Letter 1100

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of repentance. Repentance is not a feeling but a reversal — a turning of the whole person from the wrong direction to the right one. It is never too late to begin, but it grows harder with every delay. It is never too late to begin, but every day of delay makes the turning harder. Start now.

ἢε 7Ζιάαοτιπι σαριυΐαίε [εἰ ἐχοϊαΐϊο βηα! ἢ. Θυδηάο οοἰονοτγείυ ἰΠΠυἀ ἰοιηρίαπι, εἰ λιηἶφ6- ΓΔ δδ πηδ δυάθρογαπι πιδίγορο "ἢ, τ ἴῃ Ρ6 δῦϑαυθ βδηβυίΐῃθ υἱοιγὶχ οἰΐτῃ ὀχδίὶ εἶ, ἰφοὶδ Βυοπιηδηυδ ἰογγϑιῃ ἰποϊηανὶ!, ᾳυοιί ἰῃ ἰρ84 οοα Ομήϊδίυπι ἰωίλη δα [υϑτίηἰ ρογροίγδιᾶ : ( οἱ 'ρδὶ ρ6ῦ ἰοίυπη ΟΥΘπ, ἰθύγαγυ ἰμ δὲ πιδησὶ- μενος; γὰρ αὐτοὺς ἀνελεῖν αὐτὸς ὁ παροινηθεὶς, διὰ ( ρίογυηι ἀϊδροτγοὶ δυπέ. Ουτῃ δηΐπι ἰρ56 φαΐ ἰπῥυγία “πολλὰ τοῦτο οὐ πεποίηχε" πρῶτον μὲν χαιρὸν αὐτοῖς μετανοίας διδούς " δεύτερον δὲ ἵνα χαὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ () ἴδωσιν εἰς ἔργον ἐχδεδηχυίας. Ἧ μὲν γὰρ ἦν' ε Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶχος ὑμῶν ἔρημος" » ἣ δὲ, ς Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ καταλυθήσε- ται" » τρίτον, ἵνα πανταχοῦ τὴν δόξαν αὐτοῦ δια- λάμπουσαν θεώμενοι, παραχνίζωνται, χαὶ ἐννοῆσαν- τες ὅτι ἐπὶ τῶν προγόνων χαὶ εἰδωλολατροῦντες, καὶ παιδοχτονοῦντες, χαὶ προφήτας σφάζοντες, οὐδὲν τοιοῦτον ἔπαθον, ἀλλὰ δωφρονιζόμενοι, πάλιν οἴκαδε ἐπανήγοντο" νῦν δὲ αἰχμαλωσίαν ὑπομένουσιν ἀνα- χλήσεως ἄμοιρον καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνοῖεν. Εἰ δὲ μὴ ὑπὸ τῶν πραγμάτων παιδευθεῖεν, διὰ τῶν ἐχεῖσε τιμωριῶν χαὶ ἄχοντες ὁμολογήσουσιν, ὅτε αὐτοῖς τῆς μεταγνώσεως ὄφελος οὐδέν. ἰἃπΔ Θπογηὶ δἴεῪοϊυ8 [υδγϑί, []] γα ἀδ τηϑῦΐο ρυ- ἰυ͵., πλυ ἀθ οδυ ἰά ηοη [ἐεἰϊ : . ρμείο αυϊάθι) ᾿οριι8 ἰρ8ἰ8 οοὐποριίίδπβ δ( μοηἰιοι πὶ δθοηόδηι ; ἀσίηἀθ νοτὸ, υἱ 6ἱ ργυϊοςίοι6 ἰρϑὶυδ ν᾽ ἀογθηί ἰῃ ορυϑ ργοάμοῖδβ. Αἰ οηΐηὶ ἀγαί : ε« ἔσο τοὶ θαυ! ἀοηλυ8 νϑϑίγα ὀδβογίᾶ "". » Αἰΐὰ ογδὶ ἢ : « Νοη τηδηοδυὶϊξ ἰδ ρἷ5 δυροῦ ἰδρίάθπι, 4αυἱ ποη - διγυθίυγ ",.,) ΤογΙο, υἱ πθίᾳυς Ιοσογυπὶ φἰονίδιη ἱρβίυβ (υἱφοηίθι) οομπδρίοΐθ., υγδηίυγ : οἱ ἄυμι οορίιδηὶ , 0Γ ὴ δυογυ ἰομροῦί δ, 4υδηΥ οἱ ἰδο]οἰαιγίδν οχογοογομῖ, δὲ Προ γῸ5 ργοργίοβ οοοὶ- ἀδγϑηί, οἱ ργορίιοία8 πηδοϊαγαηΐ, Ϊ ( ἰδιηθιι ρά5808 : β6ιἐὲ ὁδδίίψαϊυ8, ἀοιηπτη ἰδΔηύθιη ΓΘ6- ἀυοίοδ [υ͵ ; ἢυηὸ δυίδηι οδριϊν (Δι ) ϑβυδιΐῃα ΓΟ τογοοδιϊοηΐβ ὑγογϑυβ ὀσρογίθαι : Ὦδ6, ἰηαυᾶπι, ἀσ δρυά δηϊπιιπὶ γοραίδηϊ, υἱ γοΡ ἰϑίοπι φυοαυ8 ἀρποβοδηί. Θυοὰ , δ ἰἱρδὶβ γϑῦυπὶ δγβαπιθηι ΘΓυ» αἰγὶ βοὴ ραιϊδιίυν, ᾿οτιηθη δυρρ!!οἰογυπι ἰπ ἰίθγα Υἱἃ ργοροβίιογαπιθ Ὑο] ἰμΥ ἱ δὰ οοηίοδδίοποι νοῦς δὐϊξεπίυς, αυδηο πυ! δαὶ ἱρμδὶ5 ρα μἰοηιϊα υ ΠΠΠΔἰ6πὶ αἤδτγεῖ. Ῥ58]. ΕΥΧΙΧ, . δ᾽ [υς. χα, ὅδ. ὅ5 ἰ . . ΥΛΕΆΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝΕΩΣ ΕΤ ΝΟΤΕ. () [ἄδπι οοἀ. ἀνῆγε πιιδὶ ἰπ ἀνήγαγε. γοΓ8. . μγο ὄντα ἰοερὶϊ ὦν. Γ5. ροβὶ ὅ, ἀχώριστος πν - ἰη ἀχώρητος, οἱ νεΓ5. 8θου ροπὶ στέφει τό. Ἅυτ5. Βε4. ρτῸ τούτων, πλῦοῖ τῶν πάντων. ΡΟΒ5ΙΝ. () Ροβι θρόνου εὐ. Υ4ῖ. δΔάἰι τὴν, οἱ π οχ ρτῸ δεσπότου μαυθδιὶ δεσποτείαν. ἾοΓὺ. μι] , ρΓῸ ἀπο- λαύσεως τε καὶ, βοίι! μομὶϊ ἀπολαύσεται. Ὑοεῖ8. δυύσιι εἰ . φυοιί αχηίαι ἰι) οὐ ϊ10 χοινώνησεν ἀμυεϑὶ ἃ οοήΐϊεο γαιὶο. . [Ὁ () Δεσπότου ἐχαραχτήρισε. Ὑἰι οίαν ἴῃ πηουϊΐο ἄθ6856 αὐτὸν, . τὸν ἡγεμόνα χαὶ ποιητήν. Εἰ ἐχα- ραχτήρισε, δηλονότι τὰ χερουδίμ, κειἰ8ὶ πγλ ἰὑᾷ. ἐχαραχτηρίσθη. ΠΙΤΤ. --- νἱν6 δυροτγίοτοιν (Ὁ8) ΡιΟ αὑτοῦ οοἀ. γαῖ. ἰιαθαι αὑτοῖς.