Letter 1111
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
ΕΧΧΧΙ͂Υ. -- ΠΌΟΘΙΑΝΟ. δΙαΙυπι αυΐϊάδηι ὁδὶ ἰπυϑι6 ἀφο Γ : ἰη 5ι18πὶ ἴεγγα δοπίθηιΐδιν, ἰὰΔ νϑγοὸ ἰοηᾷθ 68ὶ ἀοιογίυβ. Α116-. τυ) Θηΐῃ Βρ6ι Δ0Χ ἢ τοι αυΐϊ οἱ αυΐ Ἰπ)υτγία ἃἤδθοιι5 6ϑὶ ; διίδγωπι Ὑ6ΓῸ Βδη60 ᾿ρ88Πὶ) ),8πὶ Δυίογι, δἰ ἰπ)υδίυηι ἰδειυηι σΟΥγΟ Ογαί. ΠΔΡΓΟΡΙΟΓ δά ἰη]υ δία δβδιυδ, ΠΟ4ΊΘ, δὶ (ογίθ ᾿υἀ᾽ο65 ΟἰραπηυΓ, ἰπ͵υϑῖ6 σα] συ αι [Θγᾶπει8. ΕΧΧΧΎ. --- ΠΕΒΟΝΙ ΒΟΠΟΙΠΆΘΤΙΟΟ. Εἰς τὸ, « Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι" τοῖς δὲ ἔρ- (, 1π μά Ραμὶὶ ἀϊοιμηι, « Ῥτοβίθμι τ ποδδε θεμπῖ, γοις ἀρνοῦγνται. ν Κινδυνεύεις, ὦ σοφὲ, ἀγνοεῖν, ὃ πάντες ἴσασι" γέ- Ὑρᾶφας γάρ" Τί ἔστι, ε« Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, ανὶς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται ; ν Ὅτι γὰρ πάντες τοῦτο ἰσᾶσιν, οὐ μόνον οἱ τῶν ἱερῶν χρησμῶν τρόφιμοι, ἀλλὰ χαὶ οἱ μηδαμῶς τούτων () ἐντετυχηχότες, μαρτυρεῖ καὶ Δημοσθένης λέγων: Ὡς ἅπας μὲν λό- Υὸς, ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν (). Καὶ οἱ ἕξωθεν δὲ νομοθέται οὐχ ἀπὸ ῥη- μάτων, ἀλλὰ ἀπὸ πραγμάτων τοὺς ἐπὶ χαθοσιώσει χρινομένους χολάζουσιν (). Ὁ δὲ Χριστὸς δύο προ- . Τίι. ι, . [ αοἰἷς αμἰοηι πεφαπί ". ) Τυ νόγο, Ο δρίθηβ, ἱβηόγαγο αἰ νἱἀοτὶβ φυοά ΟΠ) που, Ῥὰγ Ππ θγῶ8 δηΐμῃ 4υδηϑὶν , χυ!ἃ β' δ νϑὶ ι ΠἸυ : « δι π0886 ρΓΟΠΙΘμΓ ; (Δοι5 δυο Πορλη! .» Ναπὶ πο ΟἸΠ6 . δοἶϑη!, " βοίυ! βιογογυπὶ ογλοογαπι ἀἰαμηΐ, οδιΐϑιῃ ἐ φυΐϊθυ5 ἰδ α πιοὺο σοπεϊεὶῖ οορινοβοῦγο, ΘΗ Βαπηοϑιίθηθ5 δ00 οομῇγηιαι (δδιἰοἷο, πτ Αἱ! : ἄδ5θ θυδηι οἰπηΐβ ογαιῖΐο, δ᾽ δὐβίη! [π618.. ΝΠ θὶ ᾳυϊάϑδπι δί4ᾳυὸ ἰηδια δβῖ. Ουΐϊ, 4ιυοιὶ εἰἰδηὴῦ αὶ ὀχίγα ἘοοΙβίδιῃ βυμὶ [οἱ Βα ΟΓ6Β ἷη ἰυὐϊοίαιη ΑΒ ΚΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΤ ΝΟΤ,. ι66) Περὶ ἀκαταλήπτου. Οοηίεν Ζοάπηοιι ἢτγ- Ὁ Πᾶς λόγος ἐστὶ δυδιοθηυπιὶ ἢὲ ἱπεοοπιρτοοπεὶ δὶ δεὶ παίιτα. ἈΠῚΤ. () Καὶ οἷἱῳδήποτε καιρῷ. Μαϊΐτ, οἱ δὲ οἱῳδῆ- ποτε. ἈΠ Ττ.