Home › Letters › Isidore of Pelusium › Letter 110 From: Isidore of Pelusium, monk at Pelusium
To: A monk
Date: ~410 AD
Context: A richly developed letter on humility as spiritual ascent — not descent — with detailed attention to how the body's outward discipline supports the soul's inner formation.
We will reach the summit of humility — for I would define this not as a descent but as an ascent — if we quench the deadly swelling of pride and the festering inflammation of arrogance that drags one down to Hades, and if we practice moderation in all things, neglecting nothing as though it cannot harm us.
For the soul follows what the body does. It is formed and shaped by what the person practices. It is not enough to have the right intentions; the intentions must be given habitual form.
Therefore let our bearing be dignified, our gaze calm, our brow composed, our walk unhurried — neither rushed with ambition nor slow with self-display. Let our clothing be what is necessary, our seat a low one, our food plain. Let our voice be measured, neither florid with luxury nor degraded by vulgarity. If even our manner of speaking is somewhat rough, still the examples we set and the direction toward reverence will rouse the students.
These small things are not small. The soul that practices humility in its bodily conduct will find that the disposition follows. Humility is not merely a thought; it is a posture, a gait, a way of eating, a way of speaking. Begin with the outward form and the inward reality will grow into it.
Crato. That he who has promised spiritual effort, must willingly embrace all its difficulties. He who wishes to undertake spiritual effort and desires salvation readily embraces all its difficulties, whatever and how many they are. He who thinks he acts in a way contrary to his dignity in performing spiritual effort or in the acts of service it involves is endued with exterior pride, which it is not possible to discard – unless he keeps in mind his body, from where it has come into existence and where again it is dissolved.
() Εἰς τὴν τῆς ταπεινοφροσύνης χορυφὴν ἀνα- δησόμεθα (οὐ γὰρ ἂν χατάδασιν, ἀλλ᾽ ἀνάθασιν ταύτην ἔγωγε ὁρισαίμην), εἰ τὸν ὀλέθριον τῆς ὑπερ- Ἡφανίας ὄγχον, καὶ τὴν εἰς ἄδου χαταδιδάζουσαν τῆς ἀλαζονείας φλεγμονὴν σδέσοιμεν, χαὶ διὰ πάντων ἀσχοῖμεν τὸ μέτριον, χαὶ μηδὲν παρίδωμεν, ὡς οὐ παρὰ τοῦτο βλαδησόμενοι (). Τοῖς γὰρ πραττομέ- νοῖς ἀχολουθεῖν εἴωθεν ἡ ψυχὴ, χαὶ πρὸς ἃ ἐπιτη- δεύει, τυποῦσθαί τε χαὶ σχηματίζεσθαι πέφυχεν. Οὐχ- οὖν ἔστω ἡμῖν χαὶ σχῆμα σεμνὸν, καὶ βλέμμα ἧμε- ρον, χαὶ ὀφρὺς χατεσταλμένη, χαὶ βάδισμα μὴ σε- σοδημένον, χαὶ ἱμάτιον χρειῶδες, χαὶ χαθέδρα τα- πεινὴ,, καὶ τροφὴ λιτὴ, χαὶ στρωμνὴ μὴ τῆς χρείας χρείττων, χαὶ ἔπιπλα πρὸς εὐτέλειαν ἢσχημένα, καὶ οἶχος πρέπων Χριστιανοῖς, χαὶ μὴν χαὶ λόγος χαὶ φωνὴ, καὶ ἡ πρὸς τοὺς πέλας ἔντευξις πρὸς μετριό- τὴτα μᾶλλον, ἣ πρὸς φλεγμονὴν βλεπέτω. Οὕτω γὰρ διὰ πάντων ἀσχοῦντες τὸ μέτριον εἰς τὴν οὐράνιον χορυφὴν ἀναδησόμεθα. ΡΠ’. ΑΛΥΠΙΩ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΛΌΜ . ΠῚ. -- ΕΡΙΘΤ. ΟΧΧΧ. ΟἸΟΧΧΥ͂ΠΙ. “Ὁ ΤΙΟΝ ΜΟΝΑΓΙΙΟ. ϑϑποιδιθηὶ αυϊίίδηι ἰθπ|, ἱπιρτοῦογυπι Οὐἶὶ - ογοβδησίι πι ἀδίαυγαπ), , : Οὐ νίονΘ, δίφυς διΙομεἶο ἀΐξηα βδυηϊ,, :πι|ὶο πιδπάδγα ορογίεθαί. βΘιοπίλη) δυϊθη , Ευ}}}} ( δὶς δηΐπὶ ρΓ ηι}- ΡΒ γδβίπι) ρρο [δἰυγ.}) ἱπηρ Θιδῖ ἢ χΓΑΥΘΠῚ 'π ΠΟΘ ΠΗ οχαρφογαϑίὶ, φιοι ΟΠ γοπιοηθπ), ἃ Οἶδγο Υἱγὸ γΈΓ ρίβοορο Απιπιοηΐο ὁὉ ᾳυδίαον πρᾶχἷπ) ΟΥΙΠὶὶ- μπᾶ ἐδ ἐγδάυ ἀσ͵δοίαιη, οἱ υἱ ἰεοίογαπι ὀχοδροῦὶ, δέ παβοῖο ἀρ ο. ἀυοίυδ ἀἰδοοηιπὶ σγοαυδγὶι : ἰά ||ὲ πιο! , υἱ αυΐ οἰἰλπὶ| χὰ οχίθγηάγυσι - ξυη ἀδογεῖα, βυρρίὶ᾽εἷο ἀΐφηυβ ογαὶ, δι γυβᾶ!:- οἰοτι! πὴ πΥϑιογ ογὰ ηλ πλΐ γ υἢ ἱπιγορ Π- [ἐγγαὶ : Ο) Π) ὁϑυξδᾶ!, ουρΐδι) ιΐά θη), ὁοραυδγοηάιη ἐκπχί. (υϑπην} δον}, ἱ . [ ἀϊοίυπι ι, χηοιϊνὶ δογυπ ΟΥΙ Πλλμ ΠῚ ὑ Δ ξῖδλνο δίαυθ δἴγοχ δῖ, αἰ αυΐ ἰο δι ϊβογὶί, ποι πιοιΐο Θχδιιοίογασί, ] οὐδ οαρὶτ πιυϊιδτίὶ - γοδίυγ : ἰδῆ ἰὰ ἰδοϊτυπὶ ΓΘ ρΓο δι ἶι. Νδι δίαυο δὲ ᾿υδιι οἱ αδϑι ι δίυδίἭυη) δυάϊ!ογ ΟἸΧΧΙΧ. -- ΡΟΕΜΕΝΙΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Αἀ πιοάοβιϊ δβυδηινδδὶοηΐβη δηϊπιὶ [ ]αὶυ}} ᾿,Δς ἀδπλυ γαιῖο! σΟμβοθηι θη) (ΠΏ ΘἢΪπΠ) Θυ τι ἀεκδοθηδυιηῃ δδοθηϑυ! δἰδί! ὉἾπ)), δὲ ρΟδι γυπὶ οἱ οχὶ ἰδ θηι δυροῦ δ [Δδίυπ), δίᾳυθδ δὲ οτγουπὶ ἀοιΓαϊδηίδπι) δυγοραηῖ ἰυἱογθη οχϑιϊηρυδ- ἴηυ, οἱ ἰῇ οπιηΐθυ γοῦυ τοοάἀοδίιίδιῃ οοἰδηλυδ, Π ο αυἰάφυδηι, ἰδηαυδπι πυ θη ἰΐης ἀθιγίπιδηίι - οορίυτί, οοπιθπμ . ΕΘ ηἶπὶ , υ ἤδπηϊ, Δ} ΠΠΠἃ ὶ σοηβυδνῖ, ἀ πϑίυγοο Υἱ δ( ΄υ: διυδία , ἰμογηναὶ οἱ οἰϊηρὶ!. Θυδιηοῦγοπι) οἷϊ πο- υἱα οἱ φγανΐβ ""ϑυ , οἱ τ Οὐϊυίυ, οἱ ἀδιη δϑυμι δι ραγο υπ), εἰ πιϊηΐ πη ΒΌΡΟΓΒΕΒ ἰποθβδυδ, οἱ πὸ- οαβϑϑγίυβ Ὑδδί , , Πυπι}} οδι!Π θά γϑ, οἱ [τιχ}} ἃ ρἰοθοίυ νυἱοῖυβ, οἱ βιγαϑυ θα! ΠἸ }] μγωβδίδηλυβ υδιι ποοθβ δὶ(, οἱ βιιρ!!:χ δὰ ἰϑηυϊδίθ! Υ- ἐ᾿Πτλτπὶ ςσοΟπιραγαῖα, οἱ ἀοηυβ ΟἸ γὶ βιϊδε δ ἀΐρηᾶ, [ἰο οἱ Γ), οἱ ΥΟΧ, δὶ σοηρΓοδι. ΟΠ} Δ} ἐς δά πιοάδαδίΐαπι ρΟΙ π| ΠΟ ΓΘ ΠῚ οἱ ΔΓΓΟΡ:- ιἶαι}} Βρθοίθι. δὶ. δηΐ ἰ οὐθηΐυυβ ΓΟ . πιοι[- διἴδιη σο θη διἱ οἰ Θ : ΔΓΟΘ ΠῚ ΒΟΘη (. ΑΟΙΧΧΧ. ---ΑΙΥΡΙΟ. Εἰς τὸ εἰρημένον, «ι Τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ ᾿Αδραὰμ, Ὁ [π|{ππώ Ὡς { παπιῖοι Αὐταίαηι, φιοά ϑατγα ἰα- ὅτι ἡ Σάῤῥα θη.άζει. Ἐπειδὴ ἔφης, Δι’ ἣν αἰτίαν ἡ Σάῤῥα ὀψίγονος γε- γενημένη, χαὶ παρόντος τοῦ ᾿Αδραὰμ. τεχοῦσα, ἔφη" ε« Τίς ἀγγελεῖ ᾿Αδραὰμ, ὅτι Σάῤῥα θηλάζει παιδίον ; ν» ἐχρῆν γὰρ εἰπεῖν, ὅτι τέτοκξ ; φημὶ, ὅτι τὸ μὲν, ε Τίς ἀναγγελεῖ ᾿Αὐραὰμ,, » τοιοῦτόν ἐστιν. Ὦ ᾿Αδραὰμ,, τίς ἀναγγελεῖ εἰς τὴν Περσίδα ὅτι Σάῤῥα (ρῃ. χχὶ, . εἰει ... Ουοπίαπι ἃ πι ροι πιεῖ αυδη) Οὔ ὁλυβπὶ) ΆΓΓΆ, : ἰδ δἀιηούυ!ν ργοσθβϑογαῖ, αἰχὶὶ : ε« Ου]ϑ πυηιαυϊ. Αὐτδηϑιη, ασυοά ϑαγγὰ ἰδοίοι ἢ] τη ἢ» }- ορηίυμη οπΐπι [υ͵, σμοά γῬεϑρεγοτὶὶ : . ΓΡ- , ἰβίυ, « θυΐἱβ υμιϊαι ΑἸ Γ]πὶ|, » ρογίη οδὺ δὸ δὶ ἀϊςογοῖ, Ὁ Αὐυγαθδη, υἱβ ἰπ ῬοΓγρί ἀθι) ΥΑΒΙΑ ΚΕΟΤΊΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤἅ. () Οοιεν Βαδὶ!. Μ. Ποπιὶ!. ἠυπιιαίε, οἱ ὅ . βγιν. Φ. Αἰἱφζυδιῖ. βόγπι. δὲ ἰξηιροτέ, εἰ Ὑδηογθ ο Βαύμλι ἰυι}}}. ) Οἰιτίδῖο ἀμοαθηπὶ. Ἀινττ. () Αἰωνο εο{. Ὑαϊ, θά εἱ ΑἸΙ., βλαδησόμενος. ῬΟΞΞΙΝ. δ . ΙΒΙΌΟΕΙ ΡΕΙΌΘΒΙΟΤ πυπιίαυϊε φαυοά ϑαργα βίβγ! β εἴ δηυ ἰλοίοι ἢ ΝΟη Α ἡ στεῖρα καὶ γραῦς θηλάζει; Οὐ γὰρ χεῖται, Τίς δεΐ μοί γ, Ουΐ πηηιϊ θῖν ἱροὶ ΑὈνδ δι), δι], Αὐγάλάιη. Οποἐ ἱ αυΐφ πἴπη σοηιγίυπ Υἱοίδη- ἴυπι ἰυς [ ὀχἰδἰϊπηοῖ, (ογἰλ δὰ Δ||ᾳυδπη, φυΐ δοάδπη, Αὐγϑμϑιῃ ποπιΐὶπα Δρροὶγοίιγ, ἢδεο γογῦλ π} δὰ. Ας. ρτγορίογαὰ πα γιϊουϊαη) αυΐ- ἄδ δὐυηχὶι. Αη δυίοπ {φυ ἰδπροΓΘ δὔδδββδὶ ραιγγοῖα, ἀΐσαγο τηὐηΐ μ . ΠΠΠπἀώ δυ- ) Ροιυ ἀϊχογίηι, αυοά ] αυϊάδπι ἢΠθς γνογθὰ μαῖα ατἰβιϊπιδηὶ, οἰἰδπὶ ἀ ρΓΏβθηδυ υϑυγραπίυγ, ἴῃ ζοηοΓΟ ΠΠΠυ , θΘἱ ἀππυμι- υἱι Βοιμΐηο πη ἱρδα θοπιίηυ, 'ρ Θχαυαΐδι, Νά ἰοφιὶ, Θυἱδ ἰΔοι αἰϊπηδηΐυπ), ρυθΓ υἱΓ, δάυ!