Isidore of Pelusium to Andrew, Monk of Constantinople

Marathonios. Against the Macedonians or Spirit-Contesters. If our God and Saviour after becoming Incarnate transmitted the Most Holy Spirit, counted as completing the Holy Trinity and by His invocation in Holy Baptism as freeing from sins, but on the Sacramental Table revealing ordinary bread to be His own Body in Taking Flesh, how is it then that you teach, you crackbrained fellow, that (the Spirit) is made or created or belongs to subject nature and is not parent to and of the same substance as the royal nature? For if subject, let it not be counted with the Master. And if it is a creature, let it not be compounded with the Creator. But it is united and counted together, since an exact exponent of such belief must believe Christ, when He teaches infallibly concerning His own substance, even if you do not accept it, as one who would be wiser and boasts of knowing heavenly (realities) better than God or who rather prates insolently against God.

Εἰς τὸ εἰρημένον, ε« Τίς ἐστιν ὁ πιστὸς δοῦ.ος καὶ φρόγιμος ἢν Ὅτι μὲν ὁ τὴν εὐχαιρίαν τῶν πραγμάτων προδι- δοὺς, τῆς τῶν χαλῶν διαμάρτοι θήρας, δῆλον. Ὅτι δὲ χαὶ πάντα χαλὰ ἐν καιρῷ αὐτῶν, ὁ ᾿Εχχλησιαστὴς ἐδίδαξεν. Εἰ τοίνυν ταῦθ᾽ οὕτως ἔχει, τί ξενίζῃ, εἰ ὁ Σωτὴρ ἔφη περὶ τοῦ φρονίμου χαὶ πιστοῦ οἰχονό- μου, ὅτι δώσει τὴν τροφὴν ἐν χαιρῷ ; Τὸ γὰρ ἄχαι- ρὸν πανταχοῦ λυπηρὸν, χαὶ ἡ εὐεργεσία χαιροῦ ἀμοιρήσατα, χαὶ τὸ ὄνομα ἀπόλλυσιν (). Οἷον, ὁ αὐτὸς ἄρτο; πεινῶντι μὲν ἡδὺς χαὶ ἐράσμιος, χορεσθέντι δὲ οὐ πάνυ χαὶ τὸ αὐτὸ ποτήριον, δι- ἀδὶ, εἰ βυνιπιᾶπὶ οἰοαυδηιί δου! δίοπι οθιϊποδι, οἰ ηΐδ γναΐϊδγυπ) δογίρία ἰῇ ΟΥΘ [], δ᾽ ΓΟΡΟΓΘ . μι ]επτϊυἀΐπο, αἰογίαηια ὲ ἱπιροεῖο αἰογίοθιμν, γοφίδηι οἰἰδπὶ ἀϊπηϊι οἤδοιυ δἰῖ, οἱ ἀΐδάδηα Ῥυτρυγδαι φαβίαϊ, ἰδηγοιι ἱ νἰγίυϊθ ἐαγοᾶι, Δ, ἰννης ἰῃ τρδποίρίογαι πυπίογο δϑυυδγίιη. Οοηΐγ δὶ υΐ. ᾿πδι , ἰοιηραγαμιία, (ογιΠυἀΐπα, οἱ ργυάεπιϊα ργαΐτιυ :, ἔπη. Θ ἰμ! Ὁ } }Π πλᾶχ θαυ Γύχίοβ πυπιδγαγίιη. Θυοὰ δἱ Υἱῦ ἤγοθι ιιϊΐ ΟΓἘ - εἶα [ΠΠΔ ᾿ αἰ νοίβυπη δῖ, πο] αν Ὠγαβίδ: ΟΓῸ ἰιδυδηάυβ ι, ργοοι! ἀυθίο, υ]Ϊ ποη οτηηὶἃ η} παῦεὶ (ἤϑφυθ δὐΐπὶ ἤστί ροίθβὶ, οἱ οπιηΐᾷ ἰη υθυπν σοη), πη} ὈΘΑΙΪΟΡ οἱ οἰδγίοῦγ {Ὁ{{|Γ ], φιοά ᾿Π| φυϊάδηι οαἰιδ δχϑιϊπέιδηιυγ, ΥἹΓί!. ὙΓᾺ ἱπλοτι}} . (ἼΧΧ. --- ΡΕΤΕ . π πΠπά, « Ομὶς εεἰ βαεἰϊς εετυιι εἰ ργμάεμς δ .» θΘυοά ᾿Π|, φυΐ ποφοιίογυτ ορρογίπιίαίθι ργοάϊ!, Γαδ Ρυ] ἢ ΓΔ ἱ οὐαὶ ἰάυάδ οοπ͵υποί πιἰπἰ πη - ουϊυγυϑβ ἰΐ, ρογϑρίου οομδίαι. θυοά δυίοπι "οπᾶ εἰ οοπιπιοάᾶ ουποίδ ἷηι ἰῃ ἰΘΙΏΡΟΓΘ , ΕοΟἰοϑἰ ἀοουΐι. αὐ ᾿ρίιυν ἰδ. ἰ ἰιαθδδηι, υΐϊ! βι͵ υδηιοῦγαπι μοι π) τηἰγυπὶ Εἰ] υἱἀδαῖογ, } ϑαϊναῖοῦ ργυδεπίδηι διοίαπι ἀἰβραπβαίογοπε οἷν Βυπι ορροτίυπα ἀδίυτιη) ἀἰχογὶι Νπι ηυοι} ἰηϊιοιηραοδιίνα ἢϊ, ΒΘ ΙρῈΓ πιοἰοδίυπι οὶ : δἱ ὨΘΕΙ͂ - εἶυπι ορρογιυη . ἀθδιϊἴσπι, ὑδηδῇς! υοηυ ψῶντι μὲν προσηνέστατον, μεθύοντι δὲ ἀηδέστατον. (Σ ποιηοη Διηϊ(ἰϊ. ὙογΟΐ φγαιία, ἰάδ πὶ ρδηἷβ ἴϑπηθ }- Τίς οὖν ἡ αἰτία, ἡ τὰ αὐτὰ μὴ τῶν αὐτῶν τυγχά- γειν παρασχενάζουσα; Ἡ εὐχαιρία δηλονότι, ἡ καὶ τὸ διδόμενον μεῖζον καὶ ἐρασμιώτερον δημίουρ-- γοῦσα. Χρὴ οὖν μὴ μόνον διδόναι (μιχρὸν γὰρ ἴσως τοῦτο), ἀλλὰ χαὶ χαιρίως. Τοῦτο γὰρ, χἂν μι- χρὸν ἣ τὸ δοθὲν, μεῖζον ποιήσει“ χἂν μέγα, μέγιστον παρασγευάσει. Διὰ τοῦτο χαὶ ὁ Μελῳδὸς τὰς θείας εὐεργεσίας ἀναχηρύττων, χαὶ τοῦτο προσ- ἐθηχε, ε Πάντα πρὸς σὲ προσδοχῶσι δοῦναι τὴν τρο- φὴν αὐτοῖς εἰς εὔχαιρον. » Οὐ γὰρ τρέφεις μόνον, ἀλλὰ καὶ εὐχαίρως. Τοῦτο γὰρ μάλιστά ἐστι τὸ πάντα τρέφον, τὸ χαιρίως δίδοσθαι. Καὶ εἰ βούλει γε χαὶ ἐπὶ τῶν χαρπῶν, τῶν ἀπὸ γῆς τιχτομένων, τοῦτο Ὑινόμενον ἰδεῖν θέα ὅτι οὐχ ἐν ἑνὶ χαιρῷ ΓΔηϊ φιλίυβ ἃς ἠυσυπάι ; δαιἰδίο δυΐθπὶ ἤθη ἐϊθιη : δίχφιι ἰάδιν ροουΐϊαπὶ .} ἤθει δυλυ βϑ πηυ δϑὶῖ, ἑαπιυϊδηίο δυΐδπι ηιο ο πηυ πη]. Θυϊά ἰφίίυν οἴποϊ!, υἱ ᾿ἰδάδπη γθῦ} πο δοάδηι πιοίο δηϊπιὶ ")Ὸ- διτὶ αιοίαδπιυν ἢ Ορροτγιυη ] οαἰ, Θιΐδη ἰὰ, φυοά ἀδίυν, πη}. οἱ Δη}}}π| το ἀϊι. Θυοςΐγοῖ πο ἰδηΐυϊη Ὅτ οονγοπίὶι (ὀχ συν δηΐ ἰδιυά [ογι), } οἰἰδπὶ ορροτίυπθ. Π|ος φαυΐρρθ οἱ ρᾶγνυιῃ τὴυηυβ δυφσοῦϊ! : οἱ οἷ πιδφῆυ δ', τηδχὶ πη δίχυο Δι λυπὶ γα οῖ. ἕδσυς ἀθ ολυ. Ῥα ἀἷνὶ μοποί οἷα ργοΐοδη, ᾿Πἰυτἱ οἰΐδλην Δ|οἷϊ, « Οπν δ ἃ δχβρϑοίδηιϊ, δοπιΐηθ, υἱ τὰ ἀ Ἔδοδιη ἴῃ Π)- Ῥογα ὀρρογιιηο .» Νοῆ δπίιη ἀυη!αχὰϊ }}, ἀ οιἰλιη ἰθιμρόϑιϊν. ΠΟ. αυΐρρα ροιϑ πυ ϑὶ, ΄υρα σῖτος, καὶ οἶνος, καὶ ἔλαιον, χαὶ ἀκροδρύων γένη, χαὶ Ὁ ρῃηπία αἰϊ!, ἢδιηρα υοι (δινραϑιϊνα ρογγίρδιυτ. ἃς ἀνθῶν ποιχιλίαι" ἀλλχ προηγοῦνται μὲν οἱ λειμῶνες, ἕπεται δὲ τὰ λήϊα, διαδέχεται δὲ ἄμπελος, παρα- πέμπει δὲ ἐπὶ τὴν ἐλαίαν τὸν γηπόνον ὁ βότρυς " ὥσπερ χορείαν τινὰ ἀρίστην τῶν ὡρῶν χορενουσῶν, χαὶ τῷ μήχει τοῦ χρόνου τὸν γεωργὸν ἀναπανουσῶν. Εἰ γὰρ πάνθ᾽ ὁμοῦ εἰς τὴν οἰχείαν ἤρχετο ἀχμὴν, ἐστε- νοχωρήθη ἂν ἡ τοῦ γεωργοῦ τέχνη ὑπὸ τῆς τοῦ χρόνου βραχύτητος, χαὶ πάντα ἂν ἀπολώλει χαὶ δἷἱ ᾿ιοὸς ἰη ᾿Ϊ φιοχαθ Γγυοιῖδι., φυΐ Ἔχ ἰαγγᾷ ἤδβουμ- ἴυτ, ἤογὶ ἐομδρίοογα οἰρὶ, νἱ φυθσπιδιπιούμηι ΟΠ ὑμ δοάθιηι ἰθιηρογα [γυιποιίαιη, οἱ υἱθυ πὶ, οἱ οἴδαι, δὲ ροπιᾶ, νὰγ αυ Πογὰβθ δχϑίϑίδηϊ : γ- Γυνν ργδίὰ αυΐάδι) δηϊθοδ ιν, } } ἀυ δογοίθβ, ἀδίπάδ νυἱπθὰ δχοὶρίδί, δ ὁθη Δργὶοοἰαπὶ δὰ Οἰδϑιη γϑοθιῆυ γΓϑιϑι} {τα : Δημ} Υἱ- ἀεἰῖοθι ραγιυυ, ἰδηφυδιῃ ορίπηυ! φυσινάδην οΠ- [υς. ΣΙ, . Εσοϊθ. πὶ, . ) Ρ]. ΟΥΕΙΥ, . ΥΑΠΙΦ ΤΕΟΤΙΟΝΕΚ ΕΤ ΝΟΤΕἝ. () γεν ἢν Ἰμης } πὶ Πλ}}{ ἀρ} ΘΟ ΘΟ. πὶ ὑι ϑεποβειὶς. σῃνοι! ἀυΊ| νοῖ. ποπάΡίασ Εὔνοια ἄχαιρος οὐδὲν ἔχθρας διαφέρει. Θεὲ ἐπδίαν προγίμνα δενδιοίσιία . ἈΙΤΈ. . ΙΒΊΡΟΒΙ ΡΕΓΌΘΙΟΤ "μα παι δ ἰθυ, Δα ῬῚ οπηρογὶ ἰοιαὶι χοἰ διοίη Α διεφθάρη, οὐχ ἀρχαῦνξος αὐτοῦ ὑφ᾽ ὃν. ἅπαντα νιοοΐδην δοοραδλδίίβυς. Νδὰπὶ δί ουποία Ἵοοηίογιΐπι συγχομίσαι. ΥἱθΟΓΘΙΗ ::.π| ραουγθηΐγοπί, ργοίθειο δαγίοοίδδ ἰηἀυβιγία οὐ ἰορΟΣΙ ὑγαν διθι ἱπ δινξυσι ." εἰμοονοίυτ, δίαθθ οημϑία ΘογΡιυπιρογοπίον οἱ ἱπιοτίγοηξ, αυοὰ {ἐΠΠ δούοηθα ἰδέηροῦο εοἰβει- αἀΐβ οἱ ἐϑιπραη υἷα ᾿οπιπῖθυς τοῦ φιϊπίπιθ ΡΔΓ . ΕΙΧΣΊ. -- ΑἈἸΒΕΝΌΡΗΙΟ ἸΟΤΟΒΙ. Φ.Δ. Ῥδα γα αὐϊάεπι οὐπὶ ργιιἀδηια, οἱ δι(η- ἃς νἱφίδηιΐ δηΐπ| ργδοαγὶ οροτίοὶ : δἱ πΠοη φαίογα, πΠΟΌΪΒ ΒΟΠΔ Υἱάδδηίιγ : βοὰ αὐ ἡΠ| 'ρ, ᾳυΐ ἀδὶ, δοπιπιοάδ οἱ υ.}} ρΓΒρ- εἴασιη Παυδαί. Μυ}} ἀυΐδαι οὐπὶ ἀϊν᾽ ἰατυπὶ οδυ νἱἷ- ἴλ[πὶ| Υἱίδπ) ἢ υΐδδοηϊ, . δχίγοηυη ἰΠ }} ἃρ- ρου, τὐπὶ ργαβοιἶ, τυπῈ [Γἱγὰ νἱῖα δχεϊαδγιηΐ : οὐ πη ᾽διγᾶϊ) . γρίδοιυγᾶπὶ [ὑτγίοτγαπ) ( ἤθη δε η] αυδεϑίυι ἀΐτπ)} ΟσοΔοίοη ρΔΓΙ ΓΙ ΘΠ ΠῚ Δη ηὶ, ᾿ φιοῆυδ, υδ ΠΔὈΘθδηϊ, ρο} ] βυηι Σ οι οσγοξία ἰοῦ πα τη ΓΘ ἴῃ τηδιγὶ πιοηΐυ πὶ - οἾΡδ δἰυὐα βδοηΐϊ, ἴαηφύδπ ᾿ης ν᾽ δ σοι νο]υρῖλ- ἴδηι ραγοδρίυνΐ, ΟὉ . ἰρϑυϊ ργϑογιίπι οἱ ἰη ρογὶ - αὐ, δἱ ἴῃ "" ἱποίάαγυπι : οὐπὶ δὰ βυπιπιυπὶ ἃ- ΄τιὸ γουγὶ ἤγπηδαιθ ναϊοιἀϊηΐἷθ ρογνοηῖγα ἴδ - ταβϑθηΐ, ὈΓΞΙΘΓ αιλπὶ ΄αυοὰ [ΘΓ ηπὶ νἰπ| ἀθχογηηΐ, Δἰιι δηἰη| ΠΟὈ ἢ ἱφπογάγυηι (υοὰ }Π|ο ορεΐπλᾶβ υ δΔοιΙη ἢδΔ ΓαϊΙΟη ΟὈΒΟυ ΓΔ η), ι:πῈ| ἴΘγΓ ρΓΘαΦ Ππογυηϊ, Δ |- γίυη οἱ οχβοογαηάυπι ἤπθηι) βυθϊογαηΐ. ΟιιοοὶΓοὰ ῬΟΑ΄. --- ἈΡΣΕΝΟΥΦΊΩ ἈΛΝΑΓΝΏΣΤΗ. Χρὴ μὲν χαὶ ψάλλειν μετὰ συνέσεως, χαὶ εὔχεσθαι μετὰ νήψεως" μὴ ἐχεῖνα δὲ αἰτεῖν ἃ ἡμῖν καλὰ δοχεῖ εἶναι, ἀλλ᾽ ἅπερ ἂν αὐτὸς ὁ διδοὺς εἰδείῃ χρήσιμα εἶναι χαὶ συμφέροντα (). Πολλοὶ γὰρ πλούτον μὲν ἕνεχα βιωτὸν ἐσχήκασι τὸν βίον, χαὶ τέλος ἐπιδου- λευθέντες, καὶ τῆς παρούσης, χαὶ τῆς μελλούσης ζωῆς ἐξέπεσον' ἀρχὴν δὲ μνηστευσάμενοι τὴν ὠδένου- Β δᾶν χλοπῶν (οὐ γὰρ ἂν φαίην χερδῶν) ἀφορμὰς, χαὶ ὧν εἶχον ἀπεστερήθησαν᾽' εὐπρόσωπον δὲ γυ- ναῖΐῖχα σπουδάσαντες ἀγαγέσθαι, ὡς διὰ τοῦτ᾽ εὖ- φρανθησόμενοι, διὰ τοῦτο μάλιστα χαὶ χινδύνοις χαὶ πολέμοις περιέπεσον" ῥώμης δὲ χαὶ εὐεξίας εἰς ἄκρον ἐλθεῖν σπουδάσαντες, μετὰ [τοῦ] θηριώδη βίον βιῶσαι, χαὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἀγνοῆσαι εὐγένειαν ( τῷ ἐπισχο- τῶσαι αὐτοῖς τὰς ἀρίστας ἐνεργείας), τέλος χαὶ θη- ρῶν βρῶμα γεγόνασιν, ἀκλεὲς καὶ ἐπάρατον ὑπομεί- ναντες πέρας. Πάντ᾽ οὖν ταῦτα ἀφέντες, ἐχεῖνα αἰτῶ- μεν παρὰ τοῦ θεοῦ, ἅπερ ἂν αὑτὸς εἰδείη χρήσιμα εἶναι. Ἰιὲὶλδ οπηηΐθι ΘΙ ἶδ, ΘΔ ἃ Ὦδο γοπίυϊοηιιβ, υδ ἶρ ἴῃ: ΓΘπῚ Ποβίγδπι (ὉΤῈ ρεΓβροοίυη) οἱ Θχρίογαίυπι μΔρθδὶ. ΕΙΧΧΙΊΙ. --- ΕἸΡΕΜ. Βους δυῃὶ Ὁρ.ἷ, ΄Πυΐ ργοῦ [κ͵΄υἱΐ, , : δἀ- πο ἰϑέίγωρα Ῥοίοϑι. ϑη ἰ( ραυραγί οἱ, αὶ [οτιὶ : ΒίΓΕΒΙΟ δΠἾ δῶπι| ρογίαεγγο πουΐϊ. Βοπὰ σἱοτγία οἱ αι οὐ Ἰαμογαιΐυ οἱ ὀρργθδβογυπὶ δυλδίἰυπὶ δίᾳυο ἀοίδηβίαποπι ἃ υἱϊυγ. Βοηδ ἰἰθπὶ ἱφποπιίηία οἷ, φιὶ ρμἰνἱοβορίατὶ ἱῃ δηϊωυηι ἰδ χίι. Βοηύτη ἰπι- μοτίυμι εἰ αυἱ, υἱ δαυυπ δεῖ, ἱπιρογαὶ, πες ᾳφυϊά- υδιὴ ἐσ ἰπηροεὶο δὰ ἱῃπίογίογοβ ἰῃἰ υγίδ δῇϊοϊθηι δϑοιμηῖι. Βοηυπι ἀθηΐηυθ τοῦυν οἱ αυἱ } ᾿})οςε]}- "αριν) Ορθπι- δι. χΧ. η ὁ ἰαιροηάϊι. Θυδηι- ΟἸΘ Γ ἰρεθ, ιοο οὶ τἰ ρει οἱ νἱ εἰ ϊ ἰπδίγυ - ΔΘΠΙΔ υδιηί, δοἀ δι ὶπιΐ ποδίρὶ ἰωδιϊπυ", α΄ ῬΌΒ΄. --- Τῷ ΔΥΤΩ. ΚΚαλὸς ὁ πλοῦτος τῷ εὖ χρῆσθαι καὶ διοιχεῖν δυ- ναμένῳ. Καλὴ ἢ πενία τῷ γενναίως φέρειν ἐπιστα- μένῳ. Καλὴ καὶ ἡ δόξα τῷ εἰς προστασίαν τῶν χα- ταπονουμένων αὐτῇ χρωμένῳ. Καλὴ χαὶ ἡ ἀδοξία τῷ φιλοσοφεῖν ἠἡρημένῳψ. Καλὴ καὶ ἡ ἀρχὴ τῷ κατὰ τὸ δίκαιον ἄρχοντι, καὶ μηδὲν ἐχ τῆς ἀρχῆς εἰς τὸ ποὺς ὑποδεεστέρους ἀδιχεῖν προσλαμδάνοντι. Καλὴ καὶ ἡ ῥώμη τῷ εἰς ἀντίληψιν τῶν ἀσθενεστέρων αὐτὴν δαπανῶντι. Μὴ τὰ πράγματα τοιγαροῦν αἱ- κιώμεθα,, ὄργανα ἀρετῆς χαὶ χαχίας δυνάμενα εἶναι, ἀλλὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν, τὴν δι᾽ ὑπερδάλλουσαν ῥᾳθυμίαν, καὶ τῶν ὅπλων τὸ χάλλος ἐξυδρίζουσαν. ] ΟΡ ἱπογοάϊ θα ᾳυδθάδλπι δηχηΐίθαι Οἰἰδιη δγαόγαπὶ ριον υἱπαπι εἰ εἰεφαηιίδυα τοπίυπηοῖ!δ φῇβοῖι, Ἰμοαιδθηιδ. ΟΙΧΧΙΗΙ. .--- ΕἸΘΕΜ. “Τοιηρη ραγεἶπι } ΥΟΪΑΥΪ ; ραγ( ἢ, δυπὶ Υἱυδαίυγ, ἰδιοί ; ρατιΐπι, οὐπὶ δάϊι!ς δχϑροοίδίυν, Ἢ ῬΟΓ΄. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. Τοῦ χρόνου τὸ μὲν ἀπέπτη, τὸ δὲ παρεῖναι δοχοῦν λανθάνει, τὸ ὃξ μέλλον ἔτι προσδοχώμενον παρέρχε- ΑΒΖ ΓΠΕΟΤΙΟΝΕΒΘ ΕΤ ΝΌΤΕ. (ὴ ΜΊνδυΐ Ἰίσοαι, ἴος οἰΐαπι οἰ ἶ υἱ ἀΐ οἱ δὐιηονῖβ. ΝοΙϊ διιηὶ νογϑιι ἃ ϑοσγδία ἰῃ η- ιδηϊἰαπὶ σΘομ θη λ] ἀριιἃὰ Ρίαιοποπ, Αἰεἰδίααε : “εῦ βασιλεῦ, τὰ μὲν ἐσθλὰ χαὶ εὐχομένοις καὶ ἀνεύχτοις ΓἌμμι δίδου " τὰ δὲ λυγρὰ καὶ εὐχομένων ἀπερύχοις. δα ϑοπα, εἰἷυο τορέγϑ, ἰδεῖς, ἐμ πεμίία τόφοτο : Αἱ νιαία ρείἰε γντοσι!, ποδίδημε ρμειεη(ἔϑυδ αἰ [. δ'ς δοονὶ Ου͵δοὶϊ φιοι ΐππυπι γοίυπι [ -- δία (ποι οὐπὶ ᾿δρὶ γίυπι Μαβϑυησι Ὑ }} δΟΓΙΡΙΟΓΘΙη [φογὶῖ., γοίδίυπι βὶ τἰπ ἃ Ὁ. οηιο, ἐριυδ αἰ ση), δε θυ μᾳυδη) δι} ἃ π Ἰἰαυὐθδίο Υἱγο) : ε δοπιὶπΒ θθῦβ, ἀδ ὕθύ Πγ., ἃ ΠΟΒΒ ἴδ. δανονα : με! πηδὶα οπηηΐϑ, ρὺ ΕἸ μπῇ ται δόδθιι (μγίβιυπι. ν ᾽ ἀνιπουΐυβ οἱ νοῖμιὶ ἅΠΓ μβᾶδγδῃδ [ ργΘοδγὶ "αὶ μος δὺο οἰ Γαβί οἷ : δὲ εἰδέ, διμηιηια Ῥαίον, (ἰδὲ εἰ τοῦ ἱεία ργοδαίωμτ θΘμαπι ρεῖο, γμτοροεὶιὶ δὶ! ταία ἐπῖπια πιεὶ. δὲν πιΐηιιδ, ἐυοπία εατέαπὶ πιέα υοία; ἐμά Βίαι, φιοά βετὶ πιέπε μα ἑαποία μϑεί. για φυοχιο δά ᾿δης ταπὶ ἰηδίβηαπι ορ᾿διοἰπ| Ληϊ. αυδναγο ΠΠΙϑραπὶ |ἰ). Ανγόαγιπηι, ᾳτγαιυϊδίυγ., ουϊάδπι, γοϊογὶ ᾳυδῦίμμα οἄδυ ᾿ἰυσγαῖο. ΠΤ. βθῦ ἘΡΙΘΤΟΙΛΆΌΝ . Π|. -- ΕΡΙΞΤ. ΟΧΧΥΙ. δ ται. Καθάπερ γὰρ ὕδατος σφοδρὰ ῥύμη τὴν ἀχριδῆ Α ρυοίετί!. Οὐδ ἀπιοάυμυ οπΐτη γον Πη : ᾿π|» αἴσθησιν ἑαυτῆς οὐ συγχωρεῖ διαγνωσθῆναι ( προαι- ρεῖται γὰρ τῇ ὀξύτητι τὴν χατανόησιν), οὕτω, τάχα δὲ πλέον, ἡ τοῦ χρόνου ὁρμὴ () εἰς τέλος ἐπειγο- μένη, ῥᾳδίως μὲν διεξέρχεται, τοῖς δ᾽ ἀνθρώποις «ρανὸν οὐδὲν οὐδὲ πάγιον δείξασα, ὥσπερ ὀνείρων σκιὰς καταλιμπάνει. ῬΟΔ΄. --- ΕΥ̓ΤΟΝΙΏ. ΔΙΑΚΟΝΩ. Ἔχε, ὦ σοφὲ, τὴν γνώμην εὐγνώμονα, χαὶ τὴν Ψυχὴν ἐῤῥωμένην" χαὶ πάντα τὰ συμπίπτοντα, εἰς τὴν σὴν εὐδοχίμησιν, χαὶ τὴν τῶν ἐχθρῶν αἰσχύνην περιτραπήσεται. Εἰ δ' ὀλιγωρήσειας, διαφθερεῖς μὲν τὸ σαυτοῦ χλέος, πανήγυριν δὲ τοῖς ἐναντίοις, χαὶ λύπην τοῖς ἐπιτηδείοις προξενήσεις (). ΡΟΙ, --- ΔΩΡΟΘΕΩ ΛΑΜΠΡΟΤΑΤΩ. Ἑῶν ἀνθράγχων οἱ μὲν διὰ βραδυτῆτα νοῦ οὐχ ἐφ- ἐχνοῦνται τοῦ διχαίου" οἱ δὲ δι᾽ ὀξύτητα μὲν ἐφιχνοῦν- ται, διὰ δὲ φιλοχρηματίαν χαπηλεύουσι, χρυσῷ προ- πίνοντες τὴν ψῆφον, χαὶ τὸν τῆς διχαιοσύνης ζυγὸν λήμματι καρασαλεύοντες. Εἰσὶ δὲ οἱ καὶ. αἴδοῖ χαὶ πκολαχείᾳ χαὶ φόδῳ διαφθείροντες τοῦτον. Χρὴ τοι- γαροῦν τὸν χριτὴν χαὶ συνετὸν. εἶναι. χαὶ ἀδέχαστον, παὶ χρημάτων καὶ αἰδοὺς χαὶ χολαχείας χαὶ φόδου χρείττονα. Εἰ γὰρ ὁποτέρῳ τῶν παθῶν τούτων χει» ρωθείη, τὸ πᾶν διαφθερεῖ. Εἰ τοίνυν τὸ μὲν εὑρεῖν «τὸ δέχαιον ([ὅ), ἔργον, τὸ δὲ μὴ διαφθεῖραι εὑρόντα, ἐργωδέστερον, οὐ χρὴ ἐπιῤῥίπτειν τινὰ ἑαυτὸν τῷ χρίνειν. ΕἸ δὲ Ζώσιμος, ὡς γέγραφας, χαὶ βραδὺς ὧν, χαὶ χρημάτων, εἰ καί τις ἕτερος, ἐραστὴς, ἑαυ- «ὃν ἐπιῤῥίπτει εἰς τὸ τοῖς ἀμφισδητοῦσι διχάζειν ( χαίτοι ἐπὶ τῷ πεπραχέναι τὸ δίχαιον φωραθεὶς, χαὶ παρ᾽ αὐτῶν τῶν ἀμφισδητούντων χαταγνωσθεὶς, καὶ παρὰ πάντων πολλάχις χαταθδοηθεὶς), μὴ θαυ- μάσῃς. Εἰ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων παθῶν χεχρατηκὼς., τούτῳ ἥττητο, τάχα ἄν τις εἰχάτως ἐθαύμασεν. Εἰ δὲ, ὡς φὴς, πᾶσιν τοῖς αἰσχίστοις πάθεσι χαταχράτος ἡττηθεὶς, χαὶ τούτῳ ἑάλω, οὐ χρὴ θαυμάζειν, ῬείυΒ σογίαπι βοΐ δηδυπὶ ἰηίθγηοδοὶ τὲ πα δἰ εἰν (υα φαίρρο οοἰονίιδιδ δηϊλγνογοϊοηοιι οὐ μὶ}), δ ουπηάοιῃ. πιοάαπι), ἃς (οτία δἰΐαπι }. ἰδῆς βοτὶς. ἱιροειβ δὰ βηδδι βύφρολϑηΒ, (, εεἰ δηλ Βυΐ!, Ββοανμυυβ δυΐδηι δἰ} μογβρί συ ἰἴχυιῃ θδίοηά, ( : ἰδδοῃηΐογθη) ὑπ γΓ ΓΟ Πα. ΟΙΧΧΙΥ͂. --- ΕὐΤΟΝΊΘ ὈΙΑΟΘΟΝΟ. ας, Υἷνγ βδδρίθῃβ, θγοῦϑπὶ) φγαίδιηηαῃ: Πηδπίθη, ἤγπιυπ) δηϊπηυπὶ ἢ ), δίᾳυδ᾽ οπιηΐὰ : δοοίάμπηϊ, δα ρ]οτγίαιῃ [υδπὶ, Ὠοδιϊυππ ἴη- πἰηΐδηὶ γοάϊφαιίυγ, [ἃ δὶ ίδεαγα σοηιοιηρβοῦῖδ, Οὐδ ἰὯπ| ἵρ αἰογίαι) ἀδἰοἷ, (πὶ ἰφἰ}{|πὶ δάγοῖζδᾶ- γ], ἃς ΠΙΟΓΟΓΠῚ ΠὨΘΕΘ ἴ ΘΟΟΘΓΒΘΒ. ΟΙΧΧΥ͂. --- ΠΟΒΟΤΗΕΟ Ο,μΑΆΙΘΒΙΝΟ. δυηῖ δοριίηαδ, ιὶ Οὗ ἱπφοηϊ! ἰΔγάΐιδιθ). « ῬΠΠῚ ͵υγὰ σομϑερφυὶ πεη!οθηι. ϑυὴηὶ Τυγουδ, ] βδὺ ἱηρειῖδ αὐυἱάοιβ οοἰογ δια οθηβθαυμηίυν, νόγϑαὶ οἷι μϑοιιέοο εἰυδέυπν οι ροηδγίδν ἜΧΘΠΟΘΝΙ,. } ΓΘ Θ} οὐΐααι δυν ρτγυθειιεδ, ἃς ᾿μδι ἰαιοαπι τη πειὶ» Βωε ἰαυείλεϊδηϊεβ. διιηῖϊ ἀδηΐᾳυθ, υἱ οὐπὴ μειώογα, μυἱδουυέεψλια δος ἱόσγογα οογγυμρηηῖ., (υοοίΓο )υἀ]» “δι ΟΡυ δὶ αἱ βαβδοδιι, οἱ ἰμορειπι , ῃυ. Γεαμ δ δη εἰ ϊ οἱ τπρϑῖι δβιρδγίογειη. δίας), ὦ οαἰνίδ. ἰοτη οὡἰεοίυιμ. δασουι)θαί, ἰθίδιν [ιμἰ οὐὶ Γαϊ κί θηθη οὐέοτοὶ. αυπ ἰφί με γ . ἱιι ἱμων δι ΐγα αἰ. οἶδ οἱῖ, οἱ ονῶν ᾿πνοιδγὶθ, πο ἰΔρϑίδοίαρο ἀϊ}» εἰ" , θη δὲ οὐἱχυδηὶ οοιῃη ἰθηάυσι, υἱ ᾿υ( εἰα ῬΏ διε ρίαῖ. ()υοὰ εἰ Ζοδίηιυϑ, υἱ δὴ πιδ οεὶ» Βθἰβιΐ, ουδὶ δἱ ἰδωγιϊΐ ἰηθηΐὶ οἷἱ, δὶ βαειηιϊαγυι, δἱ αυἰδφιαπι ., ευρίαἰιλί ἥδρτεῖί, ἰά δ᾽ ιὲ ἰδιμδὲθ δδυχὴ οἱ ἀϊδοοριλ [ ἀΐοαῖ ( ἰδπιαῖδὶ [ ΡΓγοιίο δι ἐδείωσιὶ Βα εἶθ ἀδρτοθηδυϑ, οἱ δ.) 