Letter 1102
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
ὃὲ Αροείοίο, ε« αε οἰεεοιϊοπῖς πεβὶ ἐεἰ ἰει6 ". » «ε Ἧ459 οἰεοιοηΐδβ (ἰ4 οδὶ εἸδοῖυπι) τα ἰ ἢ αδὲ ....» Δὸ Ῥαυΐο ἱηφυΐι ΟΠ τίβίυβ, 4φυλπόο δροϑιοίϊουπι ἱρδΐ ρΓδ- οοηΐυπι οοπιἰοῦαὶι. Νο υο δηΐπι ΞΟΟἸο5᾽8η1, ΡΓῸ ἤυ8 ργοιϊοϑυπι βδησυΐηοπι δυυπὶ ἐδιιάογαί, πηλρ ϑῖτο ἰθπιοτα ἐγαάϊἀΐε8οι 1Δ , 4φυ! νυἱγίυίοπι ἰηδυδίτίαπίαυα ϑιιΔ πὶ ράγοη οἱ γεβροπάδηίοπ) σγλι ] 1λίγυ8 ΠΟη αδ86ῖ : δαὶ η6η06 ἰος (εϑιἰπιοηΐσηι οἱ ρογηϊ θυ ΐβ8εῖ,. δἷ ποη υἱἰβ8οὶ ρατίυυβ γοἰυὶ ρδϑϑῖθυ8 ργοφγο Θη, " ἰρβϑῖυ5 δηἰπιΐ ργοη)ριϊυἀὐΐμεπι εὐπὶ 'ρ8 Γαὶ πιδρηϊδυ- ἀΐηο. Ὀδθίᾳυα οπῖτι Ἰοοογαῃι οὐυγγαγο υοοθαὶ ργόθοῦ- Ὠΐαπ), πο 3010π δΟΓΠΊΟΠΟ, οἱ πιογὶ θι18 ᾿Γ2800- πἴυηι λοϊοπευη νοὶυϊ αυϊδυδύδη) πογνΐ8 Θ0Π)Ρᾶ- εἰαπ!. ζ. ΝᾺπι πιϊγδουΐα αυ]άθπι οι18π 5υδρί οἴοΠ6 πὶ ργάνϑηι τοοΐρογα ροββυηὶ (ᾳυδλϑὶ δο οὶ ἃ ἀξοπιοηθ Ροιΐυ5 φυδῃ) ἃ Ὁ60 ραἰγεηίυτ). Υ᾽ δυίεπι τγθοίδ ἱρ- δβἷυδ οἰΐαπὶ ἀϊαῦο͵ οα οδίυγαι, Ουᾶγα πυ] πὶ γἱ5 ῥγο δὲ ΟΙΓΔΠῚ ϑυϑοίρεγθ υοϊυηϊ, Π0ῸΝ δϑὶ ᾳυοά οχἰβιϊπηοηΐῖ, ΡῈΡ πηῖγϑ οἰδδοίυπ) (αἶ586, υἱ ρΓΟ- οοπίυπι (Ενδηρο οὐιίηοτγοι. Οοορογαθαῖυγ Θηἷπη φυ Περδηὶ ἃς ἀϊοευδηίυν, οεδη νἱία ργΟΟ- πἷυπι ἡΠΠυἀ ΤΔοἰθπ πὶ, απ ηἰ αἸἸάπὸὶ γοργο θη θη δὶ ΤΑΙΪΟΠΟΙ ΦΠ - ἰδγοίυνγ, (ογι8856 τηΐγϑου δ οἰΐδηι ἤσγθηϊ. ϑ'π δυΐθπι οἱ ηι ἤθγοηϊ, βυΐϊποογοι δά ἱΠυπιπδη 8ρ66(- ἸΟΓΟ5 αὶ υἱί. ’, -- ΝΕΜΕΣΙΩ ΜΑΓΙΣΤΡΙΑΝΩ. Εἰς τὸ, « Πάντα, ὅσα ἂν εἶπεν ὁ Κύριος, ποιήσο- μεν, καὶ ἀχουσόμεθα ()). » Καὶ εἰς τὸ, Ὃ ψυ- αὶ χικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος. ν» Καὶ εἰς τὸ, «Οὐ δύναται δένδρον πογηρὸν καρποὺς χκαιλοὺς ποιδῖγ. » Σὺ μὲν ἴσως ἀλλόχοτον νομίζεις τὴν φωνὴν, ἅτε παρὰ Ἰουδαίῳων, τῶν μηδὲν ὀρθὸν μήτε λεγόντων μῆτε πραττόντων, ῥηθεῖσαν᾽ ἐγὼ δὲ, ἐπειδὴ ὁ νομο- θέτης αὐτοὺς εἰς τοῦτο οὐ χατεμέμψατο, ἡγοῦμαι, ὅτι () ἃ χρὴ μανθάνοντας πράττειν, ταῦτα διὰ τοῦ δ ἄρῃ. χι, . ὅθ Αἵ. ιχ, . θοιι ν, . (ογ. τι, . ΧΧΧΙ, -- ΝΕΈΜΕΒΙΟ ΜΑΟΙΒΤΒΙΑΝΟ. 1π ἱμῶ : « Οπιπΐα φμασιποια αἰαὶς δοηιΐπμςε, [αἀοἷε- ἴις, εἰ αμαϊοπιμε τ. νΚ Νέος ποη ἐπ μά Ραμίὲ ἀἱείμηι: « Απὶπια ἐς ποπιο ποη ρεγοὶρὶί ἐα φια εἰπὶ ερὶγ ,»]ι6πε ἐπ ἐπ (Πτἰδιὶ ; « Νοπ υοἱθεί αγ- δον πιαία [γμοΐϊι8 ϑοποε [ἀοέτε ὅδ, » Τὰ αὐυἱάδπι [οΓι δρϑυγάδηι οχίϑιϊ νούθη), ἰΔηηυδπὶ ἃ υάδ᾽, ἢ τϑοιὶ “βδηίαυα τοὶ] ἀϊοσπεῖθυ8 ταὶ (δοΐϊθηιῦυ8, ρτοϊδίδπ),.. Αἱ ορο, 4υ ἰερἰβίδιοῦ 'Ρ808 ἰῃ ΠΟη ΓΟΡΓΟἢΘηΔἶι, ἈΓΌΙΓΟΥ : ᾳυοηΐδη) ᾳυδ ἀϊδεοηο [δοογα οροΓίαϊ, 6ἃ [λοϊοθὰο δ ΜΔ . ψηῖ, . ΑΒΖ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ῥγο χήρυγ ν6Γ8. ροϑὶ ὅ ἀντίῤῥοπον τηυἱδι 'η ἀντίπαλον. Ῥυϑ9ΙΝ. () ϑ26. (υ)αοίυδ δὲ ο. ὅ2, Ψεπογαθὶ, αχ . δὲ ἐεαἰἰν. ἀἰκιἸ αυ δ ᾿ΠΙΟΓ τ Γᾶου]α δὲ πιΐγᾶ, πιΐγἃ - μυηΐα, υἱ δίηηι ὨὸΪ ορογὰ, φυὰ γνϑὶ ρϑγ νοὶ ρογ ᾿ιοιηΐπο9 ὁθπίγα πλίαγδηι ἴδοι ; ἰδία ὙΘΓῸ Εἰἰάπὶ ἃ ἀφξιηθηθ δυϊ Ποιΐμ6 ργαϑιϊφίαιογα ρϑιγαγίὶ ρυδδίηι. ιττ. () Γᾳ6πὶ δογὶ ὲι νομιζέτωσαν ῥτὸ νομιςέτθ. οἱ ἰ46πὶ οοι]. ἰορὶς χάρισμα εἱ Ὁ νογῶ. ἰϊν46 