Letter 1107
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of repentance.
Repentance is not a feeling but a reversal — a turning of the whole person from the wrong direction to the right one. It is never too late to begin, but it grows harder with every delay. It is never too late to begin, but every day of delay makes the turning harder. Start now.
ἢε “μάαοτμιπι σαριἑυΐίαιε [εἰ ἐτεϊαάϊο βηαί ]. Θυδηάο οοἰοθογγίπηαπι Πυὰ ἐοαρίυπι), οἱ ἰληιΐζ6- Γαι δδὶδπὶ δυάογυπι πιείγορ , : νυ ι6 ἴα θ6 ἀθβηυδ δαησυΐμα υἱειγὶχ οἱΐπὶ ὀχϑβιὶἷ!, ἱχοὶδ Βοιηδηυ8 δά ἰογγϑιῃ ἱπο αν, φυοι ἰη ἰρβὰ οοὨ ΟΙεδίυπι ἰμίδη δ ᾿Π Γυδτίηϊ ρογραιγαίδ : ἰμῆς : 6ἱ ἱρδὶ ρϑῦ ἰοἱυῃη ΟΥ̓ΡΘΙΏ ἰΘΓΓΆΡΌΙ ἰμϑιγΓ ᾿8Π6]- μενος γὰρ αὐτοὺς ἀνελεῖν αὐτὸς ὁ παροινηθεὶς, διὰ Κα ρίογυηι ἀϊδρεγεὶ δυηΐ. Οὐτη δηΐπι ἰρδ6 φυΐ ἱπὐυγία “πολλὰ τοῦτο οὗ πεποίηχε᾽ πρῶτον μὲν καιρὸν αὐτοῖς μετανοίας διδούς “ δεύτερον δὲ ἵνα χαὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ () ἴδωσιν εἰς ἔργον ἐχδεδηχνίας. ἩἯ μὲν γὰρ ἦν ε Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶχος ὑμῶν ἔρημος " » ἡ δὲ, ς Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ χαταλυθήσε- ται" » τρίτον, ἵνα πανταχοῦ τὴν δόξαν αὐτοῦ δια- λάμπουσαν θεώμενοι, παραχνίζωνται, καὶ ἐννοῆσαν- «ες ὅτι ἐπὶ τῶν προγόνων χαὶ εἰδωλολατροῦντες, καὶ παιδοχτονοῦντες, χαὶ προφήτας σφάζοντες, οὐδὲν «οιοῦτον ἔπαθον, ἀλλὰ δωφρονιζόμενοι, πάλιν οἴκαδε ἐπανήγοντο᾽ νῦν δὲ αἰχμαλωσίαν ὑπομένουσιν ἀνα- κλήσεως ἄμοιρον" χαὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνοῖεν. Εἰ δὲ μὴ ὑπὸ τῶν πραγμάτων παιδευθεῖεν, διὰ τῶν ἐχεῖσε τιμωριῶν καὶ ἄχοντες ὁμολογήσουσιν, ὅτε αὐτοῖς «ἧς μεταγνώσεως ὄφελος οὐδέν. ἰᾶπὶ ἀθογπιὶ αἰδοίυβ ἰμαγδὶ, ἰο]] γα ἀδ πηοὐϊο ρο- ἰυ͵556ι, : οαὐυδἷ8 ἰά ποη [ἐοὶ! : ἅ58 μτγίτηο ᾳυϊάθ)! ἰδρυδ ἰρ8ὲ8 ὁοοηοθίδηβ δ μοηἰϊεμ δπὶ δϑοηύδη ; ἀσίπάθ γογο, υἱ 6ἱ ργ: οι ἰο01 ἰρϑ᾽ γἱάδγοηὶ ἰῇ ορυβ ργοάμοἰδ8. Αἰΐὰ δηλ οΓάὶ : ε« Εεοὰ το αυΐυν ἀοηλυ8 νοϑιγα ὀθβοῦία δ". » Αἰ ΐα ογδὶ [ : ε Νοη πηϑηο ἱλ ἰδ Ρ͵ ΒΌΡΟΓ ἰωρίάδι), 4φυὶ ποὴ - διγιδίυν ".., Τογιίο, υἱ υθίᾳφυθ ἸΙοσογυπ ρἰογίδιη ἰρνβίυδ υἱχθυίοι οοηδρίοἰθηι68, υγᾶηίυγ : εἰ ἄἀυμι οοφίιδηὶ , τδὐογυι δυο θοροῦ υυδ, ΠυδιγΥ οἱ ἰδο!οἰαιτίδπι ἐσαγεθγοιὶ, οἱ Προ γοβ ργορτίοβ οὐοὶ- ἀδγϑηὶ, οἱ ργοριοῖαβ πιδοίάγοηΐ, ηἰ μι ϊ ἴΔ16 ἰδιπθη Ρ483808. : Βαιὲ ολδιϊζαῖυ8, ἀομπ) ἰδΔηύθιη ΓΘ- ἀυοῖοδ ἔυΐἷ886 ; ἢυπηὰ δυίοηι ολριἰν] ῖθαι , ΓΟ γουοοδιϊοηΐβ ργογδυϑ Ἔσρογίθμ : (, ἰηαυδπι, ἀύαι ϑρυὼ δηΐπιυπὶ γαρυίδηϊ, υἱ νοῦ ϑίθ ᾳφυοαυδ ἀβιοβοδηι. Ουοά δἰ δὺ ἱρδὶδ γϑῦυπι διφαπιθη ογυ"- ἀἰτὶ πο ραϊϊδη αν, ἰοτιηθηι δυρρ!