Letter 103
Isidore of Pelusium→Unknown|isidore pelusium
Why Our Lord after His Resurrection questioned Peter three times about love. Our Lord’s threefold questioning of Peter about love is not a reason to suspect ignorance on the part of the Master (let certain persons not think amiss in this way), but the good Healer expelled the threefold denial by means of the threefold assent.
Why Our Lord after His Resurrection questioned Peter three times about love. Our Lord’s threefold questioning of Peter about love is not a reason to suspect ignorance on the part of the Master (let certain persons not think amiss in this way), but the good Healer expelled the threefold denial by means of the threefold assent.
Μαχάριος εἴ χαὶ θαυμαστὸς, τοῦτο ὧν ὅπερ χαλῇ. Δυνάμενος γὰρ πράττειν ἃ βούλοιο, ἃ ταῖς ἱεραῖς Γραφαῖς, καὶ τοῖς θείοις θεσμοῖς ἀρέσχει, μόνα πράτ- των διατελεῖς. ΡΙΕ’, ---- ΕΟΥ̓ΔΑΙΜΟΝΙ. Διὰ τί τοὺς ἄλιλους ἀδεϊφοὺς παρεὶς ὁ Ἰωσὴφ τὸν Σιμεῶνα μόνον διεχέλευεν δεθῆναι. Ἐπειδὴ γέγραφας δι᾽ ἣν αἰτίαν τοὺς ἄλλους ἀδελ- φοὺς παρεὶς ὁ ᾿Ιωσὴφ, τὸν Σιμεῶνα μόνον ἐχέλευσε ΘΙ ΘΠ η) πὶ, ἰΔπαηᾶπ) τοὐϊυ (γαίγυπι ), Β δεθῆναι, ὅμηρον τῆς τῶν ἀδελφῶν ἐπανόδου γεντ σό- Ῥγαάδιῃ οἱ ουϑί(ἰδηὶ Γυἱυγυην ἴῃ νου! σοπ᾿ οἱ ᾿υ- τι : ος οἷδο, ἰά οὑπὶ [Ἰῶς οαυδᾶ [οἶ, αυοὰ ρ, δοῦμμπι, ηἷ ἱγαφούϊλιη πὸ δάνογθυβϑ ΘΠὶ διγυχογδηΐ, ρυϊβοορβδ δχϑί ἐἶβει, Νδιη δὶ οὑπὶ ηλιυ χα π), ορίΐ δδιιίθ } ρΓΟρΡΟΘιΘΓδὶ, σοι) υηχίδθοί, [γίαβϑδο οομδίυηι ἰΠυὦ. οἱ ἰηβ, ( ΟΥογ . ΓΘ ᾿υμΡ αυΐάθιν δγαΐ, οἱ αυΐ δαουηἋ| ῖ, ἃς ο:ἰοΥγὶ δηιμἴογ. ργο- ,}}}} δῖ γπ Διὶ πιο ρογίθγγιοβ, ϑηϊ ΟΧ πηϑ)οτυπὶ π) ΘΟΠΠ δἱ βοιιθηιΐα ρυΟΓΡῈ δ» ἐἴ ἰπϑ᾽ ΘΟΙΉρΡΓΟΘΘΌΓΟΘ [ : . ὈΓΩΒΟΓΙΪΠῚ ουπ) αυδΡῖι [Δοίηυ {Πωπὰ ἰπεἰἶζηα [δγγοῖ, γθ ἱρδᾷ, δὲ οὸ ἃ!