Letter 1098

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of humility. True humility is not the absence of accomplishment but the refusal to boast about it. The person who has achieved much and still thinks humbly of himself has found the rarest virtue.

δλης οἱ» οδυβάᾶπη, Ορίΐη] νἱγυη), σαρίυ [Δς - ., οἱ βυμλσίυ, ητοἀ ἰῃ πὸὺ5 ἰΠΥΘΘΙ ΔΓΙΒΘΙΙΌΣ, Δ [(οΥ. σ, . δ λοῖ. ΧΥΙ, . ο΄. --- ΟΥ̓ΡΣΕΝΟΥΦΙΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Διὰ τοῦτο εὐχείρωτοί ἔσμεν, ὦ βέλτιστε, χαὶ εὐάλωτοι, ὅτι χατ᾿ ἀλλήλων ὁὀπλιζόμεθα (), στρα- ΥΛΕΙΖ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. οχ 4υ0 δε 25ογῖῦο ἀ6 ΒΕΓΠΟΠ6 ΡΕημΪ. Ὃ πολλάχις εἶπον, τοῦτο χαὶ νῦν ἐρῶ " ὅτι ὁ Θεὸς οὐχ οὕτω πρὸς τὴν ἀξίαν ὁρᾷ τὴν ἑαυτοῦ, ὡς πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν" οὐδ᾽ ὅπως τι ὅπως δυνάμενον ἡμᾶς ἐπισπάσασθαι " διὰ τοῦτο τὰ μὲν ὑψηλὰ χαὶ μεγάλα ὀλίγα αὑτὰ καὶ ἐγχεχρυμμένα" τὰ δὲ ταπεινὰ χαὶ εὐτελῇ χαὶ πολλὰ περιῤῥεῖ ποἷς αὐτοῦ λόγοις, εἰς. ϑαᾳυθηυν ηἶ τὴ ἰθ᾽ δεν ρίυγα. ϑἷς ΔΙιος Βαβι! , υο Μάφηυνν νούϑηι Ποη βάε: Οὐ γὰρ ἣ πρὸς; τὸ σὸν ἀσθενὲς; συγχατάδασις, ἑλάττωσις ὀφείλει γίνεσθαι τῆς ἀξίας τοῦ δυνατοῦ, ἀλλὰ τὴν μὲν φύσιν νόει θεοπρεπῶς, τὰ δὲ ταπεινό- τερὰ τῶν ῥημάτων δέχον οἰχονομιχῶς. Νες ἀδ ᾿πτν, δε. οὐἴλ ιν ( ποπ . δηςι ΡᾳιΓ65 συγ- χατάξασιν υδηγρᾶμ!, υἱ ατέφον. Ναζίανζ., Βελτίων τοῦ τάχους ἡ μαχροθυμία, χαὶ τῆς αὐθαδείας ἡ σνγχαταῦασις. ἵλιττ, ( ἔς. ἄλλο γὰρ τὸ χελ., ἄλλο τ. μ. χωλ., φυ δι μἱλ6 οοϑϑογίὰ σοιπθδχίοηθπ) δοαυδηιυιι., Οὐ ΠΡ νι αι]. Ῥαγῖβ. εἴ διυρρίοαν ὃχ οοὐ. γδι ς. ὅδ. ἔνιτ. () [πιϑδογῖριϊο ἀδοται οἰ . Ραγίβ. ἢ Βυι Γ ΟΣ ἐγα φθέγξηται, ἀλλὰ Ὁ οοἀ. αι. . Εριτ. () (οἀ. γαιϊς., τῳ. Ὗαγϑ. . . ργὸ διό ἰΐοιη δογίῖι ᾧ, Υ6Γ5. ροβὶ αὐτοῦ ξο Διά. () μεδδὶ δ!'