ιο ὀχροησιῦ ῥ᾽υ δυρογῆυ , υὯπὶ ργου δῦ - ᾿ϊιαι ῃδυεῖ. Ας ἀ δ φυϊάδιη ι. Ο" δυίεπὶ ἀναγγελεῖ τῷ ᾿Αδραὰμ, ἀλλὰ, ᾿Αθραάμ. Εἰ δὲ βίαιόν τις ἡγεῖται, ἴσως ὁμωνύμῳ τινὶ τοῦ ᾿Αὐραὰάμ. Διὰ οὐδὲ τὸ ἄρθρον προσέθηχεν. Εἰ δὲ χαὶ τότε ἀπὼν ἣν ὁ πατριάρχης, οὐχ ἔχω λέγειν. Ἐχεῖνο δὲ μᾶλλον εἴποιμι, ὅτι εἰ περὶ αὐτοῦ νομίζουσί τινες εἰρῆσθαι, καὶ περὶ παρόντων λέγεται, ὡς καὶ τό’ Τίς ἀναγγε- λεῖ τῷ Κυρίῳ μου ; Αὐτὸς Κύριος, αὐτὸς εἰσαχούσει. Τὸ γὰρ φάναι" Τίς ἑρμηνεύσει τῷ τελείῳ τὴν τοῦ ἀτελοῦς γαλαχτοτροφίαν ; πλέον τοῦ πιθανοῦ τὸ πε- ρίεργον ἔχει. Καὶ περὶ μὲν τούτων ἅλις. Διὰ τοῦτο δ᾽ οὐχ εἶπε, τέτοκεν, ἵνα μὴ ὑποδολιμαῖον ({) εἶναι νομισθῇ, ἀλλὰ, θη άζει, Αἱ γὰρ γάλαχτος πηγαὶ τὸν τόχον ἐγγνῶνται, Τοῦ γὰρ γνησίου τόχου. ἣ τοῦ γάλαχτος ἐπιῤῥοὴ ἀπόδειξις ἐναργεστάτη (). ΟῚ αἰχὶϊ, ρεροτ!, π Ἀυογιῖνη (οἰυ οχἰϑιϊπιθίυγ, υϑγαπι, ἰσοίαί. διαυϊάοι ἰλοι ἰοηιοδ ρδγιθμι ουπῇτγιῃδηι. γαγὶ οἰοηΐπι! ρϑγιι δγχυπιθηίυ οΟΡ ἰδδὶ πη) ι ᾿. ργοδυνίπηι. ΟΙΧΧΣΙ. --- ΕΥΤΟΝΙΟ ΡΙΑΟΟΝΟ. Εοβ υὶ δοοορί σοηςυ πιο} ΡΠ] οβορμΐοα ἃς ρᾶ- εἰοηιὶ δηΐπιο ἔδεε πιἰπίπια γοίυηλ, ᾿ς ἐπ δά ρᾶ- εἰοπιίαπι ἰιοτιατὶ ἀδυδηϊ : δἰιϊογυπι, ιοά , αιιὶΐ οοπιιπιοὶΐαπι ἰηἴογμηῖ, εἰ ἢ} άυ ἀἰδογυοὶαὶ, οἱ - τυπ, φυὶ οοπίι πι} αὔϊοϊιηιυτ, ραι! δι ἷᾶ ; αἰϊαγυπι, ᾳυοά π}} ταιΐίοιθ 'ρ Φυθ υ]οἰβοἱ φυθάπιυ, ΄υδπὶ Υἱγιυίαπὶ οοἰδιιάο. Θυοά δἱ πῃ ΐ ταΐηυβ (ἰἀοὶ ἢ )η- ἀν ρυΐϊ : ᾳυϊάπηδηι ἢδε Γ νϑίθγυπιὶ χυϊάδαηι Ργοηυμί δεῖ, δυὐ!. Βορφαί οηΐπὶ ἃ αυούδιηῃ, ι Τδίίοηθ ;οϑίαπι υἱεἰδοογαίΓ, ΓΟΒρΟηαΐ,, ε δὶ 'ρ Ῥγοῦυπι δίφι μοποϑίυπι Υἱγτυ πὶ ἰ ρΓὈυσΓΪβ. » Οὐ ἐρίίυν, υΐ υἱγιυΐο οἱ ρδιϊδηι πὶ }}, ΤΠηοΓ [Ὁ Γ Βοβιῖθυβ ρῥἰΑζϑὰ ἱπῇ᾽ αὶ, υἷη Ποὺ Π ΔΓπι οἱ ρΓ- δ ἀἷα μὶυγίπιΐ φβιἰπιδπιυ Θυοὰ , υ} οἰΐδιη αυΐ Ἰνονα Γογίυμι να πίδηι (γί ριιδὶ, ἃς ΡΓῸ , " δχ δ υυπιποάϊ [ὑγοτα δπιογβαμι, νοίὰ [Ἀοΐδὶ, δίη]θδ τ οδἷι οοιῃράγδίιιβ, υἱ ποθὴ " ἃ Υἱη οί βίο ῬΠΑ΄. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Τοὺς φιλοσοφεῖν ἐπὶ τῷ ὑδρίζεσθαυ μὴ βουλομέ- νους, δύο ταῦτα προτρέψαι ὀφείλει εἰς τὸ φιλοσοφεῖν " τό τε μηδὲν οὕτω λυπεῖν τοὺς ὑδριστὰς, ὡς τὴν τῶν ὑδριζομένων ἀνεξιχαχίαν" τό τε οὕτως ἀμύνασθαι αὑτοὺς μὴ δύνασθαι, ὡς ἀρετὴν ἀσχοῦντας. Εὲ δὲ ἐμοὶ ἀπιστεῖς, ἄχουσον τί τῶν παλαιῶν τις περὶ τού- του ἀπεφήνατο. Ἐρωτηθεὶς γὰρ, Πῶς ἂν ἀμυναίμην τὸν ἐχθρόν ; ἔφη" ε« Αὐτὸς χαλὸς χἀγαθὸς γινόμε- νος. » Εἰ τοίνυν ὁ ἀρετὴν χαὶ ἀνεξιχαχίαν ἀσχῶν χαι- ρίας τοῖς ἐχθροῖς δίδωσι πληγὰς, δι᾽ ἣν αἰτίαν μὴ ταῦτα τὰ ἀμυντήρια περὶ πολλοῦ ποιούμεθα; Εὲ δέ τις χαὶ συγγνώμην τοῖς ὑπὸ φθόνον βαλλομένοις νέ- μοι, χαὶ εὔξοιτο αὐτοὺς ἀνενεγχεῖν ἐχ τῆς τοιαύτης μανίας, χαὶ μὴ μόνον ἀμύνασθαι μὴ ἐθέλοι, ἀλλὰ χαὶ συμπάσχοι τοῖς ὑπὸ τῆς χαχίας χειρωθεῖσιν, οὗτος τῷ ὄντι ἐστὶν ὁ εἰλικρινῶς φιλοσοφῆσαι ἐπιστά- μενος. ΔΌΒογγοαὶ,, δε θοτυπὶ οἰἰλπὶ, Υἱιϊαπη δυϊαρὶϊ, πιϊβογία σοι πηουθαιυγ, [|ἤς ἀδημυηὶ ΥΕΓΘ δὶ, αυΐ δἴπεδγα ρ]}]ΠΟδοριαγὶ πον, ΟἸΧΧΧΙΙ. --- ΚΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Ομοπιοάο αἰυΐϊπα υἱγιιιδ π ἱη βτηιίαί ρεγβοίιιν , φΘυοπϑη! ρδοίο Υἱγίυβ ἴῃ ἰμῇ γπ δια ρογβοοτγοίυξ, Ῥϑιυςοὶβ ἀχρομδπη).. Θυδηἀοηυϊάσπι ι}π| Δρορίοί! ουϊη Παρτγὶβ οὐ ἀδγθηιυγ, , ἃ φυΐθυ ορἀδθδηίινγ, δυρθ» γᾶθαηὶ, δι οὐπὴ ΥΘΧΑΓΘΏΙΟΥ αἱ Θχλρὶ γα Γ, γοχᾶ- ἼΟΓΕ ὁ νἱῃοοθδηϊ, δἱ οὔπὶ πιογίαπι ορραίογθηΐξ, Υἱίλ ῃγ ἢ ἶη υρξάπι γϑγι θη, ΟὉ Θὰπὰ Ολυβάϊη ῬΠΒ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Πῶς ἡ θεία δύναμις ἐν ἀσϑθεγείᾳ τελειοῦται (). Ὅπως ἡ δύναμις ἐν ἀσθενείᾳ ἐτελειοῦτα, αυντόμως φράσω ἐπειδὴ γὰρ μαστιζόμενοι οἱ ἀπόστολοι τῶν μαστιζόντων περιεγίνοντο, χαὶ ἐλαυνόμενοι τῶν διω- χόντων ἐχράτουν, χαὶ ἀποθνήσχοντες τοὺς ζῶντας ἐτρέποντο, διὰ τοῦτο τοῦτ᾽ ἔφη. Καινὸς γὰρ ἦν τῆς νίχης ὁ τρόπος, τὸ διὰ τῶν ἐναντίων χεχρατηχέναι, Ποιηΐηυ ἰν νογυ υ . Νόνὰ διἶπὶ ογαὶ ᾿ς ἢ χαὶ ἡττᾶσθαι μὲν μηδεπώποτε" ὡς δ᾽ αὐτοὺς ὄντας υἱοθ πη γιό, υἱ ροΓ σοηϊγαγία νἱοιογίαιη δαάϊ ρἰβδοθ- ΓΟΌΪΟ, Π ὑδιΠ) δυσουηθόγοηῖ, Ὑγυπ, ΡΟ ΓΙ ἰ δ δὶ δι Δ) ἀχί τι ἰπ ἰρϑογιπ) ΔΓ γ ἃς ρο- ἰοδβίδια δβί᾽υ. ,, ( δι] οογι ιη ᾶ ργοργο θη. ἢ (οἵ. ΧΙ, . χυρίους τοῦ τέλους, οὕτως ἐπὶ τοὺς ἀγῶνας ὡρμηχέ- ναι [τούτους]. Καὶ ἵνα τοῦτο μάθῃς σαφέστερον, θέα τοὺς ἀλιτηρίους Ἰουδαίους, ὥσπερ ἐν διχτύαις αὐ- «οὺς ἔχοντας, χαὶ διαποροῦντας, χαὶ φράζοντας. ΥΑΒΙ ΜΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ̓ ΝΟΥ. ( Ὑποδο.ιμαῖον. ΒΠ., αϑοτιΐιι [εἰμ. ΜΑΙΊΗΙ, διιρροδὶ εἰ ἷμε. “Ἔχτρωμα δδβὶ (εἰ. ἀὐυοτίϊνι. ἔιττ. () Υἱὰς Πιρμροιύτγαιόην ||}. ν, δρμογίϑωυ . Ρ]]- πἶι }. Ὑ) Ηἐδί. παίιτ., ς. , οἱ ). χχνι, ς. Ἴ, αἰοινθῖ. ΑἸοχαιάγ. . Ραάααρ., οᾶρ. θ. ϑὶς οἱ Ἄλνγο ογυάϊ . Ἀοπηδη. ὁρυά Νοηΐυπι ΜΆτγοο!!. Ει τ. () ἴῃ Ἰνυπς ἰοσυμ δοδιι. ΟἸ γΥβοβίυμηυϑ ρα. } - ΓΘΙ} ἰχῖς ποι! ΐδιη. οἱ Ῥμοίίαηι ραιτίγοίνμιῃ ἰη Βιϑίοιι, , ρὰᾳ, , οἱ βαϊνίδαιιμ δὲ σεϑδενμαῖ, Ῥεῖ, ρα . . ε Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις ; » τὸ γὰρ δὴ θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, καὶ πᾶσαν ἔχπληξιν ὑπερ- ὀαῖνον, τοῦτο ἦν, ὅτι ἔχοντες αὐτοὺς, χαὶ δεσμοῦν- τες, καὶ τύπτοντες ἐν ἀμηχανίᾳ ἦσαν, χαὶ ἡττημέ- νων ἀφίεσαν φωνὰς, διὰ τούτων ἡττώμενοι, δι᾽ ὧν ἐδόχουν χρατεῖν. ἽΛπερ γὰρ εἰς ἀδοξίαν αὐτῶν ἐμη- χανῶντο, ταῦτα ὑπὲρ τῆς εὐχλείας αὐτῶν ἐθεῶντο γινόμενα. [Ὄντως οὖν ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἀσθε- γείᾳ τῶν ἀποστόλων πλέον διέλαμπεν. Οὐ γὰρ πράγ- ματα ὑπομένοντες, χαὶ ἀντιστρατενόμενοι, οὐδ᾽ ὅπλα χαλχεύοντες, Χαὶ στρατιώτας συλλέγοντες, ἀλλὰ τὴν Ὑνώμην παρασχευάζοντες εἰς τὸ χαχῶς παθεῖν μό- νον, οὕτω τὰ τρόπαια πανταχοῦ ἤγειρον. ἘΕΡΙΘΤΟΙΑΒΟΌΝ . ΠΠ. -- ΕΡΙΘΤ. ΙΧΧΧΥ. Αἰ υ, αἰ πος αἰατῖια ρεγβρί οἶδ, δηϊπιλάνονγι αυόπι- δάπιοάιπι παίδγὶ! }}} δς ρεβδι ἐγ δυ αὶ ἰδηηηαῖα ἰγσγϑιίίος ἰδιθγαηὶ, οἱ ἰδηθθη }}Π|} σΟη}}} ἱπορὶᾷ Ρτοπιογοηιυν, ἃς ἀΐσογθηϊ, ε Ουἱά (Δοίεπιας ᾿νἷ. - εἰηἰθυ " » Νλπ) ος ἀσπηιπὶ ογαὶ, αιοά διίαγ- ιἰοποπὶ δὔογορδι, δίφυ δ Ποπιΐπιιη Π}}} - πὰ πὶ ἀγδὶ, ΟἸΠΠΕΠΊη βδίυρογααι χοθίουαι., αυοιὶ δι ἰραΡοηΐ, νἱησι}} ΘΟΟγΓοογοη., Ὑογροτὶ- νηπβ|ις δϊοογθηι, ἰϑπηθη ἰὼ βυιηπια δηϊπιΐ δηχίθιδίθ γογβδυδηίυ, Ά, Υἱοι} οοηγοηΐοθδηϊ, γΟ οὐ τοῦαι!, ) ΡΕΓΡ δὰ νἱάεϊϊοοιὶ γος υἱοῖϊ ἂς δι}Ὁ- οιΐ, φιλτγυπι ορα νἱεἰοτίδπι δ᾽ δὶ ορί ἢ οΠ ΘΥΓοΓα ἢπ- κοῦδϑη!. Νάπὶ α δογιπὶ ἀσάδουβ ἱ ἰηίδιη }: το δ πηι", ᾿ς δά θογιπὶ αἰογίαιι γι πἰᾶγθ οοπδρίεἰοθαηι, γα ἰίδαυθ δὶ νἱγίαϑ ἰῇ ϑροβίοίογι"Ἅ γα ἡ θοτὴι οἰσοῦυαι. Νου οηΐ ποροῖϊα δυθδυηίθβ, διηυ δοϊθαὶ ςΟΠΙΓΆ ᾿πδί Γι θπί , ΔΙ Αυγιοδυϊὸβ ἃ πὶ Π Πἰῶγ οορὶδ σΟπ γα η[, νογίμ δηϊθυπὶ ἀυηίαχαῖὶ δὰ ροτγίογθιιἀοβ ἀοϊογοβ ργθρᾶ- γδιῖ, ἰἰδ γΓδιίοινα ἴγοριρα δ ηυ ιλισοὈδηϊῖ. ῬΏΓ'. -- ΠΑΥΛΩ. . «Ὅτι τοῦ ἀργεῖν καὶ ῥᾳθυμεῖν ἄμεινον τὸ κἂν τὰ ἑτέροις πογνηθέγτα ἐπὶ στόματος φέρειν. Ἔοιχα:, ὥς φασί τινες, ἀλλοτρίυις ἐναγλαΐζεσθαι πόνοις, ποὺς ἑτέρων ἱδρῶτας χαρπούμενος. Πλὴν ἀλλ᾽ ἐχεῖνο: μὲν αἰτιῶνται, ἐγὼ δὲ ἢρέμα ἀποδέχο- μαι" τοῦ γὰρ ἀργεῖν, χαὶ ῥᾳθυμεῖν, χαὶ φλναρεῖν, πολλῷ ἄμεινον τὸ χᾶν τὰ τῶν ἄλλων συγγράμματα ἐπὶ στόματος ἔχειν. ῬΠΔ΄. --- ΕΥ̓ΛΟΓΊΩ. Εἰς τὸ γεγραμμένον, « Τίς ἐστιν υἱὸς, ὃν οὐ παι- ᾿ δεύει πατήρ; ν καὶ ὅτι δραστιχώτερα τὼν ἀπο- ες, φαγτικῶν τὰ κατ᾽ ἐρώτησιν προσαγόμδγα. Ὃ θεσπέσιος Παῦλος τὸ ἀποφαίνεσθαι πολλάχις “παρεὶς, χατ᾽ ἐρώτησιν προάγει, τὴν ἀπόδειξιν ἧμε- ρωτέραν χαὶ δραστιχωτέραν ταύτῃ γίνεσθαι οἱόμε- νος. Ἔφασχε γὰρ τοῖς ἐν πειρασμοῖς οὖσι χαὶ δυσχε- ραίνουσι" ς Τί: γὰρ υἱὸς, ὃν οὐ παιδεύει πατὴρ; » ἵνα ἐμφαντιχωτέραν τῇ ἐρωτήσει τὴν ἀπόδειξιν ἀπο- φαίνῃ (). Θύὕτω χαὶ ἀλλαχοῦ" ε Πρέπον ἐστὶ γυ- γαῖχα ἀχαταχάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθα:; ν τῇ ἐρωτήσει τὴν ἀτοπίαν σαφεστέραν δεῖξαι πειρώμε- νος. Ταῖς μὲν γὰρ ἀποφάσεσι πολλοὶ χαὶ ἀντιλέγειν «ολμῶσι᾽ τὰ δὲ χατὰ ἐπερώτησιν προσαγόμενα, καὶ «είθει χαὶ ἐπιστομίζει, χαὶ πραότητος δόξαν τῷ λέ- Ὑοντι περιτίθησι. ΟΙΧΧΧΠΙ͂ΙΙ.: --- ΡΑΌΠ. ἈΜεϊΐμε δεεὸ οα φμῶ αἰΐοταηι ἰαδοτίδες ρῬατία διπί ἱπ ΟΥῈ [ἐγγ, “ιαηι ἀεέδίἀϊαπι ξἀοίαγὶ. Υ᾽οτβ, υἱ ποηη}}}} δίαπι, δ᾽ πὶ ἰδυογ Ὁ - ἰρϑυπι ΟΥπᾶγα, δίσυθ δογαπὶ βυάογ γυΐ. Οξι- τὰπι ἢ} φυΐϊάθπι ἰος ποπηΐηθ ἰ δοουβδηΐ : Υδγ ΠΟΠΠ } ἴδιο. Μυϊο δηΐπὶ βαῖι ϑί οἰΐαηι - ΓΙ ΠῚ ογρία ἰῃ οἵ ὨδΌΘΓΟ, αυπὶ ΟΓα ἀ}- . ἱόγρεγα πιιρατγί. ΟΙΧΧΧΙΨΥ͂. --- ΕὐΠΟΟΙΟ. π {ππι « Ὠῖς εεἰ βίϊμε, φιιόπε ποὴ σοττὶρὶ! Ρα- (ἐγ Εἰ γιοά εἰβεοαεσίοτα ξιπὶ {μι ῬῈΥ τπ{|ΕΥΤῸ- σαϊοπεπι, φαπι σι ἐπιπιιαί μτου[εγμπιμγ. ᾿ θινίμι Ραμ οπιΐδδὰ ραγϑρα οηυμ Διο} ρΕν- οοπ αι! οηδπὶ , οι πὰς γαιΐοπο βυδνίοτγεπὶ ( ἃς τηλ} οἴδπεδοδη) ἠοπιοηβίγαιϊὁηδπὶ γοάἀἀϊταγυηι δΙθὶγοίυγ, Αἰεθεξ ὁπ , υΐ ἱπ ἰδηϊδι!