ν υυ]υδιηοάϊ! δεοίογθ ἀδίογγθηὰοβ Ρογιδϑηδιη νἱπὶ ΟὈεϊπογαι. Ουοηΐαιη ἰφίιαν ἰδ ηἠὶ }υγῖ οαυβϑᾶ η νοδαῃ) ιυϊάθιη πα γ δυ ῖ, ΜΙεῖγοο θπλ ἰϑιιημαη Ῥγὸ ἴγδίγθυβ ουϑίἀθην [υ{ι- Γυπ), ν᾽ που} } σοπϑιγίδὶ }π|}} : πο ἰδΔηὶ ἢ 'Ρ δυρρ! εἰ καθαγοὶ (θαυ πιρ}ῖο ροδὶ δπίπὶ ")η- ἐεἰϊ Θυι } φιπν υἱ ἀοουϊηοηΐαπ) ἱρδί ρΓῶ)- μενον" φημί, Ἐπειδὴ τῶν τὴν τραγῳδίαν ἐχείνην χατ᾽ αὐτοῦ δραματουργησάντων χορυφαιότατος ἣν. Εἰ γὰρ ἐφράξατο μετὰ τοῦ πρεσθυτάτου, τοῦ γνώ- μην ἀρίστην εἰσηγησαμένον, ἴσως ἂν χαὶ τὴν ἐπι- ὀουλὴν ἀνέτρεψεν. Ἐχείνου μὲν γὰρ νεώτερος ἦν, δεύτερος ὧν χαθ᾽ ἡλιχίαν, τῶν δ᾽ ἄλλων πρεσθύτε- ρος. Καὶ εἰχὸς ἣν χαὶ τοὺς ἄλλους ἣ φοδηθέντας, ἣ δυσωπηθέντας τὴν τῶν πρεσδυτάτων γνώμην, σδέσαι τὴν ἐπιδουλὴν, χαὶ μάλιστα χαὶ τοῦ τετάρτου ἀγαν- αχτοῦντος ἐπὶ τοῖς γινομένοις, χαὶ αὐτοῦ τοῦ πρά- γματος ἔχοντος πολλὴν ῥοπὴν πρὸς τὸ μὴ πραχθῆναι. Ἐπεὶ τοίνυν οὐδὲ ῥῇῃξαι φωνὴν ὑπὲρ τοῦ διχαίου ἐτόλμησεν, ἐχέλευσεν αὐτὸν δεθῆναι, ὡς ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ὁμηρεύσοντα " οὗ τιμωρούμενος αὑτὸν τοῦσ- οὔτον (μετ᾽ οὐ πολὺ γὰρ εὐηργέτησεν), ὅσον παι- δεύων μηχέτι τοῖς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖν. Εἰς γὰρ ἀγῶνα αὑτὸν τοιοῦτον χαταστήσας, χαὶ εἰς ἔννοιαν ἀγαγὼν τῶν οὗ δεόντως πεπραγμένων, ὕστερον ἀχέραιον τῷ πατρὶ πέπομφε. Γοί, μ ροϑι(ς οἰυβαιοῦΐ φυϊφυδι προ] γαίυγ, Ναπὶ οὑπὶ θυ πὶ ἰῃ δ] υϑιηοἀϊΐ δηφοῖα ΟΟπΠβε υ͵, [ δι , } ἰπ ραγροίγϑία [πθγδηὶ, δηΐπιο νοϊνριίὰ οἱ τορι Δηιἃ ἱποοίϊαιηδηι δά μίγη εἶδὶι.. ΟΧΥ͂ΙΪ. -- ΜΑΒΟΝῚ ΡΒΕΒΒΥΤΕΠύ. Ἡλι αυδαυδη) ορύΓίοί, Ο ᾽π ρμγο γὶς. ! πὶ οἱ Βυπαβιῖθ διυι οι θυ ᾿ξ} Υ]. , ἃς ἢ} . ΟἸηἾη ὑδυ, ἦι [ πα δυΐθπι δοιυοθίϑ , ραγὶου}} οπιηΐᾳ, δἰΐϑ) ῃγῸ ἰανίθυ γοῦυ ϑδυβοὶρ Π|Γ, ουγοφσὶα οἱ ἰδ }}}} ΟχΙ εἰ πιᾶΓ : νΘ πὶ (ἰδιηι} ἴσο ἀίη σοι θη μι . ἀΐχηα ὀτοογὸ, : ΡΙῸ ρίθίαι ἃς. νίγι, , φυὶ νἱγίι} Ολ πιΐοἷ- εἴ: οοϊσδγυν!, δυθοιμν : δι|ηϊ, . οἱ ᾿ς οπηηΐα ἰὰυοίλοί.!, οἱ , ὈΓ. οἴ ἰλυσθα ξιϑία δι), ἐοῃϑρυγοδληΐξ, ἰυΓρὶ {|ΠΠ Ὑὺ, εΠϊυϑπδίν οὐγδι, νοὰῖ ργοῦγαιῃ ἃς ἀδάδουβ {- Γθηια ἴυδερο. Νϑῆνθ δηΐπὶ φηογία , δὴ} ρογ εὐ} λπι| οδ ρΟΓρομ δ Γ ΘΟηΘΌΘΥ ΓΝ : [Δη [τὰστυ αυΠ }, ΠΘΏ (Π| ΓΔΙΠΟΒ ἤιϑη) ΓΘ) πέφοι!ογυη) γαὐΐοε, Μυΐ αυΐρρα ἰδίγοπθϑ οἱ δἰ ΓΙ, ΡΓῸ ] . πη} } αἰπιίοδηϊαβ, πηογίθιῃ - Ροιΐθγυν; Π ἰδηιθη ρΓΟ εἶ υ ἰΔυαΐ- " ὀχιυ!