χυϊὰ δά ἱπιεργίιαίεῃν βϑιη δι, ὧἱ Υἱοῦ. ἸΟΓρΓε5. ΕΡΙΤ. () Ροβὶ χατέσχηψεν “. αι. ἀὐάϊϊ, ποτὲ ᾿Αθη- ναΐοις, Βιιθϊαιο ᾿Αθήναζε, . ἱπά6 ὅ, ρτοὸ οὖν ἰορῖε δέ, οἱ ν6γδ. δι μ61).. Θρὶδὶ. ρῖῸ ταῦτα τοῦτο. ῬΟΒΒΙΝ. () Κατ᾽ ἀ..::ήλων ὁπιλιζόμεθα. ϑὶτι ταν ΟἸνγγ- Βοϑιοιμ8 πη αι! πμηι : ε Ὁπλιζόμεθα χατ᾽ ἀλλής λων " χαὶ πῶς οὐχ ἂν εἴημεν χαὶ τῶν θηρίων χεἰ- ρους; διά τοι τοῦτο ἡμεῖς μὲν ἀσθενέστεροι " ὁ δὲ πάντων ἡμῶν πολέμιος ἰσχυρότερος χαθ᾽ ἑχάστην γί- νεται τὴν ἡμέραν. Οὐ γὰρ μετ᾽ ἀλλήλων χατ᾿ ἐχείνου φραττόμεθα, ἀλλὰ μετ᾽ ἐχείνου χατ᾽ ἀλλήλων ἰστά- μεθα, χαὶ αὐτῷ στροτῆγῳ πρὸς τὰς τοιαύτας παρα- τάξεις χεχρήμεθα. Ρογτὸ [0πδϑιιπὶ ἢοα φὩρίια] ("εν δι: Ϊ ΠΟΓΙΜ) ᾿ οὐΐπην (φυσι αι πο) ΠΟ ἀὲ6- «ἰϊουθὶ ἀυγάγοι ") υδ] ἰῖ, ἰϑεἰ08 δαρῆοδι ἰἰοτυ5 ἱπ γα δρίδι. , υδὶ υἱάθ μοίδᾶς. Οομῖογ ερ᾿ ἘΡΙΘΤΟΙΙΑΆΤΝ .. ΓΝ. --- ΕΡΙΟΤ ΧΧΙῚ. τηγῷ τῷ χοινῷ ἐχθρῷ χρώμενοι. Δέον γὰρ μετ᾽ Α σοπιπιεὶ ποδί υἱοη ἱπῃρογϑίογο. Οτπὶ δηΐπι οροτ- ἀλλήλων χατ᾽ ἐχείνου στρατεύειν, κατ᾽ ἀλλήλων μετ᾽ ἐκείνου ὁπλιζόμεθα, στρατηγῷ ἐχείνῳ χρώμενοι (), τῷ ἀμφότερα τὰ μέρη ἀπολέσαι διψῶντι. ᾿Αλλὰ τὸ μὲν αἰτιᾶσθαι ῥάδιον, χαὶ παντὸς εἴη () τὸ δ᾽ εἰπεῖν, ὅπως παυσαίΐίμεθα πρὸς ἀλλήλους πολεμοῦν- τες, τοῦτ᾽ ἔστι συμδούλου. Φημὶ τοίνυν, ὅτι, ἐπειδὴ καὶ πλοῦτον χαὶ δόξαν χαὶ τὰ ἄλλα βιωτιχὰ, τὰ χόρτου δίχην μαραινόμενα, μεγάλα εἶναι νομίζομεν (). Εἰ γὰρ ἐχεῖνα φαῦλα χαὶ εὐτελῆ, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστιν, ἡγεῖσθαι ἑαυτοὺς ἐδιδάξαμεν, οὐκ ἂν περὶ αὐτῶν ἀσπόνδους ἔχϑρας καὶ ἀχηρύχτους πολέμους πρὸς ἑαυτοὺς ἐχηρύξαμεν, ἀλλ᾽ εἰρήνην ἂν χαὶ ἀγάπην ἢἡσπασάμεθα, δι᾽ ἣν ἅπας πόλεμος καὶ μάχη χαὶ διαφορὰ οἴχεται.