οἰογυπι ἰη δἰιογα υἱἱα ργοροβίϊογυπι ναὶ ἰπνὶ τὶ δά οοηζεβδίοησιι νερῖ- κι δὐϊξοοιυγ, φυδληο πυ άπ) ἰρμδὶ8 ρα ἰοηιία υ ἰ ᾿Π ΠΔἰθπὶ αἴοτγεῖ. δ0 Ῥ5Δ]. ΕΥΧΙΣ, δ. δ ἔυσ. ΧΙ, ὅὅ. . . ΥΛΔΕΙ ΠΕΟΤΙΟΝΕΝ ΕΤ ΝΟΤΩ. () [ἀδπὶ οοά. ἀνῆγε πιιιιδὲ ἴῃ ἀνήγαγε. γεῖϑ. . μτὸ ὄντα ἰεἐφὶ! ὥν. Γ8. ροϑβὶ ὅ, ἀχωριστος π - ἴοι ἰῃ ἀχώρητος, εἰ γν6Γ5. 566υ1 ροϑὶ στέφει Δ υ11 τό, Ἅυγ8. . ΡΟ τούτων, πεῖ τῶν πάντων. ῬΟΒ5ΙΝ. () Ροβι θρόνου ευά. Υι. δάψϊι τὴν, εἰ πΙοχ ριῸ δεσπότου ἰιαυδὶ δεσποτείαν. Γ8. ἱμ6 , ὑΓγῸ ἀπο- λαύσεως τε καὶ, βΒυϊιν μοπὶὶ ἀπολαύσεται. Υοἴϑ8. δούσι οἰ . 4φυοι οχηίαιϊ ἐπ δα χοινώνησεν υεδὶ ἃ οοἠΐεθ γαῖα. . () Δεσπότου ἐχαραχτήρισε. Ὑι( οί ἴῃ τηθιϊο ἀ66886 αὐτὸν, . τὸν ἡγεμόνα χαὶ ποιητήν. Εἰ ἐχα- ραχτήρισε, δηλονότι τὰ χερουδίμ,, κιἰδὶ . πλεῖ ἰὸξ. ἐχαραχτηρίσθη. Ιττ. -- . νι δυροτγίουθηι (Ὁ8) ΡιοΟ αὑτοῦ οοὐ. 4ι. ἰϊαδθὶ αὑτοῖς. ΡΟ55ΙΝ. ᾿ ΤΑχΧΥ. --- ΑΡΑΜΑΝΤΙΝΟ. ᾿Π πάσηι. δὶ σορηοβοθγθ ἅγ065 δυδηδι) ΡΟΘηΐ8 βεθογδιὶ γυάκ!, αἱ οοηῖγ ΟΠ γίβίαπν ᾿πηδδηίΐστυπὶι, δῇδαι! δἰηὶ, ἰη πηδη08 δύπι δοδοριὶ, δυι καὶ φυϊδι», δι νογί(δι βιυάίοκὶ υἱγὶ, ἰδιογίδιῃ ἀ6 οχοϊάΐο, υἱ νἱά088 ἀϊνῖ- πἶϊαϑ δείδη ᾿ἰβιογίδπι, 4υΔ δ. ἰοἱϊᾶ γ (6Π - ρογαπι Υἱαϊί, ἐσ 4υ0 οἱ φυδησία ΠΟΙ Π68 Οχδι ἰογυηῖ. Νδ πὸ αυϊδαυδπ) ἀοπερφάγοὶ ἤθη ἱρβογθπὶ οαἰδηνὶ- καιΐθ115, φυλτηνὶ5 οἱ ἤάθη) οἱ Ἔχ Πρ] υη Δ6 οοη506- ιυὐΐποιθ ομπθηὶ ΒΌΡΟΡΔΗ , ἰάοΙΓΟΟ ΠΟῚ ΟΣΧίΓ8- πδι πη Δἰΐφυσηι ([ὉΓ1855818 οπἶπὶ γε] ροιϊδ ΠΟΟΟββαΓίο, 0η ἱπνοηΐδβοι ἢιθι), δα Ποπιβθ ὁχ οϑ .) φαπίθ᾽ , ΙΒΙΌΟΕΙ ΡΕΠΌΒΙΟΤΕ ΟΕ’, -- ΑΔΑΜΔΝΤΙΊΝΩ. Εἰς τὸ αὐτό. ΕἸ τὰ ἐπίχειρα τῶν ἀλιτηρίων Ἰουδαίων, τῶν χατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐπιλυττησάντων, γνῶναι βούλει, ἔντυχε τῇ Ἰωσήπου, ἀνδρὸς Ἰουδαίον μὲν, φιλαλήθους δὲ, περὶ τῆς ἁλώσεως ἱστορίᾳ, ἵνα ἴδγς θεήλατον ἧστο- ρίαν (), οἵαν οὐδὲ ὁ σύμπας εἶδε χρόνος, ἀφ᾽ οὗ δὴ χαὶ ἐφ᾽ ὅσον ἄνθρωποι. ἵνα γὰρ μηδεὶς ταῖς ἀπίστοις αὑτῶν χαὶ παραλόγοις ἀπιατήσῃ συμφο- ραῖς, οὐχ ἀλλόφυλόν τινα ( ἣ γὰρ ἄν ἴσως, μᾶλλον δὲ ἀναγκαίως ἠπιστήθη), ἀλλ᾽ ὁμόφυλον αὐτὸν () χαὶ ζηλωτὴν παρεσχεύασεν ἡ ἀλήθεια τὰ ἀλλόχοτα ὀχεῖνα ἐχτραγῳδῆσαι πάθη.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of repentance.
Repentance is not a feeling but a reversal — a turning of the whole person from the wrong direction to the right one. It is never too late to begin, but it grows harder with every delay. It is never too late to begin, but every day of delay makes the turning harder. Start now.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.