ογ!, αυΐρρα " ργὸ βοοίθγε ἀϊπιὶοαχίηϊ. (ρῃ. χιῖι, . ἐς: νΣ ἀυχίϑοι, μοϑίεα ἱπίοσγυι ἃ- ΡΙζ". -- ΜΑΡΩΝΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Οὐ χρὴ, ὦ πρὺς μὲν τὰς ἐνδόξους πράξεις ἀχρη- στότατε, πρὸς δὲ τὰς αἰσχίστας πραχτιχώτατε, χα- λοὺς ἄπαντας ἡγεῖσθαι τοὺς ὑπὲρ τῶν τυχόντων χιν- δύνους, ἀλλὰ τοὺς μὲν ὑπὲρ τῆς εὐσεδείας χαὶ τῆς ἀρετῆς, χαὶ τῶν δι᾽ ἀρετὴν τὰς φιλίας ἀσπασαμέ- Ὦ νων ἑπαίνων ἀξίους " τοὺς δὲ ταῦτά τε πάντα κατα- θλάπτοντας, χαὶ τὰς πράξεις τὰς πρότερον χατωρ-| θωμένας καταῤῥυπαίνοντας, αἰσχροὺς νομίζειν, χαὶ προτροπάδην φεύγειν, ὡς ἀδοξίας αἰτίους. Οὐ γὰρ τοὺς κινδύνους τοσοῦτον, ὅσον τὰς αἱτίας, ἐξετάζειν εἰώθασιν οἱ ἄνθρωποι, οὐ τὰ φύντα, ἀλλὰ τὰ σπέρ- ματα, οὗ τοὺς χλάδους, ἀλλὰ τὰς ῥίζας τῶν πρα- γμάτων. Πολλοὶ γοῦν λῃσταὶ χαὶ ἀνδροφόνοι ὑπὲρ τῶν ὁμοτρόπων ἀγωνιζόμενοι τεθνήχασι, χαὶ οὐχ ἄν τις τούτους ἐπαινέσειεν " ὑπὲρ γὰρ τῆς καχίας ἠγωνίσαντο, Πολλοὶ ὑπὲρ πατρίδος καὶ γονέων χαὶ παίδων ἑπέδωχαν ἕξαυτοὺς, χαὶ οὐχ ἄν τις αὑτοὺς μέυψοιτο, ἀλλὰ καὶ ἐπαινέσειεν" ὑπὲρ γὰρ τῶν τῆς ἘΕΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜΝΜ ΚΒ. ΠΊ. -- ἘΡΙΒΤ, ΟΧΙΧ, φύσεως διχαίων ἐτελεύτησαν. Διὸ ἐχείνους μὲν χαχί- Α Μυ]ιῖὶ σουϊγὰ Ὁγὸ μαϊτγίᾶ, οἱ ραγδη!υ, ἃς ἰἰυαεὶ» ζουσι, τούτους δὲ ἀναῤῥήσεων χαὶ στηλῶν ἀξιοῦσι. ΠΟΡΙΪ Οὐ͵θεθγυπὶ ; δ. ἰΔηῃ ργορίοιθᾶ - } ΓΟΡΓΘΙ ΘΠ γΙ, νϑγμη ροιὶυ Ἰαυδθυ ογηανοῦίι; ὧἱ αυΐ ρτΓῸ παῖυγῶ ἧΨιγα οοουθυδτίηϊ. (ἴυο οιἰαην ἢϊ, Π]| αἱ αυΐϊ πῇ νἱλυρογοηΐιν, ἢἱ δυΐθπ) ΡΟὈΠοἷΒ ργοθοοη δ σα ΙΓ ηϊυΓ, ἃς .{{|| ἀοπθηῖυ. ῬΙΖ΄, --- ἸΣΧΥΡΙΩΝΙ. Εἰς τό" « Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες.» Μεγάλη ταῦ Θεοῦ ἡ ἀγαθότης, χαὶ τῶν ἀνθρώπων ἡ ὠμότης. Ὁ γὰρ ἀναδολὴν αἰτησάμενος, χαὶ ἄφεσιν χομισάμενος, οὗτος ἀναθολὴν αἰτηθεὶς, οὐ μόνον οὐχ ἔδωχεν, ἀλλὰ χαὶ εἰς δεσμωτήριον χαθεῖρξε τὸν σύν- δουλον χαὶ ταῦτα, μηδὲ τοσαῦτα χρεωστοῦντα, ὅσα αὐτὸς ἐχρεώστησεν. Ὁ μὲν γὰρ μύρια τάλαντα εἷ- χεν, ὁ δὲ πεντήχοντα δηνάρια, Εἰκότως τοιγαροῦν τῇ θεῖ χρηστότητι τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀγαθότητα πα- ραδάλλων