οὨ ὙΘΓΒθΔ ΠΡ, Θ τη ο( Δπ}η Γἀγοῦδηί : « Ἡυἱδ δπίην ἢ! , Ππὶ ἢοπ οογτίρί! ραιοτγῦ » υἱ ρΓ ἱπιθγ- γοραιϊοηθιν ρυ ροπέογὶ ἃς οἰ σι !ῆῇοαιί οηἾ. ἀΠ|- βίγαιοηὶ αἴσγγοϊ, ΑἸ ἰἸ πὶ ἰοςο, ε ἴ).σιὶ Πη}- Ἰἰαγοπὶ ἀδίθεοῖο οηρίια Ὀδιιπὴ οΥῶγο » ἢδς , Ποῖ ἱπιοττοχλιίοηα ἰᾷ δρϑικ, υἱ οἰαγίογοιη οἱ Ὡρογιογαπὶ ἢ) πηο αἱ ἀὔσυ τα δίδει γράογοι. ϑίφυίάθι ηυηι[- ιἰοπ ρόγπι εἰ Ορρυσηάγα δ Γοίυϊλγο δ- τοι υηηγ : Δ ῖθπι ΡΓ ἱπιογγοχλιὶ οπθπὶ ῃΓοίδ- ΤΉΠΙΟΓ, οἱ πιοΥοη!, Οἱ κ᾿ δηϊ πη δέ νογβαγ ἰδ ἀΐευη!ϊ : δ. ργίογοα ἰδηϊδι} οἱ (Δς} . ορὶ πἰοηδι ἀϊσδηιὶ φοπο . ῬΙΠΕ,. --- ΘΕΟΔΟΣΙῺ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩ. ΕΟἸΧΧΧΥ. -- ΤΠΕΟΌΟΘΙ͂Ο (ΗΟΓΑΘΤΙΟΟ. Ἐτγὼ τὰ ἐπιτηδεύματα, ὧν οὐκ ἔστι τὸ τέλος βιωφε- Ὁ. Εξο δἰυδία . φιογυπιὶ ἢπὶα Υἱἱ Ὠιιπιδ πὶ πἰμι λὲς, οὐδὲ τέχνας εἶναι ὁρίζομαι, ἀλλὰ ματαιοτεχνίας ἣ χαχοτεχνίας. Τεχνιχκὸν γάρ ἐστι τὸ πρὸς τὸ χρῆσ!- ιμο΄ καὶ χοινωφελὲς βλέπειν. . Αοί. τιν, . " {Πῦγ΄. τιι, . ον. τι, . φοιηπιοιίΐ ὩΠογὶ, πος ΔΓ αυϊ πὴ βίδιι, ΥΘΓΙΠΗΙ ματαιοτεχνίας χαὶ χαχοτεχνίας, πος ϊ, ἰηᾶπ οἱ ἐπιργοθῶς ὐι. Αγ οἰ οϑι οηἷπὶ . ἀδιηη τ . ὰ δἰ νὴ ργοροβίίυη νά ναγα, φυθιὶ Ποπιϊαπι Υἱ [ - του πὴ ὁδὶ υ}}. ΨΑΒΙΞ ΒΕΟΤΙΟΝΕΘ ΕΥ̓ ΝΟΤΕ. () Απινο οοι . Ὑαιίο. δό οἱ Ακϊ., ἀποράνῃ. Εἰ νοῦ. ᾿ΔΗΙΕρο πα. ᾿προαγόμενα Βογθαπί, ποὺ ἰη εὐΐιο εβδι προσαγόμενα. ῬΟΙΘΙΝ. Ῥατβοι,. σκ. ΠΧ ΧΥΠΙ. ΟἸΧΧΧΥΎΙ. --- ΤΗΕΟΝΙ ΕΡΙΘΟΟΘΡΟ. π| μά, « Τεττένα δαρὶεπίεε"". » Αροβίο]υϑβ, νὶ Γ βαρ] θη }Π, αὐ! , υἱ ἰΘΓΓΕΙᾶ δηρίυπε, ΟὈὐυλαβδαῖ, [ν νϑγ} . . δὶ : ε Νοβίγὰ διίοπι δοηγαγδαῖίο ἰῃ ΘΟ ", » [ νἱ δἰ οαὶ, αυΐ ρτγάνᾷ οἱ ἱηρτοῦα [δοϊυηϊ, αυὶ ἱπροηιί οἱ μγϑ- εἰδγὰ οραγὰ δάυηϊ, ορροποπηβ. {ΠΠ]| διΐπι νἢ} οἱ δὺ- ἰοσιὶ δυηὶ : ἱ δυΐϊδπ) δηΐϊπιὶ πηϑφηϊυὐΐη ρτγοραϊἱ, δἴ- ὸ ἰπδίηΐβ ουὐυβάαπι ργοςονίια . υγευπι,, υἱ υὶΐ δάνεγβυϑ ἔγδιγεβ . [πο θη. Γ οἴεγυμῖ, γαργίπιογει, δὰ ἴσης πιοάσι Ἰοψυδυδίῃ : ε« Νοῆ βϑρίδηι , υῃ}} σοποθοι ηῖ ν΄.» Νον αυορά Γ κυρΓὰ πιυπάϊηι ρο ΔηἾΠ| ἀφίίη γα ρΓθ- πίθοταὶ ; υἱ βϑιροΓγθίαπι ἃς ᾿αοιδηιἰπ| Οχϑοΐη- τοι. ΑἸἰϊιιὰ δπΐπὶ μεγαλοφροσύνη, ἰιος ῖ Δηΐπι! πιἃ- δηϊυάο, |}υἀ δι ρογυΐϑ, μος εῖ, ἀγγοφϑει ἀδϑἰσημί. διαυϊάδιῃ {Π|ὰ οἶα, υς δοοίάι!, ἰΠΓΆ ιπι [ὉΓ- ετυἀϊηοηι ροϑὶια ἀυοὶί : ξὸ δυίδιν Οἵ [- ΒΝ Π Υἱ δυ ἰη[δγίογθθ οδηβοί. {Π|ΠΔ ΓΒ δι, ΙΘΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤΙΕ δ ΡῬΠζ,. --- ΘΕΩΝῚ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, «Οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες.» Ὃ ᾿Απόστολος, ὦ σοφώτατε, τοὺς μὲν τὰ ἐπί- γεία φρονοῦντας αἰτιασάμενος, ἔφη" « Ἡμῶν δὲ τὸ πὸ- λίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει"» τοὺς μιχρὰ γχαὶ φαῦλα πράσσοντας τοῖ; μεγάλα χαὶ νεανιχὰ ἀντιτάττων. Οἱ μὲν γὰρ εὐτελεῖς εἰσι χαὶ ταπεινοί" οἱ δὲ μεγαλο- φυεῖς χαὶ οὐρανομήχεις. Τοὺς δὲ χατὰ τῶν ἀδελφῶν φρονοῦντας χαταστέλλων ἔλεγε " «Μὴ τὰ ὑψηλὰ φρο- νοῦντες, ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι" »οὐ τὰ ὑπερχόσμια αὐτοὺς φαντάζεσθαι χωλύων, ἄλλλχ τὴν ὑπεροψίαν χαὶ τὴν μεγαλαυχίαν ἐχχόπτων. “Αλλο γὰρ μεγαλοφροσύνη, τουτέστι μεγαλοψυχία, καὶ ἄλλο . ὑπερηφανία, τουτέστιν, ἀλαζονεία. Ἡ μὲν γὰρ πάντα δεύτερα ἡγεῖται τὰ συμθαίνοντα τῆς οἰχείας ἀν- δρείας" ἢ δὲ πάντας ἀνθρώπους δευτέρους τῆς οἰχείας εὐτελείας. Ἡ μὲν τὰ ὑπερχόσμια φαντάζεται, ἡ δὲ τὰ ἐπίγεια ὀνειροπολεῖ. Ἢ μὲν τὸ θεῖον χαὶ ἀοίδιμον χλέος ποθεῖ, ἡ δὲ τῆς σδεννυμένης δόξης ἐρᾷ. " δι! αλΐίογα Δηῖ }}} [ὲ ργοροηῖί : [ (ΟΓΓΘΙ δοιρΐδί. [ΠΠἃ αὐ Υ πᾶπὶ οἱ ῥγωβοίδγδωι δ] ουΐδπὶ ἜΧΡΘΙ : πος ἰηϊογρυηι} ουρί αἰαῖ ὕλατγαι. ἙΟΙΧΧΧΥ͂ΙΙ. -- ΕἸΌΕΜ,. Φρόνημα εἰ φρόνησις πδυά δαπιάδηι κἰφηϊοδιΐο- ἢη) Βα" δηϊ. ΠΠ πὰ Θηΐηι οἰ οπθιθ, ᾿ς ργυάδη ἴδηι δἰ ξη! σαὶ, ΠῚ ἃ δυρογθίδπ), ἰνδδ ᾿ΘπλροΓγαι απ. ΠΠΠπι| ἰνεγϑυβ Δ| ἰπηραίυπη [ΔΘΓ : πἰδὶ! ΘΟΡΓΌΏΙ, ᾳυα ἀδοθηΐ, ργϑιογιμ γα. ΠΠἰυἋ ἀδηίᾳφυα , αυὶ ν᾽ γιυϊ ΠῚ ΟΥ̓ΠΔΠΊΘΩ ργοΪ Πἰ δυὴϊ, ογηλία δρο αι : ῬΠΖ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Οὐ ταυτὸν φρόνημα χαὶ φρόνησις. Τὸ μὲν γὰρ ἕπαρμα δηλοῖ, ἧ δὲ συνέσιν" τὸ μὲν ὑπερηφανίαν, ἡ δὲ σωφροσύνην " τὸ μὲν τὸ χατὰ τῶν πέλας ἐπι- φύεσθαι, ἡ δὲ τὸ μηδὲν τῶν πρεπόντων παρορᾷν" χαὶ τὸ μὲν τοὺς ὑπὸ ἀρετῆς χεχοσμημένους ἀπηχο- σμεῖ, ἡ δὲ χαὶ τοὺς ἥττονας χοσμεΐ. Διὸ χαὶ τὸ μὲν να δυυίοπι ἰηίογίογοϑ οἰϊαπὶ ἀχογηδί. ἃς ργορίθγοα αὶ μισεῖται, ἡ δὲ θαυμάζεται" τὸ μὲν ἀποχηρύττεται, Ππ οὐΐο, ᾿ς ἰαυΐὶ δίᾳφιυ δαιηϊγαιὶοι οι. {πὰ οιμνηΐαμ γος ἰδοογαίυῦ : ο ργαϊοαιίους οἤότγιυγ. ᾿ὁυα οἰ} [ δίηι, υἱ φρόνησιν, ΠΟ ρΓυήδηιΐδι, Θχοοίαβ, φρόνημα Δυίθπι, ἰὰ ἰΔι[ΟΠό διυ )» ροῖθ) ΔΙΎΘΓΘΙΙ ὈΓΟΧ , γαάϊοϊ(ι ΟΥ̓́Θ , ἷ- [Γ. ΟΙΧΧΧΥΙΠΙ. --- ΕἸΘΕΜ. Εφυϊύδιῃ 'ρ πη} ἴΠ| . ἀπ᾿ Π ΙΠϑΠ οἱ χ- οοἶ, βϑυρογθίδιν δυΐθπὶ ἃ ΥἹ]ΐ οἱ δ,δειϊο ρτγοϊεοϊ βεὶ οχ βίο. Αἰᾳυ ἢος ουηῇγημδηὶ οἰάΓυ Αὔτα- "πὶ, οἱ Ῥιαγίβωῃβ. Ειθηΐπ ἀϊνίο οοἰοφυὶο ἔτυθη, ἰΘγγδΠὶ ΟἰποΓαηι Δρρ Αἱ : δὺ- [πὶ αἰΐδ) ἃ ποηΐηθ σοΟπηπηοίι ΟΠ ΥΓΘΌΔΙΙΓ, δηΐ υπ- ᾳυς διγοβδηίδιῃ φογουδί, ἃς ρ.}Π} {πΊγ γΓβῸ οΥὺΐ ΔΠΙΘίογγα ΘΟθ Δ . ΟΙΧΧΧΙΧ. -- ΖΟΘΙΜῸ ΡΒΕΝΒΥΤΕΒΠΟ. Ευπι, φυΐ ἀοοοῖο ἀραγεύϊίυν, (Δα γα ορογιθὶ, Δι υθ Ἰοφυϊ. Ὁυἱ δυϊέπι ποη ἰδοὶ!, ουπλ ἢ νυγυὰ υἱ- ἐδη ίδοογα οοηγνοηὶΐ!, Ῥεῖοῦ θεΐπὶ ἰηίον δυπιηοῦ ς]- Ἰοσι θήν : ροδίθείοῦ διιιθ . ΠιΙΟΔΟ ρί(θιι ἰ{Ἰ) ς δι, νι) ἐἰίαπι εἰ ἀΐ σα ἢ [Δ] ργαυθὈΐ!. (δν]!- Ἰογυπὶ δηΐπι δ. Δηπάγιπ) τι ϑίοτία Δ ἡ ΠοΓἱ ογὶϊ, Δ ΡΒ ΠὮρΡρ. εἰ, . υ]. . " ἤοπ!. χι!, , ἡ δὲ ἀναχηρύττεται. Τὴν φρόνησιν τοίνυν, τουτέστι τὴν σύνεσιν γεωργῶν, τὸ φρόνημα, τουτέστι () τὸ χατὰ τῶν πλησίον ἐπιφύεσθαι, αὐτόπρεμνον ἀνα- σπᾶσαι πειρῶ. ῬΠΗ', --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Ἐγὼ μὲν ἀπὸ μεγαλοφυοῦς χαὶ οὐρανομήκους ψυ- χῆς τίχτεσθαι ἡγοῦμαι τὴν ταπεινοφροσύνην, ἀπὸ δὲ εὐτελοῦς χαὶ φαυλοτάτης τὴν ὑπερηφανίαν. Καὶ τοῦτ᾽ ἐγγυῶνται ὅ τε θεοφιλὴς ᾿Αδραὰμ, καὶ ὁ Φαρισαῖος. Ὁ μὲν γὰρ θείας ἀπολαύων ὁμιλίας, γῆν καὶ σποδὸν ἑαυτὸν ἐχάλει" ὁ δὲ μηδενὸς παραχινοῦντο;, ἐπήρετο Ῥ χαὶ μέγα ἐφρόνει, χαὶ τῆς οἰχουμένης ἁπάσης ἑαυ- τὸν προθεῖναι ἐπεχεέρει. ῬΠΘ΄. --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ἱὸν μὲν διδάσχειν ἐπιχειροῦντα, πράττειν χρὴ, χαὶ οὕτω φράζειν " τὸν δὲ μὴ πράττοντα, οὐδὲ φρά- ζειν δίχαιον. Ὁ μὲν γὰρ πρότερος εἰς τοὺς χορυφαιο- τάτους τετάξεται " ὁ δὲ δεύτερος οὐ μόνον δίχας ἐχεῖ δώσει, ἀλλὰ χάνταῦθα γέλωτα ὀφλήσει. Κωμῳδίας γὰρ ὑπόδεσις τοῖς ἀχρυκταῖς γενήσεαι. Χρὴ τοιγαρ- ΥΑΒΙ ΓΚΕΘΟΤΙΟΝΕΒ ΕἸ ΝΟΤΑ. () Εἀ. Ρανῖε., τοίνυν, τουτέστι τὸ χατὰ τῶν, δἴ.. ΟἿ ἱπιογθ }. ᾿οςῦτ Το ϊυἱπις ἐχ οθύυ. ψαιὶς, οἱ ΑἸι. ον. Ροβδίηυπι. ΕΡΙΤ. ῬΑΤΆ. ] ἘΡΙΘΤΟΙΛΛΕΆ.Ν . Π|.