Letter 1094
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of anger.
Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.
Εἰς τὸ " «ε Τοῖς κατὰ πρόθεσιν κιλητοῖς οὖσιν. Ἢ θεία χάρις (δ5) τῇ ἀνθρωπίνῃ χιρνωμένη () προθυμίᾳ, σώζει τὸν ἄνθρωπον. Διόπερ χαὶ ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα εἶπε" ε« Συνεργεῖ τοῖς χατὰ πρόθεσιν χλητοῖς οὖσιν. ν Οὐ γὰρ ἣ κλῆ- σις μόνον (πάντες γὰρ ἐχλήθησαν μὲν, οὐχ ὑπήχου- σαν δέ)" ἀλλὰ χαὶ πρόθεσις τῶν χεχλημένων τὴν σωτηρίαν εἰργάσατο. Οὐ γὰρ ἠναγχασμένῃ γέγονεν ἡ χλῆσις, οὐδὲ βεδιασμένη, ἀλλ᾽ ἑχούσιος. ΝΒ’. -- ΑΘΑΝΆΑΣΙΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ (). Ὅτι ἡ ἁμαρτία τοῦ θαγάτου χαλεπωτέρα. Εἰς τό" « Εἰ γὰρ τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνα- τος " ν καί" « Μὴ βασιλευέτω ἐν ὑμῖν ἡ ἁμαρ- τία " » καὶ πάλιν" «ε Ἰ1ὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία. » Ἧ ἁμαρτία πολλῷ τοῦ θανάτου ἐστὶ χαλεπωτέρα. Διὸ χαὶ ὁ Παῦλος, ὁ μάλιστα πάντων τὰ τοιαῦτα διασχέπτεσθαι δεινὸς (), τὴν μὲν βασιλίδα εἶπε, . --- ΤτΗΕΟΝΥ͂Ι. μα (Ῥαμίϊ αἰοιμηιν; « φιὴὶ δεοιπά μηι ρΤῸρ0- εἰίμηι τοσαιὲ δἰιπὶ ". » υἱνίπα σγϑιλλ Ἰυυπηδη τηΐϊδτὰ ἱπά . γα Δηϊ αν] Ρτοιηριϊυὐΐϊηϊ, βαϊνυαι ἰδεῖς ᾿οπιίποη). Οποεῖγοι οἰἰδπὶ ἀροβίο!ιιβ, αυΐ ΟἸιγίϑιυπν Παθαθαῖ ἰ . [- φυδηίαπι, ἀΐοουδιὶ : « Οοορογαίυγ ἰἶ6., φυΐ βοουπάμπην Β Ργοροβί᾽υπι γοοδιὶ βιηϊ. ν ΝΌη δηΐη γ (οπηηθ8 δηλ νοοϑιὶ βυπηὶ αυϊάδιη, ηυη Οὐδάϊθ- γυηὶ νοοσδιϊοηΐ), γ Γὰπι δἰἴ84π ργοροϑίιυπ) νου . δ αυα ργοροι8ἷ0 οἱ δίυὐιπιὶ οὐδοφυθηαϊΐ ἰῃ γὸ- ἔδι19 δαί αἰδη ορογαΐαγ. ΝΟὴ δε ἷπὶ οοδοίδ εἐδὶ γορϑίϊο, Π64ι6 νἱοίδηί, δοὰὶ νου ηἰδγὶα ἃ6 Θροπίβϑῃθ. . -- ΑΤΠΆΝΑΒΘΙΟ ΡΒΕΘΒΥΤΕΒΟ. Ῥεσοπίμηι πΊΟΥΙΕ φγαυΐϊι5 ε826. [πη αἰείμπι Ραπίϊ : « διρεπε μι μοσσι αὶ πιοΥδ' ..ν πι: ε« Νὲὼ γὸ- σπεὶ ἱν υοὐὶς μεσεπίιπι ᾿Ἶ. ν τὶ Ὑπῦδηι Σ « διϊπιμάι8 αἰ δηὶ πιοτίὶς ὁεἰ ρεεταίμι ᾽. Ρροσδίι πη! αγδυ δὶ ποῦ. Οποοίγοα Ῥαυϊυβ ᾳυοηυδ, αυἱϊ δοουγηι Ξ8η6 οιμηΐυπὶ ἰΔἰϊα ΡΟγϑρίοογα ροίΐογαι, Ππἰ φυΐάδιη Γερίηδηι τὸν δ᾽ ὀψώνιον, ὡς τοῦτον ὑπ᾽ ἐχείνην ταττόμενος (). (, ἐἰχὶι ; Ιδιδπὶ ΥὙΘΓΡῸ, δι! ρθη! "ἢ ]! τ, 4υδ5ὶ φηὶ Βασιλίδα δὲ, οὐ διὰ τὴν ἀξίαν (οὐδὲν γὰρ αὐτῆς αἱσχρότερον)" ἀλλὰ διὰ τὴν σφοδρὰν τῶν ἁλόντων παχηΐν. Εἰ γοῦν τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτία, θάνατος, μὴ βϑασιλευέτω ἐν ὑμῖν ἡ ἁμαρτία, ἢ τοῦ θανάτου, τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν, ἀργαλεωτέρα. Εἰ γοῦν αἵρεσις προχέοιτο, χαὶ δυνατὸν εἴγ, ἑλοίμην ἂν ἀποθανεῖν μὴ ἁμαρτῆσας, ἣ ἁμαρτήσας μὴ ἀποθανεῖν. Οὕτω