---ὙοΓθὰ χαὶ οἱῳδήποτε καιρῷ οὐκ]. . Οὐηἶ . ἰοςο ᾿Ποτυν ἢφο μομθη)δ, χέρδος δὲ οὐ- δὲν πρ. ΓΟΒΒΙΝ. ν () Νοῃ Λουχιανῷ Λουχᾷ λαμπροτάτῳ [ 6Ρ. ἰπϑογιθίιυγ ἴῃ οοὐ. δι. . ΡΟΒ5ΙΝ. () Εὐρεθείημεν. Ἐ'. Ἰεροι)ά. αἱρεθείημεν. ἴττ. () Ργὸ τούτων 50Γ τούτοις οοὐ. . . [». ογϑι ροδὲ , ζΓῸ ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ εουύ. ἰώδιη βογι υἷι ἂν ἀπῇ τὰ ἔργα. ΡΟΒΞΙΝ. () θοιμοβιβδιΐοα . βοι οι (οὐδ᾽ [ΘΓ νεγθΐβ ὄχείδι Οἰνηπΐαεα : Λπας λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ χενόν. ἔδι γ6- νἱυβ ὀχίγοιδ ΟΥΓΔΙΟΠ6 δ Θρ᾿διοίαιη ΡΠ μρὶ : ΓἌπας. λόγος μάταιός ἐστι πράξεων ἄμοιρος γενόμενος. Νδα ἰδ ἀυλίθηι ὁ51, αι δα ἰδίου δε οϑ θεν οἰ οἰϑ δῖ πος ὀϊδιϊοῃοη (δεόγιι., Β4 οἢ19 ΔΊΚΙΟ , αυρά δχϑίαί ). Δπιποίοφ., ιἰι. , Εἰς «.1υὐγογραφίαν, ἤτοι ἐποποιίαν" ταιος, ὃ μὴ τετελεσμένος ἔργῳ, . Καὶ πᾶσα πρᾶξις τὸν λόγον ἔργον ἔχει, βΘυοὺ 8ἰς γοα α : Οπιπὶς ἱπαπὶς αὐΐ! υἱάμαϊα οταίο [αοίϊδ ; Εἰ ἀμεὶι φιωνὶς αοἰὶο νεγῦα ἰῃ ορμε. Ῥεγίογαι νϑῦβυῃ) ναγίαιὰ ογδίϊομθ δὶς 4υοαιυς ροδοΐβ ΘΧΡΓΙΗΘΓΘ: Ῥοπιίίετε υοῦϑα οσατεπῖ, πὶεὶ υοσεπι [αεἰα δεφιαπίατ. Οπιηΐς, εμὶ ἀέεαιηί τὸς, οεἰ οΥαίΐο υαπα, γεγῦα, φιῖθμα ἀοεμηῖ Τα [αοἰαημα, οα88α [Γι ΜῈ. Ἐοιδι ρογιΐμθι ᾿διλ φυοαυδ ) πη) δα πηηνὶ ΟΥΔΙυ- γἷβ δδιιδηιία τιν ΡΠ Πρρί σὰ τποχ ἰοὺ : Εἰκότως τὰ ἔργα τοὺς λόγους παρέρχεται, καὶ προσέχουσιν ἅπαντες, οὐχ οἷς εἶπέ ποτέ τις δικαίοις, ἀλλ᾽ οἷς ποιεῖ. (οιοῦ ἰδ ίυγ. ἐν. δ42. Πρ τὴ οἱ ραβϑίηι ΔΙ]. λλιττ. . () [μπϑὰΣ πνᾶ . στο ποῖ Ὑ6Υ , (Δ. . [ΘἸΡΟΒΙῚ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤ ἱπηπνίηυ ( πη) 65ιδιἷ5 δυδϑἱορυηΐ, ἢοι) οὐ γόῦθο ἀϊεῖα-- Α θεὶς ἑνὸς πατρὸς παῖδας, τὸν μὲν ἀχούσαντα, εἰς , δε ο» λείᾳ δηϊπιδάνογιυμι : ΟΠ εἰδίυ δυ Πὶ οἴ ἄυθ8 υπΐυ8 ρϑιΓὶ8 ἤἰ ργοροβυ 8β6ί, αυονιιηι υδυ!η, οὔπὶ ἀυάϊν (πιδηἀαίυ!η ραίογηιπ ἰῃ νἱ- πθδηὶ δρευηπύυμπι, 6ἱ ἰδὲ ορυβ (δεοϊθμ απ) , 4ιἱ Ῥγοιπιίδογιὶ αφυϊάσῃ δὸ ἰυγυπι, Ὡθη ἴΔιη6ι) ἵν, Γ6- ΓΟ Θη : ΔΙΊΘγυπὶ δυΐθιη, 4υἱ ΠΟ ρτγοπιΐβογαὶ, δοὰ ἰδπιθη Ορῳ8 [Ἔεἷΐ, ἀρρτῦθᾶνῖι. Νοὰ οηΐπ) γυϑυθἷβ Π16- ᾿ἰυδβ, φυλθ [Δ61 βδιιίδηἰδδ δηΐπηοτυῖ πηδηιυΓ. ΟΡ σταιία, θουπιὶ οοηῇίοτ8. Β6ο( ἰὰ αυΐϊάδπι αἰχίει!. Εδὶ ομἷπὶ γόνογα ὕουβ. θὰ οχίσυυμι αυϊἐ- ὁδιη ογαῖϊο, ηἶβὶ ἃ ορουῦΐθυβ δοοοάδί ἰοβι!- πἰυιη. Νὰπι βἱ δια) νοῦ ἷβ ργοίοβϑυςβ, ἰΔΠπΊθῆ [δοΐϊλ8, 4υ8 4ᾳυΐβ (ΔοΕΡΙ, ] οοκίιαι ἴδουπὶ πΌΠ πὶ δε56, ΄φυοπιούο, 4υ:, πΠοη ἰρϑυιη ὁρυ5 γρύλγρυσι τὸν ἀμπελῶνα ἀπελθεῖν, χαὶ ἐργάσασθαι;, ὑποσχό- μενον μὲν, μὴ ἀπεληλυθότα δὲ, ἐμέμψατο" τὸν δὲ μὴ ἐπαγγειλάμενον (δ), ἐργασάμενον δὲ,
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.