ὁ εὐαγγελιχὸς χρησμὸς, πονηρίαν αὐτὴν ἐχάλεσε, λέγων ᾿ « Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἵ- δατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέχνοις ὑμῶν" ν οὐ πάσης τῆς φύσεως πονηρίαν χαταγινώσχων (ἄπαγε! γέγραπται γάρ᾽ «ε᾿Αγάθυνον, Κύριε, τοῖς ἀγαθοΐῖ:.» Καὶ" ε Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐχφέρει ἐχ τοῦ θησαυ- ροῦ αὑτοῦ τὰ ἀγαθὰ »), ἀλλὰ πρὸς τὴν θείαν ἀγα- θότητα τὴν ἀνθρωπίνην παραθδάλλων, πονηρίαν αὐὖ- τὴν ἐχάλεσε. ε Πόσῳ γὰρ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν, φησὶ, δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὑτόν; » ΡΙΒ', - ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΆΑΚΟΝΩ. Θεῖον μέν τι χρῆμα ὁ λόγος" θειότερον ὃὲ ἡ ἀρετὴ" θειότατον δὲ ἡ εὐσέδεια. Ὃ μὲν οὖν χαὶ λόγῳ χαὶ ἔργῳ χαὶ πίστει χεχοσμημένος, ἀνυπέρδλητος, καὶ ἀοίδιμος, χαὶ τῆς ἀχροτάτης μαχαριότητος ἄξιος " ὁ δὲ χαθ᾽ ὁπότερον τούτων λειπόμενος, τοσοῦτον ἐλατ- τοῦται, ὅσον ἡ ἀναλογία τοῦ ἐλλειφθέντος ἀπαιτεῖ, ΡΙΘ΄. --- ΠΑΥ͂ΔΩ. Εἰς τό" « Πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, κιιέπται ἦσαν καὶ «ησταί. » Τὸ, « Πάντες ὅσο: ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, χλέπται εἰσὶ χαὶ λῃσταί, » οὐ περὶ τῶν προφητῶν; χαὶ τοῦ νόμου εἴρηται, ὡς οἱ τὴν Παλαιὰν ἀθετοῦντες βούλονται () (δι᾽ αὐτῆς γὰρ χαὶ εἰς τὴν πίστιν ἐχειραγωγήθημεν οἱ πιστεύσαντες, ἀχούσαντες τοῦ Χριστοῦ τὰς Γραφὰς ἄνω χαὶ χάτω προτεινομένον, ὡς μαρτυρούσας περὶ αὐτοῦ), ἀλλὰ περὶ τῶν ψευδοπροφητῶν " περὶ ὧν αὖ- τὺς ἔφη" « Οὐχ ἀπέστελλον αὐτοὺς, χαὶ αὐτοὶ ἔτρε- χον.» Οὐ γὰρ εἶπε, [Ιάντες ὅσοι ἀπεστάλησαν, ἀλλ᾽, « Ὅσοι ἦλθον. ν Οἱ μὲν γὰρ προφῆται ἀπεστάλησαν. Μωσῆς μὲν γὰρ ἤχουσξ᾽ «ε Δεῦρο, ἀποστελῶ σς εἰς Αἴγυπτον.» Ἡσαῖας ὃὲ ἤχους λέγοντος τοῦ Θεοῦ" « Τίνα ἀποστείλω χαὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν ποῦτον ; » Καὶ ἔλεγεν" ε Ἰδοὺ ἐγὼ, ἀπόστειλόν με.» Οἱ δὲ ψευδοπροφῆται, χαὶ οἱ εἰς ἄρχοντας χαὶ προ- στάτας ἀναδραμόντες (οἷοι Ἦσαν χαὶ οἱ περὶ Θευδᾶν, . ΛΔ}. νι. . " Μαι. χνῆ!, -. ' ΒΡ ] ΧΙ, ]. ὃ [ἃ. ν!, ὃ. Β «ατχιν, . ΟΧΥΙΙ. --- ἸΒΟΠΎΠΊΟΝΙ. [π|ἱπῶ : « δὲ ἐρφὶ ταν υο. οἴιπὶ πιαίὶ εἰ(ἰ ... Μόρηδ δὲΐ θοη , σοηΓ ᾿Π . [}} ||} Π| ογυ } . Ναῖν } τπογᾶπὶ . }} μοβιι} ΓᾺ, εἰαἱι ρον ΓΘ ἰβϑίοθθιη θη βθοιι. (ὉδΓαὶ : [π|, συ πὶ πιορὺ αιφβίδιη ραίδγοιιγ, ποη τηοιο ἢ ΘΔ} ποη ἀδεἰι, οιὶ Ά, οἰἴλτη ἐοηϑαογνυιῃ ἴῃ νἱη- εὐ οοπ͵δοῖ!, ἰἰφη σα ΠΟ ἴλη ἃ φΦΥὶ. ἈΠ| πὶ ΠΟΪα, ιιδηῖᾶ ἰρ δγαῖ, σοηϑίγὶ οἴ ᾿θπΓΘΙ "ἢ. Νϑιη ἶρβ ἰδεθπὶ τη} }Π| τα] Θμίογι πὶ δυο θαι τ ᾿ς ηυϊπᾳυλρίηϊα ἀυμίαχαι (ἰδπαγίοβ. Οιοοίγοα Ενδιη - εοἰΐϊαιθ δοιηϊπη ᾿οηϊ δῖ πὶ οἰ εἰἰνῖπα ὈΟι Ά ὁΟΙΠρΑΓΔΠΒ, ἱπιρτγοῦ δίοπι ΘΆΠ] ΙΠΘΓΪΪῸ ΔρρΟΙ[ΑΥ]ϊ, Ι}] νοῦ) : ε ' ΟΥρΡῸ νον, Οι}ΠῈ . }}}ν ποδὶ. Ποιὰ ἐλι τα [}}Π}| ναϑϑίγὶς, » οἷς. Ομ) ΟΡ . ΠΟη υπἰ νόγ .) ΠΛ ΓΔ ΠΌΡΓΟΒ ( ἰδιηηδῖ (: βαγίριυη θη ἶ: « Βοηοίας, θοπιίπθ, "ου} οἱ γϑοιΐβ οογάα ". » Εἰ : ε« Βομιδ μοηῖο (ἰ "οι {-- ΒΔΓ ργοίογι ἤομδ ἦ »), γθγιῖη [ }} ΠΟΏ - ἰΔιθιη οὐ εἰν α σοπίογοηϑ, ἱπργοθ πὶ ΘΑ} ΔΌΡΟΙΙαν ι. ε Ουδηΐο Θηἶ πιαρὶβ, ἰμηι!, Ῥδίοῦ γοδίοῦ ὁ} Ὀοπ ἃ ροίθη }}ι} ὃ» ΟΧΥ͂ΙΠ]. --- ἸΒΙΏΙ ΒΙΑΓΟΝΟ. Ὀϊνῖπα φυκάδπι) Γ Γ} : ἀν᾽ ον } Υἱ Γι}; "ν᾿ ἀδηΐᾳυθ, ρίοῖ. ΘΔ ῦΓαπ), αι] οἱ Γ- Π, ΟρΡΘΡΟ, δἰ ἢ( ογῃϑιυϑ , Πρ Γ}} ι, οἱ οἴω γὰ δ γῖ, βυπη δα} δα τ πὐμ ἀΐσηα. Οἰν αυΐδιη ᾿ιογαπὶ } } ἀδι, ἰληία! ᾿ς ἀφοδαϊι, αυδυίυμι }, φιιοὁι] ἀδθι, ργορογίῖο γοαᾳυΐτῖϊ. ΟΧΙΧ. --- ΡΑ , ἴω {ΠΠμ᾿ Σ « Οπιπθα φμὶ αἢ πιὸ ὑπο, [μγ οΥαπῖ Εἰ ἰαἰγοπες ὃ.» Ηἰς ἰΙοους, ε« Θπιηθδ αἱ νόπογυηϊ δι} π| ἴυΓ ϑηι οἱ Ἰ᾿δίγοηθβδ, » ΠΟὴ ( ῥγΟρ αι οἱ [ὲ ρα αἷ- εἰυϊη ὶ, φυθδιπδιηγοάτι} ᾿ μίσοῖ, αι! Υ οι Τοϑίἃ- τπθη αι τγοϊοίανι (ρο γ᾽ ᾿ΙΔὴς Θηΐ . ἤθη) φυοφιθ νοὶ ρογγοοῖα πη (ποι δυηι, αυ! ἤάδιη ιη- ρίεχὶ βυηῖ, ΟἸ)υϊδίαιη νἱ δ! σοι δι ἀϊθηι, ϑογίρίυ Γαβ διιγδυπι ἃς ἀδογβϑυ ῃτγοίογθηίθιν, (Δ } 'μ ιοδιϊπιοηί ἢ ρΓθΘΠἢ ) : νόγ [ ρτορ!