-- ΕΡΙΘΤ. ΟΧΕῸΙΪ. οὖν ἢ πράττοντα λέγειν, ἣ μὴ πράτταντα ἡσυχίαν Α θυδιηοῦτγοιῃ δι: [εἸδηίοτῃ ἰοαηΐ οροτίοί, δΔυϊ Ποη ἴΔ- ἄγειν, χαὶ τὴν γλῶτταν ταῖς τῆς εὐγνωμοσύνης Εἰδηΐεπὶ [|Γ, ἃς ᾿πβ υδπὶ ργΟὈἶ γος η [υἀΐ εἰ! ἡνίαις ἄγχειν, ταῖς χαὶ μετάγνωσιν ὠδινούσαις. Βδῦθηϊβ, φυᾷ γοδὶρ᾽ βοδηιίδπι ραγιαγίυη!, ΘΟΟΓΟΘΓα. Ῥι΄. -- ΖΗΝΩΝῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. σχα. --- ΖΕΝΟΝΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. Τὸ μετὰ φρονήσεως ἣρεμαῖόν τε χαὶ γαληνὸν τοῦ Μουσι οὐπὶ ρτυΐεηί οοη]υποία ρα [ δὲ τρόπου, βεδηχυίας καὶ σταθερᾶς γνώμης μέγιστόν {τ} }}}Π, ρΓΑνῚ δίψιιὸ σοηϑίδη}. δηΐηΐ πηλχὶ- ἔστι παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ τεχμήριον. δλ ), Π| αυϊάδηι ᾿ἀϊοίο, ἀγρυπιοηίυπι ϊ. ῬμΔ'. -- ΠΑΥΛΏ. ΟΧΟΙ. --- ΡΑΌΠ,Ο. Κατὰ τῶν λεγόντων, εἶναι γένεσιν, ἤτοι εἷἶμαρ- (Οὐοπίτα ἐ ηιιὶὲ αἰοιιπί παίἰυἱίαἰεηλ εἶσ [αἰππὶ μένην, ἣ τὴν «εγομένην τύχην. δει [οτίμπαηι. Οἱ πάντα ὁμοῦ χρήματα μιγνύντες, καὶ πανο- υΐ Γ ΟἸὨ ραγπ ΐβοθηὶ, ἃ ᾿ομιυπιίπιπ), εἱ ἀϊεἶ σπρίαν, τὸ τοῦ λόγον, ποιοῦντες (), οὔ μοι δοχοῦ- δο]Εῖ, τηϊδίαΓΑπ) [ΔΟΐ ΠΝ}, Π}}. Π}} ] ἢ εἶ πν σιν ὑγιαίνειν τὸν νοῦν. Εἰ γὰρ Θεὸς, οὐ γένεσις. Εἰ τἱάφηιαγ. Νάηι ἰ θεῖ , (δία πο . ] αὐυΐθιι δὲ γένεσις, οὔ φημι τὸ ἐναντίον. Τραπείη γὰρ τὸ βλά- ἴδίιπι, [Ποη ἀΐδια) αυοΐ οὑπὶ ρυβπὰι: γϑγίδιι σφημον εἰς τὰς τῶν τοῦτο παρασχευαζόντων λέγεσθαι Β Θηΐπὶ ἰὼ ΘΟ οϑρίϊᾶ, υἱ, υἱὐ ος ἀἰσαιαν, ργοοιι- κορυφάς. Εἰ δὲ οὐδεὶς τοῦτο φαίη, ἀναμφισδήτητός τδηῖ, Θὸ ]ΔΒρΡΠ δια. ()υυά πρίηο δβὶ ηνὶ μος ἐστι τῆς Ἐχχλησία: ὁ στέφανος" Ἦρχει μὲν οὖν αὐτὴ ἀϊΐσογα Διιϑὶῖ, οοπίγονογϑία ρθη Ἐς βἰπὶ δϑὲ ἡ νίχη, ὡς οἶμαι, εἰ καὶ μόνη ἐτύγχανε. Νυνὶ δὲ χαὶ νἱειυγία. Α΄ υ Πείουδι φυΐάδη), εἱ Ορίμογ, ἐνθς ραὶ- ἄλλαις πολλαῖς ἐπερειδόμεθα, Εἰ γένεσις, οὐ νόμος" π|, Θοἰϊδπιὶ ,. Νυης διιίοπη Αἰ ρΓ- εἰ δὲ νόμος, οὐ γένεσις (). Εἰ γένεσις, οὐ παραΐ- τυυΐι}. ἰηπἰ(λυγ. : ΓΔιυτη δί, ἰῈχ μῸΝ : δἰ ᾿ὐ- νεσις " εἰ δὲ παραίνεσις, οὐ γένεσις. Εἰ γένεσις, οὐ ιπὶ ἰαχ, [αἴυτ ποι! . δ᾽ [λτ}}} οϑί, διἰπιομΐ ποη χρίσις" εἰ δὲ χρίσις, οὗ γένεσις. Εἰ γένεσις, οὐχ δῖ: ἷ δυίδπι δάἀπιοι!ϊο, (Δίυ πὶ ἤθη δϑῖ : δὶ [Δπ|η] εὐχῆ᾽ εἰ δὲ εὐχὴ, οὐ γένεσις. Εἰ γένεσις, οὐ μελέ- δῖ, ᾿υαϊοίαπι θη δῖ : ] οσυἱοπηὶ ἠαείυη,, ἐδτιιι ται" εἰ ὃὲ μελέται, οὐ γέγεσις. Εἰ γένεσις, οὐ φιλος ποι) .. ΄᾽] [ΔΔ} , "οὴ Θὶ ρΥθοδιΐο : ] δυίδιῃ σοφία " εἰ δὲ φιλοσοφία, οὐ γένεσις. Εἰ γένεσις, οὐκ ργοδαϑίίο, [διυη! πΟη ι, (δἴατ) ., πιϑϊιαιΐοι! ἰατρικὴ εἰ δὲ ἰατριχὴ, οὐ γένεσις. Εὲ γένεσις, οὐ πο διΠ| : ] δΔυίθι) πιο |Π, [Δίυτν ποι) δεῖ. ϑὶ τεωργία εἰ δὲ γεωργία, οὐ γένεσις. Καὶ πολλὰ ἔχων ἴδίυπι δ[, μ]}}}]ΟΘΟρ ἢ ΠΟ , : ἱ δυΐδθπι ρἰ]- εἰπεῖν, νυνὶ παραλείψω " αὖθις δὲ συλλογίσομαι. Εἰ ρ)ιΐα, [Δίχπι ῃοπ ὶ. ] (ϑἴυτη δδί, πιθ Ἰοἰ ἃ μοι . μὲν οὖν ἑνὸς ἣν τοῦ πράγματος πρὸς ὃν ὁ ἀγὼν, ἴσως ͵ δυίθιιν πηδάϊεΐη ἃ ὶ, (Δία Πυη ϑι. ] [λίιπὶ δῖ, ἀμφισδητήσιμος ἂν ἣν ὁ στέφανος. Εἰ δ' ἑνὸς πρὸς (, ἀρτίου! υγὰ ΠΟῊ : δὶ δυΐϊε δφγίου! γα , ἴλ- πολλὰ χαὶ ποιχίλα ἡ μάχη, ἀναμφισδήτητος, ὡς ᾿ ἰυπὶ πο) ὶ. πη} ἰΐαπὶ ]ὰ οὐπὶ ἀΐεογα ἢ θ }, οἶμαι, ἡ νίκη (). Κἂν γὰρ ἕν δόξῃ νενιχηχέναι, ὑπὸ πυπο ρΓΘΙΘΓΠΙΪΙΟ : Γυγδι δυΐδπι ΟΟΙ χα). δὲ ἰᾳὶ- τῶν ἄλλων ἡττηθήσεται. Δόξῃ δὲ εἶπον, ἐπειδήπερ οὐ ιυγ υηΐυβ ταὶ οὐ ὑπὰ σογίϑιμοη ββεῖ, ἀυθνία ἴοτ- χκἂἄσι τὸ χρίνειν τὰ πράγματα ἑλικχρινῶς πρόσεστιν, [ νἱεἰοτίϑ [ογαῖ. ὐπὶ διιίοπι ὍΠΔ Γα δάνεγβυξ ἃ διὰ βραχυτῆτα γνώμης, ἣ διὰ ῥᾳθυμίαν, ἣ διὰ μιυ} οἱ γαγΐ αἰπιίοοι., οχίγᾶ δθηϊγονογβίϑηι, ἱἱ σχαιότητα τρόπων, ἣ διὰ πρόληψιν, θανάτου γείτονα. ομίηογ, ὶ νΥἱεἰοτί. ( Π}} Θηΐ ἢ υηδηιϊ νἱοἶ Υἱ - Ἐπεὶ τοῖς γε νοῦν ἔχουσι, χαὶ ἀπρόληπτον χεχτημένοις «([δαίυτ, δῦ ἰἀπιη Υἱημοαίιγ. [ἰοἶγοο δυΐδιῃ εἰχὶ,, τῶν πραγμάτων τὸ χριτήριον, σαφές ἐστι τὸ ἀλη- συἱαάουΐίιτ, φιοηΐδπι ΠΟ ΟΠ) η ΒΟ. δ ηϊ, αἱ ᾽η- θές (). σΟΓ ἀ τοθι π΄ςηι. [ αυοὰ νεὶ οἷ» πηδιε δκὶ- ευϊιδῖουιν οοητίηρὶ!, νοὶ οὐ βαψη ἴδηι, νοὶ οἷ πιογυπὶ ἱπιργοὺῦϊδίπ), ναὶ οὐ πιογιΐ υἱεϊθαπι ορὶπίοηθιη, μτὶυς δοτυπ διηὶην! ἱπιαι! δυη!. ΝᾺ) δἰ οχψαΐ , αυΐ πηθηῖα ργ αὶ δυιῖ, γογὰπ) ᾿υὐοῖυ πὶ οὐἰηϊομἑ φυϊθυδάλιη ηνἰπἰπι ργίι οεουραίυπι ΠΑ ὩΙ, ρογβρίευδ οϑὶ νϑγὶ (. Ρι Β΄. -- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. ΟΧΟΙΙ. --- ΕἸΘΕΜ,, Ἢ τρυφὴ, ὦ βέλτιστε, οὐ μόνον ἐξοστραχίζει τὴν ζυχυϑβ, Υἷν οριΐπηθ, ἤθη πη ρΟΓΑΠΙΔὈ ἢ η Δί πολυήρατον, χαὶ ἀρχῆς χαὶ πλούτου προτιμοτέραν ἐιηρεγίο αἱ Ορὶνιι ΔΙ ροποη π| } ᾿τορα ἐς ὑγείαν (ταύτης γὰρ ἀπούσης, ἐχεῖνα οὐδὲν), ἀλλὰ (Π Θδιἶπι υδαπίθ πμ}}}} πηοηγόηι! {Π| διη), χαὶ ποιχίλα καὶ ἀνήχεστα χαινουργεῖ νοσήματα. Εἰ εἰδὴ γΑΓΙΟ δἱ που ΓΔὈΪ ΠΊΟΓΡΟ φἰβηϊ!. Οὐδ Γα ἱ ΥΑΒΙ ΓΕΟΊΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Πανοσκπρίαν, τὸ τοῦ όγου, ποιεῖ. Νοῖὰ ργο- πάντα μάτην, πάντα εἰχῆ χαὶ ποιοῦμεν χαὶ πάσχο- νογθίυιη γόγυπὶ σοη[υ βίοις οἱ νδίυΓ. ϑδυϊἀ : μεν" οὐχ ἔστιν ἕπαινος, οὐχ ἔστι ψόγος, οὐχ ἔστιν Πανοτπρία, ἣ ἐχ τῶν ὀσπρίων μίξις. ἵἰ{ττ. αἰδὼς, οὐχ ἔστιν αἰσχύνη, οὐχ εἰσὶ νόμοι, οὐχ εἰσὶ ὃ:- () Εἰ γένεσις, οὐ νόμος εἰ δὲ γόμος, οὐ γές χαστήρια. Μοιμίμῖ ἡθ. . ογατουΐρ : ΠΟ. γεσίις. ϑεῦίροίι ῃφς ἰδίἀογυϑ ἰμν τα τ|οιν εν ΓῚ κυ [γὰ (τι ἰηγα ρ. . ΥἱᾺ Νριιθβϑυηι Ναί μνα δουποῖβ Οἰγγδοβίοιμϊ , οὐ) δυμὶ ἰδία ργαδθηλ ἠοπιϊνἶδ. Ὁ. φοινίιϑ, οἱ ) ΟΥ̓ ΟΥῸ πόηιθ ἰὰς ἰΆΙΐ () νεῦῦα ἡ νίχη, { ἴῃ οὐΐι, Ῥαγὶβ. ἀόόγδηι, οἰπι ἰυς., οταιίΐίοπο ὅ. Περὶ εἱμαρμένης " Εἰ γένε- βιρρμίει: χ δ θηι σοι οἰ υ. Εριτ. ΡΑτα. σις ἐστὶ, χρίσις οὐχ ἔστιν" εἰ γένεσις ἐστὶ, πίστις () δὶς ΜΙηυϊίυ [οἰ χ Θοίϊαυΐο : « ογια ΟΥΪα, οὐχ ἔστιν. Εἰ γένεσις ἐστὶ, Θεὸς οὐχ ἔστιν, οὐχ κΒ( του ϊΓοθ . ἔστιν ἀρετὴ, οὐκ ἕἔπτι χαχίχ " εἰ γένεσις ἐστὶ, . ΙΒΙΌΘΒΆΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤᾺ εἰ] δᾶ π ΟΓδ' ϑῖ, [γι Π} Οὐ Γ δἰϊ. κὶ- Α τοίνυν μέχει σοι τῆς ὑγείας, μελέτω κχαὶ τῆς αὐταρ-. φυΐάδην ΡνοηδῈ γεϊοιυἀΐη ᾿ δῖ Γαπὶ ἰηθάϊδπὶ πι|- “ χείας. Τὴν μὲν γὰρ ἔνδειαν μητέρα ὑγείας εἶναι, εἰ- ἀἰοἰ ποὴ ἱπιπιογο ὑοἢηΐαη!. πο τυϑτο, ιοη δη) ΠΝ δ} ἰδουπν, ιΐ δοιϊοίδι! φυοαυθ 'ρϑὶ ΡΓ δαϊυγὶιᾶ - Ιθιη δἱ ἱπφίυν απ) οοπίυπηο! απι ἱπίθγβ, δΌΓπῸ ι ἰος ΕἸδ᾽ ηὐπιΐο, για! Πδιαπὶ ιὲ] σαη ιδι, ἰος εϑὶ Γοΐ οὐπιργίιν . οἰνατῶ οἱ δχρδίθηιαθ, πιϑιΓοΠὶ [ὉΓ. ΟΧΕΙΙ!. --- ΡΑΝΡΕΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. . ὲ Ποεῖ ρορϑῖι, εἱ Ζοβίμυβ, οἱ Μᾶγο, οἱ Ειιϑιι}}}, υὶ ἰπ τοὶ ἰΔπιᾳυδ αγανίθυ ΠΠλ}}} ἀδρτγο!θηϑἱ βυηι, ] Ογ πηθηϊδ Γροορίδ , υὑπιἰΘ ἀχοίάστγιηι, ταα- οληὶ, ἴος αυἱιίοπι τηδἷνι (ποτῖῖ, Θίη πιΐηυβ, , «Δι υληὶ ἰποιΓΆ ἃ πηθιηυ γα, δὰ να ρᾶγῖθ ᾳ- δληιἴλ, ἀχϑοίίθ. . ΟΟΧΧΙ͂Υ. --- ΤΑΌ ΒΟ ΠΥΡΑΒΟΠΟ. γιιΐππν «φυϊάθιη, ᾿ος , γ ἰηίδηϑία οἱ ἀδοοῦὶϑ ρ᾽δπδ, ἀοπηίδίιγ, οὔτι (ΓΑΙ ΓΘΓΙΙῺ μοι αγ. Υ]Γ- . Δπίδην ραΪπιδη} Οὔ , ΟυΠΊ ΓΟϑΠ.Π ΓΟ ΧΟῦ- μδὶ αἱ πιούδγαῖιν. ΤΎΓγδιηἶθ ὁπῖη δυδπ), ΓΟζΏΘη. δυϊοπὶ δι] οτγαιῃ } }Ππίϑιπ οπιηἶᾶ ΤΟΊ, ΟΧΟΥ͂. --- ΠΕΆΜΙΝΟ ΟΟΜΙΤΙ. ὕε ηταιΐα δαπειὶ δαρί(ϊδηιαι δ. Θυοηΐδπη πιλρηΠἰοοηια ἴθἃ ρΡ {ἰπΠ| ὁχ ΠῚ φυφϑἰνἱϊ, ιν δἰ συν ϑ, οὐτ ἰπίδη! , οὔτ ΡΘΕ } ἐΑγθδηῖ, Ὀδρυ ΖΘ ΙΓ Σ ἩΘΟΘΒΒΑΓ ἰδὲ ΓΘΒΟγθη- ὄυπι ρυϊανί. Ουϊδαπι ἰφίυγ πἰπιῖ (οπι ον οἱ οίυμθ δίυηι, βρη γο Ἶ}} ΘΆ), ι ὁ Αἰδηνὶ ᾿ΓΔΉΒΠΓΟδυ :} . μι ΠΔΠ Ὠδίυγαηι ἰΓΔΗΒ[Π , οἴιογθ. Εχκοὸ ὑογοὸ ἰιος αυϊίαπι οἶδ) [. ρΓ- δ } : ποῖ δοίη (Π πίη ἰὰ (ϑιη "Δ Ρἢ ), σϑγι ἢ αυοηι τη} , παι ΓΆΠὶ ποκίγδιῃ ἰοημ βδιιρόγαν εἶα, απ οἷα Π} ΘΟ! . Νουδ διΐμν πδίυγα ποϑῖγα ἰά ἀυπίᾶχλὶ Δ- "ἷι, φιοῦ δά ρορολιυπὶ ( πιοάϊΐο δυυπιονθηύυιϊη ἃς εἰεἰαη! τοαιΐγουαῖ ς συοῦυπὶ οἰΐδιη αἰνὶ πἰ. θ- [ ἀυσία ἱ οτγιδία . ΝΟ Θοΐπὶ εἶμ :ρ- ν] οἷο οχειηρία , δί ΠρΓΟ (δι π᾿ ΟΠ} πὶ ἐχυΐί : βοά οἶδ} :|ρόγηθ Γοβοηΐία ὁδὶ (ἀϊνίηα, οἱ ποτὶ ογαϊοηΐβ υἷι) Ὧ (δοι! Δπ|Δ ὁχοούση! Γοβ- ποτδιΐίοηθ, ἰδηαιιδιι χ πιδοϊ ΐηα φυδάδπι ἀχοορί ) οἱ τράοιηρίδ, οἱ δϑηοι ςαία, εἰ ἰθ διορίίον . δι ύυσια εἰ ᾿υδιβοϑια ς οἱ {Ππίφϑη! οΟ τ γο εδε [ !, ἃς ΡΓ βογογπὶ πιΥβί Ἔγίογιιη μΘΓΟΘρ " ΘΟΠΟΟΥΡΟΓΘἃ ἱροὶ το ϊ, οἱ ἰῃ ἰμδὶι} σΑγθ )- Β[Ὁ : οἱ ΄συδηι πού! πι οΟΓρι: οὩρ ἰ, Θοιΐθιη πού ο ἰρβᾷ οἱ εορυϊαία βι. θυοὰ αυἱίειῃ οὐπὶ αἀἶνι Ῥαι- ’υ, (τδιὶ βϑηϑιη Ὑϑῖ ργοιμι, δΔη π λύνοΓ-ς εἰδ, πυης αιϊάθιη [ γα γυὶβ υἱοραιυγ, « Εἰ ἐρϑιηὶ ἀοηανΐὶ ΒΡ Ὁ οὐπμι οϑριὶ δος οϑἰ δ", » ιος , ΡΓαΙοΡ ἃἰΐὰ οἠηπὶα θεῃοβοῖα ἰος δππὶ ἸΒΌΠΕΓΘ {{- εἶϊ, ὧυἱ ΟἸιγίβιυ. ᾿ρ᾽ σηρεῖ :- σης διήίθιν δὲ υπ πού) Ιοσυδῦδιν, ε« Μυ} τ} Δδυμπάδη!