κοῦτο ἐχείνου δεινότερόν ἐστι, παρ᾽ ἐμοὶ χριτῇ. Ὃ μὲν γὰρ θάνατος ὑπ᾽ ἀναστάσεως σὐόεσθέσεται" ἡ δὲ ἁμαρτία χαὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τιλωρηθήσεται ()" ὥστε οὐδὲν χερδάνῃ ὁ ἁμαρτάνων μὲν, μὴ ἀπο- θνήσχων δὲ (καθ᾽ ὑπόθεσιν δὲ εἰρήσθω), εἴγε χαὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τιμωρίαν ὑφέξει. Καὶ ἄλλῳ δὲ παραδείγματι ἐναργεῖ τοῦτ᾽ ἐποίησε δῆλον, εἰπών" ᾿δης (μογίθπ ἰηΐγα ᾿Πυὦ (ρδούαιυπ) οΟἸοςαΓοῖ. Βερίοδηι δυΐθιη ροοοδίυπι ἔδοϊ!, ποη ἀϊχηϊιαιῖβ ογρο ( δὶ πὶ 6ὸ ἀδίογπιΐίυβ οορί(αγὶ δι! πὶ ροι681), ργορίθν υϑἰιθιῆθηβ ουδαϊθάϊ δια απ, 4ιοὸ ἥδ- ξτδηΐ, φιοϑουη μϑοοδίιη ΘΟσυραν"!. ΟὐυϑΓα 5ἱ ρΡθοσδιΐ βι!ρθηάϊιην ΠΙΟΓΒ , π γοβηδὶ ἴῃ νοθὲβ Ροεοδίυπ), τηογί6, ἃρυἱ αι ϊάθιη αυΐϊθυς . ΠᾺ ΠΊΘΠΒ , θΓΔΝ] . ] ἱρί τ γ οριίο ἀδίυγ, οἱ ΠἸ6γὶ ροβ861, δσυΐ θη πρὶ . 16π, αἰ πα β ἃ Ρδούδίο0 ΠΊΔΙΘΓΘΙΙ, δι Π ) ροςοϑῖο π 0Γ- 16πὶ οἴπρξαγο. Τάηϊο ΠΠυ ᾿ὰς φγανίιβ, π [- ἀΐς6. Μοτγβ δη ἢ) ἃ ΓΟΒυΡΓΘοιΐοΠ6 δχϑιηρυδίυν: ἀ6 Ρθοοαίο Δυῖ6ι ΘΔ πὶ ροϑί ΓΟΒΙΓΓΟΟ ΟΠ 6η; ρορη8 οχὶ- ξοιυν. ΝΒ ἰξίιασ ᾿μογὶ [ἀγγαὶ , ρϑοοαγοῖ, δ6ι « Τὸ δὲ χέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία. » "Ὥσπερ Ὁ πιογίθῃῃ εἴυφεγοι ῳ8839 (6χ ἢ ρου! δὶ διθπὴ ἢος τοίνυν ὅφιν ἣ σχορπίον ὀδόντας ἣ χέντρον μὴ ἔχον - τας, δι᾽ ὧν τὸν ἰὸν παραπέμψουσιν, οὐχ ἄν τις φοόη- . ἤοιη, να], . λοι. νι, . δι. , ἀϊοίαπι ), ] φυΐϊάδιν δἰΐϑιν ροϑὲ γθβιγγθοι θη θη ΒΡ οὗ ππν . . ΑΙΪὸ φιόαιθ ὄν θιμὶ (ον, χυ, δύ. ΥΑΒΙΖ ΠΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕἸ ΝΟΤΕ. (ὃ4) Ρτο ἀδέδειαν ἰάθη! οοι͵. 50Υυ βλασφη- αν. βονςικ. () Ὡ θεία χάρις. Οομον ορίϑι. ϑργα . δὦὲ )ν.., ορίϑι. . οἱ ἰσεηφιι . 1ν, οἂρ. ΤΙ. λλιττ. () Ρετὺ χιρνωμένη εοἀ. δαι!ο. Ἰοαῖ1 χιρνα- μένη. . ὃ ρῇὺ γάρ ρομ! γοῦν. Υογδ. ὕ. ρυδὲ χαὶ “ι΄ ἡ. Υογο. ὦὐτν μὲὺ ἑχούσιος Πα οὶ ἐχοῦ τι. () [ηϑογιριῖΐο βυμρίοίασ ὃν οοάίοα γαιίοαιο. () Ρτὸ ταττόμενος οο(. Υλ᾽. Ἰασῖι ταττόμενον. νόγβ. ". ροϑὶ αἰσχρότερος, Χά χαὶ ἀτιμότερος. ῬΟΒ5ΙΝ. (00ὺ) Ἡ δὲ ἁμαρτία .... τιμωρηθήσεται. [ π ἰδαναηι ἢ ο(]. Ρᾶτγί5. οἱ δαρμίθμαγ ὁχ οὐμΐσα Υαιὶ- ὃρ.
◆
From: Isidore of Pelusium, monk
To: An unnamed person, presbyter
Date: ~410 AD
Context: Isidore writes on matters of anger.
Anger is a fire: useful when controlled, devastating when unleashed. The wise person uses it sparingly and always under the guidance of reason. The time to fight anger is before it ignites, not after. Build the walls of self-control while you are calm.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.