Letter 1093

From: Isidore of Pelusium, monk To: An unnamed person Date: ~410 AD Context: Isidore writes on matters of general. The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end. The beginning is difficult, the middle uncertain, and the end glorious. Persevere. What matters in the end is not what we knew but what we did with what we knew.

Εἰς τό" « Ἑγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν. ν Ἵνα μὴ προλήψει, πάθει ἀργαλεωτάτῳ, καὶ (ον. ν, . " ΡὨΝΙΡΡ. τη, . Π͵ΟΡΓ, χιν, . ΧΕΥ͂ΠΙ. --- ΑΜΜΟΝΙΟ, 1π ἱ ωώ4 Οἰιτὶ οι αἰοσίνιηι, ε« διιγσὶδ, ἐαπιια [πο ... Να δηιεῖραι!β ον] ἢ ἃ6. ΡΓΘ Δ] ς , πν810 ΥΑΠΙΖἙ ΚΕΘΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Καὶ ἔδειξε τὴν κατὰ σάρχα συγγένειαν. ὙΙύοιΓ δὐἰάἀθινάϊ 4υϊ , οὐδὲν οὖσαν, νεὶ] μηδὲν ᾿ ἰσχύειν. ἅτττ. () (οι. ναι. ριὸ φημὶ μοηΐϊ!, μιχράν, οἱ ΠΙΟΧ [ Π1 χαξ " νϑιδὰ ρυδὶ ιν ῖὺ ροδὶ ἀλλὰ ει , ἐπί. ΡΟΒ5ΙΝ. () Νοι Παύλῳ, ᾿Αλυπίῳ ᾿π5ου Πδ5 . οοὐύ. ἴῃ αι. θ590. Υοῦβ. . ὁρίδι. ῥγὸ , φανότατον Ῥλτβοὶ, ὅκ. ΧΥΧΥΠῚ. χαὶ ἀχοίμητον, ἰάδιη εοι], ᾿ῦ01, τὸν ἀχοίμητον χαὶ .... νότατον. [Ὁ. () Ργὸ φοδηθῶμεν ἰἰδι οο04. Ἴοριι, ὀῤῥωδῶ- ᾿ () Τοῖς γὰρ ποθοῦσιν. Ἰιοᾳ. πείθονσιν. Ἀτττ. () ὑμ. γαι. οὐ εἶν μ8 (. τογῦλ, οἷς λόν γοῖς. ΛΟΒῸΝ, . ἸΘΙΠΟΠΙ ῬΡΕΓΌΒΙΟΤΕ ἐογία ργαν ςβπ0 οἱ 4υοὰ ὥργα Ἔχρο!!! ροιοβὶ, ἃ δυσκόλως ἀναμοχλευθῆναι ( δυναμένῳ (), κατ- ἴῃ ἰογγὰ ἀσῖοηξί οοσυραιί , ἃ οἰ ϑιίαι ργηἷο- ὙΠ δοοίϊθίδιο οχο ὐδπηγ, ἰοἶγοο εἶχ! ϑαϊγδίου : '«ϑυγρίία, 6Δ1η115 . » ΕΠ. ΠΑΠΊ406 γΟΟὶ : δ . η5 ρΟίοη Π), ΦΟΓΠΊΔΠη05 αἰΞοΙρο ] ἰγ- ῬΔηηο5. ΡΟΡιυΓγυ δι οηθυ5 ΠΙΡΟΓαοῦ., ἴῃ 86ηδίυηι οσαϊππη4π6 ᾿ιος π οτοπ ἰγαηβίυ !. ΧΙΠΙΧ. --- ΟἹἸΟΝΙ. Ἵη ἱΠμα, « δὲ υέγο , συδίιις ἱπ υετὺὶς ἱμαπίϑαε. » Θοῖγο ἀοῦθ5, ἰμνδίσβοθια πογῦο, δι Υἱγαβ ἰυς18- 1οΓἱ5 ΠΥ () εἶδ, οἱ δά ἤποαι ἰπρο ]θηϊο, οἱ [ιὺς ἀσοηίθ, υἱ δ ΐπιδον Τυΐϊ δ ( σοΓροΓΕ) βορᾶγᾶ- Τοῖ; ΟΟΥρΡΙ8 δ 6η) πιογιΐ ἰγαιογοῖ, χυοὰ οχίφυδ "! αι᾿οη ] δά " ΟὐΓΆ, ͵ᾶηὶ , 4υὶ ( δογίριδ (ὑΘγαμῖ., ἱπιογργοίαγὶ βδ᾽πηυῦ ὀρρίοϑϑὶ. ὃ- εἴυμ ΠΠυὐ : « ν6τὸ οἰ) ζυδῖυβ ἢ νογθ ἰηᾶ- ἶθυ85.» ΔΓΒΙΓΟΓ δι! ἀδη ἀυο 8ἰφηϊ αγα. Υοὶ μος, 4ιοά [ οΟΒ]οίιπαι ργοθγυμ ποῖ αἱϊγὰ δυγ65 μΓῸ- ετοάϊδιυγ (ηοαυδ οοἶπὶ δι εν ῖϊ Διά ΐθι . Ἰη6η.6η) ) ; νοὶ φιοά οροτγίοϑὶ πιοάϊοῖ8 βαϊυυ8 οοηίιυῃ) ΞΘΡΙΏΘΙΘη), υἱ οἱ βυδνὶδ ᾿η( σα η ., οἱ ἃριυ8 ΘᾺ ηυϊγοάυπι,, οἱ ἴῃ διΐπιαι δι ογιιπ ραιοίτοί. ϑαἴθ8. δυίθιῃ ογϑιϊοηυπι πιοπἰϊογίαγυμ οἱ οχἰιογίἃ- οτίαγυη) βυηΐὶ ἀϊν ουπὶ ογδουϊογυιι ( οι ], οἱ τηοῖυβ]) υἀϊςο!! (οχίγαπι ) οἵ γορηΐ [ϑἰνο φίθγηξ νυἱ ] γδῖΐο, ΟἸμηἶ2 [ΓΙ ΙογΓοπ οἱ αἰ βοδοίογοιη οἱ δὰ ἐχόμενοι ἐν τῇ γῇ, τῶν οὐρανίων εἰργοέμεθα γερῶν, ἔφη ὁ Σωτὴρ ε« Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν. ! Τῇ γὰρ πεμφθείσῃ φωνῇ τὴν ἑαυτοῦ χαταμίξας δύναμιν (), τοὺς γνησίους αὐτοῦ φοιτητὰς τῶν τυραννιχῶν παθῶν ἐλευθερώσας, εἷς τὴν ὑπερκχό- σμιον μετεχόμιτε σύγχλητον. ΜΘθ'΄. -- ΩΡΙΩΝΙ. Εἰς τό " « Εἰ δέ ἐστι γεῦμα ἐν ῥήμασι κενοῖς. ν» Ἴσθι, ὅτι ἐῤῥωμένης τῆς νόσον, καὶ τὴν δύναμιν χαταπαλαιούσης, χαὶ εἰς τελευτὴν ἐλαυνούσης χαὶ ἀπειλούσης () τὴν ψυχὴν μὲν χωρέσαι, τὸ δὲ σῶμα νεχρῶσαι, ὀλίγα φροντίσαντες, τὰ γραφέντα παρὰ σοῦ ἑρμηνεῦσαι προεθυμήθημεν νῦν" τό" « Εἰ δὲ καὶ ἔστι γεῦμα ἐν ῥήμασι χενοῖς, » οἶμαι δύο μηνύειν" ἣ ὅτι τὸ ψευδὲς ὄνειδος οὐ περαιτέρω τῆς ἀχοῆς ἀφικνεῖται" οὐ γὰρ ἅπτεται τῆς τοῦ ἀχούοντος δια- γοίας" ἣ ὅτι χρὴ μετρίοις ὅλασι () τὸν λόγον ἡρτύσθαι, ἵνα καὶ ἡδὺς ἧ τοῖς εὐγνώμοσι, χαὶ τρό- φιμος, χαὶ χαθάπτηται τῆς τῶν ἀκουόντων διανοίας. Ἄλες δὲ τῶν παρα!νετιχῶν λόγων ἡ τῶν θείων λογίων μαρτυρία, ὅ τε τῆς κρίσεως φόδος, χαὶ τῆς βασιλείας λόγος, ἰσχυροτέραν χαὶ δραστιχωτέραν καὶ τροφιμωτέραν δημιουργοῦντες τὴν παραίνεσιν, καὶ οὐ μόνον τοῖς εὐστομάχοις, ἀλλὰ χαὶ τοῖς χαχο- σίτοις πρόσφορον γαὶ χατάλληλον τροφὴν ὀρέγοντες. δἰδηάτνπι δριίογαηι ργεεβίδηι ΔΙ πο ἰοΏθιη ΘΟ] ΟΡ δι] Π6 , οἱ πὸη δοίππι ὕθη0 ργάϊιἰ8 διοπμ , νϑγοηι οἰΐδη; τηᾶ] 4εοι5 οἱ πν8] ἢ δρίυτη δίφυθ οοη νδπίοηβ ρΓΈ Θηϊ πη γί πνδ Πί Π . Ι.. --α ΕΥΤΟΝΙΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. 1η μά α ρορμίο ἀΐειιπι Ἠδνοάϊ. « οι δεῖ, εἰ ποη ποπιϊπὶς » Νοβδ6 ἄθ)), αὐϊίδιη ] ἴ6 ποΟΓυπὶ, πο Τυΐθεα πιγαῖοϑ 4ι85 ργωαϊοιβ; αὐΐ Υ6Γ0Ὸ διῖθα ( ΠῸἢ ΠσΓϑιΐν ( ΠΟ856 (ΟΡρί586: 4υΐ ἀδηΐφυὸ ἡμηνίαυδιι! , πλαρὶ8 ἀυοαιθ ἃ πῆογνο ἰ Ὸ οοη- Β0ΤΠΡ105 , οἴ ρύδηδ (6ι ἰΔη., ζ..) υἱ πια]- γ68 ἰρ85 δχίξεγα ποὴ ἴδοϊ] ροβ51 . ] ἰρίτυγ νἱθ (ει Ὀϊ Πἰη0 γ6 ) ΠΠ05 φυΐϊάδη π Δ ἄδηπο οοι- Ὀίογα, δἰιο τί δι ΐθι) ρεπὶιἰογθιν ] ποι εἶδι οοηοἷ- Ἰίαγα, ἃ ἰθγιῖο ἀδηΐᾳυθ ᾿ιοπλῖ πὶ ΚΘ ΘΓ ροθιι88 Γδ- Ρδίθγ : ἴ8ι δοθ556 δάλυρδδϑδ Υἱγι1 ρΓΡ- βἰδηιϊίιη. Αἰ4ι6 . φάθι) Ὠδοίθηυβ. Οποηΐδιη Δ ΠῚ ΡΘΓ δρ᾽δίοΐλτ ΟΧ αυςρϑ) ν ϑιΐ, Θσδι Ν΄. -- Ε