ϊ δι} εγαια εἰ ἀοηδιίοηΐβ οἱ [υ}{| διυοὶ ρθη ἴῃ Υἱίδ γοφηδριηι "ἢν. » Νοη αἰχὶῖ, σγταιαπι, βοἀ, αδμπάαπιϊαης ται Σ ᾿ΐπο νἱ [] οβέσιν [ η. .. Π} ΔΓΠῚΔ- δ Ερίιθ. , . ἡ Βοιη. νυ, , χκότως ἰατρῶν παῖδες ὁρίζονται " ἐγὼ ὃ, ἐπειδὴ πρὸς: . σὲ μοι ὁλόγος, τὸν καὶ τὸν χόρον τῇ πλησμονῇ ὁδρί- ζοντα, τὴν αὐτάρχειαν “μητέρα σοι γενήσεσθα: τῆς πολυποθήτον ὑγείας εὐαγγελίζομαι. ΕΓ, --- ΛΑΜΠΕΤΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΩ. Εἰ μὲν δυνατὸν σωφρονισθέντας Ζώσειμον, καὶ Μά- ρωνα, χαὶ Εὐστάθιον τοὺς ἐπὶ τοσούτοις καὶ τηλι- χούτοις χαχοῖς ἁλόντας, ἐπανελθεῖν ὅθεν ἐξέπεσον, ἄμεινον. Εἰ δὲ μὴ, ἔχχοψον, ὥσπερ μέλη ἀνίατα σπεύδοντα βαδίσαι ἐπὶ τὰ χαίρια. Ρι Δ’. -- ΤΑΥΡΩ ΥΠΑΡΧΩ. Καχία μὲν ἡ δυσώνυμος, καὶ δυσχλεὴς, χρατεῖ, ὅταν τυραννὶς χατέχῃ ἀρετὴ δὲ νιχᾷ, ὅταν βασιλεία διαχοσμῇ τὰ πράγματα. Ἢ μὲν γὰρ τυραννὶς πρὸς τὸ οἰχεῖον, ἧ δὲ βασιλεία πρὸς τὸ τῶν ἀρχομένων συμφέρον βλέπει. ἼΡΝΕΙ, -- ΕΡΜΙΝΩ ΚΟΜΗΤΙ͂. Περὶ τῆς χάριτος τοῦ ἀγίου βαπτίσματος. Ἐπειδὴ γέγραφέ σου ἡ μεγαλόνοια βουλομένη μαθεῖν δι’ ἣν αἰτίαν τὰ βρέφη ἀναμάρτητα ὄντα βαπτίζεται, ἀναγχαΐον ᾧήθην ἀντεπιστεῖλαι, Τινὲς μὲν οὖν σμιχρολογοῦντές φασιν, ὅτι τὸν διὰ τὴν παράθασιν τοῦ ᾿Αδὰμ διαδοθέντα τῇ φύσει ῥύπον ἀποπλύνονται. Ἐγὼ δὲ χαὶ τοῦτο μὲν γίνεσθαι πι» στεύω, οὐ μὴν μόνον (οὐδὲν γὰρ ἂν τοσοῦτον ἦν), ἀλλὰ χαὶ ἄλλα πολλὰ μαχρῷ τὴν ἡμετέραν ὑπερθαί- νοντα φύσιν δεδόσθαι χαρίσματα. Οὐ γὰρ ὅσον ἔχρῃ- ζεν ἡ φύσις εἰς τὴν τῆς ἁμαρτίας ἀναίρεσιν ἔλαδε μόνον, ἀλλὰ καὶ θείοις ἐχοσμήθη δώροις. Καὶ γὰρ οὐ μόνον χολάσεως ἀπηλλάγη, χαὶ πονηρίαν ἀπημ- φιάσατο πᾶταν, ἀλλὰ χαὶ ἀνεγεννήθη ἄνωθεν, (παλιγ- γενεσίας θείας, καὶ λόγον ὑπερδαινούσης, ὥσπερ ἐκ μηχανῆς τινος ἐπινοηθείσης), καὶ ἀπελυτρώθη, καὶ ἡγιάσθη, χαὶ εἰς υἱοθεσίαν ἠνέχθη, χαὶ ἐδιχαιώθη, χαὶ ἐγένετο συγχληρονόμος τοῦ Μονογενοῦς, καὶ σύσσωμος αὐτῷ διὰ τῆς μετοχῆς τῶν ἱερῶν μυστῆη- ρίων χατέστη, χαὶ εἰς τὴν σάρχα αὑτοῦ τελεῖ" χαὶ ὥσπερ τὸ σῶμα τῇ χεφαλῇ, οὕτως αὐτῷ ἥνωται. ΓΔπερ ὁ θεσπέσιος ἐννοῆσας Παῦλος, ὁ τῶν τοῦ Χρι- στοῦ νοημάτων ταμίας, ποτὲ μὲν ἔλεγε" ε Καὶ αὑτὸν ἔδωχεν ὑπὲρ πάντα, χεφαλὴν τῆς Ἐχχλησίας" τουτ- ἐστιν, ὑπὲρ τὰ ἄλλα πάντα χαρίσματα, τοῦτο αὐτῇ ἐδωρήσατο, τὸ τὸν Χριστὸν χεφαλὴν αὐτῆς εἶναι. Ποτὲ δὲ, « Πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσείαν τῆς χάρι- πος, χαὶ τῆς δωρεᾶς, χαὶ τῆς διχαιοσύνης λαμθάνον- τεξ, ἐν ζωῇ βασιλεύ[σ]ουσιν. Οὐχ εἶπε χάριν, ἀλλὰ περισσείαν᾽ χάριτος" δειχνὺς, ὅτι οὐ φάρμαχον ἐλά- θομεν ἀντίῤῥοπον τοῦ τραύματος μόνον, ὡς οἴονται σμιχρολόνοι τινὲς, καὶ τῆς θείας μεγαλοδωρεᾶς ἀναΐ- σθητοι" ἀλλὰ χαὶ εὐμορφίαν καὶ τιμὴν, χαὶ δόξαν, χαὶ ἀξιώματα. πολλῷ τὴν ἡμετέραν ὑπερδαίνοντα ἘΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ . Π|. -- ἘΡΙΩΤ. ΟΧΟΙΧ. ἀξίαν. Μὴ τοίνυν, ὦ φίλος, νόμιζε ἁμαρτιῶν μόνον Α οἴη ἀϊπίαχαί, φυοά νυ ηθΓὶ ΡΔΓ δἷΐ, δοδαρίβϑδ (φυσιν- ἀναιρετιχὸν εἶναι τὸ βάπτισμα, ἀλλὰ χαὶ υἱοθεσίας. καὶ θείας συγγενείας χαὶ ἄλλων μυρίων τῶν τε λε- χθέντων, τῶν τε παραλειφθέντων ἀγαθῶν ποιητιχόν. Ὁ γὰρ τῶν ἁπάντων βασιλεὺς, οὐ μόνον ἐλυτρώσατο τὴν αἰχμαλωτευθεῖσαν φύσιν, ἀλλὰ χαὶ εἰς τὴν ἀνω- «κάτω τιμὴν ἀνήγαγεν. δἀιμοιίυηι ἰοὐυηὶ φυϊάλι Ποιῃ , . εἰν πϑει εν- "Ϊ Ποοητδιη πν]ηΐ να Ὡβηοϑοθη! ΟΡ Π), ϑΘΓΙΝΝ οὐἰδν ρυ]ο τ τυ ) δἱ οηογαπι, ἱ ρ]οτγίαπι οἱ ἀϊφιηΐαιθα, τηδγι πὶ ποϑίγιπι τ}}}}} ραΓιΐ ΧοΘ- ἐδηι. Ουδ οὐπὶ ἰΐὰ }, Δαιΐς, η ἰΝ ΟχὶϑιἢΠ, υαριϊεινιιπι ραοσδία ἰΔηιυπηπο. ἀεΐογα : νόγι αἱ δαοριίοιιη, οἱ αἰϊνίηδπι οορηδιϊοηθη, βοχοθηίδ ᾽Ϊ, ἰδπὶ : ΟΟΙΠΙΙΘΙΠΟΓΑΥΪ, Π}Π| ρΓΏΙΟΥ πη ϊβὶ, ΒΟη ῃγοσγθᾶσθ ϑίαυϊάδπι ||ὺ οπιπίυπι τὸχ οδριΐνϑιῃ πδίαγαι π}) πιοάο γϑάθαι,, νϑγυπὶ δἰἶᾶ δὰ ξυπηπῦπὶ ΠΟποΓ σγδάυπι ἀνοχίί. Ρυζ', - ἩΣΑΙ͂Α. . Οὐ χρὴ τὴν ἀνυπέρδλητον τοῦ Θεοῦ μαχροθυμίαν, ὑπόθεσιν ῥᾳθυμίας ποιεῖσθαι, ἵνα μὴ μείζονα συγ- Ὑνώμης χατ᾿ ἄμφω ἁμαρτάνοντες ἁλῶμεν, τῷ τε παραλόγως ἐῤῥᾳθυμηκέναι; τῷ τε παραλογώτερον Β τῆς χρηστότητος: χαταπεφρονηχέναι. Ρι,.Ζ΄. --- ΘΕΟΓΝΏΣΤΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΈΡΩ. Ὅτι μὲν, εἰ μὴ τὰς πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὁρμὰς τοῦ ἀοιδίμον Τιμοθέου ὁ ἀλιτήριος Εὐσέδιος ἐξέχοπτεν, οἰχουμενιχὸν ἂν χαὶ διαδόητον ἄνθρωπον ἐποίησεν, οἶμαι μὴ ἀμφιδάλλειν τὴν σὴν σύνεσιν. “Ὅτι δὲ οὐδὲ οὕτως ἀχλεῶς τὸν βίον χατέστρεψεν, ἀλλ᾽ ὑπὸ πάν- των ἐπὶ τοῖς χαλλίστοις ἀδόμενος, τοῦτο παρ᾽ ἡμῶν μάνθανε. ἘΠ δὲ χρή τι χαὶ θαυμαστὸν εἰπεῖν, τάχα οὐχ οὕτως εἰσὶν εὐδόχιμοι, οἱ πρὸς ἀρετὴν ἀλειφόμε- νοι, χαὶ στεφανῖται γενόμενο!, ὡς οἱ χωλνόμενοι μὲν, χαὶ μηδὲ -ἰ ἐστιν ἀρετὴ ἐννοῆσαι συγχωρού- μενοι, μῆτι γε πρᾶξαι, ἐρασταὶ δὲ γνήσιοι ταύτης ἀναφαινόμενοι. Γυμνὴ γάρ ἐστιν αὕτη τῆς διανοίας αὐτῶν ἡ βάσανος. ΡΙΗ͂', --- ἸΕΡΑΚῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Ταπεινοφροσύνην ὑπερδάλλουσαν χατηγορεῖ σον τὸ γραφέν σοι πρὸς ἐμὲ γράμμα. Εἰ δὲ ἀρνήσαιο, ἐλέγξει σε χαὶ αὑτὴ ἡ ῥῇσις, ἣν μαθεῖν τι παρ᾽ ἐμοῦ βουληθεὶς, συνέπλεξας. “ἔφης γὰρ, ὅτι "Ἔσχατον πάν- τῶν ὄντα, χαὶ ὥσπερ ἔχτρωμα, δίδαξον χἀμὲ, τί δήποτε ὁ Θεὸς διὰ Ἡσαΐου, τὰ μὲν ὡς χόχχινον ἁμαρτήματα τῶν μετανοούντων ὡς ἔριον λευχαίνειν ἔφη " τὰ δὲ ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα. Ἐγὼ δὲ θαυμά- σας σου τὴν ταπεινοφροσύνην, καὶ ὅτι τὸ μέγιστον τοῦ Παύλου πλεονέχτημα, ὥσπερ διάδημα, ἀνεδήσω (χάχεϊνος γὰρ ἔχτρωμα εἶναι ἑαυτὸν ἔλεγε “ χαίτοι τὰ ἐξαμόλωθέντα ἀναμορφῶν, χαὶ δεύτερον ὠδίνων «ὰ τοὺς θείους χαραχτῇρας μὴ ἀποσώσαντα) ἐπὶ τὴν ἑρμηνείαν συντόμως βαδιοῦμαι. Φημὶ τοίνυν, ὅτι ἐπηγγείλατο, τὰ μὲν ἄκρα μέσως, τὰ δὲ μέσα ἄχρως θεραπεύειν. ἐοπίεγαπι. Αἰο ἰρίταν δ υϑτθῖβ ἰιος ᾿ρβυπὶ Ὑ}, ῬΟΓΘ οι γι ιη . ΡιΘ΄. --- ΠΕΤΡῚ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Οὐ χρὴ, μαχάῤιε, πάντα ἐπιέναι ἀναισχύντοις χαὶ ἀχρατέσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, ἀλλὰ χαλινὸν αὐτοῖς ἐμδάλλειν τὴν αἰδῶ, ἵνα μὴ δίκην ὕστερον δοίημεν τῆς πονηρᾶς ἐπιθυμίας, χἀνταῦθα δημίων χαλεπώ- . ΟΧΟΥ͂Ι. --- Ι. Εχ ᾿ποοιηράγ} } θεοὶ Ἰαηΐίλι ὲ ρδι} { ΒΟΟΟΓ“- ἀΐᾳ πιδιθγίδιη δγίραΓα πα π) Ορογίοι : " αἰϊσηυὶ πιδίογα, φυδπι υ}}ὺ ἱφηοβοὶ ἀδυεοαϊ, μοςσοδῖα υἱΓ- αυ ποιμνίΐηα ρογροίγαγα ἀδργοβοη διυγ, Π ῖ, ἀυπὶ οἱ δι} ἀθδιἀΐα οἱ ἱπογιΐα ἰδ βογδιηυβ, οἱ ἀἷ- ν᾽ πϑη) "εἰ κηἰ διοπι βίυ σοι ΘΠ Ἶ εν} . ΟΧΟΥ!].