θ- ι, φυϊθυβ ἰρ εἐἰχὶῖ, « Νοη μι , δὲ ἰρϑὶ συγεοῦθδηὶ ". » Νου οι πὶ ἀἰχὶῖ, Οπιπ } πιἰ ] ηῖ : , « φιιΐὶ νϑηδϑγυ!. ») Νβηι ργορ δι }}- ἰδ εἾ] διη. Μοβ αιΐρρα δυάϊνίι. ε Ὑεμΐ, νη τἰὯπιὶ ἰ ἴῃ “Ἐφγρίιπι. » | ἰΐθι ἀϊ θυ Π} θϑουι δυι έν! : ε Ουθδθπ τη ἴδ), δὲ υ͵ ᾿} δι} ρο- νυϊη πο Ὁ. ν Επ αἰχὶϊ : ε Εἰσσὺ , αἢ η)ὰ ὅ. » Αἱ νγῸ ρβϑιοργορ νοι, οἱ {} δ) ρυμοἱρὺ ρΓῈ- ΜΆ|}. χι, , ὅ ΦοΔη, χ, . δ ογοι.. ΥΑΠΙΖΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕῈΒΚ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () ᾿μ|ΠΠ στ Μη ολ. ἰλεττ. . ΙΒΙΟΒῚ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤΕ [ἐςῖο συγγαθοηιϊ ( ογδηὶ ἘΠ ουάαθ, οἱ }ι.Α χαὶ Ἰούδαν τὸν Γαλιλαζον, καὶ τὸν Αἰγύπτιον τὸν τῶν ΟλΠ , οἱ γνριΐυ ἢΠ| δἰ ομγίογαπι ρεείοείυ), ΠΘῊ ], οδ!ηιδι οἷ δίυι} Πλυγλι , ᾽μ σγθηίθϑ αἱ ΟΥ δ} , ἃ ΔΝ} ἰα)- ΤἈΝ (, δι)ρῖ ΒρΟη γοὶυΐ ἰγαποίυρε ἀδβοϊγογυηϊ, Θιποά δι !θῖὴ [ ἰν} ᾿ρ ἢφς ἀἰοι᾽ βίηϊ, ᾿ἰᾳιθὶ ἀχ (] βαφι λυ. ε« ΕἸτ δηΐτῃ, ἰπυϊλ, ἤθη νϑηΐὶ ηἶβὶ υἱ Γυγδίυγ, οἱ πιδείαι, οἱ ρογιίαὶ δ. » Θιῆπδ δηΐπ ἰΐ, ] ἰμ ρασυθσγιι, αυοὰ νον δίθι δάιπ!γᾶγο η- δη, οὐιγυποαῖΐ βυηὶ, Ιις ἱπιογίοσυηί, ἀϊσίοαι οἰ υ οπιπΐηο οχβιϊηςί! ιηϊ. ΟΧΧ. -- ἸΘΙΌΟΙΙΟ ΠΙΆΘΟΝΟ. δοθγα δἱ ἄοοογα, δσχίμἶἷ οὐ] ι}} ἃς πχυ Αγ ἰδυι δ δι ; (Διο γα δυ ( Π), θη ϑιίθη ἠοοδγο, πιΐ- ΠΟτΟπ) ἰδ ἰΠ| ἰδ δὶ : ΔΙ γὰ δηΐη Ρᾶτίο οἰαυθίοαι. ὕπο. οδιἴαπι, λογιχός, ος δϑὲ ἰοφιθηΐ [ἀου ΡῬγάϊ ΠΟη] . ΝΠ) δὶ [δοϊββθ, ἀοοιι ], Δ Ομ νγίδίο πὴλΐη ἀἰοῖμ ἢν [͵, «ε Οἱ] διιΐίδθιῃ [ - Υϊ, δι ἀοευδεί!, ἢ πηᾶβηι γοσδίνυτῦ ἰῃ γοῦπο οὐ- Ἰόογυιη ΄.. » Ουϊά αεΐπ) ἰϑηταπὶ τουον. ομιίηα νἱ ἃ Ὠδοὶ, οὐ ἐδ Πἀε) ἀοφπιωι . σογίαπιθη ργοροηΐ- Δ : Δ ἰδ φιὶ! δα! γα ἀοειγίηδο ρϑιΓοςί πἰυ πὶ βυϑεῖ θ᾽}, τῆᾶβηο σου οἱ ἱπιροῖα Δάγογβιι γϑοίᾷ οφινδία (Ὁγιυγ ἢ Αἱ νόγὸ ἀοξογα ἤθη ἴδοογο, οἱ ἱ [οΟ]Τᾳ ἰνάθαγα νἀδιιγ, (τυ [Δι ὴ οᾶγοῖ, μ Γίβι, ἃ ἰυἀ!υ γί, οἱ σοη θην δι! οηἾ ΘΧρΟΓβ . ΟΧΧΙ, --- ΕΥΤΟΝΙΟ ΡΙΆΟΟΝΟ. Ουδιπαδηηοιίυπι ἀευί αυϊάδιν δυῖϊ ρεγ|ιδπ αΓᾶ- νίτονῦ ἰοημυὶ [εἰ , πηεάϊοογίιαιθη δ } ἰΘηΓΟ, τηυιϑιοἱ ἰιδθΐίυ . : δούδηι "οο ἀδ ἰοφυδησὶ [ - βογιδίς οἱ εἰπιηϊ δι βοηιἰθαυπηὶ ϑῖ. ϑιηὶ δηΐιῃ υ} ποη ἰά ἀρυηῖ, υἱ ργοβίμ!, ὺἱ οοπίυπιο πη ἀυηίαχαι ἰπεγαη!. ΓΕΓΒΏΠῚ, ] πος ἰϑηίυῃ} δ᾽ δ ργοροϑίτηπι δεῖ, υἱ δάἀυϊδηίυγ, δὸ [ ἰδυ σοηϊοχϑηῖ. Αἱ ᾳυΐ ορεΐππ πιοἀϊοοτγίίδια υἱυη- ἴὰγ, ἢ πο οομυπιοί αι) ἱἰηίουιηῖ, πὸ δαυϊληϊγ, νϑεθογιπὶ [᾿ΠΠαγίδίθπ ἃς ᾿ἰδδἶᾶπὶ ρυῸΟΓΡΟ, δίαυο οὐ᾽)υγραι ποι δυδνίίδια οΟμἰ πί, [ ἀ- θη , ] ] ἱρποται!!