'ρ- δἰβ, ἰηδεῦ υθ Θσοιμγουο γα ογδί, ἱηρεοθοίυ, αἱ αἷν οπιβένε!ϑ βαπΡΕρ. Οἰαπηοε θε. ἐχοψίϊαι ), η: εἰ ὲ αἶγα ἰϑιὰ νἱύδλμεγ, Νϑριὶ . υἱ νἱουἱδ δὲ Ρτο αι ὡς παὲ ορϑβθίδθθι, θοοεῖ (οε αυδῃν- οὔγεδε αυϊναύδηι Βιἰγάγοιαγ. (πη δυύδπι, τς [ ὀϊεῖηπι οϑῖ, ἃ {περὶ ἰ οἰδ. αἰ δυτααια Υἱίῶς, Ο. }- Ρέγωίυδ, δος ᾳυοηυθ' ἰδηθαῖυγ, ᾿ηἰθίιηθ μοόγυ) ἐὼ νἱθετὶ ὁδοί. ῬΟζζ. --- ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΔΚΟΝΏ. Εἰς τὸ γεγραμμένον, ε Μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν, ἀδειρὴν γυναῖχα περιάτειν ; ». ΟΙΧΧΥ͂Ι. --- ΙΒΙΘΟΆΟ ΡΙΑΘΟΝΟ. π{ὲ : « Νυπφιϊά παϑέηιις Ῥοίδείαἴθηι δοΥΟΥ πὶ πυιζἰοτόπι οἰγεμηταμεεπαὶ Δ Ὁ» Ἔχαστος μὲν τῶν ἀποστόλων, ὡς ἕπος εἰπεῖν, Ὁ Αροδιίοϊοτιιπι πηυδαυΐδαυδ, υἱ ἃ αἀἴοαπι, γεφίο- μίαν ἀκολαδὼν χώραν, ταύτην ἐῤῥύθμισεν. Ὁ δὲ Παῦλος ὥσπερ ὑπόπτερος γεωργὸς, πᾶσαν σχεδὸν ἐπέδραμε τὴν οἐχουμένην, χαὶ εἰς αὐτὰς ἐφοίτησε τῆς γῆς τὰς ἐσχατιὰς, χαὶ τοὺς ἀχηχοότας ῥυθμί- 'ζῶν, χαὶ τοῖς ἀνηχόοις ἐνσπείρων τὸ θεῖον χήρνυγμα. Διὸ ἐκείνοις μὲν χαὶ γυναῖχες ἠχολούθουν, οὐ παιδο- “«φοιίας, οὐδὲ συμδιώσεως ἕνεχεν, ἀλλ᾽ ἐχ τῶν οἰχείων χορηγοῦσαι χαὶ τρέφουσαι τοὺς τῆς ἀχτημοσύνης (ῷᾺΟΥ. τσ, ΠΟΙ ὕηη) Πποίυβ, η)| ΟΡΙΜΉΪ ποθγὶδι} ἰΠ[ΌΓΠ.» νι. Αἱ Ῥαυϊυβ, ᾿δηφυσηι ροηηλίι ὁρτίοοίν, υηΐ- ΨΟΓΒΙΏ ΡΘΏ ΟΥ̓ΌΘΙ ΡΟΓΔΕΓΑΥΙ, δί δὲ ὀχ Ί ΓΘ ΠΟ ἰογγῶ δηφῦ}] βγαϑϑαῖυ βῖ, ἔυπ| Δ ΠΠΟΓΟἙ δ Οδιΐ" Ἰοχίυα ἰπβιϊυ , ἐππὶ οἰΐδπι, υ]- θυ αὐπὶ δυάΐα πηἰπίπια εοπεϊ, ἀϊνίπδιη ἐθεῖ- ".πὶ ἰηβογοηβ. Ουοοίγοῖ ΠΠῸ φαϊἀδπν πη Ρθ οἐΐαπὶ δομἰ απ, ΠΟ ὅἰἱ ΠΌΘΓΟ ργοογοαύεηί, δυΐ πη ΥΑΒΙΑΣ ΓΕΟΤΙΌΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤἙ. () (οάά. γαϊ. οι Αἰι. ἰΙοφυιῖ ῥύμη. ῬΟΒΙΝ. ) (οἀά. γδι. οἱ ΑἸι., προξενήσειας, ῬΟΒΙΝ. ) ΥἹάα Οοποτιαιίονέπι αὐ )μαάςεδ ἃραὰ (Ομ δίδι- εἰνυπὶ Παγπιοπορ. οἱ ϑιουοΐ. δοῦν. , οΡ. ιν, δ δόπίεπι. οἱ τ Ἵμαϊς. ἴὼὰ ὃ. |. υ]ι,. ὦ, Δὲ ραπ, }ιάϊε. φεὶ πιαί, μ. Αιττ. ᾿ . ἸΘΙΟΒῚ ΡΕΓΟΒΙΟΤᾺ εἰπὶ ἰρὶ τίι. ὀοηϑυοίυδιπδπι ΒάΡογθηὶ, υογυπὶ υἱ Α χήρυχας. Τούτῳ δὲ ἀχολουθῆσαε, οὔτ᾽ ἐπετράπεησαν, ὁχ δυΐβ [βου δυθπιἰ πἰδιγαγθηῖ, ἃς ρδυρογίδι} Ργϑοο δἰόγοηὶϊ : ης δυίοπι, } ἱρ υ ἰογγ ἤμπθα ουγγοθαῖ, ΠΟ ΡΘΓΙΝ : δυμὶ; πος μοίυδγιηι. (γυἱ Ὑόγὸ τηΐγυπ) [πη η ΓΟ οἰ [υ͵, οὑπὶ οἰἰᾶπὶ Βαγηαῦ , πα ν᾽ ἀυυ Αἰίοηιΐ » Ἠ, δι] ἰη!ἰεἰταπὶ {πὶ οσυγδυῖι . ἰαὔογαπι οἰδυἀΐ» οὯη, ργΪπι ἰρὶ σοι οοββογὶ ἢ διαυϊάδιη (Π|-» ΡΟΓΘ οὐ γΟΓΒΑ ΔΓ, σοῦυθὰ ὨλΌοῦδι Ραυ- ἰυ : «Νυπφυΐψ ποη [να δι ροϊοπίδίοιῃ δΟΓΟΓΘΙΙ Γ}}} οἰγοι πη ἀπο πάΐ, βίοι δὲ γε ] ΔΡοβιοΪΪ οἱ ἰγαίγος Ὠοιμὶ πὶ, οἱ Ορἢ ΑὮ ει βαγηδῦδβ πο ἐν θιινς ροιοϑἰαῖθπιὶ ἧος [Δἷ-» εἰ ᾽.» Νοὴ ηυοὰ ἰΐ, φυΐ υἱγρί ἢ! δίθιη βυδάδυληϊ, οἱ οαϑιϊΔίοπι ργωι σα αι, ἃς Υἱγαίπιη ΟἸἸΟΓΟ ι{{- ῬΑ ϑδηίυγ, οὐπλ πι}}}γί θυ σοηϑυσια { π θα γδηί: . Θιἶ") Υἱγρί εἰ δῖθι δυδάδηϊος ἰυῖ, ἰ φυΐάδηι ἱρδίπιοὶ ἰπ νοϊυρίδίυπα ΘΟΠ νοϊυϊδηι ἀορτοϊιθπδὶ [(υ͵ μι ἢ Νοὴ ἰφίιαγΓ Βος δἰϊ, ) ] ϊ- ᾳυὶ πι ΠΠΓοὸπὶ πχοόγεπὶ (ἐπ ὶ ( συδπιλάπιούυπι η- ἰΑγὶΐ ἰῇ ἰἰ σοιίγαοι θυ, } ἀοῖο ρον πθηΐ, δοτίθεγα οοηπϑυδνόγι!, αἰογα Ὑδϑίίγο, { πιδά- τηοιϊπὶ πὶ Π Γ ἀχοῦθ ἀϊηυπὶ ϑῖ, ργο [(ἀουϊδιυπὶ ολρῖυ : πιαϊἰἐγοπὶ υἱο!