Letter 1104
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
ΕΧΧΧΤΥ. --- ΠΌΘΙΑΝΟ, ᾿ Μαϊυπι φυΐϊάδπι δδὲ ἱπλυβὶδ ἀξόγα : ἰΠ [εττα δϑῃιθιη δι, ἰὰ νϑγὸ ἸθηβΆἈ6 6δ5ὶ ἀείογίυ8. Α]-. Γυπὶ δηΐθ ρθη δυσὶ ἢ γοϊαυΐϊε οἱ φυΐ Ἰπ)υτγίδ Αὔθοίι5 δὶ ; ΔΙ(δγυ πὶ Ὑ6γῸ Δπς ᾿ρ88π) πὶ Δυίεγι, οἱ ἱπ)υδίυπι (Δοίυπι σογγουθογαί. ἀμ Δργοριγ ποαὺυς ἱπ᾽υδία ἀδίηιϑ, πθαι6, δἱ ἰογιθ [υ Εἰ βαπιυΓ, ἰπ᾽υϑι6 σα]ου αι ΓΘ γϑιπι8. ΕΧΧΧΥ. --- ΒΕΒΟΝῚ ΒΟΗΠΟΙΠΑΘΤΙΟΟ. Εἰς τὸ, ε« Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι" τοῖς δὲ ἔρ- (, 1π ἐμᾶ Ραμὶὶ ἀἴοίαπι, ε Ῥτοβιίεπιεν ποδδὲ θέμπι, γοις ἀργοῦγνται. » Κιινδυνεύεις, ὦ σοφὲ, ἀγνοεῖν, ὃ πάντες ἴσασι" γέ- γρᾶφας γάρ" Τί ἐστι, ε Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, ανἷς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται ; ν» "Ὅτι γὰρ πάντες τοῦτο ἰσασιν, οὐ μόνον οἱ τῶν ἱερῶν χρησμῶν τρόφιμοι, ἀλλὰ χαὶ οἱ μηδαμῶς τούτων () ἐντετυχηχότες, μαρτυρεῖ καὶ Δημοσθένης λέγων: Ὥς ἅπας μὲν λό-- γος, ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν (). Καὶ οἱ ἔξωθεν δὲ νομοθέται οὐχ ἀπὸ ῥη- μάτων, ἀλλὰ ἀπὸ πραγμάτων τοὺς ἐπὶ χαθοσιώσει χρινομένους χολάζουσιν (). Ὁ δὲ Χριστὸς δύο προ- . Τίι. ι, . [αοἰὶδ αμιοηε πεφαηί ". ) Τυ νοΓῸ0, Ο βδρίδηδ, ἰβπόγδγθ οἱ! νἱ εγὶβ ἰὰ φυοά Θην) που, δῦ [Ππ 6γ88 δηΐμ 4υϑοδίν 8ι , ] νϑ ἢ υ : « θι πο886 ργοῇιοηίογ ; (λοι5 αὐτο ποριηὶ ἢ.» Ναη ψι0ἀ Οἰηηθῷ ἰδ0ς , Π0 βαογογα ογδουϊόογυπι δυνηὶ, δο οἱΐϑιῃ Π 4υΐϊθυ5. πᾶδο τἸηοθο ΘΟὨΔΙΣ σοψηοβοόγο, οὐλὴ θοιποϑι! η65 δ00 ὁοπῆγαιαι (δδβιλινοιΐο, «απ αἷὶ : Ουλπι οιπηΐβ οταιο, δἱ δυβίηῖϊ (ποῖ. νάθμηι αυϊἀψαπι δἰψὰθ ἰπᾶια οδβὶ. Ουΐά, φυοΐ εοἰἰδπι «οἱ οχῖγα ΒοοΙοϑίδιῃ βυμὶ ἰοφἰδἰδίογα8 ἰ ] ἰυϑϊεϊαιη ΥΔΆΙΑΣ ΓΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕἸ ΝΟΤΕ. ) Περὶ ἀχαταλήπτου. Οοηΐον 7οαηηθι ὕπτγ- Ὁ Πᾶς λόγος ἐστὶ δυβιοπυπὶ ἱποοπιρτγοποπεὶϑὶ δὶ παίιτα, Ἀπττ. () Καὶ οἷἱῳδήποτε καιρῷ. Μαϊϊηι, οἱ ὃὲ οἱῳδῆ- ποτε. ἔλιττ.--- ὕγθὰ χαὶ οἱῳδήποτε χαιρῷ εὐι]. γὙμ1. οἰμξειἶι., ἰΙοοο ᾿Π όσα φῸ Ροιθι8, χέρδος δὲ οὐ - δὲν πρ. ῬΟΒΒΙΝ. ᾿ (ὦ Νοι! Λουχιανῷ 56εἀ Λουχᾷ λαμπροτάτῳ ἰ):8ς 6ρ. ᾿πδεγι ιν ἴῃ οοὐ. γι. . ῬΟΒΒΙΝ. () Εὑὐρεθείημεν. Ἐὶ. Ἰερθοιι!. αἱρεθείημεν. ττ. () Ργυ τούτων δογιθ τούτοις σοι]. δι. . 1ν.. γογϑυ ροϑὶ . , ρΓῸ ἂν ἀπόντα ἔργα ἔχῃ ευὐ. ἰώδι βογἷϊ ἂν ἀπῇ τὰ ἔργα. ῬΟΒΞΙΝ. () θοιηοϑιποιοα ἤϊε βουϊο (οὐ δδην [6γ6 γψεγυΐθ ὄχϑίαιὶ Οἰμψηιίαεα : Λπας λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται χαὶ χενόν. ἔτ ὕγα- ψἱ5 ὀχίγοιἃ ΟΥΔΙίΉ6 δ δρίδιοϊλιη ΡΠ ΡΡὶ : ΤἌπας. λόγος μάταιός ἐστι πράξεων ἄμοιρος γενόμενος. Ναδα εἰν! ἀυνίυ πηι) , 4υΐ 6Χ ἰἰδέίον ἰλοι .) εἰ δἰἰα δυυν ἤος ὀϊδιίοποι (ρεθγὶ, απ δ υἱ5 οἷι9 ΔΌΟΙΟΥ 68ιῖ, αυσά Θχϑίλι . Δπιποίου., ἰἰι. , Εἰς ευγογραφίαν, ἤτοι ἐποποιίαγ" ταιος, ὁ μὴ τετελεσμένος ἔργῳ, Καὶ πᾶσα πρᾶξις τὸν λόγον ἔργον ἔχει. βθιιοὐ βἰς γεαάϊυϊ : Οπιπὶς ἱπαπὶς αὐΐ! υἱάμαιϊα ογαιίο [ἀεί ; Εἰ ἀιιεὶι φμαυὶς αεἰὶν νετῦα ἱπ ορμε. Ῥείογαιν νϑγβυηὶ ναγίαἰϊὰ ογδίϊομθ δὶς αυοὺς ροϑδὶδ ΘΧΡΓΙΉΘΓΘ: Ῥουπίεγε υεῦϑα σατοηΐ, πὶεὶ νοσοπὶ [αεἰα δεφιαπίμνγ. γε] : “τυ τὸ Οπιηΐϊς, εἰμὶ ἀεδιπί τὸς, 6εἰ οΟΥαίΐο ναπα. οτα, φαῖϑμα ἀφεμηί τες [αοἰαημα, εαδεα [ἐγιιπίιι. Ἐοίδι ρογιΐμθὶ διὰ φυοαᾳθ6 ο͵ υϑάδην : π ην ΟΥ̓Δ υ- Γίβ δβδιιδηιία τν ΡΠ ρρίσα ποχ ἰπἰἰο : Εἰκότως τὰ ἔργα τοὺς λόγους παρέρχεται, καὶ προσέχουσιν ἅπαντες, οὐχ οἷς εἶπέ ποτέ τις δικαίοις, ἀλλ᾽ οἷς ποιεῖ. Οοιογ ἰδοῦ. ἐρ. . τὶ κα οἱ ραβϑίηι υ]. λειττ. ᾿ () μπϑὰ5 ΟΥ̓ Θἢ ΥΟΥ , [Ὁ . ΙΒΊΡΘΟΒΙ ΡΕΙΓΌΘΙΟΤΑ ἱπιπιίπυ( πιΔ)6518ι18 ευδίετυοί, πο οὐ γϑυθῶ ἀΐεϊΔ-- Α θεὶς ἑνὸς πατρὸς παῖδας, τὸν μὲν ἀχούσαντα, εἰς , δεἀ οἱ» ἴλεί(ἃ δηϊπιδάνοείυμπι : Οἰεϊδί . δυ!θῃ) οὐ ἐυ98 μπηΐπ8 ραϊτὶ5 ΠἰΪ08 ργοροϑυΐδβοὶ, αφυογιπὶ υδοιϊιῆ, οὔπὴ δυάϊν55οὲὶ (πδιἀδίυϊῃ ραιογηυπι) ἰῃ νυἱ- ποοπὶ ἀρουπάυπι, οἱ ἰδὶ ορῦβ (δεοϊθπάυμ , φυὶ Ῥγοιηΐδογδί αυϊάδη) ἰἰυτυπι, ὩΟη ἰδηηθι ἱνἷῖ, Γ6- Ῥγοιθηἀϊί : δἰίδγαπι δυίθιη, 4υΐ Ποη ργοπιίβογαὶ, βοά ᾿Δπι6η ορῳϑ [δοἷ!, ἀρρτυῦανΐ!. Νὴ οπἰπιὶ νϑγθὶβ πι - ., αυλι ΓΔΟἰἷ5 5διιιθη ΔηΪΠΙΟΓΌΠΙ Π λπίυ0Γ. γοΡιν γαῖ, δουπὶ οοηῇιοτί8. ΒδοίΘ ἰὰ φυΐάδπι αἰχίει!, Εδὶ ἐηΐπὶ γόνογα θδυβ. ϑοά οσίχψυσπι, 4υϊ4- ἀδιη ὁδὶ οὔϑδιϊο, ηἰἶβὶ ἃ οροῦγίθυβ δοοούδι [ π - πἰυ. Νδπι δἱ θοϑιιαι υογυΐδ ργοίθβϑυςβ, ἰΔπιθη [δεἷλ8, φυ2 4υΐκ Γδοογὶξ, αυΐ σοφίαι [δ υπὶ πυΠυ πὶ , 4ιομηούο, ηυ:, ποῖ] ρθη ὑρυ5 τγοἀλγρυοσὶῖ τὸν ἀμπελῶνα ἀπελθεῖν, καὶ ἐργάσασθαι, ὑποσχό- μενον μὲν, μὴ ἀπεληλυθότα δὲ, ἐμέμψατο"
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of priesthood.
The priesthood is a sacred trust, not a career. Those who pursue it for gain or status have already disqualified themselves. A true priest serves God's people, not himself. The priest who measures his success by income rather than the state of his people's souls has traded the priesthood for commerce.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.