-- ΤΒΕΟΟΝΟΤΟ ΡΒΕΘΒΥΎΥΤΕΠΟ. Θυοΐ αᾳυΐάδπι, πἰδὶ οχ εἰ οϑυ Δἃ δδογίϊοψυς Ευ- οἰ τ ϑβίγηὶ υἱγὶ ὙΠ Ποὶ δὰ υἱγιυίοπι ἰπηροίυϑ Θχοὶ ῖ, θυ; ἰοΐο ΟΥγῦς οοφιηΐϊυπβ ὁΘΙΘΌΓΟΙη τοῦ υγυβ ἜΓΆΙ, ρει δι ᾶπι ἐυδαν Ν᾽ ἢ ἱβπόογαάγα ΔΓΌΙΓΟΓ. Ουοά δυίθπη π δὶς φυΐάδπι οἰἴγα φίογίδι) ΟΥ ἃ ταΐξγανογίι., υϑγυηὶ Οἱ» ργιβο]Υ β}Πη νἱγί - ( δῦ οπιεΐθυβ ρεράϊοθίυγ, μο ἃ Π}}} ἀΐ. Θιοά δὶ φυϊά οἰἰδπ) δαϊηϊγαιοπο ἀϊφηυτῃ ἀΐσαγθ ΟΡΙᾺ , μδυὰ ἰΔηϊλη) (ογί φἰογίδπι ποι πἴδαι οοἰοὺτγὶ- ἰδιαπ οὈϊϊποηϊ, φυὶ δὲ υἱγιυίθιη ἰηεἰἰδιυΓ, - τοηδπὸ Δαϊρ᾽δουηιυγ, υδηϊυ ἰΐ, ι}, οὐ ΡΓΟ]} - Ο μνεδηίυν, ἃς πὸ χιΐάθδιι φυΐα ἷι νἱγίιι οορίίατα, - ἀϊια) δχδοαυΐ ροδγιηἐ δηΐου, βδἰποαγοϑθ ἰΔΠ)Ν ἰρι Διμϑίογοϑ ρτάθοη!. Νυάλ δἷμ οἱ ἃρογί ἰιῶθς }} ΘΟΓῸΠὶ Ἔχρ)ογϑίῖο οΒβί. ΟΧΟΥΙΙ. --- ΠΙΕΒΑΟΙ ΡΒΕΒΒΥΤΕΒΟ. ΘΙ συ] λγοπι υδπ)ἀδλπὶ δηΐἷπιΐ π| ] οη πὶ π| Ἰἰυογρρ, πιὸ ἐδθθίϑιϊ, ἀγρῆιη!. Θυοἱ δἱ ἰη{ἰοἷα ἰογῖ, ἀϊοειυα ἰΠἰυἀ, φυοι!, Δα] ὰ οχ πΠὶ δεῖγο ουρίθιϑ, δά) Πηχἰϑιΐ, ργοάθι. ϑ:᾽ δηΐπν [:- ἴυ ἐ, Μὸ φιοφυα οπιηΐι πὶ Ποιηΐη πὶ ῬΟβίΓΘιι ), . γοίυϊ δυογιΐνυην ἀοοδ, αυϊάμδπι , οὐ θ . ΡΓ [βαΐδπὶ [Ἰείυγαπὶ αἰχαγὶϊ, οἱ . ρα η δ η{ππὶ - ἰογα, σι δά οοοοϊπὶ δἰ ΠΠπι ἀπο π δοοθίδγθηὶ, ἴλπ: ἰπϑῖδγ, αυδ δυΐδπι Ρἰνορηΐσοιπι ΘΟἸΟΓΘΙῺ Γα- Ὁ (δγγρηῖ, ηἰνίς ἴῃ πιοάσιη ἀθα! υαγαῖ, Εκο γογὸ δ π)ΐ -. ᾿Ππϑίθν τὐδπὶ δαπηϊγαίυβ, αυοάφυς Ἰηαχίπια ῬΔ]} ργγοραιίνα, θη , ἀϊδάδιπαίθ οὐλπ) οὐρυϊΐ ἴυυσπ οἰ χὶδι! (ππ| οἱ ἀϑογιΐνυπὶ ἃ- γουδι, οὐπ] ἰδπΊθη ἦρ ἀδοτγιίνοι (οἴυ, υΐ ἀἰν] "ο ιηἰηἰπια Βαγύδυθγδηῖ, γοπηρογοῖ, ἃ. ἰθηῦο ρΡαγιυγίγοι), δά φυαιϑιϊοηΐβ Θρ] δ! οὐ πὶ ὈΓΟν ΙΓ Πι ὀχίγοια αυΐϊάδπι ᾿ποὐϊοοτγιογ, μηδ ἷὰ δυΐίοπι ϑυπΊη)- ΟΧΟΙ͂Σ. --- ΡΕΤΙΔῸ ΜΟΝΑΓΠΟ.. Ἰιηρυάδηιΐθυ {ὑὸ ᾿πιΘπηρογαηι}}} Οὐ}} ΟΠ ΐἃ Ρογ υϑίγαγα, Υἷρ υθδῖο, δι ὐφιϑαυλιη ὁρογιοὶ : γὸ- γυιη Ρυδονγίβ ἔγθυ πὶ ἱρ} ἰμίσογα ἢ π δ᾽ θη νοριῆδς προ τ» ουρ] ἀ : ρα ηᾶ Ραμ δπι, αυ}ν . ΙΘΙΡΟΒΙ ΡΕΙΌΘΙΟΤΕ δὲ δηΐησπι πῃ ἢδ Υἱία οατηϊ οί } υν} Α τερον χαταξαινούσης, καὶ μαστιζούσης πἰν διάνοιαν, δοογθίυς ἰδσογαῖ, οἱ ογυδηίαί, δ πδίι γα ΡΟΓΙΆΠΗ, Ἰνος βὶ δοπῆυηι), . αὶ νοϊυϊ δρρεοϑίλ πιιπιὸ οὐβίγουϊι, ἐπεί φυδ αἱ ρεγρμθιυ {ποι} ΔοίοιηυΓ, . ἰδῦοΓ- πη. ἘΔΌΘ οἰἶδπ) οϑι ϑδϊνδίουῦ, πο ψο Π|- Ἰβι} || βυρδηνδοδηοὶβ ἰδ θοῦ δυ π [ Γ}, δίας δαε ἰΪ ο}|} βιυάίυπι ΡΘΓΟΌΓΓΟΓΘ ΠΟῸΒ θη , (υἱ ουγὶο σαι} . δἰφυδηι ἰηιϊυδεὶ βίυ- ἀεπὶ, διγοσθηὶ ροηδηὶ ἀδιπιΐανἧ : ργΓρ ΒΓ πὶ αυΐ- οιη ἰ ἄρσοη, υἱ νἱιϊ τγδάΐϊοθ σγϑργίινα!, ἀδίηάδ ΔΌΪΟΠῚ ἀδρθείυ [ δυε δι, ζΓάΥ ΠῚ), ἃι οἰ ἰΔ ἢ} Ἰθι μα ]οπὶ ποῦ ποθ ἰμ δοοδγβαπηυβ. Νόη . διΐη ρυγίυ δίᾳυς ἰπιορτίυβ, βαὰ ἰδ [Δλεἷ- }ι, ἰδ υὶ ποῦ βρδϑείδι, ουρ᾿ἀἸ ἀι πὶ υἱησοὶ ἃς ργο- Πὶραρὶι. ((. -- ΤΑΜΡΕΤΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Οὐ εα για ἀε Ζοεΐπιο αἰἱεοθαπίατ. Ὑο)ο πη θη Γ 'ρ ιοαα, Ο" , υ Παρ ἶ ἃς δορίογαϊθ ἤυη!, ἀΙβογιιοῖὶοῦ ἢ ΠΟΙ) ἰδη}} ἀ πηθηϊ ([}}οἷογ. (ΟΙ. -- ΤΠΕΟΘΟΒΙ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. Θυοά ἰΐ, φυΐ οαάδιῃ δοϑίθγα ρμεογροιγαγυπί Ποη οαπιάδι ἰἶς ρῶηδηι ΡΟγβΟΪ γῆ, ἰἰο ΖΘΠΘΓΑΠ [π|- ἐἰοῖ! ἀοφυνα οομῆτιιδι. Ουοά δυΐδπ) πο οπηῃθ ΠΠξς ΒΟΡΓΥΘΙΪΌΓ, ΟΓΔΒΒΙΟΓΟΒ ϑοβηίογοβ ἰιομηΐηθ ἐχρογροίδοίι, αἱ αἱ οπιΐπο ρορηΔ {Π|᾿: ἀαιυτί δἰμ, οἰἰαπιϑὶ βυρρ οἷσι ἷἰ ἢας υἱίὰ οὔιξαοτίηι. Ν πη οἷ ΠΘΙΝΟ ρΟδηδίη ΠΣ δι Ὀ ὕΓυ ὁδὶ, αυϊὰ Δἰδγγὶ γοϊαϑὶ ἠ δΐα ἀδιτὶ οἷπι ἢ Οιοὐ δυίθιη [] νἱ γί δΔι οπλεὶ γἱγίυταπὶ σοῆόγα Πογοθηίθ, τυ [εἰς ΔΟσγ} " Ῥογιιυ γι, ἢῸς μᾶγαῖλ ἱρϑὶβ ἴῃ ΔΙΊ ΓΟ ΥῸ ΟΟΓΟΙ ἃ ἰμαΐοαῖ. Ουο νόγὸ ποημα}}} φυσαια οχ ἱρβὶβ Βόπογα } [υδγίη!, ΟὟ , ι}] ραδσαῖο ἀοἰ οἰ ηιΡ, δοίι) : π ]Ἰςοὶ νἱγιυΐϊοπῦ Οὐ Δα} . ἐδυβδῃ) ΔΓ (ΓΔΠ(, εἰ ΟἸΓδι Θληὶ [πρίδηϊ. (ΟΙ!. --- ΑΟΑΤΗ͂ΟΝΙ ΡΒΕΒΒΙΤΕΙΠΟ. φεά εἰ!, ε« δασεγάοίοε, ἰοφιὶπἐπὶ αὐ σον ότι δαίοηι ".} Θυδιεοφι οι δογπιο δοίΐοπο ἐδϑι υϊ ποη υἱ- γῷ ΔΙ ΓΘΙΉ φ ΓΆΓ, αυΐ Δαϊοπι ἂὺν δΔοιΐοη Δ ἩΠδ Θδῖ, υἱ αἱ ΔΓἿ οἱ οἰἤσαχ ἷϊ, ροιιθίνδί, ΔπῚ Π}Π}» . δἰ α}ῖ : Οὐ Θδυδᾶηι (ἰδ φυοί δχ τη δεῖΓθ “ ) Πυ οογάοι οαἶχίί, δα ΟΟΓ δ γιι - χαὶ τὸν τῆς φύσεως λιμένα (φημὶ δὲ τὸν ὕπνον) προσχωννυούσης, χαὶ πελαγίζειν ἀεὶ χαὶ χάμνειν παρασχεναζούσης. Διὸ χαὶ ὁ Σωτὴρ πραγμάτων ἡμᾶς ἀπαλλάττων, χαὶ πόνων περιττῶν, ὧν ἄνευ τὸ τῆς σωφροσύνης στάδιον διαθέειν ἡμᾶς βουλόμενος, τῶν περιέργως ὁρᾷν σπουδαζόντων, ἀμήχανον χό- λασιν ἠπείλησε " μάλιστα μὲν τὴν ῥίξαν ἀναστέλλων τοῦ πάθους, ἔπειτα δὲ ἵνα μὴ τρωθέντες τῷ ἐχ τῆς θέας βέλει, νόσον δυσίατον. ἣ καὶ ἀνίατον ἑαντοῖς χατασχευάσωμεν. Θὺ μόνον γὰρ χαθαρώτερον, ἀλ)λὰ χαὶ εὐχολώτερον ὁ μὴ ὁρῶν περιέσται τῆς ἐπιθυ» μίας. ᾿ Σ΄. --- ΛΑΜΠΕΤΊΙΩ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. ᾿ Ἀιὰ τὰ περὶ Ζωσίμου. ᾿Αλγῶ μὲν χαὶ αὐτὸς χομιδῇ ἐπὶ τοῖς ἀτόπως γωομένοις, οὗ μὴν παρατρέπομαι τὸν λογισμόν. ΣΑ’ (). --- ΘΕΟΔΟΣΙῺ ΕΠΙΣΚΟΠΏ. Τὸ μὲν μὴ τὴν αὐτὴν δίχην ἐνταῦθα διδόναι τοὺς τὰ αὑτὰ δράπαντας, τὸν τῆς γενιχῆῇς χρίσεως βεδαιοῖ λόγον. Τὸ δὲ μὴ πάντας ἐχεῖσε τηρηθῆναι, τοὺς πα χυτέρους καὶ ῥᾳθυμοτέρους διανίστησιν, ὡς πάντως ἐχεῖσε δώσοντας δίχην, εἰ χαὶ τὰ ἐνταῦθα () δια- φύγοιεν. Εἰ γὰρ μηδεὶς ἐκεῖσε χολασθήσεται, δι᾿ ἦν αἰτίαν ἐνταῦθά τινες ἐτιμωρήθησαν ; Τὸ δὲ τοὺς δικαίους, χαὶ πάσῃ ἀρετῇ χομῶντας, πολλὰ ἐνταῦθα ὑπομεμενηχέναι δεινὰ, τοὺς εὐτρεπισθέντας αὑτοῖς ἐχεῖσε στεφάνους μηνύει. Τὸ δὲ χαί τινας ἐξ αὐτῶν ἐνταῦθα τετιμῆσθαι, διὰ τοὺς φιλαμαρτήμονας γε- γένηται" ἵνα μὴ τὴν ἀρετὴν αἰτίαν χαχῶν εἶναι νο- μίζοντες, φύγωσιν αὐτὴν ἐχ πολλοῦ τοῦ περιόντος. ΣΒ', ---- ΑΓΑΘΩΝΙῚ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Τί ἐστι τὸ, ε Ἱερεῖς, .α.ήσατε εἰς χαρδίαν "- ρουσα.ήμ.» Ἐπειδὴ ὁ λόγος, ὅταν πράξεως ἔρημος ἧ, οὗ περαιτέρω τῆς ἀχοῆῇς ἀφιχνεῖται, ὁ δὲ ὑπὸ τῆς πρά- ξεως ἐψυχωμένος (), ἅτε δὴ γοργὸς ὧν χαὶ δρα- στήριος διὰ βάθους χωρεΐξ, χαὶ τῆς ψυχῆς ἅπτεται “ τούτου χάριν παρεχελεύσατο ὁ Θεὸς, ὅπερ μαθεῖν "πῇ ἸοηηδγοιῖΡ. Νάιη δὰ δυγθβ νόγθὰ ἰμοΐδηι, ἢ ἠθέλησας, « Ἱερεῖς, λαλήσατε εἰς τὴν χαρδίαν Ἱερου- Ρόγπ} } «πάθην βυηϊ, βδοδγάοιίο ἰμεἰΐφηΐ : φυὶ δυίοπι) διὶ σΟΥ, ρϑιιοὶ οπηπΐηο, δὶ φυΐ βδοθγάοια!ὶ αἰ- δι ίλι τού γὶ ἸΠΘΓΘΟΙυΓ. . χι,, . ' σαλήμ.» Οἱ μὲν γὰρ εἰς τὰς ἀχοὰς λαλοῦντες, πολλοὶ μὲν, ἀνάξιοι δὲ ἱερωσύνης. Οἱ δὲ εἰς τὴν χαρδέαν, ὀλίγοι μὲν, δίκαιοι ὃὲ τὴν τῆς ἁγιστείας ἐστέφθαι ἀξίαν. ΥΑΒΙΑΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () [πὶ ρί δυρονίογὶ ἀδβίηῖ! οοά, Αι. . οἱ ησοθηιυγίαι [᾿πἰὴ Υαιοδηιην ἰτθην . ἐνϑἰφηϊ πὶ πυη. , ἱπδοτρίυιη, Εἰρίειοίαταπι :- εἐοτὶ Ρεἰμειοιια [ἰόν υι. ἴῃ ργίπιὰ ροπίξιγ ἢιΡα. Θοι εἶθ ΑἸΙαθηνδὶβ [. σίου ἰμ Βιρογοσὶ ραγι Γ ΘΡ δι . ΘΓ δῖ. Τῃλὺ ϑδουμ . } Ἰὰς ἑπμοῖρια, ῬΌΝΘΙΝ. () Οοά. γαι. , εἰ χἀνταῦθα ὃ., ὁἷς. γ. ἰπιϊα ἰοτιϊο ἴῃ (οι). γι... μηνύει ργιοράϊι στεφό- νους. ὕσγου ἀυΐθι ροδίθα δϑοιηὰο μΓγο χαχῶν, ἰεἰδηι οθἐ. χαχὴν Ἰερὶὶ. |Ὁ. () ἀοά. αι. , ἐῤῥωμένος. ἀπὶ νατβ. ἰηιθ δδουμ ροὶ ὁ Θεὸς δύὰ!! τοῦθ᾽ ὅπ, εἰς. ΡΟΒΝ. ΣΓ' (). --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Εὶ μὲν εἰς χαὶ τὰ φορητὰ χαὶ εὐἷατα ἀμαρτή- σαντες, πάθοιμέν τι ἐνταῦθα χαλεπὸν, ἀποτριδόμεθα τὰ ἁμαρτήματα. Εὶ δὲ ἀπάνθρωπα, καὶ συγγνώμης μείζονα, εἰ μὲν ἐνταῦθα δοίημεν δίχην, χἀχεῖ δώσο- μεν, χουφοτέραν δέ. Εἰ δὲ τἀνταῦθα διαφύγοιμεν, ἄχρατον χαὶ ἁπαραμύθητον ὑφέξομεν ἐχεῖσε τὴν τι- μωρίαν. Εἰ δὲ ἀποφάσεις () ταῦτ᾽ εἶναι ἡγῇ, ἐγ- γνήσονται αἱ θεῖαι Γραφαί. Περὶ μὲν γὰρ τῶν εὐῖατα ἁμαρτανόντων, ἔφη ὁ ᾿Απόστολος, ε Κρινόμενοι δὲ, ὑπὸ τοῦ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ χόσμῳ χαταχριθῶμεν. » Περὶ δὲ τῶν ἀνίατα πταισάντων, χάνταυθα μὲν δεδωχότων δίχην, χἀχεῖ δὲ δωσόντων, αὐτὸς ὁ χριτὴς ἔφη, ε ᾿Ανεχτότερον ἔσται γῇ Σοδό- μων χαὶ Γομόῤῥας, γ) ὡς χἀνταῦθα μὲν δεδωχότων, ἘΡΙΒΤΟΙΛΆΓΜ [. Π|. -- ἘΡΙΒΤ. ΟΥ̓, ΘΟΗ͂Ι. --- ΕΤΟΝΙΟ ΟΙΔΟΟΝΟ. : Ιονἱθι} ἃς [δγοηάϊβ οἱ βδηδυϊ υ ραοςδιὶα - πιΐβοὶβ δοογϑὶ δ᾽ φυὶϊά 'π ἢδςε ΥἱίΆ ρΘΡροι Δ ΠΊῸΓ, γδιϊομα ροοοδίογυηι πη δυβίογείπυ. Τειογεῖ- πιΐς δυϊοαι ἃς γοηΐὰ πιδ]οτίθυς Πλ} ρΟΓΡΟΙΓΑ , ϑἱ ραπδη ΐο ρμοπάδπιυβ, |Π|ὸ φυοφυς ργοίδεϊο δάδπυς Ῥοπάδπυβ, εὰ πιἰἰογοῖ. : δυῖοπὶ Βυΐὰ υἱῖδδ ϑυρρ)} οἷα οδυφονῦίπιυθ., ΔαΟΓ : ΠυΠΊ ἢ δίφυσ οοπδοϊδιϊοηΐβ οπηηἶ ἀχρογίοπι ογαοϊδιυπι ᾿ς ΡῬοηάδοπιυ. Ουοά ] ἰΐξ πιο) ηίθη [[Π} δχἰβιϊπιδϑ, οἃ αν ϑογὶρίυγα σοηβτγιηαθυηι. Εἰ- οηἷπι ἀ , φυΐ ραοοδῖϑ δἀιηϊπηΐϊ, ι}}} δῇογρίὶ τηοάϊοϊηα ῥροϊδϑί, ἀροβίοίο ἀϊεΐιη δὶ, « (πὶ ἠυάϊεδιηυς δυΐοπὶ ἃ Ὠοηπιῖο,, οοτγίρίπιυγ, αἱ ποη οὐπὶ Ὦος πηυπύο ἀδηπη πη κΓ. » Ὠ ἰἰ δυίαπὶ χἀχεῖ δὲ δωσόντων μὲν, ἡμερωτέραν δέ. Περὶ δὲ ἢ, ἰῃβδηΔὈ! θυ ρδοοϑιΐὶβ ἀενϊηχογυηῖ, δίᾳφυς Ὠϊς τῶν ἁἀπαραμύθητον χαὶ ἄχρατον ὑπομενόντων τὴν κόλασιν, φησὶν, ε« ᾿Ανεχτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων χαὶ Γομόῤῥων ἣ τῇ πόλει ἐχείνῃ, » τῇ τοὺς θείους χήρυχας δηλονότι ἀπελασάσῃ. Τοὺς γὰρ ἐνταῦθα δί- χὴν δεδωχότας τοῖς μὴ δεδωχόσι παραδαλὼν, χαὶ ἡμερωτέραν φήσας αὐτοὺς δώσειν, ἀσύγγνωστον καὶ ἀργαλεωτάτην ἀπέφηνε τῶν ἐνταῦθα μὴ δεδωχότων δίχην τὴν τιμωρίαν. υϊάθπη ραη ροροηύεογυηί, .