οῦθ ἰδ θογϑιῖ, ΟἰΓιη- ἀο νοΐ. Ἡυοοίγοι ἱρὰ φυοηυα Πὰς ἀἴβεἰρ|}Πἃ σιχαρίων προστάντα []}, οὐχ ἀποστελλόμενοι, ἀλλὰ φανητιῶντες, χαὶ αὐτοχειροτόνητοι, χαὶ σπουδαρ- χίδαι τυγχάνοντες, οἴχοθεν ηὐτομόλησαν. Ὅτι δὲ περὶ αὐτῶν τούτων ἐῤῥέθη, τὸ ἑπόμενον δηλοῖ" « Ὁ χλέπτης γὰρ, φησὶν, οὐχ ἔρχεται, εἰ μὴ ἵνα θύσῃ, χαὶ χλέψῃ, καὶ ἀπολέσῃ. ν Πάντες γὰρ ὅσοι αὐτοῖς ἐπείσθησαν, χατεσφάγησαν, χαὶ ἀπώλοντο, παρα- ὀραδεῦσαι τὴν ἀλήθειαν ἐγχειρήσαντες, χαὶ λόγυυ θᾶττον, εἰς τὸ παντελὲς ἀποσδεσθέντες. ΡΚ΄. --- ἸΣΙΔΩΡΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Τὸ μὲν ποιεῖν χαὶ διδάσχειν, ἀνυπέρδλητον τυγ- χάνει" τὸ δὲ ποιεῖν μὲν, μὴ διδάσχειν δὲ, ἔλαττόν ἐστι. Χωλεύει γὰρ χαθ᾽ ἕν μέρος. Διὸ χαὶ λογιχός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος. Εἰ γὰρ τὸ ποιῆσαι διδάξαι ἦν, οὐχ ἂν ἐῤῥέθη ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας χληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. » Τί γὰρ τοσοῦτον ἰσχύει βίος ἄριστος, ὅταν περὶ δογμάτων ἀγὼν προχέηται, χαὶ ὁ τοῖς νόθοις συν- ηγορῶν, πολὺς χατὰ τῶν ὀρθῶν δογμάτων φέρηται; Τὸ δὲ μὴ ποιεῖν μὲν, διδάσχειν δὲ, εἰ καὶ φύλλα δοχεῖ ἔχειν, χαρποῦ ἐστέρηται, χαὶ γέλωτος χαὶ χωμῳδίας χαὶ χαταχρίσεως οὐχ ἀμοιρεῖ. ΡΚΑ'. --- ΕΥ̓ΤΟΝῚΩ ΔΙΆΚΟΝΩ. Ὥσπερ ὀξὺ μὲν ἣ βαρὺ χομιδῇ φθέγξασθαι ῥᾷδιον, τοῦ δὲ μέσου τυχεῖν, μουσιχῆς ἔστιν ἕξεως " οὕτω χαὶ περὶ τὸ παῤῥησιάζεσθαι, χαὶ μὴ. λογιστέον. ΟἹ μὲν γὰρ οὐ τοῦ ὠφελῆσαι, ἀλλὰ τοῦ ὑδρίσαι γίνον- ται μόνον" οἱ δὲ τοῦ χολαχεύειν, χαὶ τὰ μὴ προσόντα ἐγχώμια ὑφαίνειν. Οἱ δὲ μέτρῳ ἀρίστῳ χρώμενοι, οὔτε ὑδρίζουσιν, οὔτε θωπεύουσιν " ἀλλὰ χεράσαντες «ἦ παῤῥησίᾳ τὴν αἰδὼ, χαὶ τῇ ἐπιτιμήσει τὴν προῦσ- ἦνειαν, οὕτως ἐπὶ τὸ ἰατρεύειν τοὺς ἑαυτοὺς ἀγνοοῦν- τας ἔρχονται. Οὐχοῦν χαὶ αὐτὸς ταύτῃ τῇ ἀγωγῇ χρησάμενος ἧχε ἐπὶ τὴν θεραπείαν Ἡσαΐου, τοῦ ἐκ τῆς ἄγαν ἀλαζονείας, καὶ τὸ ἄνθρωπον ἑαυτὸν νορί- ζειν ἀπολωλεχότος. }}} , ᾿Ἰδαῖ: Ἰηδἀθηάυιη (φηΐ ργῶ ἰηζθηιϊ δγγορδηιία ᾿ος η πηπιῖ, υἱ ᾿ΙΟΠιΪ ΠΟΙ οχἶβι}}}}) ἀσεσιί. ΑΥΧΙΙ. --- ΡΑΌΠ. π|{ἰω, « (τιοα πόπιο ταρὶϊ ἐα πιαπιι ὁ} ὃ. » Θυδηἀοφυϊάθιη ρεὲγ Εἰ Γὰ . κοί τ γὶ, Οἵ" δοτὶ - Ρίυμη ἰ, « Νεινο γαρὶὶ ( πίδηὺ Ῥωιγὶβ πηρεὶ, » φιὶ Πἰὰἰ, τ πλιὰ π μαγθϑηῖ; ἰἰος γοϑροηθο, ποηνΐποιη υϊ δι , ] ραν ογιῃοάοχϑιν {ἰδ δίαᾳυσ οριΐ- "π| σἱνθηαΐ γαιοηθῖη, υἱ Ὠοἱ δἰηῖ, οοηβθουιὶ βυηὶ, ἐχ ἰπνὶςία {|| οἱ ἐπβιραγα }} ἀπᾶηὰ δγίραγα ρο : ἀεείρογα δυΐδι δίσυρ 'α ἰγαυάδιη ἤρα! ] γα μο. οΔη. χσ, . Μαιι)). ν, . δοδη. χ, . ΡΚΒ΄. ---πΑΥλΛῷ. Εἰς τὸ γεγραμμένον, « Ὅτι οὐδεὶς ἁρπάζει αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς αὑτοῦ. » Ἐπειδὴ γέγραφας: Εἰ γέγραπται, ε Οὐδεὶς ἀρ- πάζει ἐχ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου, » πῶς πολλοὶ ἀπόλλυνται; φημὶ, ὅτι ἁρπάσαι μὲν οὐδεὶς δύναται ἐχ τῆς ἀμάχου χαὶ ἁηττήτου δεξιᾶς τοὺς διὰ πίστεως ὀρθῆς καὶ πολιτείας ἀρίστης ἑαυτοὺς οἰχείους αὐτῆς εἶνα; παρασχευάσαντας " ἀπατῆσαι δὲ δυνήσεται. Τοῦτ᾽ ἔστι, βίᾳ μὲν καὶ τυραννίδι ἀποσπᾶσαι οὐδεὶς ΥΑΠΙΣ ΠΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Τῶν σιχαρίων προστάντα. ϑοβδρίιυβ ἀ δἰςαγὶϊβΒ αυϊ! βου δι, νυἱά. δρυὰ Βάαγι. Βυίβ}., ἱη δείέει. Απισεϊι. Ἀ᾿ττ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΜ . Π| -- ἘΡΙΒΤ. ΟΥΧΥ. δυνήσετα: " παραλογισμοῖς δὲ χαὶ ἀπάταις ἀποπλα- Α ἢος . ρεὲῦ νίαι αιυΐίσηι ἃς [γγϑπη οι ποινίοην ἃ νῇσαι δυνήσεται. ᾿Αλλ᾽ οὐ παρὰ τὴν ἀήττητον δεξιὰν γίνεται τοῦτο, ἀλλὰ πάρὰ τὴν τῶν αὐτεξουσίων ἀν- θρώπων ῥᾳθυμίαν. Οὐ γὰρ ἐχ τῆς τοῦ φυλάττοντος ἀσθενείας, ἀλλ᾽ ἐχ τῆς τῶν φυλαττομένων εὐχερείας ἡ ἀπώλεια συμδαίνει.
◆
Why Our Lord after His Resurrection questioned Peter three times about love. Our Lord’s threefold questioning of Peter about love is not a reason to suspect ignorance on the part of the Master (let certain persons not think amiss in this way), but the good Healer expelled the threefold denial by means of the threefold assent.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.