰῃ ὦσιν" ΠΊΟΧ ΡΓῸ εἶσι 80Γἰ ἰιθ Γι! πὰ . ἸΘΙΠΟΕΙ ΡΕΙΌΘΒΙΟΤῈ δοϊαι) Πδθυὶε πνδροοθύσπι., πὸὴ ἰϑπιδῆ ἰδηίδην, Α οὐδὲ ὅλως μέτρια, χαὶ χτίσεως ἀξίαν ἔχοντα " 4υδηία (Ὀγεῖ, 8ἱ υἱγαυθ οοηἰηφογοίαν. θυπὶ - πὶ δἰ : ε Μ62 οὁϑιι58, » ἀἐ δ6 πΟη ["υπι ριΌρο- πἷιϊ βαπιπ4, πρα4: Οἰπἶἷπο πιο οογὶ8, οἱ ογθϑιυ ΓΒ μδθοη ἀἰκι δίοηι. . δηΐπὶ ἀσδροοίυ! Πιὰθοπάᾶ ὑπέροπτον γὰρ, τοῖς τοιούτοις ἅπασι τὸ μὴ Θεὸν προτίθεσθαι σχόπὸν, ἀλλὰ δι᾽ αὐτοὺς, ὡς καὶ δι ἀγώνων μεγίστων καὶ ἐσχάτων χινδύνων ἀξιοσπου- δάστους. δβὶ, οτμπΐθυ8. ποη ἰρθυπὶ θϑυιμ ργοροποῦα ἰδηαυλιη βοορῦπι, δ6 ΡΙΓΟΡΙΘΓ ἴρδο8 ἰδ[1ἃ ίϑεοζα, ηυλϑὶ ᾳυΐ μϑῖ πιαχὶπιἃ οαγίδπιίη οτίγειίδ40 ρογίουϊδ διυάἀΐο ἀϊξιΐ δἰηΐ. ΧΟΥ͂. --- ΠΕΠ1Ἑ ὈΙΑΓΟΝΟ. ἴπ ἐ πώ4 (Ραμὶ ἀἱείμιηι), « ΠΙαφιι6 ποίϊ( ἀπί6 (ἐπερειδ )κμαΐεαγο Κ΄.» Νονΐ σαοάδιη, αυἱ ευρ᾿ἀΐ8ι6 δ᾽1γἰυ8 οὔ" Ἰυβάδι ἰυχυγίοδα γνοϊυρία ἰΘ ρ γϑη διι.- Ροηΐ : δ[' δυίΐδιη, αυὶ ἰηδὶι8 ἠδίυγο Υἱ δὶ ) ρϑυίοπι οορί᾿διΐὁ0π65 5υ85 ἱπο βαγοηῖ. Εἰ δ᾽ίοβ 4ι]- ἄδην, 4υΐ οορὶῷ τογυπὶ [[ ἱπηροίγδη οἂυ8ὰ Ὀεοιπὶ ἱηνοσαγοηΐ : Υ6ΓῸ ] ρὶ6- ἰδιἷς οΓζο 8δησιπποηΐδηϊ οοἰογοηϊ. Εἰ ἃ αυϊάσαι, 4ι: αυδηινὶβ ἰη͵υδι 118πὶ ἰηϊοηιΐ, ἰΔηϊοη ἠιδιϊδηι ἰδηφυααι νεοϊαπὶ αυοάάδπι ἱμϊᾳι δι: οὉ- ἀυσογοιὶ : γογυ, αυΐ ἱπο! παϊιΐοηΐ ργορθιιϑβίοηϊ- δά ᾿υδιι απ) ὀυσοπὶ ργθοογοηι ταϊιυ- πηι. δὶ ἰᾳίίυν , οὐπὶ νἱ , οἱ δὲ ἱπιοὶ- , ἰφοπιΐαπι ἰἀγάυβ, ροῖυϊ δηϊιοδάνογίεγο αυοά πιυὶ ᾿πιογία Πομοβίδιὶβ γλάΐοαδ ἤοα ἴῃ υἱγίαια ἤχογιηι, δ6( δὰ «αἰἰυὰ φυϊρρίαπι γεδβρί οἰ δηΐ68, ᾿οηΘϑιδίθη - Ιυδτυμὶ : αὐἱὰ ἀ6 ᾿Πἰὰ ᾿ς. ϑαρίοηιἷα (ἀϊνὶ πᾶ) οκὶ δι ηαυΐπιυδ ἴ Νυπν ἱπάϊο Ὁ ἰπ ςοη ἰδ, 4υδδ ΟἸΠΠ65 Γ6δ ΠΟΥΪ! δηίοαυδπ) Οχεδίδίϑηϊ, διιϑιϊη6- υἱι εΔἰουΐοα [ογγα ὁχ γδιηΐδ ἰδηϊυη), γι ΐο6 οοη Γἃ- εἶυπι ἰη πιοάσθπι «θδοία ἢ Εαᾳυΐϊάδπι ποη δἷἱο ὀχ ϑιΐμπιο; δοιἰ οἱ γδίϊοθ8, οἱ δι γυσίσθυπι, οἱ ἐπηροῖυ8 τποίυδηυο οἱ ἱποϊ!παιἰοι θὲ δηϊπογυι . Δοουγαίυηι δυυοσοδηδ Θχϑ θη, ΟΧ ργορυίο δ00, ἱποογγῦ - Ρίο, ᾿υὐϊοίο οαἰουΐϊυηι ΙΘΓοὶ. ϑαιη ὀχροδίίυη ἰδὲ -- ιἷἰ8. ἀγυΐϊιγοῦ δροβίο!ϊουπι Πἰυ ρῥτοροϑίιυπὶ ἰοῦ : ε [Δηυς ΠΟ Δη16 ἰδιηρυβ ᾿υϊίοαγο. » ἰἢ- (οἰ , δὺῖ ἀ6 Γδθιυ8 οἰδουγΐδ, 4αὐς πος [εἶα ρο8- ϑμιιὶ ἰηνεδιίᾳαγὶ, δυὶ το ᾿πὐΠαγοπιιθιδ, νογθὶ ξιυιὶδ οἰδίβ : αυΐδυδ οἰἰαπι Βοπιδηΐδ δογί η8, τοὐπὶ υογρογυηὶ [οοἷϊ, ΝΑ ἀὰ γοῦυδ "Δι οἰ ᾿σἀϊεοαγὶ! (Ῥαυ]υ5), οἱ ἰιπΐοῶγο ποθὶδ ργθοορί!.ς (ον, ἵν, ὅ. ῬΔ'. -- ΗΛΙΑ ΔΙΆΚΟΝΩ. Εἰς τὸ, ε« Ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ κρίνετε. » Οἶδα ἐγὼ τινὰς μὲν ἀχολασίας ἑτέρας ἐπιθυμίᾳ μελετῶντας σωφρονεῖν () τινὰς δὲ, αὐτοφυεῖς πρὸς τὴν τούτου ῥοπὴν () τοὺς λογισμοὺς ἐπι- χλίναντας " καί τινας μὲν, εὐημερίας χάριν δεομέ- νους () τὸ Θεῖον" τινὰς δὲ, εὐσεδείας ἕνεχα μόνης τὸ ἁγνὸν μετερχομένους " χαί τινας μὲν ε
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.