᾿ΠΠΠΘ τυγϑυ ρη- ἀδηΐ, ἰυάδχ ἰρβαπιεί αἀἰχὶϊ : ε« Το γα ΠΠυς γα (ΟΡΓα ϑοάἀοπιοτυηὶ δὲ σοιπογγη ,» ἱ } υἱ Π| φυσίι ρα πδ ἀδιογίηι, δὲ {Π’πς φιοαυδ ἀδιαγὶ βίωι, ἐ- ἰογαπι ἰονίογοβ.Ό θ ἰΐ ἀθηΐψυθ, αυἱΐ δοουῃ}ὶ- ῦυπὶ Οπιηΐ γοπιοῖυπιὶ γι οἰδίυηι δυδετυηῖ, δα ᾿ϑνυΐξ Σ ε ΤΌΪΟΡΔΌΠυ δτὶῖ ΤΟΡΓ: ϑοὐοπιογα οἱ ἀοπιουγ μι ϑοότγαπι, υπὶ οἰ Υἱ (δὶ {{]},» υ Υἱάεἰΐοοῖ ἀἰνίπο ργϑοοηδθ δυῦπιονεγαί. Νὰπὶ οὔπὶ ουβ, υὶ ρπᾶπὶ ἴῃ δε Υἱία ἰυθγυηι, εὐπὶ ᾿Ϊ, υἱ πιΐπἰ πα ἰυαδγυμὶ, οοπιραγαυῖ!, τα ἰογαπι ἀλίυγοβ αἰχὶ!, ἰεἷπο πίσιίμιπὶ Θογυπι, ἰΏ εἷς πιϊμίπι δηἰμηλάνογβυπι [δ γῖϊ, Δοο ΓΙ δβἐ πη) ἃ σϑηΐ Οηλἶ ΘΧρογίθιῃ ὁγυοίδιυπε ἰογα ρΡΟΜ- υἰαγνῖ!. ΣΔ'. ---ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Χρὴ τοὺς τὴν ἀνθρωπίνην εὐγένειαν φυλάξαι προ- ῃρημένους, τὴν τῆς φύσεως ἐπιαχεπτομένους ὀξύῤ- ῥοπον μεταθολὴν, χαὶ τῆς χαρᾶς τὴν ἀμετρίαν χολά- ζειν, χαὶ μῆτε λύπῃ σφοδρᾷ ἑαντοὺς ἐχδιδόναι, μήτε χαρᾷ. Ἧ μὲν γὰρ, εἰ μὴ χερασθείη λογισμῷ, καὶ χαλινωθείη φρονήσει, εἰς θάνατον παιδαγωγεῖ () " ἡ δὲ, εἰ μὴ παραδοθείη ταῖς ἡνίαις τῆς προσδοχω- μένης μεταδολῆς, ἐχτραχηλίσει, χαὶ τοῦ πρέποντος ἐχπεσεῖν παρασχευάσει. ΣΕ", --- ΝΕΙΔΩ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩ. Ἐν τοῖς πολέμοις ἐπειδὰν ὀλίγοι χομιδῇ ὑπὲρ τῆς πατρίδος μαχόμενοι πρὸς πολλοὺς ἁπαντήσαιεν, νι- χᾷν μὲν αὐτοὺς οἱ νοῦν ἔχοντες οὐχ ἀξιοῦσιν ἀδό- ξως δὲ εἰ μὴ πέσοιεν θαυμάζουσιν εἰ δὲ δὴ χαὶ πλείω ΟΟΥ͂. --- ἸΒΙΌΟΒΟ ὈΙΑΟΟΝΟ. θυΐ υπιδηδιῃ ποὺ ἰτπὶ ἰυδγὶ δἰᾳᾷυ ΘΟΠΒΟΓΥΔΓΘ ᾿ηδιυυπῖ, σαἰογθι ἡδίιγ πιυϊδιϊοηδ δηἰπ| νοἱ - νϑηίθϑ, ᾿πηη)οὐΐοδπ), ἰατἢ πιορϑι {π|, ἱππὶ ἰφυἰ . σούγοῦγο (δ διῖ, ΔῈ δὲ ηἰπιΐο ᾿πγοσὶ, πος φαυάἷο ἀδύογο. Νδιη {Π|, πἰδὶ γαιοηθ ἰθιρογοίγ, ργυδοοιία ἴγαπο σοιῃργϊ πιαίγ, ἰῃ τηογίοηι ΘΓΙ αἱ -. νος σοηίΓᾶ ηἶβὶ ἱπιροηη} πη} } Πα Ω (Γἃ- ἀδλιιγ, ργοϊρίι Π ἃὶ, διᾳυδ, υἱ οἴδεὶο ὀδοογὸ ἀχοϊἀδηυ, οἰ οἷαι, ΟΟΥ͂. -- ΝΟ ΟΒΑΜΜΑΤΊΟΟ. νν γὰ τη Ππδῦὶ, οὐ ρδυοὶ δἀποάσηι ργῸ μαῖγί εἰ- [ϑηϑῖο τρἱ δὰ ρυξηᾶπὶ Οσουγγυμ!, Π ἢο, πιοῆῖ ργθ! δυηΐ, ροίυηϊ, υἱ ἱροὶ νἱποόδί, γΘΓΏΙΏ, δ ΠῚ οὐπὴ ἀθύδοογο δίᾳυδ ἰη[δη)ῖα Οι}"}- τοῦ εἰχότος τοὺς ἐναντίους διαθεῖεν χαχὰ, τοῖς ἥρω- Ὁ μδιι, δι ἱγαίίοπο αποίυπιυνς : φυοά δἱ δἰΐαπι ρἱμτὶ- σιν ἐν ἴσῳ τάττουσι, Τὸ μὲν γὰρ γενναῖον ἡγοῦνται, τὸ δὲ οὐχ ἔχον φύσιν. Καὶ οὐ διότι τοῦτο ἀμήχανον, ἐχεῖνό γε ἐῶσι " τὸ δὲ, ὡς λαμπρὸν χαὶ ἀοίδιμον, γεραίρουσιν. Ἡττήθησαν γὰρ πλήθει βιασθέντες, οὐχ ἀνδρίᾳ χρατηθέντες. Καὶ ἐπὶ τῶν δικῶν δὲ τοῦτ᾽ αὐτὸ υυδ, υδπι ἢδνὶ ρο νἱἀδγείυν, ἱῃςοπηηο ἃς ( - ἐγ πηθη} Ποϑίο πιηϊ, ἴηι ᾿γοα ΟΟἰ οὐδε. ΠΠυὰ δηλ [Ὁγί ἃς βίγεπυυπὶ Θχ᾿ δι Π]Δηὶ : ὨΟδ δυΐθπ) Πλίυγα ῃγιδίληιϊἑ . ΝΟ γάγο, . {Π|ι]} μα χινγ Δ Ὁ} πὶ φιδιπἀδπὶ αἰ Π ου] ἰδ πάθει, ἰἀοἶ ΥΑΗΙ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () ἢδης ορ. οοιἱ. λι., ποη Εὐτονίῳ διαχ., , Βὐσταθίῳ διαχ., Επμείαιἐἶΐο αἴασοπο ἰμβογίθῖι. ριβ. ῥγὺ εἰ μὲν εἰς καὶ τὰ φορητὰ, εὐι!.. αι. Οὺθ ἰοφὶ!, εἰ μὲν οἱ χαὶ τὰ φ., ο(ς. [Ρ. () ΡῬγο ἀποφάσεις (οἀ. γ!. ἰερὶ! ἀπόφασιν, οἱ νϑι. ἰηἀθ δοουηο ρΓὸ ἁμαρτανόντων ἴῃ δοτγίδιο, ἁμαρτόντων. ἴν () Ρεο παιδαγωγεῖ οοἰ. . ογ}} παιδ- αγωγήσει, ἱ πιὸχ τὸ παραδοθείη, παιδευθείΐη. γα. . οι μορίτασ ἴῃ οὐΐο ἐχτραχηλίσει, αὔόδὶ ἃ οοὐ. Υαῖ. θδ. ΜΗ. . ΙΒΘΙΟΒΙ ΡΕΓΌΒΙΟΤΑ ᾽ πἰΐδδυπι ἰδοιαηὶ : δος δυίδ! υἱ μγδδοίαγυμ οἱ Α νομίζουσιν, οἱ τὴν τέχνην δοκιμάζοντες “τὴν γὰρ ἀλή- Πυβίγο, ἰδυἂδ δὲ ργράϊοϑιίοηα ἐἤεγιι. ΦΥἹοιΐ δυἐ διιηῖ, Ὠοπιί πὶ τ} υἀη ΟρρΓόδβϑὶ, θη [υγιϊιυ- ἐϊηθ, δηϊπιίυ μιαχηϊιυἀὐΐηθ δυρογαι!. Αἰᾳυδ ἰιος ἰμδ οἰἰδη) ἷῃ [Ογοηϑὶδυ ΘΟ ΓΟΥΟΙ Οδηδβθιιὶ, {υἱ ἁτίθ! οσρίογαδηϊ. Νδηὶ νϑγἰἰδίθιω φύγο ἰηἀαραγὶ δίᾳφιδ Ἑφοιμργοϊοπάϊ ρο ἀυουμι. Αἰυμι δηΐιη : δὲ Τεδ ἰἰὰ ννδίδ υἱ υπΊη! ουἱρίαπ) ογδίογὶ δι δὰ , απ ΡΒ ἱπ θ } }}{πῶιΦ Πάθαγο νἱάδαίυν, οβιϊφογῖι, διιβοὴ μιϑοίαγο δὺὶ ρυϊδθίιθιθ, δὶ . ἃ νἱὶ- εἰογία ρᾶγνο ἰηίογνα! ο αὐίΐίυθεῖι, νου, ηἰδὶ ραὶ» "δ αὐυοαᾳυδ ἰυἱοεῖι, οαπὶ Γορμγο δ πάθιηυδ π Ἄεοηϊθηι δίῃ, δὶ ἐπ ζοηΐθιν γαγι πη } {ΠΠ{ιθιη ἀϊοδηςΐ (λει αι δἰᾳυθ οορία οὐγαίει : . τ θην φυοϑάδπηι ἰΐν γευυβ, ᾳυῷ ἱπι . }}}}{ι| δ᾽ ἢ ρτο }- ω{ἰ Βροοίθι ἰδ εηϊ, σοιμραᾶγοῖ, δίψῃ δινδγβαγίο- ΤᾺ} ἰθυογοῖ) δυζοαι ῖ Νοο μος : ))- δνλην, δἷ πιϑίιπι δἰίφυδπ) οαυδ οδάἀθιϊΐ, ἰΪ, φυὶ Ργπιο πρδίι νἱοιογίαπι δέ δάἀδρίυγος βρογαυδηί, ἐμ) θορ γῆι : ΥΘγ ἢ} δὶ οηνῃΐα ϑογυῶ ρΓΩ δὰ ὄνος ἰεγίἴ, δα μν): δι ε{π| ποίη ἱρδὶ πρὶ υζοηιυβ Αἢ "ΟΩ δυΐθπν ἰ( ἀρὔδυγάυν [υὐτγῖ τ} ὈοίαΓι ι διαὶ ΟΥΔΙΟΥΓ : γόγυμ , Ο θη τῖγ, οὔγυῖυδ βυϊῃ : ῖς Δ}}} υἱ πιυ]ιὶ δἀνοροαγίαιη νυϊηογί αἰδοσγίηι, ουπαυθ, ] αυ] ἰθοΓ ϑυραγίογοιῃ ογα οοηί! - ἄδμιι, Ἂς νΥἱοίογία φυϊύδην } ἀΐδραγϑηι ἀρραγλίυηι ἃὺ (} : ᾳυοὰ διίθ) μαυθδᾳυδαᾳυδηι οοἰογθιῃ νἱεἰοτίαιι δϑϑθουΐβ ἰ, ἃ θὰ δγία ργοίδοίυιῃ δδὶ. [ {{ἰ| υἱὐ φυδίοηυ, ἱροῖ ἰδθογδθην ὑγϑίθῦ βρϑῖ δι- ἀυ}}, δυραυῦῖοῦ δἰ. Οιιούϑυιη δυο Πέρα σοι Π|- ΤαΥνὶ Ὦ Νβιηρα αυΐὰ ἰ, υΐ δηρίθηιεβ πλθδηιυγ, σι αὖ ονθηίυ, δὺ δηϊμι ἰμδιυϊο οἐ νοϊαπίλῖα Γ ῬΡομπάδγαι!, δδθρομι πῃ) ΓῸ , υἱ νἱειΐ τἱἷὶ- εἰδηῖϊοτ, ἰδυάδ οἱ ργω ]ςαι πα οεγαηιὶ : ΘΟ ΓΔ, αυὶ νἱε!ογίαπι Ἀἀδριΐ δυωῖ, ἰαυάὶθιι ᾿δυάἀφυλαυδηι αἰϊῆήλείυν!. Π διΐαι ἢ}}}}} ὁογυι φυς δοϊθη δα ὀγδηὶ, Ριειογιΐβαγυηῖ, οἰἰδιιϑίὶ ])]οηαἱ αἷ}} δογυη, φυς ποι πδγαηῖϊ, σομίξοογίηι : ἱ δυίοπι ἰπ δυΐ εἀρὶιἴ Ροτγιεἴαπι μ]εγαη αι νἱείοτίδιν διίίδρι! δαηϊ. θυ δηι- οὔτγεηι ἴὰ φυύᾳφυθ σοι δι ΐυβ οἱ υΙπδηΐυ ἰΘοαΓί, ὶ οοιυϑοιθιη πη ἰηάιιῶ, γογυν ᾿μς ἰΠΠΓ εἰ }.