ῖοθὶ οὐ πϑίνγϑπι οΟΠ οΟϑιῖ, ὈΧΟΓΟΠῚ διίθι οὐ Υἱ[ οοηδβιιείι Πη}}, αυΐα Ἶμο Βααιθθαπιυῦ, δχ θΟηΪβ : ρϑιιροῦίδιΐβ μνᾶς ξἰβίγυ: δίθηιθϑ ς ἰάεἶγοο βοόγοόγϑιιν αυ! ἀδπὶ εἰχὶϊ, υἱ οϑδιϊ δίθηὶ ἱπϊοαγοὶ, τυ] γοπ δυίοπι, υἱ Δί ΓΔ ἀδοίαγαγοῖ. Μυϊίον φυΐρρα νἱγρὸ φυοηιια δρρεϊδιίυτγ, οἰἰδπηδὶ ἰπιδΔοῖα δι : πρι γ οἰ» (ογπμᾶπι, οι Δπιδὶ ἰη- α ἰοφγᾶ δἰ; πιυ αγ οὗ ναῖυγδη), οιἰαπιβὶ πηϑϑο}}} οη- ἔτοδδιι ἜΧΡΟΥΒ δἷϊ. ἢ } δυΐθιι ἃ Βρ πηΐηΐ- π| Δρογγεῖ, [ιἰΐης ᾿ἰφυοι, χυοὰ ἰάδπι ἰἷὶς Ραυϊυς, οι}υ ἀϊοείι ποπη}} δυθάο!α ἱπίογργοίδιίοπο ἀ- Ργάνωγο πηΐηΐπιθ ἀυδίιαπι, ( Ιοηυδη, φυοὰ - γδίοῦ δοουμάυυι σϑγποπὶ οχ δποῖὰ Υἱγρίιο Μαιδ Βι , Ὠἷβ ὙγὈ}δ υ. |, [οί] ΟΣ πλι ΘΓ .» θυ! ͵, Ραυϊο Υἱγρίηθπ) πο δγοι Δρρ [, οὔτε ἠδυνήθησαν, εἰς αὐτὰ, ὡς ἔφην, τρέχοντι τῆς γῆς τὰ πέρατα. Καὶ τί θαυμαστὸν, εἰ τὸ γυναιχεῖον ἀπελείφθη γένος, ὁπότε χαὶ Βαρνάθδας, ὁ τῆς ξυν- ωὡρίδος χοινωνὸς, ὀχλάσας πρὸς τὸν ἀπέραντον ἐχεῖνον δρόμον τε χαὶ πόνον, παρεχώρησε τῷ Παύλῳ τὰ πρωτεῖα; τε γοῦν αὐτῷ συνετέταχτο', ταῦτ᾽ ἔγρα- φὲν ὁ Παῦλος, ε« Μὴ οὐχ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖχα περιάγειν, ὡς χαὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι, χαὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου, χαὶ Κηφᾶς ; Ἢ μόνος ἐγὼ χαὶ Βαρνάδας οὐχ ἔχομεν ἐξουσίαν μὴ ἐργάζεσθαέ; » Οὐχ ὅτι γυναιξὶ συνῴχουν οἱ τῆς παρθένίας σύῳ- ὄουλοι, χαὶ τῆς σωφροσύνης χήρυχες, χαὶ τῶν παρθένων ῥυθμίζοντες τοὺς χορόύς: Τίς γὰρ ἂν αὑτῶν ἠνέσχετο κερὶ παρθενίας συμβουλευόντων, εἴγε αὐτοὶ ἡδοναῖς ἐγχαλινδούμενοι ἡλίσχοντο; Οὐ τοίνυν τοῦτό φησιν (ἢ γὰρ ἂν εἶπε γαμενὴν γυναῖχα, ὡς οἱ συμδολαιογράφοι ἐν τοῖς προιχῴοις γράφουσι, τρέφειν τε χαὶ ἀμφιάζειν, ὡς προφήχει γυναιχὶ γαμέτῇ χατὰ δύναμιν" τὴν μὲν γυναῖχα τάττον- τες διὰ τὴν φύσιν, τὴν δὲ γαμετὴν διὰ τὴν συμ- θίωσιν) ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἠχολούθουν αὐτοῖς, ἐχ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς τρέφουσαι τοὺς τῆς ἀχτημοσύνης ὑφηγητὰς, ἀδελφὴν μὲν εἶπεν, ἵνα τὴν ἁγνείαν ἐμ- φανίσῃ, γυναῖχα δὲ, ἵνα τὴν φύσιν δηλώσῃ. Γυνὴ γὰρ καὶ ἡ παρθένος χαλεῖται, χἂν ἀνέπαφος ἦ" γυνὴ διὰ τὸ εἶδος, χἂν ἀχέραιος ἧ" γυνὴ διὰ τὴν φύσιν, χἂν ἀῤῥενιχῆς ὁμιλίας ἀμύητος τυγχάνῃ. Ὅτι δὲ τοῦτο οὐχ ἀπὸ σχοποῦ τυγχάνει, περὶ τοῦ χατὰ σάρχα τετέχθαι τὸν Σωτῆρα ὑπὸ τῆς ἁγίας Παο- θένου Μαρίας λέγων αὐτὸς οὗτος ὁ Παῦλος, οὗ τὴν λέξιν παρερμηνεύειν τινὲς χαχούργως τολμῶσιν, ἔφη, « Γενόμενον ἐχ γυναιχός. ν Τί ποιεῖς, ὦ Παῦλε ; τὴν Παρθένον γυναΐῖχα χαλεῖς ; Ναὶ, φησὶ, γυναῖχα χαλῶ διὰ τὴν φύσιν, παρθένον δὲ ἔχω τῇ γνώμῃ. Γυνὴ γὰρ ἡ παρθένος, χἂν ἀνέπαφος ἧ. Γυνὴ διὰ τὸ σχῆμα χαὶ τὴν πλάσιν’ παρθένος διὰ τὸ ἀχέραιον χαὶ τὸ χαθαρόν. ἐβαυΐί : τυ θοροῦ οὐ πδίυγαπι ἄρρ , Υυἱγφίαθῃ δυίθιῃ πρϑηΐθ ἰθηθο. Μυ Ὦγ δι ΐηι δεὲ τὖγχο, οεἰδηιεὶ ΔΙ οαυΐ ἃ ΥἹΐ ἐοηίδοια δἰϊθηᾶ δἷι. Μυ!