ροϑὶ μηδεμίαν αὐάὲι μηδενί, ΡΟΞ5ΙΝ. () Καὶ ἀκουσόμεθα. Νααυθ ἰ Πουταο (οπι ἴος παϑϑίυγ, ἰη [, 1πη0 ἰηΐογργοίθ. φυδ ν᾽υγα ἰη ατγῷο. ΒΙ0 . Ἰδοείοη6 ποιαγνΐ. Εἰ 6δὶ ἐΠΠυϑιΓα Θχθιρίιπὶ οἰἶαπι γόνον . ϑ4]Οιη. ὁ. χχυμ, νΥ. , ( φιυο υἱάθ ἱπίγα δρίϑί. . ἢ ιττ. () [πίον ὅτι οἱ ἃ χρὴ . Δι. ἰηδογὶϊ τάχα ἐπειδῇ. Γ8. ροδὶ αι πο, προηγούμενοι ΓΟΟΙα ἢ“ δι ἰθειη ἢ! προηρημένοι. ΒΟΒΘΙΝ. . ΙΒΙΌΟΒΙῚ ΡΕΓΌΒΙΟΤ εἰθοίμνιδ ; ἰἀμεῖγεο ἐνδηθ ἀϊοίυπι : « Ομμηΐδ 4υ- Α πράττειν μανθάνομεν, διὰ. τοῦτο εὖ εἰρῆσθαι" « Πάντα. ἑμδαυς ἀϊτίι Ποῖ, [βοἰϑπιι5, οἱ δυάίέπη9. » Νδδὰ "ΠῚ ᾳφιΐδιμ, φυὶ ". φυδιιρίδαι γϑίῃ ἀϊδοσηὶ, ρτθ- νδὉ ογάἀϊηΐα γδαιΐοηθ ρεῖυβ δι ίάηιϊ, ἀοδάο ἔδείυηι; Διὶ γϑγὸ οὐ γὶβα ριθοορὶδ ἴω ορυδ δοιυπηημδ ργοάμ- : οδγὸ δβίυδεῃ!, 8ὺ ἵρεα δοίίοῃϑθ ὠΐβουμὶ, ) ἰΔ1ῃ ΟΓ8- εἰοη , φυ δι δεϊίοη εἰ Οραῖε σοφηϊ ἰοδϑί ρατίεπιο. " δυΐπι γ6 ΓΔ Υἱγίωϊ8 οὐ ΡῈΓΡ ἱρδπὶ δχογοϊδιϊοπδι ἰπβιϊυἰτυν δά νἱγιυίοη, οἱ αυοάδηνπιοάο ἀΐδοῖ!, 6Θ8πὶ οἱ ϑέῃ , οἱ ἀδοθη Ομ δι ββἰ δ 4υ6, δι πιδχὶπια ἐὐηδογνδηίθῃ πδίυγα, οἱ α1 ΠΠΠ6 βαπείδιη. Αἰηη6 δ φυΐϊάθπι ἀδ Γ6 ἰιδοίθηυϑ ἀἰχ5856 βυῇῆοίαί. ἩΪω δυίοαι : « Νοη ροιοφϑί ΔΓΌΟΥ π δ]ὰ ἰγυοίυ8 ΠΟΠπΟῸ8 [ἃ- ἐγ, » πθη [0Ἰ ΠῚραρηἰ πίη ; ] γοάλγχυϊ οοιη- "υοτδιἰοθ ἰθ ςοηϑυθσίιυαΐο νἱ(ϊοτυιη. Νὰπι ἀσπ ὅσα εἶπε Κύριος, ποιήσομεν, καὶ ἀχουσόμεθα. » Οἱ μὲν γὰρ ἄλλο τι μανθάνοντες εἰχότως ἀχ
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of general.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.