Ώ, δίσυθ υἱγυυθ βεοῦπῖ μαῦροι ία οἱ ὀξρίογοβ, ἰος οϑὶ, οἱ υοϊυμπίδίοιη οἱ δνδηιυμι : " οὐπι, φυΐ ᾿ἱπιργυῦδ οἱ βερίε γι νἱοἷϊ, } }|, Ρῖλ}}}) ᾿πδοοίοΓἷ : γοῦαιη πὲς [οἰϊοἰ᾿Δίθιη νἱγιυ δι, " διἰνοεγϑίίδιθι υἱεἱἰυ! δἰδιυλ. Νἧην δὶ Π- ἐβ ρ) } ργορθγαγοί, ἰβ υὶ, φυοά φστοιίτυν, " Ομ οἶϊ, εὐ]ραηὶ βυυὶγοῖ. Οὐ δυίδιι δα - θειαν δυσθήρατον εἶναι ἡγοῦνται (). Φασὶ γὰρ, ὅτι Εἰ συμόαΐη τὸν ἄχρον ῥήτορα μετὰ τῶν ἀσθε- νεστέρων εἶναι δοχούντων πραγμάτων τετάχθαι, οὐ στέρξομεν, εἰ πλησίον ὁ τοιοῦτος ἔλθοι τῆς νί- χης, ἀλλ᾽ εἰ μὴ χαὶ τὴν νίχην ἀνέλοιτο, χαχιοῦμεν, οὐδ᾽ ἀγαπήσομεν, εἰ συσχιάσει ἐν τῇ δεινότητι τὸ λίαν τῶν πραγμάτων σαθρὸν, χαὶ παράσχοι τινὰ ῥώμην τοῖς δοχοῦσι φαύλοις, χαὶ τὸν πόνον αὐξή- σειᾶν τοῖς ἀντιτεταγμένοις τὴν ἀρχήν ; οὐδ᾽ ἀποχρῆν νομιοῦμεν εἰ παραστήσείς τινα φόδον ὑπὸ τῆς ψήφου «οἷἴς ἐλπίζουσιν ἐξ ἐπιδρομῆς αἱρήσειν, ἀλλ᾽ εἰ μὴ πάντα ἀνατρέψειεν, εὐηθέστατον () ἐροῦμεν; Καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον ; ἐρεῖ γὰρ ὁ ῥήτωρ" Κατεχώσθην, ὦ τὰν, ὑπὸ τῶν πραγμάτων: πολλὰ μέντοι χαὶ αὐτὸς τὸν διάδιχον τρώσας, χαί τοι πεπιστευχότα τὸ χρά- τὸς ἕξειν ἀπονητί (). Ἧ μὲν οὖν γεγένηται τῷ , πἧς παρασχευῆς ἀνίσῳ" τὸ δὲ μὴ ταχεῖαν τὴν νίχην, ὑπὸ τῆς ἐμῆς τέχνης " ὥστε τῷ παρ᾽ ἐλπίδα πόνῳ περίειμι. Τοῦ χάριν δὴ ταῦτα διεξῆλθον ; Ὅτι οἱ δο- χοῦντες εἶναι σοφοὶ, οὐχ ἀπὸ τῆς ἐχόάσεως, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς προαιρέσεως τὰ πράγματα χρίνουσι. Καὶ «ποὺς μὲν ἡττᾶσθαι δόξαντας, πολλάχις ἀναχηρύττουσι" τοὺς δὲ νικήσαντας ἐπαίνων οὐχ ἀξιοῦσιν. Οἱ μὲν γὰρ οὐδὲν ἐλλελοίπασι τῶν ὀφειλόντων πεπρᾶχθαι, χαὶ εἰ μηδὲν ὧν προήρηντο χατώρθωσαν᾽ οἱ δὲ ἐπὶ χαχῷ τῆς ἑαυτῶν χεφαλῆς, πολλάχις νενιχήχααι, Καὶ σὺ τοίνυν κάλλιον ποιήσεις (), χαὶ ἀνθρωπινώ- πέρον, εἰ μὴ σύγχυσιν ἐργάσοιο, ἀλλὰ χωρίσειας ταῦτα ἀπ’ ἀλλήλων, χαὶ χαθ᾽ ἑαυτὸν δοχιμάσειας ἑχάτερον, τὴν τε προαίρεσιν καὶ τὸ πέρας, χαὶ μῆτε τὸν ἀδίχως νενιχηχότα ἐπαινέσειας, μῆτε τὸν ἀδι- χηθέντα ἐχ τῆς ἥττης ψέξειας, ἀλλὰ μηδὲ τὴν εὖ- μερίαν ἀρετὴν, μηδὲ τὴν δυσπραγίαν χαχίαν ὁρί- σαιο. Εἰ μὲν γὰρ ἀναγκαίως ἐπείγετο τὸ τρόπαιον (), ὃ τολμῶν 'μὲν, μὴ χατορθῶν δὲ, ἐδέχετο ἂν αἰτίαν. Εἰ δὲ τὸν αὐτὸν εὕροις ἂν γνώμῃ ἀρίστῃ χρώμενον, τέλει δὲ οὐ χρηστῷ, μὴ καταμέμφου τοῦτον, ᾧ συνάχθε- σθαι δίκαιον. ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς σὲ (εἴρηται, τὸν πλέον τῶν ὁρωμένων εἰδότα μηδέν (). Ἡμεῖς γὰρ οἱ τοῖς τῆς πίστεως ὀφθαλμοῖς τὸν μέλλοντα ἀχριδῶς χαθορῶντες βίον, τῶν μὲν πολέμων χαὶ τῶν τρο- παίων χαὶ τῶν ἀναῤῥήσεων τῶν ἡμετέρων, ἅτε τῷ , παρόντι συγχαταλνομένων βίῳ, εἰχότως χαταφρο- " }, ουἱ ἰπ)υγία ΠΠἰἃ , Ὁ οἰὰ οι) δος» ὃ νοῦμεν, ἐχεῖνον δὲ πολεμοῦμεν τὸν πόλεμον, τὸν χατὰ τῶν πονηρῶν δαιμόνων χαὶ τῶν τῆς σαρχὸς παθῶν αυγχροτούμενον, χαὶ τὸν τούτων ἀχοιμήτῳ τέχνῃ χρατοῦντα, τροπαιοῦχον εἶναί φαμεν, χᾶν ἀχλεῶς δοχοίη τόνδε ἐξεληλυθέναι τὸν βίον. Ἧ γὰρ ἐνταῦθα ΥΑΒΙΕ ΓΕΩΤΊΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤ ΖΕ. () τς νϑγ]νὰ, τὴν δ᾽ ἀλήθειαν δυσθήρατον εἶναι ἡγοῦνται, θηῖ ἃ οο. δι. θὅ. ΡΟΒΙΝ. ) Ροβὲ εὐτθέστατον τεοία δάἀάϊ! εοὐ. αι. , “αὶ ἀτεχνέστατον. ἴν. () ᾿Απονητὶ ἐπ ἀχονητὶ τπηιϑὶ ἰάδπι οοἰ!. ἰρ. () [δεν οοἀ. καλὸν ποιήσειας. ]υ. () Ργο ἰν}, ἐπείγετο τὸ τρόπαιον, οοι]. ἰἀδπὶ Ἰν ς ἐχῃίθοι,, ἀρετῇ ἐπήγαγε τὸ πρᾷον, οἱ ναΓδ. ἱπάθ , ὑγο ἀρίστῃ ἰάδπι ἰεεὶϊ, μεγίστῃ. ὙΓ. - υδηι! μγο, μὴ χαταμέμφου τοῦτον ᾧ, [} δεγὶδὶι, μὴ χαταμέμφου ταῦτα οἷς, εἰς. () Πω᾿ πρὸς σὲ εἴρηται, τὸν πλέον τῶν ὁρωμέ γων εἰδότα μτνδέν, οἷς ἰνν αι. οὐ. θ Ἰεφυμίως, “προσείρηται πρὸς τοὺς πλέον τῶν ὁρωμένων εἰδότας μηδέν. όγδι δεφιιθι!, ργὸ ἀχριδῶς χαθορῶντε; γάδιῃ οοὐ. ἴα ο!, ἀληθῶς χαταρθροῦντες. ἘΡΙΒΤΟΙΑΑΆΟΜ . ΠῚ. -- ἘΡΙΞΤ. ΟΟΥ̓́ΠΙ. ἀδοξία, δόξαν ἀθάνατον ὠδίνει () " καὶ ἡ ἑκούσιος Α ἀδιη Μοπιίπαι, εἰ οριΐαια βοϑίδϑηιΐα ἱπριϊοφυθ πενία, πλοῦτον οὐράνιον τίχτει. Τότε γὰρ φανεῖται τὰ ἀγαθὰ, ὅτε τελευτήσει τὰ λνπηρά. δι οἱ, ἰΔΙ ἰξίο ἤπθ υἱἱ ὁοενρογίδ, δυιν, ουΐι οδἰδιηΐια!θ δοπιονδγὶ ρᾺΓ , ἀεουδατθ ἀδ- δἰ". Αἰφυδ [νᾶδς εἰ ἀΔ , αιιὶ ργϑίοῦ θᾶ, υῶ ἰῃ δορδοίυπι οδύυη!, ἰδ} δεὶβ, ἀϊςία διιηῖ. Νὰ , υΐ (υἱυγάηιὶ νἱϊδηι ἤἀεὶ οευ ἰἰφυΐ οομδρίοἰιηυδ, οι θ!] οἱ ἰγομῶα, οἱ ἰδυίὰδα ἂς ρμγαιϊοϑιϊοπθα να - διΓ, ἷἱ ὑπ Οιπὶ ρΓαϑδι ᾧ νἱϊαὰ οσδιϊζυδηιυγ, πιο οοπιδηγηΐῦδ. ἰὴ διίοιῃ ὑεΐο νϑῦ- δΔΏΡ, αυθὦ δόνογβυδ ἱπιργοῦοβ ἀδδηοπθ, οἱ σαγηΐδ νἱτΐα σοῦ : Θυηη]} υἱ μοῦνα!!! γί ἵἱρόοθ δὺ- Ρογϑί, Υἱοίογθι δϑεβδογίιμβ, αυδονγὶβ δἰἰοαυΐ ἐχ δὲ Υἷδ ἱκηοηιίηΐοδθ ἐχοδϑϑὶβδα υἱύθδιυγ. δ᾽. ηΐδιη ἸυἿ Υἱὲ ἱξποιηϊηἷα ηυηαυδῖν ἱπιογηοῦ γάτα οἰογίδη) ραγιυγῖ! : οἱ α]τὺ βυδοοριδ ρᾶυρεῖ- ἰὼ. οὐἰοδίθθ Ορθ ρώυτγῖι. Τυπα ὀπὶ ἀρραγουσπὶ θ, οὐτη ἤμδηι δεσθρογίη! .] :}:. ΣΦ'. --- ἈΡΑΒΙΑΝΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Ἢ βασιλεία τοῦ Θεοῦ τισὶ μὲν δοχεῖ ἀνωτέρα εἶναι χαὶ ὑψηλοτέρα τῇς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, τισὶ δὲ ἡ αὐτή " ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος Θεοῦ, ποτὲ δὲ ἀπὸ τῶν βασιλευομένων, οὐρανῶν δηλονότι, προσαγορενομένη. Πότεροι οὖν τῆς ἁληθείας ἥψαντο, τὶς σῆς ἂν εἴη χρῖναι σοφίας. ΣΖ΄. --- ΑΣΚΛΗΠΙ ἘΠΙΣΚΟΠΏ. Ἢ ὑπερχόσμιος λῆξις ἡ τῶν ἀγαθῶν πάντων χατάῤῥυτος, καὶ τοῖς λυπηροῖς ἅπασιν ἄδατος, ἡ ἀθυμίας ἄγονος, χαὶ θυμηδίας ἁπάσης μήτηρ, ἡ γλῶτταν, χαὶ ἀχοὴν, χαὶ νοῦν ὑπερθδαίνουσα͵ τοῖς νομίμως τὸν παρόντα βίον διαθλήσασι δηλονότι εὖ- τρεπισθεῖσα (). οὐδ᾽ αἴσθησιν συγχωρεῖ τῶν τῇδε λυπηρῶν ἔχειν" ὅθεν ὁ χορυφαῖος αὐτῶν ἐδόα, ε Οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν χαιροῦ πρὸς τὴν μέλλου- σαν δόξαν ἀποχαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς. » Εἰ γὰρ νιχᾷ ἐχ πολλοῦ τοῦ περιόντο; τοὺς πόνους τῇ τῶν ἁμοι- δῶν ἀντιδόσει ὁ ἀγωνοθέτης, χαὶ τοσαύτην ἐνίησιν εὐφροσύνην, ὅσην τοὺς τὸν οὐράνιον χλῆρον νεμομέ- νους ἔχειν εἰχὸς, οὐ θαυμαστὸν, εἰ ἐν οὐδενὶ αὐτοὶ εἴθενται τὰ ἐν χόσμῳ ἀνιαρά. ΣΗ͂". --- ΠΕΤΡΩ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Λίαν θαυμάξω πῶς, τὰ μὲν θηρία () χατὰ φύσιν ὄντα ἄγρια, ἀνθρωπείας ἀπολαύοντα τέχνης, ἡμερώ- τερα πολλάχις γίνονται " ἄνθρωπος δὲ, ὁ τὴν χατὰ φύσιν ἐχείνων θηριωδίαν εἰς τὴν παρὰ φύσιν ἧμε- ρὔτητα μεταῤῥυθμίζων, τὴν οἰχείαν πραότητα τὴν κατὰ φύσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν θηριωδίαν ἐχφέρει, τὸ μὲν ἄγριον ποιῶν ἥμερον, ἑαυτὸν δὲ τὸν ἥμερον ἄγριον χαθιστάς. Λέοντα μὲν γὰρ τιθασσεύει, καὶ χειροήθη ποιεῖ τὸν δὲ οἰχεῖον. θυμὸν, λέοντος ἀγριώτερον χατασχενάζει. Καὶ τὰ ἐχεῖ ὃύο χωλύ- ματα () μέγιστα, χαὶ τὸ λογισμοῦ ἐστερῆσθαι, χαὶ τὸ πάντων εἶναι θυμιχώτερον' ἀλλ᾽ ὅμως τῇ περιου- σίᾳ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ δοθείσης τἀνδρὶ σοφίας, δ ΧΟΙη, ὙΠ}, . ΟΟΥ̓Ἱ. --- ΑΒΑΒΙΑΝΟ ΕΡΙΒΟΌΘΡΟ. θεῖ τορῆυμ οΟἰογυι γάσηο δυυϊἷι οἱ ὀχοοὶ- δίυ αυϊνυδϑίαπι Υἱάθιυγ : αυϊυυϑύδι) δυΐθηὶ Β ὕπυπ) αἴηυο ἰάδιῃ : φαοὰ πθῆς ἃ γερβῆδηιθ Ὀθ, ἤυπο ἃ}} , υΐ } ἰρϑίυδ᾽ ΓΟΔΏΟ δυηϊ, [ος ὶ ΟἿ , δρρο! ]εῖυν. τὉ΄| δυίδη) νογίιαι φοσρυιη δἱ- {ἰκογ , { δορί! δ ἶα Πιοῦῖι ΝΠ Ά Γὰ.
◆
Modern English 19th-Century Translation Latin / Greek Original
We will reach the summit of humility — for I would define this not as a descent but as an ascent — if we quench the deadly swelling of pride and the festering inflammation of arrogance that drags one down to Hades, and if we practice moderation in all things, neglecting nothing as though it cannot harm us.
For the soul follows what the body does. It is formed and shaped by what the person practices. It is not enough to have the right intentions; the intentions must be given habitual form.
Therefore let our bearing be dignified, our gaze calm, our brow composed, our walk unhurried — neither rushed with ambition nor slow with self-display. Let our clothing be what is necessary, our seat a low one, our food plain. Let our voice be measured, neither florid with luxury nor degraded by vulgarity. If even our manner of speaking is somewhat rough, still the examples we set and the direction toward reverence will rouse the students.
These small things are not small. The soul that practices humility in its bodily conduct will find that the disposition follows. Humility is not merely a thought; it is a posture, a gait, a way of eating, a way of speaking. Begin with the outward form and the inward reality will grow into it.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.