οῦ ον» βρθείθπι οἱ εἰποι ποθι : Υἷγῆο Ργορίογ ἰβιδρειαἴοιν οἱ Ρυγ λίθοι, ΟἸΧΧΥ͂ΙΙ. --- ΡΕΤΆΟΛΙΕΟΤΟΒΙ. ΡΟΖ΄. --- ΠΕΤΡῸ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ. Ετδὶ που ϊοὶπῶ οἰϊοῖπα σομυπὶ δὶ, νἱς ορίϊπθ, Ὁ Εἰ χαὶ τὸ ἰατρεῖον, ὦ βέλτιστε, χοινὸν, καὶ τὰ οοπιμιυπίϑι οπΐθυβ δαἀϊυπιοιία ργυροβίῖα δυπηι : οι) ἰδιῃδι ρΓΟρΡίογοα οἰγαιῖο ᾿ρ δου : φιδηϊθοαυΐϊάδηι ῃγο υἱδηϊη νοϊυμυϊαῖο ἀἴι: Δ ηὶ ἰμδιϊιυιο οἤϊοίιυν. Εἰοιΐπ υΐ διυχὶ! απὶ δά θυ ΐ, ς νυϊηογὶ ἱπιροβυὶι, ὁχ "θ᾿ διηθηῖο (γΓυςίυτ) οἃ- Ρἰι. Ουἱ διίθιι ἰ« ἔλεογα πορίοχὶ!, } Ογοι} βγάνὶο- φου πογυυπι τγοΐϊ, ἃς τοΐδογγίινο {π ν᾽ δι οἰδυύιι. ΟΘυοείγοα η ουγαιοηθιη δηϊπ)δ ἀΐδογι- εἰθιθι : γογυπὶ διθαγυϊοπίδα ἰ} :)ἱ τηθαϊαἰ μα Γὀγάπιι. δυσυπα δἰ πιιμ δηΐηι (γυοίυπι ροδίοα Γο ἰιδ ρᾶγίυτὰ . ΝἭα αυΐρρα |, ρβοοσιῖᾶ , ΡΓ οογ ἶπι σοηίγδοιὰ βιηῖ, ἰαθοτυπὶ Ομ ἀοίεγα δίᾳυθ δχϑιϊπφιογο, οἰδίδδαυθ δοοορίαδ Ρεγίςυ δ οἱ ιν δαγοίγα. . (Δ]αϊ. ιν, . βοηθήματα πᾶσι πρόχειται, διὰ τοῦθ᾽ ἡ θεραπεία οὐχ ἔστι χοινὴ, ἐπειδὴ παρὰ τὴν τῶν χρωμένων προαί- ρεσιν γίνεται. Ὃ μὲν γὰρ μεταχειρισάμενο; τὸ βοήθημα, καὶ ἐπιθεὶς τῷ τραύματι, ἀπώνατο τῆς ἰατρείας. Ὁ δ᾽ ἀμελήσας, μεῖζον χαὶ ἀργαλεώτερον εἰργάσατο τὸ νόσημα, χαὶ εἰς τὴν ἐλεεινοτάτην κατε ἔστρεψε τελευτήν. Μὴ τοίνυν ἀλγῶμεν θεραπευό- μενοι, ἀλλὰ φέρωμεν τὰς πιχρὰς τῆς τοιαύτης ἰα- τρείας μεθόδους. διστον μὲν γὰρ ὕστερον ἀποτίχτει τὸν καρπόν. ᾿Ανάγχη γὰρ τὰ διὰ ῥᾳθυμίαν πταισθέντα πόνοις ἀφανίσαι, χαὶ τὰς ἧττας χινδύγοι; πολλοῖς ἀναμαχέσασθαι. ΝἝ» “ ΡΟΒ’. --- ΘΩΜΑ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ. Ἐχρῆν μὲν τὴν σὴν ὁσιότητα, ὦ μισοπονηρίας ἵερὃν τέμενος, σιωπῇ παραδοῦναι τὰ λήθης ἄξια χαὶ βαθείας σιγῆς. Ἐπειδὴ δὲ τὴν τοῦ χατὰ ἀντίφρασιν Εὐσεδίου χαλουμένου ἀσέδειαν δεινῶς ἐξετραγῴ- δησας, ὅτι δὴ Χαιρήμονα, τὸν παρὰ τοῦ ἀοιδίμου ᾿Αμμωνίου τοῦ ὄντως ἐπισχόπου ἐπὶ τέτρασι μεγί- στοις ἐγχλήμασι χαθαιρεθέντα, χαὶ ὡς ἀναγνώστην ἐδέξατο, χαὶ διάχονον, οὐχ οἶδ᾽ ὅπως, ἐχειροτόνησε, τὸν χαὶ χατὰ τοὺς ἔξωθεν νόμους δοῦναι δίκην δίχαιον ὄντα, τοῦτον εἰς τὴν τῶν ἱερῶν μυστηρίων ὑπηρε- σίαν ἀδεῶς χωρῆσαι παρασχευάσας " διὸ τοῦτο οὐδὲ μέμψασθαι, καίτοι βουλόμενος, δίχαιον φήθην. Εἰ γὰρ καὶ, ὡς ἔφης, ἕχαστον τῶν ἐγχλημάτων οὕτω μέγιστον ἦν, ὡς μὴ μόνον χαθαιρέσεως ἄξιον εἶναι τὸν δράσαντα, ἀλλὰ χαὶ τὴν διὰ ξίφους ὑπομεῖναι τι- μωρίαν" ἀλλ᾽ οὖν γε ἄῤῥητον ὃν ἄμεινον ἂν ἦν. Ῥη- θῆναι γὰρ ὀφείλει, ὅσα ἀξιάχονστα, χαὶ εἰς διχαιο- σύνην χαὶ σωφροσύνην τοὺς ἀχροωμένους ἀλείφει. ἃ ἐδιν) οἷοί ἀδεηὶ, δυάΐυ ἀἶᾷηα δυμ!, δουυηί, . ἰληαυᾶπιὶ ἰηυηρσυηί.

Letter 109

Related Letters